Adhyaya 28

Verse 1

देव्युवाच । इत्याश्चर्यमिदं देव त्वत्तः सर्वं मया श्रुतम् । महिमानं महेशस्य विस्तरेण समुद्भवम् । सांप्रतं सोमनाथस्य यथावद्वक्तुमर्हसि

ဒေဝီက ပြောသည်— “အို သခင်၊ အံ့ဩဖွယ် ဤအကြောင်းအရာအားလုံးကို သင်ထံမှ ကျွန်မ အပြည့်အစုံ ကြားနာခဲ့ပါပြီ။ မဟေရှ (မဟာဒေဝ) ၏ မဟိမသည် အသေးစိတ်ဖြင့် ပေါ်ထွန်းလာသည်ကိုလည်း သိမြင်ရပါ၏။ ယခုတော့ စောမနာထ (Somanātha) အကြောင်းကို အမှန်တကယ်ဖြစ်သကဲ့သို့ တရားတော်အတိုင်း ကျွန်မအား ရှင်းပြပေးပါ။”

Verse 2

विधिना केन दृश्योसौ यात्रा कार्या कथं नृभिः । कस्मिन्काले महादेव नियमाश्चैव कीदृशाः

မည်သည့်နည်းလမ်းဖြင့် ထိုဘုရားကို သွားရောက်ဖူးမြင်ရမည်နည်း။ လူတို့သည် ဘယ်လိုပင်လယ်ခရီး/ဘုရားဖူးခရီး (ယာထရာ) ကို ဆောင်ရွက်ရမည်နည်း။ အို မဟာဒေဝ၊ မည်သည့်အချိန်၌ သွားရမည်နည်း၊ ထို့ပြင် လိုက်နာရမည့် နိယမ (စည်းကမ်းသတ္တိ) များသည် မည်သို့သောအမျိုးအစား ဖြစ်သနည်း။

Verse 3

ईश्वर उवाच । हेमन्ते शिशिरे वापि वसन्ते वाथ भामिनि । यदा च जायते चित्तं वित्तं वा पर्व वा भवेत्

ဣရှ္ဝရက ပြောသည်— “အို လှပသောမိန်းမ၊ ဟေမန္တရာသီ၊ ရှိရှိရရာသီ သို့မဟုတ် ဝသန္တရာသီ၌ဖြစ်စေ—စိတ်ဆန္ဒ ပေါ်လာသည့်အခါ၊ သို့မဟုတ် ငွေကြေးအင်အား ရရှိသည့်အခါ၊ သို့မဟုတ် မင်္ဂလာကောင်းသော အခါအခွင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့်အခါ—”

Verse 4

तदैव यात्रा कर्त्तव्या भावस्तत्रैव कारणम् । कृत्वा तु नियमं कंचित्स्वगृहे वरवर्णिनि

—ထိုအချိန်တင်ပင် ယာထရာကို ဆောင်ရွက်ရမည်၊ အကြောင်းမူကား ထိုနေရာ၌ အတွင်းစိတ်၏ ဘာဝ (bhāva) သည် အမှန်တကယ်သော အကြောင်းရင်း ဖြစ်၏။ ထို့နောက် အို အလှအပအထူးရှိသောမိန်းမ၊ မိမိအိမ်၌ နိယမတစ်စုံတစ်ရာကို ခံယူလိုက်ပြီး—

Verse 5

प्रणम्य मनसा रुद्रं कृत्वा श्राद्धं यथाविधि । स्थानं प्रदक्षिणं कृत्वा वाग्यतः सुसमाहितः

စိတ်ထဲ၌ ရုဒ္ဒြကို ဦးညွှတ်ပူဇော်၍ စည်းကမ်းအတိုင်း ရှရဒ္ဓကို ပြုလုပ်ပြီး၊ သန့်ရှင်းသောနေရာကို ပတ်လည်လှည့်ကာ၊ စကားကို ထိန်းချုပ်၍ စိတ်တည်ငြိမ်ကောင်းစွာ နေ၏။

Verse 6

नियतो नियताहारो गच्छेच्चैव ततः पथि । कामक्रोधौ परित्यज्य लोभमोहौ तथैव च

စည်းကမ်းတကျနေ၍ အစားအစာကို ထိန်းညှိကာ ထို့နောက် လမ်းပေါ်သို့ ဆက်လက်သွားရမည်။ ကာမနှင့် ဒေါသကို စွန့်ပစ်၍ လောဘနှင့် မောဟကိုလည်း ထိုနည်းတူ စွန့်ပစ်ရမည်။

Verse 7

ईर्ष्यामत्सरलौल्यं च यात्रा कार्या ततो नृभिः । तीर्थानुगमनं पुण्यं यज्ञेभ्योऽपि विशिष्यते

ထို့ကြောင့် လူတို့သည် ခရီးသွားပူဇော် (တီရ္ထယာထရာ) ကို ဆောင်ရွက်ရမည်။ မနာလိုခြင်း၊ မနာကျင်မုန်းတီးခြင်းနှင့် လောဘကို စွန့်ပစ်ရမည်။ တီရ္ထများကို လိုက်လံသွားရောက်ခြင်း၏ ကုသိုလ်သည် ယဇ္ဉပူဇော်ပွဲများထက်ပင် ထူးမြတ်သည်ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 8

अग्निष्टोमादियज्ञैश्च इष्ट्वा विपुलदक्षिणैः । तत्तत्फलमवाप्नोति तीर्थानुगमनेन यत्

အဂ္နိဋ္ဌောမ စသည့် ယဇ္ဉများကို ပြုလုပ်၍ ပူဇော်ပွဲအတွက် ဒက္ခိဏာများစွာ ပေးလှူရာမှ ရရှိသည့် အကျိုးအမြတ် အမျိုးမျိုးကို၊ တီရ္ထများသို့ ခရီးသွားပူဇော်ခြင်းဖြင့်လည်း ထိုအတိုင်း ရရှိနိုင်သည်။

Verse 9

कलेर्युगं महाघोरं प्राप्य पापसमन्वितम् । नान्येनाऽस्मिन्नुपायेन धर्म्मः स्वर्गश्च लभ्यते । विना यात्रां महादेवि सोमेशस्य न संशयः

အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် ကလိယုဂ်၌ ပာပများနှင့် ပြည့်နှက်လာသောအခါ၊ ဤလောက၌ အခြားနည်းလမ်းဖြင့် ဓမ္မနှင့် ကောင်းကင်ဘုံကို မရနိုင်။ မဟာဒေဝီရေ၊ ဆိုမေရှ္ဝရသို့ ခရီးသွားပူဇော်ခြင်း မရှိလျှင် သံသယမရှိပေ။

Verse 10

ये कुर्वंति नरा यात्रां शुचिश्रद्धासमन्विताः । कलौ युगे कृतार्थास्ते ये त्वन्ये ते निरर्थकाः

သန့်ရှင်းမှုနှင့် ယုံကြည်သဒ္ဓါဖြင့် ဘုရားဖူးခရီးကို ထွက်သူတို့သည် ကလိယုဂ၌ အကျိုးပြည့်စုံသူများ ဖြစ်ကြ၏။ ထိုသို့မဟုတ်သူတို့ကား အဓိပ္ပါယ်မဲ့သူများ ဖြစ်၏။

Verse 11

यथामहोदधेस्तुल्यो न चान्योऽस्ति जलाशयः । तथा प्राभासिकात्क्षेत्रात्समं तीर्थं न विद्यते

မဟာသမုဒ္ဒရာနှင့် တူညီသော ရေကန်အခြားမရှိသကဲ့သို့၊ ပရဘ္ဟာသိက က္ရှೇತ್ರ (Prabhāsa-kṣetra) နှင့် တူညီသော တီရ္ထ မရှိပါ။

Verse 12

अनुपोष्य त्रिरात्राणि तीर्थान्यनभिगम्य च । अदत्त्वा कांचनं गाश्च दरिद्रोनाम जायते

သုံးညအစာရှောင်ကို မပြုလုပ်ဘဲ၊ သန့်ရှင်းသော တီရ္ထများသို့ မသွားရောက်ဘဲ၊ ရွှေနှင့် နွားကို ဒါနမပေးဘဲရှိသူသည် ‘ဆင်းရဲသူ’ ဟု ခေါ်ခံရပြီး ကုသိုလ်မင်္ဂလာကင်းမဲ့သွား၏။

Verse 13

यन्यगम्यानि तीर्थानि दुर्गाणि विषमाणि च । मनसा तानि गम्यानि सर्वतीर्थगतीप्सुना

သွားရောက်ရန် ခက်ခဲ၍ ဝေးလံကြမ်းတမ်းသော တီရ္ထများပင်လျှင်၊ တီရ္ထအားလုံးသို့ သွားရောက်ခြင်း၏ အကျိုးကို လိုလားသူသည် စိတ်ဖြင့်ပင် ချဉ်းကပ်သင့်၏။

Verse 14

यस्य हस्तौ च पादौ च मनश्चैव सुसंयतम् । विद्या तपश्च कीर्तिश्च स तीर्थफलमश्नुते

လက်နှင့် ခြေ၊ စိတ်ကို ကောင်းစွာ ထိန်းချုပ်ထားပြီး၊ ပညာ၊ တပဿ (အာစရိယ) နှင့် ကောင်းသောဂုဏ်သတင်းရှိသူသည် တီရ္ထ၏ အကျိုးကို အမှန်တကယ် ခံစားရ၏။

Verse 15

नियतो नियताहारः स्नान ।जाप्यपरायणः । व्रतोपवासनिरतः स तीर्थफलमश्नुते

စည်းကမ်းတကျရှိ၍ အစားအစာကို မျှတစွာထိန်းသိမ်းကာ ရေချိုးသန့်စင်ခြင်းနှင့် ဇပ (မန္တရရွတ်) ကို အလေးထားပြီး ဝရတနှင့် ဥပဝါသ (အစာရှောင်) တွင် မနားမနေလုပ်ဆောင်သူသည် တီရ္ထယာထရာ၏ အကျိုးကို ရရှိ၏။

Verse 16

अक्रोधनश्च देवेशि सत्यशीलो दृढव्रतः । आत्मोपमश्च भूतेषु स तीर्थफलमश्नुते

အို ဘုရားရှင်၏ မယ်တော် (ဒေဝေရှီ) ရေ—ဒေါသကင်း၍ သစ္စာကို စောင့်ထိန်းသူ၊ ဝရတကို ခိုင်မြဲစွာ ထိန်းသိမ်းသူ၊ သတ္တဝါအားလုံးကို မိမိနှင့်တူဟု မြင်သူသည် တီရ္ထယာထရာ၏ အကျိုးကို ရရှိ၏။

Verse 17

कुरुक्षेत्रादितीर्थानि रथगम्यानि यानि तु । तान्येव ब्राह्मणो यायादानदोषो न तेषु वै

ကူရုက္ခေတ္တရမှ စ၍ ရထားဖြင့် သွားရောက်နိုင်သော တီရ္ထများရှိသကဲ့သို့—ဗြာဟ္မဏသည် ထိုတီရ္ထများသို့သာ သွားသင့်၏။ ထိုသို့ စီးနင်းသွားလာခြင်း၌ အပြစ်မရှိကြောင်း အမှန်တကယ် ဖြစ်၏။

Verse 18

ये साधवो धनोपेतास्तीर्थानां स्मरणे रताः । तीर्थे दानाच्च योगाच्च तेषामभ्यधिकं फलम्

သီလရှိသော သာဓုများသည် ဓနရှိ၍ တီရ္ထများကို အမြဲသတိရခြင်း၌ ပျော်မွေ့ကြ၏။ ထိုသူတို့သည် တီရ္ထ၌ ဒါနပြုခြင်းနှင့် ယောဂ (စည်းကမ်းတကျ အကျင့်) ကြောင့် ပိုမိုမြင့်မားသော အကျိုးကို ရရှိကြ၏။

Verse 19

ये दरिद्रा धनैर्हीनास्तीर्थानुगमनेरताः । तेषां यज्ञफलावाप्तिर्विनापि धनसंचयैः

ဆင်းရဲ၍ ဓနမရှိသူများပင် တီရ္ထများသို့ သွားလာသော တီရ္ထယာထရာလမ်းကို စိတ်အားထက်သန်စွာ လိုက်နာကြလျှင်—ဓနစုဆောင်းမှု မရှိသော်လည်း ယဇ္ဉ၏ အကျိုးကို ရရှိကြ၏။

Verse 20

सर्वेषामेव वर्णानां सर्वाश्रमनिवासिनाम् । तीर्थं तु फलदं ज्ञेयं नात्र कार्या विचारणा

ဝဏ္ဏအမျိုးအစားအားလုံးနှင့် အာශ්ရမအမျိုးမျိုး၌ နေထိုင်သူတို့အတွက်၊ တီရ္ထသည် အကျိုးပေးသောအရာဟု သိမှတ်ရမည်။ ဤနေရာ၌ သံသယ၊ ဆွေးနွေးခြင်း မလိုအပ်။

Verse 21

कार्यांतरेण यो गत्वा स्नानं तीर्थे समाचरेत् । न च यात्राफलं तस्य स्नानमात्रं फलं भवेत्

အခြားကိစ္စတစ်ခုကြောင့် သွားရင်း တီရ္ထ၌ ရေချိုးကာ ကျင့်သုံးသူသည် ယာတရာ (ဘုရားဖူးခရီး) ၏ အကျိုးကို မရနိုင်။ ရေချိုးခြင်း၏ အကျိုးသာ ဖြစ်မည်။

Verse 22

तीर्थानुगमनं पद्भ्यां तपःपरमिहोच्यते । तदेव कृत्वा यानेन स्नानमात्रफलं लभेत्

တီရ္ထသို့ ခရီးလမ်းကို ခြေဖြင့်လိုက်သွားခြင်းကို ဤနေရာ၌ အမြင့်ဆုံးသော တပဿ (အာစတီ) ဟု ဆို၏။ ထိုခရီးကို ယာဉ်ဖြင့် သွားလျှင် ရေချိုးခြင်း၏ အကျိုးသာ ရမည်။

Verse 23

यस्यान्यः कुरुते शक्त्या तीर्थयात्रां तथेश्वरि । स्वकीयद्रव्ययानाभ्यां फलं तस्य चतुर्गुणम्

အို ဣရှ္ဝရီ၊ မိမိ၏ အင်အားမတတ်နိုင်သဖြင့် အခြားသူတစ်ဦးက တီရ္ထယာတရာကို ဆောင်ရွက်ပေးလျှင်၊ မိမိ၏ ငွေကြေးနှင့် ယာဉ်ကို ပံ့ပိုးခြင်းကြောင့် ထိုသူ၏ အကျိုးသည် လေးဆ တိုးပွားသည်။

Verse 24

तीर्थानुगमनं कृत्वा भिक्षाहारा जितेंद्रियाः । प्राप्नुवंति महादेवि तीर्थे दशगुणं फलम्

အို မဟာဒေဝီ၊ တီရ္ထယာတရာကို ဆောင်ရွက်၍ ဆွမ်းခံစားသောက်ကာ အင်ဒြိယများကို အနိုင်ယူထားသူတို့သည် တီရ္ထ၌ ဆယ်ဆသော အကျိုးကို ရရှိကြသည်။

Verse 25

छत्रोपानद्विहीनस्तु भिक्षाशी विजितेंद्रियः । महापातकजैर्घोरैर्विप्रः पापैः प्रमुच्यते

ထီးနှင့် ဖိနပ်မရှိဘဲ၊ ဆွမ်းခံ၍သာ စားသောက်ကာ အင်ဒြိယတို့ကို အနိုင်ယူထားသော ဗြာဟ္မဏသည် မဟာပာတကတို့မှ ပေါက်ဖွားသော ကြောက်မက်ဖွယ် အပြစ်များမှ လွတ်မြောက်၏။

Verse 26

न भैक्षं परपाकं तु न च भैक्ष्यं प्रतिग्रहम् । सोमपानसमं भैक्ष्यं तस्माद्भैक्षं समाचरेत्

ဆွမ်းခံခြင်းကို အခြားသူအိမ်၌ ချက်ထားသော အစားအစာကို ကိုယ့်အလိုလိုက်စားသကဲ့သို့ မယူရ၊ ထို့ပြင် ဆွမ်းကို ပရတိဂ္ရဟ (လက်ခံလှူဒါန်း) ဟူသော ပုံစံတကျ လက်ခံခြင်းအဖြစ်လည်း မယူဆရ။ ဆွမ်းအစာသည် ဆိုမရည်သောက်ခြင်းနှင့် တူသဖြင့် ထို့ကြောင့် ဆွမ်းခံအသက်မွေးမှုကို ကျင့်သုံးရမည်။

Verse 27

लोकेऽस्मिन्द्विविधं तीर्थं स्वच्छ न्दैर्निर्म्मितं तथा । स्वयंभूतं प्रभासाद्यं निर्मितं दैवतैः कृतम्

ဤလောက၌ တီရ္ထ (သန့်ရှင်းသော ဖြတ်ကူးရာ) သည် နှစ်မျိုးရှိ၏—လူတို့၏ လွတ်လပ်သော အားထုတ်မှုဖြင့် တည်ထောင်ထားသော တီရ္ထနှင့်၊ ကိုယ်တိုင်ပေါ်ထွန်းသော တီရ္ထတို့ဖြစ်သည်။ ထိုတို့အနက် ပရဘာသ (Prabhāsa) သည် အထွတ်အမြတ်ဖြစ်ပြီး၊ နတ်တို့က တည်ထောင်ထားသော တီရ္ထများလည်း ပါဝင်သည်။

Verse 28

स्वयंभूते महातीर्थे स्वभावे च महत्तरे । तस्मिंस्तीर्थे प्रतिगृह्य कृताः सर्वे प्रतिग्रहाः

ကိုယ်တိုင်ပေါ်ထွန်းသော မဟာတီရ္ထ၌၊ သဘာဝအားဖြင့် အလွန်မြင့်မြတ်သော ထိုတီရ္ထတွင် လက်ခံယူသော ပရတိဂ္ရဟ (လက်ခံလှူဒါန်း) အမှုအားလုံးသည် လက်ခံခြင်းအဖြစ် ပြည့်စုံစွာ သတ်မှတ်ခံရ၏ (အကျိုးဆက်လည်း ပြည့်စုံစွာ ဖြစ်၏)။

Verse 29

प्रतिग्रहनिवृत्तस्य यात्रादशगुणं फलम् । तेन दत्तानि दानानि यज्ञैर्देवाः सुतर्पिताः

လက်ခံလှူဒါန်းခြင်းကို ရှောင်ကြဉ်သူအတွက် ယာတရာ (ဘုရားဖူးခရီး) ၏ အကျိုးသည် ဆယ်ဆတိုး၏။ ထိုသူက ပေးသော ဒါနများကြောင့် နတ်တို့သည် ယဇ္ဉပူဇော်သကဲ့သို့ အလွန်စိတ်ကျေနပ်ကြ၏။

Verse 30

येन क्षेत्रं समासाद्य निवृत्तिः परमा कृता । वस्तुलौल्याद्धि यः क्षेत्रे प्रतिग्रहरुचिस्तथा

ဤသန့်ရှင်းသောကွင်းသို့ ရောက်လာပြီး လက်လွှတ်ခြင်းအမြင့်ဆုံးကို အမှန်တကယ် ကျင့်သုံးသူသည် အမြတ်အမြင့်ဆုံးကို ရရှိ၏။ သို့ရာတွင် ပစ္စည်းလောဘကြောင့် သန့်မြတ်ရာဌာန၌ လက်ခံလှူဒါန်းမှုကို နှစ်သက်လာသူမူ—

Verse 31

नैव तस्य परोलोको नायं लोको दुरात्मनः । अथ चेत्प्रतिगृह्णाति ब्राह्मणो वृत्तिदुर्बलः । दशांशमर्जिताद्दद्यादेवं तत्र न हीयते

စိတ်မကောင်းသောသူအတွက် နောက်လောကလည်း မရှိ၊ ဤလောကလည်း အကျိုးအမှန်မရှိ။ သို့သော် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းအားနည်းသော ဗြာဟ္မဏတစ်ဦးက လက်ခံရမည်ဆိုလျှင် ရရှိသမျှ၏ ဆယ်ပုံတစ်ပုံကို လှူဒါန်းပေးရမည်။ ထိုသို့ပြုလျှင် သန့်ရှင်းရာဌာန၌ ဓမ္မအရှုံးမခံရ။

Verse 32

विप्रवेषं समास्थाय शूद्रो भूत्वा प्रतिग्रहम् । तृणकाष्ठसमं वापि प्रतिगृह्य पतत्यधः

ဗြာဟ္မဏအဝတ်အစားကို ဆင်ယင်ကာ ရှုဒြာဖြစ်လျက် လက်ခံလှူဒါန်းမှုကို အလုပ်အကိုင်လို ပြုသူသည် မြက်သစ် သို့မဟုတ် သစ်တုံးကဲ့သို့ တန်ဖိုးမဲ့သည့်အရာကိုပင် လက်ခံရလျှင်လည်း အောက်သို့ ကျရောက်ပျက်စီးသည်။

Verse 33

कुम्भीपाकादिकेष्वेवं महानरककोटिषु । यावदिंद्रसहस्राणि चतुर्द्दश वरानने

ထို့ကြောင့် ကုမ္ဘီပာကာ စသည့် ကြောက်မက်ဖွယ် နရကများ၊ မဟာနရကအရေအတွက် မကုန်နိုင်သည့် အတွင်း၌၊ အလှမျက်နှာရှင်မ၊ အင်ဒြာ တစ်သောင်းလေးထောင် ကြာသမျှကာလ နေထိုင်ရ၏။

Verse 34

तस्मान्नैव प्रतिग्राह्यं किमन्यैर्ब्राह्मणैरपि । द्विप्रकारस्य तीर्थस्य कृतस्याप्यकृतस्य च

ထို့ကြောင့် လှူဒါန်းသည့်အရာကို မလက်ခံသင့်—အခြားသူများသာမက ဗြာဟ္မဏများပင်လည်း—တီရ္ထသည် ပြုလုပ်ထားသောအမျိုးအစားဖြစ်စေ၊ မပြုလုပ်ဘဲ ကိုယ်တိုင်ပေါ်ထွန်းသောအမျိုးအစားဖြစ်စေ။

Verse 35

स्वकीयभावसंयुक्तः संपूर्णं फलमश्नुते । लभते षोडशांशं स यः परान्नेन गच्छति

မိမိ၏တရားသဘောနှင့်ပေါင်းစည်း၍ မိမိအားကိုးစိတ်ဖြင့်ရှိသူသည် အကျိုးဖလကို ပြည့်စုံစွာခံစားရ၏။ အခြားသူ၏အစာဖြင့် အားထား၍ သွားလာသူသည် အကျိုး၏ ဆယ့်ခြောက်ပုံတစ်ပုံသာ ရ၏။

Verse 36

अशक्तस्य तथांधस्य पंगोर्यायावरस्य च । विहितं कारणायानमच्छिद्रे ब्राह्मणे कुतः

အားနည်းသူ၊ မျက်မမြင်သူ၊ ခြေမကောင်းသူနှင့် လှည့်လည်သွားလာသည့် ယာယာဝရ သာသနာ့လျှောက်သူတို့အတွက် အကြောင်းပြချက်မှန်ကန်လျှင် အားထား၍ ခရီးသွားခြင်းကို ခွင့်ပြုထား၏။ သို့ရာတွင် အပြစ်ကင်းသော ဗြာဟ္မဏအတွက် ထိုသို့ အားထားခြင်းကို အဘယ်အကြောင်းဖြင့် တရားပြနိုင်မည်နည်း။

Verse 37

स्नानखादनपानैश्च वोढृभ्यस्तीर्थसेवकः । ददत्सकलमाप्नोति फलं तीर्थसमुद्भवम्

တီရ္ထ (သန့်ရှင်းသောကူးကန်) တွင် တီရ္ထကို စိတ်ပါလက်ပါ စောင့်ရှောက်သူသည် သယ်ဆောင်၍ ခရီးသွားသူတို့အား ရေချိုးရန်ရေ၊ အစာနှင့် သောက်ရေကို ပေးလှူခြင်းဖြင့် တီရ္ထမှ ပေါ်ပေါက်သော ကုသိုလ်အကျိုးကို အပြည့်အဝ ရရှိ၏။

Verse 38

न षोडशांशं यत्नेन लब्धार्थं यदि यच्छति । पंचमांशमथो वापि दद्यात्तत्र द्विजातिषु

ကြိုးစား၍ ရရှိသော ဥစ္စာမှ ဆယ့်ခြောက်ပုံတစ်ပုံတောင် မလှူဒါန်းနိုင်လျှင်၊ အနည်းဆုံး ထိုနေရာ၌ ဒွိဇာတိ (နှစ်ကြိမ်မွေး) တို့အကြား၌ ငါးပုံတစ်ပုံကို လှူသင့်၏။

Verse 39

देवतानां गुरूणां च मातापित्रोश्च कामतः । पुण्यदः समवाप्नोति तदेवाष्टगुणं फलम्

ဒေဝတာတို့၊ ဆရာဂုရုတို့နှင့် မိဘတို့ကို ဂုဏ်ပြု၍ စိတ်လိုလက်ရ ပုဏ္ဏ (ကုသိုလ်) ကို ပေးလှူသူသည် ထိုအကျိုးဖလကိုပင် ရှစ်ဆတိုး၍ ရရှိ၏။

Verse 40

स्नानं दानं जपो होमः स्वाध्यायो देवतार्चनम् । पुण्यं देयं तु सर्वत्र नापुण्यं दीयते क्वचित्

ရေချိုးခြင်း၊ လှူဒါန်းခြင်း၊ မန္တရားရွတ်ဖတ်ခြင်း၊ ဟောမမီးပူဇော်ခြင်း၊ ဝေဒသင်ယူခြင်းနှင့် ဒေဝတာပူဇော်ခြင်း—ဤကောင်းမှုတို့ကို နေရာတိုင်းတွင် ပြုလုပ်သင့်၏; မကောင်းမှုကို မည်သည့်နေရာတွင်မျှ မပေးမလှူရ။

Verse 41

पितरं मातरं तीर्थे भ्रातरं सुहृदं गुरुम् । यमुद्दिश्य निमज्जेत द्वादशांशं लभेत सः

တီရ္ထ၌ မိမိ၏ ဖခင်၊ မိခင်၊ ညီအစ်ကို၊ မိတ်ဆွေ သို့မဟုတ် ဂုရုကို အကျိုးပြုစေလိုသော ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ရေထဲသို့ မျောဝင်မူလျှင်၊ ထိုသူသည် ကုသိုလ်၏ ဆယ့်နှစ်ပုံတစ်ပုံကို ရရှိ၏။

Verse 42

कुशैस्तु प्रतिमां कृत्वा तीर्थवारिषु मज्जयेत् । यमुद्दिश्य महादेवि अष्टभागं लभेत सः

အို မဟာဒေဝီ၊ ကုရှမြက်ဖြင့် ရုပ်ပုံတစ်ခု ပြုလုပ်ကာ တီရ္ထရေထဲ၌ မျောဝင်စေ၍ ရည်ညွှန်းထားသောသူအတွက် ပြုလျှင်၊ ထိုသူသည် ကုသိုလ်၏ ရှစ်ပုံတစ်ပုံကို ရရှိ၏။

Verse 43

महादानानि ये विप्रा गृह्णन्ति ज्ञानदुर्बलाः । वृक्षास्ते द्विजरूपेण जायंते ब्रह्मराक्षसाः

အမှန်တရား၏ ဉာဏ်အား နည်းပါးလျက် ကြီးမားသော လှူဒါန်းမှုများကို လက်ခံယူသော ဗြာဟ္မဏတို့သည်—ဗြဟ္မရာက္ခသ (brahmarākṣasa) ဖြစ်လာကာ၊ ဒွိဇပုံသဏ္ဌာန်ရှိသကဲ့သို့ ထင်ရသော သစ်ပင်အဖြစ် မွေးဖွားကြ၏။

Verse 44

न वेदबलमाश्रित्य प्रतिग्रहरुचिर्भवेत् । अज्ञानाद्वा प्रमादाद्वा दहते कर्म नेतरत्

ဝေဒဝိနယ၏ အားကို မမှီခိုဘဲ လှူဒါန်းခံယူခြင်းကို မနှစ်သက်သင့်; အဗိဇ္ဇာကြောင့်ဖြစ်စေ ပေါ့လျော့မှုကြောင့်ဖြစ်စေ ထိုအပြုအမူသည် မိမိ၏ ကမ္မကို လောင်ကျွမ်းစေသည်—အခြားအရာမဟုတ်။

Verse 45

चितिकाष्ठं तु वै स्पृष्ट्वा यज्ञयूपं तथैव च । वेदविक्रयिणं स्पृष्ट्वा स्नानमेव विधीयते

သင်္ချိုင်းမီးပုံ၏ သစ်တုံးကို ထိမိခြင်း၊ ယဇ္ဉယူပ (ယဇ္ဉတိုင်) ကို ထိမိခြင်း၊ ထို့ပြင် ဝေဒကို ရောင်းချသူကို ထိမိပြီးနောက် သန့်စင်ရန် ရေချိုးခြင်းသာ အမိန့်ထားသည်။

Verse 46

आदेशं पठते यस्तु आदेशं तु ददाति यः । द्वावेतौ पापकर्माणौ पातालतलवासिनौ

‘အာဒေရှ’ ကို ဖတ်ရွတ်သူနှင့် ‘အာဒေရှ’ ကို ပေးသူ—ဤနှစ်ဦးစလုံးသည် အပြစ်ကမ္မကို ပြုသူများဖြစ်၍ ပာတားလ (အောက်လောက) တွင် နေထိုင်ရမည့်သူများ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 47

आदेशं पठते यस्तु संजिघृक्षुः प्रतिग्रहम् । तीर्थे चैव विशेषेण ब्रह्मघ्नः सैव नेतरः । स्थितो वै नृपतेर्द्वारि न कुर्याद्वेदविक्रयम्

လက်ခံလှူဒါန်းမှုကို ရယူလိုသောစိတ်ဖြင့် ‘အာဒေရှ’ ကို ဖတ်ရွတ်သူသည်—အထူးသဖြင့် တီရ္ထ (သန့်ရှင်းရာကူးကန်) တွင်—ဗြဟ္မဏကို သတ်သူကဲ့သို့ သတ်မှတ်ရမည်၊ အမှန်တကယ် လမ်းညွှန်မဟုတ်။ မင်း၏တံခါးဝ၌ ရပ်နေသော်လည်း ဝေဒကို ရောင်းဝယ်ခြင်းကို မပြုသင့်။

Verse 48

हत्वा गावो वरं मांसं भक्षयीत द्विजाधमः । वरं जीवन्समं मत्स्यैर्न कुर्याद्वेदविक्रयम् । ब्रह्महत्यासमं पापं न भूतं न भविष्यति

အဆိုးဆုံးသော ဒွိဇသည် နွားကို သတ်၍ အသားကို စားသော်လည်း ကောင်း၏; ငါးကဲ့သို့ အဆင့်တူနေထိုင်ရသော်လည်း ကောင်း၏—ဝေဒကို ရောင်းချခြင်းထက်။ ဗြဟ္မဟတ္ယာနှင့် တူညီသော အပြစ်သည် ဤထက် ပို၍ မရှိခဲ့၊ နောင်လည်း မရှိလိမ့်မည်။

Verse 49

वरं कुर्याच्च तद्देवि न कुर्याद्वेदविकयम् । तीर्थे चैव विशेषेण महाक्षेत्रे तथैव च

အို ဒေဝီ၊ မဖြစ်မနေဆိုလျှင် အခြားသေးငယ်သော အမှုများကို ပြုနိုင်သော်လည်း ဝေဒကို ရောင်းချခြင်းကို မပြုရ။ အထူးသဖြင့် တီရ္ထ၌လည်းကောင်း၊ မဟာက்ஷೇತ್ರ (သန့်ရှင်းမြေကြီးကြီး) ၌လည်းကောင်း ဖြစ်သည်။

Verse 50

दीयमानं तु वै दानं यस्त्यजेत्तीर्थसेवकः । तीर्थं करोति तीर्थं च स पुनाति च पूर्वजान्

တီရ္ထကို စောင့်ရှောက်ဝန်ဆောင်သူသည် သင့်တော်စွာ ပူဇော်အပ်သော ဒါနကို ငြင်းပယ်လျှင် တီရ္ထကို တကယ့်တီရ္ထဖြစ်စေပြီး မိမိ၏ ဘိုးဘွားများကိုပါ သန့်စင်ပေးသည်။

Verse 51

यदन्यत्र कृतं पापं तीर्थे तद्याति लाघवम् । न तीर्थकृतमन्यत्र क्वचिदेव व्यपोहति

အခြားနေရာတွင် ပြုသော အပြစ်သည် တီရ္ထသို့ ရောက်လျှင် ပေါ့ပါးသက်သာလာသည်။ သို့သော် တီရ္ထ၌ ပြုသော အပြစ်သည် မည်သည့်နေရာတွင်မျှ မဖယ်ရှားနိုင်။

Verse 52

तैलपात्रमिवात्मानं यो रक्षेत्तीर्थसेवकः । स तीर्थफलमस्कन्नं विप्रः प्राप्नोति संयतः

တီရ္ထဝန်ဆောင်သူသည် ဆီအိုးကို မယိုမပျက် စောင့်ရှောက်သကဲ့သို့ မိမိကိုယ်ကို စောင့်ရှောက်လျှင် တီရ္ထ၏ အကျိုးကို မလျော့မနည်း ရရှိသည်။ ထိန်းသိမ်းသည့် ဗြာဟ္မဏသည် ထိုအကျိုးကို အမှန်တကယ် ရယူသည်။

Verse 53

यस्ययस्यात्ति पक्वान्नमल्पं वा यदि वा बहु । तीर्थगस्तस्य तस्यार्धं स्नातस्य विनियच्छति

တီရ္ထသို့ သွားရောက်ပြီး ချက်ပြုတ်အစားအစာကို နည်းနည်းဖြစ်စေ များများဖြစ်စေ စားသုံးသူသည် ရေချိုးပြီးနောက် အဝက်ကို အလှူအဖြစ် ခွဲထားသင့်သည်။

Verse 54

यो न क्लिष्टोपि भिक्षेत ब्राह्मण स्तीर्थसेवकः । सत्यवादी समाधिस्थः स तीर्थस्योपकारकः

ဒုက္ခရောက်သော်လည်း မတောင်းမခံဘဲ တီရ္ထကို ဝန်ဆောင်သော ဗြာဟ္မဏသည် သစ္စာပြောသူ၊ စိတ်တည်ငြိမ်သမာဓိ၌ တည်သူဖြစ်၍ တီရ္ထ၏ အကျိုးပြုသူ အမှန်တကယ် ဖြစ်သည်။

Verse 55

कृते युगे पुष्कराणि त्रेतायां नैमिषं तथा । द्वापरे तु कुरुक्षेत्रं प्राभासिकं कलौयुगे

ကൃതယုဂတွင် ပုஷ్కရသည် အမြင့်မြတ်ဆုံး; တ్రေတယုဂတွင် နိုင်မိရှလည်း ထိုသို့ပင်; ဒွာပရယုဂတွင် ကုရုက္ခေတ္တရ; ကလိယုဂတွင် ပရဘာသသည် အထွတ်အမြတ်ဆုံး ဖြစ်သည်။

Verse 56

तिष्ठेद्युगसहस्रंतुपादेनैकेन यः पुमान् । प्रभासयात्रामेको वा समं भवति वा न वा

လူတစ်ယောက်က ခြေတစ်ဖက်တည်းဖြင့် ယုဂတစ်ထောင်တိုင်တိုင် ရပ်နေနိုင်သော်လည်း၊ ထိုအရာသည် ပရဘာသယာထရာ တစ်ကြိမ်နှင့်တောင် တူညီမလား မတူညီမလားဟု ဆိုရလောက်အောင်၊ ပရဘာသယာထရာ၏ ဂုဏ်သတင်းသည် မတိုင်းမတာ မြင့်မြတ်လှ၏။

Verse 57

एतत्क्षेत्रं समागत्य मध्यभागे वरानने । यानानि तु परित्यज्य भाव्यं पादचरैर्नरैः

မျက်နှာလှသော မိန်းမရေ၊ ဤသန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರသို့ ရောက်လာ၍ အလယ်ဗဟိုအဝန်းသို့ ဝင်ရောက်သော်၊ လူတို့သည် ယာဉ်များကို စွန့်ထားကာ ခြေလျင်ဖြင့်သာ သွားရမည်။

Verse 58

लुठित्वा लोठनीं तत्र लुठिता यत्र देवताः । ततो नृत्यन्हसन्गायन्भूत्वा कार्पटिका कृतिः । गच्छेत्सोमेश्वरं देवं दृष्ट्वा चादौ कपर्द्दिनम्

အဲဒီမှာ ‘လိုဋနီ’ မြေပြင်ပေါ်၌ လှိမ့်ရမည်—ဒေဝတားတို့တိုင်တိုင် လှိမ့်ခဲ့သော နေရာဖြစ်သည်။ ထို့နောက် ကပြ၊ ရယ်၊ သီချင်းဆိုကာ၊ နိမ့်ချသော ဘိက္ခုသဏ္ဌာန်ကို ဆောင်ယူ၍၊ အရင်ဦးစွာ ကပရ္ဒိန် (ဆံပင်ချည်ထားသော သီဝ) ကို ဖူးမြင်ပြီးနောက် သောမေရှ್ವರ ဘုရားထံ သွားရမည်။

Verse 59

ईदृशं पुरुषं दृष्ट्वा स्थितं सोमेश्वरोन्मुखम् । नित्यं तुष्यंति पितरो गर्जंति च पिता महाः

သောမေရှ్వరကို မျက်နှာမူ၍ ရပ်နေသော ထိုသို့သော လူကို မြင်လျှင်၊ ပိတရ်တို့သည် အမြဲတမ်း ကျေနပ်ပျော်ရွှင်ကြပြီး၊ အဘိုးအဘွားဘိုးဘေးကြီးများပင် ဟစ်အော်၍ ဝမ်းမြောက်ကြသည်။

Verse 60

अस्माकं वंशजो देवं प्रस्थितस्तारणाय नः । गत्वा सोमेश्वरं देवि कुर्याद्वपनमादितः

“ငါတို့မျိုးရိုးမှ ဆင်းသက်သူတစ်ဦးသည် ငါတို့ကို ကယ်တင်ရန် အရှင်ဘုရားထံသို့ ထွက်ခွာသွားပြီ” ဟု။ အို ဒေဝီ၊ ဆိုမေရှွရထံသို့ ရောက်လျှင် အစဦးအဖြစ် ဆံပင်ရိတ်ခြင်း (ဝပန) ကို ပြုလုပ်စေ။

Verse 61

तीर्थोपवासः कर्त्तव्यो यथावद्वै निबोध मे । नास्ति गंगासमं तीर्थं नास्ति क्रतुसमा गतिः

တီရ္ထ၌ အစာရှောင်ခြင်း (ဥပဝါသ) ကို မည်သို့မှန်ကန်စွာ ကျင့်သုံးရမည်ကို ငါ့ထံမှ သေချာနားထောင်လော့။ ဂင်္ဂါနှင့်တူသော တီရ္ထ မရှိ၊ ကရတု (ယဇ္ဉ) ဖြင့်ရသော ဂတိနှင့်တူသော လမ်းကြောင်းလည်း မရှိ။

Verse 62

गायत्रीसदृशं जाप्यं होमो व्याहृतिभिः समः । अंतर्जले तथा नास्ति पापघ्नमघमर्षणात्

ဂါယတြီနှင့်တူသော ဂျပ (မန္တရရွတ်ခြင်း) မရှိ၊ ဗျာဟෘတိများဖြင့် ပြုသော ဟိုးမ (မီးပူဇော်) နှင့်တူသော ဟိုးမလည်း မရှိ။ ထို့အတူ ရေထဲ၌ အဃမර්ෂဏ (Aghamarṣaṇa) ရိတုအခမ်းအနားကဲ့သို့ အပြစ်ဖျက်စီးသူ မရှိ။

Verse 63

अहिंसासदृशं पुण्यं दानात्संचयनं परम् । तपश्चानशनान्नास्ति तथा तीर्थनिषेवणात्

အဟിംသာ (မထိခိုက်မဟုတ်) နှင့်တူသော ကုသိုလ်မရှိ၊ ဒါန (လှူဒါန်းခြင်း) ထက် မြင့်သော စုဆောင်းမှုမရှိ။ အစာမစားခြင်းဖြင့် ပြုသော တပသ (တပဿ) နှင့်တူသော အကျင့်မရှိ၊ ထို့အတူ တီရ္ထများကို သဒ္ဓါဖြင့် ဆည်းကပ်ခြင်းနှင့်တူသော အရာမရှိ။

Verse 64

तीर्थोपवासाद्देवेशि अधिकं नास्ति किञ्चन । पापानां चोपशमनं सतामीप्सितकारकम्

အို ဒေဝေရှီ (အရှင်ဘုရား၏ မဟာဒေဝီ)၊ တီရ္ထ၌ အစာရှောင်ခြင်းထက် မြင့်သော အရာ မရှိ။ ၎င်းသည် အပြစ်တို့ကို သက်သာစေပြီး သုတမန်တို့ ဆန္ဒပြုသမျှကို ပြည့်စုံစေသည်။

Verse 65

उपवासो विनिर्द्दिष्टो विशेषाद्देवताश्रये । ब्राह्मणस्य त्वनशनं तपः परमिहोच्यते

နတ်ဘုရားတည်ရာ အထူးသဖြင့် သာသနာတော်နေရာများတွင် အစာရှောင်ခြင်းကို အထူးညွှန်ကြားထားသည်။ ဗြာဟ္မဏအတွက် အစာမစားဘဲ လုံးဝရှောင်ခြင်းကို ဤနေရာ၌ အမြင့်ဆုံး တပဿဟု ကြေညာထားသည်။

Verse 66

षष्ठकालाशनं शूद्रे तपः प्रोक्तं परं बुधैः । वर्णसंकरजातानां दिनमेकं प्रकीर्तितम्

ပညာရှိတို့က ရှူဒြအတွက် ခြောက်ကြိမ်မြောက်အချိန်တွင် တစ်ကြိမ်သာ စားခြင်းကို အမြင့်ဆုံး တပဿဟု ကြေညာကြသည်။ ဝဏ္ဏရောနှောမွေးဖွားသူတို့အတွက်တော့ တစ်နေ့တည်း (အစာရှောင်ခြင်း) ကို စည်းကမ်းဟု သင်ကြားထားသည်။

Verse 67

षष्ठकालात्परं शूद्रस्तपः कुर्याद्यथा क्वचित् । राष्ट्रहानिस्तदा ज्ञेया राज्ञश्चोपद्रवो महान्

ရှူဒြတစ်ဦးက မည်သည့်အခြေအနေမဆို သတ်မှတ်ထားသောကန့်သတ်ချက် (ခြောက်ကြိမ်မြောက်အချိန်) ထက်ကျော်လွန်၍ တပဿပြုလျှင်၊ ထိုအရာကို နိုင်ငံအတွက် ကပ်ဘေးလက္ခဏာ၊ မင်းအတွက်လည်း ကြီးမားသောဒုက္ခဟု သိမှတ်ရမည်။

Verse 68

शूद्रस्तु षष्ठकालाशी यथाशक्त्या तपश्चरेत् । न दर्भानुद्धरेच्छूद्रो न पिबेत्कापिलं पयः

သို့သော် ရှူဒြသည် ခြောက်ကြိမ်မြောက်အချိန်တွင် အစာစားကာ မိမိစွမ်းအားအတိုင်း တပဿကျင့်ရမည်။ ရှူဒြသည် ဒರ್ಭမြက်ကို မနှုတ်ယူရ၊ ကပိလာ (အညိုရောင်) နွား၏ နို့ကိုလည်း မသောက်ရ။

Verse 69

मध्यपत्रे न भुञ्जीत ब्रह्मवृक्षस्य भामिनि । नोच्चरेत्प्रणवं मंत्रं पुरोडाशं न भक्षयेत्

အလှမယ်ရေ၊ သန့်ရှင်းသော ‘ဗြဟ္မ-သစ်ပင်’ ၏ အလယ်ရွက်ပေါ်တွင် အစာမစားသင့်။ ထို့ပြင် ပရဏဝ (အိုမ်) ကို မန္တရအဖြစ် မထုတ်ဆိုရ၊ ပုရောဍာသ ပူဇာမုန့်ကိုလည်း မစားသင့်။

Verse 70

न शिखां नोपवीतं च नोच्च रेत्संस्कृतां गिरम् । न पठेद्वेदवचनं त्रैरात्रं न हि सेवयेत्

ဤနေရာ၌ śikhā ကိုမထားရ၊ upavīta (သန့်ရှင်းကြိုး) ကိုမဝတ်ရ၊ သင်္သကရစ်အပြောအဆိုသန့်စင်သည့်စကားကိုလည်း မထုတ်ပြောရ။ ဝေဒဝါကျများကို မရွတ်ဖတ်ရ၊ သုံးညပွဲ (trairātra) ကိုလည်း မကျင့်သုံးရ။

Verse 71

नमस्कारेण शूद्रस्य क्रियासिद्धिर्भवेद्ध्रुवम् । निषिद्धाचरणं कुर्वन्पितृभिः सह मज्जति

Śūdra အတွက် နမஸ္ကာရ (namaskāra) ဖြင့် ဂုဏ်ပြုကန်တော့ခြင်းသာလျှင် ကရိယာများ အောင်မြင်စေသည်ဟု အမှန်တကယ်ဆိုနိုင်သည်။ သို့ရာတွင် တားမြစ်ထားသော အကျင့်ကို ကျင့်သူသည် မိမိဘိုးဘွားများနှင့်အတူ ကျဆင်းနစ်မြုပ်ရသည်။

Verse 72

येनैकादशसंख्यानि यंत्रितानींद्रियाणि वै । स तीर्थफलमाप्नोति नरोऽन्यः क्लेशभाग्भवेत्

အင်္ဒြိယာ (အာရုံခံအင်္ဂါ) ဆယ့်တစ်ပါးကို အမှန်တကယ် ထိန်းချုပ်နိုင်သူသည် တီရ္ထ (tīrtha) ၏ အကျိုးဖလကို ရရှိ၏။ အခြားသူတို့မူ ဒုက္ခပင် ဝေမျှခံရသူ ဖြစ်လာသည်။

Verse 73

यच्च तीर्थे पितृश्राद्धं स्नानं तत्र समाचरेत् । हितकारी च भूतेभ्यः सोऽश्नीयात्तीर्थजं फलम्

တီရ္ထ (tīrtha) တွင် ပိတೃ-श्राद्ध (śrāddha) ကို ပြုလုပ်၍ အမိန့်တော်အတိုင်း ထိုနေရာ၌ ရေချိုးကာ သတ္တဝါတို့အပေါ် အကျိုးပြုသူသည် တီရ္ထမှ ပေါက်ဖွားသော အကျိုးဖလကို အမှန်တကယ် ခံစားရ၏။

Verse 74

धर्मध्वजी सदा लुब्धः परदाररतो हि यः । करोति तीर्थगमनं स नरः पातकी भवेत्

ဓမ္မကို အလံတင်ကာ ကိုယ်ကို သာသနာတော်သားကဲ့သို့ ပြသသော်လည်း အမြဲလောဘကြီး၍ သူတစ်ပါး၏ ဇနီးကို စွဲလမ်းသူသည် တီရ္ထသို့ ခရီးသွားပူဇော်လျှင်ပင် အပြစ်ရှိသူပင် ဖြစ်လာသည်။

Verse 75

एवं ज्ञात्वा महादेवि यात्रां कुर्याद्यथाविधि । तीर्थोपवासं कृत्वादौ श्रद्धायुक्तो दृढव्रतः

ဤသို့ သိရှိပြီးနောက်၊ မဟာဒေဝီရေ၊ စည်းကမ်းတော်အတိုင်း ယာထရာ (ဘုရားဖူးခရီး) ကို ဆောင်ရွက်ရမည်။ အစဦးတွင် တီရ္ထ၌ ဥပဝါသ (အစာရှောင်) ကို စိတ်ယုံကြည်မှုနှင့် ဝရတ (သစ္စာကတိ) ခိုင်မြဲစွာဖြင့် ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 76

भोजनं नैव कुर्वीत यदी च्छेद्धितमात्मनः । परान्नं नैव भुञ्जीत तद्दिने ब्राह्मणः क्वचित्

မိမိအကျိုးကောင်းကို လိုလားသူသည် အစာစားခြင်း မပြုရ။ ထိုနေ့၌ ဗြာဟ္မဏသည် မည်သို့မျှ အခြားသူပြင်ဆင်သော အစာ (ပရာအန္န) ကို မစားသင့်။

Verse 77

हस्त्यश्वरथयानानि भूमिगोकांचनादिकम् । सर्वं तत्परिगृह्णीयाद्भोजनं न समाचरेत्

ဆင်၊ မြင်း၊ ရထားနှင့် ယာဉ်အမျိုးမျိုး၊ ထို့ပြင် မြေယာ၊ နွား၊ ရွှေ စသည့်အရာအားလုံးကို ဒါနအဖြစ် လက်ခံနိုင်သည်။ သို့သော် အခြားသူ၏ အစာကို လက်ခံစားသုံးခြင်း မပြုရ။

Verse 78

आमाच्छतगुणं पुण्यं भुञ्जतो ददतोऽपि वा । तीर्थोपवासं कुर्वीत तस्मात्तत्र वरानने

ထိုနေရာ၌ အစာစားသူဖြစ်စေ၊ အစာပေးလှူသူဖြစ်စေ ကုသိုလ်သည် ရာဆတိုးပွား၏။ ထို့ကြောင့် မျက်နှာလှသော မိဖုရားရေ၊ ထိုတီရ္ထ၌ ဥပဝါသ (အစာရှောင်) ကို ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 79

व्रती च तीर्थयात्री च विधवा च विशेषतः । परान्नभोजने देवि यस्यान्नं तस्य तत्फलम्

ဝရတကို ထိန်းသိမ်းသူ၊ တီရ္ထယာထရီ (ဘုရားဖူး) နှင့် အထူးသဖြင့် မုဆိုးမသည်—ဒေဝီရေ—အခြားသူ၏ အစာကို စားသော် ထိုအကျိုးफलသည် အစာပိုင်ရှင်၏ အကျိုးဖြစ်၏။

Verse 80

विधवा चैव या नारी तस्या यात्राविधिं ब्रुवे । कुंकुमं चन्दनं चैव तांबूलं च स्रजस्तथा

မုဆိုးမဖြစ်သော မိန်းမအတွက် ယာထာဘုရားဖူးခြင်း၏ စည်းကမ်းကို ငါဆိုမည်။ ကုင်ကူမ (သဖရံ), စန္ဒနလိမ်းပွတ်, တမ်းဘူလ် (ကွမ်း), နှင့် ပန်းကုံးတို့ကိုလည်း ရှောင်ကြဉ်ရမည်။

Verse 81

रक्तवस्त्राणि सर्वाणि शय्या प्रास्तरणानि च । अशिष्टैः सह संभाषो द्विवारं भोजनं तथा

အနီရောင်အဝတ်အစားအားလုံး၊ အိပ်ရာနှင့် အလွန်အမင်းသက်သာသော အဖုံးအကာများကို ရှောင်ကြဉ်ရမည်။ မယဉ်ကျေးသူများနှင့် စကားပြောခြင်းကိုလည်း၊ တစ်နေ့နှစ်ကြိမ်စားသောက်ခြင်းကိုလည်း ရှောင်ရမည်။

Verse 82

पुंसां प्रदर्शनं चैव हास्यं तमसि वर्जयेत् । सशब्दोपानहौ चैव नृत्यं गतिं च वर्जयेत्

ယောက်ျားများရှေ့တွင် ကိုယ်ကိုပြသခြင်းကို ရှောင်ကြဉ်ရမည်၊ အမှောင်ထဲတွင် ရယ်မောခြင်းကိုလည်း ရှောင်ရမည်။ အသံကျယ်သော ဖိနပ်ကိုလည်း၊ အကနှင့် လှည့်လည်သွားလာခြင်းကိုလည်း ရှောင်ရမည်။

Verse 83

धारणं चैव केशानामंजनं च विलेपनम् । असतीजनसंसर्गं पांडित्यं च परित्यजेत्

ဆံပင်ကို အလွန်အမင်းအလှဆင်စီမံခြင်း၊ မျက်ကွင်းအညန် (ကော်လီရီယမ်) လိမ်းခြင်းနှင့် အလှကုန်လိမ်းပွတ်ခြင်းကို ရှောင်ကြဉ်ရမည်။ အကျင့်ပျက်သူများနှင့် ပေါင်းသင်းခြင်းကိုလည်း၊ ပညာကို အလွန်အမင်းအထင်ကရပြခြင်းကိုလည်း စွန့်လွှတ်ရမည်။

Verse 84

नित्यं स्नानं च कुर्वीत श्वेतवस्त्राणि धारयेत् । यतिश्च ब्रह्मचारी च विधवा च विशेषतः

နေ့စဉ် ရေချိုးရမည်၊ အဖြူရောင်အဝတ်အစားကို ဝတ်ဆင်ရမည်။ အထူးသဖြင့် လောကစွန့်သူ (ယတိ)၊ ဗြဟ္မစရိယာကျင့်သူ ကျောင်းသား၊ နှင့် မုဆိုးမတို့အတွက် ဖြစ်သည်။

Verse 86

देव्युवाच । तपांसि कानि कथ्यन्ते क्षेत्रे प्राभा सिके नरैः । कानि दानानि दीयन्ते केषु तीर्थेषु वा कथम्

ဒေဝီက မေးမြန်းတော်မူ၏ — «ပရဘာသာ သန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರ၌ လူတို့က မည်သည့် တပဿ (အာသီတိ) များကို ပြောဆိုကြသနည်း။ မည်သည့် ဒါန (လှူဒါန်းမှု) များကို ပေးကြသနည်း၊ မည်သည့် တီရ္ထ (သန့်ရေကန်/ဘုရားဖူးနေရာ) များတွင်၊ မည်သို့သော နည်းလမ်းဖြင့်နည်း?»

Verse 87

ईश्वर उवाच । तपः परं कृतयुगे त्रेतायां ज्ञानमिष्यते । द्वापरे यजनं धन्यं दानमेकं कलौ युगे

ဣရှ္ဝရက မိန့်တော်မူ၏ — «ကృతယုဂ၌ တပဿသည် အမြင့်ဆုံးဖြစ်၏။ တ్రေတာယုဂ၌ ဉာဏ် (jñāna) ကို ချမှတ်ထား၏။ ဒွာပရယုဂ၌ ယဇ္ဉ (ယဇန) သည် မင်္ဂလာဖြစ်၏။ ကလိယုဂ၌မူ ဒါန (လှူဒါန်းခြင်း) တစ်ခုတည်းသာ အထူးမြတ်သော လမ်းဖြစ်၏»။

Verse 88

तपस्तप्यन्ति मुनयः कृच्छ्रचान्द्रायणादिकम् । गत्वा प्राभासिकं क्षेत्रं लोकाश्चान्ये कृते युगे

ကృతယုဂ၌ မုနိတို့သည် ကೃચ્છ्र၊ စန္ဒြာယဏ (Cāndrāyaṇa) စသည့် ဝတ်ပြုကတိများဖြင့် တပဿကို ပြုကြ၏။ အခြားလူများလည်း ပရဘာသာ သန့်ရှင်းသော ဒေသသို့ သွားရောက်ကာ ထိုတပဿကို ကျင့်ကြ၏။

Verse 89

कलौ दानानि दीयन्ते ब्राह्मणेभ्यो यथाविधि । प्रभासं क्षेत्रमासाद्य तपसां प्राप्यते फलम्

ကလိယုဂ၌ ဗြာဟ္မဏတို့အား နည်းလမ်းတကျ ဒါနများ ပေးလှူရ၏။ ထို့ပြင် ပရဘာသာ သန့်ရှင်းသော က్షेत्रသို့ ရောက်လျှင် တပဿ၏ အကျိုးကို ရရှိနိုင်၏။

Verse 90

तुलापुरुषब्रह्माण्डपृथिवीकल्पपादपाः । हिरण्य कामधेनुश्च गजवाजिरथास्तथा

တူလာပုရုရှ (Tulāpuruṣa)၊ ဗြဟ္မာဏ္ဍ (Brahmāṇḍa)၊ ပೃഥိဝီ (Pṛthivī)၊ ကလ္ပပာဒပ (Kalpapādapa) ဟူသော မဟာဒါနများ၊ ထို့ပြင် ရွှေကာမဓೇနု (Kāmadhenu) နှင့် ဆင်၊ မြင်း၊ ရထားတို့ကိုလည်း (အကြီးမားဆုံးသော လှူဒါန်းမှုများအဖြစ်) ဖော်ပြထားသည်။

Verse 91

रत्नधेनुहिरण्याश्वसप्तसागर एव च । महाभूतघटो विश्वचक्रकल्पलताभिधः

ထို့အပြင် «ရတ္နဓေနု», «ဟိရဏ္ယာශ්ဝ», «သပ္တသာဂရ» ဟူသော မဟာဒါနများနှင့် «မဟာဘူတဃဋ», «ဝိශ්ဝစက္ရ», «ကလ္ပလတာ» ဟူသော အမည်ရှိသော ဒါနများလည်း ရှိ၏။

Verse 92

प्रभासे नृपतिर्दद्या न्महादानानि षोडश । धान्यरत्नगुडस्वर्णतिलकार्पासशर्कराः

ပရဘာသ၌ မင်းသည် မဟာဒါန ဆယ့်ခြောက်ပါးကို ပေးလှူသင့်၏—ဥပမာ အစေ့အနှံ၊ ရတနာ၊ ဂုဍ(ကြံသကြားခဲ)၊ ရွှေ၊ နှမ်း၊ ဝါနှင့် သကြား စသည်တို့။

Verse 93

सर्पिर्लवणरूप्याख्या दशैते पर्वताः स्मृताः । गुडाज्यदधिमध्वंबुसलिल क्षीरशर्कराः । रत्नाख्याश्च स्वरूपेण दशैता धेनवो मताः

«တောင်» ဆယ်လုံးဟု မှတ်သားကြသည်—ဂီ(ထောပတ်ဆီ), ဆား, ငွေ စသည်တို့ဟူ၍။ ထို့ပြင် ဂုဍ, ဂီ, ဒဓိ(ယိုဂတ်), ပျားရည်, ရေ, ကြည်ရေ, နို့, သကြား စသည်တို့ဖြစ်ပြီး၊ ရုပ်သဏ္ဌာန်အားဖြင့်လည်း ရတနာ-နွားဟု ခေါ်သော «နွား» ဆယ်ကောင် ရှိသည်ဟု ဆိုကြ၏။

Verse 94

तेषामेकतमं दानं तीर्थेतीर्थे पृथक्पृथक् । प्रदेयान्येकवारं वा सरस्वत्यब्धि संगमे

ဤဒါနများအနက် တစ်မျိုးတစ်စားကို တီရ္ထတီရ္ထ တစ်ခုချင်းစီ၌ သီးသန့်ပေးလှူနိုင်၏; သို့မဟုတ် စရஸဝတီမြစ်နှင့် သမုဒ္ဒရာ ဆုံရာ၌ တစ်ကြိမ်တည်းဖြင့် ပေးလှူနိုင်၏။

Verse 95

तांबूलं मधु मांसं च सुरापानसमं विदुः । एतेषां वर्ज्जनाद्देवि सम्यग्यात्राफलं लभेत्

တံဘူလ(ကွမ်း)၊ ပျားရည်နှင့် အသားကို အရက်သောက်ခြင်းနှင့် တူညီသည်ဟု သိကြ၏။ အို ဒေဝီ၊ ဤအရာတို့ကို ရှောင်ကြဉ်ခြင်းဖြင့် ယာထရာ၏ အကျိုးကို ပြည့်စုံစွာ ရရှိမည်။

Verse 96

यत्र तीर्थे लभेल्लिंगं तीर्थं च विमलोदकम् । तत्राग्निकार्यं कृत्वादौ विशिष्टं दानमिष्यते

သန့်ရှင်းသောရေရှိသည့် တီရ္ထ၌ လိင်္ဂကို ရရှိရာအရပ်၌—အရင်ဆုံး အဂ္နိကာရျ (မီးပူဇော်ပွဲ) ကို ပြုလုပ်ပြီးနောက်—အထူးမြတ်သော ဒါနကို ပေးလှူရန် သတ်မှတ်ထားသည်။

Verse 97

तर्पणं पितृदेवानां श्राद्धं दानं सदक्षिणम् । तीर्थेतीर्थे च गोदानं नियतः प्रकृतो विधिः

ပိတೃများနှင့် ဒေဝတားတို့အား တර්ပဏ (ရေဖြင့်ပူဇော်ခြင်း) ကို ဆောင်ရွက်ပါ; ရှရဒ္ဓကို ပြုလုပ်ပါ; သင့်လျော်သော ဒက္ခိဏာနှင့်အတူ ဒါနကို ပေးလှူပါ; ထို့ပြင် တီရ္ထတိုင်းတွင် ဂိုဒါန (နွားလှူ) ကို ပြုလုပ်ပါ—ဤသည်မှာ သတ်မှတ်ထားသော နည်းလမ်းဖြစ်သည်။

Verse 98

विशिष्टख्यातलिंगेषु वृषदानं विधीयते । स्नानं विलेपनं पूजां देवतानां समाचरेत्

အထူးကျော်ကြားသော လိင်္ဂသန္နိဋ္ဌာန်များတွင် ဝೃષဒါန (နွားထီးလှူ) ကို ပြုရန် အမိန့်ရှိသည်။ ထို့ပြင် ရေချိုးခြင်း၊ အနံ့ဆီလိမ်းခြင်းနှင့် ဒေဝတားများကို ပူဇော်ခြင်းကိုလည်း ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 99

जगतीं चार्चयेद्भक्त्या तथा चैवोपलेपयेत् । प्रासादं धवलं सौधं कारयेज्जीर्णमुद्धरेत्

ဘက်တိဖြင့် ဂျဂတီ (ဘုရားကျောင်းပလက်ဖောင်း) ကို ပူဇော်ကာ ထို့အပြင် အလိမ်းအပတ်ဖြင့် ပြန်လည်ပြုပြင်ပါ။ ဖြူဝင်းတောက်ပသော ဘုရားကျောင်းမဟာအဆောက်အဦကို ဆောက်လုပ်ကာ ပျက်စီးဟောင်းနွမ်းသမျှကို ပြန်လည်ပြုပြင်ထူထောင်ရမည်။

Verse 100

पुष्पवाटीं स्नानकूपं निर्मलं कारयेद्व्रती । ब्राह्मणानां भूरिदानं देवपूजाकराय च

ဝရတ (သစ္စာကတိ) ကို ထိန်းသိမ်းသူသည် ပန်းဥယျာဉ်တစ်ခုနှင့် သန့်ရှင်းသော ရေချိုးကန်/ရေတွင်းကို တည်ဆောက်စေသင့်သည်။ ထို့ပြင် ဘြာဟ္မဏများအား များပြားသော ဒါနကို ပေးလှူကာ ဒေဝပူဇာ ဆောင်ရွက်ရန် လိုအပ်သည့် အထောက်အကူများကိုလည်း ပံ့ပိုးရမည်။

Verse 101

सर्वत्र देवयात्रायां विधिरेष प्रवर्त्तते । तीर्थमभ्युद्धरेज्जीर्णं मार्जयेत्कथयेत्फलम्

နတ်ဘုရားများသို့ ယာဉ်တော်နှင့် ဘုရားပွဲအလှည့်အပြောင်းတိုင်း၌ ဤစည်းကမ်းသည် အမြဲကျင့်သုံးသည်။ ပျက်ယွင်းဟောင်းနွမ်းသော တီရ္ထကို ပြန်လည်ပြုပြင်ကာ သန့်စင်၍ ၎င်း၏ ကုသိုလ်အကျိုးကို ကြေညာရမည်။

Verse 102

प्रसिद्धे च महादानं मध्यमे चैव मध्यमम् । गोदानं सर्वतीर्थेषु सुवर्णमथ निष्क्रयः । हिरण्यदानं सर्वेषां दानानामेव निष्कृतिः

ကျော်ကြားသော တီရ္ထ၌ မဟာဒါန ပြုရမည်၊ အလယ်အလတ် တီရ္ထ၌ အလယ်အလတ် ဒါန ပြုရမည်။ သန့်ရှင်းရာနေရာအားလုံးတွင် နွားဒါနကို ချီးမွမ်းကြပြီး၊ ရွှေသည် လွတ်မြောက်ရေးအလှူ (နိෂ్కရယ) ဖြစ်သည်။ ရွှေဒါနသည် ဒါနအားလုံး၏ အပြစ်ဖြေပြီး ပြည့်စုံစေသော အလှူဟု ကြေညာထားသည်။

Verse 103

एवं कृत्वा नरो भक्त्या लभते जन्मनः फलम् । तीर्थेषु दानं वक्ष्यामि येषु यद्दीयते तिथौ

ဤသို့ကိုးကွယ်သဒ္ဓါဖြင့် ပြုလုပ်လျှင် လူသည် လူဘဝမွေးဖွားခြင်း၏ အမှန်တကယ် အကျိုးကို ရရှိသည်။ ယခုမှစ၍ တီရ္ထများ၌ ပေးသင့်သော ဒါနများကို—မည်သည့် တိထိနေ့တွင် မည်သည်ကို ပေးရမည်ကို—ငါဆိုပြမည်။

Verse 104

प्रभासे प्रतिपद्दानं दातव्यं कांचनं शुभम् । द्वितीयायां तथा वस्त्रं तृतीयायां च मेदिनीम्

ပရဘာသ၌ ပထမတိထိ (ပရတိပဒ်) တွင် မင်္ဂလာရွှေကို လှူဒါန်းရမည်။ ဒုတိယနေ့တွင် အဝတ်အထည်ကို လှူရမည်၊ တတိယနေ့တွင် မြေယာ (မေဒိနီ) ကို လှူရမည်။

Verse 105

चतुर्थ्यां दापयेद्धान्यं पंचम्यां कपिलां तथा । षष्ठ्यामश्वं च सप्तम्यां महिषीं तत्र दापयेत्

စတုတ္ထတိထိတွင် စပါးနှံ (ဓာန്യ) ကို လှူရမည်။ ပဉ္စမနေ့တွင် ကပိလာနွား (အဝါညိုရောင်နွား) ကို လှူရမည်။ ဆဋ္ဌမနေ့တွင် မြင်းကို လှူရမည်၊ သတ္တမနေ့တွင် ထိုနေရာ (ပရဘာသ) တွင် ကျွဲကို လှူဒါန်းရမည်။

Verse 106

अष्टम्यां वृषभं दत्त्वा नीलं लक्षणसंयुतम् । नवम्यां तु गृहं दद्याच्चक्रं शंखं गदां तथा

အဋ္ဌမီတိထီတွင် အပြာရောင်၍ မင်္ဂလာလက္ခဏာပြည့်စုံသော နွားထီးကို လှူဒါန်းရမည်။ နဝမီတွင် အိမ်ကို လှူ၍ ထို့ပြင် စက္ကရ၊ သင်္ခ၊ ဂဒါတို့ကိုလည်း သာသနာ့သင်္ကေတအဖြစ် ပူဇော်ရမည်။

Verse 107

दशम्यां सर्वगंधांश्च एकादश्यां च मौक्तिकम् । द्वादश्यां सुव्रतेन्नाद्यं प्रवालं विधिवत्तथा

ဒသမီတိထီတွင် အနံ့သာအမျိုးမျိုးအားလုံးကို ပူဇော်လှူဒါန်းရမည်။ ဧကာဒသီတွင် မုတ်တိက (ပုလဲ) ကို လှူရမည်။ ဒွာဒသီတွင် ဝရတကို စည်းကမ်းတကျ ထမ်းဆောင်သူသည် နည်းလမ်းတော်တော်ဖြင့် ပရဝါလ (သန္တာ) နှင့် သတ်မှတ်ထားသော အလှူများကို လှူရမည်။

Verse 108

स्त्रियो देयास्त्रयोदश्यां भूतायां ज्ञानदो भवेत् । अमावास्यामनुप्राप्य सर्वदानानि दापयेत्

တရယောဒသီတိထီ၊ ဘူတာတိထီဖြစ်သောနေ့တွင် မိန်းမများအား လှူဒါန်းရမည်—ထိုသည် ဉာဏ်ပညာကို ပေးအပ်ခြင်း ဖြစ်လာသည်။ အမావာသျာ (လကွယ်နေ့) ရောက်လာသော် အလှူဒါန အမျိုးမျိုးအားလုံးကို ပြုစေသင့်သည်။

Verse 109

एवं दानं प्रदत्त्वा तु दश कृत्वः फलं लभेत्

ဤသို့ ဒါနကို ပေးလှူပြီးနောက် အကျိုးကို ဆယ်ဆ တိုး၍ ရရှိမည်။

Verse 110

देव्युवाच । भक्तिदानविहीना ये प्रभासं क्षेत्रमागताः । स्नानमन्त्रविहीनाश्च वद तेषां तु किं फलम्

ဒေဝီက မေးမြန်းတော်မူသည်။ “ဘက်တိနှင့် ဒါနမရှိဘဲ ပရဘာသ က్షೇತ್ರသို့ လာရောက်သူများ၊ ရေချိုးမန်တရမပါဘဲ ရေချိုးသူများ—သူတို့အတွက် အကျိုးဖလသည် အဘယ်နည်း၊ ပြောပါ။”

Verse 111

ईश्वर उवाच । सधना निर्द्धना वापि समंत्रा मंत्रवर्जिताः । प्रभासे निधनं प्राप्ताः सर्वे यांति शिवालयम्

ဣශ්ဝရက မိန့်တော်မူသည်။ ငွေကြေးရှိသူဖြစ်စေ မရှိသူဖြစ်စေ၊ မန္တရရှိသူဖြစ်စေ မရှိသူဖြစ်စေ—ပရဘာသ၌ သေဆုံးသူအားလုံးသည် ရှိဝ၏ နိဗ္ဗာနသဘော အဘောဒ်သို့ ရောက်ကြသည်။

Verse 112

ये मंत्रहीनाः पुरुषा धर्महीनाश्च ये मृताः । तेषामेकं विमानं तु ददामि सुमहत्प्रिये

«မန္တရမရှိသူများ၊ ဓမ္မမရှိသူများပင် ထိုနေရာ၌ သေဆုံးလျှင်—ချစ်မြတ်နိုးရသူရေ၊ သူတို့အား အလွန်ကြီးမြတ်သော တစ်စီးတည်းသော ကောင်းကင်ဗိမာန်ယာဉ်ကို ငါပေးမည်»။

Verse 113

स्नानदानानुरूप्येण प्राप्नुवंति परं पदम् । केचित्स्नानप्रभावेन केचिद्दानेन मानवाः

ရေချိုးသန့်စင်ခြင်းနှင့် ဒါနပြုခြင်း၏ အတိုင်းအတာအလိုက် လူတို့သည် အမြင့်ဆုံးသော အခြေအနေကို ရောက်ကြသည်။ အချို့သည် ရေချိုး၏ အာနုဘော်ကြောင့်၊ အချို့သည် ဒါန၏ အာနုဘော်ကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 114

केचिल्लिंगप्रणामेन केचिल्लिंगार्च्चनेन च । केचिद्ध्यानप्रभावेन केचिद्योगप्रभावतः

အချို့သည် လင်္ဂကို ဦးညွှတ်ပူဇော်ခြင်းဖြင့် ရောက်ကြသည်။ အချို့သည် လင်္ဂကို အာရ္ချနာပူဇော်ခြင်းဖြင့် ရောက်ကြသည်။ အချို့သည် ဓ്യာန၏ အာနုဘော်ကြောင့်၊ အချို့သည် ယောဂ၏ အာနုဘော်ကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 115

केचिन्मं त्रस्य जाप्येन केचिच्च तपसा शुभे । तीर्थे संन्यसनैः केचित्केचिद्भक्त्यनुसारतः

အချို့သည် မန္တရကို ဂျပ်ခြင်းဖြင့် ရောက်ကြသည်။ အချို့သည် မင်္ဂလာရှိသူရေ၊ တပသ (တပဿ) အားဖြင့် ရောက်ကြသည်။ အချို့သည် တီရ္ထ၌ စွန့်လွှတ်ခြင်းဖြင့်၊ အချို့သည် ဘက္တိလမ်းအတိုင်း ရောက်ကြသည်။

Verse 116

एते चान्ये च बहव उत्तमाधममध्यमाः । सर्वे शिवपुरं यांति विमानैः सूर्यसंनिभैः

ဤသူတို့နှင့် အခြားများစွာ—အမြင့်ဆုံး၊ အလယ်အလတ်၊ အနိမ့်ဆုံးဖြစ်စေ—အားလုံးသည် နေရောင်ကဲ့သို့ တောက်ပသော ကောင်းကင်ယာဉ်များစီး၍ သီဝမြို့သို့ ရောက်ကြသည်။

Verse 117

त्रिशूलांकितहस्ताश्च सर्वे च वृषवाहनाः । दिव्याप्सरोगणाकीर्णाः क्रीडंते मत्प्रभावतः

အားလုံး၏လက်များတွင် တြိရှူလ်အမှတ်တံဆိပ်ရှိပြီး အားလုံးသည် နွားတင်ယာဉ်ကို စီးကြသည်။ ဒိဗ္ဗအပ္စရာအုပ်စုများ ဝိုင်းရံလျက်၊ ငါ၏ကရုဏာအာနုဘော်ကြောင့် ပျော်ရွှင်ကစားကြသည်။

Verse 118

एवं भक्त्यनुसारेण ददामि फलमव्ययम् । अलेपकं प्रभासं तु धर्माधर्मैर्न लिप्यते

ဤသို့ပင် ဘက္တိ၏အတိုင်းအတာနှင့်ကိုက်ညီစွာ ငါသည် မပျက်မယွင်းသော အကျိုးကို ပေးတော်မူ၏။ ပရဘာသသည် “မကပ်မလိမ်း” (အလေပက) ဖြစ်၍ ကုသိုလ်နှင့် အကုသိုလ်တို့ကြောင့် မညစ်ညမ်းပါ။

Verse 119

धर्मं चरंत्यधर्मं वा शिवं यांति न संशयः

ဓမ္မကို ကျင့်သည်ဖြစ်စေ အဓမ္မကို ကျင့်သည်ဖြစ်စေ၊ သူတို့သည် သီဝသို့ ရောက်ကြသည်—သံသယမရှိ။

Verse 120

जन्मप्रभृति यो देवि नरो नेत्रविवर्जितः । मम क्षेत्रे मृतः सोऽपि रुद्रलोके महीयते

အို ဒေဝီ၊ မွေးကတည်းက မျက်စိမမြင်သူတစ်ယောက်ပင် ငါ၏သန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರ၌ သေဆုံးလျှင်၊ ရုဒ္ရလောက၌လည်း ဂုဏ်ပြုချီးမြှောက်ခံရသည်။

Verse 121

जन्मप्रभृति यो देवि श्रवणाभ्यां विवर्जितः । प्रभासे निधनं प्राप्तः स भवेन्मत्परिग्रहः

အို ဒေဝီ၊ မွေးကတည်းက နားမကြားသူသည် ပရဘာသ၌ သေဆုံးလျှင် ငါ၏ အကာအကွယ်နှင့် အုပ်ထိန်းမှုအောက်သို့ ဝင်ရောက်သူ ဖြစ်လာမည်။

Verse 122

अथातः संप्रवक्ष्यामि तीर्थानां स्पर्शने विधिम् । मन्त्रेण मंत्रितं तीर्थं भवेत्संनिहितं तथा

ယခုမှစ၍ တီရ္ထများကို ထိတွေ့၍ ဖိတ်ခေါ်သည့် နည်းလမ်းမှန်ကို ငါရှင်းပြမည်။ မန္တရဖြင့် သန့်စင်ကာ သာသနာပြုထားသော တီရ္ထသည် ထိုနေရာ၌ အမှန်တကယ် တည်ရှိလာသည်။

Verse 123

प्रथमं चालभेत्तीर्थं प्रणवेन जलं शुचि । अवगाह्य ततः स्नायादध्यात्ममन्त्रयोगतः

ပထမဦးစွာ ပရဏဝ (အိုမ်) ဖြင့် သန့်ရေကိုယူကာ တီရ္ထကို ခံယူရမည်။ ထို့နောက် ရေထဲသို့ ဝင်မြုပ်ပြီး မန္တရနှင့် ပေါင်းစည်းသည့် အတွင်းရေး (အဓျာတ္မ) စည်းကမ်းအတိုင်း ရေချိုးရမည်။

Verse 124

ओंनमो देवदेवाय शितिकण्ठाय दंडिने । रुद्राय वामहस्ताय चक्रिणे वेधसे नमः

အိုမ်—ဒေဝဒေဝာယ၊ နီလကဏ္ဍ (လည်ပင်းပြာ) သခင်၊ ဒဏ္ဍကိုင်ရှင်အား နမော။ ရုဒြာ၊ ဘယ်လက်သုံးရှင်အား နမော။ စက္ကရကိုင်ရှင်၊ ဖန်ဆင်းရှင် ဝေဓသအား နမော။

Verse 125

सरस्वती च सावित्री वेदमाता विभावरी । संनिधानं कुरुष्वात्र तीर्थे पाप प्रणाशिनि । सर्वेषामेव तीर्थानां मंत्र एष उदाहृतः

သရஸဝတီနှင့် သာဝိတြီ—ဝေဒမိခင်၊ တောက်ပသော မယ်တော်—ဤနေရာ၊ ဤတီရ္ထ၌ သင်တို့၏ တည်ရှိမှုကို တည်ထောင်ပါစေ၊ အပြစ်ပျက်စီးစေသူမ။ ဤမန္တရသည် တီရ္ထအားလုံးအတွက် ကြေညာထားသည်။

Verse 126

इत्युच्चार्य नमस्कृत्वा स्नानं कुर्याद्यथाविधि । उपवासं ततः कुर्यात्तस्मिन्नहनि सुव्रते

ဤသို့ ရွတ်ဆိုပြီး နမස්ကာပြုကာ စည်းကမ်းတကျ ရေချိုးသန့်စင်ရမည်။ ထို့နောက် ထိုနေ့၌ အကျင့်ကောင်းသူရေ၊ ဥပဝါသ (အစာရှောင်) ကို ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 127

सा तिथिर्वर्षमेकं तु उपोष्या भक्तितत्परैः

ထို တိထိ (လပြည့်လကွယ်နေ့) ကိုပင် ဘက္တိ၌ အလေးထားသူတို့က တစ်နှစ်ပတ်လုံး အစာရှောင်၍ စောင့်ထိန်းရမည်။

Verse 128

देव्युवाच । कस्मिंस्तीर्थे नरैः पूर्वं प्रभासक्षेत्रमागतैः । स्नानं कार्यं महादेवि तन्मे विस्तरतो वद

ဒေဝီက မေးလေ၏— “ပရဘာသက்ஷೇತ್ರ သန့်ရှင်းသောဒေသသို့ လူတို့ ရောက်လာသောအခါ၊ အို မဟာဒေဝီ၊ ပထမဦးစွာ မည်သည့် တီရ္ထ (သန့်ရေကူးရာ) တွင် ရေချိုးပူဇော်ရမည်နည်း။ အသေးစိတ် ပြောပြပါ။”

Verse 129

ईश्वर उवाच । हंत ते संप्रवक्ष्यामि आद्यं तीर्थं महाप्रभम् । पूर्वं यत्र नरैः स्नानं क्रियते तच्छृषुष्व मे

ဣရှ္ဝရက မိန့်တော်မူ၏— “ကောင်းပြီ၊ အလွန်တောက်ပသော ပထမ တီရ္ထကို သင့်အား ငါရှင်းပြမည်။ လူတို့ ပထမဦးစွာ ရေချိုးရာနေရာကို ငါ့စကားကို နားထောင်လော့။”