Adhyaya 151: The Sacred Greatness of Lohārgala (The ‘Iron-Bolt’ Tīrtha)

Verse 1

अथ लोहर्गलमाहात्म्यम् ॥ सूत उवाच ॥ सानन्दूरस्य माहात्म्यमेतच्छ्रुत्वा वसुन्धरा ॥ कृताञ्जलिपुटा भूत्वा वराहं पुनरब्रवीत् ॥

ယခု လောဟာဂလ၏ မဟာတ္မယ (ဂုဏ်မြတ်တော်) ကို စတင်ဆိုပါသည်။ စူတာက ဆိုသည်– စာနန္ဒူရာ၏ မဟာဂုဏ်ကို ကြားနာပြီးနောက်၊ ဝစុន္ဓရာ (မြေမိခင်) သည် လက်အုပ်ချီကာ ထပ်မံ၍ ဝရာဟာထံ ပြောကြား하였다။

Verse 2

धरण्युवाच ॥ श्रुतमेतज्जगन्नाथ विष्णो गुह्यमनुत्तमम् ॥ यच्छ्रुत्वा सुमहाभाग जाता॒स्मि विगतज्वरा ॥

ဓရဏီက ဆိုသည်– အို လောကနာထ၊ အို ဗိဿနု၊ အလွန်မြတ်သော လျှို့ဝှက်တရားကို ငါ ကြားနာပြီးပြီ။ အို မဟာဘဂါ၊ ကြားနာပြီးနောက် ငါ၏ ဖျားနာမှုကဲ့သို့သော ကလေးရှ် (ဒုက္ခ) သည် ပျောက်ကင်းသွားပြီ။

Verse 3

अपरं वा॒स्ति चेत्किञ्चिद्गुह्यं क्षेत्रं शुभावहम् ॥ सानन्दूरात्परं गुह्यं क्षेत्रमस्ति न वा परम् ॥

အကယ်၍ မင်္ဂလာကို ပေးဆောင်သော လျှို့ဝှက်သန့်ရှင်းရာ က్షೇತ್ರ တစ်ခု ထပ်ရှိသေးလျှင် ပြောပါ– စာနန္ဒူရာထက် ပိုမိုလျှို့ဝှက်သော က్షेत्र ရှိပါသလား၊ သို့မဟုတ် ထိုထက်လွန်၍ မရှိပါသလား။

Verse 4

सुरकरण नृसिंह लोकनाथ युतससुरसुरधीऱ देववीर ॥ कमलदलसहस्रनेत्र रूपो जयति कृतान्तसमानकालरूपः ॥

အောင်မြင်တော်မူပါစေ—လောကနာထ နရစിംဟာ၊ ဒေဝဝီရတော်—ဒေဝနှင့် အသူရတို့အကြား၌ သတ္တိတည်ကြည်၍ လောကကို ကာကွယ်တော်မူသောသူ။ ကြာပန်းရွက်ကဲ့သို့သော မျက်စိတစ်ထောင်ဖြင့် ထင်ရှားသော ရုပ်တော်ရှိပြီး၊ ကာလရုပ်တော်သည် ကృతान्त (မရဏ) နှင့် တူညီတော်မူ၏။

Verse 5

गद्गदं वचनं श्रुत्वा पृथिव्याः स जनार्दनः ॥ उवाच मधुरं वाक्यं सर्वलोकार्त्तिहा हरिः ॥

ပृथဝီ၏ စိတ်လှုပ်ရှား၍ အသံတုန်ယင်သော စကားကို ကြားသော်၊ လောကအပေါင်း၏ ဒုက္ခကို ဖယ်ရှားတော်မူသော ဟရီ—ဇနာရ္ဒနသည် နူးညံ့ချိုမြိန်သော အဖြေစကားကို မိန့်တော်မူ၏။

Verse 6

श्रीवराह उवाच ॥ शृणु देवि च तत्त्वेन यन्मां त्वं परिपृच्छसि ॥ गुह्यमन्यत्प्रवक्ष्यामि मद्व्रतः कर्मणो जनिः ॥

သီရိဝရာဟ မိန့်တော်မူသည်– “ဟေ ဒေဝီ၊ သင် မေးမြန်းသော အရာကို တတ္တဝအမှန်အတိုင်း နားထောင်လော့။ ငါသည် လျှို့ဝှက်သဘောရှိသော အခြားကိစ္စတစ်ရပ်—ဝရတ (vrata) အကျင့်နှင့် ကర్మပူဇာ/ပွဲတော်နည်းလမ်း၏ မူလကို ရှင်းပြမည်။”

Verse 7

ततः सिद्धवटे गत्वा त्रिंशद्योजनदूरतः ॥ म्लेच्छमध्ये वरारोहे हिमवन्तं समाश्रितम् ॥

ထို့နောက် စိဒ္ဓဝဋ (Siddhavaṭa) သို့ သွားရာ အကွာအဝေး သုံးဆယ် ယောဇနာရှိ၏။ ဟေ တင်ပါးလှပသောသူမ၊ မလေစ္ဆာတို့အလယ်၌ တည်ရှိ၍ ဟိမဝန္တ (ဟိမလယ) အနီး၌ အားကိုးကာ (ထိုနေရာသို့ ရောက်ခဲ့သည်)။

Verse 8

तत्र लोहर्गले क्षेत्रे निवासो विहितः शुभः ॥ गुह्यं पञ्चदशायामं समन्तात्पञ्चयोजनम् ॥

ထိုနေရာ၌ လောဟာရ္ဂလ (Lohārgala) ဟူသော က్షೇತ್ರတွင် မင်္ဂလာရှိသော နေထိုင်ရာကို စီမံတည်ထောင်하였다။ ထိုဒေသကို “လျှို့ဝှက်” ဟု ခေါ်ကြပြီး အလျား တစ်ဆယ့်ငါး ယာမ (yāma)၊ ပတ်လည်အားဖြင့် ငါး ယောဇနာ ကျယ်ဝန်းသည်။

Verse 9

दुर्गमं दुःसहं चैव पापैः सर्वत्र वेष्टितम् ॥ सुलभं पुण्ययुक्तानां मम चिन्तानुसारिणाम् ॥

ထိုနေရာသည် သွားရောက်ရန် အလွန်ခက်ခဲ၍ ခံနိုင်ရည်လည်း မလွယ်ကူ၊ နေရာအနှံ့ အပြစ်ကိလေသာတို့ဖြင့် ဝန်းရံထားသည်။ သို့ရာတွင် ကုသိုလ်ပြည့်ဝသူများ—ငါ့ကို သတိရစဉ်းစားခြင်းကို အစဉ်လိုက်နာသူများအတွက်—လွယ်ကူစွာ ရောက်နိုင်သည်။

Verse 10

ततो मे दानवाः सर्वे क्रमन्तो लोकमुत्तमम् ॥ मया चैवान्तरं कृत्वा कृत्वा मायां च वैष्णवीम् ॥

ထို့နောက် ငါ၏ ဒာနဝတို့အားလုံးသည် အမြင့်မြတ်သော လောကသို့ ချီတက်သွားကြ၏။ ငါသည် ကြားကွာမှုတစ်ရပ်ကို ဖန်တီးကာ၊ ဗိဿနုနှင့် ဆက်နွယ်သော “ဝိုင်ရှ္ဏဝီ မာယာ” ကိုလည်း ပေါ်ထွန်းစေ하였다။

Verse 11

तत्र ब्रह्मा च रुद्राश्च स्कन्देन्द्रो समुरुद्गणाः ॥ आदित्या वसवो वायुरश्विनौ च महौजसम् ॥

ထိုနေရာ၌ ဘြဟ္မာနှင့် ရုဒ္ရတို့၊ စကန္ဒနှင့် အိန္ဒြာတို့သည် မရုတ်ဂဏများနှင့်အတူ ရှိကြ၏။ အာဒိတျများ၊ ဝစုများ၊ ဝါယုနှင့် အရှွင်နှစ်ပါးတို့သည်လည်း မဟာတေဇရှိကြ၏။

Verse 12

सोमो बृहस्पतिश्चैव ये चान्ये वै दिवौकसः ॥ तेषां चैवार्गलं दत्त्वा चक्रं गृह्य महौजसम् ॥

ဆိုမနှင့် ဗြဟ္စပတိ၊ ထို့ပြင် ကောင်းကင်ဘုံနေ အခြားသူများလည်း ရှိကြ၏။ သူတို့အား ကာကွယ်ရေးအတွက် “အရ္ဂလ” (တားဆီးကာရံ/ခလုတ်) ကို ပေးပြီးနောက် ငါသည် တောက်ပသော စက္ကရကို ကိုင်ဆောင်하였다။

Verse 13

शतकोटिसहस्राणि शीघ्रमेव निपातितम् ॥ ततश्च देवताः सर्वास्तुष्यमाणा इतस्ततः ॥

“သတကိုဋိ အထောင်များ” ကို လျင်မြန်စွာ ချက်ချင်းပင် လဲကျစေ하였다။ ထို့နောက် နတ်ဒေဝတို့အားလုံးသည် စိတ်ကျေနပ်၍ ဒီဘက်ဟိုဘက် လှည့်လည်ကြ၏။

Verse 14

एवं लोहर्गलं नाम क्षेत्रं चैव मया कृतम् ॥ ततो देवासुरे युद्धे हत्वा त्रिदशकण्टकान् ॥

ဤသို့ဖြင့် “လိုဟာရ္ဂလ” ဟု အမည်ရသော သန့်ရှင်းသည့် က్షೇತ್ರကို ငါက တည်ထောင်하였다။ ထို့နောက် ဒေဝနှင့် အသူရ စစ်ပွဲ၌ တြိဒశ (နတ်၃၀) တို့အတွက် ဆူးကဲ့သို့သော ရန်သူများကို သတ်ဖြတ်ပြီး (ဇာတ်လမ်း ဆက်လက်တိုးတက်သည်)။

Verse 15

तेषां संस्थापनं तत्र कृतं चैव महौजसाम् ॥ यो मां पश्यति तत्रस्थं प्रयत्नेन कदाचन

ထိုနေရာ၌ အလွန်တန်ခိုးကြီးသောသူတို့၏ စိုက်ထူတည်ထောင်မှုကို အမှန်တကယ် ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ မည်သူမဆို အချိန်မရွေး ကြိုးပမ်း၍ ထိုနေရာ၌ တည်ရှိသော ငါကို မြင်လျှင်—

Verse 16

सोऽपि भागवतो भूमे भवत्येव सुनिष्ठितः ॥ तस्मिन्कुण्डे तु सुश्रोणि यः स्नाति नियतो नरः

—ထိုသူလည်း အို မြေမိခင်၊ ဘဂဝန်၏ ဘက္တ (အနုဂ္ဂဟ်ခံ) ဖြစ်လာ၍ ဘက္တိ၌ တည်ကြည်ခိုင်မာလိမ့်မည်။ ထို့ပြင် အို ခါးတင်လှပသူ၊ စည်းကမ်းနှင့် ကိုယ်ထိန်းသိမ်းကာ ထိုကွန်ဒာ၌ ရေချိုးသော ယောက်ျားသည်—

Verse 17

उपोष्य च त्रिरात्रं तु विधिदृष्टेन कर्मणा ॥ ततः स्वर्गसहस्रेषु मोदते नात्र संशयः

ထို့နောက် ဗိဓိက သတ်မှတ်ထားသော ကర్మနည်းလမ်းအတိုင်း သုံးည အစာရှောင်၍၊ ထို့နောက် သူသည် ကောင်းကင်ဘုံ ထောင်ပေါင်းများ၌ ပျော်ရွှင်မြူးတူးလိမ့်မည်—ဤအပေါ် သံသယမရှိ။

Verse 18

अथात्र मुञ्चते प्राणान्स्वकर्मपरिनिष्ठितः ॥ सर्वान्स्वर्गान्परित्यज्य मम लोकं प्रपद्यते

ထို့နောက် ဤနေရာ၌ မိမိ၏ ဓမ္မတာဝန်ကర్మ၌ တည်ကြည်နေသူသည် အသက်ရှူ (ပရာဏ) ကို လွှတ်ချ၍၊ ကောင်းကင်ဘုံအားလုံးကို စွန့်ကာ ငါ၏ လောကသို့ ရောက်ရှိသည်။

Verse 19

चतुर्विंशतिद्वादश्यां मासेन विधिना मम ॥ बलिः प्रदीयते तत्र सर्वकामविशोधनः

သတ်မှတ်ထားသော လအတွင်း၊ နှစ်ဆယ့်လေးမြောက် ဒွာဒသီနေ့၌၊ ငါသတ်မှတ်ထားသော ဗိဓိအတိုင်း ထိုနေရာတွင် ဘလိ (ပူဇာနွယ်) ကို ဆက်ကပ်သည်—အလိုဆန္ဒအားလုံးကို သန့်စင်ပေးသည်ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 20

अश्वो मे कल्पितस्तत्र सर्वरत्नविभूषितः ॥ श्वेतः कुमुदवर्णाभः शङ्खकुन्दसमप्रभः

ထိုနေရာ၌ ငါ့အတွက် မြင်းတစ်ကောင်ကို ဖန်ဆင်းထားပြီး ရတနာအမျိုးမျိုးဖြင့် အလှဆင်ထားသည်—ဖြူစင်၍ ကုမုဒ (ရေကြာပန်း) အရောင်တူကာ သင်္ခ (သန့်ရှင်းသောခွံ) နှင့် ကုန္ဒ (မယ်လီ) ပန်းကဲ့သို့ တောက်ပသည်။

Verse 21

मार्गणा मे धनुस्तत्र अक्षसूत्रं कमण्डलुः ॥ आसनं विततं दिव्यं दीयतेऽश्वोपरि स्थिरम्

ထိုနေရာ၌ ငါ့အတွက် မြားနှင့် လေး၊ အက္ခသုတ်ရ (ဂျပ်မလာ/ပုတီး) နှင့် ကမဏ္ဍလု (ရေထည့်အိုး) ရှိသည်။ ထို့ပြင် မြင်းပေါ်၌ တည်ငြိမ်ခိုင်မာစွာ တင်ထားသော တိဗ္ဗ အာသန (ထိုင်ခုံ) တစ်ခုကို ပေးအပ်ထားသည်။

Verse 22

श्वेतपर्वतमारोह्य पतमानः कुरून् बहून् ॥ पतितस्तत्र दृश्येत क्षतं तत्र न दृश्यते

ဖြူတောင်ပေါ်သို့ တက်ရောက်ပြီး ကုရု (အကွာအဝေးတိုင်းတာ) များစွာကို ဖြတ်ကာ ကျသွားသော်လည်း ထိုနေရာ၌ ကျသွားသည်ဟု မြင်ရနိုင်သည်။ သို့ရာတွင် ထိုနေရာ၌ ဒဏ်ရာ သို့မဟုတ် ထိခိုက်မှု မမြင်ရ။

Verse 23

अनेकान्येव रूपाणि पातयित्वा नभस्तलात् ॥ शान्तो दान्तः परिक्लिष्टः स चाश्वो दिवि वर्तते

ကောင်းကင်ပြင်မှ အခြားသော ရုပ်သဏ္ဌာန်များစွာကို ချလိုက်ပြီးနောက် ထိုမြင်းသည်—ငြိမ်းချမ်း၍ အာရုံထိန်းချုပ်နိုင်ကာ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်သော်လည်း—ဒေဝလောက (ကောင်းကင်) တွင် တည်ရှိနေသည်။

Verse 24

सूत उवाच ॥ ततो भूम्या वचः श्रुत्वा ब्रह्मपुत्रो महामुनिः ॥ विस्मयं परमं प्राप्तो विष्णुमायोपबृंहितः

စူတက ပြောသည်—ထို့နောက် မြေမိခင်၏ စကားကို ကြားသိပြီးနောက် ဘြဟ္မာ၏ သားတော် မဟာမုနိသည် အလွန်အံ့ဩခြင်းသို့ ရောက်ခဲ့သည်။ ဗိဿဏု၏ မာယာကြောင့် ထိုအတွေ့အကြုံသည် ပိုမိုပြင်းထန်လာ하였다။

Verse 25

ततः स विस्मयाविष्टो ब्रह्मपुत्रो महामतिः ॥ सनत्कुमारो भगवान् पुनरेवमभाषत

ထို့နောက် အံ့ဩမှုဖြင့် လွှမ်းမိုးခံရသော ဗြဟ္မာ၏ သားတော် မဟာဉာဏ်ရှိသူ—ဘဂဝန် စနတ်ကူမာရ—က ထပ်မံ၍ ဤသို့ မိန့်ကြား하였다။

Verse 26

सनत्कुमार उवाच ॥ धन्यासि देवि सुश्रॊणि सुपुण्यासि वरानने ॥ देवि यल्लोकनाथस्य साक्षाद्दर्शनमागता

စနတ်ကူမာရ မိန့်တော်မူသည်– “အို ဒေဝီ၊ သင်သည် ကံကောင်းမြတ်နိုးသူ၊ ခါးတင်လှပသူ၊ ပုဏ္ဏကောင်းမှုများစွာရှိသူ၊ မျက်နှာလှပသူ ဖြစ်၏။ အကြောင်းမူကား သင်သည် လောကနာထ၏ တိုက်ရိုက် ဒർശန (တွေ့မြင်ခြင်း) ကို ရယူရန် ရောက်လာခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။”

Verse 27

पद्मपत्रविशालाक्षो यत्त्वया परिभाषितः ॥ तेनोक्तं शंस सकलं सर्वेषां सुखवर्धनम्

“ကြာရွက်ကဲ့သို့ ကျယ်ဝန်းသော မျက်စိရှိသူ၊ သင်က မိန့်ကြားဆက်ဆံခဲ့သော ထိုအရှင်၏ စကားကို အပြည့်အစုံ ကြေညာလော့။ ထိုစကားသည် အားလုံး၏ ချမ်းသာသုခကို တိုးပွားစေသည်။”

Verse 28

ततः स पुण्डरीकाक्षः किमाचष्ट ततः परम् ॥ कर्मणा विधिदृष्टेन सर्वभागवतप्रियः

ထို့နောက် ပုဏ္ဍရီကာක්ෂ (ကြာမျက်စိရှိသူ) သည် ထို့နောက် ဘာကို ဆက်လက် ရှင်းပြသနည်း။ သူသည် ဘက္တားအားလုံး၏ ချစ်ခင်ရာ ဖြစ်ပြီး စည်းကမ်းနှင့်ညီသော ကర్మအကျင့်အတိုင်း ရိတုဝိဓိနှင့်ကိုက်ညီစွာ မိန့်ကြားသည်။

Verse 29

(सूत उवाच) ॥ तस्य तद्वचनं श्रुत्वा कुमारस्य महौजसः ॥ उवाच मधुरं वाक्यमाभाष्य ब्रह्मणः सुतम्

စူတ မိန့်သည်– ထိုတေဇောမင်းသော ကူမာရ၏ စကားကို ကြားပြီးနောက်၊ သူသည် ဗြဟ္မာ၏ သားတော်ကို ခေါ်ဆိုကာ ချိုမြိန်သော စကားများဖြင့် ပြောကြား하였다။

Verse 30

शृणु वत्स जगन्नाथो यथा मामाह चोदितः ॥ श्रीवराह उवाच ॥ एवं तत्रैव कर्माणि क्रियन्ते विधिपूर्वकम्

နားထောင်လော့ ချစ်သားရေ; လောက၏အရှင်သည် တိုက်တွန်းခံရသောအခါ ငါ့အား မည်သို့ မိန့်တော်မူခဲ့သနည်းကို ငါပြောမည်။ သရီဝရာဟ မိန့်တော်မူသည်—ထိုနေရာ၌ပင် သတ်မှတ်ထားသော နည်းလမ်းအတိုင်း ကမ္မနှင့် ပူဇော်ပွဲအကျင့်များကို ဆောင်ရွက်ကြသည်။

Verse 31

शोधकानि च पापानां मृदूनि च शुभानि च ॥ अश्वानां तत्कुलीनानामावहन्ति सुमध्यमे

သူတို့သည် အပြစ်ကို သန့်စင်ပေးသော၊ နူးညံ့၍ မင်္ဂလာရှိသော ပူဇော်သက္ကာအဖြစ် ထိုမြင့်မြတ်သော မျိုးရိုးမှ မြင်းများကို၊ ခါးသေးလှသောသူမရေ၊ ယူဆောင်လာ၍ ဆက်ကပ်ကြသည်။

Verse 32

नान्यं वहन्ति ते चाश्वा मम वाहा दुरत्ययाः ॥ कुण्डं पञ्चसरो नाम गुह्यं क्षेत्रं परं मम

ထိုမြင်းများသည် အခြားသူကို မတင်ဆောင်ကြ; ၎င်းတို့သည် ငါ၏ ဝါဟနာများဖြစ်၍ အနိုင်ယူရန် ခက်ခဲသည်။ ‘ပဉ္စသရ’ ဟုခေါ်သော ကန်တစ်ကန်ရှိပြီး၊ ၎င်းသည် ငါ၏ လျှို့ဝှက်၍ အမြင့်မြတ်ဆုံး သန့်ရှင်းဒေသ ဖြစ်သည်။

Verse 33

चतुर्धाराः पतन्त्यत्र शङ्खवर्णा मनोजवाः ॥ तत्र स्नानं तु कुर्वीत चतुर्भक्तोषितो नरः

ဤနေရာတွင် ရေစီးလေးစင်း ကျဆင်းသည်—ခရုခွံကဲ့သို့ ဖြူစင်၍ စိတ်ကူးကဲ့သို့ လျင်မြန်သည်။ ထိုနေရာ၌ အစာလေးကြိမ်ဖြင့် ကျေနပ်သော (စည်းကမ်းရှိ၍ မျှတသော) လူသည် သန့်စင်ရေချိုးကို ပြုလုပ်သင့်သည်။

Verse 34

लोकं चैत्राङ्गदं गत्वा गन्धर्वैः सह मोदते ॥ अथ चेन्मुञ्चते प्राणांस्तस्मिन्क्षेत्रे परे मम

‘ချိုင်တြာင်္ဂဒ’ ဟုခေါ်သော လောကသို့ ရောက်သွားလျှင် သူသည် ဂန္ဓဗ္ဗများနှင့်အတူ ပျော်ရွှင်မြူးတူးသည်။ ထို့ပြင် ငါ၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး သန့်ရှင်းဒေသ၌ပင် သူသည် အသက်ရှုသက်ကို စွန့်လွှတ်ပါက…

Verse 35

गन्धर्वलोकमुत्सृज्य मम लोकं स गच्छति ॥ ततो नारदकुण्डे तु मम क्षेत्रे परे महत्

ဂန္ဓဗ္ဗလောကကို စွန့်ခွာပြီးနောက် သူသည် ငါ၏ လောကသို့ သွားရောက်သည်။ ထို့နောက် ငါ၏ အမြင့်မြတ်၍ မဟာသန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರအတွင်းရှိ နာရဒကுண္ဍ (Nārada-kuṇḍa) တွင် (ဓမ္မကိစ္စကို ဆောင်ရွက်ရမည်)။

Verse 36

पञ्च धाराः पतन्त्यत्र तालवृक्षसमोपमाः ॥ तत्र स्नानं तु कुर्वीत एकभक्तोषितो नरः

ဤနေရာတွင် တာလပင်ကဲ့သို့ မြင့်မားသော ရေစီးငါးစင်း ကျဆင်းနေသည်။ ထိုနေရာ၌ လူသည် တစ်နေ့တစ်ကြိမ်သာ အစာစားသည့် စည်းကမ်းကို ထိန်းသိမ်းပြီး သန့်စင်ရေချိုး (စ్నာန) ပြုရမည်။

Verse 37

प्रमुच्य नारदं दिव्यं मम लोकं च गच्छति ॥ ततो वसिष्ठकुण्डं तु तस्मिन्क्षेत्रं परं मम

ဒိဗ္ဗ နာရဒကுண္ဍ၌ (ကမ္မအကျိုးသက်ရောက်မှုမှ) လွတ်မြောက်ပြီးနောက် သူသည် ငါ၏ လောကသို့လည်း သွားရောက်သည်။ ထို့နောက် ဝသိဋ္ဌကுண္ဍ (Vasiṣṭha-kuṇḍa) ရှိပြီး ထိုအတွင်း၌ ငါ၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး သန့်ရှင်းရာ ကṣेत्र တည်ရှိသည်။

Verse 38

धाराः पतन्ति तिस्रस्तु न स्थूला नाति वै कृशाः ॥ तत्राभिषेकं कुर्वीत पञ्च कालोषितो नरः

ထိုနေရာတွင် ရေစီးသုံးစင်း ကျဆင်းသည်—မထူလွန်း၊ မပါးလွန်း။ ထိုနေရာ၌ လူသည် ပဉ္စကာလ (pañca-kāla) စည်းကမ်းကို လိုက်နာပြီး အဘိသေက (abhiṣeka) ပြုရမည်။

Verse 39

वासिष्ठं लोकमासाद्य मोदते नात्र संशयः ॥ अथात्र मुञ्चते प्राणान्मम कर्मसु निष्ठितः ॥ वासिष्ठं लोकमुत्सृज्य मम लोकं प्रपद्यते ॥ पञ्चकुण्डेति विख्यातं तस्मिन्क्षेत्रे परे मम

ဝသိဋ္ဌလောကကို ရောက်ရှိလျှင် သူသည် ဝမ်းမြောက်ပီတိဖြစ်သည်—သံသယမရှိ။ ထို့နောက် ငါ၏ ကర్మဗိဓိများ၌ နိဋ္ဌာန်တည်ကာ ဤနေရာ၌ ပရာဏ (prāṇa) ကို စွန့်လွှတ်သည်။ ဝသိဋ္ဌလောကကို စွန့်ခွာပြီးနောက် သူသည် ငါ၏ လောကကို ရောက်ရှိသည်။ ထို့နောက် ငါ၏ အမြင့်မြတ်သော သန့်ရှင်းရာ ကṣेत्रအတွင်း ‘ပဉ္စကுண္ဍ’ ဟု ကျော်ကြားသော နေရာရှိသည်။

Verse 40

पञ्च धाराः पतन्त्यत्र हिमकूटविनिःसृताः ॥ तत्राभिषेकं कुर्वीत पञ्चकालोषितो नरः

ဤနေရာ၌ ဟိမကူဋမှ ထွက်ပေါ်လာသော ရေစီးငါးစင်း ကျဆင်းနေသည်။ ထိုနေရာတွင် ပဉ္စကာလ စည်းကမ်းကို လိုက်နာပြီးနောက် အဘိသေကကို ပြုလုပ်သင့်သည်။

Verse 41

स तत्र गच्छेद्वै भूमे यत्र पञ्चशिखो मुनिः ॥ अथात्र मुञ्चते प्राणान्मम भक्तो जितेन्द्रियः

သူသည် မြေပေါ်တွင် မုနိ ပဉ္စသိခာ ရှိရာနေရာသို့ အမှန်တကယ် သွားရမည်။ ထို့နောက် ဤနေရာ၌ အင်ဒြိယများကို ထိန်းချုပ်နိုင်သော ငါ၏ဘက္တသည် အသက်ရှူသက်ကို စွန့်လွှတ်သည်။

Verse 42

पञ्चचूडं समुत्सृज्य स याति परमां गतिम् ॥ सप्तर्षिकुण्डं विख्यातमस्मिन्क्षेत्रे परे मम

ပဉ္စချူဍကို စွန့်ခွာပြီးနောက် သူသည် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဂတိကို ရောက်ရှိသည်။ (နောက်တစ်ခုမှာ) ငါ၏ အထွတ်အမြတ် က္ෂೇತ್ರအတွင်းရှိ နာမည်ကြီး သပ္တဋ္ဌိ-ကුණ္ဍ ဖြစ်သည်။

Verse 43

सप्त धाराः पतन्त्यत्र हिमवत्पर्वतस्थिताः ॥ तत्राभिषेकं कुर्वीत सप्तभक्तोषितो नरः

ဤနေရာ၌ ဟိမဝတ်တောင်ပေါ်တွင် တည်ရှိသော ရေစီးခုနစ်စင်း ကျဆင်းနေသည်။ ထိုနေရာတွင် သပ္တဘက္တ (အစားအစာ ခုနစ်ပိုင်း) စည်းကမ်းကို လိုက်နာပြီးနောက် အဘိသေကကို ပြုလုပ်သင့်သည်။

Verse 44

मोदते ऋषिलोकेषु ऋषिकन्याभिसंवृतः ॥ अथात्र मुञ्चते प्राणान्रागलोभविवर्जितः

သူသည် ရှင်သန်သူတော်စင်များ၏ လောကများတွင် ပျော်ရွှင်ကာ ရှင်သန်သူတော်စင်သမီးများက ဝန်းရံထားသည်။ ထို့နောက် ဤနေရာ၌ ရာဂနှင့် လောဘကင်းစင်၍ အသက်ရှူသက်ကို စွန့်လွှတ်သည်။

Verse 45

तत्र धारा पतत्येका शरभङ्गश्रिता नदी ॥ स्नानं यस्तत्र कुर्वीत षष्ठभक्तोषितो नरः

ထိုနေရာ၌ တစ်ခုတည်းသော ရေစီး (ဓာရာ) ကျဆင်း၍ ရှရဘင်္ဂနှင့် ဆက်နွယ်သော မြစ်တစ်စင်းရှိသည်။ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးသူသည် ṣaṣṭha-bhakta (စည်းကမ်းတကျ အစာလျှော့/အစာကန့်သတ်) ကို စောင့်ထိန်းပြီး,

Verse 46

मोदते तस्य लोकेषु ऋषिकन्याप्रमोदितः ॥ अथात्र मुञ्चते प्राणान् सर्वसङ्गविवर्जितः

—သူသည် ထိုလောကများ၌ ပျော်ရွှင်မြူးတူးကာ ရှိနတ်ပညာရှင်တို့၏ သမီးများ (ṛṣi-kanyā) ၏ ပျော်ရွှင်မှုကြောင့် စိတ်ရွှင်လန်းသည်။ ထို့နောက် ဤနေရာ၌ပင် အလုံးစုံသော အဆက်အနွယ်ကပ်ငြိမှုများကင်း၍ အသက်ရှူ (ပရာဏ) များကို စွန့်လွှတ်သည်။

Verse 47

शरभङ्गं समुत्सृज्य मम लोके महीयते ॥ कुण्डमग्निसरो नाम सर्वमायाभिसंवृतम्

ရှရဘင်္ဂကို စွန့်ခွာပြီးနောက် သူသည် ငါ၏ လောက၌ ဂုဏ်တင်ချီးမြှောက်ခံရသည်။ ‘အဂ္ဂနိသာရ’ ဟု အမည်ရသော ကန်တစ်ကန်ရှိပြီး မာယာ (ဖုံးကွယ်မှု/မောဟ) ဖြင့် အပြည့်အဝ ဖုံးလွှမ်းထားသည်။

Verse 48

भूमिं नीत्वा जलं तत्र तिष्ठत्येव वरानने ॥ तत्र स्नानं प्रकुर्वीत चाष्टकालोषितो नरः

ထိုနေရာ၌ ရေကို မြေပေါ်သို့ ယူဆောင်လာသော်လည်း ထိုရေသည် ထိုနေရာ၌ပင် တည်နေဆဲဖြစ်သည်၊ မျက်နှာလှသူမ။ အချိန်ရှစ်ကြိမ် (cāṣṭa-kāla) ကာလစည်းကမ်းကို စောင့်ထိန်းပြီးသူသည် ထိုနေရာ၌ ရေချိုးသင့်သည်။

Verse 49

गच्छत्यङ्गिरसो लोकं सुखभागी न संशयः ॥ अथात्र मुञ्चते प्राणान्मम कर्मपरायणः

သူသည် အင်္ဂိရသ၏ လောကသို့ သွားရောက်ကာ သုခ၏ အစိတ်အပိုင်းကို ခံစားရသည်—သံသယမရှိ။ ထို့နောက် ဤနေရာ၌ပင် ငါသတ်မှတ်ထားသော ကမ္မ (karman) များ၌ အလေးထားတည်ကြည်၍ အသက်ရှူ (ပရာဏ) များကို စွန့်လွှတ်သည်။

Verse 50

अग्निलोकं समुत्सृज्य मम लोकं स गच्छति ॥ कुण्डं बृहस्पतेर्भूमे सर्ववेदोदकाश्रितम्

အဂ္နီလောကကို စွန့်ခွာ၍ သူသည် ငါ၏ လောကသို့ သွားရောက်သည်။ အို မြေကြီးရေ၊ ဗြဟ္စပတိ၏ ကုဏ္ဍရှိ၍ ဝေဒအားလုံး၏ ရေဖြင့် အခြေခံထားသည်။

Verse 51

धारा चैका पतत्यत्र हिमकूटसमाश्रिता ॥ तत्र स्नानं प्रकुर्वीत षष्ठकालोषितो नरः

ဤနေရာတွင် ဟိမကူဋနှင့် ဆက်နွယ်သော ရေစီးတစ်စင်းသာ ကျဆင်းသည်။ ṣaṣṭha-kāla ကာလကို စောင့်ထိန်းပြီးသူသည် ထိုနေရာ၌ သန့်စင်ရေချိုး (စ్నာန) ပြုရမည်။

Verse 52

गत्वा बृहस्पतेर्लोकं मुनिकन्याभिमोदितः ॥ अथात्र मुञ्चते प्राणान्मम लोकं समाश्रितः

ဗြဟ္စပတိ၏ လောကသို့ သွားပြီး မုနိတို့၏ သမီးများက ကြိုဆိုကာနောက်၊ ဤနေရာတွင် သူသည် ငါ၏ လောကကို အားကိုးခိုလှုံလျက် အသက်ရှူ (ပရာဏ) ကို စွန့်လွှတ်သည်။

Verse 53

सोऽपि याति परां सिद्धिं समुत्सृज्य बृहस्पतिम् ॥ वैश्वानरस्य कुण्डं तु गुह्यं क्षेत्रं परं मम

သူလည်း ဗြဟ္စပတိကို စွန့်၍ အမြင့်ဆုံး စိဒ္ဓိကို ရရှိသည်။ သို့သော် ဝိုင်ရှ္ဝာနရ၏ ကုဏ္ဍသည် ငါ၏ လျှို့ဝှက်သော သန့်ရှင်းရာ က్షೇತ್ರ ဖြစ်၍ ငါ၏ အမြင့်ဆုံး ဓာမ ဖြစ်သည်။

Verse 54

गत्वा बृहस्पतेर्लोकं मुनिकन्याभिमोहितः ॥ वैश्वानरेषु लोकेषु मोदते नात्र संशयः

ဗြဟ္စပတိ၏ လောကသို့ သွားပြီး မုနိတို့၏ သမီးများကြောင့် မောဟဖြစ်ကာ၊ သူသည် ဝိုင်ရှ္ဝာနရ၏ လောကများတွင် ပျော်ရွှင်မြူးတူးနေသည်—ဤအပေါ် သံသယမရှိ။

Verse 55

अथात्र मुंचते प्राणान्मम कर्मपरायणः ॥ वैश्वानरं समुत्सृज्य मम लोकं स गच्छति

ယခု ဤနေရာ၌ အသက်ရှူသက်တမ်းကို စွန့်လွှတ်သူသည်—သတ်မှတ်ထားသော ကర్మနှင့် ရိတုအကျင့်များ၌ တည်ကြည်လျက်—ဝိုင်ရှ္ဝာနရ၏ လောကမှ ထွက်ခွာပြီး ငါ၏ လောကသို့ ရောက်သွားသည်။

Verse 56

कार्त्तिकेयस्य कुण्डं तु गुह्यं क्षेत्रं परं मम ॥ यत्र पञ्चदशा धाराः पतन्ति हिमपर्वतात्

ကာရ္တ္တိကေယ၏ ကုဏ္ဍသည် အမှန်တကယ် လျှို့ဝှက်သော တီရ္ထက்ஷೇತ್ರ—ငါ၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး သန့်ရှင်းဒေသ—ဖြစ်ပြီး ဟိမာလယတောင်မှ ရေစီး ၁၅ ချောင်း ကျဆင်းရာနေရာဖြစ်သည်။

Verse 57

तत्र स्नानं प्रकुर्वीत षष्ठकालोषितो नरः ॥ कुमारं पश्यति व्यक्तं षण्मुखं शुभदर्शनम्

ထိုနေရာ၌ ရိတုကာလ ခြောက်ကာလတိုင်အောင် နေထိုင်ဝတ်ပြုခဲ့သော လူသည် သန့်ရှင်းရေချိုးကို ပြုရမည်; ထိုအခါ ကုမာရကို ထင်ရှားစွာ မြင်ရသည်—မျက်နှာခြောက်ပါးရှိ၍ မြင်ရသော် မင်္ဂလာဖြစ်၏။

Verse 58

अथात्र मुंचते प्राणान्कृत्वा चान्द्रायणं शुचिः ॥ कार्त्तिकेयं समुत्सृज्य मोदते मम मण्डले

ယခု ဤနေရာ၌ အသက်ရှူသက်တမ်းကို စွန့်လွှတ်သူသည်—သန့်ရှင်းစွာ ချန္ဒြာယဏ ဝတ်ကို ပြုလုပ်ပြီး—ကာရ္တ္တိကေယ၏ မဏ္ဍလမှ ထွက်ခွာကာ ငါ၏ မဏ္ဍလ၌ ပျော်ရွှင်မြူးတူးသည်။

Verse 59

उमाकुण्डमिति ख्यातं तस्मिन्क्षेत्रे परं मम ॥ सा गौरी यत्र चोत्पन्ना महादेववराङ्गना

ငါ၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး သန့်ရှင်းဒေသ၌ ထိုနေရာကို ‘ဥမာ-ကုဏ္ဍ’ ဟု ကျော်ကြားကြပြီး၊ ထိုနေရာတွင် ဂေါရီသည် ပေါ်ပေါက်ခဲ့သည်—မဟာဒေဝ၏ ရွေးချယ်ခံ မဟာမိဖုရားဖြစ်၏။

Verse 60

तत्र स्नानं तु कुर्वीत दशरात्रोषितो नरः ॥ गौरीं देवीं स पश्येत्तु तस्या लोके च मोदते

ထိုနေရာ၌ ဆယ်ညနေထိုင်ပြီးသော ယောက်ျားသည် သန့်စင်သော ရေချိုးပူဇော်ကို ပြုရမည်။ ထို့နောက် ဂေါရီဒေဝီကို ဒർശနရ၍ သူမ၏ လောက၌ ပျော်ရွှင်မြူးတူးသည်။

Verse 61

अथ प्राणान्प्रमुंचेत दशरात्रोषितो नरः ॥ उमालोकं समुत्सृज्य मम लोकं प्रपद्यते

ထို့နောက် ဆယ်ညနေထိုင်ပြီးသော ယောက်ျားသည် ပရာဏကို လွှတ်ချ၍ အသက်ရှင်မှုကို စွန့်နိုင်သည်။ အုမာ၏ လောကမှ ထွက်ခွာပြီး ငါ၏ လောကသို့ ရောက်သည်။

Verse 62

महेश्वरस्य वै कुण्डं यत्र चोद्वाहिताः उमा ॥ कादम्बैश्चक्रवाकैश्च हंससारससेवितम्

အမှန်တကယ် မဟေရှဝရ၏ ကန်တစ်ကန်ရှိပြီး အဲဒီမှာ အုမာကို မင်္ဂလာဆောင်ပေးခဲ့သည်။ ထိုကန်ကို ကာဒမ္ဗာငှက်များ၊ စက္ကရဝါကာငှက်များနှင့် ဟံသာ၊ စာရသ (ကြာငှက်) တို့ လာရောက်နေထိုင်ကြသည်။

Verse 63

तत्र स्नानं तु कुर्वीत द्वादशाहोषितो नरः ॥ मोदते रुद्रलोकेषु रुद्रकन्याभिरावृतः

ထိုနေရာ၌ ဆယ့်နှစ်ရက်နေထိုင်ပြီးသော ယောက်ျားသည် သန့်စင်သော ရေချိုးပူဇော်ကို ပြုရမည်။ ထို့နောက် ရုဒ္ဒရလောကများ၌ ရုဒ္ဒရကနျာများ ဝိုင်းရံလျက် ပျော်ရွှင်သည်။

Verse 64

अथात्र मुञ्चते प्राणान्कृत्वा कर्म सुदुष्करम् ॥ रुद्रलोकं समुत्सृज्य मम लोकं च गच्छति

ယခု ဤနေရာ၌ အလွန်ခက်ခဲသော ဝတ္တရား/အကျင့်ကို ဆောင်ရွက်ပြီးနောက် ပရာဏကို လွှတ်ချသူသည် ရုဒ္ဒရလောကမှ ထွက်ခွာကာ ငါ၏ လောကသို့လည်း သွားရောက်သည်။

Verse 65

प्रख्यातं ब्रह्मकुण्डं तु वेदा यत्र समुत्थिताः ॥ चतस्रो वेदधारास्तु पतन्ति च हिमालयात् ॥

ထင်ရှားသော ဗြဟ္မကுண္ဍသည်—ဝေဒများ ပေါ်ထွန်းလာသည်ဟု ဆိုကြသော နေရာဖြစ်သည်။ ဟိမလယမှ ‘ဝေဒဓာရာ’ ဟု ခေါ်သော စီးကြောင်းလေးစင်း ဆင်းလာသည်။

Verse 66

ततः पूर्वेण पार्श्वेन समा धारा पतेच्छुभा ॥ उच्चा च रमणीया च पाण्डरोदकशोभिता ॥

ထို့နောက် အရှေ့ဘက်တွင် ကောင်းမြတ်သော စီးကြောင်းတစ်စင်း ဆင်းလာသည်—လမ်းကြောင်းညီညာ၍ မြင့်မားကာ လှပပျော်ရွှင်ဖွယ်၊ ဖြူဖျော့သန့်ရှင်းသော ရေဖြင့် တင့်တယ်လှသည်။

Verse 67

अथ पश्चिमपार्श्वेन यजुर्वेदेन संयुता ॥ अथ दक्षिणपार्श्वेन चाथर्वणसमन्विता ॥

ယခု အနောက်ဘက်တွင် ယဇုရဝေဒနှင့် ဆက်နွယ်သော စီးကြောင်းတစ်စင်းရှိသည်။ ထို့ပြင် တောင်ဘက်တွင် အထရဝဏ (အထရဝေဒ) ရိုးရာနှင့် တွဲဖက်သော အခြားစီးကြောင်းတစ်စင်းရှိသည်။

Verse 68

एका धारा पतत्यत्र इन्द्रगोपकसन्निभा ॥ यस्तत्र कुरुते स्नानं सप्तरात्रोषितो नरः ॥

ဤနေရာတွင် စီးကြောင်းတစ်စင်း ဆင်းလာပြီး အင်ဒြဂိုပက (အနီတောက်ပ ပိုးမွှား) ကဲ့သို့ ထင်ရှားသည်။ ထိုနေရာ၌ ခုနှစ်ည နေထိုင်ပြီး ရေချိုးသောသူသည်၊

Verse 69

ब्रह्मलोकं समासाद्य ब्रह्मणा सह मोदते ॥ अथात्र मुञ्चते प्राणानहङ्कारविवर्जितः ॥

ဗြဟ္မလောကသို့ ရောက်ပြီးနောက် သူသည် ဗြဟ္မာနှင့်အတူ ပျော်ရွှင်မြူးတူးသည်။ ထို့နောက် ဤနေရာ၌ အဟင်္ကာရကင်းစင်၍ သူ၏ အသက်ရှူသက်တမ်းကို လွှတ်ချသည်။

Verse 70

पुनरस्योत्तरे पार्श्वे सुवर्णसदृशोपमा ॥ ऋग्वेदः पतते धारा प्रसन्ना विमलोदका ॥

ထပ်မံ၍ ၎င်း၏ မြောက်ဘက်တွင် ရွှေကဲ့သို့ တောက်ပသည့် စီးကြောင်းတစ်စင်း ဆင်းသက်လာသည်။ ၎င်းသည် ရိဂ္ဝေဒ၏ စီးကြောင်းဖြစ်၍ ငြိမ်းချမ်းကာ ရေသန့်စင်ကြည်လင်သည်။

Verse 71

ब्रह्मलोकं परित्यज्य मम लोकं प्रपद्यते ॥ गुह्याख्याने महाभागे क्षेत्रे लोहर्गले मम ॥

ဗြဟ္မလောကကို စွန့်လွှတ်ပြီး သူသည် ငါ၏ လောကသို့ ရောက်ရှိသည်။ အို မဟာဘဂါ၊ ဤအကြောင်းသည် ‘ဂုဟျာချာန’ ဟုခေါ်သော လျှို့ဝှက်အాఖ్యာန်တွင်၊ ငါ၏ လောဟာရ္ဂလ အမည်ရှိ သန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರ၌ ရှိသည်။

Verse 72

न तस्य कर्म विद्येत स एवमपि संस्थितः ॥ आख्यानानां महाख्यानं धर्माणां धर्म उत्तमः ॥

ထိုသူအတွက် ချည်နှောင်သော ကမ္မ မကျန်တော့ဟု ဆိုကြသည်—ဤသို့ တည်မြဲနေသည်။ ဤသည်မှာ အကြောင်းအရာများအနက် မဟာအాఖ్యာန်ဖြစ်၍၊ ဓမ္မများအနက် အမြင့်မြတ်ဆုံး ဓမ္မ ဖြစ်သည်။

Verse 73

पवित्राणां पवित्रं तु न देयं यस्य कस्यचित् ॥ ये पठंति महाभागे स्थिताः शृण्वन्ति मत्पथे ॥

ဤသည်မှာ သန့်ရှင်းစေသော အရာများအနက် အလွန်သန့်ရှင်းဆုံး ဖြစ်သည်။ မည်သူမဆိုအား ပေးအပ်ရန် မသင့်။ အို မဟာဘဂါ၊ ၎င်းကို ရွတ်ဖတ်သူတို့နှင့်၊ ငါ၏ မာရ္ဂ၌ သင့်လျော်စွာ တည်နေ၍ နားထောင်သူတို့—

Verse 74

तारितानि कुलानि स्युरुभयत्र दशापि च ॥ एतन्मरणकाले तु न कदाचित्तु विस्मरेत् ॥

သူတို့၏ မျိုးရိုးအိမ်ထောင်စုများသည် နှစ်ဘက်လုံး၌ ကယ်တင်ကူးမြောက်စေသည်ဟု ဆိုကြပြီး၊ ဆယ်ဆက်တိုင်အောင်ပင် ဖြစ်သည်။ မရဏကာလ၌လည်း ဤအရာကို မည်သည့်အခါမျှ မမေ့လျော့သင့်။

Verse 75

यदीच्छेत्पराम् सिद्धिं सर्वसंसारमोक्षणीम् ॥ एतत्ते कथितं भद्रे लोहाङ्गलमनुत्तमम् ॥

လောကသံသရာအလုံးစုံမှ လွတ်မြောက်စေသော အမြင့်ဆုံးသော စိဒ္ဓိကို အလိုရှိသူရှိလျှင်—အို မင်္ဂလာရှိသော မိန်းမရေ၊ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော ‘လိုဟာင်္ဂလ’ ကို သင့်အား ငါရှင်းပြပြီးပြီ။

Verse 76

माहात्म्यं पद्मपत्राक्षि गुह्यं यच्च महौजसम् ॥ माङ्गल्यं च पवित्रं च मम भक्तसुखावहम् ॥

အို ကြာပန်းရွက်ကဲ့သို့ မျက်လုံးရှိသူရေ၊ ဤမဟာတ္မယသည် လျှို့ဝှက်၍ မဟာဩဇာရှိ၏။ မင်္ဂလာနှင့် သန့်စင်မှုကို ပေးကာ ငါ၏ ဘက္တများအတွက် ချမ်းသာကောင်းကျိုးကို ဆောင်ကြဉ်းသည်။

Verse 77

तत्र तिष्ठाम्यहं भद्रे उदीचीं दिशमाश्रितः ॥ हिरण्यप्रतिमां कृत्वा जातरूपां न संशयः ॥

အဲဒီနေရာမှာ အို မင်္ဂလာရှိသော မိန်းမရေ၊ ငါသည် မြောက်ဘက်ဦးတည်ရာကို အားကိုး၍ တည်နေ၏။ ထို့ပြင် ရွှေရုပ်တော်ကို ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး—သန့်ရှင်းသော ရွှေစစ်ဖြစ်သည်ဟု မသံသယရှိ။

Verse 78

अन्यच्च ते प्रवक्ष्यामि यत्र तत्परमद्भुतम् ॥ लोकविस्मापनार्थाय मया तत्र च यत्कृतम् ॥

ထို့ပြင် သင့်အား နောက်ထပ်တစ်ခုကို ငါပြောမည်—အမြင့်ဆုံးသော အံ့ဩဖွယ်ရာသည် ဘယ်နေရာတွင်ရှိသည်ကိုလည်းကောင်း၊ လောကကို အံ့အားသင့်စေရန် ငါက အဲဒီမှာ ဘာကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်ကိုလည်းကောင်း။

Verse 79

यथा यथा वदसि च धर्मसंहितं गुह्यं परं देववरप्रणीतम् ॥ गुणोत्तमं कारणसम्प्रयुक्तं तथा तथा भावयसि मनो मम ॥

သင်သည် ဤဓမ္မသံဟိတကို မည်သို့မည်ပုံ ပြောဆိုသနည်း—လျှို့ဝှက်၍ အမြင့်ဆုံး၊ နတ်တို့အထဲမှ အမြတ်ဆုံးက ပြုစုထားသော၊ ဂုဏ်သတ္တိအလွန်ကောင်းပြီး သင့်လျော်သော အကြောင်းရင်းများနှင့် ဆက်စပ်သော—ထိုထိုအတိုင်းပင် သင်သည် ငါ၏ စိတ်ကို ပိုမိုသန့်စင်ကာ မြှင့်တင်ပေးသည်။

Verse 80

देवर्षिनारदं पश्येन्मोदते तेन वै समम् ॥ अथात्र मुञ्चते प्राणान्मम गुह्यविनिश्चितः ॥

ဒေဝရိရှီ နာရဒကို မြင်တွေ့သူသည် ထိုသူနှင့်တူညီစွာ ပီတိဖြစ်၏။ ထို့နောက် ဤနေရာ၌ပင် အသက်ရှု (ပရာဏ) ကို စွန့်လွှတ်၏—ဤသည်ကား ငါ၏ လျှို့ဝှက်ဆုံးဖြတ်ချက် ဖြစ်သည်။

Verse 81

सप्तर्षीन् स समुत्सृज्य मोदते मम संस्थितः ॥ शरभङ्गस्य कुण्डं वै क्षेत्रे गुह्यं परे मम ॥

စပ်တရိရှီတို့ကိုပင် ကျော်လွန်ပြီး ငါ၌ တည်မြဲနေသူသည် ပီတိဖြစ်၏။ ငါ၏ အမြင့်မြတ်လျှို့ဝှက်သော တီရ္ထကေတ္တ၌ ရှရဘင်္ဂ၏ ကုဏ္ဍ (ရေကန်) သည် အမှန်တကယ် ရှိ၏။

Verse 82

धारा चैका पतत्यत्र दृश्यते हिमसंश्रयात् ॥ तत्राभिषेकं कुर्वीत षष्ठभक्तोषितो नरः ॥

ဤနေရာ၌ ရေစီးတစ်စင်းသာ ကျဆင်း၍ နှင်းကို အားထားသဖြင့် မြင်ရ၏။ ထိုနေရာ၌ လူသည် ‘ခြောက်ရက်မြောက်နေ့တွင်သာ စားသောက်ခြင်း’ ဝရတကို ထိန်းသိမ်းကာ အဘိသေက-ရေချိုးကို ပြုလုပ်သင့်၏။

Verse 83

तिस्रो धाराः पतन्त्यत्र हिमवत्पर्वताश्रिताः ॥ स्थूलाश्च रमणीयाश्च न ह्रस्वाश्चातिनिर्मलाः ॥

ဤနေရာ၌ ဟိမဝတ်တောင်ကို အားထားသော ရေစီးသုံးစင်း ကျဆင်း၏။ ထိုရေစီးတို့သည် ကျယ်ဝန်း၍ လှပကာ မသေးငယ်ဘဲ အလွန်ကြည်လင်သန့်ရှင်း၏။

Verse 84

सिद्धिकामेन मर्त्येन गन्तव्यं नात्र संशयः ॥ समन्तात्पञ्चविंशति योजनानि वरानने ॥

စိဒ္ဓိကို လိုလားသော မရဏသတ္တဝါသည် ဤနေရာသို့ မဖြစ်မနေ သွားရမည်—သံသယမရှိ။ မျက်နှာလှသူရေ၊ ဤပဝిత్రဒေသသည် အရပ်လေးမျက်နှာလုံး၌ ယောဇနာ နှစ်ဆယ့်ငါး အထိ ကျယ်ပြန့်၏။