Sukta 8

Mantra 1

ज्येष्ठब्रह्मवर्णनम्। १२ पुरोबृहती त्रिष्टुब्गर्भाऽऽर्षी पङ्क्तिः, १५, २७ भुरिग्बृहती, २२ पुर उष्णिक्, यो भू॒तं च॒ भव्यं॑ च॒ सर्वं॒ यश्चा॑धि॒तिष्ठ॑ति । स्व॑१र्यस्य॑ च॒ केव॑लं॒ तस्मै॑ ज्ये॒ष्ठाय॒ ब्रह्म॑णे॒ नमः॑

Który włada nad wszystkim, co było i co będzie, i którego jedynie jest niebo: temu najwyższemu Brahmanie oddaj pełen czci hołd.

Mantra 2

स्क॒म्भेने॒मे विष्ट॑भिते॒ द्यौश्च॒ भूमि॑श्च तिष्ठतः । स्क॒म्भ इ॒दं सर्व॑मात्म॒न्वद् यत् प्रा॒णन्नि॑मि॒षच्च॒ यत्

Przez Skambhę te dwie, Niebo i Ziemia, są utwierdzone i trzymane osobno. Skambha jest całym tym światem, mającym duszę: wszystko, co oddycha, wszystko, co mruga ku życiu.

Mantra 3

ति॒स्रो ह॑ प्र॒जा अ॑त्या॒यमा॑य॒न् न्य॑१न्या अ॒र्कम॒भितो॑ऽविशन्त । बृ॒हन् ह॑ तस्थौ॒ रज॑सो वि॒मानो॒ हरि॑तो॒ हरि॑णी॒रा वि॑वेश

Trzy, zaprawdę, były stworzenia: szły naprzód, przekraczając; inne weszły dokoła Słońca. Ogromny stał niewzruszenie, wymierzając krainę powietrzną; płowe moce, płowe matki weszły do środka.

Mantra 4

द्वाद॑श प्र॒धय॑श्च॒क्रमेकं॒ त्रीणि॒ नभ्या॑नि॒ क उ॒ तच्चि॑केत । तत्राह॑ता॒स्त्रीणि॑ श॒तानि॑ श॒ङ्कवः॑ ष॒ष्टिश्च॒ खीला॒ अवि॑चाचला॒ ये

Dwanaście jest szprych w jednym kole; trzy są piasty, ktoż, zaprawdę, to pojął? W nim osadzone są trzysta kołków i sześćdziesiąt palików ponadto, które nie poruszają się z miejsca.

Mantra 5

इ॒दं स॑वित॒र्वि जा॑नीहि॒ षड् य॒मा एक॑ एक॒जः । तस्मि॑न् हापि॒त्वमि॑छन्ते॒ य ए॑षा॒मेक॑ एक॒जः

To, o Sawitarze, poznaj wyraźnie: sześć jest sparowanych ustaw; jeden jest zrodzony samotnie. W nim szukają udziału i powinowactwa, on, który z tych jest jedynym zrodzonym samotnie.

Mantra 6

आ॒विः सन्निहि॑तं॒ गुहा॒ जर॒न्नाम॑ म॒हत् प॒दम्। तत्रे॒दं सर्व॒मार्पि॑त॒मेज॑त् प्रा॒णत् प्रति॑ष्ठितम्

Jawny, a jednak ukryty w tajemnicy, jest wielka stacja, starożytna z nazwy. W niej wszystko to jest przymocowane, poruszające się, oddychające, utwierdzone w swoim miejscu trwania.

Mantra 7

एक॑चक्रं वर्तत॒ एक॑नेमि स॒हस्रा॑क्षरं॒ प्र पु॒रो नि प॒श्चा । अ॒र्धेन॒ विश्वं॒ भुव॑नं ज॒जान॒ यद॑स्या॒र्धं क्व॑१तद् ब॑भूव

Jednokołowe się obraca, jednorantowe, o tysiącu sylab, posuwając się naprzód, posuwając się w tył. Połową stworzyło cały świat istnienia: gdzież więc stała się druga jego połowa?

Mantra 8

प॒ञ्च॒वा॒ही व॑ह॒त्यग्र॑मेषां॒ प्रष्ट॑यो यु॒क्ता अ॑नु॒संव॑हन्ति । अया॑तमस्य ददृ॒शे न या॒तं परं॒ नेदी॒योऽव॑रं॒ दवी॑यः

Pięciokrotnie ciągnąca, ona niesie na najdalszym szczycie tych; lemy, właściwie zaprzężone, niosą naprzód w uporządkowanej jedności. Jego nieprzebytą drogę się widzi, nie przebytą: dalszą, bliższą; niższą, bardziej odległą.

Mantra 9

ति॒र्यग्बि॑लश्चम॒स ऊ॒र्ध्वबु॑ध्न॒स्तस्मि॒न् यशो॒ निहि॑तं वि॒श्वरू॑पम्। तदा॑सत॒ ऋष॑यः स॒प्त सा॒कं ये अ॒स्य गो॒पा म॑ह॒तो ब॑भू॒वुः

Czara z otworem bocznym, z dnem wzniesionym ku górze: tam chwała jest odłożona, o wszechogólnej postaci. Tam siedziało razem Siedmiu Mędrców, którzy stali się strażnikami tego Wielkiego.

Mantra 10

या पु॒रस्ता॑द् यु॒ज्यते॒ या च॑ प॒श्चाद् या वि॒श्वतो॑ यु॒ज्यते॒ या च॑ स॒र्वतः॑ । यया॑ य॒ज्ञः प्राङ् ता॒यते॒ तां त्वा॑ पृछामि कत॒मा सर्चाम्

Ta, która jest zaprzężona z przodu, i ta z tyłu; ta, która jest zaprzężona z każdej strony, i ta ze wszystkich kierunków: przez którą Ofiara jest rozciągana i pociągana naprzód - tę pytam cię: którą z wersetów ona jest?

Mantra 11

यदेज॑ति॒ पत॑ति॒ यच्च॒ तिष्ठ॑ति प्रा॒णदप्रा॑णन्निमि॒षच्च॒ यद् भुव॑त्। तद् दा॑धार पृथि॒वीं वि॒श्वरू॑पं॒ तत् सं॒भूय॑ भ॒वत्येक॑मे॒व

Co się porusza, co lata, i co stoi nieruchomo; co oddycha i co jest bezdechne, co mruga, i co zaistniało - To podtrzymało Ziemię o wszechogólnej postaci; to, zlewając się, staje się Jednym jedynym.

Mantra 12

अ॒न॒न्तं वित॑तं पुरु॒त्रान॒न्तमन्त॑वच्चा॒ सम॑न्ते । ते ना॑कपा॒लश्च॑रति विचि॒न्वन् वि॒द्वान् भू॒तमु॒त भव्य॑मस्य

Nieskończony, rozpostarty, w wielu miejscach - nieskończony, a jednak jakby mający kres, z każdej strony: tam Strażnik niebiańskiego sklepienia wędruje, rozróżniając, mądry, wiedząc co było i co będzie z niego.

Mantra 13

प्र॒जाप॑तिश्चरति॒ गर्भे॑ अ॒न्तरदृ॑श्यमानो बहु॒धा वि जा॑यते । अ॒र्धेन॒ विश्वं॒ भुव॑नं ज॒जान॒ यद॑स्या॒र्धं क॑त॒मः स के॒तुः

Prajapati porusza się w łonie; widziany tylko wewnątrz, rodzi się na zewnątrz w wielu postaciach. Zaledwie połową zrodził cały ten świat istnienia: czymże jest ta druga połowa jego, i jaki znak jej?

Mantra 14

ऊ॒र्ध्वं भर॑न्तमुद॒कं कु॒म्भेने॑वोदहा॒र्यऽम्। पश्य॑न्ति॒ सर्वे॒ चक्षु॑षा॒ न सर्वे॒ मन॑सा विदुः

Jak woda, która jest podnoszona w górę, jakby dzbanem, tak jest unoszona ku górze: wszyscy ludzie widzą ją oczami, lecz nie wszyscy poznają ją umysłem.

Mantra 15

दू॒रे पू॒र्णेन॑ वसति दू॒र ऊ॒नेन॑ हीयते । म॒हद् य॒क्षं भुव॑नस्य॒ मध्ये॒ तस्मै॑ ब॒लिं रा॑ष्ट्र॒भृतो॑ भरन्ति

Daleko mieszka w swojej pełni; daleko jest pomniejszony przez brak. Potężna Tajemnica stoi w samym środku świata: jemu podtrzymujący królestwo składają ofiarę daniny.

Mantra 16

यतः॒ सूर्यः॑ उ॒देत्यस्तं॒ यत्र॑ च॒ गच्छ॑ति । तदे॒व म॑न्ये॒ऽहं ज्ये॒ष्ठं तदु॒ नात्ये॑ति॒ किं च॒न

Skąd Słońce powstaje i dokąd zachodzi na spoczynek, to właśnie uważam za najważniejsze; poza tym nic w ogóle nie przechodzi.

Mantra 17

ये अ॒र्वाङ् मध्य॑ उ॒त वा॑ पुरा॒णं वेदं॑ वि॒द्वांस॑म॒भितो॒ वद॑न्ति । आ॒दि॒त्यमे॒व ते परि॑ वदन्ति॒ सर्वे॑ अ॒ग्निं द्वि॒तीयं॑ त्रि॒वृतं॑ च हं॒सम्

Ci, którzy po tej stronie w środku, rozmawiają zewsząd o starożytnej Wedzie i o znającym mędrcu, ci wszyscy w pełnej mowie głoszą samego Aditję; a Agni jako drugiego i trójskrzydłego Hamsę.

Mantra 18

स॒ह॒स्रा॒ह्ण्यं विय॑तावस्य प॒क्षौ हरे॑र्हं॒सस्य॒ पत॑तः स्व॒र्गम्। स दे॒वान्त्सर्वा॒नुर॑स्युप॒दद्य॑ सं॒पश्य॑न् याति॒ भुव॑नानि॒ विश्वा॑

Tysiąc dni trwające są skrzydła tego, którego zasięg jest szeroką przestrzenią, Hari, latającego Hamsy, ku niebu. On, kładąc wszystkich Bogów na swojej piersi, widząc ich w pełnym widzeniu, podąża do wszystkich światów.

Mantra 19

स॒त्येनो॒र्ध्वस्त॑पति॒ ब्रह्म॑णा॒र्वाङ् वि प॑श्यति । प्रा॒णेन॑ ति॒र्यङ् प्राण॑ति॒ यस्मि॑न् ज्ये॒ष्ठमधि॑ श्रि॒तम्

Przez Prawdę płonie w górę; przez Brahmana spogląda w tę stronę jasnym wzrokiem. Przez Oddech oddycha wszerz; w nim Najwyższy jest ustanowiony powyżej.

Mantra 20

यो वै ते वि॒द्याद॒रणी॒ याभ्यां॑ निर्म॒थ्यते॒ वसु॑ । स वि॒द्वान् ज्ये॒ष्ठं म॑न्येत॒ स वि॑द्या॒द् ब्राह्म॑णं म॒हत्

Kto zaprawdę znałby twoje Arani, te dwie, którymi dobre skarby są wydobywane, ten, będąc znającym, uważałby siebie za najważniejszego; poznałby potężnego Brahmana.

Mantra 21

अ॒पादग्रे॒ सम॑भव॒त् सो अग्रे॒ स्व॑१राभ॑रत्। चतु॑ष्पाद् भू॒त्वा भोग्यः॒ सर्व॒माद॑त्त॒ भोज॑नम्

Beznogi na początku powstał, on na początku światło niebieskie przyniósł. Czworonożnym się stając, godnym rozkoszy, wziął dla siebie wszelki pokarm do spożycia.

Mantra 22

भोग्यो॑ भव॒दथो॒ अन्न॑मदद् ब॒हु। यो दे॒वमु॑त्त॒राव॑न्तमु॒पासा॑तै सना॒तन॑म्

Stał się godnym rozkoszy, a ponadto jadł pokarm w obfitości, kto oddaje cześć Bogu, Pomocnikowi Wyższemu, Przedwiecznemu.

Mantra 23

स॒ना॒तन॑मेनमाहुरु॒ताद्य स्या॒त् पुन॑र्णवः । अ॒हो॒रा॒त्रे प्र जा॑येते अ॒न्यो अ॒न्यस्य॑ रू॒पयोः॑

Nazywają go wiecznym; lecz nawet dzisiaj może się odrodzić na nowo. W Dniu i Nocy jest rodzony: jedna forma rodzi się z formy drugiej.

Mantra 24

श॒तं स॒हस्र॑म॒युतं॒ न्यऽर्बुदमसंख्ये॒यं स्वम॑स्मि॒न् निवि॑ष्टम्। तद॑स्य घ्नन्त्यभि॒पश्य॑त ए॒व तस्मा॑द् दे॒वो रो॑चत ए॒ष ए॒तत्

Sto, tysiąc, dziesięć tysięcy, także wielka niezliczona masa, jego własność jest tu zanurzona. To samo skarby uderzają, patrząc na nie; dlatego Bóg zajaśniał, oto jest to.

Mantra 25

बाला॒देक॑मणीय॒स्कमु॒तैकं॒ नेव॑ दृश्यते । ततः॒ परि॑ष्वजीयसी दे॒वता॒ सा मम॑ प्रि॒या

Jeden jest subtelniejszy niż włos; a jeden wcale nie jest widoczny. Z tego obejmujesz wszystko dokoła: ta Bogini jest moją ukochaną.

Mantra 26

इ॒यं क॑ल्या॒ण्य॑१जरा॒ मर्त्य॑स्या॒मृता॑ गृ॒हे। यस्मै॑ कृ॒ता शये॒ स यश्च॒कार॑ ज॒जार॒ सः

Ta pomyślna Moc, bezstarza, nieśmiertelna, spoczywa w domu śmiertelnika. Dla kogo ona została stworzona, by spocząć - ten rozkwita; lecz ten, kto ją stworzył, ten się starzeje.

Mantra 27

त्वं स्त्री त्वं पुमा॑नसि॒ त्वं कु॑मा॒र उ॒त वा॑ कुमा॒री॥ त्वं जी॒र्णो द॒ण्डेन॑ वञ्चसि॒ त्वं जा॒तो भ॑वसि वि॒श्वतो॑मुखः

Tyś jest kobietą, tyś jest mężczyzną; tyś jest chłopcem, a nawet - lub dziewczynką. Ty, zestarzawszy się, poruszasz się z laską; ty, gdy się rodzisz, stajesz się o wszystkich twarzach, patrząc we wszystkie strony.

Mantra 28

उ॒तैषां॑ पि॒तोत वा॑ पु॒त्र ए॑षामु॒तैषां॑ ज्ये॒ष्ठ उ॒त वा॑ कनि॒ष्ठः । एको॑ ह दे॒वो मन॑सि॒ प्रवि॑ष्टः प्रथ॒मो जा॒तः स उ॒ गर्भे॑ अ॒न्तः

I z tych jest on Ojcem; lub znowu, Synem tych; i z tych jest on Najstarszym, lub znowu Najmłodszym. Jeden Bóg zaprawdę, wszedł w umysł, pierworodny, on, zaprawdę, jest w łonie, wewnątrz.

Mantra 29

पू॒र्णात् पू॒र्णमुद॑चति पू॒र्णं पू॒र्णेन॑ सिच्यते । उ॒तो तद॒द्य वि॑द्याम॒ यत॒स्तत् प॑रिषि॒च्यते॑

Z Pełni Pełnia pochodzi; Pełnia jest wylewana z Pełnią. Także to, dzisiaj, moglibyśmy poznać: z jakiego źródła to jest całkowicie wylewane dokoła.

Mantra 30

ए॒षा स॒नत्नी॒ सन॑मे॒व जा॒तैषा पु॑रा॒णी परि॒ सर्वं॑ बभूव । म॒ही दे॒व्यु॑१षसो॑ विभा॒ती सैके॑नैकेन मिष॒ता वि च॑ष्टे

To jest ta pradawna, zrodzona w dawnych czasach; ta pierwotna ogarnęła wszystko dokoła. Wielka jest Bogini, Jutrzenka, świecąca jasno: ona, jedna po drugiej, widzi wyraźnie istoty, które mrugają.

Mantra 31

अवि॒र्वै नाम॑ दे॒वत॒र्तेना॑स्ते॒ परी॑वृता । तस्या॑ रू॒पेणे॒मे वृ॒क्षा हरि॑ता॒ हरि॑तस्रजः

‘Avī’ z imienia jest Bóstwem: z Rtą siedzi, ogarnięta dokoła. W jej samej postaci są te drzewa, zielone, w zielonych girlandach.

Mantra 32

अन्ति॒ सन्तं॒ न ज॑हा॒त्यन्ति॒ सन्तं॒ न प॑श्यति । दे॒वस्य॑ पश्य॒ काव्यं॒ न म॑मार॒ न जी॑र्यति

Blisko niego, nie opuszcza go; blisko niego, a jednak go nie widzi. Spójrz na cudowną sztukę Boga: nie umarła, nie ulega zniszczeniu.

Mantra 33

अ॒पू॒र्वेणे॑षि॒ता वाच॒स्ता व॑दन्ति यथाय॒थम्। वद॑न्ती॒र्यत्र गच्छ॑न्ति॒ तदा॑हु॒र्ब्राह्म॑णं म॒हत्

Pchnięta siłą pierwotną i niespotykaną, Głosy mówią, każdy według własnego sposobu. Dokąd, wciąż mówiąc, one podążają - to ludzie głoszą jako potężnego Brahmana.

Mantra 34

यत्र॑ दे॒वाश्च॑ मनु॒ष्याऽश्चा॒रा नाभा॑विव श्रि॒ताः । अ॒पां त्वा॒ पुष्पं॑ पृच्छामि॒ यत्र॒ तन्मा॒यया॑ हि॒तम्

Gdzie Bogowie i ludzie, jak szprychy na piaście, są zatrzymani i spoczywają - O Kwiecie Wód, ciebie pytam: gdzie jest ten skarb przez tajemną moc złożony?

Mantra 35

ये भि॒र्वात॑ इषि॒तः प्र॒वाति॒ ये दद॑न्ते॒ पञ्च॒ दिशः॑ स॒ध्रीचीः॑ । य आहु॑तिम॒त्यम॑न्यन्त दे॒वा अ॒पां ने॒तारः॑ कत॒मे त आ॑सन्

Przez kogo pchnięty wieje Wiatr; kto ułożył pięć kierunków, splecionych razem; kto - przewodnicy Wód - kogo Bogowie uznali za najwyższą wartość ofiary: kimże oni byli?

Mantra 36

इ॒मामे॑षां पृथि॒वीं वस्त॒ एको॒ऽन्तरि॑क्षं॒ पर्ये॑को॑ बभूव । दिव॑मेषां ददते॒ यो वि॑ध॒र्ता विश्वा॒ आशाः॒ प्रति॑ रक्ष॒न्त्येके॑

Jeden z nich zamieszkuje tę Ziemię; drugi, ogarniając wszystko, stał się Przestrzenią Pośrednią. Ten, który jest Porządkującym, obdarza ich Niebem; a niektórzy strzegą, każdy naprzeciwko, wszystkich regionów.

Mantra 37

यो वि॒द्यात् सूत्रं॒ वित॑तं॒ यस्मि॒न्नोताः॑ प्र॒जा इ॒माः । सूत्रं॒ सूत्र॑स्य॒ यो वि॒द्याद् स वि॑द्या॒द् ब्राह्म॑णं म॒हत्

Kto zna Nici rozpostartą, w którą te wszystkie stworzenia są osnowane; kto zna Nić samej Nici, ten zaprawdę poznaje potężnego Brahmana.

Mantra 38

वेदा॒हं सूत्रं॒ वित॑तं॒ यस्मि॒न्नोताः॑ प्र॒जा इ॒माः । सूत्रं॒ सूत्र॑स्या॒हं वे॒दाथो॒ यद् ब्राह्म॑णं म॒हत्

Znam nić rozciągniętą, w którą te stworzenia są wplecione. Nić, i tajemnicę samej nici znam; zaiste, to, co jest potężnym Brahmanem.

Mantra 39

यद॑न्त॒रा द्यावा॑पृथि॒वी अ॒ग्निरैत् प्र॒दह॑न् विश्वदा॒व्यः । यत्राति॑ष्ठ॒न्नेक॑पत्नीः प॒रस्ता॒त् क्वेऽवासीन्मात॒रिश्वा॑ त॒दानी॑म्

Gdy między Niebem a Ziemią Ogień ruszył dalej, płonąc, pożar powszechny, gdzie wtedy stały wierne żony poza; gdzie, zaiste, był Matariswan w owej porze?

Mantra 40

अ॒प्स्वाऽसीन्मात॒रिश्वा॒ प्रवि॑ष्टः॒ प्रवि॑ष्टा दे॒वाः स॑लि॒लान्या॑सन्॥ बृ॒हन् ह॑ तस्थौ॒ रज॑सो वि॒मानः॒ पव॑मानो ह॒रित॒ आ वि॑वेश

W wodach był Matariswan wniknął; wniknęli byli Bogowie, tam były potopy. Wielki stanął, mierząc przestworze; sam się oczyszczając, o barwie bursztynowej wszedł.

Mantra 41

उत्त॑रेणेव गाय॒त्रीम॒मृतेऽधि॒ वि च॑क्रमे । साम्ना॒ ये साम॑ संवि॒दुर॒जस्तद् द॑दृशे॒ क्वऽ

Jakby poza, Gajatri wkroczyła na nieśmiertelność. Przez śpiew, ci, którzy znają śpiew, była owa przestrzeń postrzeżona: gdzież ona jest?

Mantra 42

नि॒वेश॑नः सं॒गम॑नो॒ वसू॑नां दे॒व इ॑व सवि॒ता स॒त्यध॑र्मा । इन्द्रो॒ न त॑स्थौ सम॒रे धना॑नाम्

Osadnik, zbieracz bogactw, jak Switar, bóg prawdziwego prawa, stanął niewzruszenie, jak Indra, w bitwie o nagrody.

Mantra 43

पु॒ण्डरी॑कं॒ नव॑द्वारं त्रि॒भिर्गु॒णेभि॒रावृ॑तम्। तस्मि॒न् यद् य॒क्षमा॑त्म॒न्वत् तद् वै ब्र॑ह्म॒विदो॑ विदुः

Lotosowy tron z dziewięcioma wrotami, otoczony trzema gunami: co w nim jest dotknięte chorobą niszczącą, to, zaiste, znają poznawcy Brahmana.

Mantra 44

अ॒का॒मो धीरो॑ अ॒मृतः॑ स्वयं॒भू रसे॑न तृ॒प्तो न कुत॑श्च॒नोनः॑ । तमे॒व वि॒द्वान् न बि॑भाय मृ॒त्योरा॒त्मानं॒ धीर॑म॒जरं॒ युवा॑नम्

Bez pragnień, niewzruszony, nieśmiertelny, samostnie istniejący, nasycony istotą, niczego nie brakującego z żadnej strony - poznając Tego Jedynego, mędrzec nie lęka się Śmierci: Jaźń, niewzruszona, bez starości, wiecznie młoda.