Sukta 16
Rishi: Vratya (mythic/cosmic subject; traditional attribution varies in ancillary lists)
Devata: Vratya / Prāṇa-functions (here Apāna) as cosmic principle
Chandas: Prose-like Atharvanic style (not a strict ṛgvedic meter; often treated as mixed/anuṣṭubh-adjacent in later catalogues)
AV 15.16 kontynuuje spekulacje na temat Vratyi, mapując apānę (oddech skierowany w dół) Vratyi na kluczowe realia rytualne i kalendarzowe, przekształcając fizjologię w kosmologię. Poprzez uznanie takich elementów jak Amāvāsyā (noc nowiu), Yajña (ofiarowanie) i Dakṣiṇā (honorarium kapłańskie) za "członki apāny" Vratyi, hymn uświęca czas graniczny, działanie rytualne i obowiązkowe obdarowywanie jako wewnętrzne funkcje kosmiczne. Jego moc jest integracyjna: uprawomocnia miejsce Vratyi w obrządku ofiarniczym bramińskim, jednocześnie twierdząc, że sam oddech jest motorem rytuału i legitymizacji społecznej.
Mantras
Mantra 1
तस्य॒ व्रात्य॑स्य ।योऽस्य प्रथ॒मोऽपा॒नः सा पौ॑र्णमा॒सी
Tego Vrātyi, pierwszy oddech Apāna - ona jest Paurṇamāsī, Pełnią Księżyca.
Mantra 2
तस्य॒ व्रात्य॑स्य ।योऽस्य द्वि॒तीयो॑ऽपा॒नः साष्ट॑का
Tego Vratyi: drugi z jego oddechów Apāna, to jest Aṣṭakā.
Mantra 3
तस्य॒ व्रात्य॑स्य ।योऽस्य तृ॒तीयो॑ऽपा॒नः सामा॑वा॒स्या
Tego Vratyi: trzeci z jego oddechów Apāna, to jest noc nowiu.
Mantra 4
तस्य॒ व्रात्य॑स्य । योऽस्य चतु॒र्थोऽपा॒नः सा श्र॒द्धा
Tego Vratyi: czwarty z jego oddechów Apāna, to jest Wiara.
Mantra 5
तस्य॒ व्रात्य॑स्य । योऽस्य पञ्च॒मोऽपा॒नः सा दी॒क्षा
Tego Vratyi: piąty z jego oddechów Apāna, to jest Poświęcenie.
Mantra 6
तस्य॒ व्रात्य॑स्य । योऽस्य ष॒ष्ठोऽपा॒नः स य॒ज्ञः
Tego Vratyi: szósty z jego oddechów Apāna, to jest Ofiara.
Mantra 7
तस्य॒ व्रात्य॑स्य । योऽस्य सप्त॒मोऽपा॒नस्ता इ॒मा दक्षि॑णाः
Tego Vratyi: to, co jest jego siódmym - Apāna, oddech zstępujący - to są te kapłańskie ofiary.
Frequently Asked Questions
Here the Vratya is treated as a cosmic figure, not only a social category. The hymn speaks of the Vratya’s inner breaths (especially apāna) as identical with major ritual and temporal powers.
The sukta uses bandhu logic: inner physiology mirrors outer cosmos. By saying a particular apāna ‘is’ Amāvāsyā or ‘is’ Yajña, it makes liminal time and sacrifice part of a single cosmic-bodily system that can be ritually affirmed.
It means the priestly fee is presented as a necessary, power-bearing element of the rite—cosmically grounded rather than optional. Giving dakṣiṇā becomes a sacral act that completes and legitimates the ritual order.
Ask anything about Sukta 16 of the Atharva Veda
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.
Read Atharva Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.