Adhyaya 38
Mantras for various rituals.
Mantras
Mantra 1
दे॒वस्य॑ त्वा सवि॒तुः प्र॑स॒वेऽश्विनो॑र्बा॒हुभ्यां॑ पू॒ष्णो हस्ता॑भ्याम् । आ द॒देऽदि॑त्यै॒ रास्ना॑ऽसि
ଦେବ ସବିତୃଙ୍କ ପ୍ରେରଣାରେ, ଅଶ୍ୱିନଦ୍ୱୟର ବାହୁଦ୍ୱାରା ଏବଂ ପୂଷଣଙ୍କ ହସ୍ତଦ୍ୱାରା ମୁଁ ତୁମକୁ ଗ୍ରହଣ କରୁଛି। ଅଦିତି ପାଇଁ ତୁମେ ରାସ୍ନା (ଲଗାମ) ଅଟ।
Mantra 2
इड॒ एह्यदि॑त॒ एहि॒ सर॑स्व॒त्त्येहि॑ । असा॒वेह्यसा॒वेह्यसा॒वेहि॑
ହେ ଇଡା, ଆସ; ହେ ଅଦିତି, ଆସ; ହେ ସରସ୍ୱତୀ, ଆସ। ଏଠାକୁ ଆସ—ସେ ଏଠାକୁ ଆସ—ସେ ଏଠାକୁ ଆସ।
Mantra 3
अदि॑त्यै॒ रास्ना॑ऽसि॒ इन्द्रा॒ण्या उ॒ष्णीष॑ः । पू॒षाऽसि॑ घ॒र्माय॑ दीष्व ।
ତୁମେ ଅଦିତ୍ୟୈର ରାସ୍ନା (ଲଗାମ) ଅଟ; ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀର ଉଷ୍ଣୀଷ (ଶିରୋବନ୍ଧ) ଅଟ। ତୁମେ ପୂଷା; ଘର୍ମ ପାଇଁ ଦୀପ୍ତ ହେଅ, ପ୍ରଜ୍ୱଲିତ ହେଅ।
Mantra 4
अ॒श्विभ्यां॑ पिन्वस्व॒ सर॑स्वत्यै पिन्व॒स्वेन्द्रा॑य पिन्वस्व । स्वाहेन्द्र॑वत् स्वाहेन्द्र॑वत् स्वाहेन्द्र॑वत् ।
ଅଶ୍ୱିଭ୍ୟାଂ ପାଇଁ ତୁମେ ପିନ୍ୱସ୍ୱ (ବୃଦ୍ଧି ହେଅ); ସରସ୍ୱତ୍ୟୈ ପାଇଁ ପିନ୍ୱସ୍ୱ; ଇନ୍ଦ୍ରାୟ ପାଇଁ ପିନ୍ୱସ୍ୱ। ସ୍ୱାହା—ଇନ୍ଦ୍ରବତ୍! ସ୍ୱାହା—ଇନ୍ଦ୍ରବତ୍! ସ୍ୱାହା—ଇନ୍ଦ୍ରବତ୍!
Mantra 5
यस्ते॒ स्तन॑ः शश॒यो यो म॑यो॒भूर्यो र॑त्न॒धा व॑सु॒विद्यः सु॒दत्र॑ः । येन॒ विश्वा॒ पुष्य॑सि॒ वार्या॑णि॒ सर॑स्वति॒ तमि॒ह धात॑वेऽकः । उ॒र्वन्तरि॑क्ष॒मन्वे॑मि ।
ହେ ସରସ୍ୱତୀ! ତୋର ଯେ ସ୍ତନ ଦୁଧରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ, ଆନନ୍ଦଦାୟକ, ରତ୍ନଧାରକ, ବସୁ (ଧନ) ଲଭ୍ୟକର, ସୁଦାତ୍ର (ଉଦାର ଦାତ୍ରୀ) — ଯାହାଦ୍ୱାରା ତୁମେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛନୀୟ ବସ୍ତୁକୁ ପୁଷ୍ଟ କର — ସେହିଟିକୁ ଏଠାରେ ଦାନାର୍ଥେ ସ୍ଥାପନ କର। ମୁଁ ବିଶାଳ ଅନ୍ତରିକ୍ଷକୁ ଅନୁସରଣ କରୁଛି।
Mantra 6
गा॒य॒त्रं छन्दो॑ऽसि॒ त्रै॑ष्टुभं॒ छन्दो॑ऽसि॒ द्यावा॑पृथि॒वीभ्यां॑ त्वा॒ परि॑ गृह्णाम्य॒न्तरि॑क्षे॒णोप॑ यच्छामि । इन्द्रा॑श्विना॒ मधु॑नः सार॒घस्य॑ घ॒र्मं पा॑त॒ वस॑वो॒ यज॑त॒ वाट् । स्वाहा॒ सूर्य॑स्य र॒श्मये॑ वृष्टि॒वन॑ये ।
ତୁମେ ଗାୟତ୍ରୀ ଛନ୍ଦ; ତୁମେ ତ୍ରୈଷ୍ଟୁଭ ଛନ୍ଦ। ଦ୍ୟାବା-ପୃଥିବୀ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ତୁମକୁ ପରିଗ୍ରହଣ କରୁଛି; ଅନ୍ତରିକ୍ଷ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ତୁମକୁ ସ୍ଥାନେ ସ୍ଥାପନ କରୁଛି। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଶ୍ୱିନଦ୍ୱୟ! ମଧୁମୟ, ସାରଘ (ମିଠା ଭାବେ ବହୁଥିବା) ଘର୍ମକୁ ପାନ କର; ହେ ବସୁମାନେ! ଯଜନ କର—ବାଟ୍! ସ୍ୱାହା—ସୂର୍ଯ୍ୟର ରଶ୍ମି ପାଇଁ, ବୃଷ୍ଟି-ବିଜୟ ପାଇଁ (ବର୍ଷା ପ୍ରାପ୍ତି ନିମିତ୍ତେ)।
Mantra 7
स॒मु॒द्राय॑ त्वा॒ वाता॑य॒ स्वाहा॑ सरि॒राय॑ त्वा॒ वाता॑य॒ स्वाहा॑ । अ॒ना॒धृ॒ष्याय॑ त्वा॒ वाता॑य॒ स्वाहा॑ ऽप्रतिधृ॒ष्याय॑ त्वा॒ वाता॑य॒ स्वाहा॑ । अ॒व॒स्यवे॑ त्वा॒ वाता॑य॒ स्वाहा॑ ऽशिमि॒दाय॑ त्वा॒ वाता॑य॒ स्वाहा॑ ।
ସମୁଦ୍ର ପାଇଁ—ବାତ ପାଇଁ—ତୋ ପାଇଁ ସ୍ୱାହା! ସରିରା (ପ୍ରବାହିଣୀ) ପାଇଁ—ବାତ ପାଇଁ—ତୋ ପାଇଁ ସ୍ୱାହା! ଅନାଧୃଷ୍ୟ (ଅଜେୟ) ପାଇଁ—ବାତ ପାଇଁ—ତୋ ପାଇଁ ସ୍ୱାହା! ଅପ୍ରତିଧୃଷ୍ୟ (ଅପ୍ରତିରୋଧ୍ୟ) ପାଇଁ—ବାତ ପାଇଁ—ତୋ ପାଇଁ ସ୍ୱାହା! ଅବସ୍ୟବେ (ସହାୟକ) ପାଇଁ—ବାତ ପାଇଁ—ତୋ ପାଇଁ ସ୍ୱାହା! ଅଶିମିଦ (ହାନି-ନିବାରକ) ପାଇଁ—ବାତ ପାଇଁ—ତୋ ପାଇଁ ସ୍ୱାହା!
Mantra 8
इन्द्रा॑य त्वा॒ वसु॑मते रु॒द्रव॑ते॒ स्वाहा । इन्द्रा॑य त्वाऽऽदि॒त्यव॑ते॒ स्वाहा । इन्द्रा॑य त्वाऽभिमाति॒घ्ने स्वाहा । स॒वि॒त्रे त्व॑ ऋभु॒मते॑ विभु॒मते॒ वाज॑वते॒ स्वाहा । बृह॒स्पत॑ये त्वा वि॒श्वदे॑व्यावते॒ स्वाहा॑ ।
ଇନ୍ଦ୍ରାୟ ତ୍ୱା ବସୁମତେ ରୁଦ୍ରବତେ ସ୍ୱାହା। ଇନ୍ଦ୍ରାୟ ତ୍ୱା ଆଦିତ୍ୟବତେ ସ୍ୱାହା। ଇନ୍ଦ୍ରାୟ ତ୍ୱା ଅଭିମାତିଘ୍ନେ ସ୍ୱାହା। ସବିତ୍ରେ ତ୍ୱା ଋଭୁମତେ ବିଭୁମତେ ବାଜବତେ ସ୍ୱାହା। ବୃହସ୍ପତୟେ ତ୍ୱା ବିଶ୍ୱଦେବ୍ୟାବତେ ସ୍ୱାହା।
Mantra 9
य॒माय॒ त्वाऽङ्गि॑रस्वते पितृ॒मते॒ स्वाहा॑ । स्वाहा॑ घ॒र्माय॒ स्वाहा॑ घ॒र्मः पि॒त्रे ।
ଯମଙ୍କୁ ତୁମକୁ—ଅଙ୍ଗିରସ୍-ସମ୍ପନ୍ନ, ପିତୃ-ସମ୍ପନ୍ନ—ସ୍ୱାହା। ଘର୍ମକୁ ସ୍ୱାହା। ସ୍ୱାହା—ପିତାଙ୍କୁ ଘର୍ମ।
Mantra 10
विश्वा॒ आशा॑ दक्षिण॒सद्विश्वा॑न् दे॒वानया॑डि॒ह । स्वाहा॑कृतस्य घ॒र्मस्य॒ मधो॑: पिबतमश्विना ।
ଦକ୍ଷିଣସ୍ଥିତ ସମସ୍ତ ଦିଗ ଏଠାକୁ ଆସିଛି; ସର୍ବଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ ଆସିଛନ୍ତି। ସ୍ୱାହାଦ୍ୱାରା ସିଦ୍ଧ ହୋଇଥିବା ଘର୍ମର ମଧୁର ମଧୁରସରୁ, ହେ ଅଶ୍ୱିନଦ୍ୱୟ, ତୁମେ ପାନ କର।
Mantra 11
दि॒वि धा॑ इ॒मं य॒ज्ञमि॒मं य॒ज्ञं दि॒वि धा॑: । स्वाहा॒ऽग्नये॑ य॒ज्ञिया॑य॒ शं यजु॑र्भ्यः ।
ଦିବ୍ୟଲୋକରେ ଏହି ଯଜ୍ଞକୁ ସ୍ଥାପନ କର; ଏହି ଯଜ୍ଞକୁ ଦିବ୍ୟଲୋକରେ ହିଁ ସ୍ଥିର କର। ଯଜ୍ଞଯୋଗ୍ୟ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା; ଯଜୁଃ-ମନ୍ତ୍ରମାନଙ୍କୁ କଲ୍ୟାଣ ହେଉ।
Mantra 12
अश्वि॑ना घ॒र्मं पा॑त॒ᳪ हार्द्वा॑न॒मह॑र्दि॒वाभि॑रू॒तिभि॑: । तन्त्रा॒यिणे॒ नमो॒ द्यावा॑पृथि॒वीभ्या॑म् ।
ହେ ଅଶ୍ୱିନା, ଘର୍ମକୁ ପାନ କର—ହୃଦୟକୁ ବଳ ଦେଇଥିବା ଏହି ପେୟକୁ ଦିନ-ରାତି ସହାୟକ ଋତିମାନଙ୍କ ସହିତ ପିଅ। ତନ୍ତ୍ରାୟିଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ଦ୍ୟାବା-ପୃଥିବୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
Mantra 13
अपा॑ताम॒श्विना॑ घ॒र्ममनु॒ द्यावा॑पृथि॒वी अ॑मᳪसाताम् । इहै॒व रा॒तय॑: सन्तु
ଅଶ୍ୱିନା ଘର୍ମକୁ ପାନ କରନ୍ତୁ; ଏବଂ ଦ୍ୟାବା-ପୃଥିବୀ କ୍ରମାନୁସାରେ ତାହାକୁ ସମ୍ମତି ଦିଅନ୍ତୁ। ଏଠି ହିଁ, ଏଠି ହିଁ, ଦାନଗୁଡ଼ିକ ଅବସ୍ଥିତ ରୁହନ୍ତୁ।
Mantra 14
इ॒षे पि॑न्वस्वो॒र्जे पि॑न्वस्व॒ ब्रह्म॑णे पिन्वस्व क्ष॒त्राय॑ पिन्वस्व॒ द्यावा॑पृथि॒वीभ्यां॑ पिन्वस्व । धर्मा॑सि सु॒धर्मामे॑न्य॒स्मे नृ॒म्णानि॑ धारय॒ ब्रह्म॑ धारय क्ष॒त्रं धा॑रय॒ विशं॑ धारय
ଇଷ ପାଇଁ ବୃଦ୍ଧି ପାଅ; ଊର୍ଜ ପାଇଁ ବୃଦ୍ଧି ପାଅ; ବ୍ରହ୍ମଣ ପାଇଁ ବୃଦ୍ଧି ପାଅ; କ୍ଷତ୍ର ପାଇଁ ବୃଦ୍ଧି ପାଅ; ଦ୍ୟାବା-ପୃଥିବୀ ପାଇଁ ବୃଦ୍ଧି ପାଅ। ତୁମେ ଧର୍ମ; ତୁମେ ସୁଧର୍ମ। ଆମମଧ୍ୟରେ—ମୋ ମଧ୍ୟରେ—ନୃମ୍ଣଗୁଡ଼ିକୁ ସ୍ଥାପନ କର; ବ୍ରହ୍ମକୁ ସ୍ଥାପନ କର; କ୍ଷତ୍ରକୁ ସ୍ଥାପନ କର; ବିଶକୁ ସ୍ଥାପନ କର।
Mantra 15
स्वाहा॑ पू॒ष्णे शर॑से॒ स्वाहा॒ ग्राव॑भ्यः स्वाहा॑ प्रतिर॒वेभ्य॑: । स्वाहा॑ पि॒तृभ्य॑ ऊ॒र्ध्वब॑र्हिर्भ्यो घर्म॒पाव॑भ्य॒: स्वाहा॒ द्यावा॑पृथि॒वीभ्या॒ᳪ स्वाहा॒ विश्वे॑भ्यो दे॒वेभ्य॑:
ସ୍ୱାହା—ପୂଷଣ ଶରସଙ୍କୁ! ସ୍ୱାହା—ଗ୍ରାବମାନଙ୍କୁ (ପିଷଣ-ପଥରମାନଙ୍କୁ)! ସ୍ୱାହା—ପ୍ରତିରବମାନଙ୍କୁ (ପ୍ରତିଧ୍ୱନି କରୁଥିବାମାନଙ୍କୁ)! ସ୍ୱାହା—ପିତୃମାନଙ୍କୁ, ଊର୍ଧ୍ୱ-ବର୍ହିଷ୍ (ଉପରକୁ ଉଠିଥିବା ବର୍ହିଷ୍ ଥିବାମାନଙ୍କୁ)! ସ୍ୱାହା—ଘର୍ମ-ପାବମାନଙ୍କୁ (ଘର୍ମକୁ ଶୁଦ୍ଧ କରୁଥିବାମାନଙ୍କୁ)! ସ୍ୱାହା—ଦ୍ୟାବା-ପୃଥିବୀକୁ (ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀକୁ)! ସ୍ୱାହା—ବିଶ୍ୱେ ଦେବମାନଙ୍କୁ!
Mantra 16
स्वाहा॑ रु॒द्राय॑ रु॒द्रहू॑तये॒ स्वाहा॒ सं ज्योति॑षा॒ ज्योति॑: । अह॑: के॒तुना॑ जुषताᳪ सु॒ज्योति॒र्ज्योति॑षा॒ स्वाहा॑ । रात्रि॑: के॒तुना॑ जुषताᳪ सु॒ज्योति॒र्ज्योति॑षा॒ स्वाहा॑ । मधु॑ हु॒तमिन्द्र॑तमे अ॒ग्नाव॒श्याम॑ ते देव॒ घर्म॒ नम॑स्ते अस्तु॒ मा मा॑ हिᳪसीः
ସ୍ୱାହା—ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ, ରୁଦ୍ରହୂତୟେ (ରୁଦ୍ର ଭାବେ ଆହ୍ୱାନିତଙ୍କୁ)! ସ୍ୱାହା—ଜ୍ୟୋତିଷା ଜ୍ୟୋତିଃ: ଆଲୋକ ସହ ଆଲୋକର ସଂଯୋଗ ହେଉ। ଅହଃ (ଦିନ) ନିଜ କେତୁ (ଲକ୍ଷଣ) ସହ ଆନନ୍ଦିତ ହେଉ—ସୁଜ୍ୟୋତିଃ ଜ୍ୟୋତିଷା—ସ୍ୱାହା। ରାତ୍ରିଃ ନିଜ କେତୁ ସହ ଆନନ୍ଦିତ ହେଉ—ସୁଜ୍ୟୋତିଃ ଜ୍ୟୋତିଷା—ସ୍ୱାହା। ମଧୁ (ମଧୁର) ହେଉଛି ହୁତ ଅର୍ପଣ; ହେ ଇନ୍ଦ୍ରତମ (ଇନ୍ଦ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ), ଅଗ୍ନିରେ ମୁଁ ତୁମକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିବି; ହେ ଦେବ ଘର୍ମ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର—ମୋତେ ହିଂସା କରନି।
Mantra 17
अ॒भीमं म॑हि॒मा दिवं॒ विप्रो॑ बभूव स॒प्रथा॑: । उ॒त श्रव॑सा पृथि॒वीᳪ सᳪ सी॑दस्व म॒हाँ२ अ॑सि॒ रोच॑स्व देव॒वीत॑मः
ଅଭୀମଂ (ଭୟଙ୍କର) ଥିଲା ସେ ମହିମା: ବିପ୍ର (ପ୍ରେରିତ ଋଷି) ଦିବଂ (ସ୍ୱର୍ଗ) ହୋଇଗଲେ, ସପ୍ରଥାଃ (ବିଶାଳ ଭାବେ ବ୍ୟାପିତ)। ଏବଂ ଶ୍ରବସା (କୀର୍ତି ସହ) ତୁମେ ପୃଥିବୀରେ ନିବିଡ଼ ଭାବେ ବସ; ମହାନ ତୁମେ—ପ୍ରକାଶିତ ହେଉ, ହେ ଦେବବୀତମ (ଦେବମାନଙ୍କୁ ଅତିପ୍ରିୟ)।
Mantra 18
या ते॑ घर्म दि॒व्या शुग्या गा॑य॒त्र्याᳪ ह॑वि॒र्धाने॑ । सा त॒ आ प्या॑यतां॒ निष्टया॑यतां॒ तस्यै॑ ते॒ स्वाहा॑ । या ते॑ घर्मा॒न्तरि॑क्षे॒ शुग्या त्रि॒ष्टुभ्याग्नी॑ध्रे । सा त॒ आ प्या॑यतां॒ निष्टया॑यतां॒ तस्यै॑ ते॒ स्वाहा॑ । या ते॑ घर्म पृथि॒व्याᳪ शुग्या जग॑त्याᳪ सद॒स्या॒ । सा त॒ आ प्या॑यतां॒ निष्टया॑यतां॒ तस्यै॑ ते॒ स्वाहा॑
ହେ ଘର୍ମ! ତୋର ଯେ ଦିବ୍ୟ ଦୀପ୍ତିମୟ ଶକ୍ତି ସ୍ୱର୍ଗରେ ହବିର୍ଧାନରେ ଗାୟତ୍ରୀ (ଛନ୍ଦରେ) ଅବସ୍ଥିତ—ସେ ତୋ ପାଇଁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ବୃଦ୍ଧି ପାଉ, ଦୃଢ଼ ଭାବେ ସ୍ଥାପିତ ହେଉ; ସେଇ ଶକ୍ତି ପାଇଁ ତୋତେ ସ୍ୱାହା! ହେ ଘର୍ମ! ତୋର ଯେ ଦୀପ୍ତିମୟ ଶକ୍ତି ଅନ୍ତରିକ୍ଷରେ ଆଗ୍ନୀଧ୍ରରେ ତ୍ରିଷ୍ଟୁଭ୍ (ଛନ୍ଦରେ) ଅବସ୍ଥିତ—ସେ ତୋ ପାଇଁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ବୃଦ୍ଧି ପାଉ, ଦୃଢ଼ ଭାବେ ସ୍ଥାପିତ ହେଉ; ସେଇ ଶକ୍ତି ପାଇଁ ତୋତେ ସ୍ୱାହା! ହେ ଘର୍ମ! ତୋର ଯେ ଦୀପ୍ତିମୟ ଶକ୍ତି ପୃଥିବୀରେ ସଦସ୍ୟରେ ଜଗତୀ (ଛନ୍ଦରେ) ଅବସ୍ଥିତ—ସେ ତୋ ପାଇଁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ବୃଦ୍ଧି ପାଉ, ଦୃଢ଼ ଭାବେ ସ୍ଥାପିତ ହେଉ; ସେଇ ଶକ୍ତି ପାଇଁ ତୋତେ ସ୍ୱାହା!
Mantra 19
क्ष॒त्रस्य॑ त्वा प॒रस्पा॑य॒ ब्रह्म॑णस्त॒न्वं॒ पाहि । विश॑स्त्वा॒ धर्म॑णा व॒यमनु॑ क्रामाम सुवि॒ताय॒ नव्य॑से
କ୍ଷତ୍ର (ରାଜଶକ୍ତି)ର ପରିରକ୍ଷା ପାଇଁ ମୁଁ ତୋତେ ଗ୍ରହଣ କରୁଛି; ବ୍ରହ୍ମଣ (ବ୍ରହ୍ମ-ଶକ୍ତି)ର ତନୁକୁ ତୁ ରକ୍ଷା କର। ଧର୍ମ ଦ୍ୱାରା, ହେ (ନେତା/ଆଧାର)! ପ୍ରଜାମାନେ ଆମେ ପଦେ ପଦେ ତୋର ଅନୁସରଣ କରୁ—ସୁବିତ (ସୁଗତି) ପାଇଁ, ନବୀନ ସମୃଦ୍ଧି ପାଇଁ।
Mantra 20
चतु॑: स्रक्ति॒र्नाभि॑रृ॒तस्य॑ स॒प्रथा॒: स नो॑ वि॒श्वायु॑: स॒प्रथा॒: स न: स॒र्वायु॑: स॒प्रथा॑: । अप॒ द्वेषो॒ अप॒ ह्वरो॒ऽन्यव्र॑तस्य सश्चिम
ଚତୁର୍ମୁଖୀ (ଚାରି କୋଣା), ଋତ (ନିୟମ/କ୍ରମ)ର ନାଭି, ବିଶାଳ ଭାବେ ବ୍ୟାପ୍ତ—ସେ ଆମ ପାଇଁ ବିଶ୍ୱାୟୁ (ସର୍ବାୟୁ)ରେ ବ୍ୟାପ୍ତ ହେଉ, ସର୍ବାୟୁ (ପୂର୍ଣ୍ଣାୟୁ)ରେ ବ୍ୟାପ୍ତ ହେଉ। ଦ୍ୱେଷ ଦୂର ହେଉ, ହ୍ୱର (ବାଙ୍କା ହାନି) ଦୂର ହେଉ; ଅନ୍ୟବ୍ରତ (ପରବ୍ରତଧାରୀ)କୁ ଆମେ ଦୂରେ ଠେଲିଦେଉ।
Mantra 21
घर्मै॒तत्ते॒ पुरी॑षं॒ तेन॒ वर्ध॑स्व॒ चा च॑ प्यायस्व । व॒र्धि॒षी॒महि॑ च व॒यमा च॑ प्यासिषीमहि
ହେ ଘର୍ମ! ଏହା ତୋର ପୁରୀଷ (ପୋଷକ ପୂରଣ) ଅଟେ; ଏହାଦ୍ୱାରା ତୁ ଵର୍ଧିତ ହେଅ, ଏହାଦ୍ୱାରା ତୁ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ (ପ୍ୟାୟମାନ) ହେଅ। ଆମେ ମଧ୍ୟ ଵର୍ଧିତ ହେବା; ଆମେ ମଧ୍ୟ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବା।
Mantra 22
अचि॑क्रद॒द्वृषा॒ हरि॑र्म॒हान्मि॒त्रो न॑ दर्श॒तः । सᳪ सूर्ये॑ण दिद्युतदुद॒धिर्नि॒धिः
ମହାନ ପୀତବର୍ଣ୍ଣ ବୃଷଭ ହରି ଗର୍ଜନ କରି ଡାକିଲା; ମିତ୍ର ପରି ଦର୍ଶନୀୟ। ସୂର୍ଯ୍ୟ ସହ ସଂଯୋଗରେ ସେ ଦୀପ୍ତିମାନ ହେଲା—ସମୁଦ୍ର ସଦୃଶ, ନିଧିରୂପ ଧନଭଣ୍ଡାର।
Mantra 23
सु॒मि॒त्रि॒या न॒ आप॒ ओष॑धयः सन्तु दुर्मित्रि॒यास्तस्मै॑ सन्तु॒ योऽस्मान् द्वेष्टि॒ यं च॑ व॒यं द्वि॒ष्मः
ଆମ ପାଇଁ ଆପଃ (ଜଳ) ଓ ଓଷଧୟଃ (ଔଷଧି/ବନସ୍ପତି) ସୁମିତ୍ରିୟା—ସୁହୃଦ ମିତ୍ରତାଯୁକ୍ତ—ହେଉନ୍ତୁ; କିନ୍ତୁ ଯେ ଆମକୁ ଦ୍ୱେଷ କରେ ଓ ଯାହାକୁ ଆମେ ଦ୍ୱେଷ କରୁ, ତାହା ପାଇଁ ସେମାନେ ଦୁର୍ମିତ୍ରିୟା—ବୈରମିତ୍ରତାଯୁକ୍ତ—ହେଉନ୍ତୁ।
Mantra 24
उद्व॒यं तम॑स॒स्परि॒ स्व: पश्य॑न्त॒ उत्त॑रम् । दे॒वं दे॑व॒त्रा सूर्य॒मग॑न्म॒ ज्योति॑रुत्त॒मम्
ଆମେ ତମସ୍ (ଅନ୍ଧକାର)ର ପାରେ ଉଦ୍ଗତ ହେଲୁ; ଉତ୍ତର ସ୍ୱଃ (ଉଚ୍ଚତର ସ୍ୱର୍ଗ)କୁ ଦେଖୁଛୁ। ଦେବତ୍ରା—ଦେବଦିଗକୁ—ଆମେ ସୂର୍ୟଦେବଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲୁ; ଉତ୍ତମ ଜ୍ୟୋତିକୁ।
Mantra 25
एधो॑ऽस्येधिषी॒महि॑ स॒मिद॑सि॒ तेजो॑ऽसि॒ तेजो॒ मयि॑ धेहि
ତୁମେ ଇନ୍ଧନ; ଆମେ ତୁମକୁ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରିବା। ତୁମେ ସମିଧା; ତୁମେ ତେଜ; ସେଇ ତେଜକୁ ମୋ ଭିତରେ ସ୍ଥାପନ କର।
Mantra 26
याव॑ती॒ द्यावा॑पृथि॒वी याव॑च्च स॒प्त सिन्ध॑वो वितस्थि॒रे । तव॑न्तमिन्द्र ते॒ ग्रह॑मू॒र्जा गृ॑ह्णा॒म्यक्षि॑तं॒ मयि॑ गृह्णा॒म्यक्षि॑तम्
ଯେତେ ଦୂର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦ୍ୟାବା-ପୃଥିବୀ ବିସ୍ତାରିତ, ଏବଂ ଯେତେ ଦୂର ସପ୍ତ ସିନ୍ଧୁ ବିସ୍ତାରିତ—ସେତେ ବିଶାଳ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ଗ୍ରହକୁ ମୁଁ ଊର୍ଜା ସହ ଗ୍ରହଣ କରୁଛି; ଅକ୍ଷିତକୁ ମୁଁ ଗ୍ରହଣ କରୁଛି, ଅକ୍ଷିତକୁ ମୋ ଭିତରେ ଗ୍ରହଣ କରୁଛି।
Mantra 27
मयि॒ त्यदि॑न्द्रि॒यं बृ॒हन्मयि॒ दक्षो॒ मयि॒ क्रतु॑: । घ॒र्मस्त्रि॒शुग्वि रा॑जति वि॒राजा॒ ज्योति॑षा स॒ह ब्रह्म॑णा॒ तेज॑सा स॒ह
ମୋ ଭିତରେ ସେଇ ମହାନ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ-ଶକ୍ତି ରହୁ; ମୋ ଭିତରେ ଦକ୍ଷତା ରହୁ; ମୋ ଭିତରେ କ୍ରତୁ (ସଙ୍କଳ୍ପ) ରହୁ। ଘର୍ମ ତ୍ରିଶୁଗ୍ (ତ୍ରି-ଜ୍ୱାଳା) ରୂପେ ଦୀପ୍ତିମାନ; ବିରାଜ୍ ଜ୍ୟୋତି ସହ, ବ୍ରହ୍ମ ସହ, ତେଜ ସହ ଏକାସାଥି ପ୍ରକାଶିତ ହୁଏ।
Mantra 28
पय॑सो॒ रेत॒ आभृ॑तं॒ तस्य॒ दोह॑मशीम॒ह्युत्त॑रामुत्तरा॒ᳪ समा॑म् । त्विष॑: सं॒वृक् क्रत्वे॒ दक्ष॑स्य ते सुषु॒म्णस्य॑ ते सुषुम्णाग्निहु॒तः । इन्द्र॑पीतस्य प्र॒जाप॑तिभक्षितस्य॒ मधु॑मत॒ उप॑हूत॒ उप॑हूतस्य भक्षयामि
ଦୁଧର ରେତଃ (ବୀଜ) ଏଠାକୁ ଆଣାଯାଇଛି; ତାହାର ଦୋହନ ସମାନ ଆମେ ତାହାର ଭାଗ ଗ୍ରହଣ କରିବା—ବର୍ଷ ପରେ ବର୍ଷ, ଉତ୍ତରୋତ୍ତର ଉଚ୍ଚ ସମାରେ। ତ୍ୱିଷ୍ (ତେଜ) ସର୍ବାବୃତ (ସଂବୃକ୍) ଅଟେ; କ୍ରତୁ (ଯଜ୍ଞସଙ୍କଳ୍ପ) ପାଇଁ; ଦକ୍ଷ (କୌଶଳ) ତୁମର, ସୁଷୁମ୍ନ (କଲ୍ୟାଣକାରୀ ସୁଖ) ତୁମର—ଅଗ୍ନିରେ ଯଥାବିଧି ହୁତ ହୋଇଥିବା ପରି। ଯାହା ଇନ୍ଦ୍ର ପାନ କରିଛନ୍ତି, ଯାହା ପ୍ରଜାପତି ଭକ୍ଷଣ କରିଛନ୍ତି—ମଧୁମତ, ଉପହୂତ ଉପହୂତ (ବାରମ୍ବାର ଅର୍ପିତ) ତାହାକୁ ମୁଁ ଭକ୍ଷଣ କରୁଛି।
Frequently Asked Questions
The pinv- (swelling) formulas ritually intensify the offering’s potency, and the repeated Indra-sealing (‘indra-vat’) fixes that increase as victorious strength and stability within the sacrifice.
By naming the offering as these metres, the rite is ‘clothed’ in chandas-power—meter becomes a stabilizing form that seats tejas correctly and makes the act reliably efficacious.
They extend the chapter’s logic of increase and protection into lineage: the sacrifice’s benefits are secured by honoring the Pitṛs, affirming that light, prosperity, and order rest on ancestral continuity and obligation.