Adhyaya 28: The Manifestation of Māyā as Durgā/Kātyāyanī and the Slaying of Vaitrāsura

Verse 1

प्रजापाल उवाच । कथं माया समुत्पन्ना दुर्गा कात्यायनी शुभा । आदिक्षेत्रे स्थिता सूक्ष्मा पृथग्मूर्त्ता व्यजायत ॥ २८.१ ॥

ပရာဇာပါလက ပြောသည်— “မင်္ဂလာရှိသော ဒုရ္ဂါ (ကာတျာယနီဟုလည်း ခေါ်) ဖြစ်သော မာယာသည် မည်သို့ ပေါ်ပေါက်လာသနည်း။ အာဒိက္ခေတ္ရ၌ သေးငယ်သိမ်မွေ့သော အနေအထားဖြင့် တည်နေပြီးနောက် မည်သို့ သီးခြားရုပ်ခန္ဓာဖြင့် ထင်ရှားလာသနည်း?”

Verse 2

महातपा उवाच । आसीद् राजा पुरा राजन् सिन्धुद्वीपः प्रतापवान् । वरुणांशो महाराज सोऽरण्ये तपसि स्थितः ॥ २८.२ ॥

မဟာတပာက မိန့်တော်မူသည်။ အို မင်းကြီး၊ ရှေးကာလ၌ စင်ဓုဒွီပဟု အမည်ရသော သတ္တိပြင်းထန်သည့် မင်းတစ်ပါး ရှိခဲ့၏။ ထိုမင်းသည် ဝရုဏ၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ရပ်ဖြစ်၍ တောအတွင်း၌ တပဿာကျင့်စဉ်တွင် တည်နေ၏။

Verse 3

पुत्रो मे शक्रनाशाय भवेदिति नारदाधिपः । एवं कृतमतिः सोऽथ महता तपसा स्वकम् । कलेवरं स्थितो भूत्वा शोषयामास सुव्रत ॥ २८.३ ॥

«ငါ့သားသည် သက္ကရ (အိန္ဒြာ) ကို ဖျက်ဆီးသူ ဖြစ်ပါစေ» ဟူသော ဆုံးဖြတ်ချက်ဖြင့် လူတို့အကြား အရှင်နာရဒာဓိပသည် ထိုအကြံကို ခိုင်မြဲစေ၏။ ထို့နောက် ကြီးမားသော တပဿာဖြင့် တည်ကြည်နေကာ မိမိ၏ ကိုယ်ခန္ဓာကိုပင် ခြောက်သွေ့စေခဲ့သည်—ကတိသစ္စာခိုင်မာသူဖြစ်၏။

Verse 4

प्रजापाल उवाच । कथं तस्य द्विजश्रेष्ठ शक्रेणापकृतं भवेत् । येनासौ तद्विनाशाय पुत्रमिच्छन् व्रते स्थितः ॥ २८.४ ॥

ပရာဇာပါလက မေးလျှောက်သည်။ «အို ဒွိဇအမြတ်၊ အိန္ဒြာ (သက္ကရ) က သူ့အပေါ် ဘယ်လို အပြစ်ပြုခဲ့သနည်း။ ထို့ကြောင့်ပင် သူသည် ထိုဖျက်ဆီးခြင်းအတွက် သားတစ်ယောက်ကို လိုလားကာ ဝရတၱ၌ တည်ကြည်နေသနည်း»

Verse 5

महातपा उवाच । सोऽन्यजन्मनि पुत्रोऽभूत् त्वष्टुर्बलभृतां वरः । अवध्यः सर्वशस्त्रेषु अपां फेनॆन नाशितः ॥ २८.५ ॥

မဟာတပာက မိန့်တော်မူသည်။ «အခြားဘဝတစ်ဘဝ၌ သူသည် တွဗෂ္ဋṛ၏ သားဖြစ်လာ၍ အင်အားကြီးသူတို့အနက် အမြတ်ဆုံးဖြစ်၏။ လက်နက်အားလုံးကို မထိခိုက်နိုင်သော်လည်း ရေ၏ ဖုံးအမြှုပ်ဖြင့် ဖျက်ဆီးခံရ၏»

Verse 6

जलफेनेन निहतस्तस्मिँल्लयमवाप्नुयात् । पुनर्ब्रह्मान्वयाज्जातः सिन्धुद्वीपेति संज्ञितः । स तेपे परमं तीव्रं शक्रवैरमनुस्मरन् ॥ २८.६ ॥

ရေဖုံးအမြှုပ်ဖြင့် ထိခိုက်သေဆုံးပြီးနောက် ထိုနေရာ၌ လယ (ပျောက်ကွယ်ခြင်း) သို့ ဝင်ရောက်၏။ ထို့နောက် ဗြဟ္မာ၏ မျိုးရိုးအနွယ်မှ ပြန်လည်မွေးဖွားလာကာ «စင်ဓုဒွီပ» ဟု ခေါ်တွင်လာ၏။ သက္ကရ (အိန္ဒြာ) နှင့် ရန်ငြိုးကို သတိရလျက် အလွန်ပြင်းထန်သော တပဿာကို ကျင့်ခဲ့၏။

Verse 7

ततः कालेन महता नदी वेत्रवती शुभा । मानुषं रूपमास्थाय सालङ्कारं मनोरमम् । आजगाम यतो राजा तेपे परमकं तपः ॥ २८.७ ॥

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် မင်္ဂလာရှိသော ဝေတ္ရဝတီ မြစ်သည် လူ့ရုပ်ကို ခံယူကာ အလှအပနှင့် အလှဆင်တန်ဆာများဖြင့် လှပစွာ တင့်တယ်၍ မဟာတပဿကို ဆောင်ရွက်နေသော မင်းကြီးရှိရာသို့ ရောက်လာ၏။

Verse 8

तां दृष्ट्वा रूपसंपन्नां स राजा क्रुद्धमानसः । उवाच का असि सुश्रोणि सत्यं कथय भामिनि ॥ २८.८ ॥

သူမကို အလှအပပြည့်စုံစွာ မြင်သောအခါ မင်းကြီး၏ စိတ်သည် ဒေါသဖြင့် လောင်ကျွမ်းကာ ပြော၏—“အို ခါးတင်လှသော မိန်းမ၊ သင်သည် မည်သူနည်း။ အို စိတ်ပြင်းထန်သော မိန်းမ၊ အမှန်တရားကို ပြောလော့။”

Verse 9

नद्युवाच । अहं जलपतेः पत्नी वरुणस्य महात्मनः । नाम्ना वेत्रवती पुण्या त्वामिच्छन्तीह मागता ॥ २८.९ ॥

မြစ်က ပြော၏—“အကျွန်ုပ်သည် ရေတို့၏ အရှင် မဟာသတ္တိရှိသော ဝရုဏ၏ ဇနီးဖြစ်၏။ အမည်အားဖြင့် ဝေတ္ရဝတီ ဟူ၍ ခေါ်ကြပြီး သန့်ရှင်းမင်္ဂလာရှိသူအဖြစ်၊ သင့်ကို လိုလား၍ ဤနေရာသို့ လာရောက်ခဲ့၏။”

Verse 10

साभिलाषां परस्त्रीं च भजमानां विसर्ज्जयेत् । स पापः पुरुषो ज्ञेयो ब्रह्महत्यां च विन्दति । एवं ज्ञात्वा महाराज भजमानां भजस्व माम् ॥ २८.१० ॥

အခြားသူ၏ ဇနီးဖြစ်လျက် မိမိကို လိုလားကာ ပေါင်းသင်းလိုသော မိန်းမကို စွန့်လွှတ်ပယ်ဖျက်သင့်၏။ ထိုသို့ လက်ခံပေါင်းသင်းသူ ယောက်ျားသည် အပြစ်ရှိသူဟု သိရပြီး ဘြဟ္မဏသတ်မှု၏ အပြစ်ကိုလည်း ခံရ၏။ ထို့ကြောင့် မဟာမင်းကြီး၊ ဤသို့ သိပြီးနောက် သင့်ကို အပ်နှံထားသော အကျွန်ုပ်နှင့် ပေါင်းသင်းလော့။

Verse 11

एवमुक्तस्तया राजा साभिलाषोपभुक्तवान् । तस्य सद्योऽभवत् पुत्रो द्वादशार्कसमप्रभः ॥ २८.११ ॥

သူမ၏ စကားကို ထိုသို့ ကြားပြီးနောက် မင်းကြီးသည် လိုလားမှုဖြင့် ပေါင်းသင်းခဲ့၏။ ထိုအခါ ချက်ချင်းပင် တစ်ဆယ့်နှစ် နေမင်းတို့၏ တောက်ပမှုနှင့် တူညီသော အလင်းရောင်ရှိသည့် သားတော်တစ်ပါး ပေါ်ထွန်းလာ၏။

Verse 12

वेत्रवत्युदरे जातो नाम्ना वैत्रासुरोऽभवत् । बलवानतितेजस्वी प्राग्ज्योतिषपतिर्भवत् ॥ २८.१२ ॥

ဝေတ္ရဝတီ၏ အတွင်း၌ မွေးဖွား၍ “ဝိုင်ထရာဆုရ” ဟူသော အမည်ဖြင့် သိကြ၏။ အင်အားကြီးမား၍ တേജောထွန်းလင်းလွန်ကဲသဖြင့် ပရာဂျျယောတိသ၏ အရှင် ဖြစ်လာ၏။

Verse 13

स कालेन युवा जातो बलवान् दृढविक्रमः । महायोगेन संयुक्तो जिगायेमां वसुंधराम् ॥ २८.१३ ॥

ကာလကြာသဖြင့် သူသည် လူငယ်ဖြစ်လာကာ အင်အားကြီး၍ သတ္တိတည်ကြည်၏။ မဟာယောဂကျင့်စဉ်နှင့် ပြည့်စုံသဖြင့် ဤကမ္ဘာမြေ (ဝသုန္ဓရာ) ကို အနိုင်ယူ၏။

Verse 14

सप्तद्वीपवतीं पश्चान्मेरुपर्वतमारोहत् । तत्रेन्द्रं प्रथमं जिग्ये पश्चादग्निं यमं ततः । निरृतिं वरुणं वायूं धनदश्चेश्वरं ततः ॥ २८.१४ ॥

ထို့နောက် ခုနှစ်ဒွီပတို့အလယ်၌ တည်သော မေရုပြည်တောင်သို့ တက်ရောက်၏။ ထိုနေရာ၌ ပထမဦးစွာ အိန္ဒြာကို အနိုင်ယူပြီးနောက် အဂ္နိနှင့် ယမကိုလည်း အနိုင်ယူ၏။ ထို့နောက် နိရဋ္တိ၊ ဝရုဏ၊ ဝါယု၊ ထို့ပြင် ဓနဒ (ကူဗေရ) နှင့် ဣශ්ဝရ ကိုပါ အနိုင်ယူ၏။

Verse 15

इन्द्रो भग्नो गतः सोऽग्निं अग्निर्भग्नो यमं ययौ । यमो निरृतिमागच्छन्निरृतिर्वरुणं ययौ ॥ २८.१५ ॥

အိန္ဒြာသည် အနိုင်ရှုံး၍ အဂ္နိထံသို့ သွား၏။ အဂ္နိသည် အနိုင်ရှုံး၍ ယမထံသို့ သွား၏။ ယမသည် နိရဋ္တိထံသို့ သွားပြီး နိရဋ္တိသည် ဝရုဏထံသို့ သွား၏။

Verse 16

इन्द्रादिभिरुपेतस्तु वरुणो वायुमन्वगात् । वायुर्धनपतिं त्वागात् सर्वैरिन्द्रादिभिः सह ॥ २८.१६ ॥

အိန္ဒြာတို့နှင့် အခြားဒေဝတားတို့ လိုက်ပါလာသော ဝရုဏသည် ထို့နောက် ဝါယုနောက်သို့ လိုက်၏။ ဝါယုသည် အိန္ဒြာတို့အားလုံးနှင့်အတူ ဓနပတိ (ကူဗေရ) ထံသို့ ချဉ်းကပ်၏။

Verse 17

धनदोऽपि स्वकं मित्रमीशं देवसमन्वितः । इयाय गदया सोऽपि दानवो बलदर्पितः । गदामादाय दुद्राव शिवलोकं प्रति प्रभो ॥ २८.१७ ॥

ဓနဒ (ကူဗေရ) သည်လည်း နတ်တို့နှင့်အတူ မိမိ၏မိတ်ဆွေ အီရှ (ရှီဝ) ထံသို့ သွားလေ၏။ အင်အားမာန်ကြီးသော ဒါနဝသည်လည်း ဂဒါကို ကိုင်ဆောင်ကာ ရှီဝ၏လောကသို့ အရှင်ဘုရား၊ အလျင်အမြန် ပြေးဝင်လေ၏။

Verse 18

शिवोऽप्यवध्यं तं मत्वा देवान् गुह्य ययौ पुरीम् । ब्रह्मणः सुरसिद्धाद्यैर्वन्दितां पुण्यकारिभिः ॥ २८.१८ ॥

ရှီဝသည်လည်း ထိုသူကို မသတ်နိုင်သူဟု ထင်မှတ်၍ နတ်တို့နှင့်အတူ လျှို့ဝှက်စွာ ဗြဟ္မာ၏ မြို့တော်သို့ သွားလေ၏။ ထိုမြို့သည် နတ်များ၊ စိဒ္ဓများနှင့် အခြားသူများ၊ ကုသိုလ်ပြုသူများက ပူဇော်ဝန်ခံသော မြို့တော်ဖြစ်၏။

Verse 19

तत्र ब्रह्मा जगत्स्रष्टा विष्णुपादोद्भवे जले । नियामिताकाशगतो जपत्यन्तर्जले शुभे । क्षेत्रज्ञनाम गायत्रीं ततो देवा विचुक्रुशुः ॥ २८.१९ ॥

ထိုနေရာ၌ ကမ္ဘာဖန်ဆင်းရှင် ဗြဟ္မာသည် ဗိဿနု၏ ခြေမှ ထွက်ပေါ်လာသော ရေထဲ၌ တည်နေ၍ ကောင်းကင်၌ စည်းကမ်းတကျ နေရာယူကာ မင်္ဂလာရေတွင်းအတွင်း “ကေတ္တရဇ္ဉ” (ကွင်းသိသူ) နှင့် ဆက်နွယ်သော ဂါယတ္ရီ မန္တရကို ဂျပ်တော်မူ၏။ ထို့နောက် နတ်တို့က အော်ဟစ်လေ၏။

Verse 20

त्राहि प्रजापते सर्वान् देवानृषिवरानपि । असुराद्भयमापन्नान् त्राहि त्राहीत्यचोदयन् ॥ २८.२० ॥

«ကယ်တင်ပါ၊ ပရဇာပတိအရှင်၊ နတ်အားလုံးနှင့် အရှင်မြတ် ရှင်တော်ရသီတို့ကိုလည်း ကယ်တင်ပါ။ အဆုရတို့ကြောင့် ကြောက်ရွံ့ခြင်းသို့ ကျရောက်နေကြပါသည်။ ကယ်တင်ပါ၊ ကယ်တင်ပါ» ဟု အော်ဟစ်၍ တိုက်တွန်းလေ၏။

Verse 21

एवमुक्तस्तदा ब्रह्मा दृष्ट्वा देवान्स्तदागतान् । चिन्तयामास देवस्य मायैयं विततं जगत् । नासुरा न सुराश्चात्र मायैयं कीदृशी मता ॥ २८.२१ ॥

ထိုသို့ ပြောဆိုခံရသောအခါ ဗြဟ္မာသည် ရောက်လာသော နတ်တို့ကို မြင်၍ စဉ်းစားလေ၏—«ဤလောကသည် ဘုရား၏ မာယာဖြင့် ပြန့်ကျယ်နေသည်။ ဤတွင် အဆုရလည်း မရှိ၊ စုရလည်း မရှိ; ဤမာယာကို မည်သို့ သဘောထားရမည်နည်း» ဟု။

Verse 22

एवं चिन्तयतस्तस्य प्रादुरासीदयोनिजा । शुक्लाम्बरधरा कन्या स्रक्किरीटोज्ज्वलानना । अष्टभिर्बाहुभिर्युक्ता दिव्यप्रहरणोद्यता ॥ २८.२२ ॥

ဤသို့ စဉ်းစားနေစဉ်တွင် အယောနိဇာ (မိခင်ဝမ်းမှ မမွေးဖွားသော) ကညာတစ်ပါး ပေါ်ထွန်းလာ၍ အဖြူရောင်ဝတ်စုံဝတ်ဆင်ကာ ပန်းကုံးနှင့် မကူဋ်ကြောင့် မျက်နှာတောက်ပလျက် လက်ရှစ်ဖက်ရှိပြီး တိဗ္ဗအာယုဓများကို ကိုင်ဆောင်အဆင်သင့်ရှိ၏။

Verse 23

चक्रं शङ्खं गदां पाशं खङ्गं घण्टां तथा धनुः । धारयन्ती तथा चान्यान् बद्धतूणा जलाद् बहिः ॥ २८.२३ ॥

သူမသည် စက်ရ (ချကရ)၊ သင်္ခ (ခေါင်းခွံ)၊ ဂဒါ (တုတ်လက်နက်)၊ ပါရှ (ကြိုးဖမ်း)၊ ခဋ္ဂ (ဓား)၊ ဂဏ္ဍာ (ခေါင်းလောင်း) နှင့် ဓနု (လေး) ကို ကိုင်ဆောင်၍ အခြားလက်နက်များလည်း ထမ်းကာ တူဏာကို ချည်ထားလျက် ရေပြင်အပြင်ဘက်၌ ရပ်နေ၏။

Verse 24

निष्चक्राम महादेवी सिंहवाहनवेगिता । युयुधे चासुरान् सर्वान् एकैव बहुधा स्थिता ॥ २८.२४ ॥

မဟာဒေဝီသည် စင်္ဟဝါဟန (ခြင်္သေ့စီး) ၏ အရှိန်ဖြင့် ထွက်ခွာလာပြီး အဆုရများအားလုံးနှင့် တိုက်ခိုက်하였다။ တစ်ဦးတည်းဖြစ်သော်လည်း အများပုံစံဖြင့် တည်ရှိသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 25

दिव्यं वर्षसहस्रं तु दिव्यैरस्त्रैर्महाबलम् । युद्ध्वा कालात्यये देव्याः हतो वैत्रासुरो रणे । ततः किलकिलाशब्दो देवसैन्येऽभवन्महान् ॥ २८.२५ ॥

တိဗ္ဗနှစ်တစ်ထောင်ကြာအောင် မဟာဗလသည် ကောင်းကင်အာယုဓများဖြင့် စစ်တိုက်ခဲ့၏။ ထို့နောက် သတ်မှတ်ကာလကျော်လွန်သည့်အခါ ဒေဝီက ရန်ပွဲ၌ ဝိုင်ထရာဆုရကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် ဒေဝတပ်တွင် အောင်ပွဲဟစ်ကြွေးသံကြီး ပေါ်ထွန်းလာ၏။

Verse 26

हते वैत्रासुरे भीमे तदा सर्वे दिवौकसः । प्रणेमुर्जय युद्धेति स्वयमीशः स्तुतिं जगौ ॥ २८.२६ ॥

ကြောက်မက်ဖွယ် ဝိုင်ထရာဆုရ သတ်ခံရသောအခါ ကောင်းကင်သားအားလုံးက ဦးညွှတ်ကာ “စစ်ပွဲ၌ အောင်မြင်ပါစေ!” ဟု ကြွေးကြော်하였다။ ထို့နောက် အရှင်တော်ကိုယ်တိုင်က ချီးမွမ်းသီချင်းကို ရွတ်ဆို하였다။

Verse 27

महेश्वर उवाच । जयस्व देवि गायत्रे महामाये महाप्रभे । महादेवि महाभागे महासत्त्वे महोत्सवे ॥ २८.२७ ॥

မဟေရှ்வရက မိန့်တော်မူသည်—«အို ဒေဝီ ဂါယတြီ၊ အောင်မြင်ပါစေ။ အို မဟာမာယာ၊ အို အလွန်တောက်ပသော မဟာပရဘေ။ အို မဟာဒေဝီ၊ အို မဟာဘဂါ၊ အို သတ္တဝါသန့်ရှင်းသော မဟာသတ္တဝါ၊ အို မဟောৎসဝ—မင်္ဂလာ၏ ကိုယ်တော်»။

Verse 28

दिव्यगन्धानुलिप्ताङ्गि दिव्यस्रग्दामभूषिते । वेदमातर्नमस्तुभ्यं त्र्यक्षरस्ते महेश्वरि ॥ २८.२८ ॥

အို မဟေရှွရီ၊ ကိုယ်အင်္ဂါတို့သည် ဒိဗ္ဗအနံ့ဖြင့် လိမ်းကျံထား၍ ဒိဗ္ဗပန်းကုံးများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသော အရှင်မ—ဝေဒမိခင်၊ သင့်အား နမസ്കာရ။ သင်၏ မန္တရသည် သုံးအက္ခရာတော် ဖြစ်၏။

Verse 29

त्रिलोकस्थे त्रितत्त्वस्थे त्रिवह्निस्थे त्रिशूलिनि । त्रिनेत्रे भीमवक्त्रे च भीमनेत्रे भयानके । कमलासनजे देवि सरस्वति नमोऽस्तु ते ॥ २८.२९ ॥

အို ဒေဝီ စရஸဝတီ၊ သင့်အား နမော။ သုံးလောက၌ တည်ရှိသူ၊ တတ္တဝါသုံးပါး၌ တည်မြဲသူ၊ သုံးပါးသော ယဇ္ဉာမီး၌ ရှိသူ။ သုံးချွန်လှံကို ကိုင်သူ၊ သုံးမျက်စိရှိသူ။ ကြောက်မက်ဖွယ် မျက်နှာနှင့် ကြောက်မက်ဖွယ် မျက်လုံးရှိ၍ အံ့ဩကြောက်ရွံ့စေသူ။ ကြာပန်းပေါ်ထိုင်သော ဘြဟ္မာမှ ပေါက်ဖွားသူ—သင့်အား နမော။

Verse 30

नमः पङ्कजपत्राक्षि महामायेऽमृतस्त्रवे । सर्वगे सर्वभूतेषि स्वाहाकारे स्वधेऽम्बिके ॥ २८.३० ॥

ကြာရွက်ကဲ့သို့ မျက်စိရှိသော အရှင်မ၊ သင့်အား နမော။ အို မဟာမာယာ၊ အမရတရည် စီးဆင်းရာ။ အို အလုံးစုံသို့ ပျံ့နှံ့သူ၊ သတ္တဝါအားလုံးအတွင်း တည်ရှိသူ။ အို အမ္ဗိကာ၊ “စွာဟာ” ဟူသော အသံ၏ ရုပ်သဏ္ဍာန်လည်းကောင်း “စွဓာ” လည်းကောင်း ဖြစ်သူ။

Verse 31

सम्पूर्णे पूर्णचन्द्राभे भास्वराङ्गे भवोद्भवे । महाविद्ये महावेद्ये महादैत्यविनाशिनि । महाबुद्ध्युद्भवे देवि वीतशोके किरातिनि ॥ २८.३१ ॥

အို ဒေဝီ—ပြည့်စုံ၍ အပြည့်အဝရှိသူ၊ လပြည့်ကဲ့သို့ တောက်ပသူ၊ ကိုယ်ခန္ဓာတောက်လင်းသူ၊ ဖြစ်တည်ခြင်း (ဘဝ) မှ ပေါ်ထွန်းသူ။ အို မဟာဝိဒ္ဓျာ၊ အို မဟာဝေဒ္ဓျာ (သိအပ်သော အမြင့်ဆုံး အရာ)၊ မဟာဒೈတျများကို ဖျက်ဆီးသူ။ အို မဟာဉာဏ် ပေါက်ဖွားရာ၊ အို ဝမ်းနည်းခြင်းကင်းသော ဒေဝီ၊ အို ကိရာတိနီ—သင့်အား နမော။

Verse 32

त्वं नीतिस्त्वं महाभागे त्वं गीत्स्त्वं गौस्त्वमक्षरम् । त्वं धीस्त्वं श्रीस्त्वमोङ्कारस्तत्त्वे चापि परिस्थिता । सर्वसत्त्वाहिते देवि नमस्ते परमेश्वरि ॥ २८.३२ ॥

အို မဟာဘဂါဝတီ၊ သင်သည် နီတိ (တရားသဘောနှင့် အကျင့်) ဖြစ်၏။ သင်သည် ဂီḥ (သန့်ရှင်းသော ဝါစ) ဖြစ်၏၊ သင်သည် နွား ဖြစ်၏၊ သင်သည် အက္ခရာ (မပျက်မယွင်းသော) ဖြစ်၏။ သင်သည် ဓီ (ဉာဏ်မြင်) ဖြစ်၏၊ သင်သည် ශ්ရီ (ကံကောင်းချမ်းသာ) ဖြစ်၏။ သင်သည် «အိုမ်» ဟူသော ပုဒ်သံ ဖြစ်ပြီး တတ္တဝ (အမှန်တရား၏ သဘော) တွင်လည်း တည်ရှိ၏။ သတ္တဝါအားလုံး၏ အကျိုးကို စောင့်ရှောက်သော ဒေဝီ၊ အမြင့်ဆုံး မဟာဣශ්ဝရီ သို့ နမസ്കာရ။

Verse 33

इत्येवं संस्तुता देवी भवेन परमेष्ठिना । देवैरपि जयेत्युच्चैरित्युक्ता परमेश्वरी ॥ २८.३३ ॥

ဤသို့ပင် ဘဝ (Bhava) နှင့် ပရမေဋ္ဌင် (Parameṣṭhin) တို့က ချီးမွမ်းသကဲ့သို့၊ အမြင့်ဆုံး ဒေဝီ ပရမေဣශ්ဝရီ ကိုလည်း ဒေဝတားတို့က အသံမြင့်စွာ «အောင်မြင်ပါစေ—ဇယ!» ဟု ခေါ်ဆိုကြ၏။

Verse 34

यावदास्ते चतुर्वक्त्रस्तावदन्तर्जलाद्बहिः । निश्चक्राम ततो देवीं कृतकृत्यां ददर्श सः ॥ २८.३४ ॥

မျက်နှာလေးပါးရှိသူ (စတုရ္မုခ) သည် ထိုနေရာ၌ ရှိနေသမျှကာလအတွင်း၊ သူသည် ရေထဲမှ အပြင်သို့ ထွက်လာ၏။ ထို့နောက် သူသည် ကိစ္စပြီးစီးပြီးသော ဒေဝီကို မြင်တွေ့၏။

Verse 35

तां दृष्ट्वा देवकार्यं च सिद्धं मत्वा पितामहः । भविष्यं कार्यमुद्दिश्य ततो वचनमब्रवीत् ॥ २८.३५ ॥

ဒေဝီကို မြင်ပြီးနောက်၊ ဒေဝတားတို့၏ ကိစ္စတာဝန် ပြီးမြောက်ပြီဟု ပိတာမဟ (Grandsire) သည် သတ်မှတ်၏။ ထို့နောက် အနာဂတ်တွင် ဆောင်ရွက်ရမည့် ကိစ္စကို ရည်ညွှန်းကာ ဤစကားများကို ပြောကြား၏။

Verse 36

ब्रह्मोवाच । इयं देवी वरारोहा यातु शैलं हिमोद्भवम् । तत्र यूयं सुराः सर्वे गत्वा नन्दत माचिरम् ॥ २८.३६ ॥

ဗြဟ္မာက ပြောသည်— «ဤဒေဝီ၊ ဝရရောဟာ (ခါးတင်လှပသူ) သည် နှင်းမှ ပေါက်ဖွားသော တောင်တန်း၊ ဟိမာလယ သို့ သွားပါစေ။ ထိုနေရာသို့ သင်တို့ ဒေဝတားအားလုံး သွား၍ မနှောင့်နှေးဘဲ ပျော်ရွှင်ကြလော့»။

Verse 37

नवम्यां च सदा पूज्या इयं देवी समाधिना । वरदा सर्वलोकानां भविष्यति न संशयः ॥ २८.३७ ॥

နဝမီနေ့တွင်လည်း ဤဒေဝီကို အမြဲတမ်း စိတ်တည်ငြိမ်သော သမာဓိဖြင့် ပူဇော်ရမည်။ သူမသည် လောကအားလုံးအတွက် ကောင်းချီးပေးသူ ဖြစ်လာမည်—သံသယမရှိ။

Verse 38

नवम्यां यश्च पिष्टाशी भविष्यति हि मानवः । नारी वा तस्य सम्पन्नं भविष्यति मनोगतम् ॥ २८.३८ ॥

အမှန်တကယ် နဝမီနေ့တွင် ထောင်းထားသော စပါး/အနှံကိုသာ စားသောက်၍ နေထိုင်မည့် လူသည် မိမိအတွက် မိန်းမ (ဇနီး/အဖော်) ကို ရရှိမည်၊ စိတ်ထဲက ဆန္ဒလည်း ပြည့်စုံမည်။

Verse 39

यश्च सायं तथा प्रातरिदं स्तोत्रं पठिष्यति । त्वयेरितं महादेव तस्य देव्याः समं भवान् ॥ २८.३९ ॥

ထို့ပြင် ညနေခင်းနှင့် မနက်ခင်းတွင် ဤစတိုးထရကို ရွတ်ဖတ်မည့်သူအား—မဟာဒေဝ၊ သင်ကြေညာသကဲ့သို့—ထိုသူအတွက် သင်သည် ဒေဝီနှင့်အတူ တည်ရှိလာမည်။

Verse 40

वरदो देव सर्वास्वापत्स्वप्युद्धरस्‍व तम् । एवमुक्त्वा भवं ब्रह्मा पुनर्देवीं स चाब्रवीत् ॥ २८.४० ॥

“ကောင်းချီးပေးသော ဒေဝ၊ အခက်အခဲအမျိုးမျိုးကြားထဲတွင်ပင် သူ့ကို ကယ်တင်ပါ” ဟု ဘဝ (ရှီဝ) ထံသို့ ဗြဟ္မာက ပြောပြီးနောက် ဒေဝီကို ထပ်မံ မိန့်ကြား하였다။

Verse 41

त्वया देवि महत्कार्यं कर्तव्यं चान्यदस्ति नः । भविष्यं महिषाख्यस्य असुरस्य विनाशनम् ॥ २८.४१ ॥

ဒေဝီရေ၊ သင်က အလွန်ကြီးမားသော တာဝန်တစ်ရပ်ကို ဆောင်ရွက်ရမည်။ ကျွန်ုပ်တို့အတွက် အခြားအရာ မရှိတော့။ အနာဂတ်တွင် မဟိෂာဟု ခေါ်သော အဆုရကို ဖျက်ဆီးရမည်။

Verse 42

एवमुक्त्वा ततो ब्रह्मा सर्वे देवाश्च पार्थिव । यथागतं ततो जग्मुर्देवीं स्थाप्य हि मे गिरौ । संस्थाप्य नन्दिता यस्मात् तस्मान्नन्दाऽभवत् तु सा ॥ २८.४२ ॥

ဤသို့ဆိုပြီးနောက် ဗြဟ္မာနှင့် နတ်တို့အားလုံးသည် မင်းကြီးရေ၊ ငါ၏တောင်ပေါ်တွင် ဒေဝီကို တည်ထောင်ထားပြီး မိမိတို့လာသကဲ့သို့ ပြန်လည်ထွက်ခွာသွားကြသည်။ တည်ထောင်ပြီးနောက် ဒေဝီသည် ဝမ်းမြောက်ပျော်ရွှင်ခဲ့သဖြင့် ထို့ကြောင့် သူမကို «နန္ဒာ» ဟု ခေါ်ကြသည်။

Verse 43

यश्चेदं शृणुयाज्जन्म देव्याः यश्च स्वयं पठेत् । सर्वपापविनिर्मुक्तः परं निर्वाणमृच्छति ॥ २८.४३ ॥

ဒေဝီ၏ မွေးဖွားခြင်းအကြောင်းကို ဤသို့ ကြားနာသူမည်သူမဆို၊ ကိုယ်တိုင် ရွတ်ဖတ်သူမည်သူမဆို၊ အပြစ်အကုန်လုံးမှ လွတ်ကင်း၍ အမြင့်ဆုံး နိဗ္ဗာန်သို့ ရောက်ရှိသည်။