Sukta 17

Mantra 1

अच्छा॑ म॒ इन्द्रं॑ म॒तयः॑ स्व॒र्विदः॑ स॒ध्रीची॒र्विश्वा॑ उश॒तीर॑नूषत । परि॑ ष्वजन्ते॒ जन॑यो॒ यथा॒ पतिं॒ मर्यं॒ न शु॒न्ध्युं म॒घवा॑नमू॒तये॑

Ku Indrze, dla mnie, myśli - niebiosa zdobywające, prosto skierowane, wszystkie, pragnące - zaśpiewały swą pieśń chwały. Dookoła go ściskają, jak kobiety ściskają męża, jak pana młodego, oczyszczonego, szczodrego, dla naszej pomocy.

Mantra 2

न घा॑ त्व॒द्रिगप॑ वेति मे॒ मन॒स्त्वे इत् कामं॑ पुरुहूत शिश्रय । राजे॑व दस्म॒ नि ष॒दोऽधि॑ ब॒र्हिष्य॒स्मिन्त्सु सोमे॑व॒पान॑मस्तु ते

Nie, zaprawdę, od ciebie, o Indra, oddala się mój umysł: na tobie jedynie, o często wzywany, złożyłem moje pragnienie. Jak król, o cudotwórco, usiądź na tym barhis; i niech dla ciebie będzie napój, tak drogi jak Soma.

Mantra 3

वि॒षू॒वृदिन्द्रो॒ अमु॑तेरु॒त क्षु॒धः स इद् रा॒यो म॒घवा॒ वस्व॑ ईशते । तस्येदि॒मे प्र॑व॒णे स॒प्त सिन्ध॑वो॒ वयो॑ वर्धन्ति वृष॒भस्य॑ शु॒ष्मिणः॑

Indra, odpychający wszystko, wybawia z ucisku i także z głodu; on, szczodry, jest panem bogactw, drogocennych skarbów. Pod mocą tego głośnego Byka, te Siedem Rzek na swym spływie zwiększa swą życiodajną siłę.

Mantra 4

वयो॒ न वृ॒क्षं सु॑पला॒शमास॑द॒न्त्सोमा॑स॒ इन्द्रं॑ म॒न्दिन॑श्चमू॒षदः॑ । प्रैषा॒मनी॑कं॒ शव॑सा॒ दवि॑द्युतद् वि॒दत् स्व॑१र्मन॑वे॒ ज्योति॒रार्य॑म्

Jak ptaki na drzewo o pięknych liściach siadają, tak rozweselające somy, usadzone w misie, usiadły na Indrze. Błysnęła ich czołowa formacja z mocą; zdobyła dla Manu niebiosa - światło, szlachetną jasność.

Mantra 5

कृ॒तं न श्व॒घ्नी वि चि॑नोति॒ देव॑ने सं॒वर्गं॒ यन्म॒घवा॒ सूर्यं॒ जय॑त्। न तत् ते॑ अ॒न्यो अनु॑ वी॒र्यं शक॒न्न पु॑रा॒णो म॑घव॒न् नोत नूत॑नः

Jak wygrywający rzut, 'zabójca psa', w grze zbiera cały łup, gdy Maghavan zdobył Słońce - tak nikt inny nie może pójść za tą bohaterską mocą twoją, o szczodry: ani starożytny, ani jeszcze nowy.

Mantra 6

विशं॑विशं म॒घवा॒ पर्य॑शायत॒ जना॑नां॒ धेना॑ अव॒चाक॑श॒द् वृषा॑ । यस्याह॑ श॒क्रः सव॑नेषु॒ रण्य॑ति॒ स ती॒व्रैः सोमैः॑ सहते पृतन्य॒तः

Od rodu do rodu Szczodry rozpostarł się; Byk objawił krowy mleczne ludów. On, zaprawdę Śakra, który w tłoczeniach znajduje rozkosz, ostrymi napojami Somy zwycięża walczącego wroga.

Mantra 7

आपो॒ न सिन्धु॑म॒भि यत् स॒मक्ष॑र॒न्त्सोमा॑स॒ इन्द्रं॑ कु॒ल्या इ॑व ह्र॒दम्। वर्ध॑न्ति॒ विप्रा॒ महो॑ अस्य॒ साद॑ने॒ यवं॒ न वृ॒ष्टिर्दि॒व्येन॒ दानु॑ना

Jak wody ku rzece, gdy razem płyną, tak spływają Somy ku Indrze, jak kanały do stawu. Natchnieni kapłani powiększają Jego wielkość w miejscu siedzenia, jak deszcz z niebiańską hojnością sprawia, że jęczmień rośnie.

Mantra 8

वृषा॒ न क्रु॒द्धः प॑तय॒द् रजः॒स्वा यो अ॒र्यप॑त्नी॒रकृ॑णोदि॒मा अ॒पः । स सु॑न्व॒ते म॒घवा॑ जी॒रदा॑न॒वेऽवि॑न्द॒ज्ज्योति॒र्मन॑वे ह॒विष्म॑ते

Jak gniewny byk pędził przez powietrzne przestworza, ten, który uczynił te wody i uporządkował. Ten Szczodry dla tłoczącego Somę, szybki w daniu ofiarnik, zdobył światło dla Manu, dla tego, który przynosi ofiarę.

Mantra 9

उज्जा॑यतां पर॒शुज्योति॑षा स॒ह भू॒या ऋ॒तस्य॑ सु॒दुघा॑ पुराण॒वत्। वि रो॑चतामरु॒षो भा॒नुना॒ शुचिः॒ स्व॑१र्ण शु॒क्रं शु॑शुचीत॒ सत्प॑तिः

Niech powstanie z rozcinającym światłem; bądź znów, jak dawniej, dobrze dającą krową rty. Niech rudy lśni daleko i szeroko swym promieniem, czysty; złocisty, wspaniały, pan dobrych sprawił, że sam lśni.

Mantra 10

गोभि॑ष्टरे॒माम॑तिं दु॒रेवां॒ यवे॑न॒ क्षुधं॑ पुरुहूत॒ विश्वा॑म्। व॒यं राज॑भिः प्रथ॒मा धना॑न्य॒स्माके॑न वृ॒जने॑ना जयेम

Z krowami niechaj przejdziemy tę złą przeprawę; z jęczmieniem, o Wiele-wzywany, cały głód. Niechajmy z królami być pierwsi w skarbach; z własnym oddziałem bojowym niechajmy odniesić zwycięstwo.

Mantra 11

बृह॒स्पति॑र्नः॒ परि॑ पातु प॒श्चादु॒तोत्त॑रस्मा॒दध॑रादघा॒योः । इन्द्रः॑ पु॒रस्ता॑दु॒त म॑ध्य॒तो नः॒ सखा॒ सखि॑भ्यो॒ वरि॑वः कृणोतु

Niech Bṛhaspati chroni nas ze wszystkich stron - od tyłu, od północy i od dołu, przed złem. Niech Indra, od przodu i ze środka, jako przyjaciel, stworzy dla nas i dla naszych przyjaciół wolną przestrzeń i bezpieczeństwo.

Mantra 12

बृह॑स्पते यु॒वमिन्द्र॑श्च॒ वस्वो॑ दि॒व्यस्ये॑शाथे उ॒त पार्थि॑वस्य । ध॒त्तं र॒यिं स्तु॑व॒ते की॒रये॑ चिद् यू॒यं पा॑त स्व॒स्तिभिः॒ सदा॑ नः

O Bṛhaspati, ty i Indra jesteście panami bogactwa, zarówno niebiańskiego, jak i ziemskiego. Obdarzcie bogactwem chwalącego, a także śpiewaka; i zawsze z błogosławioną opieką chrońcie nas.