Adhyaya 8

Verse 1

प्रह्लाद उवाच । मा गच्छध्वं सुरनदीं कालिंदीं मा सरस्वतीम् । गच्छध्वं च द्विजश्रेष्ठा गोमत्युदधिसंगमे

ပရာဟ္လာဒက မိန့်တော်မူသည်—«ဒေဝနဒီ ဂင်္ဂါသို့ မသွားကြနှင့်၊ ကာလိန္ဒီ (ယမုနာ) သို့လည်း မသွားကြနှင့်၊ ဆရஸဝတီသို့လည်း မသွားကြနှင့်။ ထိုအစား၊ ဒွိဇအထူးမြတ်တို့၊ ဂိုမတီမြစ်နှင့် သမုဒ္ဒရာ ဆုံရာသို့ သွားကြလော့»။

Verse 2

प्राप्यते हेलया यत्र सर्वे कामा न संशयः । गोमतीजलकल्लोलैः क्रीडते यत्र सागरः

အလွယ်တကူပင် ဆန္ဒအလိုရှိသမျှ အားလုံးကို ရရှိနိုင်သောနေရာ—သံသယမရှိ။ ဂိုမတီရေ၏ လှိုင်းခေါင်းများအကြားတွင် သမုဒ္ဒရာက ကစားမြူးတမ်းသကဲ့သို့ ထင်ရသောနေရာ။

Verse 3

पापघ्नं गोमतीतीरं प्राप्यते पुण्यवन्नरैः । सागरेण च संमिश्रं महापातकनाशनम्

အပြစ်ဖျက်သော ဂိုမတီကမ်းပါးကို ကုသိုလ်ရှိသူတို့သာ ရောက်နိုင်သည်။ ထို့ပြင် သမုဒ္ဒရာနှင့် ပေါင်းစည်းသောအခါ အကြီးမားဆုံးသော အပြစ်များကိုတောင် ဖျက်ဆီးပေးသောနေရာ ဖြစ်လာသည်။

Verse 4

गोमती संगता यत्र सागरेण द्विजोत्तमाः । मुक्तिद्वारं तु तत्प्रोक्तं कलिकाले न संशयः

ဒွိဇအထူးမြတ်တို့၊ ဂိုမတီမြစ်သည် သမုဒ္ဒရာနှင့် ဆုံရာနေရာကို—ကလိယုဂ၌ အထူးသဖြင့်—«မုက္ခတံခါး» ဟု ကြေညာထားသည်၊ သံသယမရှိ။

Verse 5

यत्पुण्यं लभते तूर्णं गंगासागरसंगमे । तत्पुण्यं समवाप्नोति गोमत्युदधिसंगमे

ဂင်္ဂါမြစ်နှင့် သမုဒ္ဒရာ ဆုံရာ၌ လျင်မြန်စွာ ရရှိသော ကုသိုလ်မေတ္တာသည်၊ ဂိုမတီမြစ်နှင့် သမုဒ္ဒရာ ဆုံရာ၌လည်း ထိုတူညီသော ကုသိုလ်ကို ရရှိနိုင်၏။

Verse 6

नमस्कृत्य च तोयेशं गोमतीं च सरिद्वराम् । अर्घ्यं दद्याद्विधानेन कृत्वा च करयोः कुशान्

ရေ၏အရှင် (သမုဒ္ဒရာ) နှင့် မြစ်တို့အထဲ၌ အမြတ်ဆုံး ဂိုမတီမြစ်ကို ဦးညွှတ်ကန်တော့ပြီးနောက်၊ စည်းကမ်းအတိုင်း လက်နှစ်ဖက်၌ ကုရှမြက် ထားကာ အရ္ဃျ (arghya) ကို ပူဇော်သင့်၏။

Verse 7

मंत्रेणानेन विप्रेंद्रा दद्यादर्घ्यं विधानतः । ब्राह्मणैः सह संगत्य सदा तत्तीर्थवासिभिः

ဗိပရိန္ဒြာ—ဗြာဟ္မဏတို့အထဲ၌ အမြတ်ဆုံးတို့ရေ၊ ဤမန္တရဖြင့်ပင် စည်းကမ်းအတိုင်း အရ္ဃျကို ပူဇော်သင့်၏။ ထိုသန့်ရှင်းသော တီရ္ထ၌ နေထိုင်သူများနှင့် ဗြာဟ္မဏတို့နှင့်အတူ အမြဲပြုလုပ်ရမည်။

Verse 8

भक्त्या चार्घ्यं प्रदास्यामि देवाय परमा त्मने । त्राहि मां पापिनं घोरं नमस्ते सुररूपिणे

ဘက္တိဖြင့် ဤအရ္ဃျကို အမြင့်ဆုံး အတ္တမန်သော ဒေဝတော်ထံ ပူဇော်ပါမည်။ အလွန်အမင်း အပြစ်ရှိသော ကျွန်ုပ်ကို ကယ်တင်ပါ။ ဒေဝရုပ်သဏ္ဌာန်ရှိတော်မူသော အရှင်ထံ နမസ്കာရပါ၏။

Verse 9

तीर्थराज नमस्तुभ्यं रत्नाकर महार्णव । गोमत्या सह गोविंद गृहाणार्घ्यं नमोऽस्तु ते

တီရ္ထတို့၏ ဘုရင်တော်၊ သင့်အား နမಸ್ಕာရပါ၏—ရတနာသိုလှောင်ရာ မဟာသမုဒ္ဒရာတော်။ ဂိုဝိန္ဒာ၊ ဂိုမတီနှင့်အတူ ဤအရ္ဃျကို လက်ခံတော်မူပါ။ သင့်အား နမိုအस्तု။

Verse 10

दत्त्वा चार्घ्यं शिखां बद्ध्वा संस्मृत्य जलशायिनम् । कुर्याच्च प्राङ्मुखः स्नानं ततः प्रत्यङ्मुखस्तथा

အရ္ဃျကို ပူဇော်၍ ဆံထုံးကို ချည်ကာ ရေပေါ်၌ လဲလျောင်းတော်မူသော ဘုရားကို သတိရပြီး အရှေ့ဘက်ကို မျက်နှာမူကာ ရေချိုးရမည်။ ထို့နောက် အနောက်ဘက်ကိုလည်း မျက်နှာမူကာ ထိုနည်းတူ ရေချိုးရမည်။

Verse 11

स्नात्वा च परया भक्त्या पितॄन्संतर्पयेत्ततः । विश्वेदेवादि संपूज्य पितॄणां श्राद्धमाचरेत्

ရေချိုးပြီးနောက် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဘက္တိဖြင့် ပိတೃများကို တర్పဏပူဇော်ကာ စိတ်ကျေနပ်စေသင့်သည်။ ထို့နောက် ဝိශ්ဝေဒေဝများနှင့် အခြား देवတများကို သင့်တော်စွာ ပူဇော်ပြီး ပိတೃတို့အတွက် ရှရဒ္ဓကို ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 12

यथोक्तां दक्षिणां दद्याद्विष्णुर्मे प्रीयतामिति । विशेषतः प्रदातव्यं सुवर्णं विप्रसत्तमाः

သတ်မှတ်ထားသည့်အတိုင်း ဒက္ခိဏာကို ပေးလှူ၍ «ဗိဿဏုသည် ငါ့ကို နှစ်သက်တော်မူပါစေ» ဟု ဆိုရမည်။ အမြတ်ဆုံးသော ဗြာဟ္မဏတို့အို၊ အထူးသဖြင့် ရွှေကို ထူးခြားသော ဒါနအဖြစ် ပေးလှူသင့်သည်။

Verse 13

दंपत्योर्वाससी चैव कंचुकोष्णीषमेव च । लक्ष्म्या सह जगन्नाथो विष्णुर्मे प्रीयतामिति

ထို့ပြင် ဇနီးမောင်နှံအတွက် အဝတ်အစားကိုလည်း ပေးလှူ၍ ကံချုက (အင်္ကျီ) နှင့် ဥရှ္ဏီရှ (ခေါင်းပေါင်း) ကိုလည်း ပေးလှူကာ «လက္ရှ္မီနှင့်အတူ ဂဂန္နာထ ဖြစ်သော ဗိဿဏုသည် ငါ့ကို နှစ်သက်တော်မူပါစေ» ဟု ဆိုရမည်။

Verse 14

महादानानि सर्वाणि गोमत्युदधिसंगमे । सप्तद्वीपपतिर्भूत्वा विष्णुलोके महीयते

ဂိုမတီမြစ်နှင့် သမုဒ္ဒရာ ဆုံရာ၌ ပေးလှူသော မဟာဒါန အားလုံးသည် သတ္တဒွီပ၏ အရှင်ဖြစ်သကဲ့သို့သော အကျိုးကို ပေးပြီး ဗိဿဏုလောက၌ ဂုဏ်တင်ချီးမြှောက်ခံရသည်။

Verse 15

यस्तुलापुरुषं दद्याद्गोमत्युदधिसंगमे । सप्तद्वीपपतिर्भूत्वा विष्णुलोके महीयते

ဂိုမတီမြစ်နှင့် သမုဒ္ဒရာ ဆုံရာ၌ တူလာပုရုရှ ဒါနကို ပြုသူသည် ကျွန်းခုနစ်ကျွန်း၏ အရှင်ဖြစ်လာကာ ဗိဿနု၏ လောက၌ ဂုဏ်ပြုချီးမြှောက်ခံရ၏။

Verse 16

आत्मानं तोलयेद्यस्तु स्वर्णेन रजतेन वा । वस्त्रैर्वा कुंकुमैर्वापि फलैर्वापि तथा रसैः

ထို့ပြင် မည်သူမဆို မိမိကိုယ်ကို ချိန်တွယ်၍—ရွှေဖြင့်ဖြစ်စေ ငွေဖြင့်ဖြစ်စေ၊ အဝတ်အထည်ဖြင့်ဖြစ်စေ၊ ကုင်ကူမ (ဇာဖရန်) ဖြင့်ဖြစ်စေ၊ အသီးအနှံဖြင့်ဖြစ်စေ၊ ထို့အတူ အရည်များဖြင့်ဖြစ်စေ—အလေးချိန်အတိုင်း ဒါနပြုလျှင် (တူလာပုရုရှ ဒါန) ဖြစ်၏။

Verse 17

भुक्त्वा भोगान्सुविपुलांस्तथा कामान्मनोहरान् । संपूज्यमानस्त्रिदशैर्याति विष्ण्वालयं नरः

အလွန်ပေါများသော အာနန္ဒများနှင့် စိတ်ကိုမောဟာစေသော ဆန္ဒပြည့်စုံမှုများကို ခံစားပြီးနောက်၊ နတ်တို့၏ ပူဇော်ဂုဏ်ပြုခြင်းကို ခံရသော လူသည် ဗိဿနု၏ နိဝါသသို့ ရောက်၏။

Verse 18

हिरण्यरूप्यदानं च ह्यश्वं धेनुं तथैव च । गोमतीसंगमे दत्त्वा सर्वान्कामानवाप्नुयात्

ရွှေ၊ ငွေတို့၏ ဒါနနှင့်အတူ မြင်းနှင့် နွားကိုလည်း ဂိုမတီ ဆုံရာ၌ ပေးလှူပါက ဆန္ဒအားလုံး ပြည့်စုံရ၏။

Verse 19

भूमिदानं च यो दद्याद्गोमत्युदधिसंगमे । स्नात्वा शुचिर्हरिं स्मृत्वा तस्माद्धन्यतरो नहि

ဂိုမတီမြစ်နှင့် သမုဒ္ဒရာ ဆုံရာ၌ မြေဒါနကို ပေးလှူသူသည်—အဲဒီမှာ ရေချိုးကာ သန့်ရှင်းပြီး ဟရီကို အောက်မေ့သတိရလျက်—သူထက် ပိုကံကောင်းမြတ်နိုးသူ မရှိ။

Verse 20

कन्यादानं च यः कुर्याद्विद्यादानमथापि वा । गोमत्याः संगमे स्नात्वा याति ब्रह्मपदं नरः

မိန်းကလေးကို လက်ထပ်ပေးလှူသော ကနျာဒါနကို ပြုသူ၊ သို့မဟုတ် ဗိဒ္ယာဒါန (ပညာလှူ) ကို ပြုသူသည် ဂိုမာတီမြစ်ဆုံရာ၌ ရေချိုးပြီးနောက် ဗြဟ္မပဒ (ဗြဟ္မ၏ အဆင့်) ကို ရောက်၏။

Verse 21

यो दद्यात्स्वर्णधेनुं च घृतधेनुं समाहितः । ब्रह्माण्डदानमपि वा तस्य पुण्यमनंतकम्

စိတ်ကို တည်ငြိမ်စွာ စုစည်းထား၍ «ရွှေနွား» (သွားနုဓေနု) နှင့် «ဃြတဓေနု» (ဂီနွား) ကို လှူသူ၊ သို့မဟုတ် «ဗြဟ္မာဏ္ဍဒါန» ဟုခေါ်သော လှူဒါန်းမှုကို ပြုသူ၏ ကုသိုလ်သည် အဆုံးမရှိ။

Verse 22

तथा लवणधेनुं च जलधेनुमथापि वा । दत्त्वा याति परं स्थानं गोमत्युदधिसंगमे

ထို့အတူ ဂိုမာတီနှင့် သမုဒ္ဒရာ ဆုံရာ၌ «ဆားနွား» သို့မဟုတ် «ရေနွား» ကို လှူဒါန်းလျှင် အမြင့်ဆုံးသော အဘောဒ်သို့ ရောက်၏။

Verse 23

युगादिषु च सर्वेषु गोमत्युदधिसंगमे । स्नात्वा संतर्प्य च पितॄनक्षयं लोकमाप्नुयात्

ယုဂါဒီ အခါအခွင့်အရေး အားလုံးတွင် ဂိုမာတီ–သမုဒ္ဒရာ ဆုံရာ၌ ရေချိုးပြီး ဘိုးဘွားပိတೃတို့အား တර්ပဏ (စိတ်ကျေနပ်စေသော ပူဇော်) ပြုလျှင် မပျက်မယွင်းသော လောကကို ရောက်မည်။

Verse 24

आषाढ्यां च तथा माघ्यां कार्तिक्यां संगमे नरः । पितॄणां तर्पणं स्नानं श्राद्धं पावकपूजनम् । कुर्याच्चैव तथा दानं यदीच्छेदक्षयं पदम्

အာෂာဍ္ဍ၊ မာဃ၊ ကာရ္တိက လများတွင် ဆုံရာ၌ လူသည် ရေချိုးခြင်း၊ ပိတೃတို့အား တർပဏ ပူဇော်ခြင်း၊ ශ්ရાદ္ဓ ပြုခြင်း၊ ပဝက (အဂ္နိ) မီးပူဇော်ခြင်းနှင့် ဒါန လှူဒါန်းခြင်းတို့ကို ပြုရမည်—မပျက်မယွင်းသော အဆင့်ကို လိုလားလျှင်။

Verse 25

पितॄणां चाक्षया तृप्तिर्गयाश्राद्धेन वै यथा । तद्वच्छ्राद्धान्महाभाग गोमत्युदधिसंगमे

ဂယာတွင် ပြုသော ရှရဒ္ဓကဲ့သို့ ပိတೃတို့သည် မကုန်ခမ်းသော တೃप्तိကို ရရှိကြသည်။ ထိုနည်းတူပင်၊ အမြတ်တရားရှိသူရေ၊ ဂိုမာတီနှင့် သမုဒ္ဒရာ ဆုံရာ၌ ပြုသော ရှရဒ္ဓလည်း ထိုသို့ပင် အကျိုးပေးသည်။

Verse 26

कुर्य्यात्स्नानं तथा दानं पितॄणां तर्पणं तथा । पञ्चकासु द्विजश्रेष्ठास्तथा चैवाष्टकासु च

ဒွိဇအထူးမြတ်တို့သည် ရေချိုးခြင်း၊ ဒါနပြုခြင်း၊ ပိတೃတို့အား တර්ပဏပြုခြင်းတို့ကို ပြုကြစေ။ ပဉ္စကာနေ့များတွင်လည်းကောင်း၊ အဋ္ဌကာအခမ်းအနားများတွင်လည်းကောင်း ထိုသို့ပင် ပြုစေ။

Verse 27

वैधृतौ च व्यतीपाते छायायां कुंजरस्य च । षष्ठ्यां च कपिलाख्यायां तथा हि द्वादशीषु च

ဝೈဓෘတိနှင့် ဗျတီပာတ ယောဂများတွင်လည်းကောင်း၊ “ဆင်၏အရိပ်” ဟုခေါ်သောနေ့၌လည်းကောင်း၊ ကပိလာဟုခေါ်သော ဆဿဋ္ဌီနေ့၌လည်းကောင်း၊ ထို့အပြင် ဒွာဒသီနေ့များတွင်လည်းကောင်း—ဤသန့်ရှင်းသော ဆုံရာ၌ ပြုသောကိစ္စသည် အထူးအာနိသင်ရှိသည်။

Verse 28

गोमत्यां संगमे स्नात्वा दद्याद्दानं विशेषतः । निर्मलं स्थानमाप्नोति यत्र गत्वा न शोचति

ဂိုမာတီ၏ ဆုံရာ၌ ရေချိုးပြီးနောက် အထူးစိတ်ထားဖြင့် ဒါနပြုသင့်သည်။ ထိုသူသည် အညစ်အကြေးကင်းသော နေရာတော်ကို ရောက်ပြီး၊ ထိုသို့ရောက်လျှင် မနာကျင်မဝမ်းနည်းတော့။

Verse 29

श्राद्धपक्षे त्वमावास्यां गोमत्युदधिसंगमे । हेलया प्राप्यते पुण्यं दत्त्वा पिण्डं गयासमम्

ရှရဒ္ဓပက္ခအတွင်း အမావာသျာနေ့၌ ဂိုမာတီနှင့် သမုဒ္ဒရာ ဆုံရာတွင် အနည်းငယ်သာ ကြိုးစားလျှင်တောင် ပုဏ္ဏကံကို ရနိုင်သည်။ ထိုနေရာ၌ ပိဏ္ဍတစ်လုံး ပူဇော်လှူဒါန်းလျှင် ဂယာနှင့်တူသော အကျိုးကို ရရှိသည်။

Verse 30

तस्मात्सर्वं प्रयत्नेन त्वमावास्यां द्विजोत्तमाः । श्राद्धं हि पितृपक्षांते कार्य्यं गोमतिसंगमे

ထို့ကြောင့် အို ဒွိဇအထွတ်အမြတ်တို့၊ အားထုတ်မှုအပြည့်ဖြင့် ပိတೃပက္ခ (Pitṛpakṣa) အဆုံး၌ အမဝါသျာနေ့တွင် ဂိုမတီမြစ်ဆုံရာ၌ ရှရဒ္ဓ (śrāddha) ကို ပြုလုပ်သင့်၏။

Verse 31

यद्यप्यश्रोत्रियं श्राद्धं यद्यप्युपहतं भवेत् । पक्षश्राद्धकृतं पुण्यं दिनेनैकेन लभ्यते

ရှရဒ္ဓ (śrāddha) ကို အရည်အချင်းမပြည့်သူအတွက် ပြုလုပ်သော်လည်း၊ သို့မဟုတ် အကြောင်းတစ်စုံတစ်ရာကြောင့် ချို့ယွင်းသော်လည်း၊ တစ်ပတ်နှစ်ပတ်လုံး ပြုသကဲ့သို့သော ကုသိုလ်ကို တစ်နေ့တည်းဖြင့် (ဤနေရာ၌) ရရှိနိုင်၏။

Verse 32

श्रद्धाहीनं मन्त्रहीनं पात्रहीनमथापि वा । द्रव्यहीनं कालहीनं मनसः स्वास्थ्यवर्जितम्

(ထိုပူဇာ) ယုံကြည်ခြင်းမရှိ၊ မန္တရမရှိ၊ သင့်လျော်သော လက်ခံသူမရှိသော်လည်းကောင်း၊ သို့မဟုတ် ပစ္စည်းမပြည့်စုံ၊ အချိန်မမှန်ကန်၊ စိတ်မတည်ငြိမ်ဘဲ ပြုလုပ်သော်လည်း—

Verse 33

श्राद्धपक्षे ह्यमायां तु गोमत्युदधिसंगमे । परिपूर्णं भवेत्सर्वं पितॄणां तृप्तिरक्षया

သို့သော် ရှရဒ္ဓပက္ခ၌ အမဝါသျာနေ့တွင် ဂိုမတီနှင့် သမုဒ္ဒရာ ဆုံရာ၌ ပြုလုပ်လျှင် အရာအားလုံး ပြည့်စုံကာ ပိတೃတို့၏ ကျေနပ်မှုသည် မကုန်ခန်းနိုင်အောင် ဖြစ်၏။

Verse 34

गोमती कमला चैव चंद्रभागा तथैव च । तिस्रस्तु संगता नद्यः प्रविष्टा वरुणालयम्

ဂိုမတီ၊ ကမလာ၊ ထို့အတူ စန္ဒြဘာဂါ—ဤမြစ်သုံးစင်းသည် ပေါင်းစည်းကာ ဝရုဏ၏ အိမ်ရာ (သမုဒ္ဒရာ) ထဲသို့ ဝင်ရောက်ကြ၏။

Verse 35

गयायां पिंडदानेन प्रयागे ह्यस्थिपातने । तत्पुण्यं समवाप्नोति पक्षांते श्राद्धकृन्नरः

ဂယာ၌ ပိဏ္ဍ (piṇḍa) ပူဇော်ခြင်းနှင့် ပရာယာဂ၌ အရိုးအမှုန်များကို စွန့်ချခြင်းကြောင့် ရသည့် ပုဏ္ဏကံကို ထိုနည်းတူ ရရှိ၏။ ထို့အတူ ဤနေရာ၌ လဝက်အဆုံး၌ သြရာဒ္ဓ (śrāddha) ပြုသူလည်း ထိုအကျိုးကို ရ၏။

Verse 36

यदीच्छेत्सर्वतीर्थेषु हेलया त्वभिषेचनम् । स्नानं कुर्वीत भक्त्या वै गोमत्युदधिसंगमे

တီရ္ထ (tīrtha) အားလုံး၌ ရေချိုးသကဲ့သို့ လွယ်ကူစွာ အကျိုးရလိုသူသည် ဂိုမတီမြစ်နှင့် သမုဒ္ဒရာ ဆုံရာ၌ ယုံကြည်သဒ္ဓါဖြင့် အမှန်တကယ် ရေချိုးသင့်၏။

Verse 38

श्राद्धे कृते त्वमावस्यां पितृपक्षे च वै द्विजाः । अपुत्रा चैव या नारी काकवंध्या च या भवेत्

အို ဒွိဇာ (ဗြာဟ္မဏ) တို့၊ သြရာဒ္ဓ (śrāddha) ကို ပြုလုပ်သောအခါ—အထူးသဖြင့် အမావာသျာ (လကွယ်နေ့) နှင့် ပိတೃပက္ခ (Pitṛpakṣa) ကာလတွင်—သားမရှိသော မိန်းမနှင့် ကာကဝန္ဓျာ (kākavandhyā) ဟူသော မျိုးမပွားနိုင်ခြင်းဒုက္ခရှိသူမိန်းမပင်လျှင် ဤကံကောင်းမှုကုသိုလ်၏ အကျိုးဝင်ရာအတွင်း ပါဝင်ကြောင်း ဆိုထားသည်။

Verse 39

मृतपुत्रा तथा विप्राः संगमे स्नानमाचरेत् । दोषैः प्रमुच्यते सर्वैर्गोमप्युदधिसंगमे । स्नात्वा सुखमवाप्नोति प्रजां च चिरजीविनीम्

ထို့အတူ အို ဗြာဟ္မဏတို့၊ သားဆုံးရှုံးထားသော မိန်းမသည် ဆုံရာ၌ ရေချိုးသင့်၏။ ဂိုမတီနှင့် သမုဒ္ဒရာ ဆုံရာ၌ ရေချိုးလျှင် အပြစ်ဒोष အားလုံးမှ လွတ်ကင်း၏။ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးပြီးနောက် ချမ်းသာသုခနှင့် အသက်ရှည်သော သားသမီးကိုလည်း ရ၏။

Verse 40

यानि कानि च दानानि पृथिव्यां सम्भवंति हि । तानि सर्वाणि देयानि गोमत्युदधिसंगमे

ကမ္ဘာပေါ်၌ ဖြစ်နိုင်သော ဒါန (dāna) အမျိုးမျိုးတို့ကို—အမှန်တကယ် အားလုံးကို—ဂိုမတီနှင့် သမုဒ္ဒရာ ဆုံရာ၌ ပေးလှူသင့်၏။

Verse 41

सर्वदैव च विप्रेन्द्रा विशेषात्सर्वपर्वसु । स्नानं कुर्वीत नियतो गोमत्युदधिसंगमे

အို ဗြာဟ္မဏအထွတ်အမြတ်တို့၊ အချိန်မရွေး—အထူးသဖြင့် ပွဲတော်သန့်ရှင်းသောနေ့ရက်တိုင်းတွင်—စည်းကမ်းတကျ ဂိုမတီမြစ်နှင့် သမုဒ္ဒရာ ဆုံရာ၌ ရေချိုးသန့်စင်ရမည်။

Verse 42

दर्शनादेव पापस्य क्षयो भवति भो द्विजाः । प्रणामे मनसस्तुष्टिर्मुक्तिश्चैवावगाहने

အို ဒွိဇာတို့၊ ဤသန့်ရှင်းရာဌာနကို မြင်ရုံဖြင့်ပင် အပြစ်သည် လျော့ပါးပျက်ကွယ်၏။ ဦးချကန်တော့ရာတွင် စိတ်သည် ကျေနပ်ငြိမ်းချမ်း၏။ ထို့ပြင် ရေထဲသို့ ဝင်၍ ရေချိုးမြုပ်နှံရာတွင် မုတ်ခ္ခ (လွတ်မြောက်ခြင်း) ကိုပင် ရရှိ၏။

Verse 43

श्राद्धे कृते पितॄणां तु तृप्तिर्भवति शाश्वती । दाने मनोरथावाप्तिर्जायते नात्र संशयः

ရှရဒ္ဓ (Śrāddha) ကို ဘိုးဘွားပိတೃတို့အတွက် ပြုလုပ်လျှင် သူတို့သည် အမြဲတမ်း ကျေနပ်တော်မူကြ၏။ ထို့ပြင် ဒါန (လှူဒါန်းခြင်း) ပြုလျှင် ကိုယ်နှစ်သက်သော ဆန္ဒတို့ ပြည့်စုံလာသည်—ဤအပေါ် သံသယမရှိ။

Verse 44

कृतकृत्यास्तु ते धन्या यैः कृतं पितृतर्पणम् । श्राद्धं च ऋषिशार्दूला गोमत्युदधिसंगमे

ဂိုမတီမြစ်နှင့် သမုဒ္ဒရာ ဆုံရာ၌ ပိတೃတර්ပဏ (pitṛ-tarpaṇa) နှင့် ရှရဒ္ဓကိုပါ ပြုလုပ်ခဲ့သူတို့သည် လုပ်ဆောင်ရမည့်ကိစ္စကို ပြီးမြောက်သူများဖြစ်၍ အလွန်ကံကောင်းမြတ်နိုးထိုက်ကြ၏၊ အို ကျားကဲ့သို့သော ရှိတော်မူသော ရိရှီတို့။

Verse 45

पितृपक्षे च वै केचिन्मातृपक्षे तथैव च । तथा श्वशुरपक्षे च ये चान्ये मित्रबांधवाः

အချို့သည် ပိတೃပက္ခ (pitṛpakṣa) အဖွဲ့—ဘိုးဘွားဘက်နှင့် ဆက်နွယ်ကြ၏။ ထို့အတူ အချို့သည် မာတೃပက္ခ (mātṛpakṣa) မိခင်ဘက်နှင့် ဆက်နွယ်ကြ၏။ ထို့ပြင် ရှွရှုရပက္ခ (śvaśurapakṣa) ယောက္ခမဘက်နှင့်လည်း ဆက်နွယ်သူများရှိပြီး၊ အခြားသူများမှာ မိတ်ဆွေများနှင့် ဆွေမျိုးသားချင်းများ ဖြစ်ကြ၏။

Verse 46

स्थावरत्वं गता ये च पुद्गलत्वं च ये गताः । पिशाचत्वं गता ये च ये च प्रेतत्वमागताः

မလှုပ်မရှားသော အခြေအနေ (sthāvara) သို့ကျရောက်သူများ၊ အခြားကိုယ်ခန္ဓာအခြေအနေများသို့ ဝင်ရောက်သူများ၊ ပိသာစ (piśāca) ဖြစ်သွားသူများနှင့် ပရေတ (preta) ဖြစ်လာသူများ—အားလုံးသည် ဤတီရ္ထ၏ ကရုဏာအာနုဂ्रहအတွင်း ပါဝင်ကြသည်။

Verse 47

तिर्य्यग्योनिगता ये च ये च कीटत्वमागताः । स्नानमात्रेण ते सर्वे मुक्तिं यांति न संशयः

တိရစ္ဆာန်ယိုးနီ (tiryagyoni) သို့ရောက်သူများနှင့် ပိုးမွှားအဖြစ်သို့ ကျရောက်သူများပင်—ရေချိုးခြင်းတစ်ခုပဲဖြင့် အားလုံး မုက္ခ (mokṣa) သို့ရောက်ကြသည်၊ သံသယမရှိ။

Verse 48

किं पुनः श्राद्धदानादि गोमतीसंगमे तथा । कृत्वा मुक्तिमवाप्नोति मानवो नात्र संशयः

ထို့ထက်ပို၍ အကျိုးကြီးမားသည်မှာ—ဂိုမတီမြစ်ဆုံရာ၌ śrāddha နှင့် လှူဒါန်းခြင်းတို့ကဲ့သို့သော ကုသိုလ်ကိစ္စများကို ပြုလုပ်လျှင် ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ပြုသော လူသည် မုက္ခကို ရရှိသည်၊ သံသယမရှိ။

Verse 49

श्रवणद्वादशीयोगे गोमत्युदधिसंगमे । स्नात्वा मुक्तिमवाप्नोति यत्र गत्वा न शोचति

Śravaṇa နက္ခတ်နှင့် Dvādaśī တို့ တိုက်ဆိုင်သောအခါ၊ ဂိုမတီနှင့် သမုဒ္ဒရာ ဆုံရာ၌ ရေချိုးလျှင်—သူသည် မုက္ခကို ရရှိပြီး၊ ထိုနေရာသို့ ရောက်သွားလျှင် မဝမ်းနည်းတော့သော အခြေအနေသို့ ရောက်သည်။

Verse 50

सन्त्यज्य सर्वतीर्थानि गोमत्युदधिसंगमे । स्नानं कृत्वा तथा श्राद्धं कृतकृत्यो भवेन्नरः । परं लोकमवाप्नोति ह्यर्चयित्वा तु वामनम्

အခြားတီရ္ထများအားလုံးကို ဘေးဖယ်ထား၍ ဂိုမတီ–သမုဒ္ဒရာ ဆုံရာ၌ ရေချိုးခြင်းနှင့် śrāddha ကို ပြုလုပ်လျှင် လူသည် “ကိစ္စပြီးမြောက်သူ” ဖြစ်လာသည်။ ထို့ပြင် ထိုနေရာ၌ ဝာမန (Vāmana) ကို ပူဇော်အာရాధနာပြုလျှင် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော လောကကို ရောက်သည်။

Verse 51

सम्यक्स्नात्वा नरो यस्तु पूजयेद्गरुडध्वजम् । पीतांबरधरो भूत्वा दिव्याभरणभूषितः

ကောင်းစွာရေချိုးပြီး ဂရုဍတံခွန်ရှိသော ဗိဿနုကို ပူဇော်သောသူသည် အဝါရောင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ကာ နတ်ဘုရားဆန်သော အလင်္ကာများဖြင့် တန်ဆာဆင်လာ၏။

Verse 52

वीक्ष्यमाणः सुरस्त्रीभिर्नागारिकृतकेतनः । चतुर्भुजधरो भूत्वा वनमालाविभूषितः । संस्तूयमानो मुनिभिर्याति विष्ण्वालयं नरः

နတ်မိန်းမများက ကြည့်ရှုကြပြီး ကောင်းကင်ဘုံဆန်သော နေအိမ်၌ နေထိုင်ကာ လက်လေးဖက်ရှိသူဖြစ်၍ တောပန်းမാലာဖြင့် တန်ဆာဆင်လျက်၊ မုနိများက ချီးမွမ်းသံကြားရင်း ထိုသူသည် ဗိဿနု၏ နေရာသို့ ရောက်၏။

Verse 53

गोमतीसंगमे स्नात्वा कृतकृत्यो भवेन्नरः । यत्र दैत्यवधं कृत्वा विष्णुना प्रभविष्णुना

ဂိုမတီမြစ်ဆုံရာ၌ ရေချိုးလျှင် လူသည် မိမိ၏ သာသနာရေးကိစ္စများ ပြီးစီးသောသူ ဖြစ်လာ၏—အဲဒီနေရာမှာပင် အလွန်တန်ခိုးကြီးသော ဗိဿနုက ဒေဝ်တုများကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။

Verse 54

चक्रं प्रक्षालितं पूर्वं कृष्णेन स्वयमेव हि । तेनैव चक्रतीर्थं हि ख्यातं लोकत्रये द्विजाः

ယခင်က ကృష్ణသည် ထိုနေရာ၌ မိမိ၏ စုဒർശနချကရကို ကိုယ်တိုင် ဆေးကြောခဲ့၏; ထို့ကြောင့် ထိုနေရာကို “ချကရတီဿ” ဟု သုံးလောကလုံးတွင် နာမည်ကြီးလာသည်၊ ဒွိဇတို့ရေ။

Verse 55

भवंति यत्र पाषाणाश्चक्रांका मुक्तिदायकाः । यैः पूजितैर्जगन्नाथः कृष्णः सांनिध्यमाव्रजेत्

ထိုနေရာ၌ ချကရအမှတ်ပါသော ကျောက်တုံးများ ရှိပြီး မောက္ခပေးနိုင်သော အရာများဖြစ်၏; ထိုကျောက်တုံးများကို ပူဇော်လျှင် जगन्नाथ ကృష్ణသည် (ပူဇော်သူ၏) သန့်ရှင်းသော နီးကပ်တည်ရှိမှုသို့ ကြွလာ၏။

Verse 56

तत्रैव यदि लभ्येत चक्रैर्द्वादशभिः सह

ထိုနေရာတည်းကပင် စက်ရအမှတ် တစ်ဆယ်နှစ်ပါနှင့်အတူ ရရှိနိုင်လျှင်…

Verse 57

द्वादशात्मा स विज्ञेयो मोक्षदः सर्वदेहिनाम् । एकचक्रांकितो यस्तु द्वारवत्यां सुशोभनः

ထိုအရာကို “တစ်ဆယ်နှစ်ပုံသဏ္ဌာန်ရှိသောအတ္တ” ဟု သိမှတ်ရမည်၊ ကိုယ်ရှိသတ္တဝါအားလုံးအတွက် မောက္ခပေးသူဖြစ်၏။ သို့ရာတွင် စက်ရအမှတ်တစ်ခုတည်းဖြင့် အမှတ်တံဆိပ်ထားပြီး ဒွာရဝတီ၌ အလွန်လှပသောအရာသည်…

Verse 58

सुदर्शनाभिधानोऽसौ मोक्षैकफलदो हि सः । लक्ष्मीनारायणो द्वाभ्यां भुक्तिमुक्तिफलप्रदः

ထိုသူသည် “စုဒർശန” ဟူသောနာမဖြင့် ခေါ်ကြပြီး၊ မောက္ခဟူသော အမြင့်ဆုံးတစ်ပါးတည်းသော फल ကိုပင် ပေးတော်မူ၏။ အမှတ်/ပုံသဏ္ဌာန် နှစ်ပါးဖြင့်မူ “လက္ခ္မီ-နာရာယဏ” ဖြစ်၍ လောကီခံစားမှုနှင့် နောက်ဆုံးလွတ်မြောက်မှု နှစ်မျိုးလုံး၏ फल ကို ပေးတော်မူ၏။

Verse 59

त्रिभिस्त्रिविक्रमश्चैव त्रिवर्गफलदायकः । श्रीप्रदो रिपुहन्ता च चतुर्भिः संयुतः स हि

အမှတ်/ပုံသဏ္ဌာန် သုံးပါးဖြင့် “ထရီဝိက్రమ” ဖြစ်၍ ဘဝရည်မှန်းချက် သုံးပါး၏ फल ကို ပေးတော်မူ၏။ လေးပါးဖြင့် ပြည့်စုံလျှင် စည်းစိမ် (သြရီ) ကို ပေးတော်မူ၍ ရန်သူတို့ကိုလည်း ချေမှုန်းတော်မူသည်ဟု ကြေညာထား၏။

Verse 60

पञ्चभिर्वासुदेवस्तु जन्ममृत्युभयापहः । प्रद्युम्नः षड्भिरेवासौ लक्ष्मीं कांतिं ददाति यः

အမှတ်/ပုံသဏ္ဌာန် ငါးပါးဖြင့် “ဝါစုဒေဝ” ဖြစ်၍ မွေးဖွားခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်း၏ ကြောက်ရွံ့မှုကို ဖယ်ရှားတော်မူ၏။ ခြောက်ပါးဖြင့်မူ “ပရဒျုမန” ဖြစ်၍ လက္ခ္မီ (ကံကောင်းခြင်း) နှင့် တောက်ပရောင်ခြည်ကို ပေးတော်မူသူဖြစ်၏။

Verse 61

सप्तभिर्बलभद्रश्च चक्रगोऽत्र प्रकीर्तितः । लाच्छितश्चाष्टभिर्भक्तिं ददाति पुरुषोत्तमः

အမှတ်အသား ခုနှစ်ပါးဖြင့် ဤနေရာ၌ ကြေညာထားသကဲ့သို့ ဘလဘဒ္ဒရ (Balabhadra) ဖြစ်၍ စက္ကရနှင့် ဆက်နွယ်တည်ရှိတော်မူ၏။ အမှတ်အသား ရှစ်ပါးဖြင့် အထွတ်အမြတ် ပုရုရှောတ္တမ သည် ထူးခြားသော လက္ခဏာဖြင့် ဘက္တိ (bhakti) ကို ပေးတော်မူ၏။

Verse 62

सर्वं दद्यान्नवव्यूहो दुर्लभो यः सुरैरपि । दशावतारो दशमी राज्यदो नात्र संशयः

အမှတ်အသား ကိုးပါးဖြင့် ကိုးမျိုးသော ဗျူဟာ (navavyūha) ဖြစ်၍ အရာအားလုံးကို ပေးတော်မူသော်လည်း နတ်တို့အတွက်တောင် ရရှိရန်ခက်ခဲတော်မူ၏။ အမှတ်အသား ဆယ်ပါးဖြင့် ဒశာဝတာရ (Daśāvatāra) ဖြစ်၍ ဆယ်မြောက်အမှတ်သည် အာဏာရဇ္ဇကို ပေးတော်မူသည်—သံသယမရှိ။

Verse 63

एकादशभिरैश्वर्यं चक्रगः संप्रयच्छति । निर्वाणं द्वादशात्मा च द्वादशभिर्ददाति च

အမှတ်အသား ဆယ့်တစ်ပါးဖြင့် စက္ကရနှင့် ဆက်နွယ်တော်မူသော ဘုရားသည် အိုင်ශ්ဝရျ (aiśvarya) အာဏာနှင့် စည်းစိမ်ကို ပေးတော်မူ၏။ အမှတ်အသား ဆယ့်နှစ်ပါးဖြင့် ဆယ့်နှစ်အတ္တမ (dvādaśātmā) အဖြစ် နိဗ္ဗာန (nirvāṇa) ကိုလည်း ဆယ့်နှစ်ပါးဖြင့်ပင် ပေးတော်မူ၏။

Verse 64

अत ऊर्ध्वं महाभागाः सौख्यमोक्षप्रदायकाः यतोऽत्र ते च पाषाणाः कृष्णचक्रेण चित्रिताः

ထို့ကြောင့် မဟာဘဂါတို့၊ ဤမှစ၍ ဤအရာတို့သည် ချမ်းသာနှင့် မောက္ခ (mokṣa) ကို ပေးတော်မူကြသည်။ အကြောင်းမှာ ဤနေရာရှိ ကျောက်တုံးတို့သည် ကృష్ణ၏ စက္ကရဖြင့် အလှဆင်အမှတ်တင်ထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 65

तेषां स्पर्शनमात्रेण मुच्यते सर्वकिल्बिषैः । चक्रतीर्थे नरः स्नात्वा कृष्णचक्रेण चिह्नितः

၎င်းတို့ကို ထိတွေ့ရုံမျှဖြင့်ပင် အပြစ်အကုန်လုံးမှ လွတ်မြောက်သည်။ စက္ကတီရ္ထ (Cakratīrtha) တွင် ရေချိုးပြီးနောက် လူသည် ကൃഷ്ണ၏ စက္ကရဖြင့် အမှတ်တံဆိပ်တင်ခံရသည်။

Verse 66

पूजयित्वा चक्रधरं हरिं ध्यायेत्सनातनम् । नापुत्रो नाधनो रोगी न स संजायते नरः

စက္ကရာကိုင်ဆောင်သော ဟရီကို ပူဇော်ပြီးနောက် အနန္တတရားရှိသော ထာဝရဘုရားကို သမาธိဖြင့် အာရုံပြုရမည်။ ထိုသူသည် ကလေးမရှိသူ မဖြစ်၊ ဆင်းရဲသူ မဖြစ်၊ ရောဂါရှိသူ မဖြစ်။

Verse 67

ब्रह्महत्यादिकं पापं मनोवाक्कायकर्मजम् । तत्सर्वं विलयं याति सकृच्चक्रांकदर्शनात्

ဗြာဟ္မဏသတ်ခြင်းကဲ့သို့သော အပြစ်များနှင့် စိတ်၊ စကား၊ ကိုယ်ကာယကံမှ ပေါ်လာသော အပြစ်အားလုံးသည် စက္ကရာအမှတ်ကို တစ်ကြိမ်မြင်ရုံဖြင့်ပင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

Verse 68

म्लेच्छ देशे शुभे वापि चक्रांको दृश्यते यदि । तत्र चैव हरिक्षेत्रं मुक्तिदं नात्र संशयः

မလေစ္ဆဒေသ၌ဖြစ်စေ ကောင်းမြတ်သောဒေသ၌ဖြစ်စေ စက္ကရာအမှတ်ကို မြင်ရလျှင် ထိုနေရာတည်းဟာ ဟရီ၏ သန့်ရှင်းရာမြေ (ဟရိက္ခေတ္တ) ဖြစ်လာပြီး မုက္ခတိကို ပေးတတ်သည်—သံသယမရှိ။

Verse 69

मृत्युकालेऽपि सम्प्राप्ते यदि ध्यायेद्धरिं नरः । चक्रांकं धारयेदंगे स याति परमं पदम्

သေမင်းအချိန် ရောက်လာသော်လည်း လူသည် ဟရီကို သမาธိဖြင့် အာရုံပြု၍ ကိုယ်ခန္ဓာပေါ်တွင် စက္ကရာအမှတ်ကို ဆောင်ထားလျှင် အမြင့်ဆုံးသော အခြေအနေသို့ ရောက်သည်။

Verse 70

हृदयस्थे च चक्रांके पूतो भवति तत्क्षणात् । नोपसर्पंति तं भीता दूताः कृष्णायुधं तदा । वैष्णवं लोकमा प्नोति नात्र कार्या विचारणा

နှလုံးအတွင်း စက္ကရာအမှတ် တည်ရှိလျှင် ထိုခဏတည်းက သန့်စင်သွားသည်။ ထိုအခါ ကြောက်ရွံ့သော ဒူးတများသည် မနီးကပ်နိုင်၊ အကြောင်းမှာ ကృష్ణ၏ အာယုဓရှိနေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ သူသည် ဝိုင်ရှ္ဏဝလောကသို့ ရောက်သည်—ထပ်မံစဉ်းစားရန် မလို။

Verse 71

अपि पापसमाचारः किं पुनर्धार्मिकः शुचिः । गोमती संगमे स्नात्वा चक्रतीर्थे तथैव च । मुच्यते पातकैर्घोरै र्मानवो नात्र संशयः

အပြစ်အကျင့်နှင့်နေကျသူတောင်—တရားသမား၊ သန့်ရှင်းသူဆိုလျှင် ပို၍ပင်—ဂိုမတီမြစ်ဆုံရာ၌ ရေချိုးပြီး၊ ထို့အတူ စက္ကရတီရ္ထ၌လည်း ရေချိုးလျှင် ကြောက်မက်ဖွယ်အပြစ်ကြီးများမှ လူသည် လွတ်မြောက်၏။ ဤအပေါ် သံသယမရှိ။

Verse 72

राजसाः सत्त्वमायांति विष्णुधर्मं सनातनम् । क्षेत्रस्य तस्य माहात्म्यात्सत्यमेतत्प्रकीर्तितम्

ရာဇသ (အာရုံပြင်းထန်မှု) လွှမ်းမိုးသူတို့သည် ထိုသန့်ရှင်းသောဒေသ၏ မဟာတန်ခိုးကြောင့် စတ္တဝ (သန့်စင်မှု) သို့လည်းကောင်း၊ ဗိဿနု၏ အနန္တဓမ္မသို့လည်းကောင်း ရောက်လာကြ၏။ ဤသည်ကို အမှန်တရားဟု ကြေညာထားသည်။

Verse 73

तामसं राजसं चापि यत्किञ्चिद्विष्णुपूजने । तच्च सत्त्वत्वमायाति निम्नगा च यथार्णवे

ဗိဿနုပူဇာ၌ တမသ (မှောင်မိုက်မှု) သို့မဟုတ် ရာဇသ (အာရုံပြင်းထန်မှု) လိမ်းမိုးနေသမျှ အရာအားလုံးသည်လည်း စတ္တဝ (သန့်စင်မှု) သို့ ပြောင်းလဲသွား၏—မြစ်သည် သမုဒ္ဒရာသို့ ရောက်လျှင် ထိုသမုဒ္ဒရာနှင့် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းမဟုတ်ဘဲ တစ်ခုတည်းဖြစ်သကဲ့သို့။

Verse 74

दुर्लभा द्वारका विप्र दुर्लभं गोमतीजलम् । दुर्लभं जागरो रात्रौ दुर्लभं कृष्णदर्शनम्

ဗြာဟ္မဏာရေ၊ ဒွာရကာသည် ရှားပါး၏။ ဂိုမတီရေသည်လည်း ရှားပါး၏။ ညလုံးနိုးကြား၍ ဂျာဂရ (ညအိပ်မပျော်ဘဲ စောင့်တော်မူခြင်း) ပြုခြင်းလည်း ရှားပါး၏။ ကృష్ణကို မြင်တွေ့ရခြင်းလည်း ရှားပါး၏။

Verse 317

पक्षेपक्षे समग्रा तु पितृपूजा कृता च यैः । सम्पूर्णा जायते तेषां गोमत्युदधिसंगमे

နှစ်ပတ်တစ်ကြိမ်စီ (ပက္ခ) တိုင်း ပိတೃပူဇာ—ဘိုးဘွားပူဇာကို ပြည့်စုံစွာ ပြုလုပ်သူတို့၏ အဲဒီကောင်းမှုသည် ဂိုမတီမြစ်နှင့် သမုဒ္ဒရာ ဆုံရာ၌ အမှန်တကယ် ပြည့်ဝစုံလင်လာ၏။