Adhyaya 29

Verse 1

ईश्वर उवाच । अग्नितीर्थं ततो गच्छेत्सागरस्य तटे शुभे । यत्राऽसौ वाडवो मुक्तः सरस्वत्या वरानने

ဣရှ္ဝရက မိန့်တော်မူ၏— “ထို့နောက် မင်္ဂလာရှိသော သမုဒ္ဒရာကမ်းခြေရှိ အဂ္နိတီရ္ထသို့ သွားရမည်၊ အို မျက်နှာလှသူရေ။ ထိုနေရာ၌ စရஸ္ဝတီက ဝါဍဝ (ပင်လယ်အောက်မီး) ကို လွှတ်ပေးခဲ့သည်။”

Verse 2

दक्षिणे सोमनाथस्य सर्वपापप्रणाशनम् । तीर्थं त्रैलोक्यविख्यातं पद्मकं नाम नामतः

သောမနာထ၏ တောင်ဘက်တွင် အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးပေးသော တီရ္ထတစ်ခု ရှိ၏။ ထိုတီရ္ထသည် သုံးလောကလုံးတွင် ကျော်ကြား၍ «ပဒ္မက» ဟု အမည်တော်ရှိ၏။

Verse 3

धन्वंतरशते प्रोक्तं सोमेशाज्जलमध्यगम् । कुण्डं पापहरं प्रोक्तं शतहस्तप्रमाणतः । तत्र स्नानं प्रकुर्वीत विगाह्य निधिमंभसाम्

ဓနွန္တရိ၏ တီရ္ထတစ်ရာအနက်၌၊ သောမေရှ (သောမနာထ) အနီး ရေထဲတွင် တည်ရှိသော အပြစ်ဖယ်ရှားပေးသည့် ကုဏ္ဍတစ်ခု ရှိ၏။ အရွယ်အစားမှာ လက်တစ်ရာမျှ ဖြစ်သည်။ ထိုရေ၏ ရတနာသိုက်ထဲသို့ ဝင်မြုပ်ကာ အဲဒီမှာ သန့်စင်ရေချိုးပူဇော်ကို ပြုလုပ်သင့်၏။

Verse 4

आदौ कृत्वा तु वपनं सोमे श्वरसमीपतः । शंकरं मनसा ध्यायन्केशांस्तत्र परित्यजेत् । समुत्तार्य ततः केशान्भूयः स्नानं समाचरेत्

အစဦးတွင် သောမေရှ்வရ အနီး၌ ဆံပင်ဖြတ်ခြင်း (tonsure) ကို ပြုလုပ်၍၊ စိတ်ဖြင့် ရှင်ကရ (Śaṅkara) ကို ဓ్యာနပြုကာ ဆံပင်ကို ထိုနေရာ၌ စွန့်ပစ်ထားရမည်။ ထို့နောက် ဆံပင်ကို စုယူဖယ်ရှားပြီး တဖန် သန့်စင်ရေချိုးပူဇော်ကို ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 5

यत्किंचित्कुरुते पापं मनुष्यो वृत्तिकर्शितः । तदेव पर्वतसुते सर्वं केशेषु तिष्ठति

လူသည် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း၏ ခက်ခဲမှုကြောင့် ဖိအားခံရ၍ အပြစ်အနည်းငယ်မဆို ပြုလုပ်ခဲ့လျှင်—အို တောင်သမီးတော်—ထိုအပြစ်အားလုံးသည် ဆံပင်ထဲ၌ တည်နေသည်ဟု ဆိုကြ၏။

Verse 6

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन केशांस्तत्र विनिक्षिपेत् । तदेव सोमनाथाग्रे कृत्वा तु द्विगुणं फलम्

ထို့ကြောင့် အားလုံးသော ကြိုးပမ်းမှုဖြင့် ဆံပင်ကို ထိုနေရာ၌ ထားနှံ့စွန့်ပစ်ရမည်။ ထိုအမှုကို သောမနာထ၏ ရှေ့တော်၌ ပြုလုပ်လျှင် အကျိုးသည် နှစ်ဆ ဖြစ်၏။

Verse 7

अग्नितीर्थसमीपस्थं कपर्द्दिद्वारमध्यगम् । तत्रैव द्विगुणं ज्ञेयमन्यत्रैकगुणं स्मृतम्

အဂ္နိတီရ္ထအနီးရှိ ကပရ္ဒ္ဒီဒွာရ၌ ကုသိုလ်အကျိုးကို နှစ်ဆဟု သိမှတ်ရမည်။ အခြားနေရာများတွင် တစ်ဆဟု မှတ်သားထားသည်။

Verse 8

क्षुरकर्म न शस्तं स्याद्योषितां तु वरानने । सभर्तृकाणां तत्रैव विधिं तासां शृणुष्व मे

အလှမျက်နှာရှိသောသူမ၊ မိန်းမတို့အတွက် ဓားဖြင့်ရိတ်ခြင်းသည် မသင့်တော်ဟု ဆိုကြသည်။ ယခု ငါ့ထံမှ ထိုနေရာ၌ ခင်ပွန်းရှိသော မိန်းမတို့လိုက်နာရမည့် အထူးစည်းကမ်းကို နားထောင်လော့။

Verse 9

सर्वान्केशान्समुद्धृत्य च्छेदयेदंगुलद्वयम् । ततो देवान्विधानेन तर्प्पयेत्पितृदेवताः

ဆံပင်အားလုံးကို စုယူပြီး လက်ချောင်းနှစ်ချောင်းအလျားအတိုင်း ဖြတ်ရမည်။ ထို့နောက် သတ်မှတ်ထားသော ရိတိအတိုင်း ဒေဝတားတို့နှင့် ပိတೃဒေဝတားတို့အား တර්ပဏ ပူဇော်၍ စိတ်ကျေနပ်စေရာ၏။

Verse 10

मुण्डनं चोपवासश्च सर्वतीर्थेष्वयं विधिः

မုဏ္ဍန (ရိတ်ခြင်း) နှင့် ဥပဝါသ (အစာရှောင်ခြင်း) ဟူသည် တီရ္ထအားလုံး၌ သတ်မှတ်ထားသော အကျင့်ဝတ်ဖြစ်သည်။

Verse 11

गंगायां भास्करे क्षेत्रे मातापित्रोर्गुरौ मृते । आधाने सोमपाने च वपनं सप्तसु स्मृतम्

ဝပန (ရိတ်ခြင်း) ကို အခါခုနစ်ခါတွင် သင့်တော်ဟု သင်ကြားထားသည်—ဂင်္ဂါ၌၊ ဘာස්ကရ-က்ஷೇತ್ರ၌၊ မိခင် သို့မဟုတ် ဖခင် သို့မဟုတ် ဆရာ ကွယ်လွန်သော်၊ သန့်ရှင်းသော မီးတင်ပွဲ အာဓာန၌၊ နှင့် ဆိုမပာန (ဆိုမသောက်ပွဲ) ရိတိ၌။

Verse 12

अश्वमेधसहस्राणां सहस्रं यः समाचरेत् । नासौ तत्फलमाप्नोति वपनाद्यच्च लभ्यते

အရှွမေဓ ယဇ်ပူဇော်မှု တစ်ထောင်ပေါင်းတစ်ထောင်ကို ပြုလုပ်နိုင်သော်လည်း၊ တီရ္ထ၌ စည်းကမ်းတကျ ဆံပင်ရိတ်ခြင်းမှ ရသော အကျိုးကို မရနိုင်။

Verse 13

विना मन्त्रेण यस्तत्र देवि स्नानं समाचरेत् । समाप्नोति क्वचिच्छ्रेयो मुक्त्वैकं पर्ववासरम्

ဒေဝီရေ၊ အဲဒီနေရာမှာ မန္တရမပါဘဲ ရေချိုးသူသည် တခါတရံ အကျိုးကျေးဇူးအချို့ ရနိုင်သော်လည်း၊ ပဗ္ဗန် (ပွဲတော်သန့်နေ့) တွင်တော့ အဲဒီအကျိုးတောင် ဆုံးရှုံးရသည်။

Verse 14

विना मंत्रं विना पर्व क्षुरकर्म विना नरैः । कुशाग्रेणापि देवेशि न स्प्रष्टव्यो महोदधिः

မန္တရမပါဘဲ၊ ပဗ္ဗန်အခါမဟုတ်ဘဲ၊ လူတို့၏ ဆံပင်ရိတ်ပူဇော်မှု မရှိဘဲ—ဒေဝေရှီ၊ ကုရှမြက်အဖျားနဲ့တောင် မဟာသမုဒ္ဒရာကို မထိသင့်။

Verse 15

एवं स्नात्वा विधानेन दत्त्वाऽर्घ्यं च महोदधौ । संपूज्य पुष्पगंधैश्च वस्त्रैः पुण्यानुलेपनैः

ထို့ကြောင့် စည်းကမ်းတကျ ရေချိုးပြီး မဟာသမုဒ္ဒရာသို့ အရ္ဃျ (arghya) ပူဇော်ကာ၊ ပန်း၊ အနံ့သာ၊ အဝတ်အထည်နှင့် မင်္ဂလာလိမ်းဆေးတို့ဖြင့် ပြည့်စုံစွာ ပူဇော်ရမည်။

Verse 16

हिरण्मयं यथाशक्त्या निक्षिपेत्तत्र कंकणम्

မိမိ၏ စွမ်းအားအတိုင်း အဲဒီနေရာမှာ ရွှေကောက်ကွင်း (လက်ကောက်) တစ်ခုကို ထား၍ ပူဇော်ရမည်။

Verse 17

एवं कृत्वा विधानं तु स्पर्शयेल्लवणोदधिम् । मन्त्रेणानेन देवेशि ततः सांनिध्यतां व्रजेत्

ဤသို့ သတ်မှတ်ထားသော ဝိဓာနကို ပြီးစီးပြီးနောက် ဆားရေသမုဒ္ဒရာကို ထိကိုင်ရမည်။ ဤမန္တရဖြင့်၊ အို နတ်တို့၏ မယ်တော်၊ ထို့နောက် သာသနာတော်၏ နီးကပ်တည်ရှိမှု (သာန်နိဓ္ဓယ) ကို ရောက်ရှိမည်။

Verse 18

ॐ नमो विष्णुगुप्ताय विष्णुरूपाय ते नमः । सांनिध्ये भव देवेश सागरे लवणाम्भसि

«အိုံ။ ဗိဿဏုဂုပ္တအား နမော; ဗိဿဏု၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်ဖြစ်တော်မူသော သင်အားလည်း နမော။ အို နတ်တို့၏ အရှင်၊ ဤဆားရေသမုဒ္ဒရာ၌ သာန်နိဓ္ဓယဖြင့် တည်ရှိပါစေ»။

Verse 19

अग्निश्च रेतो मृडया च देहो रेतोधा विष्णुरमृतस्य नाभिः । एतद्ब्रुवन्पार्वति सत्यवाक्यं ततोऽवगाहेत्तु पतिं नदीनाम्

«အဂ္နိသည် မျိုးစေ့ဖြစ်၏; ကိုယ်ခန္ဓာသည် ရှိဝ၏ ကရုဏာတန်ခိုးဖြင့် ဖွဲ့စည်း၏; ဗိဿဏုသည် ထိုမျိုးစေ့ကို ထမ်းဆောင်သူဖြစ်၍ အမృత၏ နာဘိလည်း ဖြစ်၏» ဟူသော အမှန်စကားတို့ကို ပြောဆိုပြီးနောက်၊ အို ပါရဝတီ၊ ထို့နောက် မြစ်တို့၏ အရှင်ဖြစ်သော ရေထဲသို့ ဝင်၍ သန့်စင်ရေချိုးရမည်။

Verse 20

ॐ नमो रत्नगर्भाय मन्त्रेणानेन भामिनि । कंकणं प्रक्षिपेत्तत्र ततः स्नायाद्यदृच्छया

«အိုံ၊ ရတနဂರ್ಭအား နမော!» ဟူသော မန္တရဖြင့်၊ အို တောက်ပသော မိန်းမ၊ ထိုနေရာ၌ လက်ကောက်တစ်စုံကို ပစ်ချပြီးနောက် ပူဇော်ပွဲအတိုင်း ရေချိုးရမည်။

Verse 21

ततश्च तर्पयेद्देवान्मनुष्यांश्च पितामहान् । तिलमिश्रेण तोयेन सम्यक्छ्रद्धासमन्वितः

ထို့နောက် ယုံကြည်ခြင်းမှန်ကန်စွာဖြင့် နတ်တို့၊ လူတို့နှင့် ဘိုးဘွားပူဇော်သူများအား တရ္ပဏ (ရေဖြင့် ပူဇော်လောင်းလှူ) ကို သင့်တော်စွာ ပြုလုပ်ရမည်။ နှမ်းစေ့ရောထားသော ရေဖြင့် လောင်းလှူရမည်။

Verse 22

आजन्मशतसाहस्रं यत्पापं कुरुते नरः । सकृत्स्नात्वा व्यपोहेत सागरे लवणाम्भसि

လူသည် မွေးဖွားမှု သိန်းချီအတွင်း ပြုမိသော အပြစ်အားလုံးကို ဆားရေရှိသော ပင်လယ်၌ တစ်ကြိမ်သာ ရေချိုးလျှင် ပယ်ဖျက်နိုင်၏။

Verse 23

वृषभस्तत्र दातव्यः प्रवृत्ते क्षुरकर्मणि । आत्मप्रकृतिदानं च पीतवस्त्रं तथैव च

ထိုနေရာ၌ ဆံပင်ရိတ်ပွဲကို စတင်ပြုလုပ်သောအခါ နွားထီးတစ်ကောင်ကို ဒါနပြုရမည်။ ထို့အပြင် ကိုယ့်အင်အားအတိုင်း ဒါနပေးကမ်း၍ အဝါရောင်အဝတ်တစ်ထည်လည်း ပေးရမည်။

Verse 24

अनेन विधिना तत्र सम्यक्स्नानं समाचरेत् । स्पर्शयेद्वाडवं तेजश्चान्यथा दोषभाग्भवेत्

ဤနည်းလမ်းအတိုင်း ထိုနေရာ၌ ရေချိုးခြင်းကို မှန်ကန်စွာ ပြုလုပ်ရမည်။ ဝါဍဝမီး၏ တေဇောဓာတ်ကို အခမ်းအနားအရ ထိတွေ့ရမည်; မဟုတ်လျှင် အပြစ်အနာဂတ်ကို ခံရမည်။

Verse 25

वरः शापश्च तस्यायं पुरा दत्तो यथा द्विजैः

ဤသည်ပင် ၎င်းအပေါ် ယခင်က ဗြာဟ္မဏ ရှင်သန့်တို့က ပေးအပ်ခဲ့သကဲ့သို့ ကောင်းချီးနှင့် ကျိန်စာ ဖြစ်၏။

Verse 26

देव्युवाच । कुत्र कुत्र महादेव जलस्नानाद्विशुध्यति । किमर्थं सागरे दोषः प्राप्यते कौतुकं महत्

ဒေဝီက မေးလေ၏— «အို မဟာဒေဝ၊ ရေဖြင့် ရေချိုးရာ၌ ဘယ်ဘယ်နေရာများတွင် သန့်စင်လာသနည်း။ ထို့ပြင် ပင်လယ်၌ အပြစ်တစ်ရပ် ရရှိသည်ဟု အဘယ်ကြောင့် ဆိုသနည်း။ ဤသည်မှာ ကျွန်မအတွက် အံ့ဩဖွယ်ကြီးပါသည်»။

Verse 27

यत्र गंगादयः सर्वा नद्यो विश्रांतिमागताः । यत्र विष्णुः स्वयं शेते यत्र लक्ष्मीः स्वयं स्थिता

အဲဒီနေရာမှာ ဂင်္ဂါမြစ်နှင့် အခြားမြစ်အားလုံး အနားယူရာသို့ ရောက်လာကြ၏။ အဲဒီနေရာမှာ ဗိဿဏုဘုရား ကိုယ်တိုင် လဲလျောင်းတော်မူ၏။ အဲဒီနေရာမှာ လက္ခမီမယ်တော် ကိုယ်တိုင် တည်ရှိတော်မူ၏—

Verse 28

किमर्थं वरशापं तु तस्य दत्तं द्विजैः पुरा । सर्वं विस्तरतो ब्रूहि महान्मे संशयोऽत्र वै

အဘယ်ကြောင့် ထိုကောင်းချီးနှင့် ကျိန်စာကို ယခင်က ဒွိဇ ဘြာဟ္မဏ ရှင်များက ထိုအရာအား ပေးခဲ့ကြသနည်း။ အားလုံးကို အသေးစိတ် ပြောပြပါ။ ဤနေရာ၌ ကျွန်ုပ်တွင် ကြီးမားသော သံသယ ပေါ်ထွန်းလာပါသည်။

Verse 29

ईश्वर उवाच । दीर्घसत्रं पुरा देवि प्रारब्धं सुरसत्तमैः । प्रभासं तीर्थमासाद्य सम्यक्छ्रद्धा समन्वितैः

ဣရှ္ဝရ မိန့်တော်မူ၏— «အို ဒေဝီ၊ ရှေးကာလ၌ နတ်တို့အနက် အမြတ်ဆုံးသူတို့သည် ရှည်လျားသော ယဇ္ဉပွဲ (ဒီဃ-သတြ) ကို စတင်ကြ၏။ ပရဘာသ တီရ္ထသို့ ရောက်ရှိပြီးနောက်၊ ပြည့်စုံသော ယုံကြည် श्रद्धာ နှင့် ရိုသေမှုတို့ဖြင့် ထိုပွဲကို ဆောင်ရွက်ကြ၏»။

Verse 30

ततः सत्रावसाने तु दत्त्वा दानमनेकधा । सर्वस्वं ब्राह्मणेन्द्राणां प्रभासक्षेत्रवासिनाम्

ထို့နောက် ထိုစတြအဆုံးသတ်ချိန်၌ သူတို့သည် အမျိုးမျိုးသော ဒါနများကို ပေးလှူကြပြီး၊ အမှန်တကယ် မိမိတို့၏ အရာအားလုံးကိုပင် ပရဘာသ က္ෂೇತ್ರ၌ နေထိုင်သော ဘြာဟ္မဏအကြီးအကဲများအား ဆက်ကပ်လှူဒါန်းကြ၏။

Verse 31

तावदन्ये द्विजास्तत्र दक्षिणार्थं समागताः । देशीयास्तत्र वास्तव्याः शतशोऽथ सहस्रशः

ထိုအချိန်တွင် အခြား ဒွိဇများလည်း ဒက္ခိဏာ (ယဇ္ဉခ) ကို ရယူရန် အဲဒီနေရာသို့ စုဝေးလာကြ၏။ ထိုဒေသတွင် နေထိုင်သူ ဒေသခံများဖြစ်၍ ရာချီ၊ ထောင်ချီ လာရောက်ကြ၏။

Verse 32

प्रार्थनाभङ्गभीताश्च ततो देवाः सवासवाः । प्रणष्टास्तान्सुरान्दृष्ट्वा ब्राह्मणाश्चानुवव्रजुः

ဗြာဟ္မဏတို့၏ ဆုတောင်းတောင်းဆိုမှု မပြည့်မီ ပျက်ကွက်မည်ကို ကြောက်ရွံ့၍ အင်ဒြာနှင့်တကွ ဒေဝတော်များသည် ပျောက်ကွယ်သွားကြ၏။ ထိုဒေဝများ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို မြင်သော် ဗြာဟ္မဏတို့သည် နောက်မှလိုက်ကြ၏။

Verse 33

खेचरत्वं पुरा देवि ह्यासीदग्रभुवां महत् । तेन यांति द्रुतं सर्वे यत्र यत्र सुरालयाः

အို ဒေဝီ၊ ရှေးကာလ၌ အထက်မြတ်သော သတ္တဝါတို့သည် ကောင်းကင်၌ သွားလာနိုင်သော အင်အားကြီးမားမှုကို ပိုင်ဆိုင်ခဲ့ကြ၏။ ထိုစွမ်းအားကြောင့် ဒေဝတို့၏ နေရာအိမ်တော်များ ရှိရာရာသို့ လျင်မြန်စွာ သွားနိုင်ကြ၏။

Verse 34

एवं सर्वत्रगामित्वं तेषां वीक्ष्य दिवौकसः । प्रविष्टाः सागरं भीता ऊचुर्वाक्यं च तं पुनः

ထိုသူတို့၏ နေရာတိုင်းသို့ သွားနိုင်သော စွမ်းအားကို မြင်၍ ကောင်းကင်နေ ဒေဝတော်များသည် ကြောက်ရွံ့ကာ သမုဒ္ဒရာအတွင်း ဝင်ရောက်ကြ၏။ ထို့နောက် ထိုသမုဒ္ဒရာသို့ ထပ်မံ၍ ဤစကားကို ပြောကြ၏။

Verse 35

शरणं ते वयं प्राप्ता ब्राह्मणेभ्यो भयं गताः । नास्ति वित्तं च दानार्थं तस्माद्रक्ष महोदधे

ဗြာဟ္မဏတို့ကို ကြောက်ရွံ့၍ ကျွန်ုပ်တို့သည် သင်ထံသို့ ခိုလှုံရန် ရောက်လာကြ၏။ ဒါနပြုရန် ငွေကြေးဥစ္စာ မကျန်တော့သဖြင့် ထို့ကြောင့် ကာကွယ်ပေးပါ၊ အို မဟာသမုဒ္ဒရာ။

Verse 36

एकतः क्रतवः सर्वे समाप्तवरदक्षिणाः । एकतो भयभीतस्य प्राणिनः प्राणरक्षणम् । विशेषतश्च देवानां रक्षणं बहुपुण्यदम्

တစ်ဖက်၌ ကောင်းမွန်သော ဒက္ခိဏာ (လှူဒါန်းမှု) များဖြင့် ပြည့်စုံပြီး အဆုံးသတ်ထားသော ယဇ္ဈများ အားလုံးရှိ၏။ တစ်ဖက်၌မူ အန္တရာယ်ကြောင့် ကြောက်ရွံ့နေသော သတ္တဝါ၏ အသက်ကို ကယ်တင်ခြင်းရှိ၏။ အထူးသဖြင့် ဒေဝတော်များကို ကာကွယ်ခြင်းသည် မဟာပုဏ္ဏာကို ပေးသော အကျိုးကြီး၏။

Verse 37

समुद्र उवाच । ब्राह्मणेभ्यो न भीः कार्या कथंचित्सुरसत्तमाः । अहं वो रक्षयिष्यामि प्रविशध्वं ममोदरे

သမုဒ္ဒရာက ဆို၏ — «အမြတ်ဆုံးသော ဒေဝတော်တို့၊ ဗြာဟ္မဏတို့ကို မည်သို့မျှ မကြောက်ရ။ ငါသည် သင်တို့ကို ကာကွယ်မည်—ငါ၏ ဝမ်းအနက်ထဲသို့ ဝင်ကြလော့»။

Verse 38

ततस्ते विबुधाः सर्वे तस्य वाक्येन हर्षिताः । प्रविष्टा गह्वरां कुक्षिं तस्यैव भय वर्ज्जिताः

ထို့နောက် ဒေဝတော်တို့အားလုံးသည် ထိုစကားကြောင့် ဝမ်းမြောက်၍ သမုဒ္ဒရာ၏ ဂူကဲ့သို့ အနက်ရှိုင်းသော ဝမ်းထဲသို့ ဝင်ကြပြီး ထိုနေရာ၌ ကြောက်ရွံ့မှုကင်းလွတ်သွားကြ၏။

Verse 39

समुद्रोऽपि महत्कृत्वा निजरूपं च भूरिशः । जलजाञ्जीवसंघातान्धृत्वा तीरसमीपतः

သမုဒ္ဒရာသည်လည်း မိမိရုပ်သဏ္ဌာန်ကို အလွန်ကြီးမားစေ၍ ရေတွင်းသတ္တဝါအစုအဝေးများကို စုဆောင်းကာ ကမ်းနားအနီး၌ ထိန်းထားလေ၏။

Verse 40

ततश्चक्र उपायं स ब्राह्मणानां निपातने । मत्स्यानामामिषं पक्त्वा महान्नेन च गोपितम्

ထို့နောက် ဗြာဟ္မဏတို့ကို ကျဆုံးစေရန် အကြံအစည်တစ်ရပ်ကို စီမံကာ ငါးအသားကို ချက်ပြုတ်၍ ဆန်ဟင်းအများကြီးအောက်တွင် ဖုံးကွယ်ထားလေ၏။

Verse 41

अथोवाच द्विजान्सर्वान्प्रणिपत्य कृतांजलिः । प्रसादः क्रियतां विप्रा मुहूर्त्तं मम सांप्रतम्

ထို့နောက် လက်အုပ်ချီ၍ ဒွိဇတို့အားလုံးကို ဦးညွှတ်ကာ ဆို၏ — «အရှင်ဗြာဟ္မဏမြတ်တို့၊ ယခုအခါ ငါ့အပေါ် ကရုဏာပြုပါ—ဤခဏကို ခွင့်ပြုပါ»။

Verse 42

आतिथ्यग्रहणादेव दीनस्य प्रणतस्य च । युष्मदर्थं मया सम्यगेतत्पाकं समावृतम् । क्रियतां भोजनं भूयो गंतव्यमनु नाकिनाम्

ဆင်းရဲ၍ ဦးညွတ်နေသူ၏ ဧည့်ဝတ်ပြုမှုကို လက်ခံခြင်းသာဖြင့်ပင်၊ သင်တို့အတွက် ဤအစားအစာကို ငါက မှန်ကန်စွာ ပြင်ဆင်ပြီး ဖုံးအုပ်ထား하였다။ ကျေးဇူးပြု၍ အစာကို သုံးဆောင်ကြပါ၊ ထို့နောက် နတ်တို့နှင့်အတူ ဆက်လက်ထွက်ခွာကြရမည်။

Verse 43

अथ ते ब्राह्मणा मत्वा समुद्रं श्रद्धयान्वितम् । बाढमित्येव तं प्रोच्य बुभुजुः स्वर्णभाजने

ထို့နောက် ထိုဗြာဟ္မဏများသည် သမုဒ္ဒရာကို ယုံကြည်သဒ္ဓါပြည့်ဝသူဟု မှတ်ယူကာ “ကောင်းပြီ” ဟု ပြန်ဆိုပြီး ရွှေခွက်များဖြင့် သုံးဆောင်ကြ하였다။

Verse 44

न व्यजानंत तन्मांसं गुप्तं स्वादु क्षुधार्द्दिताः

ဆာလောင်မှုကြောင့် ဒုက္ခရောက်နေသဖြင့်၊ အရသာချိုမြိန်သောကြောင့် ဖုံးကွယ်ထားသော အသားကို မသိမမြင်နိုင်ကြ하였다။

Verse 45

ततस्तृप्ताश्च ते विप्रा ब्राह्मणा विगतक्षुधः । आशीर्वादं ददुः सर्वे ब्राह्मणाः शंसित व्रताः

ထို့နောက် ထိုဗြာဟ္မဏများသည် တင်းတိမ်၍ ဆာလောင်မှုကင်းသွားပြီး၊ ဝတ်သီလနှင့် စည်းကမ်းကြောင့် နာမည်ကြီးသော ဗြာဟ္မဏအားလုံးက ကောင်းချီးမင်္ဂလာများ ပေးကြ하였다။

Verse 46

भोजनांतो ब्राह्मणानां प्राणांतः क्षत्रजन्मनाम् । आशीविषाणां सर्पाणां कोपो ज्ञेयो मृतावधिः । प्रेरयामास देवान्वै गम्यतामित्युवाच तान्

“ဗြာဟ္မဏ၏ အစာစားခြင်းအဆုံးသည် က္ෂတ္တရိယမျိုးရိုး၌ မွေးသူတို့၏ အသက်အဆုံးနှင့် တူ၏။ အဆိပ်ပြင်းမြွေတို့၏ ဒေါသသည် သေဆုံးချိန်တိုင်အောင် တည်မြဲသည်ဟု သိရမည်။” ဟုဆိုကာ၊ သူသည် နတ်တို့ကို လှုံ့ဆော်၍ “သွားကြစို့” ဟု ပြော하였다။

Verse 47

ततो देवाः सगंधर्वा गच्छंतः शीघ्रगा वियत् । गच्छतस्तांस्ततो दृष्ट्वा ब्राह्मणास्तत्र वंदिता

ထို့နောက် ဒေဝတားတို့သည် ဂန္ဓဗ္ဗတို့နှင့်အတူ ကောင်းကင်ထဲ၌ လျင်မြန်စွာ သွားကြ၏။ ထွက်ခွာသွားသည်ကို မြင်သောအခါ ထိုနေရာရှိ ဗြာဟ္မဏတို့က ရိုသေစွာ ဗန္ဒနာပြုကြ၏။

Verse 48

दक्षिणार्थं समुत्पेतुः सुरानुद्दिश्य पृष्ठतः

သူတို့သည် နောက်မှ ထ၍ ဒေဝတားတို့ကို ရည်ညွှန်းကာ ဒက္ခိဏာ (ဂုဏ်ပြုလက်ဆောင်) ကို ရယူရန် အလို့ငှာ ချဉ်းကပ်လိုကြ၏။

Verse 49

ततः प्रपतिता भूमौ द्विजास्ते सहसा पुनः । अभक्ष्यभक्षणात्ते वै ब्राह्मणा मांसभक्षणात्

ထို့နောက် ထိုနှစ်ကြိမ်မွေး ဗြာဟ္မဏတို့သည် ချက်ချင်းပင် မြေပေါ်သို့ ထပ်မံလဲကျကြ၏။ အကြောင်းမှာ တားမြစ်သောအစာကို စားမိ၍ အသားကို စားသုံးခဲ့ကြသောကြောင့် ဖြစ်၏။

Verse 50

निष्कृतिं तां परिज्ञाय समुद्रस्य रुषान्विताः । ददुः शापं महादेवि रौद्रं रौद्रवपुर्द्धराः

ထို ‘အပြစ်ဖြေခြင်း’ သည် သမုဒ္ဒရာ၏ လုပ်ကြံမှုဖြစ်ကြောင်း သိမြင်သော်၊ ဒေါသပြည့်နှက်၍—အို မဟာဒေဝီ—ရောဒြရုပ်ကို ဆောင်ကာ ကြမ်းတမ်းသော ကျိန်စာကို ချမှတ်ကြ၏။

Verse 51

यस्मादभक्ष्यं मांसं वै ब्राह्मणानां परं स्मृतम् । त्वयोपहृतमस्माकं सुगुप्तं भक्ष्यसंयुतम्

အသားသည် ဗြာဟ္မဏတို့အတွက် အလွန်တားမြစ်သောအရာဟု မှတ်သားထားကြ၏။ သို့သော် သင်သည် ၎င်းကို ကျွန်ုပ်တို့ထံ ယူဆောင်လာ၍ ကောင်းစွာဖုံးကွယ်ကာ စားသင့်သောအစာများနှင့် ရောနှောပေးခဲ့၏။

Verse 52

एकतः सर्वमांसानि मत्स्यमांसं तथैकतः । एकतः सर्वपापानि परदारास्तथैकतः

တစ်ဖက်တွင် အသားအမျိုးမျိုးရှိ၍ တစ်ဖက်တွင် ငါးအသားတစ်မျိုးတည်းရှိ၏။ တစ်ဖက်တွင် အပြစ်အားလုံးရှိ၍ တစ်ဖက်တွင် သူတစ်ပါး၏ဇနီးကို ချဉ်းကပ်ခြင်းအပြစ်တစ်မျိုးတည်းရှိ၏။

Verse 53

एवं वयं विजानन्तो यदि मांसस्य दूषणम् । तथापि वंचिताः सर्वे अपरीक्षितकारिणः

အသားစားခြင်း၏ အပြစ်အနာကို ကျွန်ုပ်တို့ကောင်းကောင်းသိလျက်နှင့်ပင်၊ စိစစ်မစူးစမ်းဘဲ လုပ်ဆောင်သူများဖြစ်၍ ကျွန်ုပ်တို့အားလုံး လှည့်ဖြားခံခဲ့ရ၏။

Verse 54

यस्मात्पापमते क्रूरं त्वया वै वञ्चिता वयम् । मांसस्य भक्षणात्तस्मादपेयस्त्वं भविष्यसि

အပြစ်စိတ်ရှိ၍ ကြမ်းတမ်းသောသူရေ၊ သင်က ကျွန်ုပ်တို့ကို အမှန်တကယ် လှည့်ဖြားခဲ့သဖြင့်၊ ထိုအသားစားခြင်းကြောင့် သင်သည် “သောက်မသင့်သော” အဖြစ် ဖြစ်လာလိမ့်မည် (သင့်ရေသည် သောက်ရန်မသင့်)။

Verse 55

अस्पृश्यस्त्वं द्विजेंद्राणामन्येषां च नृणां भुवि । तवोदकेन ये मर्त्त्याः करिष्यंति कुबुद्धयः

သင်သည် ဒွိဇအထွဋ်အမြတ်တို့အတွက်လည်း၊ မြေပြင်ရှိ အခြားလူများအတွက်လည်း ထိမထိနိုင်သော အညစ်အကြေးဖြစ်လိမ့်မည်။ သင့်ရေကို အသုံးပြုမည့် မိုက်မဲသော လူသားတို့သည်—

Verse 56

स्नानं ते नरकं घोरं प्रयास्यंति न संशयः । कृतघ्नानां च ये लोका ये लोकाः पापकर्मिणाम्

သင်၌ ရေချိုးကြလျှင် သူတို့သည် ကြောက်မက်ဖွယ် နရကသို့ သွားရမည်မှာ သံသယမရှိ။ ထိုသည်ကား ကျေးဇူးမသိသူတို့၏ လောကများနှင့် အပြစ်ကမ္မပြုသူတို့၏ လောကများပင် ဖြစ်၏။

Verse 57

तांस्तवोदक संस्पर्शाल्लप्स्यंते मानवा भुवि

သင်၏ရေကို ထိတွေ့ခြင်းကြောင့် မြေပြင်ပေါ်ရှိ လူတို့သည် ထိုတူညီသော အကျိုးကံများကို ရရှိကြလိမ့်မည်။

Verse 58

ईश्वर उवाच । एवं शप्तः समुद्रस्तैर्ब्राह्मणैर्वरवर्णिनि । ततो वर्षसहस्रं तु ह्यस्पृश्यः संबभूव ह

ဣဿဝရက မိန့်တော်မူသည်– “အရောင်လှသော မိန်းမရေ၊ ထိုဗြာဟ္မဏတို့၏ ကျိန်စာကြောင့် ပင်လယ်သည် အမှန်တကယ် တစ်ထောင်နှစ်ပတ်လုံး အထိမခံ (အမထိရ) ဖြစ်သွားလေ၏။”

Verse 59

ततस्त्रासाकुलो भूत्वा सर्वांस्तानिदमब्रवीत् । देवकार्यमिदं विप्रा मया कृतमबुद्धिना

ထို့နောက် ကြောက်ရွံ့၍ စိတ်လှုပ်ရှားသွားကာ သူသည် အားလုံးကို ပြောသည်– “အို ဗြာဟ္မဏတို့၊ ဤအမှုသည် ဒေဝတို့အတွက် လုပ်ဆောင်ခြင်းဖြစ်သော်လည်း ငါသည် အမြင်မမှန်သော အမိုက်အမဲဖြင့် ပြုမိခဲ့သည်။”

Verse 60

बुभूषता परं धर्मं शरणागतसंभवम् । कामात्क्रोधाद्भयाल्लोभाद्यस्त्यजेच्छरणागतम्

အမြင့်ဆုံးသော ဓမ္မကို ထိန်းသိမ်းလိုသူအတွက်—အကာအကွယ်တောင်း၍ ခိုလှုံလာသူကို ကာကွယ်ခြင်းမှ ပေါ်ပေါက်သော ဓမ္မ—ကာမ၊ ဒေါသ၊ ကြောက်ရွံ့မှု၊ လောဘကြောင့် ခိုလှုံလာသူကို စွန့်ပစ်သူသည် ရှုတ်ချခံရမည်။

Verse 61

सत्याद्वापि स विज्ञेयो महापातककारकः । युष्मद्भीत्या समायाताः स्वर्गिणः शरणं मम

အမှန်တရားအတွက်ဖြစ်စေကာမူ ထိုသူကို မဟာအပြစ်ကြီးကို ပြုသူဟု သိရမည်။ အကြောင်းမူကား သင်တို့ကို ကြောက်၍ လာရောက်ကာ ငါ့ထံ ခိုလှုံတောင်းခံသော ကောင်းကင်သားတို့ကိုပင် စွန့်ပစ်လျှင် ဖြစ်သည်။

Verse 62

ते मया रक्षिताः सम्यग्यथाशक्त्या ह्युपायतः । शोषयिष्येऽहमात्मानं यस्माच्छप्तः प्रकोपतः

«ငါသည် အင်အားရှိသမျှနှင့် သင့်လျော်သောနည်းလမ်းများဖြင့် သူတို့ကို မှန်ကန်စွာ ကာကွယ်ခဲ့သည်။ သို့ရာတွင် ဒေါသကြောင့် ကျိန်စာခံရသဖြင့် ယခု ငါ့ကိုယ်တိုင်ကို ခြောက်သွေ့စေမည်»။

Verse 63

भवद्भिर्नोत्सहे स्थातुं जनस्पर्शविनाकृतः । एवमुक्त्वा ततो देवि समुद्रः सरितांपतिः । आत्मानं शोषयामास दुःखेन महता स्थितः

«အသက်ရှိသတ္တဝါတို့၏ ထိတွေ့မှုမရှိဘဲ သင်တို့အနီး၌ ငါ မနေနိုင်» ဟုဆိုပြီးနောက်၊ အို မယ်တော်၊ မြစ်တို့၏ အရှင်ဖြစ်သော သမုဒ္ဒရာသည် အလွန်ကြီးမားသော ဝမ်းနည်းခြင်းဖြင့် တည်နေကာ ကိုယ်တိုင်ကို ခြောက်သွေ့စေတော်မူ၏။

Verse 64

ततो देवगणाः सर्वे स्थलाकारं महार्णवम् । शनैःशनैः प्रपश्यंतो भयेन महताऽन्विताः

ထို့နောက် နတ်အစုအဝေးအားလုံးသည် ကြောက်ရွံ့မှုကြီးမားစွာဖြင့် သမုဒ္ဒရာကြီးသည် မြေပြင်ပုံသဏ္ဌာန်သို့ တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲလာသည်ကို မြင်တွေ့ကြ၏။

Verse 65

ऊचुर्गत्वा तु लोकेशं देवदेवं पितामहम् । अस्मत्कृते द्विजैः शप्तः सागरो ब्राह्मणोत्तमैः

ထို့နောက် သူတို့သည် လောက၏အရှင်၊ နတ်တို့၏နတ်ဖြစ်သော ပိတာမဟ (Pitāmaha) ထံသို့ သွားရောက်၍ «ကျွန်ုပ်တို့ကြောင့်ပင် သမုဒ္ဒရာသည် အမြတ်ဆုံး ဗြာဟ္မဏတို့၏ ကျိန်စာကို ခံရပါသည်» ဟု လျှောက်ကြ၏။

Verse 66

स शोषयति चात्मानं दुःखेन महतान्वितः । समुद्राज्जलमादाय प्रवर्षंति बलाहकाः

«သူသည် ဝမ်းနည်းခြင်းကြီးမားစွာဖြင့် ကိုယ်တိုင်ကို ခြောက်သွေ့စေနေသည်။ ထို့ပြင် မိုးတိမ်များသည် သမုဒ္ဒရာမှ ရေကိုယူကာ မိုးအဖြစ် သွန်းလောင်းကြသည်»။

Verse 67

ततः संजायते सस्यं सस्याद्यज्ञा भवंति च । यज्ञैः संजायते तृप्तिः सर्वेषां त्रिदिवौकसाम्

ထိုမိုးရေမှ စပါးသီးနှံ ပေါက်ဖွားလာ၏။ သီးနှံမှ ယဇ္ဈပူဇာများ ဖြစ်ပေါ်လာ၏။ ယဇ္ဈတို့ကြောင့် ကောင်းကင်ဘုံနေသူ အားလုံး စိတ်ကျေနပ်ခြင်း ဖြစ်ပေါ်လာ၏။

Verse 68

एवं तस्य विनाशेन नाशोऽस्माकं भविष्यति । तस्मात्त्वं रक्ष तं गत्वा यथा शोषं न गच्छति

ဤသို့ သူ၏ပျက်စီးခြင်းကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ပျက်စီးခြင်းလည်း ဖြစ်လာမည်။ ထို့ကြောင့် သင်သွား၍ သူကို ကာကွယ်ပါ၊ အပြည့်အဝ ခြောက်သွေ့သွားခြင်းသို့ မရောက်စေရန်။

Verse 69

यथा तुष्यंति विप्रास्ते तथा नीतिर्विधीयताम्

ထိုဗြာဟ္မဏများ အပြည့်အဝ စိတ်ကျေနပ်စေရန် သင့်လျော်သော အကျင့်အကြံ (နီတိ) ကို ချမှတ်စီမံပါစေ။

Verse 70

देवानां वचनाद्ब्रह्मा गत्वा सागरसन्निधौ । समुद्रार्थे ययाचे तान्ब्राह्मणान्क्षेत्रवासिनः

ဒေဝတাদের၏ အမိန့်အတိုင်း ဘြဟ္မာသည် သမုဒ္ဒရာကမ်းနားသို့ သွားရောက်၍ သမုဒ္ဒရာအကျိုးအတွက် ထိုသန့်ရှင်းသော နယ်မြေ၌ နေထိုင်သော ဗြာဟ္မဏများကို တောင်းပန်လျက် ရှိ၏။

Verse 71

ब्रह्मोवाच । प्रसादः क्रियतामस्य सागरस्य द्विजोत्तमाः । यथा पवित्रतां याति मद्वाक्यात्क्रियतां तथा

ဘြဟ္မာက မိန့်တော်မူသည်– «အို ဒွိဇောတ္တမတို့၊ ဤသမုဒ္ဒရာအား ကရုဏာတော်ပေးကြပါ။ ကျွန်ုပ်၏ တောင်းဆိုချက်အတိုင်း ပြုလုပ်ကြ၍ ၎င်းသည် သန့်ရှင်းမှုသို့ ရောက်ပါစေ»။

Verse 72

प्रदास्यति स युष्मभ्यं रत्नानि विविधानि च

ထိုသူသည် သင်တို့အား ရတနာမျိုးစုံကိုလည်း ပေးသနားမည်။

Verse 73

यूयं भविष्यथात्यंतं भूमिदेवा इति क्षितौ । नाम्ना मद्वचनान्नूनं सत्यमेतन्मयोदितम्

မြေပြင်ပေါ်တွင် သင်တို့သည် အမှန်တကယ် «မြေ၏ဒေဝတားများ» ဟု နာမည်ကျော်ကြားလိမ့်မည်။ ငါ၏ဝචနာကြောင့် ဤအရာသည် မုချမှန်ကန်သည်ဟု ငါကြေညာ၏။

Verse 74

ब्राह्मणा ऊचुः । नान्यथा कर्तुमिच्छामस्तव वाक्यं जगत्पते । न च मिथ्याऽत्मनो वाक्यं प्रमाणं चात्र वै भवान्

ဗြာဟ္မဏများက ဆိုကြသည်– «ကမ္ဘာ၏အရှင်၊ သင်၏ဝචနာမှ မလွဲဘဲ လုပ်ဆောင်လိုပါသည်။ မိမိ၏စကားသည် မုသာမဖြစ်သင့်၊ ဤနေရာ၌ အမှန်တကယ် အာဏာပိုင်အထောက်အထားမှာ သင်ကိုယ်တိုင်ပင် ဖြစ်သည်»။

Verse 76

तन्नो वाक्यात्सुरश्रेष्ठ हितं वा यदि वाहितम् । परं स्याज्जगतां श्रेयः सर्वेषां च दिवौकसाम् । तथा कुरु जगन्नाथ अस्माकं हितकारणम्

ဒေဝတားတို့အထဲမှ အမြတ်ဆုံးအရှင်၊ ကျွန်ုပ်တို့၏စကားမှ အကျိုးတစ်စုံတစ်ရာ ဖြစ်ပေါ်စေမည်ဆိုလျှင်၊ ကမ္ဘာလောကတို့နှင့် ကောင်းကင်နေထိုင်သူအားလုံးအတွက် အမြင့်ဆုံး ကောင်းကျိုးဖြစ်ပါစေ။ ကမ္ဘာ၏အရှင်၊ ထိုသို့ပြုတော်မူပါ—ကျွန်ုပ်တို့၏အကျိုးအတွက်လည်း ဖြစ်စေပါ။

Verse 77

नान्यथा शक्यते कर्त्तुं द्विजानां वचनं हि तत् । ब्राह्मणाः कुपिता नूनं भस्मीकुर्युः स्वतेजसा

အခြားနည်းဖြင့် မလုပ်နိုင်ပါ၊ အကြောင်းမှာ ထိုသည်မှာ ဒွိဇတို့၏ဝචနာဖြစ်သည်။ ဗြာဟ္မဏများ အမျက်ထွက်လျှင် မိမိတို့၏တေဇောဓာတ်ဖြင့် အရာအားလုံးကို မုချ ပြာကျစေမည်။

Verse 78

देवान्कुर्युरदेवांश्च तस्मात्तान्नैव कोपयेत् । यस्मादेव तव स्पर्शस्त्रिधा मेध्यो भविष्यति

သူတို့သည် နတ်တို့ကို နတ်မဟုတ်သူများအဖြစ် ပြောင်းလဲစေနိုင်သဖြင့် ထို့ကြောင့် သူတို့ကို မအမျက်ထွက်စေသင့်။ အကြောင်းမှာ သင်၏ထိတွေ့မှုကြောင့်ပင် ပင်လယ်သည် သုံးဆသန့်စင်၍ သာသနာရေးကర్మများအတွက် သင့်တော်လာမည်။

Verse 79

पर्वकाले च संप्राप्ते नदीनां च समागमे । सेतुबंधे तथा सिंधौ तीर्थेष्वन्येषु संयुतः

ပွဲတော်ကာလ ရောက်လာသည့်အခါနှင့် မြစ်များဆုံရာနေရာများတွင်—စေတုဗန္ဓ၊ ပင်လယ်နှင့် အခြားသော တီရ္ထများတွင်ပါ—(သူ/အရာ) သက်ဆိုင်၍ အတူရှိနေသည်။

Verse 80

इत्येवमादिसर्वेषु मध्येऽन्यत्र न कर्मणि । यत्फलं सर्वतीर्थेषु सर्वयज्ञेषु यत्फलम् । तत्फलं तव तोयस्य स्पर्शादेव भविष्यति

ဤသို့ဆိုသကဲ့သို့ သန့်ရှင်းသောအကျင့်အကြံများအလယ်တွင် ဤကဲ့သို့သော အခြားကర్మ မရှိ။ တီရ္ထအားလုံး၌ ရသော ကုသိုလ်ဖလနှင့် ယဇ్ఞအားလုံး၌ ရသော ကုသိုလ်ဖလ—ထိုဖလတူတူသည် သင်၏ရေကို ထိတွေ့ခြင်းသာဖြင့်ပင် ဖြစ်ပေါ်လာမည်။

Verse 81

गयाश्राद्धे तु यत्पुण्यं गोग्रहे मरणेन च । तत्फलं तव तोयस्य स्पर्शादेव भविष्यति

ဂယာတွင် ရှရဒ္ဓ ပြုလုပ်ခြင်းမှ ရသော ကုသိုလ်ဖလနှင့် ဂိုဂ္ရဟ၌ သေဆုံးခြင်းမှ ရသော ကုသိုလ်ဖလ—ထိုဖလတူတူသည် သင်၏ရေကို ထိတွေ့ခြင်းသာဖြင့်ပင် ဖြစ်ပေါ်လာမည်။

Verse 82

अपेयस्त्वं तथा भावि स्वादमात्रेण केवलम् । गंडूषमपि पीतं च तोयस्याशुभनाशनम्

သင်သည်လည်း သောက်ရန်မသင့်ဟု သတ်မှတ်ခံရမည်—အရသာစမ်းသပ်ရုံသာ ဖြစ်မည်။ သို့သော် ထိုရေကို ပါးစပ်ဆေးရန် တစ်မုတ်လောက် သောက်သုံးခြင်းပင် မကောင်းမှုကို ဖျက်ဆီးပေးသည်။

Verse 84

यावत्त्वं तिष्ठसे लोके यावच्चद्रार्कतारकाः । तवोदकामृतैस्तृप्तास्तावत्स्थास्यंति पूर्वजाः

သင်သည် လောက၌ ရှိနေသမျှကာလနှင့် လ၊ နေ၊ ကြယ်တို့ တည်ရှိနေသမျှကာလအထိ သင်ပူဇော်သော အမృతကဲ့သို့သော ရေကြောင့် သင်၏ ဘိုးဘွားများသည် ကျေနပ်စွာ ထောက်ပံ့ခံ၍ ဆက်လက်တည်နေကြမည်။

Verse 86

यात्रायामथवान्यत्र पर्वकाले शशिग्रहे । अत्र स्नास्यति यः सम्यक्सागरे लवणांभसि । अश्वमेधसहस्रस्य फलं प्राप्स्यति मानवः

ဘုရားဖူးခရီးစဉ်အတွင်းဖြစ်စေ အခြားအချိန်ဖြစ်စေ—ပွဲနေ့များ သို့မဟုတ် လကြတ်ချိန်တွင်—ဤနေရာ၌ ပင်လယ်၏ ဆားရေထဲတွင် စနစ်တကျ ရေချိုးသူသည် အရှ္ဝမေဓ ယဇ်တစ်ထောင်၏ ကုသိုလ်ဖလကို ရရှိမည်။

Verse 87

श्रीसोमेशसमुद्रस्य अंतरे ये मृता नराः । पापिनोऽपि गमिष्यंति स्वर्गं निर्धूतकल्मषाः

သီရိဆိုမေရှ၏ သန့်ရှင်းသော ပင်လယ်အဝန်းအတွင်း၌ သေဆုံးသူတို့သည်—အပြစ်ရှိသူဖြစ်စေကာမူ—ကလ္မသများ ဖယ်ရှားသန့်စင်ကာ ကောင်းကင်ဘုံသို့ ရောက်ကြမည်။

Verse 88

एवं भविष्यति सदा तव मद्वचनाद्विभो । प्रयच्छस्व द्विजेंद्राणां रत्नानि विविधानि च

အို အင်အားကြီးသောသူ၊ ငါ၏စကားအရ ဤသို့ အစဉ်အမြဲ ဖြစ်လိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် ဒွိဇေန္ဒြာများ (ဗြာဟ္မဏအမြတ်) ထံသို့ အမျိုးမျိုးသော ရတနာများကို ဒါနအဖြစ် ပေးအပ်လော့။

Verse 89

माघे मासि च यः स्नायान्नैरंतर्येण भावितः । पौंडरीकफलं तस्य दिवसेदिवसे भवेत्

မాఃဃလတွင် မပြတ်မတောက် စဉ်ဆက်မပြတ် စိတ်နှလုံးယုံကြည်မှုဖြင့် ရေချိုးသူအတွက် ပေါုဏ္ဍရီက မဟာကုသိုလ်၏ အကျိုးသည် နေ့စဉ်နေ့တိုင်း ပေါ်ပေါက်လာမည်။

Verse 90

ईश्वर उवाच । पितामहवचः श्रुत्वा बाढमित्येव सागरः । ब्राह्मणेभ्यः सुरत्नानि ददौ श्रद्धा समन्वितः

ဣဿဝရ မိန့်တော်မူသည်။ ပိတామဟ (ဗြဟ္မာ) ၏ စကားကို ကြားသော် သမုဒ္ဒရာသည် «အဲဒီအတိုင်း ဖြစ်ပါစေ» ဟု ပြန်ဆို၍၊ သဒ္ဓါပြည့်ဝစွာဖြင့် ဗြာဟ္မဏတို့အား အလွန်မြတ်သော ရတနာများကို ပေးလှူ하였다။

Verse 91

ब्राह्मणैर्ब्रह्मणो वाक्यमशेषं समनुष्ठितम् । क्षुरकर्म तथा कृत्वा स्नानं सर्वेऽपि चक्रिरे

ဗြာဟ္မဏတို့သည် ဗြဟ္မာ၏ အမိန့်ကို အပြည့်အဝ လိုက်နာဆောင်ရွက်하였다။ ထို့နောက် ချူရကမ္မ (ဆံပင်ရိတ်ပွဲ) ကို ပြုလုပ်ပြီးလျှင် အားလုံးပင် သန့်ရှင်းသော ရေချိုးကာ သန့်စင်မှုကို ဆောင်ရွက်하였다။

Verse 92

एवं पवित्रतां प्राप्तस्तीर्थत्वं लव णोदधिः । तस्य मध्ये महादेवि लिंगानां पंचकोटयः

ဤသို့ဖြင့် ဆားသမုဒ္ဒရာသည် သန့်ရှင်းမှုကို ရရှိကာ တီရ္ထ (သန့်မြတ်သော ဖြတ်ကူးရာ) အဖြစ် ဖြစ်လာ하였다။ ထိုအတွင်း၌ မဟာဒေဝီရေ၊ ရှိဝလိင်္ဂ အရေအတွက် ငါးကုဋေ ရှိသည်။

Verse 93

भविष्यति नृणां लोके तव सौख्यविवर्द्धनम् । पितॄणां तव तोयेन यः करिष्यति तर्पणम् । पूर्वोक्तेन विधानेन तस्य पुण्यफलं शृणु

လူ့လောက၌ သင်၏ ချမ်းသာပျော်ရွှင်မှုကို တိုးပွားစေလိမ့်မည်။ သင်၏ ရေဖြင့် ယခင်ဖော်ပြခဲ့သော နည်းလမ်းအတိုင်း ပိတೃ (ဘိုးဘွားဝိညာဉ်များ) အတွက် တර්ပဏ (tarpaṇa) ကို ပြုလုပ်သူ၏ ကုသိုလ်အကျိုးကို ယခု နားထောင်လော့။

Verse 94

मध्ये तु प्रावृतं सर्वमस्मिन्मन्वंतरे प्रिये । चक्रमैनाकयोर्मध्ये दिशि दक्षिणमुच्यते

ချစ်သူရေ၊ ဤမနွန္တရ၌ အလယ်ပိုင်းရှိ အရာအားလုံးကို ဖုံးအုပ်၍ ပိတ်လှောင်ထားသည်ဟု ဆိုကြသည်။ စက္ကရ (Cakra) နှင့် မૈနာက (Maināka) ကြားရှိ ဦးတည်ရာကို တောင်ဘက်အရပ်ဟု ခေါ်ဆိုသည်။

Verse 95

शातकुम्भमये कुम्भे धनुषायुतविस्तृते । तत्र कुंभस्य मध्यस्थो वडवानलसंज्ञितः

ရွှေဖြင့်ပြုလုပ်သော ကုမ္ဘ (အိုး) တစ်လုံးသည် လေးတံအရှည် တစ်သောင်းမျှ ကျယ်ပြန့်လျက်ရှိ၏။ ထိုကုမ္ဘ၏ အလယ်ဗဟို၌ “ဝဍဝာနလ” (မြင်းမီး) ဟူ၍ ခေါ်သော အရာ တည်ရှိ၏။

Verse 96

सूचीवक्त्रो महाकायः स जलं पिबते सदा । एतदंतरमासाद्य अग्नितीर्थं प्रचक्षते

အပ်ကဲ့သို့ ပါးစပ်သေးသော်လည်း ကိုယ်ထည်ကြီးမား၍ ထိုအရာသည် ရေကို အစဉ်မပြတ် သောက်လျက်ရှိ၏။ ဤအကြားဒေသသို့ ရောက်လျှင် “အဂ္နိတီရ္ထ” ဟူ၍ ကြေညာခေါ်ဆိုကြ၏။

Verse 97

तस्य मध्ये महासारं वाडवं यत्र वै मुखम् । श्रीसोमेशाद्दक्षिणतो धन्वंतरशतावधि । उत्तरान्मानसात्पूर्वं यावदेव कृतस्मरम्

ထိုအတွင်း၌ မဟာအနှစ်သာရရှိရာ—အမှန်တကယ် ဝဍဝ (ပင်လယ်အောက်မီး) ၏ ပါးစပ်တည်ရာ—ရှိ၏။ ၎င်းသည် သရီ-ဆိုမေရှ (Śrī-Someśa) ၏ တောင်ဘက်၌ ဓနွန္တရ တစ်ရာအကွာရှိပြီး၊ မာနသာ (Mānasā) မှ မြောက်ဘက်သို့ကာ အရှေ့ဘက်သို့ လျား၍ ကృతစ್ಮရာ (Kṛtasmarā) အထိ ရောက်၏။

Verse 98

एतद्गोप्यं वरारोहे न देयं यस्य कस्यचित् । ब्रह्मघ्नोपि विशुध्येत श्रुत्वैतन्नात्र संशयः

ဤအရာသည် လျှို့ဝှက်တရား ဖြစ်၏၊ ခါးလှသော မိန်းမရေ; မည်သူမဆိုအား မပေးသင့်။ ဗြာဟ္မဏကို သတ်သူတောင် ဤကို ကြားနာလျှင် သန့်စင်မည်—သံသယ မရှိ။

Verse 99

एवं शापो वरो दत्तः सागरस्य यथा द्विजैः । पूर्वं रुष्टैस्ततस्तुष्टैस्तत्सर्वं कथितं मया

ဤသို့ပင် ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) တို့သည် အရင်က ဒေါသထွက်ပြီး နောက်မှ ကျေနပ်လာသကဲ့သို့ ပင်လယ်သို့ ကျိန်စာနှင့် ကောင်းချီးကို ပေးအပ်ခဲ့ကြ၏။ ထိုအကြောင်းအရာ အားလုံးကို ငါ ပြောပြပြီးပြီ။