Sukta 176

Mantra 1

मत्सि नो वस्यइष्टय इन्द्रमिन्दो वृषा विश । ऋघायमाण इन्वसि शत्रुमन्ति न विन्दसि ॥

ਸਾਡੀ ਉੱਚੀ ਇੱਛਾ-ਯਜਨਾ (ਇਸ਼ਟੀ) ਲਈ ਤੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੋ; ਹੇ ਇੰਦੂ (ਸੋਮ), ਵ੍ਰਿਸ਼ਭ, ਇੰਦਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ। ਤੂੰ ਆਵੇਗ ਨਾਲ ਦੌੜ ਕੇ ਅੱਗੇ ਧੱਕਦਾ ਹੈਂ; ਤੈਨੂੰ ਨੇੜੇ ਕੋਈ ਸ਼ਤ੍ਰੂ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ—ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੇਜਸਵੀ ਰਸ (ਸੋਮ) ਸਾਡੀ ਇੱਛਾ-ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਅਜੇਯ ਕਰੇ।

Mantra 2

तस्मिन्ना वेशया गिरो य एकश्चर्षणीनाम् । अनु स्वधा यमुप्यते यवं न चर्कृषद्वृषा ॥

ਉਸ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸਾਡੀਆਂ ਬਾਣੀਆਂ ਟਿਕਾਓ—ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਇਕੱਲਾ ਆਸਰਾ ਹੈ। ਆਪਣੀ ਸ੍ਵਧਾ (ਸੁਭਾਵ-ਨਿਯਮ) ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਉਹ ਪੀੜਿਆ ਜਾ ਕੇ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਿਸੇ ਜੌਂ ਵਾਂਗ; ਉਹ ਵ੍ਰਿਸ਼ਭ ਹੈ, ਜੋ ਕਰਮ ਲਈ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।

Mantra 3

यस्य विश्वानि हस्तयोः पञ्च क्षितीनां वसु । स्पाशयस्व यो अस्मध्रुग्दिव्येवाशनिर्जहि ॥

ਜਿਸ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਪੰਜ ਜਨਾਂ ਦੇ ਸਭ ਵਸੁ (ਧਨ-ਸੰਪਦਾ) ਹਨ—ਉਹ ਸਾਡੇ ਲਈ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰ। ਅਤੇ ਜੋ ਕੋਈ ਸਾਡੇ ਵਿਰੁੱਧ ਵਾਰ ਕਰੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਦਿਵ੍ਯ ਵਜ੍ਰ ਵਾਂਗ ਮਾਰ; ਤੇਜਸਵੀ ਸ਼ਕਤੀ ਸਹੀ ਕਰਮ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ ਅਤੇ ਹਮਲਾਵਰ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਖਿੰਡਾ ਦੇਵੇ।

Mantra 4

असुन्वन्तं समं जहि दूणाशं यो न ते मयः । अस्मभ्यमस्य वेदनं दद्धि सूरिश्चिदोहते ॥

ਜੋ ਸੋਮ ਨਹੀਂ ਪੀੜਦਾ (ਅਸੁਨਵੰਤ), ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਸਮਾਨ ਕਰ ਕੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜੋ ਤੇਰਾ ਆਨੰਦ (ਮਯ:) ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ—ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ। ਪਰ ਸਾਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਕਮਾਈ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਬਖ਼ਸ਼; ਧਨ ਦਾ ਮਾਲਕ ਵੀ ਉਹ ਦੇਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ—ਤਾਂ ਜੋ ਖੋਜੀ ਯਜਮਾਨ ਦਾ ਯੋਗ ਆਨੰਦ ਰੋਕਿਆ ਨਾ ਜਾਵੇ।

Mantra 5

आवो यस्य द्विबर्हसोऽर्केषु सानुषगसत् । आजाविन्द्रस्येन्दो प्रावो वाजेषु वाजिनम् ॥

ਜਿਸ ਦਾ ਦੋਹਰਾ ਬਲ (ਦ੍ਵਿਬਰ੍ਹਸ) ਸਤੁਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਲਗਾਤਾਰ ਟਿਕਿਆ ਹੈ—ਉਸ ਨੂੰ ਤੂੰ ਸਹਾਇਤਾ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਹੇ ਇੰਦੂ (ਸੋਮ), ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਇੰਦਰ ਦੇ ਦੌੜਾਕ/ਰਥੀ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਸਹਾਰਾ ਦਿੱਤਾ—ਬਲ ਦੀਆਂ ਭਰਪੂਰੀਆਂ (ਵਾਜੇਸ਼ੁ) ਵਿੱਚ ਵਾਜਿਨ ਨੂੰ।

Mantra 6

यथा पूर्वेभ्यो जरितृभ्य इन्द्र मय इवापो न तृष्यते बभूथ । तामनु त्वा निविदं जोहवीमि विद्यामेषं वृजनं जीरदानुम् ॥

ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਜਰਿਤ੍ਰਾਂ ਲਈ ਸੀ—ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਾ ਘਟਣ ਵਾਲੇ ਸੁਖਦਾਈ ਪਾਣੀਆਂ ਵਾਂਗ—ਉਸੇ ਨਿਵਿਦ (ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕ ਵਚਨ) ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪੁਕਾਰਦਾ ਹਾਂ। ਹੇ ਤੇਜ਼ ਦਾਨੀ, ਸਾਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਅਤੇ ਜਿੱਤ ਵਾਲੀ ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ (ਵ੍ਰਜਨ) ਮਿਲੇ।