
Andhakavadhaḥ, Rudrakrodhaja-Mātṛkā-udbhavaś ca
Mythic-Theology (Devāsura-yuddha) with Ethical-Psychological Allegory
ဝရာဟ–ပृथဝီ သင်ကြားရေးဘောင်အတွင်း ဤအধ্যာယတွင် အန္ဓက၏ အကြမ်းဖက်အာဏာက ကမ္ဘာလောကနှင့် မြေပြင်တည်ငြိမ်မှုကို ခြိမ်းခြောက်သည့်အခါ သာသနာတရားနှင့် စည်းကမ်းတကျ အစီအစဉ် မည်သို့ ပြန်လည်တည်ထောင်လာသည်ကို ရှင်းပြသည်။ အန္ဓကက ဒေဝတများကို ဖိနှိပ်သဖြင့် သူတို့သည် မေရုတောင်သို့ ထွက်ပြေးကာ ဘြဟ္မာထံ အကူအညီတောင်းကြသည်။ ဘြဟ္မာက အန္ဓကတွင် မတော်တဆမရှုံးနိုင်သလိုနီးပါးသော ဝရရှိနေသဖြင့် ကိုင်လာသ၌ ရှိဝထံ သွားရောက်ခိုလှုံရန် ညွှန်ကြားသည်။ အန္ဓကသည် စစ်တပ်လေးမျိုးပါသော စတုရင်္ဂစစ်တပ်ဖြင့် ပါရဝတီကို လိုလားကာ တက်လာပြီး ရုဒြက လက်နက်ကိုင်ကာ တိုက်ခိုက်သည်။ အန္ဓက ထိခိုက်သည့်အခါ သွေးစက်များမှ အန္ဓကအတုများ မရေတွက်နိုင်အောင် ပေါက်ဖွားလာ၍ မထိန်းချုပ်နိုင်သော တိုးပွားမှုက သဘာဝနှင့် လူမှုဘေးအန္တရာယ်ကို တိုးစေသည်။ ထို့နောက် စာတမ်းသည် မာတೃကာ ၈ ပါးကို အတွင်းကလေသ ၈ မျိုး (ကာမ၊ က္ရောဓ စသည်) နှင့် ချိတ်ဆက်ကာ စိတ်ကိလေသာများကို သိမြင်၍ ထိန်းသိမ်းခြင်းသည် ကာကွယ်မှု၊ ကျန်းမာရေးနှင့် မြေပြင်ပေါ် စည်းကမ်းတကျ အသက်ရှင်မှုကို ထောက်ပံ့ကြောင်း သင်ကြားသည်။
Verse 1
महातपा उवाच । पूर्वमासीन्महादैत्यो बलवानन्धको भुवि । स देवान् वशमानिन्ये ब्रह्मणो वरदर्पितः ॥ २७.१ ॥
မဟာတပာ မိန့်တော်မူသည်—ယခင်က မြေပြင်ပေါ်တွင် အင်အားကြီးသော ဒာနဝ မဟာဒೈတျ အန္ဓက ရှိခဲ့သည်။ ဘြဟ္မာ၏ ပေးသနားသော ဝရကြောင့် မာန်ထောင်ကာ နတ်တို့ကို မိမိအာဏာအောက်သို့ ချုပ်ကိုင်စေ하였다။
Verse 2
तेनात्मवान् सुराः सर्वे त्याजिता मेरुपर्वतम् । ब्रह्माणं शरणं जग्मुरन्धकस्य भयार्दिताः ॥ २७.२ ॥
ထိုသူကြောင့်—အင်အားနှင့် စိတ်တည်ငြိမ်ရှိသော—နတ်အားလုံး မေရုပြည်တောင်မှ နှင်ထုတ်ခံရ၍ အန္ဓက၏ ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် ပင်ပန်းနာကျင်ကာ ဘြဟ္မာထံ သ refuge သွားကြသည်။
Verse 3
तानागतांस्तदा ब्रह्मा उवाच सुरसत्तमान् । किमागमनकृत्यं वो देवा ब्रूत किमास्यते ॥ २७.३ ॥
ထိုအခါ ဘြဟ္မာသည် ရောက်လာသော နတ်အထက်မြတ်တို့အား မိန့်တော်မူသည်—“သင်တို့လာရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းကား အဘယ်နည်း။ အို ဒေဝတို့၊ ပြောကြလော့—ယခု ဘာကိစ္စ ဖြစ်နေသနည်း။”
Verse 4
देवा ऊचुः । अन्धकेनार्दिताः सर्वे वयं देवा जगत्पते । त्राहि सर्वांश्चतुर्वक्त्र पितामह नमोऽस्तु ते ॥ २७.४ ॥
နတ်တို့က လျှောက်ကြသည်—“ကမ္ဘာ၏ အရှင်၊ အန္ဓကကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့ နတ်အားလုံး ဒုက္ခရောက်နေပါသည်။ ကျွန်ုပ်တို့အားလုံးကို ကယ်တင်ပါ၊ လေးမျက်နှာရှင် ပိတာမဟာ၊ သင့်အား နမောတော်တင်ပါ၏။”
Verse 5
ब्रह्मोवाच । अन्धकान्नैव शक्तोऽहं त्रातुं वै सुरसत्तमाः । भवं शर्वं महादेवं व्रजाम शरणार्थिनः ॥ २७.५ ॥
ဗြဟ္မာက မိန့်တော်မူသည်။ «အို နတ်တို့အထဲ၌ အမြတ်ဆုံးတို့၊ အန္ဓကမှ သင်တို့ကို ကာကွယ်ရန် ငါ မစွမ်းနိုင်။ ခိုလှုံရာရှာသူအဖြစ် ဘဝ—ရှာဗ၊ မဟာဒေဝထံ သွားကြစို့»။
Verse 6
किन्तु पूर्वं मया दत्तो वरस्तस्य सुरोत्तमाः । अवध्यस्त्वं हि भविता न शरीरं स्पृशेन्मही ॥ २७.६ ॥
«သို့သော် အို နတ်တို့အထဲ၌ အမြတ်ဆုံးတို့၊ အရင်က ငါက သူ့အား ဆုတောင်းပေးခဲ့သည်။ အမှန်တကယ် သင်သည် မသတ်နိုင်သူ ဖြစ်လိမ့်မည်၊ သင်၏ ကိုယ်ခန္ဓာသည် မြေကို မထိစေရ»။
Verse 7
तस्यैवं बलिनस्त्वेको हन्ता रुद्रः परंतपः । तत्र गच्छामहे सर्वे कैलासनिलयं प्रभुम् ॥ २७.७ ॥
ထိုသို့ အင်အားကြီးသူအတွက် သတ်နိုင်သူ တစ်ဦးတည်းရှိသည်—ရန်သူကို နှိမ်နင်းသူ ရုဒြ။ ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့အားလုံး ကိုင်လာသ၌ နေထိုင်သော အရှင်ထံ သွားကြစို့။
Verse 8
एवमुक्त्वा ययौ ब्रह्मा सदेवो भवसन्निधौ । तस्य संदर्शनाद् रुद्रः प्रत्युत्थानादिकाः क्रियाः । कृत्वाभ्युवाच देवेशो ब्रह्माणं भुवनेश्वरम् ॥ २७.८ ॥
ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် ဗြဟ္မာသည် နတ်တို့နှင့်အတူ ဘဝ (ရှီဝ) ၏ ရှေ့တော်သို့ သွားရောက်하였다။ သူ့ကို မြင်သော် ရုဒြသည် ကြိုဆိုထ၍ စသည်ဖြင့် ထုံးတမ်းအခမ်းအနားများကို ပြုလုပ်ပြီး နတ်တို့၏ အရှင်သည် လောကတို့၏ အရှင် ဗြဟ္မာအား မိန့်တော်မူ하였다။
Verse 9
शम्भुरुवाच । किं कार्यं देवताः सर्वा आगता मम सन्निधौ । येनाहं तत्करोम्याशु आज्ञा कार्या हि सत्वरम् ॥ २७.९ ॥
ရှမ္ဘုက မိန့်တော်မူသည်။ «ဘယ်အလုပ်ကြောင့် နတ်အားလုံး ငါ့ရှေ့တော်သို့ လာကြသနည်း။ ငါ အမြန် ဆောင်ရွက်နိုင်ရန် ပြောကြလော့။ အမိန့်ကို အလျင်အမြန် ဆောင်ရွက်ရမည်»။
Verse 10
देवा ऊचुः । रक्षस्व देव बलिनस् त्वन्धकाद् दुष्टचेतसः ॥ २७.१० ॥
ဒေဝတို့က ဆိုကြသည်– «အို ဘုရားသခင်၊ အင်အားရှိကြသော်လည်း စိတ်မကောင်းသော အန္ဓကမှ ကျွန်ုပ်တို့ကို ကာကွယ်ပါ»။
Verse 11
यावदेवं सुराः सर्वे शंसन्ति परमेष्ठिनः । तावत् सैन्येन महता तत्रैवान्धक आययौ ॥ २७.११ ॥
ဒေဝအားလုံးက ပရမေဋ္ဌင် (Parameṣṭhin) အမြင့်ဆုံး စီမံခန့်ခွဲရှင်ကို ထိုသို့ ချီးမွမ်းနေစဉ်အတွင်းပင်၊ အန္ဓကသည် စစ်တပ်ကြီးနှင့်အတူ ထိုနေရာသို့ ရောက်လာ하였다။
Verse 12
बलेन चतुरङ्गेण हन्तुकामो भवं मृधे । तस्य भार्यां गिरिसुतां हर्तुमिच्छन् ससाधनः ॥ २७.१२ ॥
စစ်တပ် လေးမျိုးပါဝင်သော (စတုရင်္ဂ) အင်အားဖြင့် သူသည် စစ်မြေပြင်၌ ဘဝ (Bhava) ကို သတ်လို하였다။ ထို့ပြင် လိုအပ်သော အစီအမံများနှင့်အတူ ဘဝ၏ ဇနီး၊ တောင်မွေးသမီးကို လုယူချင်하였다။
Verse 13
तं दृष्ट्वा सहसाऽऽयान्तं देवशक्रप्रहारिणम् । सन्नह्य सहसा देवा रुद्रस्यानुचरा भवन् ॥ २७.१३ ॥
အင်ဒြာကို ထိုးနှက်ချေမှုန်းသူဟု ဆိုရမည့် သူသည် ရုတ်တရက် ချဉ်းကပ်လာသည်ကို မြင်သဖြင့်၊ ဒေဝတို့သည် ချက်ချင်း လက်နက်တပ်ဆင်ကာ ရုဒြ (Rudra) ၏ အနုချာများ၊ အဖော်အပါများ ဖြစ်လာ하였다။
Verse 14
रुद्रोऽपि वासुकिं ध्यात्वा तक्षकं च धनञ्जयम् । वलयं कटिसूत्रं च चकार परमेश्वरः ॥ २७.१४ ॥
ရုဒြ (Rudra) သည်လည်း ဝါစုကိ (Vāsuki) ကို စိတ်တွင် တရားသဘောဖြင့် သတိပြုကာ၊ ထို့ပြင် တက္ခက (Takṣaka) နှင့် ဓနဉ္ဇယ (Dhanañjaya) ကိုလည်း အာရုံပြု၍၊ အမြင့်ဆုံး အရှင်သည် လက်ကောက်နှင့် ခါးကြိုးကို ဖန်ဆင်း하였다။
Verse 15
नीलनामाच दैत्येन्द्रो हस्ती भूत्वा भवान्तिकम् । आगतस्त्वरितः शक्रहस्तीवोद्धतरूपवान् ॥ २७.१५ ॥
ဒိုင်တျာတို့၏ အရှင် နီလာသည် ဆင်အဖြစ်ပြောင်းလဲကာ အလျင်အမြန် သင်၏အနီးသို့ ရောက်လာ၍ အိန္ဒြာ၏ ဆင် အဲရာဝတကဲ့သို့ မြင့်မြတ်ထင်ရှားသော ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ယူဆောင်하였다။
Verse 16
स ज्ञातो नन्दिना दैत्यो वीरभद्राय दर्शितः । वीरभद्रोऽपि सिंहेन रूपेणाहत्य च द्रुतम् ॥ २७.१६ ॥
ထိုဒိုင်တျာကို နန္ဒိန်က သိမြင်၍ ဝီရဘဒ္ရအား ပြသ하였다။ ဝီရဘဒ္ရလည်း လျင်မြန်စွာ ထိုသူကို ထိုးနှက်သတ်ဖြတ်ကာ ခြင်္သေ့ရုပ်ကို ယူဆောင်하였다။
Verse 17
तस्य कृत्तिं विदार्याशु करिणस्त्वञ्जनप्रभाम् । रुद्रायार्पितवान् सोऽपि तमेवाम्बरमाकरोत् । ततः प्रभृति रुद्रोऽपि गजचर्मपटोऽभवत् ॥ २७.१७ ॥
သူသည် ဆင်၏ အညဉ်းကဲ့သို့ အနက်ရောင် အရေပြားကို အလျင်အမြန် ဆုတ်ဖြဲ၍ ရုဒ္ရအား ပူဇော်တင်အပ်하였다။ ရုဒ္ရလည်း ထိုအရေပြားကိုပင် ဝတ်ရုံအဖြစ် ပြုလုပ်하였다။ ထိုအချိန်မှစ၍ ရုဒ္ရသည် ဆင်အရေဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်သူ ဖြစ်လာ하였다။
Verse 18
गजचर्मपटो भूत्वा भुजङ्गाभरणोज्ज्वलः । आदाय त्रिशिखं भीमं सगणोऽन्धकमन्वयात् ॥ २७.१८ ॥
ရုဒ္ရသည် ဆင်အရေဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ကာ မြွေအလှဆင်များကြောင့် တောက်ပလျက်၊ သုံးချွန်ထိပ်ရှိ ကြောက်မက်ဖွယ် တြိရှူလကို ကိုင်ဆောင်၍ ဂဏများနှင့်အတူ အန္ဓကကို လိုက်လံ追撃하였다။
Verse 19
ततः प्रवृत्ते युद्धे च देवदानवयोर्महत् । इन्द्राद्या लोकपालास्तु स्कन्दः सेनापतिस्तथा । सर्वे देवगणाश्चान्ये युयुधुः समरे तदा ॥ २७.१९ ॥
ထို့နောက် ဒေဝနှင့် ဒာနဝတို့အကြား ကြီးမားသော စစ်ပွဲ စတင်လျှင် အိန္ဒြာနှင့် အခြား လောကပာလများ၊ စကန္ဒသည် စစ်တပ်မူးအဖြစ်နှင့်တကွ၊ အခြား ဒေဝဂဏအားလုံးလည်း ထိုစစ်မြေပြင်၌ တိုက်ခိုက်ကြ하였다။
Verse 20
तं दृष्ट्वा नारदाऽ युद्धं ययौ नारायणं प्रति । शशंस च महद्युद्धं कैलासे दानवैः सह ॥ २७.२० ॥
ထိုစစ်ပွဲကိုမြင်ပြီးနောက် နာရဒသည် နာရာယဏထံသို့သွားကာ ကိုင်လာသ၌ ဒာနဝတို့နှင့်အတူ ဖြစ်ပွားသော စစ်ကြီးကို တင်ပြလျက် ကြားနာစေ하였다။
Verse 21
तच्छ्रुत्वा चक्रमादाय गरुडस्थो जनार्दनः । तमेव देशमागत्य युयुधे दानवैः सह ॥ २७.२१ ॥
ထိုသတင်းကိုကြားသော် ဂရုဍပေါ်၌ ထိုင်နေသော ဇနာရဒနသည် စက်ရကိုင်ယူကာ ထိုနေရာတည်းသို့ ရောက်လာပြီး ဒာနဝတို့နှင့် တိုက်ခိုက်하였다။
Verse 22
आगत्य च ततो देवा हरिणाप्यायिता रणे । विषण्णवदनाः सर्वे पलायनपरा अभवन् ॥ २७.२२ ॥
ထို့နောက် ဒေဝတို့ ရောက်လာကြသည်။ စစ်မြေ၌ ဟရိက အားဖြည့်ပေးသော်လည်း အားလုံး မျက်နှာညှိုးနွမ်းကာ ထွက်ပြေးရန်သာ စိတ်ထားကြ하였다။
Verse 23
तत्र भग्नेषु देवेषु स्वयं रुद्रोऽन्धकं ययौ । तत्र तेन महद्युद्धमभवल्लोमहर्षणम् ॥ २७.२३ ॥
ထိုနေရာ၌ ဒေဝတို့ ပျက်စီးကာ ဆုတ်ခွာသော် ရုဒြသည် ကိုယ်တိုင် အန္ဓကထံသို့ ချီတက်하였다။ ထိုနေရာ၌ သူနှင့် စစ်ကြီးတစ်ရပ် ဖြစ်ပွားကာ ကြောက်မက်ဖွယ် ထိတ်လန့်စေ하였다။
Verse 24
तत्र देवोऽप्यसौ दैत्यं त्रिशूलेनाहनद् भृशम् । तस्याहतस्य यद् रक्तमपतद् भूतले किल । तत्रान्धका असंख्याता बभूवुरपरे भृशम् ॥ २७.२४ ॥
ထိုနေရာ၌ ထိုဘုရားသည် ဒိုင်တျကို တြိရှူလဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ထိုးနှက်하였다။ ထိခိုက်သူ၏ သွေးသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျသမျှ၊ ထိုနေရာ၌ အန္ဓကတို့ မရေမတွက်နိုင်အောင် ထပ်မံပေါ်ပေါက်လာကြသည်ဟု ဆိုကြသည်။
Verse 25
तद् दृष्ट्वा महदाश्चर्यं रुद्रो शूलेऽन्धकं मृधे । गृहीत्वा त्रिशिखाग्रेण ननर्त परमेश्वरः ॥ २७.२५ ॥
ထိုအံ့ဩဖွယ်ကြီးကို မြင်သော် ရုဒြသည် စစ်ပွဲ၌ အန္ဓကကို သုံးခွဆူး (တိရိရှူလ) ၏ သုံးခွထိပ်တွင် ထိုးကပ်ဖမ်းယူကာ၊ ပရမေရှ္ဝရ အဖြစ် အောင်မြင်သည့် အကကို ကပြ하였다။
Verse 26
असृग्धारातुषारैस्तु शूलप्रोतस्य चासकृत् । अनारतं समुत्तस्थुस्ततो रुद्रो रुषान्वितः ॥ २७.२७ ॥
သို့သော် သုံးခွဆူးပေါ်တွင် ထိုးကပ်ခံရသူထံမှ သွေးစီးကြောင်းများသည် နှင်းတိမ်ကဲ့သို့ မကြာခဏ မရပ်မနား ထွက်ပေါ်လာ၏။ ထို့နောက် ရုဒြသည် ဒေါသပြင်းထန်စွာဖြင့် ထလာ하였다။
Verse 27
तस्य क्रोधेन महता मुखाज्ज्वाला विनिर्ययौ । तद्रूपधारिणी देवी यां तां योगेश्वरीं विदुः ॥ २७.२८ ॥
သူ၏ ဒေါသကြီးမားခြင်းကြောင့် မျက်နှာမှ မီးလျှံတောက်ပ၍ ထွက်ပေါ်လာ၏။ ထိုပုံသဏ္ဍာန်ကိုပင် ဆောင်ယူသော ဒေဝီကို ယောဂေရှ္ဝရီ (Yogeśvarī) ဟု သိကြသည်။
Verse 28
स्वरूपधारिणी चान्या विष्णुनापि विनिर्मिता । ब्रह्मणा कार्तिकेयेन इन्द्रेण च यमेन च । वराहेण च देवेन विष्णुना परमेष्ठिना ॥ २७.२९ ॥
ထင်ရှားသော ရုပ်သဏ္ဍာန်ကို ဆောင်ယူသည့် အခြား ဒေဝီတစ်ပါးကိုလည်း ဗိဿနုက ဖန်ဆင်းခဲ့သည်။ ထို့အတူ ဘြဟ္မာ၊ ကာရ္တိကေယ၊ အိန္ဒြ၊ ယမ တို့ကလည်း၊ ထို့ပြင် ဝရာဟ ဒေဝနှင့် ပရမေဋ္ဌိန ဗိဿနုတို့ကလည်း ဖန်ဆင်းခဲ့ကြသည်။
Verse 29
पातालोद्धरणं रूपं तस्या देव्या विनिर्ममे । माहेश्वरी च राजेन्द्र इत्येता अष्टमारतः ॥ २७.३० ॥
ထိုဒေဝီအတွက် ပာတာလ (အောက်လောက) မှ ထုတ်မြှောက်ရန် သင့်တော်သော ရုပ်ပုံကို ဖန်ဆင်းပေး하였다။ ထို့ပြင် အို မင်းကြီး၊ သူမကို မာဟေရှ္ဝရီ (Māheśvarī) ဟုလည်း ခေါ်ကြ၏။ ထို့ကြောင့် ဤတို့သည် အစဉ်လိုက် အဋ္ဌမမြောက် ဖြစ်ကြသည်။
Verse 30
कारणं तानि यत्प्रोक्तं क्षेत्रज्ञेनावधारणम् । शरीराद् देवतानां तु तदिदं कीर्तितं मया ॥ २७.३१ ॥
ထိုအချက်များ၏ အကြောင်းရင်းကို ပြောကြားပြီးဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် က္ෂೇತ್ರဇ္ဈ (နယ်ပယ်ကို သိသူ) ၏ သေချာသတ်မှတ်ခြင်း ဖြစ်၏။ ထို့ပြင် ဒေဝတာတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် ဆက်နွယ်မှုကိုလည်း ငါသည် ဤသို့ ရှင်းလင်းဖော်ပြခဲ့၏။
Verse 31
कामः क्रोधस्तथा लोभो मदो मोहः अथ पञ्चमः । मात्सर्यं षष्ठमित्याहुः पैशुन्यं सप्तमं तथा । असूया चाष्टमी ज्ञेया इत्येता अष्टमातरः ॥ २७.३२ ॥
ကာမ (လိုချင်တပ်မက်မှု)၊ က္ရောဓ (ဒေါသ)၊ ထို့အတူ လောဘ (လောဘကြီးမှု)၊ မဒ (မာန/မူးယစ်သဘော) နှင့် မောဟ (မသိမမြင်၍ မ भ्रम) ကို ပဉ္စမဟု ဆို၏။ မာတ္စရျ (မနာလိုမှု) ကို ဆဋ္ဌမဟု ကြေညာပြီး၊ ပೈရှုနျယ (အပြစ်တင်ပြောဆိုခြင်း/ချောတီးခြင်း) ကို သတ္တမဟု ဆို၏။ အဆူယာ (အပြစ်ရှာ၍ မနာလိုခြင်း) ကို အဋ္ဌမဟု သိရမည်—ဤတို့သည် အန္တရာယ်သဘော၏ အမြစ်ဖြစ်သော «မိခင်» ရှစ်ပါးဟု ခေါ်ကြ၏။
Verse 32
कामं योगेश्वरीं विद्धि क्रोधो माहेश्वरीं तथा । लोभस्तु वैष्णवी प्रोक्ता ब्रह्माणी मद एव च ॥ २७.३३ ॥
ကာမ (လိုချင်တပ်မက်မှု) ကို ယောဂေရှ္ဝရီ၏ အစိတ်အပိုင်းဟု သိလော့။ ထို့အတူ က္ရောဓ (ဒေါသ) ကို မာဟေရှ္ဝရီ၏ အစိတ်အပိုင်းဟု ဆို၏။ လောဘ (လောဘကြီးမှု) ကို ဝိုင်ෂ္ဏဝီဟု သင်ကြားထားပြီး၊ မဒ (မာန/မူးယစ်သဘော) ကို မုချ ဘြဟ္မာဏီဟု ဆိုကြ၏။
Verse 33
मोहः स्वयम्भूः कौमारी मात्सर्यं चेन्द्रजं विदुः । यमदण्डधरा देवी पैशुन्यं स्वयमेव च । असूया च वराहाख्या इत्येताः परिकीर्तिताः ॥ २७.३४ ॥
မောဟ (မ भ्रम) ကို ကိုယ်တိုင်ပေါ်ထွန်းသောအရာဟု ဆိုကြပြီး၊ ကೌမာရီနှင့်လည်း ဆက်နွယ်သည်ဟု သိကြ၏။ မာတ္စရျ (မနာလိုမှု) ကို အိန္ဒြာမှ ပေါက်ဖွားသည်ဟု သိကြ၏။ ယမ၏ ဒဏ္ဍ (တံတား) ကို ကိုင်ဆောင်သော ဒေဝီသည် ပဲရှုနျယ (ချောတီး/အပြစ်တင်ပြောဆိုခြင်း) နှင့် ဆက်စပ်ပြီး၊ ၎င်းလည်း ကိုယ်တိုင်ပေါ်ထွန်းသည်ဟု ဆို၏။ အဆူယာကိုမူ «ဝရာဟာ» ဟု ခေါ်ကြသည်—ဤသို့ စာရင်းပြုဖော်ပြထား၏။
Verse 34
कामादिगण एषोऽयं शरीरे परिकीर्तितः । जग्राह मूर्त्तिं तु यथा तथा ते कीर्तितं मया ॥ २७.३५ ॥
ကာမ စသည်တို့ဖြင့် စတင်သော ဤအုပ်စုကို ကိုယ်ခန္ဓာအတွင်း၌ ရှိနေသည်ဟု ဖော်ပြထား၏။ ထို့ပြင် ၎င်းတို့သည် မူရ္တိ (ရုပ်သဏ္ဌာန်) ကို မည်သို့ ယူဆောင်လာသည်ကိုလည်း ငါသည် သင်တို့အား ဤသို့ ရှင်းလင်းပြောကြားခဲ့၏။
Verse 35
एताभिर्देवताभिश्च तस्य रक्तेऽतिशोषिते । क्षयं गताऽसुरी माया स च सिद्धोऽन्धकोऽभवत् ॥ एतत्ते सर्वमाख्यातमात्मविद्यामृतं मया ॥ २७.३६ ॥
ဤဒေဝတားတို့ကြောင့် သူ၏သွေးသည် အလွန်ခြောက်သွေ့သွားသောအခါ အာသူရ မာယာ၏လှည့်စားအင်အားသည် ပျက်စီးသွား၍ အန္ဓကသည် စိဒ္ဓိရရှိသူ ဖြစ်လာ၏။ ဤအရာအားလုံးကို ငါသည် သင်အား «အတ္တမဗိဒ္ယာ၏ အမృత» ဟူ၍ ပြည့်စုံစွာ ရှင်းပြပြီးပြီ။
Verse 36
य एतच्छृणुयान्नित्यं मातॄणामुद्भवं शुभम् । तस्य ताः सर्वतो रक्षां कुर्वन्त्यनुदिनं नृप ॥ २७.३७ ॥
အို မင်းကြီး၊ မာတೃများ၏ မွေးဖွားပေါ်ပေါက်လာပုံ အမင်္ဂလာကင်းသော ဤကောင်းမြတ်သတင်းကို နေ့စဉ် နားထောင်သူသည် မာတೃတို့က နေ့တိုင်း အရပ်ရပ်မှ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ပေးကြ၏။
Verse 37
यश्चैतत् पठते जन्म मातॄणां पुरुषोत्तम । स धन्यः सर्वदा लोके शिवलोकं च गच्छति ॥ २७.३८ ॥
ထို့ပြင် မာတೃများ၏ မွေးဖွားခြင်းအကြောင်းကို ရွတ်ဖတ်သူသည်၊ အို ပုရုရှောတ္တမ၊ လောက၌ အမြဲကံကောင်းသူဟု ချီးမြှောက်ခံရပြီး၊ ရှိဝလောကသို့လည်း ရောက်၏။
Verse 38
तासां च ब्रह्मणा दत्ता अष्टमी तिथिरुत्तमा । एताः सम्पूजयेद् भक्त्या बिल्वाहारो नरः सदा । तस्य ताः परितुष्टास्तु क्षेमारोग्यं ददन्ति च ॥ २७.३९ ॥
ထို့ပြင် သူမတို့အတွက် ဘြဟ္မာသည် အဋ္ဌမီ တိထိကို အထူးကောင်းမြတ်သောနေ့အဖြစ် ပေးအပ်하였다။ လူသည် အမြဲတမ်း ဘိလွာသီးကို အစာအဖြစ်သာ စားသုံးကာ သဒ္ဓါဖြင့် သူမတို့ကို ပူဇော်ရမည်။ သူမတို့က သူ့အပေါ် အပြည့်အဝ ကျေနပ်လျှင် ကောင်းကျိုးချမ်းသာနှင့် ရောဂါကင်းစင်ခြင်းကိုလည်း ပေးတော်မူကြ၏။
Verse 39
इतरेऽप्यन्धकाः सर्वे चक्रेण परमेष्ठिना । नारायणेन निहतास्तत्र येऽन्ये समुत्थिताः ॥
အခြားသော အန္ဓကများအားလုံးလည်း ထိုနေရာ၌ နာရာယဏ—အမြင့်ဆုံးအရှင်—၏ စက်ရ (ဒစ္စက) ဖြင့် သတ်ဖြတ်ခံရကြပြီး၊ တိုက်ခိုက်ရန် ထလာသူ အခြားသူများလည်း ထိုအတိုင်းပင် နိဟတ်ခံရကြသည်။
The text frames cosmic conflict as a lesson in regulating inner causes of disorder: eight destabilizing dispositions (kāma, krodha, lobha, mada, moha, mātsarya, paiśunya, asūyā) are personified as Aṣṭamātṛkās. By naming and ritually acknowledging these forces, the narrative models a pedagogy in which self-governance and disciplined devotion support social stability and protection.
The chapter specifies Aṣṭamī tithi as the preferred lunar day granted by Brahmā for honoring the Mātṛkās. It also notes a discipline of bilvāhāra (bilva-based dietary observance) alongside regular worship, presenting a recurring calendrical-ritual marker rather than a seasonal (ṛtu) schedule.
Terrestrial balance is implied through the containment of uncontrolled proliferation and violence: Andhaka’s blood generating innumerable Andhakas symbolizes runaway excess that threatens ordered life. The narrative resolves this by coordinated divine action and by translating the crisis into an internal-ethical framework, suggesting that managing passions is analogous to preventing destabilizing overgrowth and conflict within the world.
The narrative references major cultural-theological figures rather than dynastic lineages: Brahmā (Pitāmaha), Śiva/Rudra (Śarva, Śaṃbhu), Viṣṇu (Janārdana, Nārāyaṇa), Nārada, Skanda (Kārtikeya), Indra and other lokapālas, as well as Pārvatī (Girisūtā). Andhaka is presented as a powerful daitya whose boon shapes the conflict.
Read Varaha Purana in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.