Adhyaya 21

Verse 1

देव्युवाच । श्रुतं सर्वमशेषेण चन्द्रस्योत्पत्ति कारणम् । चिह्नं यथाऽभवत्तस्य सांप्रतं तत्प्रकीर्त्तय

ဒေဝီက မိန့်တော်မူသည်— “လ၏ မွေးဖွားလာရခြင်း အကြောင်းရင်းကို အကုန်အစင် ကြားနာပြီးပြီ။ ယခုတော့ သူ့အပေါ် ပေါ်လာသော ထူးခြားသင်္ကေတကို ဖြစ်ပျက်သကဲ့သို့ ပြောပြပါ။”

Verse 2

ईश्वर उवाच । ब्रह्मणस्तु पुरा देवि दक्षो नाम सुतोऽभवत् । प्रजाः सृजेति उद्दिष्टः पूर्वं दक्षः स्वयंभुवा

ဣဿဝရက မိန့်တော်မူသည်— «ရှေးကာလ၌၊ အို ဒေဝီ၊ ဘြဟ္မာ၌ ဒက္ခ (Dakṣa) ဟူသော သားတော်တစ်ပါး ရှိ၏။ ယခင်က စွယံဘူ (ဘြဟ္မာ) က ဒက္ခအား သတ္တဝါပေါင်းများကို မွေးဖွားစေ၍ မျိုးဆက်တိုးပွားစေရန် အမိန့်ပေးခဲ့၏»။

Verse 3

षष्टिं दक्षोऽसृजत्कन्या वैरिण्यां वै प्रजापतिः । ददौ स दश धर्माय कश्यपाय त्रयोदश

ပရာဇာပတိ ဒက္ခသည် ဝိုင်ရိဏီ (Vairiṇī) ထံမှ သမီးတော် ခြောက်ဆယ်ပါးကို မွေးဖွားစေ၏။ ထိုသူတို့အနက် ဆယ်ပါးကို ဓမ္မ (Dharma) ထံသို့ ပေးအပ်၍ ဆယ့်သုံးပါးကို ကရှျပ (Kaśyapa) ထံသို့ ပေးအပ်လေ၏။

Verse 4

सप्त विशतिं सोमाय चतस्रोऽरिष्टनेमिने । द्वे चैव भृगुपुत्राय द्वे कृशाश्वाय धीमते

ထို့ပြင် သမီးတော် ၂၇ ပါးကို ဆိုမ (Soma) ထံသို့၊ ၄ ပါးကို အရိဋ္ဌနေမိ (Ariṣṭanemi) ထံသို့၊ ၂ ပါးကို ဘೃဂု၏ သား (Bhṛgu-putra) ထံသို့၊ ၂ ပါးကို ပညာရှိ ကೃရှာશ્વ (Kṛśāśva) ထံသို့ ပေးအပ်လေ၏။

Verse 5

द्वे चैवांगिरसे तद्वत्तासां नामानि विस्तरात् । शृणु त्वं देवि मातॄणां प्रजाविस्तरमादितः

ထို့အတူ အင်္ဂိရသ (Aṅgiras) ထံသို့လည်း သမီးတော် ၂ ပါးကို ပေးအပ်လေ၏။ ယခု အို ဒေဝီ၊ ထိုမိခင်တို့၏ အမည်များကို အသေးစိတ် နားထောင်လော့၊ ထို့ပြင် အစမှစ၍ သူတို့၏ မျိုးဆက်တိုးပွားမှုကိုလည်း ကြားနာလော့။

Verse 6

मरुत्वती वसुर्जामी लंबा भानुररुन्धती । संकल्पा च मुहूर्ता च साध्या विश्वा च भामिनि

အို တောက်ပသောသူမ၊ (သူတို့၏ အမည်များမှာ) မရုတ်ဝတီ (Marutvatī)၊ ဝಸು (Vasu)၊ ဂျာမီ (Jāmī)၊ လမ္ဘာ (Lambā)၊ ဘာနု (Bhānu)၊ အရုန္ဓတီ (Arundhatī)၊ ထို့ပြင် သံကల్పာ (Saṃkalpā)၊ မုဟူර්တာ (Muhūrtā)၊ သာဓျာ (Sādhyā) နှင့် ဝိශ්ဝာ (Viśvā) တို့ ဖြစ်ကြ၏။

Verse 7

धर्म पत्न्यः समाख्याता दक्षः प्राचेतसो ददौ । अदितिर्दितिर्दनुस्तद्वदरिष्टा सुरसैव च

ဤသို့ ဓမ္မ၏ ဇနီးများ၏ အမည်တို့ကို ကြေညာခဲ့သည်။ ပရာချက်သ၏ သား ဒက္ခသည်လည်း အဒိတိ၊ ဒိတိ၊ ဒနု တို့နှင့်တကွ အရိဋ္ဌာ၊ စုရစာ တို့ကိုပါ ပေးအပ်ခဲ့သည်။

Verse 8

सुरभिर्विनता चैव नाम्ना क्रोधवशा त्विला । कद्रूस्त्विषा वसुस्तद्वत्तासां पुत्रान्वदामि वै

ထို့ပြင် စုရဘိနှင့် ဝိနတာတို့လည်း ရှိ၏။ အခြားသူများမှာ က္ရောဓဝသာနှင့် တွီလာဟု အမည်ရပြီး၊ ကဒြူ၊ တွိရှာ၊ ဝစုတို့လည်း ထိုနည်းတူ ဖြစ်ကြသည်။ ယခု ငါသည် သူတို့၏ သားများကို အမှန်တကယ် ပြောမည်။

Verse 9

विश्वेदेवास्तु विश्वायाः साध्या साध्यानजीजनत् । मरुत्वत्यां मरुत्वंतो वसोस्तु वसवस्तथा

ဝိရှ္ဝာမှ ဝိရှ္ဝေဒေဝများ ပေါ်ထွန်းလာကြ၏။ ထို့ပြင် ဝိရှ္ဝာမှပင် သာဓျများက သာဓျများကို မွေးဖွားစေ၏။ မရုတ်ဝတီမှ မရုတ်များ ပေါ်ထွန်းလာပြီး၊ ဝစုမှလည်း ဝစုများ ထွက်ပေါ်လာကြ၏။

Verse 10

भानोस्तु भानवस्तेन मुहूर्त्तायां मुहूर्त्तकाः । लंबाया घोषनामानो नागवीथिस्तु जामिजा

ဘ္ဟာနုမှ ဘ္ဟာနဝများ ပေါ်ထွန်းလာကြ၏။ မုဟူရ္တာမှ မုဟူရ္တကများ မွေးဖွားလာကြ၏။ လမ္ဘာမှ ဂ္ဃောရှနာမနဟု ခေါ်သောသူများ ပေါ်လာပြီး၊ ဇာမိမှ နာဂဝီသိ မွေးဖွားလာ၏။

Verse 11

संकल्पायास्तु संकल्पो धर्मपुत्रा दश स्मृताः । आपो ध्रुवश्च सोमश्च धरश्चैवानलोऽनिलः

သံကల్పာမှ သံကల్ప ပေါ်ထွန်းလာ၏။ ဓမ္မ၏ သားတော် ဆယ်ပါးဟု မှတ်သားကြသည်— အာပ၊ ဓြုဝ၊ သောမ၊ ဓရ၊ ထို့ပြင် အနလ နှင့် အနိလ တို့ဖြစ်၏။

Verse 12

प्रत्यूषश्च प्रभासश्च वसवोष्टौ प्रकीर्तिताः । आपस्य पुत्रा वैदंड्यः श्रमः शान्तो ध्वनिस्तथा

ပရတ္ယူရှ နှင့် ပရဘာသ သည် ဝသုရှစ်ပါးအနက် ထင်ရှားစွာ ကြေညာထားသည်။ အာပ၏ သားတို့မှာ ဝိုင်ဒဏ္ဍျ၊ ရှရမ၊ ရှာန္တ နှင့် ဓွနိ ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 13

ध्रुवस्य पुत्रो भगवान्कालो लोकप्रकालनः । सोमस्य भगवाञ्छर्वो ध्रुवश्च गृहबोधनः

ဓြုဝ၏ သားမှာ လောက၏ ကာလစက်ဝန်းကို စီမံညှိနှိုင်းသော အရှင် ကာလ ဖြစ်သည်။ ဆိုမ၏ သားမှာ ကောင်းမြတ်သော ရှရဝ ဖြစ်ပြီး၊ ဓြုဝကိုလည်း အိမ်ထောင်များကို နိုးကြားစေသူဟု ဆိုကြသည်။

Verse 14

हुतहव्यवहश्चैव धरस्य द्रविण स्मृतः । मनोजवोऽनिलस्यासीदविज्ञातगतिस्तथा

ဟုတဟဗျဝဟ သည် ဓရ၏ သားဟု မှတ်သားကြပြီး၊ ဒြဝိဏလည်း ထိုနည်းတူ ဖြစ်သည်။ အနိလ၏ သားတို့မှာ မနောဇဝ နှင့် အဝိညာတဂတိ ဟူ၍လည်း ဖြစ်ကြသည်။

Verse 15

देवलो भगवान्योगी प्रत्यूषस्याभवन्सुताः । बृहस्पतेस्तु भगिनी भुवना ब्रह्मवादिनी

ကောင်းမြတ်သော ယောဂီ ဒေဝလ သည် ပရတ္ယူရှ၏ သားအဖြစ် မွေးဖွားလာသည်။ ထို့ပြင် ဘృဟஸပတိ၏ ညီမ ဘုဝနာ သည် ဗြဟ္မတရားကို ဟောပြောသိမြင်သူ ဖြစ်သည်။

Verse 16

प्रभासस्य तु सा भार्या वसूनामष्टमस्य च । विश्वकर्मा सुतस्तस्य शिल्पकर्त्ता प्रजापतिः

ထိုသူမသည် ဝသုရှစ်ပါးအနက် အဋ္ဌမဖြစ်သော ပရဘာသ၏ ဇနီး ဖြစ်သည်။ သူမ၏ သားမှာ ကမ္ဘာလောက၏ လက်ရာရှင် ဝိශ්ဝကರ್ಮာ—လက်မှုအနုပညာကို ဖန်ဆင်းသော ပရဇာပတိ ဖြစ်သည်။

Verse 17

तुषितानां तु साध्यानां नामान्येतानि वच्मि ते । मनोऽनुमन्ता प्राणश्च नरोऽपानश्च वीर्यवान्

ယခု တုသိတတို့အတွင်းရှိ သာဓျများ၏ အမည်တို့ကို သင်အား ပြောကြားမည်။ မနော၊ အနုမန္တာ၊ ပရာဏ၊ နရ၊ အပါန နှင့် ဝီရျဝါန်။

Verse 18

भक्तिर्भयोऽनघश्चैव हंसो नारायणस्तथा । विभुश्चैव प्रभुश्चैव साध्या द्वादश कीर्तिताः

ဘက္တိ၊ ဘယ၊ အနဃ၊ ထို့ပြင် ဟံသ နှင့် နာရာယဏ၊ ဝိဘု နှင့် ပရဘုပါဝင်၍—ဤတို့ကို သာဓျ တစ်ဆယ့်နှစ်ပါးဟု ကြေညာထားသည်။

Verse 19

कश्यपस्य प्रवक्ष्यामि सन्ततिं वरवर्णिनि । अंशो धाता भगस्त्वष्टा मित्रोऽथ वरुणो र्यमा

အို အရောင်လှပသော မိန်းမရေ၊ ကশ্যပ၏ မျိုးဆက်ကို ငါကြေညာမည်။ အံśa၊ ဓာတာ၊ ဘဂ၊ တွෂ္ဋೃ၊ မိတ္တရ၊ ဝရုဏ နှင့် အရျမာ။

Verse 20

विवस्वान्सविता पूषा ह्यंशुमान्विष्णुरेव च । एते सहस्रकिरणा आदित्या द्वादश स्मृताः

ဝိဝස්ဝါန်၊ သဝိတೃ၊ ပူෂန်၊ အံśုမာန် နှင့် ဝိෂ္ဏုပါဝင်၍—အလင်းရောင်ထောင်ချီသော ဤတို့ကို အာဒိတျ တစ်ဆယ့်နှစ်ပါးဟု မှတ်ယူကြသည်။

Verse 21

अजैकपादहिर्बुध्न्यो विरूपाक्षोऽथ रैवतः । हरश्च बहुरूपश्च त्र्यंबकश्च सुरेश्वरः

အဇೈကပါဒ်၊ အဟိရ္ဗုဓ္နျ၊ ဝိရူပါက္ṣ၊ နှင့် ရိုင်ဝတ; ဟရ၊ ဘဟုရူပ၊ တြျမ္ဗက၊ နှင့် သုရေရှ္ဝရ—ဤတို့ကို ရုဒြ၏ ပုံသဏ္ဍာန်များအနက် ကြေညာထားသည်။

Verse 22

सावित्रश्च जयन्तश्च पिनाकी चापराजितः । एते रुद्राः समाख्याता एकादश गणेश्वराः

သာဝိတ္တရ၊ ဇယန္တ၊ ပိနာကီ၊ အပရာဇိတ—ဤတို့ကို ရုဒြာများဟု ကြေညာ၍ နတ်အဖွဲ့၏ အရှင်တော် တစ်ဆယ့်တစ်ပါးဟု ဆို၏။

Verse 23

दितिः पुत्रद्वयं लेभे कश्यपाद्बलगर्वितम् । हिरण्यकशिपुं श्रेष्ठं हिरण्याक्षं तथानुजम्

ဒိတိသည် ကश्यပမှ သားနှစ်ယောက်ကို မွေးဖွား၍ အင်အားကို မာန်တက်သောသူများ ဖြစ်ကြသည်—ထူးမြတ်သော ဟိရဏ္ယကသိပု နှင့် သူ၏ညီ ဟိရဏ္ယာක්ෂ။

Verse 24

हिरण्यकशिपोर्दैत्यैः श्लोकोगीतः पुरातनैः

ဟိရဏ္ယကသိပု အကြောင်းကို ရှေးကာလ ဒೈတျများက ချီးမွမ်းသီချင်းအဖြစ် ရိုးရာရှ్లోကတစ်ပုဒ်ကို သီဆိုခဲ့ကြ၏။

Verse 25

राजा हिरण्यकशिपुर्यांयामाशां निरीक्षते । तस्यां तस्यां दिशि सुरा नमश्चक्रुर्महर्षिभिः । हिरण्यकशिपोः पुत्राश्चत्वारः सुमहाबलाः

ဘုရင် ဟိရဏ္ယကသိပု သည် မည်သည့်အရပ်ကို မျက်နှာမူကြည့်သော်လည်း ထိုအရပ်၌ပင် နတ်များသည် မဟာရိရှီတို့နှင့်အတူ ဦးညွှတ်နမസ്കာရ ပြုကြ၏။ ဟိရဏ္ယကသိပုတွင် အင်အားကြီးမားသော သားလေးယောက် ရှိ၏။

Verse 26

प्रह्लादः पूर्वजस्तेषामनुह्रादस्ततः परः । ह्रादश्चैव ह्रदश्चैव पुत्राश्चैते प्रकीर्तिताः

သူတို့အနက် ပရာဟ္လာဒ သည် အကြီးဆုံးဖြစ်၍ ထို့နောက် အနုဟ္ရာဒ၊ ထို့ပြင် ဟ္ရာဒ နှင့် ဟ္ရဒ—ဤသို့ သားများကို စာရင်းပြု၍ ဖော်ပြထား၏။

Verse 27

उभौ सुन्दोपसुन्दौ तु ह्रदपुत्रौ बभूवतुः । ह्रादस्य पुत्रस्त्वेकोऽभून्मूक इत्यभिविश्रुतः

ဆုန္ဒနှင့် ဥပဆုန္ဒ တို့နှစ်ဦးသည် ဟ္ရဒ (Hrada) ၏ သားများအဖြစ် မွေးဖွားလာကြသည်။ ဟ္ရာဒါ (Hrāda) တွင် သားတစ်ဦးတည်းရှိ၍ မူက (Mūka) ဟု ကျယ်ပြန့်စွာ လူသိများလာ하였다။

Verse 28

मारीचः सुंदपुत्रस्तु ताडकायामजायत । दण्डके निहतः सोऽयं राघवेण वलीयसा

ဆုန္ဒ (Sunda) ၏ သား မာရီချ (Mārīca) သည် တာဍကာ (Tāḍakā) မှ မွေးဖွားလာသည်။ ထိုသူကို ဒဏ္ဍက (Daṇḍaka) တော၌ အင်အားကြီးသော ရာဃဝ (Rāghava—ရာမ) က သတ်ဖြတ်하였다။

Verse 29

मूको विनिहतश्चापि कैराते सब्यसाचिना । संह्रादस्य तु दैत्यस्य निवातकवचाः कुले

ကိရာတ (Kirāta) အဖြစ်အပျက်တွင်လည်း မူက (Mūka) ကို စဗျသಾಚီ (Savyasācī—အာర్జုန) က သတ်ဖြတ်하였다။ ထို့ပြင် ဒೈတျ စံဟ္ရာဒ (Saṃhrāda) ၏ မျိုးရိုးတွင် နိဝာတကဝချ (Nivātakavaca) တို့ မွေးဖွားလာကြသည်။

Verse 30

तिस्रः कोट्यस्तु विख्याता निहताः सव्यसाचिना । गवेष्ठी कालनेमिश्च जंभो वल्कल एव च

စဗျသಾಚီ (Savyasācī—အာర్జုန) သည် ကျော်ကြားသော ရန်သူ သုံးကုဋေကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။ ထိုတို့မှာ ဂဝေဋ္ဌီ (Gaveṣṭhī)၊ ကာလနေမိ (Kālanemi)၊ ဂျမ္ဘ (Jambha) နှင့် ဝလ္ကလ (Valkala) တို့ဖြစ်သည်။

Verse 31

जृंभः षष्ठोनुजस्तेषां स्मृताः प्रह्रादसूनवः । शुंभश्चैव निशुंभश्च गवेष्ठिनः सुतौ स्मृतौ

ဂျృမ္ဘ (Jṛmbha) ကို သူတို့အနက် ခြောက်မြောက် အငယ်ညီအဖြစ် မှတ်မိကြသည်။ ထိုသူတို့သည် ပရဟ္ရာဒ (Prahrāda) ၏ သားများဟု ဆိုကြသည်။ ထို့ပြင် ရှုမ္ဘ (Śuṃbha) နှင့် နိရှုမ္ဘ (Niśuṃbha) တို့ကို ဂဝေဋ္ဌီ (Gaveṣṭhī) ၏ သားများဟု မှတ်မိကြသည်။

Verse 32

धनुकश्चासिलोमा च शुंभपुत्रौ प्रकीर्तितौ । विरोचनस्य पुत्रस्तु बलिरेकः प्रतापवान्

ဓနုက နှင့် အသိလိုမာ တို့ကို သုಂಭ၏ သားနှစ်ဦးဟု ကြေညာထား၏။ ထို့ပြင် ဝိရောစန၏ သားမှာ ဗလိ တစ်ဦးတည်းဖြစ်၍ ရဲရင့်သတ္တိကြီးမား၏။

Verse 33

हिरण्याक्षसुताः पंच विक्रांताः सुमहाबलाः । अन्धकः शकुनिश्चैव कालनाभस्तथैव च

ဟိရဏ္ယာක්ෂ၏ သားငါးဦးသည် ရဲရင့်၍ အလွန်အင်အားကြီး၏။ ထိုသူတို့တွင် အန္ဓက၊ သကುನိ နှင့် ကာလနာဘ တို့လည်း ပါဝင်၏။

Verse 34

महानाभश्च विक्रांतो भूतसंतापनस्तथा । शतं शतसहस्राणि निहतास्तारकामये

မဟာနာဘသည် ရဲရင့်သူဖြစ်၍ ဘူတသန္တာပနလည်း ထိုအုပ်စုတွင် ပါ၏။ တာရကာအတွက် စစ်ပွဲ၌ သိန်းချီသောင်းချီ သတ်ဖြတ်ခံရ၏။

Verse 35

इति संक्षपतः प्रोक्ता कश्यपान्वयसंततिः । यया व्याप्तं जगत्सर्वं सदेवासुरमानुषम्

ဤသို့ အကျဉ်းချုပ်အားဖြင့် ကশ্যပ၏ မျိုးဆက်အစဉ်ကို ဖော်ပြခဲ့၏။ ထိုမျိုးဆက်ကြောင့် နတ်၊ အသူရ၊ လူတို့နှင့်တကွ ကမ္ဘာလောက အလုံးစုံ ပြန့်နှံ့လျက်ရှိ၏။

Verse 36

अथ याः कन्यका दत्ताः सप्तविंशतिरिंदवे । तासां मध्ये महादेवि प्रिया तस्य च रोहिणी

ယခု လ၏ အတွက် ပေးအပ်ခဲ့သော ကညာ နှစ်ဆယ့်ခုနစ်ဦးအနက်၊ အို မဟာဒေဝီ၊ ရောဟိဏီ သည် သူ၏ အချစ်တော်ဖြစ်၏။

Verse 37

अथ नक्षत्रनाथस्य तासां मध्येतिवल्लभा । बभूव रोहिणी देवी प्राणेभ्योऽपि गरीयसी

ထို့နောက် နက္ခတ်တို့၏ အရှင်ဖြစ်သော စောမ (လ) အတွက်၊ ထိုသူမတို့အလယ်၌ ရောဟိဏီ ဒေဝီသည် အသက်ရှူသက်တမ်းထက်ပင် ပိုမိုချစ်မြတ်နိုးဖွယ် အလွန်အမင်း ဖြစ်လာ하였다။

Verse 38

सर्वास्ताः संपरित्यज्य रोहिण्या सहितो रहः । रेमे कामपरीतात्मा वनेषूपवनेषु च । रमणीयेषु देशेषु कन्दरेषु गुहासु च

အခြားသူမတို့အားလုံးကို စွန့်ပစ်၍၊ ရောဟိဏီနှင့်အတူ သီးသန့်နေကာ၊ ကာမစိတ်က လွှမ်းမိုးသည့် စိတ်ဖြင့် ပျော်မြူးလေ၏—တောများ၊ ဥယျာဉ်တောများ၊ လှပသော နေရာများ၊ တောင်ကြားအက်ကွဲများနှင့် ဂူအတွင်းတို့၌။

Verse 39

अथ ता दुःखसंपन्नाः पत्न्यः शेषा यशस्विनि । जग्मुश्च शरणं दक्षं वचनं चेदमब्रुवन्

ထို့နောက် ကျန်ရှိသော မယားတို့သည် ဝမ်းနည်းဒုက္ခဖြင့် ပြည့်နှက်ကာ၊ အို မဟာဂုဏ်ရှိသူ၊ ဒက္ခကို အားကိုးရာအဖြစ် သွားရောက်၍ ဤစကားတို့ကို ပြောကြလေ၏။

Verse 40

सोमः सर्वा तिक्रम्य रोहिण्या सह मोदते । संवत्सरसहस्रं तु क्रीडमानो यथासुखम्

စောမ (လ) သည် အခြားသူမတို့အားလုံးကို လျစ်လျူရှုကာ ရောဟိဏီနှင့်သာ ပျော်မြူးလေ၏—မိမိနှစ်သက်သလို ကစားပျော်ရွှင်၍ နှစ်တစ်ထောင်ကြာလေ၏။

Verse 41

अवशिष्टास्तु षड्विंशन्मलिना विगतश्रियः । पाणिग्रहणमारभ्य रोहिण्या सह चंद्रमाः

သို့သော် ကျန်ရှိသော နှစ်ဆယ့်ခြောက်ပါးသည် မသန့်ရှင်းသကဲ့သို့ ဖြစ်ကာ တင့်တယ်မှုအလင်းရောင် ပျောက်ကွယ်သွားကြ၏။ လက်ထပ်ပွဲ၌ လက်ကိုင်ယူသည့် အချိန်မှစ၍ လသည် ရောဟိဏီနှင့်သာ နေထိုင်လေ၏။

Verse 42

संवत्सरसहस्रं तु जानात्येकां स शर्वरीम् । परित्यक्ता वयं तात शशिना दोषवर्जिताः

နှစ်တစ်ထောင်တိုင်အောင် သူသည် ငါတို့နှင့်အတူ ညတစ်ညတည်းကိုသာ သိခဲ့၏။ အဖေချစ်ရေ၊ အပြစ်မရှိသော်လည်း ငါတို့ကို လမင်းက စွန့်ပစ်သွားပြီ။

Verse 43

स रेमे सह रोहिण्या अस्माकमसुखप्रदः । अस्माकं दुःखदग्धानां श्रेयोऽतो मरणं भवेत्

သူသည် ရိုဟိဏီနှင့် ပျော်ရွှင်ကစားကာ ငါတို့အတွက်တော့ ဒုက္ခသာ ပေး၏။ ဝမ်းနည်းပူလောင်နေသော ငါတို့အတွက် ဤအရာထက် သေခြင်းက ပိုကောင်းလိမ့်မည်။

Verse 44

तासां तद्वचनं श्रुत्वा दुःखार्तानां प्रजापतिः । ब्रह्मतेजः समायुक्तः पुत्रीस्नेहेन कर्षितः । जगाम यत्र ऋक्षेशो वचनं चेदमब्रवीत्

ဒုက္ခဝေဒနာဖြင့် ပင်ပန်းနေသော သမီးတို့၏ စကားကို ကြားသော် ပရဇာပတိ (ဒက္ခ) သည် ဗြဟ္မတေဇ်ဖြင့် ပြည့်စုံ၍ သမီးချစ်စိတ်ကြောင့် ဆွဲငင်ခံကာ ကြယ်တို့၏ အရှင်ရှိရာသို့ သွားပြီး ဤစကားကို ပြောလေ၏။

Verse 45

समं वर्त्तस्व कन्यासु मामकासु निशाकर । अन्यथा दोषभागी त्वं भविष्यसि न संशयः

“ညကို ဖန်ဆင်းသူ လမင်းရေ၊ ငါ့သမီးတို့အပေါ် တန်းတူညီမျှ ပြုမူလော့။ မဟုတ်လျှင် အပြစ်ကို မျှဝေခံရမည်မှာ သံသယမရှိ။”

Verse 46

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा लज्जयावनतः स्थितः । बाढमित्येव ऋक्षेंद्रो दक्षस्य पुरतोऽब्रवीत्

ထိုစကားကို ကြားသော် ကြယ်တို့၏ အရှင်သည် အရှက်ကြောင့် ခေါင်းငုံ့၍ ရပ်နေ၏။ ဒက္ခ၏ ရှေ့တွင် “ကောင်းပြီ” ဟု ပြန်လည်ဆိုလေ၏။

Verse 47

अद्यप्रभृति विप्रर्षे समं वर्त्तयितास्म्यहम् । पुत्रीभिस्तव सत्यं वै शपेऽहं शपथेन ते

ယနေ့မှစ၍ အို ဗြဟ္မဏရိရှီ၊ သင်၏သမီးတို့အားလုံးကို ငါသည် တန်းတူညီမျှစွာ ပြုမူမည်။ အမှန်တကယ် ငါသည် သင်အား သစ္စာကတိဖြင့် ကျိန်ဆို၏။

Verse 48

एवं प्रतिज्ञासंयुक्ते निशानाथे तदांबिके । सर्वा रूपेण संयुक्तास्तस्य कन्या निवेदिताः

ထို့ကြောင့် မိမိကတိသစ္စာဖြင့် ည၏အရှင် (လ) သည် ချည်နှောင်ခံရသောအခါ၊ အို အမ္ဗိကာ မယ်တော်၊ ထိုမိန်းကလေးတို့အားလုံးကို အလှနှင့် တောက်ပမှု ပြန်လည်ပြည့်စုံစေကာ သူ့ထံသို့ တင်ပြအပ်ခဲ့ကြ၏။

Verse 49

दक्षः स्वभवनं गत्वा निर्वृतिं परमां गतः । चन्द्रोऽपि पूर्ववद्देवि रोहिण्यां निरतोऽभवत्

ဒက္ခသည် မိမိအိမ်တော်သို့ ပြန်သွားကာ အမြင့်ဆုံးသော စိတ်ချမ်းသာမှုကို ရရှိ하였다။ သို့သော် အို ဒေဝီ၊ လသည် ယခင်ကဲ့သို့ပင် ရိုဟိဏီ၌ သစ္စာတည်၍ စွဲလမ်းနေဆဲ ဖြစ်하였다။

Verse 50

संपरित्यज्य ताः सर्वाः कामोपहतमानसः । अथ भूयस्तु ताः सर्वा दक्षं वचनमब्रुवन्

အခြားသူတို့အားလုံးကို စွန့်ပစ်ကာ ကာမတဏှာကြောင့် စိတ်ထိခိုက်နေသော လသည် လှည့်ကွာသွား၏။ ထို့နောက် သူတို့အားလုံးက ဒက္ခထံသို့ ပြန်လည်စကားဆိုကြ၏။

Verse 51

मलिनास्ताः कृशांग्यश्च दीनाः सर्वा विचेतसः । ततो दृष्ट्वा तथारूपं दक्षो मोहमुपागतः

သူတို့သည် အညစ်အကြေးကပ်ကာ ကိုယ်လက်ပါးလျား၍ ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်ပြီး စိတ်လည်း မတည်မငြိမ် ဖြစ်ကုန်၏။ ထိုသို့သော အခြေအနေကို မြင်သောအခါ ဒက္ခသည် မောဟသို့ ကျရောက်하였다။

Verse 52

लब्धसंज्ञः पुनः सोऽपि क्रोधोद्भूततनूरुहः । उवाच सर्वाः स्वाः पुत्रीः किमित्थं मलिनांबराः । किमिदं निष्प्रभाः सर्वाः कथयध्वं ममानघाः

သတိပြန်ရလာသော် အမျက်ထွက်၍ ကိုယ်ပေါ်အမွှေးများထောင်လျက်၊ သမီးတို့အားလုံးကို ပြော၏— «အဘယ်ကြောင့် ညစ်ညမ်းသောအဝတ်အစားဝတ်ထားကြသနည်း။ အဘယ်ကြောင့် အလင်းရောင်မရှိသကဲ့သို့ ဖြစ်နေကြသနည်း။ အပြစ်ကင်းသော သမီးတို့၊ ငါ့အား ပြောကြလော့»။

Verse 53

असुरान्सानुगांश्चैव ये चान्ये सुरसत्तमाः । अद्य शापहतान्पुत्र्यः करिष्यामि न संशयः

«အဆုရာတို့နှင့် သူတို့၏အဖော်အပါများသာမက၊ အခြားသူတို့လည်းပါ—အို နတ်တို့အထဲ၌ အမြတ်ဆုံးသောသူ—ယနေ့ သမီးတို့၊ ငါသည် ကျိန်စာဖြင့် ထိခိုက်စေမည်၊ သံသယမရှိ»။

Verse 54

एवमुक्तास्तु दक्षेण सर्वास्ताः समुदैरयन्

ဒက္ခက ထိုသို့ မိန့်ကြားသော်၊ သူတို့အားလုံးသည် တပြိုင်နက်တည်း ပြောထွက်လာကြ၏။

Verse 55

न चास्माकं निशानाथ ऋतुमात्रमपि प्रभो । प्रयच्छति पुनस्तेन युष्मत्पार्श्वं समागताः

«ည၏အရှင်သည်လည်း အရှင်ဘုရား၊ ကျွန်မတို့အား မိမိနှင့်အတူနေခွင့်ကို ရာသီတစ်ရာသီမျှတောင် မပေးပါ။ ထို့ကြောင့် ကျွန်မတို့သည် ထပ်မံ၍ သင်၏အနားသို့ လာရောက်ကြပါသည်»။

Verse 56

अनादृत्य तु ते वाक्यं रोहिण्यां निरतो रहः । रेमे कामपरीतात्मा अस्माकं शोकवर्द्धनः

«သင်၏အမိန့်ကို မလေးစားဘဲ၊ သူသည် ရိုဟိဏီ၌ လျှို့ဝှက်စွာ စွဲလမ်းနေခဲ့သည်။ ကာမတဏှာက လွှမ်းမိုးသောစိတ်ဖြင့် ပျော်ပါးကစားလျက်၊ ကျွန်မတို့၏ ဝမ်းနည်းမှုကိုသာ တိုးပွားစေခဲ့သည်»။

Verse 57

तासां तद्वचनं श्रुत्वा दक्षः कोपमुपागतः । गत्वा चंद्रं महादेवि शशाप प्रमुखे स्थितम्

သူတို့၏စကားကိုကြားသော် ဒက္ခသည် ဒေါသထန်လာ၏။ မဟာဒေဝီအို၊ လကိုသွား၍ မျက်နှာချင်းဆိုင် ရှေ့တော်၌ရပ်နေစဉ်၌ပင် ကျိန်စာချလိုက်၏။

Verse 58

अनादृत्य हि मे वाक्यं यस्मात्त्वं रोहिणीरतः । संत्यज्य पुत्रीश्चास्माकं शेषा दोषेण वर्जिताः । तस्माद्यक्ष्मा शरीरं ते ग्रसिष्यति न संशयः

“ငါ၏အမိန့်ကို မလေးစားဘဲ ရိုဟိဏီကိုသာ ချစ်မြတ်နိုးကပ်လျက်၊ အပြစ်ကင်းသော ငါတို့၏ အခြားသမီးများကို စွန့်ပစ်သဖြင့်၊ ထို့ကြောင့် ယက္ခမာဟုခေါ်သော ရောဂါသည် သင်၏ကိုယ်ကို ဖမ်းဆီးလိမ့်မည်၊ သံသယမရှိ။”

Verse 59

एतस्मिन्नेव काले तु यक्ष्मा पर्वतपुत्रिके । दक्षेण तु समादिष्टस्तस्य कायं समाविशत्

ထိုအချိန်တည်းမှာပင် တောင်သမီးတော်အို၊ ဒက္ခ၏အမိန့်ကြောင့် လှုပ်ရှားလာသော ယက္ခမာဟုခေါ်သော ရောဂါသည် သူ၏ကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွား၏။

Verse 60

यक्ष्मणा ग्रस्तकायोऽसौ क्षयं याति दिनेदिने

ယက္ခမာက ကိုယ်ကို ဖမ်းဆီးသဖြင့် သူသည် နေ့စဉ်နေ့တိုင်း အားနည်း၍ ချွတ်ယွင်းပျက်စီးသွား၏။

Verse 61

एवं सोमस्तु दक्षेण कृतशापो गतप्रभः । पपात वसुधां देवि निश्चेष्टो रोहिणीयुतः

ထို့ကြောင့် ဒက္ခ၏ကျိန်စာကို ခံရသော ဆိုမသည် တောက်ပမှု ပျောက်ကွယ်သွား၍၊ ဒေဝီအို၊ ရိုဟိဏီနှင့်အတူ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျကာ မလှုပ်မရှား ဖြစ်နေ၏။

Verse 62

लब्ध्वसंज्ञो मुहूर्तेन रोहिणीवाक्य मब्रवीत्

ခဏအကြာ သတိပြန်လည်ရပြီးနောက်၊ သူသည် ရိုဟိဏီထံသို့ စကားတော်ကို ပြောကြား하였다။

Verse 63

देवि कार्यं किमधुना त्वत्पित्रा शापितो ह्यहम् । क्षयकुष्ठेन संयुक्तः किं करोम्यधुना प्रिये

«အို ဒေဝီ၊ ယခု ဘာကို လုပ်ရမည်နည်း။ သင်၏အဖေက ငါ့ကို အမှန်တကယ် ကျိန်စာပေးထားသည်။ ကိုယ်ခန္ဓာပျက်ယွင်းသော ရောဂါနှင့် ကုဋ္ဌရောဂါတို့ ခံစားနေရသဖြင့်၊ ချစ်သူရေ ယခု ငါ ဘာလုပ်ရမည်နည်း»

Verse 64

एवमुक्ता रोहिणी तु बाष्पव्याकुललोचना । दक्षशापहतं दृष्ट्वा सोमं वचनमब्रवीत्

ထိုသို့ ပြောဆိုခံရသော ရိုဟိဏီသည် မျက်ရည်ကြောင့် မျက်လုံးများ မရှင်းလင်းဘဲ၊ ဒက္ခ၏ ကျိန်စာကြောင့် ထိခိုက်နေသော ဆိုမကို မြင်၍ ဤစကားကို ပြော하였다။

Verse 65

येन शापस्तु ते दत्तस्तमेव शरणं व्रज । स ते शापाभिभूतस्य नूनं श्रेयो विधास्यति

«သင့်အား ကျိန်စာပေးသူထံသို့ပင် အားကိုးရာအဖြစ် သွားပါ။ ထိုသူသည် ကျိန်စာအောက်တွင် ကျရောက်နေသော သင့်အတွက် အကောင်းဆုံးကို မလွဲမသွေ စီမံပေးလိမ့်မည်»

Verse 66

लप्स्यसे तत्प्रसादात्त्वं प्रभां पूर्वोचितां शुभाम्

«ထိုသူ၏ ကျေးဇူးတော်ကြောင့် သင်သည် ယခင်က သင့်နှင့်သင့်တော်ခဲ့သော မင်္ဂလာရောင်ဝါကို ပြန်လည် ရရှိလိမ့်မည်»

Verse 67

रोहिण्या वचनं श्रुत्वा गतो दक्षसमीपतः । चंद्रः प्रोवाच विनयाद्वाष्प व्याकुललोचनः

ရိုဟိဏီ၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် စန္ဒြာသည် ဒက္ခအနီးသို့ သွားကာ၊ နှိမ့်ချစွာ—မျက်လုံးများ မျက်ရည်ကြောင့် တုန်လှုပ်နေသဖြင့်—စကားဆို하였다။

Verse 69

त्वया क्रोधपरीतेन कारणे वाप्यकारणे । अनुकंपां च मे कृत्वा कार्यं शापस्य मोक्षणम्

«အကြောင်းရှိသော်လည်းကောင်း အကြောင်းမရှိသော်လည်းကောင်း၊ ဒေါသလွှမ်းမိုးနေသဖြင့် သင်သည် ငါ့အပေါ် သာပကို ချမှတ်ခဲ့သည်။ ယခု ငါ့ကို ကရုဏာပြု၍ သာပမှ လွတ်မြောက်စေပါ»။

Verse 70

विदितं तु महाभाग शप्तोहं येन कर्मणा । कुरुष्वानुग्रहं दक्ष मम दीनस्य याचतः

အို မဟာဘဂ္ဂ၊ ငါသည် မည်သည့်ကမ္မကြောင့် သာပခံရသည်ကို သိရှိပြီးဖြစ်သည်။ အို ဒက္ခ၊ ငါ့ကဲ့သို့ ဆင်းရဲနွမ်းပါး၍ တောင်းပန်နေသူကို အနုဂ्रहပြု၍ ကရုဏာပေးပါ။

Verse 71

एवं विलपमानस्य सोमस्य तु महात्मनः । अनुग्रहे मतिं कृत्वा इदं वचनमब्रवीत्

ဤသို့ ငိုကြွေးလျက်ရှိသော မဟာတ్మာ ဆိုမ (Soma) ကို မြင်၍ ဒက္ခသည် ကရုဏာပြုရန် စိတ်ဆုံးဖြတ်ကာ ဤစကားကို ပြော하였다။

Verse 72

दक्ष उवाच । मया शापहतः सोम त्रातुं शक्यो न दैवतैः । यद्यद्ब्रवीम्यहं सोम तत्तथेति न संशयः

ဒက္ခက ပြောသည်—«အို ဆိုမ၊ ငါ့သာပကြောင့် ထိခိုက်သူကို နတ်တို့ပင် မကယ်နိုင်။ သို့သော် အို ဆိုမ၊ ငါပြောသမျှသည် အတိအကျ ထိုသို့ပင် ဖြစ်မည်၊ သံသယမရှိ»။

Verse 73

आयुः कर्म च वित्तं च विद्या निधनमेव च । पूर्वसृष्टानि यान्येव संभवंति हि तानि वै

အသက်တာကာလ၊ ကံကမ္မ၊ ဥစ္စာဓန၊ ပညာနှင့် သေခြင်းတိုင်အောင်—အရင်ကတည်းက ချမှတ်ထားသမျှ အရာတို့သည် အမှန်တကယ် ဖြစ်ပေါ်လာကြသည်။

Verse 74

असुराश्च सुराश्चैव ये चान्ये यक्षराक्षसाः । सर्वेपि शक्ता न त्रातुं वर्जयित्वा महेश्वरम्

အသူရာများ၊ ဒေဝများနှင့် အခြား ယက္ခ၊ ရက္ခသတို့အပါအဝင်—သူတို့အားလုံးသည် မဟေရှဝရ (မဟာဣශ්ဝရ) မပါဘဲ သင့်ကို မကယ်တင်နိုင်ကြ။

Verse 75

एषां शापो मया दत्तोऽनुग्रहीष्य ति शंकरः । नान्यस्त्रातुं भवेच्छक्तो विना पशुपतिं भवम् । तत्त्वं शीघ्रतरं गच्छ समाराधय शंकर

ဤသူတို့အပေါ် ကျိန်စာကို ငါပေးထားပြီ; ရှင်ကရ (Śaṅkara) သည် ကရုဏာပြုမည်။ ပశုပတိ ဘဝ (Bhava) မပါဘဲ အခြားမည်သူမျှ ကယ်တင်နိုင်စွမ်း မရှိ။ ထို့ကြောင့် ချက်ချင်း လျင်မြန်စွာ သွား၍ ရှင်ကရကို သင့်လျော်စွာ ပူဇော်ပါ။

Verse 76

न शक्तोऽन्यः पुनश्चंद्रः कर्तुं त्वां निर्मलं पुनः । वर्जयित्वा महादेवं शितिकंठमुमापतिम्

အို စန္ဒြာ (Candra)၊ မဟာဒေဝ၊ အပြာလည်ပင်းရှင် (Śitikanṭha)၊ ဥမာ၏ အဖော် (Umāpati) မပါဘဲ သင့်ကို ပြန်လည် သန့်ရှင်းစေနိုင်သူ မရှိ။

Verse 77

दक्षस्य च वचः श्रुत्वा कृतांजलिपुटः स्थितः । प्रत्युवाच तदा सोमः प्रहष्टेनांतरात्मना

ဒက္ခ၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် ဆိုမ (Soma) သည် လက်အုပ်ချီ၍ ရပ်နေ၏; ထို့နောက် အတွင်းစိတ် ပျော်ရွှင်လျက် ဆိုမက ပြန်လည် ဖြေကြား하였다။

Verse 78

भगवन्यदि तुष्टोसि मम भक्तस्य सुव्रत । अनुग्रहे कृता बुद्धिस्तदाचक्ष्व कुतः शिवः

အို ဘုရားရှင်၊ ကျွန်ုပ်သည် သင်၏ သစ္စာရှိသော ဘက္တ ဖြစ်သဖြင့် သင်နှစ်သက်ပါက၊ အို သာသနာဝင် သီလမြတ်သူ၊ ကရုဏာပြုရန် စိတ်ထားပြီးသားဖြစ်သဖြင့်၊ “ရှီဝ” ကို ဘယ်မှာ ရှာတွေ့နိုင်သနည်း ဟု မိန့်ကြားပါ။

Verse 79

कस्मिन्स्थाने मया दक्ष द्रष्टव्योऽसौ महेश्वरः । तत्स्थानानि चरिष्यामि यानि तानि वदस्व मे

အို ဒက္ခ၊ ပညာရှိသူ၊ ထို မဟေရှဝရ ကို ကျွန်ုပ် ဘယ်နေရာမှာ မြင်ရမည်နည်း။ ထိုနေရာများကို ကျွန်ုပ် လှည့်လည်သွားမည်ဖြစ်သဖြင့်၊ အားလုံးကို ကျွန်ုပ်အား ပြောကြားပါ။

Verse 80

दक्ष उवाच । शृणु सोम प्रयत्नेन श्रुत्वा चैवावधारय । वारुणीं दिशमाश्रित्य सागरानूपसन्निधौ

ဒက္ခက ပြောသည်— «အို ဆိုမ၊ ကြိုးစား၍ သေချာစွာ နားထောင်လော့; နားထောင်ပြီးလျှင် စိတ်ထဲတွင် ခိုင်မြဲစွာ မှတ်ထားလော့။ ဝါရုဏာ၏ အရပ်၊ အနောက်ဘက်သို့ မျက်နှာမူ၍ ပင်လယ်နှင့် ကမ်းရိုးတန်း စိုစွတ်မြေများအနီး…»

Verse 81

कृतस्मरस्यापरतो धन्वंतरशतत्रये । लिंगं महाप्रभावं च स्वयंभूतं व्यवस्थितम्

ကೃತစ್ಮရာ ဟုခေါ်သော နေရာကို ကျော်လွန်၍ ဓနွန္တရ သုံးရာအကွာတွင်၊ အလွန်တန်ခိုးကြီးသော ကိုယ်တိုင်ပေါ်ထွန်းသည့် (စွယ်ံဘူ) လင်္ဂ တစ်ဆူ တည်ရှိနေသည်။

Verse 82

सूर्य्यबिंबसमप्रख्यं सर्प मेखलमंडितम् । कुक्कुटांडकमानं तद्भूमिमध्ये व्यवस्थितम्

၎င်းသည် နေရောင်ဝိုင်းကဲ့သို့ တောက်ပလင်းလက်၍ မြွေကို ခါးပတ်ကဲ့သို့ အလှဆင်ထားသည်။ ကြက်ဥအရွယ်အစားရှိပြီး မြေပြင်အလယ်၌ တည်ငြိမ်စွာ တည်ရှိနေသည်။

Verse 83

स्पर्शलिंगं हि तद्विद्धि तद्भक्त्या ज्ञास्यते भवान् । तत्र संनिहितो देवः शंकरः परमेश्वरः

ဤသည်ကို «စပရှ-လင်္ဂ» (သန့်ရှင်းသောထိတွေ့မှုဖြင့် သိမြင်ရသော လင်္ဂ) ဟူ၍ သိမှတ်လော့။ ထိုလင်္ဂကို ဘက္တိဖြင့် ကိုးကွယ်လျှင် သင်ကိုယ်တိုင် အမှန်တကယ် နားလည်သိမြင်မည်; အကြောင်းမူ ထိုနေရာ၌ သင်္ကရ (ရှီဝ) အမြင့်ဆုံးအရှင် ပရမေရှွရ သည် ပြည့်ဝစွာ တည်ရှိတော်မူ၏။

Verse 85

प्रशस्य देवदेवेशमात्मानं निर्मलं कुरु । यस्याशु वरदानेन प्राप्स्यसे रूपमुत्तमम्

ဒေဝတို့၏ ဒေဝအရှင် (ဒေဝဒေဝေရှ) ကို ချီးမွမ်းလော့၊ ကိုယ်ကိုလည်း သန့်စင်လော့။ အရှင်၏ လျင်မြန်သော ကောင်းချီးပေးခြင်းကြောင့် သင်သည် အထူးမြတ်သော ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ရရှိမည်။

Verse 94

गच्छ त्वं तपसोग्रेण आराधय सुरेश्वरम्

သွားလော့၊ ထက်မြက်သော တပသ (အတင်းအကျပ် သာသနာကျင့်) ဖြင့် ဒေဝတို့၏ အရှင်ကို ကိုးကွယ်လော့။

Verse 168

कुरुष्वानुग्रहं दक्ष प्रसन्नेनांतरात्मना । कोपं त्यज महर्षे त्वं ममोपरि दयां कुरु

အို ဒက္ရှ၊ အတွင်းစိတ် တည်ငြိမ်၍ ကြည်နူးသော စိတ်ဖြင့် ကျွန်ုပ်အား ကရုဏာအနုဂ्रह ပြုပါ။ အို မဟာရိရှီ၊ ဒေါသကို စွန့်လွှတ်ပါ; ကျွန်ုပ်အပေါ် သနားကြင်နာပါ။