Adhyaya 29

Verse 1

प्रह्लाद उवाच । अथान्यच्च प्रवक्ष्यामि गुह्याद्गुह्यतरं महत् । द्वारकायाः परं पुण्यं माहात्म्यं ह्युत्तमोत्तमम्

ပရဟ္လာဒက ပြော၏—ယခု ငါသည် အခြားတစ်ပါးကိုလည်း ဟောကြားမည်။ အလွန်ကြီးမြတ်၍ လျှို့ဝှက်ထဲမှ လျှို့ဝှက်အဖြစ်တော်မူသော အရာ—ဒွာရကာ၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး သန့်ရှင်းသော မဟာတန်ခိုးကိုပင်။

Verse 2

इतिहासं पुरावृत्तं वर्णयिष्ये मनोहरम् । तीर्थक्षेत्रादिदेवानामृषीणां संशयापहम्

ငါသည် ရှေးက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော စိတ်နှလုံးလှပသည့် အတ္ထုပ္ပတ္တိတစ်ပုဒ်ကို ဖော်ပြမည်။ ထိုအကြောင်းသည် တီရ္ထ၊ သန့်ရှင်းရာကွင်းနှင့် အုပ်စိုးသည့် ဒေဝတားတို့အပေါ် ရှင်ရသီတို့၏ သံသယကို ပယ်ဖျက်ပေး၏။

Verse 3

सौभाम्यमतुलं दृष्ट्वा सिंहराशिगते गुरौ । गोदावर्य्यां द्विजश्रेष्ठा नारदो भगवत्प्रियः

ဂုရု (ဗြဟ္စပတိ) သည် သိင်္ဟရာသီသို့ ဝင်ရောက်သောအခါ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော မင်္ဂလာကို မြင်၍၊ ဘုရားသခင်၏ ချစ်မြတ်နိုးရာ ဒွိဇအထွဋ် နာရဒသည် ဂోదာဝရီမြစ်သို့ ရောက်လာ၏။

Verse 4

गौतमस्याऽभितो दृष्ट्वा त्रैलोक्यसंभवानि वै । तीर्थानि सरितः सर्वा विस्मयं परमं गतः

ဂေါတမသည် မိမိပတ်ဝန်းကျင်၌ လောကသုံးပါးမှ ပေါ်ပေါက်လာသည်ဟု ဆိုကြသော တီရ္ထများနှင့် မြစ်များအားလုံးကို မြင်၍ အလွန်အံ့ဩသွား၏။

Verse 5

तत्र काशी कुरुक्षेत्रमयोध्या मथुरापुरी । माया कांची ह्यवंती च अरण्यान्याश्रमैः सह

ထိုနေရာ၌ ကာရှီ၊ ကုရုက္ခေတ္တရ၊ အယောဓျာနှင့် မထုရာပူရီ ရှိ၏။ ထို့ပြင် မာယာ (ဟရိဒ္ဝါရ)၊ ကာဉ္စီ၊ အဝန္တီ (ဥဇ္ဇယိနီ) တို့နှင့် အာရှရမ်များပါဝင်သော တောအုပ်များလည်း ရှိ၏။

Verse 6

हरिक्षेत्रं गया मिश्रक्षेत्रं च पुरुषोत्तमम् । प्रभासादीनि पुण्यानि मुक्तिक्षेत्राण्यशेषतः

ဟရိက္ခေတ္တရ၊ ဂယာ၊ နာမည်ကြီး မిశ്രက္ခေတ္တရ နှင့် ပုရုရှောတ္တမ တို့အပြင်၊ ပရဘာသ စသည့် သန့်ရှင်းသော နေရာများအားလုံးသည် ချွတ်မြောက်ခြင်းကို ပေးသော မုက္ခိက္ခေတ္တရများ ဖြစ်ကြ၏။

Verse 7

जाह्नवी यमुना रेवा तत्र पुण्या सरस्वती । सरयूर्गंडकी तापी पयोष्णी सरितां वरा

ဇာဟ္နဝီ (ဂင်္ဂါ)၊ ယမုနာ၊ ရေဝါ (နర్మဒါ) နှင့် ထိုနေရာ၌ သန့်ရှင်းသော စရஸဝတီ ရှိ၏။ စရယူး၊ ဂဏ္ဍကီ၊ တာပီ နှင့် ပယောෂ္ဏီ တို့သည် မြစ်များအနက် အကောင်းဆုံးများ ဖြစ်ကြ၏။

Verse 8

कृष्णा भीमरथी पुण्या कावेर्य्याद्याः सरिद्वराः । स्वर्गे मर्त्ये च पाताले वर्त्तमानाः सतीर्थकाः

ကృష్ణာ၊ သန့်ရှင်းသော ဘီမရထီ နှင့် ကာဝေရီ စသည့် အထူးကောင်းမြစ်များသည် တီရ္ထများနှင့်အတူ၊ ကောင်းကင်လောက၊ လူ့လောက နှင့် ပာတာလ (အောက်လောက) တို့၌ တည်ရှိနေကြ၏။

Verse 9

स्थिता गोदावरीतीरे सिंहराशिं गते गुरौ । तथा च पुष्करादीनि सप्तसिंधुसरांसि च

ဗြဟ္စပတိ (ဂုရု) သည် သိင်္ဟရာသီသို့ ဝင်ရောက်သောအခါ၊ သူတို့သည် ဂోదာဝရီမြစ်ကမ်း၌ နေထိုင်ကြ၏။ ထို့အတူ ပုရှ္ကရနှင့် စပ်တစင်ဓု၏ ရေကန်များသို့လည်း သွားရောက်ကြ၏။

Verse 10

मेर्वादिपर्वताः पुण्या दर्शनात्पापनाशनाः । तीर्थराज प्रयागश्च सर्वतीर्थसमन्वितः

မေရုတောင်နှင့် အခြားတောင်တန်းများသည် ပုဏ္ဏမြတ်ကြ၏—မြင်ရုံဖြင့်ပင် အပြစ်ကို ဖျက်ဆီးနိုင်၏။ ထို့ပြင် တီရ္ထရာဇ ပရယာဂသည် တီရ္ထအားလုံး၏ အင်အားနှင့် ပြည့်စုံ၏။

Verse 11

वेदोपवेदाः शास्त्राणि पुराणानि च सर्वशः । सिद्धा मुनिगणाः सर्वे देवर्षिपितृदेवताः

ဝေဒနှင့် ဥပဝေဒများ၊ သာස්တရများနှင့် ပုရာဏများ အမျိုးမျိုးအားလုံး၊ ထို့ပြင် စိဒ္ဓများ၊ မုနိအဖွဲ့အစည်းအားလုံး၊ ဒေဝရ္ဩိများ၊ ပိတೃများနှင့် ဒေဝတားတို့လည်း အားလုံး တက်ရောက်ရှိနေကြ၏။

Verse 12

चंद्रादित्यौ सुरगणाः सिंहस्थे च बृहस्पतौ । स्थिता गोदावरीतीरे वर्षमेकं प्रहर्षिताः

ဗြဟ္စပတိသည် သိင်္ဟရာသီ၌ တည်နေစဉ်၊ လနှင့် နေ၊ ဒေဝတားအဖွဲ့အစည်းတို့နှင့်အတူ ဂోదာဝရီမြစ်ကမ်း၌ တစ်နှစ်ပတ်လုံး ဝမ်းမြောက်ရွှင်လန်းစွာ နေထိုင်ကြ၏။

Verse 13

यानि कानि च पुण्यानि तीर्थक्षेत्राणि संति वै । त्रैलोक्ये तानि सर्वाणि गौतम्यां वीक्ष्य विस्मिताः

သုံးလောကအတွင်းရှိ သန့်ရှင်းသော တီရ္ထနှင့် က္ෂೇತ್ರများ မည်သည့်အရာမဆို—ဂေါတမီ၌ အားလုံး စုဝေးနေသကဲ့သို့ မြင်တွေ့ကြသဖြင့် သူတို့သည် အံ့ဩသွားကြ၏။

Verse 14

देवर्षिर्नारदस्तत्र मुनिभिर्मुदितोऽवसत् । सिंहस्यांते च सर्वाणि स्वस्थानगमनाय वै

ထိုနေရာ၌ ဒေဝရ္ဓိ နာရဒ မုနိတို့ကြောင့် ဝမ်းမြောက်လျက် နေထိုင်하였다။ စိင်္ဟကာလ အဆုံးတွင် သန့်ရှင်းသူတို့အားလုံး မိမိတို့၏ နေရာသို့ ပြန်လည်ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်ကြသည်။

Verse 15

आमन्त्र्य गौतमीं देवीं स्थितानि पुरतस्ततः । सर्वेषां शृण्वतां विप्रा गौतमी खिन्नमानसा । तप्ता दुर्जनसंसर्गान्नारदं दुःखिताऽब्रवीत्

ဂေါတမီ ဒေဝီကို နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် သူတို့သည် သူမရှေ့တွင် ရပ်နေကြသည်။ ထို့နောက် ဗြာဟ္မဏတို့အားလုံး နားထောင်နေစဉ် စိတ်ပင်ပန်း၍ မကောင်းသူတို့နှင့် ပေါင်းသင်းရခြင်းကြောင့် ဒုက္ခရောက်သော ဂေါတမီသည် နာရဒအား ဝမ်းနည်းစွာ ပြော하였다။

Verse 16

गौतम्युवाच । पश्यैतानि सुतीर्थानि गंगाद्याः सरितोऽमलाः । सागरा गिरयः पुण्या गयात्रितयमेव च

ဂေါတမီက ပြောသည်— «ဤသန့်ရှင်းမြတ်သော တီရ္ထများကို ကြည့်လော့။ ဂင်္ဂါမှစ၍ သန့်စင်သော မြစ်များ၊ သမုဒ္ဒရာများ၊ ပုဏ္ဏမြတ်သော တောင်တန်းများနှင့် ဂယာ သုံးမျိုးလည်း ဤနေရာ၌ ရှိနေသည်»။

Verse 17

क्षेत्राणि मोक्षदान्यंग त्रैलोक्यजानि नारद । देवाश्च पितरः सिद्धा ऋषयो मानवादयः

«ဤကေတ္တရာများသည် မောက္ခပေးသော သန့်မြတ်နယ်မြေများ ဖြစ်ကြသည်၊ ချစ်သူရေ—သုံးလောကလုံးတွင် နာမည်ကြီးသည်၊ နာရဒရေ။ ဤနေရာ၌ ဒေဝတို့၊ ပိတရတို့၊ စိဒ္ဓတို့၊ ရ္ဋိရှီတို့နှင့် လူသားတို့ စသည်တို့လည်း ရှိကြသည်»။

Verse 18

तीर्थ राज प्रयागश्च सर्वतीर्थसमन्वितः । एतेषामेव सर्वेषां मत्संसर्गान्महामुने । विशुद्धानां प्रकाशेन राजते भुवनत्रयम्

«ထို့ပြင် တီရ္ထရာဇ ပ္ရယာဂသည် တီရ္ထအားလုံးနှင့် ပြည့်စုံ၏။ မဟာမုနိရေ၊ ငါနှင့် ဆက်ဆံပေါင်းသင်းခြင်းကြောင့် ဤအရာအားလုံး သန့်စင်လာကြပြီး၊ သန့်စင်သူတို့၏ အလင်းရောင်ကြောင့် သုံးလောကလုံး တောက်ပလင်းလက်သည်»။

Verse 19

प्रयांति तानि सर्वाणि स्वंस्वं स्थानं प्रति प्रभो । अधुनाऽहं परिश्रांता दह्यमाना त्वहर्निशम्

အရှင်ဘုရား၊ အရာအားလုံးသည် မိမိတို့၏ နေရာနေထိုင်ရာသို့ သီးသန့်သီးသန့် ထွက်ခွာသွားကြပါပြီ။ ယခုမူ ကျွန်ုပ်သည် အလွန်ပင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်၍ နေ့ညမပြတ် မီးလောင်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေပါသည်။

Verse 20

दुर्जनानां सुसंपर्काद्भृशं पापात्मना प्रभो । सौभण्यमधुना प्राप्तं सत्संसर्गेण नारद

အရှင်ဘုရား၊ လူဆိုးလူယုတ်တို့နှင့် နီးကပ်စွာ ပေါင်းသင်းခြင်းကြောင့် ကျွန်ုပ်သည် အလွန်ပင် အပြစ်ကြီးသောသူ ဖြစ်လာခဲ့ပါသည်။ သို့သော် ယခုအခါ နာရဒာရေ၊ သဒ္ဓါရှင် သုစရိုက်သူတို့၏ အပေါင်းအသင်းကြောင့် ကောင်းကျိုးချမ်းသာကို ရရှိပါပြီ။

Verse 21

प्रयांत्येतानि सर्वाणि स्वस्थानं मुदितानि च

ဤအရာအားလုံးသည် မိမိတို့၏ နေရာနေထိုင်ရာသို့ ထွက်ခွာသွားကြပြီး ပျော်ရွှင်သောစိတ်ဖြင့် ခရီးထွက်ကြပါသည်။

Verse 22

एतानि मत्प्रसादेन पुण्यानि कथितानि च । कथय श्रमशांत्यर्थं दुःखि ता किं करोम्यहम्

သင်၏ကျေးဇူးတော်ကြောင့် ဤပုဏ္ဏကထာ ပုဏ္ဏအကြောင်းအရာတို့ကို ပြောဆိုပြီးပါပြီ။ ယခု ကျွန်ုပ်၏ပင်ပန်းမှုကို သက်သာစေရန် ပြောပြပါ—ဒုက္ခစိတ်နာနေသော ကျွန်ုပ်သည် ဘာကို ပြုရမည်နည်း။

Verse 23

प्रह्लाद उवाच । गोदावर्य्या वचः श्रुत्वा भगवान्नारदो द्विजाः । क्षणं ध्यात्वा तु दुःखार्त्तः प्राह संशयमानसः

ပရဟ္လာဒက ပြောသည်—ဂోదာဝရီ၏ စကားကို ကြားပြီးနောက်၊ အလွန်လေးစားအပ်သော နာရဒ မဟာရသီသည် (ဗြာဟ္မဏတို့ရေ) ခဏမျှ စဉ်းစားတော်မူ၏။ ထို့နောက် ဒုက္ခရောက်နေ၍ သံသယပြည့်နှက်သော စိတ်ဖြင့် ပြောကြားတော်မူ၏။

Verse 24

नारद उवाच । अहो अत्यद्भुतं ह्येतद्गौतम्या व्यसनं महत् । पश्यन्त्वसंशयं देवास्तीर्थक्षेत्रसरिद्वराः

နာရဒ မိန့်တော်မူသည်– «အို၊ အလွန်အံ့ဩဖွယ်ကောင်းလှ၏။ ဂေါတမီမြစ်၏ ကြီးမားသောဒုက္ခအပျက်အဆီးတည်း။ တီရ္ထ၊ သန့်ရှင်းရာဒေသနှင့် မြစ်တို့အနက် အမြတ်ဆုံးဖြစ်သော ဒေဝတားတို့သည် သံသယမရှိဘဲ ကြည့်ရှုကြပါစေ»။

Verse 25

सत्पुण्यनिचयो यस्यां युष्माकं समभूद्ध्रुवम् । तस्याः पापाग्निशमनं कथं स्यादिति चिन्त्यताम्

«ဤနေရာ၌ သင်တို့၏ စစ်မှန်သော ကုသိုလ်ပုဏ္ဏစုဆောင်းမှုသည် အမှန်တကယ် ထင်ရှားစွာ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့၏။ ထို့ကြောင့် စဉ်းစားကြလော့—သူမအတွင်းရှိ အပြစ်၏မီးကို မည်သို့ ငြိမ်းသတ်နိုင်မည်နည်း»။

Verse 26

श्रीप्रह्लाद उवाच । तदा चिन्तयतां तेषां सर्वेषां भावितात्मनाम् । गौतमो भगवांस्तत्र समायातो मुनीश्वराः

သီရိ ပရဟ္လာဒ မိန့်တော်မူသည်– «ထိုအခါ စိတ်ဝိညာဉ်သန့်စင်သော သူအားလုံး စဉ်းစားနေစဉ်၊ ဘဂဝန် မုနိဣရှ္ဝရ ဂေါတမသည် ထိုနေရာသို့ ရောက်လာ하였다»။

Verse 27

दृष्ट्वा तमृषयो देवा यथोचितमपूजयन् । जाह्नवी यमुना पुण्या नर्मदा च सरस्वती

သူ့ကို မြင်လျှင် ရှင်ရသီတို့နှင့် ဒေဝတားတို့သည် သင့်လျော်သကဲ့သို့ ပူဇော်ဂုဏ်ပြုကြ၏—ထိုနေရာ၌ ဇာဟ္နဝီ (ဂင်္ဂါ)၊ ယမုနာ၊ သန့်ရှင်းသော နರ್ಮဒါ နှင့် စရஸ္ဝတီ တို့လည်း ရှိကြသည်။

Verse 28

अन्याश्च सर्वाः सरितस्त्रैलोक्यमनुवर्तिताः । वाराणसी कुरुक्षेत्र प्रमुखान्याश्रमैः सह । युगपत्तानि सर्वाणि संपूज्य मुनिमबुवन्

ထို့ပြင် သုံးလောကလုံးက လိုက်နာလေးစားကြသော အခြားမြစ်များအားလုံးလည်း၊ ဝါရာဏသီ၊ ကုရုက္ခေတ္တရ စသည့် ထင်ရှားသော သန့်ရှင်းရာနေရာများနှင့် ၎င်းတို့၏ အာရှရမ်များနှင့်အတူ ရောက်ရှိလာကြ၏။ သူတို့အားလုံး တပြိုင်နက် မုနိကို သင့်လျော်စွာ ပူဇော်ပြီးနောက် ထိုသူအား စကားဆိုကြသည်။

Verse 29

त्वत्प्रसादेन वै त्राताः सम्यक्छुद्धा महामुने । यदानीता त्वया गंगा गौतमी भूतलं प्रति

အရှင်မဟာမုနိ၊ သင်၏ကရုဏာတော်ကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် ကယ်တင်ခံရ၍ အပြည့်အဝ သန့်စင်သွားပါသည်။ သင်က ဂင်္ဂါမြစ်ကို ဂေါတမီအဖြစ် မြေပြင်သို့ ဆောင်ယူလာခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်ပါသည်။

Verse 30

कृतार्था मानवाः सर्वे सर्वपापविवर्जिताः । किंतु दुर्जनसंपर्कात्संतप्ता गौतमी भृशम्

လူသားအားလုံးသည် ရည်မှန်းချက်ပြည့်စုံကာ အပြစ်အားလုံးမှ ကင်းလွတ်သွားကြသည်။ သို့သော် မကောင်းသူတို့နှင့် ထိတွေ့ပေါင်းသင်းမှုကြောင့် ဂေါတမီမြစ်သည် အလွန်ပင် နာကျင်အပူတက်ခဲ့သည်။

Verse 31

कथं पापैर्विनिर्मुक्ता परमानन्दसंप्लुता । सुप्रभा जायते देवी तद्गौतम विचिन्त्यताम्

အပြစ်များမှ လွတ်ကင်း၍ အမြင့်ဆုံး အာနန္ဒဖြင့် ပြည့်လျှံနေသော နတ်မမြစ်သည် မည်သို့ «သုဘ္ရဘာ» ဟူ၍ ဖြစ်လာနိုင်မည်နည်း။ ဂေါတမ၊ ဤအကြောင်းကို စဉ်းစားပါလော့။

Verse 32

प्रह्लाद उवाच । एवमुक्तो मुनिस्तैस्तु चिन्ताकुलितमानसः । नारदस्य मुखं वीक्ष्य प्रहसन्गौतमोऽब्रवीत्

ပရဟ္လာဒက ပြောသည်—သူတို့က ထိုသို့ ဆိုကြသဖြင့် မုနိသည် စိုးရိမ်ပူပန်၍ စိတ်မငြိမ်ဖြစ်သွားသည်။ နာရဒ၏ မျက်နှာကို ကြည့်ကာ ဂေါတမသည် ပြုံး၍ ပြောလေ၏။

Verse 33

गौतम उवाच । सर्वेषां क्षेत्रतीर्थानां महाशुभविनाशिनी । गौतमीयं महाभागा अस्यास्तापः क्व शाम्यति

ဂေါတမက ပြောသည်—အို မဟာဘဂါ၊ ဤဂေါတမီသည် ကွင်းမြေသန့်ရာနှင့် တီရ္ထများ အားလုံးအတွက် မင်္ဂလာကိုဖျက်ဆီးသော အညစ်အကြေးကြီးကို ပယ်ရှားပေးသူ ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ဖြစ်လျှင် သူမ၏ ပူပန်နာကျင်မှုသည် ဘယ်မှာမှ ငြိမ်းနိုင်မည်နည်း။

Verse 34

नास्ति लोकत्रये तीर्थं स्नातुं सिंहगते गुरौ । यद्वै नायाति गौतम्यां क्षेत्रं चापि विशुद्धये । काशीप्रयागमुख्यानि राजंते यत्प्रसादतः

လောကသုံးပါး၌ ဂုရု (ဗြဟ္စပတိ) သည် သိင်္ဟရာသီ၌ ရောက်သောအခါ ရေချိုးသန့်စင်ရန် တီရ္ထ မရှိသကဲ့သို့ မဟုတ်၊ ဂေါတမီမြစ်သို့ မရောက်မလာသော တီရ္ထ တစ်ခုမျှ မရှိ။ သန့်စင်ခြင်းကို ရှာသော သန့်ရှင်းဒေသလည်း ထိုနည်းတူပင်။ ကာရှီ၊ ပရယာဂ နှင့် အထွတ်အမြတ် တီရ္ထတို့သည် နန်း၏ ကရုဏာကြောင့် တောက်ပကြသည်။

Verse 35

वदंतु मुनयः सर्वे क्षेत्रतीर्थसमाश्रिताः । शुद्धं विचार्यं यत्कार्य्यं मयाऽस्मिञ्जातसंकटे

သန့်ရှင်းဒေသများနှင့် တီရ္ထများကို အားထားနေသော မုနိအပေါင်းတို့သည် အကြံဉာဏ်ကို ပြောကြပါစေ။ ယခု ဖြစ်ပေါ်လာသော အကျပ်အတည်း၌ ငါ ပြုလုပ်သင့်သည့် အရာကို သန့်ရှင်းသော विवेक ဖြင့် စဉ်းစားဆုံးဖြတ်ကြပါစေ။

Verse 36

प्रह्लाद उवाच । इत्युक्त्वा मुनयः सर्वे नोचुः किञ्चिद्विमोहिताः । तत्रोपायमविज्ञाय गौतमीं गौतमोऽब्रवीत्

ပရာဟ္လာဒက ပြောသည်—ဤသို့ ပြောပြီးနောက် မုနိအပေါင်းတို့သည် စိတ်မောဟဖြစ်၍ တစ်စုံတစ်ရာ မပြောဘဲ တိတ်ဆိတ်နေကြ၏။ ထိုအခါ အကြံအမည် မသိသဖြင့် ဂေါတမသည် ဂေါတမီကို ခေါ်ပြော၏။

Verse 37

गौतम उवाच । आनीतासि मया देवि तपसाऽराध्य शंकरम् । वदिष्यति स चोपायमित्युक्त्वाऽचिन्तयत्तदा

ဂေါတမက ပြောသည်—“အို ဒေဝီ၊ ငါသည် တပသဖြင့် ရှင်ကရကို ပူဇော်အာရాధနာ ပြုကာ သင်ကို ဤနေရာသို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။ ‘သူသည် အမှန်တကယ် နည်းလမ်းကို ပြောမည်’ ဟု ဆိုပြီးနောက် ထိုအခါ သူသည် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း စဉ်းစားလေ၏။”

Verse 38

गौतमः श्रद्धया भक्त्या गंगामौलिमखंडधीः । तदाऽभून्महदाश्चर्यं शृण्वंतु ऋषयोऽमलाः

ဂေါတမသည် ယုံကြည်ခြင်းနှင့် ဘက္တိဖြင့်—ဉာဏ်မခွဲမခွာ တည်ကြည်သူ၊ ဂင်္ဂါကို မော်လိအဖြစ် ဆောင်ထားသော အရှင်ကို ရိုသေသူ—ထိုအခါ အံ့ဩဖွယ် ကြီးမားသည့် အဖြစ်ကို မြင်တွေ့လေ၏။ “အပြစ်ကင်းသော ရှင်ရသီတို့ နားထောင်ကြပါစေ” ဟု ဆို၏။

Verse 39

ध्यायमाने महादेवे गौतमेन महात्मना । अकस्मादभवद्वाणी हर्षयन्ती जगत्त्रयम्

မဟာသတ္တဝါ ဂေါတမသည် မဟာဒေဝကို ဓ്യာနပြုနေစဉ်၊ ရုတ်တရက် တိဗ္ဗဝဏ္ဏာတော် ပေါ်ထွန်းလာ၍ လောကသုံးပါးကို ပျော်ရွှင်စေ하였다။

Verse 40

नादयन्ती दिशः सर्वा आब्रह्मभुवनं द्विजाः । अरूपलक्षणाकारा विषादशमनी शुभा

အို ဒွိဇတို့၊ ထိုအသံသည် အရပ်အနှံ့ တုန်လှုပ်စေကာ ဘြဟ္မာလောကအထိ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ မင်္ဂလာရှိ၍ ဝမ်းနည်းမှုကို သက်သာစေပြီး ရုပ်သဏ္ဌာန်၊ လက္ခဏာ၊ အကာရ မရှိသော အသံတော်ဖြစ်သည်။

Verse 41

दिव्यवाण्युवाच । अहो बत महाश्चर्य्यं सर्वेषां सुखदे शुभे । प्रसंगेऽत्र महाक्षेत्रे मग्ना दुःखार्णवे बुधाः

တိဗ္ဗဝဏ္ဏာတော်က မိန့်ကြားသည်— “အဟို၊ အံ့ဩဖွယ်ကြီးလှ၏! အားလုံးကို ချမ်းသာပေးသော မင်္ဂလာရှိသည့် မဟာက்ஷೇತ್ರ၌ပင် အကြောင်းအရာကြောင့် ပညာရှိတို့သည် ဒုက္ခပင်လယ်ထဲ နစ်မြုပ်နေကြသည်။”

Verse 42

अहो हे गौतमाचार्य्य ऋषयो नारदादयः । शृण्वंतु तीर्थक्षेत्राणि कृपया संवदाम्यहम्

“အို ဂေါတမအာစာရျ၊ နာရဒတို့အစရှိသော ရှင်ရသေ့တို့၊ နားထောင်ကြပါ။ ကရုဏာကြောင့် ငါသည် သန့်ရှင်းသော တီရ္ထများနှင့် သက္ကရာဇ်ကွင်းများအကြောင်း ပြောမည်။”

Verse 43

पश्चिमस्य समुद्रस्य तीरमाश्रित्य वर्तते । अस्माच्च दिशि वायव्यां द्वारकाक्षेत्रमुत्तमम्

“အနောက်ဘက်ပင်လယ်၏ ကမ်းခြေကို အခြေပြု၍ တည်ရှိသည်။ ဤနေရာမှ အနောက်မြောက်ဘက်သို့ သွားလျှင် ဒွာရကာက்ஷೇತ್ರ အထွတ်အမြတ်ရှိ၏။”

Verse 44

यत्राऽस्ते गोमती पुण्या सागरेण समन्विता । पश्चिमाभिमुखो यत्र महाविष्णुः सदा स्थितः

ထိုနေရာ၌ သန့်ရှင်းမြတ်သော ဂိုမတီမြစ်သည် သမုဒ္ဒရာနှင့် ပေါင်းစည်းတည်ရှိ၏။ ထိုနေရာ၌ မဟာဝိષ્ણုဘုရားသည် အနောက်ဘက်သို့ မျက်နှာမူကာ အစဉ်တည်နေ၏။

Verse 45

अनेकपापराशीनामुग्राणामपि सर्वदा । दाहस्थान समाख्यातमिन्धनानां यथाऽनलः

ထိုနေရာသည် အမြဲတမ်း ကြမ်းတမ်းသော အပြစ်အစုအပုံများကိုပါ လောင်ကျွမ်းပျက်စီးစေသော “လောင်ရာအရပ်” ဟု ကျော်ကြား၏—မီးသည် လောင်စာကို စားသကဲ့သို့။

Verse 46

देवविश्वद्रुहो यत्र दग्ध्वा पातकमद्भुतम् । लोकत्रयवधाज्जातं विराजतेऽर्कवत्सदा

ထိုနေရာ၌ နတ်တို့ကို ရန်ပြုခြင်းနှင့် လောကသုံးပါးကို ထိခိုက်စေသော အကြမ်းဖက်မှုမှ ပေါက်ဖွားလာသည့် အံ့ဩဖွယ် အပြစ်သည် လောင်ကျွမ်းပျောက်ကင်းသွား၏။ ထိုသန့်ရှင်းသော နယ်မြေသည် နေကဲ့သို့ အစဉ်တောက်ပလျက် ရှိ၏။

Verse 47

तद्गम्यतां महाभागा गोमतीमघदाहकाम् । गोदावरीं पुरस्कृत्य क्षेत्रतीर्थसमन्विताम्

ထို့ကြောင့် မဟာကံကောင်းရှင်တို့၊ အပြစ်ကို လောင်ကျွမ်းဖျက်ဆီးသော ဂိုမတီမြစ်သို့ သွားရောက်ချဉ်းကပ်ကြလော့။ ထို့ပြင် က္ရှೇತ್ರနှင့် တီရ္ထများနှင့် ပြည့်စုံသော ဂိုဒာဝရီမြစ်ကို ရှေ့တန်းတွင် ထား၍ ဂုဏ်ပြုကြလော့။

Verse 48

प्राप्य द्वारवतीं पुण्यां मत्प्रसादाद्द्विजोत्तमाः । प्रभावाद्द्वारकायाश्च सत्यमाविर्भविष्यति

သန့်ရှင်းသော ဒွာရဝတီမြို့သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက်၊ ဒွိဇောတ္တမတို့၊ ငါ၏ ကျေးဇူးတော်ကြောင့်လည်းကောင်း၊ ဒွာရကာ၏ မဟာအာနုဘော်ကြောင့်လည်းကောင်း၊ အမှန်တရားသည် ထင်ရှားပေါ်လွင်လာမည်။

Verse 49

प्रह्लाद उवाच । इत्युक्ते सति ते सर्वे हर्ष निर्भरमानसाः । श्रुत्वा सर्वोत्तमं क्षेत्रं जगर्जुर्हरिनामभिः

ပရာဟ္လာဒက ပြောသည်။ ထိုစကားကို ကြားပြီးနောက် သူတို့အားလုံးသည် ဝမ်းမြောက်ခြင်းဖြင့် စိတ်နှလုံးပြည့်လျှံကာ၊ အမြင့်မြတ်ဆုံး သန့်ရှင်းရာဒေသကို ကြားသိသဖြင့် ဟရီ၏ နာမတော်များကို အော်ဟစ်ကြွေးကြော်ကြသည်။

Verse 50

जितं भो जितमस्भाभिर्धन्या धन्यतमा वयम् । दैवादपगतो मोहो ज्ञातं तीर्थोत्तमोत्तमम्

“အောင်ပွဲ၊ အောင်ပွဲသည် ငါတို့၏အောင်ပွဲပင်။ ငါတို့သည် ကံကောင်းသူ၊ အလွန်ကံကောင်းသူတို့ပင်။ နတ်ဘုရား၏ အမိန့်တော်ကြောင့် မောဟာပျောက်ကွယ်၍ တီရ္ထတို့အနက် အမြင့်မြတ်ဆုံးကို သိမြင်လာပြီ။”

Verse 51

तदा सर्वाणि तीर्थानि क्षेत्रारण्याश्रमैः सह । वाराणसीप्रयागादि सरांसि सिन्धवो नगाः

ထိုအခါ တီရ္ထအားလုံးသည် သန့်ရှင်းရာဒေသများ၊ တောတောင်များနှင့် အာရှရမ်များနှင့်အတူ—ဝါရာဏသီ၊ ပရယာဂါ စသည့်နေရာများပါဝင်၍—ကန်များ၊ မြစ်များ၊ တောင်များအားလုံးလည်း တုန်လှုပ်တုံ့ပြန်ကြသည်။

Verse 52

गया च देवखातानि पितरो देवमानवाः । श्रुत्वा प्रमुदिता वाचं प्रोचुर्जयजयेति च

ဂယာနှင့် နတ်ဘုရားတို့တူးဖော်ထားသော သန့်ရှင်းရေကန်များ၊ ပိတೃများ၊ နတ်များနှင့် လူသားများသည် ထိုဝမ်းမြောက်စေသော စကားကို ကြားပြီး “အောင်ပွဲ! အောင်ပွဲ!” ဟု ကြွေးကြော်ကြသည်။

Verse 54

श्रीप्रह्लाद उवाच । श्रुत्वा सर्वोत्तमं क्षेत्रं तीर्थं सर्वोत्तमोत्तमम् । देवोत्तमोत्तमं देवं श्रीकृष्णं क्लेशनाशनम्

သီရိပရာဟ္လာဒက ပြောသည်။ အမြင့်မြတ်ဆုံး သန့်ရှင်းရာဒေသ၊ တီရ္ထတို့အနက် အမြင့်မြတ်ဆုံး၊ ထို့ပြင် နတ်တို့အနက် အမြတ်ဆုံးသော ဘုရား—ကလေးရှနာရှနမ်၊ သီရိကృష్ణ—အကြောင်းကို ကြားသိပြီးနောက်…

Verse 55

उत्कण्ठा ह्यभवत्तेषां तीर्थादीनां ह्यनुत्तमा । प्रोचुरन्योन्यतो वाचं सर्वाणि युगपत्तदा

ထို့နောက် ထိုတီရ္ထများနှင့် အခြားအရာတို့၌ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော တောင့်တမှု ပေါ်ပေါက်လာ၍၊ အားလုံးသည် တပြိုင်နက်တည်း အချင်းချင်း စကားဆိုကြ၏။

Verse 56

ऋषितीर्थदेवा ऊचुः । कदा द्रक्ष्यामहे पुण्यां द्वारकां कृष्णपालिताम् । श्रीकृष्णदेवमूर्तिं च कृष्णवक्त्रं सुशोभितम्

ရိရှီများ၊ တီရ္ထများနှင့် ဒေဝတားတို့က ဆိုကြသည်– “ကရိရှ္ဏာက ကာကွယ်ထားသော သန့်ရှင်းသည့် ဒွာရကာကို မည်သည့်အခါ မြင်ရမည်နည်း။ ထို့ပြင် သီရိကရိရှ္ဏာ၏ ဒေဝမူရတိနှင့် တောက်ပလှပသော မျက်နှာတော်ကိုလည်း မည်သည့်အခါ ဖူးမြင်ရမည်နည်း။”

Verse 57

कदा नु गोमतीस्नानमस्माकं तु भविष्यति । चक्रतीर्थे कदा स्नात्वा कृष्णदेवस्य मंदिरम् । द्रक्ष्यामः सुमहापुण्यं मुक्तिद्वारमपावृतम्

အမှန်တကယ် ဂိုမာတီမြစ်၌ သန့်ရှင်းသော ရေချိုးခြင်းသည် ကျွန်ုပ်တို့အတွက် မည်သည့်အခါ ဖြစ်လာမည်နည်း။ စက္ကရတီရ္ထ၌ ရေချိုးပြီးနောက်၊ အလွန်ကြီးမားသော ကုသိုလ်ပေးသည့် မုက္ခဒွာရ အဖွင့်ရှိသော ကရိရှ္ဏာဒေဝ၏ ဘုရားကျောင်းကို မည်သည့်အခါ မြင်ရမည်နည်း။

Verse 58

दुर्ल्लभो द्वारकावासो दुर्ल्लभं कृष्णदर्शनम् । दुर्ल्लभं गोमती स्नानं रुक्मिणीदर्शनं द्विजाः

ဒွာရကာ၌ နေထိုင်ခြင်းသည် ရှားပါး၏၊ သခင်ကရိရှ္ဏာကို ဖူးမြင်ခြင်းလည်း ရှားပါး၏။ ဂိုမာတီ၌ ရေချိုးခြင်းလည်း ရှားပါးပြီး၊ အို ဒွိဇတို့၊ ရုက္မိဏီ၏ ဒർശနကို ရခြင်းလည်း ရှားပါး၏။

Verse 93

अहो सर्वोत्तमं क्षेत्रं सर्वेषां नोऽघनाशनम् । राजानं तीर्थराजानं द्वारकां शिरसा नमः

အဟို! ဒွာရကာသည် အကောင်းဆုံးသော သန့်ရှင်းရာ က్షೇತ್ರ ဖြစ်၍ ကျွန်ုပ်တို့၏ အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးပေးသည်။ တီရ္ထတို့၏ ဘုရင်၊ ဘုရင်တော် ဒွာရကာအား ခေါင်းချ၍ နမಸ್ಕာရ ပြုပါ၏။