Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 83
स्पर्शलिंगं हि तद्विद्धि तद्भक्त्या ज्ञास्यते भवान् । तत्र संनिहितो देवः शंकरः परमेश्वरः
sparśaliṃgaṃ hi tadviddhi tadbhaktyā jñāsyate bhavān | tatra saṃnihito devaḥ śaṃkaraḥ parameśvaraḥ
ဤသည်ကို «စပရှ-လင်္ဂ» (သန့်ရှင်းသောထိတွေ့မှုဖြင့် သိမြင်ရသော လင်္ဂ) ဟူ၍ သိမှတ်လော့။ ထိုလင်္ဂကို ဘက္တိဖြင့် ကိုးကွယ်လျှင် သင်ကိုယ်တိုင် အမှန်တကယ် နားလည်သိမြင်မည်; အကြောင်းမူ ထိုနေရာ၌ သင်္ကရ (ရှီဝ) အမြင့်ဆုံးအရှင် ပရမေရှွရ သည် ပြည့်ဝစွာ တည်ရှိတော်မူ၏။
Dakṣa
Tirtha: Sparśa-liṅga
Type: kshetra
Listener: Soma
Scene: A devotee approaches the small radiant liṅga and reverently touches it; the aura expands, suggesting Śaṅkara’s immediate presence, while Dakṣa looks on approvingly.
FAQs
Bhakti is the means of truly ‘knowing’ a tīrtha-deity; the Lord is not merely symbolized but said to be actually present at the sacred locus.
The Sparśaliṅga at Prabhāsa-kṣetra, where Śaṅkara is declared to be especially present.
Implicitly, worship/devotion to the Sparśaliṅga (including reverent touch where appropriate by custom) as the means to realization.