Sukta 34

Mantra 1

यो जा॒त ए॒व प्र॑थ॒मो मन॑स्वान् दे॒वो दे॒वान् क्रतु॑ना प॒र्यभू॑षत्। यस्य॒ शुष्मा॒द् रोद॑सी॒ अभ्य॑सेतां नृ॒म्णस्य॑ म॒ह्ना स ज॑नास॒ इन्द्रः॑

On, kto zrodzony już na początku, mądrosercny Bóg, siłą rady przewyższył bogów; przed którego gwałtowną mocą dwa Światy cofnęły się w bojaźni, przez wielkość bohaterskiej potęgi, on, o ludzie, jest Indrą.

Mantra 2

यः पृ॑थि॒वीं व्यथ॑माना॒मदृं॑ह॒द् यः पर्व॑ता॒न् प्रकु॑पिताँ॒ अर॑म्णात्। यो अ॒न्तरि॑क्षं विम॒मे वरी॑यो॒ यो द्यामस्त॑भ्ना॒त् स ज॑नास॒ इन्द्रः॑

On, kto umocnił Ziemię, gdy się trzęsła; kto osadził góry, gdy były wstrząśnięte; kto wymierzył powietrze, szersze i bardziej przestronne; kto podparł Niebiosa, on, o ludzie, jest Indrą.

Mantra 3

यो ह॒त्वा हि॒मरि॑णात् स॒प्त सिन्धू॒न् यो गा उ॒दाज॑दप॒धा व॒लस्य॑ । यो अश्म॑नोर॒न्तर॒ग्निं ज॒जान॑ सं॒वृक् स॒मत्सु॒ स ज॑नास॒ इन्द्रः॑

On, kto po zabiciu wroga uwolnił Siedem Rzek; kto wypędził krowy z kryjówki Wali; kto wytworzył Ogień spośród kamieni, towarzysza w bitwach, on, o ludzie, jest Indrą.

Mantra 4

येने॒मा विश्वा॒ च्यव॑ना कृ॒तानि॒ यो दासं वर्ण॒मध॑रं॒ गुहाकः॑ । श्व॒घ्नीव॒ यो जि॑गी॒वां ल॒क्षमाद॑द॒र्यः पु॒ष्टानि॒ स ज॑नास॒ इन्द्रः॑

Przez którego wszystkie te obalenia zostały dokonane; który uczynił porządek Dāsy niższym, tego, co czai się w jaskini; który, jak zabójca psów, pochwycił nagrodę zwycięzcy, i dobra Ariów: on, o ludzie, jest Indrą.

Mantra 5

यं स्मा॑ पृ॒च्छन्ति॒ कुह॒ सेति॒ घो॒रमु॒तेमा॑हु॒र्नैषो अ॒स्तीत्ये॑नम्। सो अ॒र्यः पु॒ष्टीर्विज॑ इ॒वा मि॑नाति॒ श्रद॑स्मै धत्त॒ स ज॑नास॒ इन्द्रः॑

O którego pytają ludzie: 'Gdzie on jest?', tego strasznego; i o tym samym mówią: 'On nie istnieje', o nim: ten szlachetny Pan pomniejsza pomyślności ludów, jakby je odzierając. Złóżcie w nim swą wiarę: on, o ludzie, to Indra.

Mantra 6

यो र॒ध्रस्य॑ चोदि॒ता यः कृ॒शस्य॒ यो ब्र॒ह्मणो॒ नाध॑मानस्य की॒रेः । यु॒क्तग्रा॑व्णो॒ योऽवि॒ता सु॑शि॒प्रः सु॒तसो॑मस्य॒ स ज॑नास॒ इन्द्रः॑

On, który jest podżegaczem potrzebującego, który słabego; który modlitwą śpiewaka w ucisku; który, z gotowymi kamieniami do tłoczenia, jest pomocnikiem, o pięknych ustach, Somy, gdy jest wyciśnięta: on, o ludzie, to Indra.

Mantra 7

यस्याश्वा॑सः प्र॒दिशि॒ यस्य॒ गावो॒ यस्य॒ ग्रामा॒ यस्य॒ विश्वे॒ रथा॑सः । यः सूर्यं॒ य उ॒षसं॑ ज॒जान॒ यो अ॒पां ने॒ता स ज॑नास॒ इन्द्रः॑

Którego konie są rozsiane na wszystkie strony, którego krowy, którego wsie, którego rydwany są wszędzie; który stworzył Słońce, który Jutrzenkę; który jest przewodnikiem Wód: on, o ludzie, to Indra.

Mantra 8

यं क्रन्द॑सी संय॒ती वि॒ह्वये॑ते॒ परेऽव॑रे उ॒भया॑ अ॒मित्राः॑ । स॒मा॒नं चि॒द् रथ॑मातस्थि॒वांसा॒ नाना॑ हवेते॒ स ज॑नास॒ इन्द्रः॑

Którego dwie ryczące hordy, gdy złączone w natarciu, wzywają, obie strony, wrogowie, dalsza i bliższa; choć jadą na tym samym rydwanie, wzywają go rozmaicie: on, o ludzie, to Indra.

Mantra 9

यस्मा॒न्न ऋ॒ते वि॒जय॑न्ते॒ जना॑सो॒ यं युध्य॑माना॒ अव॑से॒ हव॑न्ते । यो विश्व॑स्य प्रति॒मानं॑ ब॒भूव॒ यो अ॑च्युत॒च्युत् स ज॑नास॒ इन्द्रः॑

Bez którego ludzie nie odnoszą zwycięstwa, którego, gdy walczą, wzywają na pomoc; który stał się miarą wszystkiego; który jest Niewzruszonym, zaiste Niewzruszonym: on, o narody, jest Indrą.

Mantra 10

यः शश्व॑तो॒ मह्येनो॒ दधा॑ना॒नम॑न्यमानां॒छर्वा॑ ज॒घान॑ । यः शर्ध॑ते॒ नानु॒ददा॑ति शृ॒ध्यां यो दस्यो॑र्ह॒न्ता स ज॑नास॒ इन्द्रः॑

On, który zabił wiecznie trwającego nosiciela wielkiej winy, samozwańczego; który nie ustępuje wrogiej bandzie, ani nie ulega napastnikowi; który jest zabójcą Dasyu, on, o ludzie, to Indra.

Mantra 11

यः शम्ब॑रं॒ पर्व॑तेषु क्षि॒यन्तं॑ चत्वारिं॒श्यां श॒रद्य॒न्ववि॑न्दत्। ओ॒जा॒यमा॑नं॒ यो अहिं॑ ज॒घान॒ दानुं॒ शया॑नं॒ स ज॑नास॒ इन्द्रः॑

On, który wypatrzył Śambarę mieszkającego w górach, w czterdziestym roku, w jesieni; który zabił Węża, gdy ten rósł w siłę, oraz Dānu leżącego płasko, on, o ludzie, to Indra.

Mantra 12

यः शम्ब॑रं प॒र्यत॑र॒त् कसी॑भि॒र्योऽचा॑रुका॒स्नापि॑बत् सु॒तस्य॑ । अ॒न्तर्गि॒रौ यज॑मानं ब॒हुं जनं॒ यस्मि॒न्नामू॑र्छ॒त् स ज॑नास॒ इन्द्रः॑

On, który swymi środkami pokonał Śambarę; który, o pięknych ustach, pił wyciśniętą Somę; wewnątrz góry, ofiarnika i wielu ludzi, którzy w nim nie zemdleli, on, o ludzie, to Indra.

Mantra 13

यः स॒प्तर॑श्मिर्वृष॒भस्तुवि॑ष्मान॒वासृ॑ज॒त् सर्त॑वे स॒प्त सिन्धू॑न्। यो रौ॑हि॒णमस्फु॑र॒द् वज्र॑बाहु॒र्द्यामा॒रोह॑न्तं॒ स ज॑नास॒ इन्द्रः॑

On, o siedmiu lejcach, Byk, gwałtowny, który uwolnił Siedem Rzek, by płynęły; który, uzbrojony w piorun, uderzył Rohiṇę, gdy ten wstępował do nieba, on, o ludzie, to Indra.

Mantra 14

द्यावा॑ चिदस्मै पृथि॒वी न॑मेते॒ शुष्मा॑च्चिदस्य॒ पर्व॑ता भयन्ते । यः सो॑म॒पा नि॑चि॒तो वज्र॑बाहु॒र्यो वज्र॑हस्तः॒ स ज॑नास॒ इन्द्रः॑

Nawet niebo i ziemia kłaniają się przed nim; nawet od jego gwałtownej mocy góry drżą. On, który jest pijącym Somę, mocno ugruntowanym, uzbrojonym w piorun; on, który dzierży piorun, on, o ludzie, to Indra.

Mantra 15

यः सु॒न्वन्त॒मव॑ति॒ यः पच॑न्तं॒ यः शंस॑न्तं॒ यः श॑शमा॒नमू॒ती। यस्य॒ ब्रह्म॒ वर्ध॑नं॒ यस्य॒ सोमो॒ यस्ये॒दं राधः॒ स ज॑नास॒ इन्द्रः॑

On, kto przyjaźni się z tym, kto wyciska Somę, on, kto pomaga temu, kto gotuje, on, kto wspiera śpiewaka chwał, on, kto zbawienną pomocą niesie gorliwemu czcicielowi; którego jest modlitwa wzmagająca, którego jest Soma, którego jest ta hojność, on, o ludzie, jest Indrą.

Mantra 16

जा॒तो व्यख्यत् पि॒त्रोरु॒पस्थे॒ भुवो॒ न वे॑द जनि॒तुः पर॑स्य । स्त॒वि॒ष्यमा॑णो॒ नो यो अ॒स्मद् व्र॒ता दे॒वानां॒ स ज॑नास॒ इन्द्रः॑

Zrodzony, objawił się na łonie swoich dwojga rodziców; nie znał światów ani najwyższego stwórcy. Lecz gdy godny jest chwały, on, kto nas chroni przed naszymi postanowieniami, i przed postanowieniami bogów, on, o ludzie, jest Indrą.

Mantra 17

यः सोम॑कामो॒ हर्य॑श्वः सू॒रिर्यस्मा॒द् रेज॑न्ते॒ भुव॑नानि॒ विश्वा॑ । यो ज॒घान॒ शम्ब॑रं॒ यश्च॒ शुष्णं॒ य ए॑कवी॒रः स ज॑नास॒ इन्द्रः॑

On, kto kocha Somę, o złocistych koniach, władczy patron, przed którym drżą wszystkie światy; kto zabił Śambarę i kto zabił Śuśnę; kto jest jedynym bohaterem, on, o ludzie, jest Indrą.

Mantra 18

यः सु॑न्व॒ते पच॑ते दु॒ध्र आ चि॒द् वाजं॒ दर्द॑र्षि॒ स किला॑सि स॒त्यः । व॒यं त॑ इन्द्र वि॒श्वह॑ प्रि॒यासः॑ सु॒वीरा॑सो वि॒दथ॒मा व॑देम

Ty, który nawet przez uporczywą przeszkodę sprawiasz, że nagroda ukazuje się dla tego, kto wyciska, i dla tego, kto gotuje, ty zaprawdę jesteś prawdziwy. My, o Indro, jesteśmy zawsze twoimi umiłowanymi; bogaci w dzielnych bohaterów, niech zwracamy się do zgromadzenia obrzędu.