Sukta 79

Mantra 1

अयं कृत्नुरगृभीतो विश्वजिदुद्भिदित्सोमः । ऋषिर्विप्रः काव्येन ॥

ਇਹ ਸੋਮ ਕਰਮ ਵਿੱਚ ਪੂਰਨ ਹੈ, ਕਿਸੇ ਸੀਮਾ ਦੇ ਗ੍ਰਹਣ ਤੋਂ ਅਗੋਚਰ; ਸਰਵ-ਵਿਜੇਤਾ, ਜੋ ਬੰਦ ਹੈ ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਪਰੋਂ ਭੇਦ ਕੇ ਖੋਲ੍ਹਣ ਵਾਲਾ। ਵਿਪ੍ਰ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਕਾਵ੍ਯ-ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨਾਲ ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ—ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਗਿਆਨੀ—ਬਣਦਾ ਹੈ।

Mantra 2

अभ्यूर्णोति यन्नग्नं भिषक्ति विश्वं यत्तुरम् । प्रेमन्धः ख्यन्निः श्रोणो भूत् ॥

ਉਹ ਨੰਗੇ ਨੂੰ ਢੱਕਦਾ ਤੇ ਚੰਗਾ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਕੁਝ ਜਖ਼ਮੀ ਹੈ ਉਸ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਤੁਰੰਤ ਹੈ ਉਸ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਧੱਕਦਾ ਹੈ। ਹਨੇਰਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਕੇ ਫਿਰ ਬਾਹਰ ਸੁੱਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਲੰਗੜਾ ਵੀ ਚੰਗਾ ਹੋ ਕੇ ਅੱਗੇ ਤੁਰ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।

Mantra 3

त्वं सोम तनूकृद्भ्यो द्वेषोभ्योऽन्यकृतेभ्यः । उरु यन्तासि वरूथम् ॥

ਹੇ ਸੋਮ, ਤੂੰ ਤਨੂਕ੍ਰਿਤ੍ਭ੍ਯਃ—ਆਤਮਾ-ਦੇਹ ਘੜਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ—ਦ੍ਵੈਸ਼ਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਅਤੇ ਹੋਰਨਾਂ ਵੱਲੋਂ ਕੀਤੇ ਨੁਕਸਾਨਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਵਰੂਥ—ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਕ ਰੱਖਿਆ-ਕਵਚ—ਹੈ।

Mantra 4

त्वं चित्ती तव दक्षैर्दिव आ पृथिव्या ऋजीषिन् । यावीरघस्य चिद्द्वेषः ॥

ਹੇ ਋ਜੀਸ਼ਿਨ (ਬਲ ਨਾਲ ਨਿਚੋੜੇ ਸੋਮ ਵਾਲੇ), ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਦਕ੍ਸ਼ (ਸ਼ਕਤੀ-ਪ੍ਰਜ੍ਞਾ) ਨਾਲ ਦ੍ਯੌ ਤੋਂ ਪૃਥਵੀ ਤੱਕ ਸਭ ਥਾਂ ਵਿਵੇਕ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ; ਅਘ (ਪਾਪ) ਤੋਂ ਉੱਠੇ—even ਦ੍ਵੇਸ਼ ਨੂੰ ਵੀ—ਤੂੰ ਦੂਰ ਭਜਾ ਦੇਂਦਾ ਹੈਂ।

Mantra 5

अर्थिनो यन्ति चेदर्थं गच्छानिद्ददुषो रातिम् । ववृज्युस्तृष्यतः कामम् ॥

ਅਰਥਿਨ (ਲਕਸ਼੍ਯ-ਖੋਜੀ) ਜੇ ਆਪਣੇ ਅਰਥ ਲਈ ਚੱਲਣ, ਤਾਂ ਉਹ ਦਾਤੇ ਦੀ ਰਾਤਿ (ਦਾਨ-ਭੇਟ) ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ; ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਵਾਲੇ ਦੀ ਕਾਮਨਾ ਘਾਟ ਤੋਂ ਮੁੜ ਕੇ ਸੱਚੀ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਲੱਭ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।

Mantra 6

विदद्यत्पूर्व्यं नष्टमुदीमृतायुमीरयत् । प्रेमायुस्तारीदतीर्णम् ॥

ਜਦੋਂ ਉਹ ਪੁਰਾਤਨ ਤੋਂ ਨਸ਼ਟ ਹੋਇਆ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯ (ਪ੍ਰਾਚੀਨ) ਲੱਭ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਉਹ ਋ਤ (ਸੱਤ੍ਯ-ਵ੍ਯਵਸਥਾ) ਨਾਲ ਚੱਲਣ ਵਾਲੀ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕਦਾ ਹੈ; ਆਯੁ (ਜੀਵਨ) ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਲੈ ਜਾ ਕੇ, ਜੋ ਅਤੀਰ੍ਣ (ਅਣ-ਪਾਰ) ਸੀ ਉਸ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

Mantra 7

सुशेवो नो मृळयाकुरदृप्तक्रतुरवातः । भवा नः सोम शं हृदे ॥

ਹੇ ਸੋਮ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਸੁਸ਼ੇਵ—ਸੁਪ੍ਰਸੰਨ ਅਤੇ ਕਰੁਣਾਮਯ—ਬਣ; ਅਦ੍ਰਿਪਤਕ੍ਰਤੁ, ਅਡੋਲ ਸੰਕਲਪ ਵਾਲਾ, ਰੱਖਿਆਕਾਰੀ ਸਹਾਇਤਾ ਵਜੋਂ ਆ। ਹੇ ਸੋਮ, ਸਾਡੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਂਤੀ ਅਤੇ ਮਿਠਾਸ ਬਣ।

Mantra 8

मा नः सोम सं वीविजो मा वि बीभिषथा राजन् । मा नो हार्दि त्विषा वधीः ॥

ਹੇ ਸੋਮ, ਸਾਡੇ ਅੰਦਰ ਦੇ ਰਾਜਨ, ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਬਹੁਤ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਦਬਾਅ ਨਾ ਪਾ; ਅਚਾਨਕ ਪ੍ਰਚੰਡ ਬਲ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਡਰਾਉ ਨਾ। ਆਪਣੀ ਦਹਕਦੀ ਤੀਬਰਤਾ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਹਿਰਦੇ ਨੂੰ ਘਾਇਲ ਨਾ ਕਰ।

Mantra 9

अव यत्स्वे सधस्थे देवानां दुर्मतीरीक्षे । राजन्नप द्विषः सेध मीढ्वो अप स्रिधः सेध ॥

ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਵਿਚ ਆਪਣੇ ਸਵਸਧਸਥ ਵਿੱਚ ਬੈਠ ਕੇ ਦੁರ್ಮਤੀਆਂ ਨੂੰ ਹੇਠਾਂ ਤੱਕਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਤਾਂ ਵੈਰੀ ਦ੍ਵੈਸ਼ੀ ਬਲਾਂ ਨੂੰ ਪਰੇ ਹਟਾ; ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਅੰਦਰਲੇ ਮੀਢ੍ਵ (ਦਾਤਾ) ਤੋਂ ਗਤੀ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਤੇ ਘਾਇਲ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਅੜਚਣੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਦੂਰ ਕਰ।