Sukta 4

Mantra 1

सर्पविषदूरीकरणम्। इन्द्र॑स्य प्रथ॒मो रथो॑ दे॒वाना॒मप॑रो॒ रथो॒ वरु॑णस्य तृ॒तीय॒ इत्। अही॑नामप॒मा रथ॑ स्था॒णुमा॑र॒दथा॑र्षत्

Odpędzenie jadu wężowego. Pierwszy rydwan należy do Indry; następny rydwan należy do bogów; trzeci z pewnością należy do Waruny: ten rydwan, który odpędza węże, ku pniowi z daleka wtedy ruszył.

Mantra 2

द॒र्भः शो॒चिस्त॒रूण॑क॒मश्व॑स्य॒ वारः॑ परु॒षस्य॒ वारः॑ । रथ॑स्य॒ बन्धु॑रम्

Trawa darbha, jasna, świeża; kuc ogona konia, kuc ogona Paruszy; rama wiążąca rydwanu.

Mantra 3

अव॑ श्वेत प॒दा ज॑हि॒ पूर्वे॑ण॒ चा प॑रेण च । उ॒द॒प्लु॒तमि॑व॒ दार्वही॑नामर॒सं वि॒षं वारु॒ग्रम्

W dół, o Białe, uderzaj stopą swoją, z przednią częścią i z tylną częścią jednakowo; jakby wyrzucone przez wodę, uczyń bezsokim jad Dārvahī, tę gwałtowną truciznę.

Mantra 4

अ॒रं॒घु॒षो नि॒मज्यो॒न्मज्य॒ पुन॑रब्रवीत्। उ॒द॒प्लु॒तमि॑व॒ दार्वही॑नामर॒सं वि॒षं वारु॒ग्रम्

Araṅghuṣa, zanurzając się i wstając, przemówił ponownie: 'Jakby wyrzucone przez wodę, uczyń bezsokim jad Dārvahī, tę gwałtowną truciznę.'

Mantra 5

पै॒द्वो ह॑न्ति कस॒र्णीलं॑ पै॒द्वः श्वि॒त्रमु॒तासि॒तम्। पै॒द्वो र॑थ॒र्व्याः शिरः॒ सं बि॑भेद पृदा॒क्वाः

Paedva uderza Kasarṇīlę; Paedva uderza to, co białe i czarne. Paedva, Cętkowany, całkowicie rozłupał głowę Ratharvī.

Mantra 6

पैद्व॒ प्रेहि॑ प्रथ॒मोऽनु॑ त्वा व॒यमेम॑सि । अही॒न् व्यऽस्यतात् प॒थो येन॑ स्मा व॒यमे॒मसि॑

Idź naprzód, o Paedvo, pierwszy na czele; za tobą idziemy. Z drogi, którą kroczymy, niech on rozproszy węgi daleko.

Mantra 7

इ॒दं पै॒द्वो अ॑जायते॒दम॑स्य प॒राय॑णम्। इ॒मान्यर्व॑तः प॒दाहि॒घ्न्यो वा॒जिनी॑वतः

To był Paedva zrodzony; to jest jego droga wyzwolenia. To są ślady zabijające węgi szybkiego, nagrody zdobywającego rumaka.

Mantra 8

संय॑तं॒ न वि ष्प॑र॒द् व्यात्तं॒ न सं य॑मत्। अ॒स्मिन् क्षेत्रे॒ द्वावही॒ स्त्री च॒ पुमां॑श्च॒ तावु॒भाव॑र॒सा

Jak powściągnięty, nie wytrysnął; jak z otwartymi szczękami, nie zacisnął się. Na tym naszym polu są dwa węże, samica i samiec: niechaj oba będą pozbawione soku i siły.

Mantra 9

अ॒र॒सास॑ इ॒हाह॑यो॒ ये अन्ति॒ ये च॑ दूर॒के। घ॒नेन॑ हन्मि॒ वृश्चि॑क॒महिं॑ द॒ण्डेनाग॑तम्

Niechaj węże tutaj będą bez soku, czy są blisko, czy też daleko. Miażdżącą maczugą uderzam skorpiona; laską węża, który na nas nastaje.

Mantra 10

अ॒घा॒श्वस्ये॒दं भे॑ष॒जमु॒भयो॑ स्व॒जस्य॑ च । इन्द्रो॒ मेऽहि॑मघा॒यन्त॒महिं॑ पै॒द्वो अ॑रन्धयत्

To jest lekarstwo Aghāśvy, dla obu, tak, dla naszych bliskich również. Indra dla mnie ujarzmił węża, który mi szkodził; Paidhva ujarzmił węża.

Mantra 11

पै॒द्वस्य॑ मन्महे व॒यं स्थि॒रस्य॑ स्थि॒रधा॑म्नः। इ॒मे प॒श्चा पृदा॑कवः प्र॒दीध्य॑त आसते

O Paidhvie rozmyślamy, o niezłomnym, o niezłomnej siedzibie. Te cętkowane węże, lśniące jasno, siedzą tam z tyłu, powstrzymane.

Mantra 12

न॒ष्टास॑वो न॒ष्टवि॑षा ह॒ता इन्द्रे॑ण व॒ज्रिणा॑ । ज॒घानेन्द्रो॑ जघ्नि॒मा व॒यम्

Ich oddech zginął, ich trucizna zginęła: pobici zostali przez Indrę, dzierżącego piorun. Indra zabił; a my, tak, my zabiliśmy.

Mantra 13

ह॒तास्तिर॑श्चिराजयो॒ निपि॑ष्टासः॒ पृदा॑कवः । दर्विं॒ करि॑क्रतं श्वि॒त्रं द॒र्भेष्व॑सि॒तं ज॑हि

Zbite są istoty pełzające w poprzek; zgniecione są te cętkowane. Ręcznie wykonaną łyżką uderz Białego; między trawami darbha zabij Czarnego.

Mantra 14

कै॒रा॒ति॒का कु॑मारि॒का स॒का ख॑नति भेष॒जम्। हि॒र॒ण्ययी॑भि॒रभ्रि॑भिर्गिरी॒णामुप॒ सानु॑षु

Kobieta Kirāta, dziewica z nią, wykopuje lekarstwo złotymi łopatami na grzbietach gór.

Mantra 15

आयम॑ग॒न् युवा॑ भि॒षक् पृ॑श्नि॒हाप॑राजितः । स वै स्व॒जस्य॒ जम्भ॑न उ॒भयो॒र्वृश्चि॑कस्य च

Tu przybył młody uzdrowiciel, pogromca Cętkowanych, niezwyciężony. Zaprawdę on jest miażdżycielem Svaja i obu rodzajów skorpiona.

Mantra 16

इन्द्रो॒ मेऽहि॑मरन्धयन्मि॒त्रश्च॒ वरु॑णश्च । वा॒ता॒प॒र्ज॒न्यो॒३भा

Indra podbił dla mnie węża, i Mitra oraz Waruna; Wiatr i Parjanya... (przekazany wers jest tu uszkodzony lub niepełny).

Mantra 17

इन्द्रो॒ मेऽहि॑मरन्धय॒त् पृदा॑कुं च पृदा॒क्वम्। स्व॒जं तिर॑श्चिराजिं कस॒र्णीलं॒ दशो॑नसिम्

Indra dla mnie podbił węża, cętkowaną istotę i cętkowany rodzaj; Svaja, pełzającego w poprzek, ciemnobrązowego, o dziesięciu kłach.

Mantra 18

इन्द्रो॑ जघान प्रथ॒मं ज॑नि॒तार॑महे॒ तव॑ । तेषा॑मु तृ॒ह्यमा॑णानां॒ कः स्वि॒त् तेषा॑मस॒द् रसः॑

Indra uderzył jako pierwszego stwórcę twego wężowego potomstwa. Z nich, teraz gniotomych i tłoczonych, ktoż, proszę, z nich ma jeszcze jakiś sok pozostały?

Mantra 19

सं हि शी॒र्षाण्यग्र॑भं पौञ्जि॒ष्ठ इ॑व॒ कर्व॑रम्। सिन्धो॒र्मध्यं॑ प॒रेत्य॒ व्यऽनिज॒महे॑र्वि॒षम्

Albowiem chwyciłem razem głowy, jak najpotężniejszy chwyta cętkowanego węża: poszedłszy na środek rzeki, odrzuciłem i uśmierzyłem jad węża.

Mantra 20

अही॑नां॒ सर्वे॑षां वि॒षं परा॑ वहन्तु॒ सिन्ध॑वः । ह॒तास्तिर॑श्चिराजयो॒ निपि॑ष्टासः पृदा॑कवः

Niech strumienie poniosą daleko jad wszystkich węży. Zbite są te, które pełzną bokiem; starte na proch są węże cętkowane.

Mantra 21

ओष॑धीनाम॒हं वृ॑ण उ॒र्वरी॑रिव साधु॒या। नया॒म्यर्व॑तीरि॒वाहे॑ नि॒रैतु॑ ते वि॒षम्

Spośród ziół dokonuję wyboru, jak się wybiera dobre pola z umiejętnością; prowadzę je, jak się pędzi klacze: niechaj twoja trucizna odejdzie od węża.

Mantra 22

यद॒ग्नौ सूर्ये॑ वि॒षं पृ॑थि॒व्यामोष॑धीषु॒ यत्। का॒न्दा॒वि॒षं क॒नक्न॑कं नि॒रैत्वैतु॑ ते वि॒षम्

Jaka trucizna jest w ogniu, w słońcu, jaka trucizna jest w ziemi, w ziołach, trucizna łodyg, kąsająca zguba, niechaj odejdzie, tak, niechaj twoja trucizna odejdzie.

Mantra 23

ये अ॑ग्नि॒जा ओ॑षधि॒जा अही॑नां॒ ये अ॑प्सु॒जा वि॒द्युत॑ आबभू॒वुः । येषां॑ जा॒तानि॑ बहु॒धा म॒हान्ति॒ तेभ्यः॑ स॒र्पेभ्यो॒ नम॑सा विधेम

Te węże, które z ognia powstały, te, które z ziół się narodziły; te, które z wód powstały, które z błyskawicą się zjawiły - których narodziny są liczne i potężne: tym wężom z czcią oddajemy hołd.

Mantra 24

तौदी॒ नामा॑सि क॒न्याऽघृ॒ताची॒ नाम॒ वा अ॑सि । अ॒ध॒स्प॒देन॑ ते प॒दमा द॑दे विष॒दूष॑णम्

Taudi imię twoje, panno; 'Unghrytaci' imię twoje, zaprawdę. Dolnym krokiem ustanawiam dla ciebie miejsce - truciznę niszczące, truciznę unicestwiające.

Mantra 25

अङ्गा॑दङ्गा॒त् प्र च्या॑वय॒ हृद॑यं परि॑ वर्जय । अधा॑ वि॒षस्य॒ यत् तेजो॑ऽवा॒चीनं॒ तदे॑तु ते

Z członka do członka wypchnij ją; od serca odwróć ją. Wtedy - cokolwiek ognistej mocy trucizny jest skierowane w dół - niech to odejdzie od ciebie.

Mantra 26

आ॒रे अ॑भूद् विषम॑रौद् वि॒षे वि॒षम॑प्रा॒गपि॑ ।अ॒ग्निर्वि॒षमहे॒र्निर॑धा॒त् सोमो॒ निर॑णयीत्। दं॒ष्टार॒मन्व॑गाद् विषमहि॑रमृत

Daleko odeszła trucizna; z krzykiem trucizna została przepędzona od trucizny - precz, owszem, precz. Agni wyrzucił jad węża; Soma go wyprowadził. Za kąsaczem odeszła trucizna: O Amryta, Nieśmiertelny!