Bhikshuka

Verse 1

ॐ अथ भिक्षूणां मोक्षार्थिनां कुटीचकबहूदकहंसपरमहंसाश्चेति चत्वारः॥१॥

အိုံ။ ယခု မောက္ခကို ရှာဖွေလိုသော ဘိက္ခု/သံဃာတော်တို့တွင် အမျိုးအစား လေးမျိုးရှိသည်—ကုဋီစက၊ ဘဟူဒက၊ ဟံသ၊ နှင့် ပရမဟံသ။

Verse 2

कुटीचका नाम गौतमभरद्वाजयाज्ञवल्क्यवसिष्ठप्रभृतयोऽष्टौ ग्रासान् श्वरन्तो योगमार्गे मोक्षमेव प्रार्थयन्ते॥२॥

ကုဋီစကဟု ခေါ်သောသူများ—ဂေါတမ၊ ဘရဒ္ဝါဇ၊ ယာဇ္ဉဝလ္က്യ၊ ဝသိဋ္ဌ စသဖြင့်—အစာကို ၈ လုတ်သာ ယူ၍ ယောဂမဂ်၌ မောက္ခတစ်ခုတည်းကိုသာ ဆုတောင်းရှာဖွေကြသည်။

Verse 3

अथ बहूदका नाम त्रिदण्डकमण्डलुशिखायज्ञोपवीतकाषायवस्त्रधारिणो ब्रह्मर्षिगृहे मधुमांसं वर्जयित्वाष्टौ ग्रासान् भैक्षाचरणं कृत्वा योगमार्गे मोक्षमेव प्रार्थयन्ते॥३॥

ဘဟူဒကဟု ခေါ်သောသူများသည် တြိဒဏ္ဍ (တံတောင်သုံးချောင်း)၊ ကမဏ္ဍလု (ရေခွက်)၊ ဆံထုံး၊ ယဇ္ဉောပဝီတ (သန့်ရှင်းကြိုး) နှင့် ကာသယ (အဝါရောင်) ဝတ်ရုံကို ဆောင်ကြသည်။ ဘြဟ္မရ္ဩီ၏ အိမ်၌ ပျားရည်နှင့် အသားကို ရှောင်ကြဉ်ပြီး၊ ဘိက္ခာကျင့်စဉ်ဖြင့် ၈ လုတ်သာ ယူကာ ယောဂမဂ်၌ မောက္ခတစ်ခုတည်းကိုသာ ဆုတောင်းရှာဖွေကြသည်။

Verse 4

अथ हंसा नाम ग्रामे एकरात्रं नगरे पञ्चरात्रं क्षेत्रे सप्तरात्रं तदुपरि न वसेयुः । गोमूत्रगोमयाहारिणो नित्यं चान्द्रायणपरायणा योगमार्गे मोक्षमेव प्रार्थयन्ते॥४॥

ဟံသဟု ခေါ်သောသူများသည် ရွာ၌ တစ်ည၊ မြို့၌ ငါးည၊ သန့်ရှင်းရာနေရာ၌ ခုနစ်ညသာ နေထိုင်ပြီး ထို့ထက်ပို၍ မနေထိုင်သင့်။ သူတို့သည် နွားဆီးနှင့် နွားချေးဖြင့် အသက်မွေးကာ စန္ဒြာယဏ ဝတ္တကို အမြဲတမ်း လိုက်နာကြပြီး ယောဂမဂ်၌ မောက္ခတစ်ခုတည်းကိုသာ ရှာဖွေကြသည်။

Verse 5

अथ परमहंसा नाम संवर्तकारुणिश्वेतकेतुजडभरतदत्तात्रेयशुकवामदेवहारीतकप्रभृतयोऽष्टौ ग्रासान् श्वरन्तो योगमार्गे मोक्षमेव प्रार्थयन्ते । वृक्षमूले शून्यगृहे श्मशानवासिनो वा साम्बरा वा दिगम्बरा वा । न तेषां...

ပရမဟံသဟု ခေါ်သောသူများ—သံဝရ္တ၊ ကာရုဏိ၊ ရွွေတကေတု၊ ဇဋဘရတ၊ ဒတ္တာတြေယ၊ ရှုက၊ ဝာမဒေဝ၊ ဟာရီတက စသဖြင့်—အစာကို ၈ လုတ်သာ ယူ၍ ယောဂမဂ်၌ မောက္ခတစ်ခုတည်းကိုသာ ရှာဖွေကြသည်။ သူတို့သည် သစ်ပင်အမြစ်အောက်၊ လူမနေအိမ်၊ သို့မဟုတ် သင်္ချိုင်းမြေ၌ နေထိုင်ကြပြီး၊ အဝတ်ဝတ်သူလည်း ဖြစ်နိုင်သကဲ့သို့ ဒိဂမ္ဗရ (ကောင်းကင်ကို ဝတ်ရုံပြုသူ) လည်း ဖြစ်နိုင်သည်။ သူတို့အတွက် ဓမ္မ–အဓမ္မ၊ အမြတ်–အရှုံး၊ သန့်–မသန့် ဟူသော ခွဲခြားမှု မရှိတော့ဘဲ၊ ဒွိဝါဒမှ လွတ်ကင်း၍ မြေတုံး၊ ကျောက်တုံးနှင့် ရွှေကို တူညီဟု မြင်ကြသည်။ အလှူခံခြင်းကို လူတန်းစားအားလုံးအတွင်း ကျင့်သုံးပြီးနောက် နေရာတိုင်း၌ အတ္တမန်တစ်ခုတည်းကိုသာ မြင်ကြသည်။ ထို့နောက် ကံတရားအလိုက် ရလာသမျှကို ဝတ်ဆင်၍ ဆန့်ကျင်ဘက်အတွဲများမှ လွတ်ကင်း၊ ပိုင်ဆိုင်မှုမရှိ၊ သန့်ရှင်းသော ဓ్యာန၌ တည်ကြည်၊ အတ္တမန်၌ အခြေတည်ကာ၊ အသက်ရှူပရాణကို ထိန်းသိမ်းရန် အချိန်သတ်မှတ်ချက်အတိုင်းသာ ဘိက္ခာယူကြသည်။ လူမနေအိမ်များ၊ ဘုရားကျောင်း/ဒေဝဂೃಹများ၊ မြက်တုံးပုံများ၊ ပုရွက်ဆိတ်တောင်များ၊ သစ်ပင်အမြစ်များ၊ အိုးလုပ်သမားတဲများ၊ ယဇ္ဉာခန်းမများ၊ မြစ်ကမ်းများ၊ တောင်ဂူများ၊ အပေါက်အဝ၊ ချိုင့်ဝှမ်း၊ ရေတံခွန်များနှင့် မြေပြင်လွတ်များတွင် လှည့်လည်ကာ—ထိုနေရာ၌ ဘြဟ္မမဂ်၌ ပြည့်စုံအောင်မြင်၍ စိတ်သန့်ရှင်းလျက် ပရမဟံသအကျင့်နှင့် သံန്യാസအားဖြင့် ကိုယ်ခန္ဓာကို စွန့်လွှတ်ကြသည်။ ထိုသို့သောသူတို့ကို ပရမဟံသဟု ခေါ်သည်—ဤသည်မှာ ဥပနိသဒ်၏ သင်ကြားချက်ဖြစ်သည်။