Adhyaya 29: The Birth and Marriages of the Direction-Goddesses and the Daśamī Observance

Verse 1

महातपा उवाच । शृणु राजन्नवहितः प्रजापाल कथामिमाम् । यदा दिशः समुत्पन्नाः श्रोत्रेभ्यः पृथिवीपते ॥ २९.१ ॥

မဟာတပာက ဆိုသည်— “မင်းကြီးရေ၊ သတိထား၍ နိုးကြားစွာ နားထောင်ပါ၊ ပြည်သူတို့၏ အုပ်ထိန်းသူရေ၊ ဤကഥာကို နားထောင်လော့။ ဤသည်မှာ အရပ်မျက်နှာတို့သည် နားမှ ပေါ်ပေါက်လာသည့် အခါကို ပြောပြသည်၊ မြေကြီး၏ အရှင်ရေ။”

Verse 2

ब्रह्मणः सृजतः सृष्टिमादिसर्गे समुत्थिते । चिन्ताभून्महती को मे प्रजाः सृष्टा धरिष्यति ॥ २९.२ ॥

ဗြဟ္မာသည် စကြဝဠာကို ဖန်ဆင်းနေစဉ်၊ အာဒိစೃષ્ટိ ပေါ်ထွန်းလာသောအခါ၊ ကြီးမားသော စိုးရိမ်ပူပန်မှုတစ်ရပ် ပေါ်လာသည်— “ငါဖန်ဆင်းထားသော သတ္တဝါတို့ကို မည်သူက ထိန်းသိမ်းပေးမည်နည်း?”

Verse 3

एवं चिन्तयतस्तस्य अवकाशं प्रजास्विह । प्रादुर्बभूवुः श्रोत्रेभ्यः दश कन्या महाप्रभाः ॥ २९.३ ॥

ထိုသို့ စဉ်းစားနေစဉ်၊ ဤလောကရှိ သတ္တဝါတို့အတွင်း အခွင့်အလမ်းတစ်ရပ်ကို ရှာဖွေနေသောအခါ၊ နားမှ တောက်ပမြင့်မြတ်သော ကညာဆယ်ပါးသည် ချက်ချင်း ပေါ်ထွန်းလာကြသည်။

Verse 4

पूर्वा च दक्षिणा चैव प्रतीची चोत्तरा तथा । ऊर्ध्वाधरा च षण्मुख्याः कन्या ह्यासंस्तदा नृप ॥ २९.४ ॥

(သူတို့သည်) အရှေ့၊ တောင်၊ အနောက်၊ မြောက် နှင့် အပေါ်၊ အောက် ဟူသော—အဓိက မျက်နှာခြောက်ပါးသော ရုပ်သဏ္ဌာန်များ ဖြစ်ကြသည်။ အို မင်းကြီး၊ ထိုကညာတို့သည် ထိုအခါ ရှိနေကြ၏။

Verse 5

अन्याश्चतस्त्रस्तेषां तु कन्याः परमशोभनाः । रूपस्विन्यो महाभागा गाम्भीर्येण समन्विताः ॥ २९.५ ॥

ထို့အပြင် သူတို့အနက် အလွန်လှပသော ကညာလေးဦးလည်း ရှိ၏—ရုပ်သဏ္ဌာန်တောက်ပ၍ ကံကောင်းကြီးမားကာ ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် အတွင်းအနက် (တည်ငြိမ်မှု) ပါဝင်ကြ၏။

Verse 6

ता ऊचुः प्रणयाद्देवं प्रजापतिमकल्मषम् । अवकाशं तु नो देहि देवदेव प्रजापते ॥ २९.६ ॥

သူတို့သည် ချစ်ခင်လေးစားစိတ်ဖြင့် အပြစ်ကင်းသန့်ရှင်းသော ဘုရား ပရဇာပတိအား ပြောကြ၏—“ဒေဝဒေဝ ပရဇာပတိ၊ ကျွန်ုပ်တို့အတွက် နေရာ (အခွင့်အလမ်း) ပေးတော်မူပါ။”

Verse 7

यत्र तिष्ठामहे सर्वा भर्तृभिः सहिताः सुखम् । पतयश्च महाभागा देहि नोऽव्यक्तसम्भव ॥ २९.७ ॥

ကျွန်ုပ်တို့အားလုံးသည် မိမိတို့၏ ခင်ပွန်းများနှင့်အတူ ပျော်ရွှင်စွာ နေနိုင်မည့် နေရာကို ပေးတော်မူပါ။ ထို့ပြင် ကျွန်ုပ်တို့၏ အရှင်ခင်ပွန်းတို့—ကံကောင်းကြီးမားသူတို့—လည်း နေနိုင်စေပါ။ မမြင်နိုင်သော မူလရှိတော်မူသူ၊ ကျွန်ုပ်တို့အား ပေးတော်မူပါ။

Verse 8

ब्रह्मोवाच । ब्रह्माण्डमेतत् सुश्रॊण्यः शतकोटिप्रविस्तरम् । तस्यान्ते स्वेच्छया भद्रा उष्यतां मा विलम्बत ॥ २९.८ ॥

ဗြဟ္မာက မိန့်တော်မူ၏—“အို ခါးသွယ်လှပသူမ၊ ဤ ဘြဟ္မာဏ္ဍသည် တိုင်းတာအားဖြင့် ကိုဋိတစ်ရာအထိ ကျယ်ဝန်း၏။ ၎င်း၏ အဆုံးအစွန်း၌၊ အို မင်္ဂလာရှိသူမ၊ မိမိစိတ်ကြိုက် နေထိုင်ကြလော့; မနှောင့်နှေးကြနှင့်။”

Verse 9

भर्तॄंश्च वः प्रयच्छामि सृष्ट्वा रूपस्विनोऽनघाः । यथेष्टं गम्यतां देशो यस्या यो रोचतेऽधुना ॥ २९.९ ॥

«သင်တို့အတွက် ခင်ပွန်းများကို ငါပေးအပ်မည်၊ သူတို့ကို ရုပ်ရည်လှပ၍ အပြစ်ကင်းစင်အောင် ဖန်ဆင်းပြီးသားဖြစ်သည်။ ယခု သင်တို့တစ်ဦးချင်းစီသည် မိမိနှစ်သက်ရာ မြေဒေသသို့ စိတ်ကြိုက် သွားကြလော့»။

Verse 10

एवमुक्ताश्च ताः सर्वा यथेष्टं प्रययुस्तदा । ब्रह्मापि ससृजे तूर्णं लोकपालान् महाबलान् ॥ २९.१० ॥

ထိုသို့ မိန့်ကြားခံရသဖြင့် သူမတို့အားလုံးသည် မိမိစိတ်ကြိုက်အတိုင်း ထိုအခါ ထွက်ခွာသွားကြသည်။ ထို့နောက် ဘြဟ္မာလည်း လောကပာလများ—လောကကိုကာကွယ်သော အင်အားကြီးသူများကို အလျင်အမြန် ဖန်ဆင်းတော်မူ하였다။

Verse 11

सृष्ट्वा तु लोकपालांस्तु ताः कन्याः पुनराह्वयत् । विवाहं कारयामास ब्रह्मा लोकपितामहः ॥ २९.११ ॥

လောကပာလများကို ဖန်ဆင်းပြီးနောက် ဘြဟ္မာ—လောက၏ အဘိုးအိုကြီး (လောကပိတামဟ)—သည် ထိုမိန်းကလေးများကို ထပ်မံ ခေါ်ယူကာ မင်္ဂလာပွဲများကို စီစဉ်ကျင်းပစေ하였다။

Verse 12

एकामिन्द्राय स प्रादादग्नयेऽन्यां यमाय च । निरृताय च देवाय वरुणाय महात्मने ॥ २९.१२ ॥

သူသည် တစ်ဦးကို အိန္ဒြာထံ ပေးအပ်၍ အခြားတစ်ဦးကို အဂ္နိထံ ပေးအပ်ကာ ယမထံလည်း ပေးအပ်하였다။ ထို့အတူ နိရ္ဋတိ ဒေဝတားထံနှင့် မဟာစိတ်ရှိသော ဝရုဏထံလည်း ပေးအပ်하였다။

Verse 13

वायवे धनदेशाय ईशानाय च सुव्रत । ऊर्ध्वां स्वयमधिष्ठाय शेषायाधो व्यवस्थिताम् ॥ २९.१३ ॥

«(သူမကို) ဝါယုထံ၊ ဓနဒ (ကူဗေရ) ထံနှင့် ဣရှာနထံ သတ်မှတ်ပေးသည်။ အကောင်းမြတ်သော ဝတ္တရားရှိသူရေ၊ သူမသည် ကိုယ်တိုင် အထက်၌ နေရာယူပြီး၊ အောက်ဘက်၌မူ ရှေရှအတွက် တည်နေရာထားရှိလျက် ရှိသည်»။

Verse 14

एवं दत्त्वा पुनर्ब्रह्मा तिथिं प्रादाद्दिशां पुनः । दशमीं भर्तृनाम्नास्तु दध्यन्नं भोजनं प्रभुः ॥ २९.१४ ॥

ဤသို့ ပေးအပ်ပြီးနောက် ဘြဟ္မာသည် တိထိ (လ) ရက်ကို ထပ်မံ၍ အရပ်ဒిశာတို့အား ချမှတ်ပေး하였다။ ထို့ပြင် «ဘ္ဟရ္တೃ» ဟူသော အမည်ဖြင့် ခေါ်သော ဒသမီနေ့တွင် အရှင်သည် ဒဓျန္န (ဒိန်ချဉ်နှင့် ထမင်း) ကို ပူဇော်အာဟာရအဖြစ် သတ်မှတ်하였다။

Verse 15

ततः प्रभृति ता देव्यः सेन्द्राद्याः परिकीर्तिताः । दशमी च तिथिस्तासामतीव दयिताभवत् ॥ २९.१५ ॥

ထိုအချိန်မှစ၍ အင်ဒြာတို့နှင့် စတင်သော ဒေဝီတို့ကို စနစ်တကျ ဖော်ပြရေတွက်하였다။ ထိုတို့အနက် ဒသမီ တိထိ (Daśamī) သည် အလွန်ချစ်ခင်နှစ်သက်ဖွယ် ဖြစ်လာ하였다။

Verse 16

तस्यां दध्याशनो यस्तु सुव्रती भवते नरः । तस्य पापक्शयं तास्तु कुर्वन्त्यहरहर्नृप ॥ २९.१६ ॥

ထိုနေ့၌ ဒိန်ချဉ် (curd) ကို အာဟာရအဖြစ် သုံးစွဲသူသည် သုဝရတီ—ဝရတကို စည်းကမ်းတကျ ထိန်းသိမ်းသူ—ဖြစ်လာသည်။ ထိုဝရတတို့သည် သူ၏ အပြစ်ကို နေ့စဉ်နေ့တိုင်း ပျက်စီးစေသည်၊ အို မင်းကြီး။

Verse 17

यश्चैतच्छृणुयाज्जन्म दिशां नियतमानसः । स प्रतिष्ठामवाप्नोति ब्रह्मलोके न संशयः ॥ २९.१७ ॥

ထို့ပြင် စိတ်ကို ထိန်းညှိထား၍ အရပ်ဒిశာတို့၏ မွေးဖွားလာပုံအကြောင်း ဤကഥာကို နားထောင်သူသည် ဘြဟ္မလောက (Brahmaloka) တွင် အတည်တကျ အဆင့်အတန်းကို ရရှိမည်၊ သံသယမရှိ။