Adhyaya 24

Verse 1

श्रीमार्कंडेय उवाच । पितॄणां प्रेतरूपाणां कृत्वा वाक्यं महीपते । चंद्रशर्मा द्विजश्रेष्ठो द्वारकां समुपागतः

သီရိ မာရ္ကဏ္ဍေယ မိန့်တော်မူသည်။ အို မင်းကြီး၊ ပရေတရုပ်ဖြင့် ပေါ်လာသော ဘိုးဘွားပိတೃတို့၏ အမိန့်ကို လိုက်နာပြီးနောက်၊ ဒွိဇအထက်မြတ် ခန္ဒြရှာမာ သည် ဒွာရကာသို့ ရောက်လာ၏။

Verse 2

रुक्मिणीसहितः कृष्णो यत्र तिष्ठति चान्वहम् । यत्र तिष्ठंति तीर्थानि तत्र यातो द्विजोत्तमः

ရုက္မိဏီနှင့်အတူ ကృష్ణသည် နေ့စဉ် တည်ရှိရာနေရာ၊ တီရ္ထများပင် တည်နေရာသို့ ဒွိဇအထက်မြတ် သွားရောက်လေ၏။

Verse 3

यत्र तिष्ठंति यज्ञाश्च यत्र तिष्ठंति देवताः । यत्र तिष्ठंति ऋषयो मुनयो योगवित्तमाः

ထိုနေရာသည် ယဇ္ဉများပင် တည်ရှိရာ၊ ဒေဝတားတို့ နေထိုင်ရာ၊ ယောဂသိဒ္ဓိကို သိမြင်သော အထက်မြတ် ရ္ဋိရှီ မုနိတို့ တည်မြဲရာ ဖြစ်၏။

Verse 4

या पुरी सिद्धगंधर्वैः सेव्यते किंनरैर्नरेः । अप्सरोगणयक्षैश्च द्वारका सर्वकामदा

ထိုမြို့သည် စိဒ္ဓများ၊ ဂန္ဓဗ္ဗများက ဆည်းကပ်ကာ၊ ကိန္နရများနှင့် သီလရှိသော လူမြတ်များကလည်း လာရောက်ကာ၊ အပ္စရာအစုများနှင့် ယက္ခများကလည်း ဝန်းရံဆည်းကပ်ကြ၏။ ထိုဒွာရကာသည် ဆန္ဒအားလုံးကို ဖြည့်ဆည်းပေးသော မြို့တော်ဖြစ်၏။

Verse 5

स्वर्गारोहणनिश्रेणी वहते यत्र गोमती । सा पुरी मोक्षदा नृणां दृष्टा विप्रवरेण हि

ဂိုမတီမြစ်သည် ကောင်းကင်သို့ တက်ရာ လှေကားကဲ့သို့ စီးဆင်းရာနေရာ၌ရှိသော ထိုမြို့သည် လူတို့အတွက် မောက္ခကို ပေးသော မြို့တော်ဖြစ်၏။ ထိုကို ဒွိဇအထက်မြတ်က မျက်မြင်တွေ့မြင်ခဲ့၏။

Verse 6

यस्याः सीमां प्रविष्टस्य ब्रह्महत्यादिपातकम् । नश्यते दर्शनादेव तां पुरीं को न सेवते

ထိုမြို့၏ နယ်နိမိတ်သို့ပင် ဝင်ရောက်သူအတွက် ဘြဟ္မဟတ္ယာ (brahma-hatyā) စသည့် အလွန်ကြီးမားသော အပြစ်များသည် မြင်မြောက်ရုံဖြင့်ပင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်—ထိုသို့သော ပုရိကို မည်သူ မဆည်းကပ် မလေးမြတ်နိုင်မည်နည်း။

Verse 7

गत्वा कृष्णपुरीं दृष्ट्वा गोमतीं चैव सागरम् । मन्ये कृतार्थमात्मानं जीवितं यौवनं धनम्

ကృష్ణ၏ မြို့တော်သို့ သွားရောက်၍ ဂိုမာတီမြစ်နှင့် သမုဒ္ဒရာကိုပါ မြင်တွေ့ပြီးနောက်၊ ငါသည် ကိုယ်ကို ပြည့်စုံအောင်မြင်သူဟု ထင်၏—ငါ၏ အသက်၊ ငါ၏ ယောဝန၊ ငါ၏ ဥစ္စာတို့သည် အမှန်တကယ် အဓိပ္ပါယ်ကို ရရှိ하였다။

Verse 8

दृष्ट्वा कृष्णपुरीं रम्यां कृष्णस्य मुखपंकजम् । धन्योऽहं कृत्यकृत्योहं सभाग्योऽहं धरातले

လှပသော ကൃഷ്ണ၏ မြို့တော်ကို မြင်၍ ကൃഷ്ണ၏ ကြာပန်းကဲ့သို့သော မျက်နှာတော်ကို မြင်ပြီးနောက်၊ ငါသည် ကောင်းချီးခံရသူ—ငါ၏ တာဝန်များ ပြီးစီးပြီ—ဤမြေပြင်ပေါ်၌ ငါသည် ကံကောင်းသူ ဖြစ်၏။

Verse 9

दृष्ट्वा कृष्णमुखं रम्यं रुक्मिणीं द्वारकां पुरीम् । तीर्थकोटिसहस्रैस्तु सेवितैः किं प्रयोजनम्

လှပသော ကൃഷ്ണ၏ မျက်နှာတော်၊ ရုက္မိဏီနှင့် ဒွာရကာမြို့ကို မြင်ပြီးနောက်၊ တီရ္ထ (tīrtha) အခြား သန်းပေါင်းထောင်ပေါင်းကို သွားရောက်ဆည်းကပ်ခြင်းက ဘာအကျိုးရှိမည်နည်း။

Verse 10

पुण्यैर्लक्षसहस्रैस्तु प्राप्ता द्वारवती शुभा । शुक्ला वैशाखमासे तु संप्राप्ता मधुसूदनी

ကောင်းမှုကုသိုလ် အလွန်များစွာ—သိန်းပေါင်းထောင်ပေါင်း စုဆောင်းထားမှသာ မင်္ဂလာရှိသော ဒွာရဝတီကို ရောက်နိုင်သည်။ ထို့ပြင် ဝိုင်ရှာခ (Vaiśākha) လ၏ လင်းလက်သော ပက္ခ (bright fortnight) တွင် မဓုသူဒနီ (Madhusūdanī) ဟူသော သန့်ရှင်းသည့် အချိန်ကာလကိုလည်း ရရှိသည်။

Verse 11

द्वादशी त्रिस्पृशानाम पापकोटिशतापहा । धन्याः सर्वे मनुष्यास्ते वैशाखे मधुसूदनी

«တရိစပೃရှာ» ဟုခေါ်သော ဒွာဒသီသည် အပြစ်ကုဋိရာပေါင်းများစွာကို ဖျက်သိမ်းပေးသည်။ ဝိုင်ရှာခလတွင် မဓုသူဒန ဝရတကို ရရှိသူ လူသားတို့သည် အလွန်ကောင်းချီးမင်္ဂလာရှိကြသည်။

Verse 12

संप्राप्ता त्रिस्पृशा यैस्तु बुधवारेण संयुता । न यज्ञैस्तु न वेदैस्तु न तीर्थैः कोटिसेवितैः । प्राप्यते तत्फलं नैव द्वारकायां यथा नृणाम्

ဗုဒ္ဓဟူးနေ့နှင့် တွဲဖက်လာသော «တရိစပೃရှာ» ဒွာဒသီကို ရရှိသူတို့အတွက် ထိုအကျိုးကို ယဇ္ဉာများဖြင့်လည်း မရ၊ ဝေဒပညာလေ့လာခြင်းဖြင့်လည်း မရ၊ တီရ္ထများကို ကုဋိပေါင်းများစွာ သွားရောက်ခြင်းဖြင့်တောင် မရ—ဒွာရကာ၌ လူတို့ရသကဲ့သို့သော အကျိုးပင် ဖြစ်သည်။

Verse 13

एवमुक्त्वा द्विजश्रेष्ठो गोमतीतीरमाश्रितः । उपस्पृश्य यथान्यायं शास्त्रदृष्टेन कर्मणा

ဤသို့ဆိုပြီးနောက် အမြင့်မြတ်သော ဒွိဇသည် ဂိုမတီမြစ်ကမ်းသို့ သွားကာ၊ ထုံးတမ်းအတိုင်း သာස්တရတွင် မြင်သတ်မှတ်ထားသော ကర్మဖြင့် သန့်စင်ရေးအကျင့် (အာစမနာ စသည်) ကို ပြုလုပ်하였다။

Verse 14

कृत्वा स्नानं यथोक्तं तु संतर्प्य पितृदेवताः । चक्रतीर्थात्समादाय शिलांश्चक्रांकिताञ्छुभान् । पूजिताः पुरुषसूक्तेन यथोक्तविधिना नृप

ညွှန်ကြားထားသကဲ့သို့ ရေချိုးပြီးနောက် ပိတೃဒေဝတာတို့ကို သင့်တော်စွာ စန်တರ್ಪျ ပြုကာ၊ စက္ကတီရ္ထမှ စက္ကအမှတ်ပါသော မင်္ဂလာကျောက်တုံးများကို ယူဆောင်၍၊ အို မင်းကြီး၊ ပုရုಷသုက္တဖြင့် ညွှန်ပြထားသော နည်းလမ်းအတိုင်း ပူဇော်ခဲ့သည်။

Verse 15

शिवपूजा कृता पश्चात्संस्मृत्य पितृभाषितम् । दत्त्वा पिंडोदकं सम्यक्पितॄणां विधिपूर्वकम्

ရှီဝပူဇာကို ပြုလုပ်ပြီးနောက် ဘိုးဘွားတို့၏ အမိန့်အကြံကို သတိရကာ၊ ပိတೃတို့အတွက် ပိဏ္ဍနှင့် ရေကို ထုံးတမ်းအတိုင်း မှန်ကန်စွာ ဆက်ကပ်လှူဒါန်း하였다။

Verse 16

विलेपनं च वस्त्राणि पुष्पाणि धूपदीपको । नैवेद्यानि मनोज्ञानि कंदमूलफलानि च

သူသည် ကိုယ်လိမ်းဆီနှင့် အဝတ်အစားများ၊ ပန်းများ၊ သင်္ကန်းမွှေး (ဓူပ) နှင့် မီးအလင်းများကို ပူဇော်တင်လှူ하였다။ ထို့ပြင် နိုင်ဝေဒျ (naivedya) အဖြစ် စိတ်နှစ်သက်ဖွယ် အာဟာရပူဇော်—အမြစ်၊ မျိုးဥ/မုန့်ဥနှင့် သစ်သီးများကိုပါ တင်လှူ하였다။

Verse 17

तांबूलं च सकर्पूरं कृत्वा नीराजनादिकम् । प्रदक्षिणां नमस्कारं स्तुतिपूर्वं पुनःपुनः

သူသည် ကမ္ဖော်ပါသော တాంగ္ဘူလ် (ကွမ်း) ကို ပူဇော်တင်လှူပြီး နီရာဇန (ārati) စသည့် ပူဇာကိစ္စများကို ဆောင်ရွက်하였다။ ထို့နောက် စတုရန်းလှည့်ပတ် (pradakṣiṇā) လုပ်ကာ နမസ്കာရ ပြု၍ ထပ်ခါထပ်ခါ—အရာရာကို စတုတိ (ချီးမွမ်းသီချင်း) ဖြင့် အစပြု하였다။

Verse 18

क्षमापयित्वा देवेशं चक्रे जागरणं ततः । यामत्रये व्यतीते तु चंद्रशर्मा ह्युवाच ह

ဒေဝေရှ (နတ်တို့၏ အရှင်) ထံ ခွင့်လွှတ်မှုကို တောင်းပန်ပြီးနောက် သူသည် ဂျာဂရဏ (ညလုံးနိုးနေသည့် ဝိဂ္ဂဟ) ကို ထိန်းသိမ်း하였다။ ည၏ ယာမ် သုံးယာမ် ကုန်လွန်သွားသောအခါ စန္ဒရရှර්မာသည် ပြောဆို하였다။

Verse 19

आतुरस्य च दीनस्य शृणु कृष्ण वचो मम । संसारभयसंत्रस्तं मां त्वमुद्धर केशव

အို ကృష్ణ၊ ကျွန်ုပ်၏ စကားကို နားထောင်ပါ။ ကျွန်ုပ်သည် နာကျင်ပင်ပန်း၍ အားနည်းကင်းမဲ့သူ ဖြစ်ပါသည်။ အို ကေရှဝ၊ သံသရာ၏ ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် တုန်လှုပ်နေသော ကျွန်ုပ်ကို ကယ်တင်၍ မြှောက်တင်ပါ။

Verse 20

त्वत्पादांबुज भक्तानां न दुःखं पापिनामपि । किं पुनः पापहीनानां द्वादशीसेविनां नृणाम्

သင်၏ ကြာပန်းတော်ခြေတော်ကို ဘက္တိဖြင့် ကိုးကွယ်သူတို့အတွက် ဒုက္ခမရှိ—အပြစ်ရှိသူတို့အတွက်တောင် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် အပြစ်ကင်းစင်၍ ဒွာဒသီ (Dvādaśī) ကို သစ္စာရှိစွာ စောင့်ထိန်းသူ လူတို့အတွက်တော့ မည်မျှပို၍ မဒုက္ခ ဖြစ်မည်နည်း။

Verse 21

दशमीवेधजं पापं कथितं मम पूर्वजैः । दुष्कृतं नाशमायातु त्वत्प्रसादाज्जनार्द्दन

«ဒသမီ-ဝေဓ» ကြောင့် ဖြစ်သော အပြစ်ကို ကျွန်ုပ်၏ ဘိုးဘွားများက ရှေးကတည်းက ပြောကြားခဲ့သည်။ သင်၏ ကရုဏာတော်ကြောင့်၊ ဂျနာရ္ဒနာ၊ ထိုဒုက္ခကံကို ပျက်စီးပါစေ။

Verse 22

सविद्धं त्वद्दिनं कृष्ण यत्कृतं जागरं हरे । तत्पापं विलयं यातु यथालवणमंभसि

အို ကృష్ణ၊ အို ဟရီ—သင်၏ သန့်ရှင်းသောနေ့၌ ကျွန်ုပ် ထိန်းသိမ်းခဲ့သော ဂျာဂရ (ညလုံးနိုး) သည် ထပ်လွှမ်း၍ “အညစ်” ဖြစ်ခဲ့လျှင် ထိုအပြစ်သည် ရေထဲက ဆားကဲ့သို့ ပျော်ဝင်ပျောက်ကွယ်ပါစေ။

Verse 23

सविद्धं वासरं यस्मा त्कृतं मम पितामहैः । प्रेतत्वं तेन संप्राप्तं महादुःखप्रसाधकम्

ကျွန်ုပ်၏ အဘိုးအဘွားကြီးများက တစ်ခါက သန့်ရှင်းသောနေ့ကို မမှန်ကန်စွာ စောင့်ထိန်းခဲ့သဖြင့်၊ ထိုကြောင့် ပရေတ (preta) အဖြစ်သို့ ကျရောက်ကာ မဟာဒုက္ခကို ဖြစ်စေခဲ့သည်။

Verse 24

यथा प्रेतत्वनिर्मुक्ता मम पूर्वपितामहाः । मुक्तिं प्रयांति देवेश तथा कुरु जगत्पते

အို ဒေဝတို့၏ အရှင်၊ အို လောက၏ အရှင်—ကျွန်ုပ်၏ ရှေးဘိုးဘွားများကို ပရေတအခြေအနေမှ လွတ်မြောက်စေ၍ မုတ္တိ (မောက္ခ) သို့ ရောက်စေပါ။

Verse 25

पुनरेव यदुश्रेष्ठ प्रसादं कर्तुमर्हसि । अविद्यामोहितेनापि न कृतं तव पूजनम्

အို ယဒုမျိုး၏ အမြတ်ဆုံးသူ—ထပ်မံ၍ ကရုဏာတော် ပြုပါ။ အဝိဇ္ဇာကြောင့် မောဟဖြစ်နေသဖြင့် သင်၏ ပူဇော်မှုကို ကျွန်ုပ် မပြုနိုင်ခဲ့ပါ။

Verse 26

मया पापेन देवेश शिवभक्तिः समाश्रिता । तव भक्तिः कृता नैव न कृतं तव वासरम्

အို နတ်ဘုရားတို့၏အရှင်၊ အပြစ်ရှိသော ကျွန်ုပ်သည် ရှိဝဘုရားအား ဘက္တိဖြင့် ခိုလှုံခဲ့သော်လည်း သင့်အား ဘက္တိမပြုနိုင်ခဲ့၊ သင့်၏ သန့်ရှင်းသော နေ့ကိုလည်း မစောင့်ထိန်းခဲ့ပါ။

Verse 27

न दृष्टा द्वारका कृष्ण न स्नातो गोमतीजले । न दृष्टं पादपद्मं च त्वदीयं मोक्षदा यकम्

အို ကృష్ణဘုရား၊ ဒွာရကာကို မမြင်ဖူး၊ ဂိုမတီရေတွင် မရေချိုးဖူး၊ မောက္ခပေးသော သင့်၏ ကြာပန်းတော်ခြေကိုလည်း မမြင်ဖူးပါ။

Verse 28

न कृता द्वारकायात्रा दृष्ट्वा सोमेश्वरं प्रभुम् । विफलं सुकृतं जातं यन्मया समुपार्जितम्

ဒွာရကာသို့ ဘုရားဖူးခရီး မသွားခဲ့၊ အရှင် စိုမေရှဝရကို မဖူးမြင်ခဲ့ပါ။ ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ် စုဆောင်းခဲ့သော ကုသိုလ်သည် အကျိုးမဲ့ ဖြစ်သွားပါပြီ။

Verse 29

मत्पूर्वजैस्तु कथितं सर्वमेव सुरेश्वर । तत्पुण्यं मा वृथा यातु प्रसादात्तव केशव

အို နတ်ဘုရားတို့၏အရှင်—အို ကေရှဝ၊ ကျွန်ုပ်၏ ဘိုးဘွားများက ဤအရာအားလုံးကို အမှန်တကယ် ပြောကြားခဲ့ပါသည်။ သင့်၏ ကရုဏာဖြင့် ထိုကုသိုလ် မပျက်စီး မအလဟသ မဖြစ်ပါစေ။

Verse 30

दृष्टं तु तव वक्त्रं च दुर्ल्लभं भुवनत्रये । तन्नास्ति देवकीपुत्र पुराणेषु श्रुतं मया

သို့သော် သုံးလောကတွင် ရှားပါးလှသော သင့်၏ မျက်နှာတော်ကို ကျွန်ုပ် မြင်ခွင့်ရခဲ့ပါသည်။ အို ဒေဝကီ၏ သားတော်၊ ပုရာဏများတွင် ထိုသို့သော ဒർശနသည် အလွန်ခက်ခဲကြောင်း ကျွန်ုပ် ကြားဖူးပါသည်။

Verse 31

सापराधास्तु ये केचिच्छिशुपालादयः स्मृताः । त्वत्करेण हताः कोपान्मुक्तिं प्राप्ता महीवराः

ပြစ်ရှိသူဟု မှတ်တမ်းတင်ထားသော ရှိရှုပာလာ စသည့်သူတို့ပင်၊ သင်၏လက်ဖြင့် အမျက်တော်ကြောင့် သတ်ခံရသော်လည်း မောက္ခကို ရရှိကြ၏၊ အရှင်ကြီးမြတ်တော်မူသောဘုရား။

Verse 32

अद्यप्रभृति कर्त्तव्यं पूजनं प्रत्यहं च तत् । पलार्धेनापि विद्धं स्याद्भोक्तव्यं वासरे तव

ယနေ့မှစ၍ ထိုပူဇာကို နေ့စဉ် ပြုလုပ်ရမည်။ အစာရှောင်ခြင်းသည် ပလာတစ်ဝက်လောက်ပင် ချို့ယွင်းသော်လည်း၊ စည်းကမ်းအတိုင်း သင်၏ သန့်ရှင်းသောနေ့တွင်သာ စားသုံးရမည်။

Verse 33

त्वत्प्रिया च मया कार्य्या द्वादशी व्रतसंयुता । भक्तिर्भागवतानां च कार्य्या प्राणैर्द्धनैरपि

သင်နှစ်သက်တော်မူသောအရာကို ကျွန်ုပ်ပြုမည်—အထူးသဖြင့် သန့်ရှင်းသော ဒွာဒသီ ဝရတကို စောင့်ထိန်းမည်။ ထို့ပြင် ဘဂဝတများ၊ အရှင်၏ भक्तများအပေါ် သဒ္ဓါဘက်တိကို မွေးမြူ၍ အသက်နှင့် ဥစ္စာတောင် ပေးဆပ်ကာ ဂုဏ်ပြုမည်။

Verse 34

नित्यं नामसहस्रं तु पठनीयं तव प्रियम् । पूजा तु तुलसीपत्रैर्मया कार्या सदैव हि

နေ့စဉ် သင်နှစ်သက်တော်မူသော နာမသဟသ္ရ (အမည်တစ်ထောင်) ကို ကျွန်ုပ် ရွတ်ဖတ်မည်။ ထို့ပြင် တူလစီရွက်များဖြင့် သင့်ကို အမြဲပူဇာပြုမည်။

Verse 35

तुलसीकाष्ठसंभूता माला धार्य्या सदा मया । नृत्यं गीतं च कर्त्तव्यं संप्राप्ते जागरे तव

တူလစီသစ်သားမှ ပြုလုပ်သော မာလာကို ကျွန်ုပ် အမြဲတမ်း ဆောင်ထားမည်။ သင်၏ ဂျာဂရ (ညလုံးနိုးစောင့်) အခါ ရောက်လာသော်၊ ဘက်တိသီချင်းဆိုခြင်းနှင့် ကခြင်းကို ပြုလုပ်မည်။

Verse 36

द्वारकायां प्रकर्त्तव्यं प्रत्यहं गमनं मया । त्वत्कथाश्रवणार्थं च नित्यं पुस्तकवाचनम्

ကျွန်ုပ်သည် နေ့စဉ် ဒွာရကာသို့ သွားမည်။ သင်၏ သန့်ရှင်းသော လီလာတော်ကို ကြားနာရန်အတွက် နေ့တိုင်း သာသနာကျမ်းများကို ဖတ်ရွတ်မည်။

Verse 37

नित्यं पादोदकं मूर्ध्ना मया धार्यं सुभक्तितः । नैवेद्यभक्षणं चैव करिष्यामि सुभक्तितः

သဒ္ဓါစစ်ဖြင့် နေ့စဉ် သင်၏ ခြေတော်ဆေးရေ (pādodaka) ကို ကျွန်ုပ်၏ ခေါင်းပေါ်တင်မည်။ ထိုသဒ္ဓါတူတူဖြင့် နైవేద្យ (naivedya) အပူဇော်အစာကိုလည်း သုံးဆောင်မည်။

Verse 38

निर्माल्यं शिरसा धार्य्यं त्वदीयं सादरं मया । तव दत्त्वा यदिष्टं तु भक्षणीयं सदा मया

လေးစားစွာဖြင့် သင့်ထံ ပူဇော်ထားသော နိရ္မာလျ (nirmālya) ပန်းကုံးနှင့် ပန်းများကို ကျွန်ုပ် ခေါင်းပေါ်တင်မည်။ ထို့ပြင် သင်နှစ်သက်သော အရာကို သင့်ထံ အပ်နှံပြီးနောက် အမြဲတမ်း သင်၏ သန့်ရှင်းသော ပေးကမ်းမှုအဖြစ် သုံးဆောင်မည်။

Verse 39

तथा तथा प्रकर्त्तव्यं येन तुष्टिर्भवेत्तव । तथ्यमेतन्मया कृष्ण तवाग्रे परिकीर्तितम्

သင် ပျော်ရွှင်နှစ်သက်တော်မူစေရန် အရာရာကို ထိုသို့ ထိုသို့ ကျွန်ုပ် ပြုလုပ်မည်။ ဤသည်မှာ အမှန်တရားဖြစ်ကြောင်း၊ အို ကృష్ణ၊ သင့်ရှေ့၌ ကျွန်ုပ် ထင်ရှားစွာ ကြေညာခဲ့သည်။

Verse 40

श्रीकृष्ण उवाच । साधुसाधु महाभाग चन्द्रशर्मन्द्विजोत्तम । आगमिष्यंति मल्लोके त्वया सह पितामहाः

သီရိကృష్ణ မိန့်တော်မူသည်—“ကောင်းလှ၏၊ ကောင်းလှ၏! မဟာကံကောင်းသူ ခန္ဒြရှရ္မန်၊ ဒွိဇတို့အနက် အမြတ်ဆုံးရေ—သင်နှင့်အတူ သင်၏ ဘိုးဘွားများသည် ငါ၏ လောကသို့ လာကြလိမ့်မည်။”

Verse 41

पश्य प्रेतत्वनिर्मुक्ता मत्प्रसादाद्द्विजोत्तम । आकाशे गरुडारूढास्तव पूर्वपितामहाः

ကြည့်လော့၊ ဗြာဟ္မဏအထူးမြတ်သူရေ—ငါ၏ကရုဏာတော်ကြောင့် သင်၏ရှေးဘိုးဘွားများသည် ပရေတအခြေအနေမှ လွတ်မြောက်ပြီး၊ ကောင်းကင်၌ ဂရုဍာပေါ် စီးနင်းနေကြ၏။

Verse 42

पितामहा ऊचुः । त्वत्प्रसादाद्वयं पुत्र मुक्तिं प्राप्ता न संशयः । प्रेतयोनेर्विनिर्मुक्ताः कृष्णवक्त्रावलोकनात्

ဘိုးဘွားတို့က ဆိုကြသည်—“သင်၏ကရုဏာကြောင့်၊ ချစ်သားရေ၊ ငါတို့သည် မုက္ခတိကို ရရှိပြီ၊ သံသယမရှိ။ ကృష్ణ၏ မျက်နှာတော်ကို မြင်ရခြင်းကြောင့် ပရေတအခြေအနေမှ လွတ်မြောက်ခဲ့သည်။”

Verse 43

धन्यास्ते मानुषे लोके पुत्रपौत्रप्रपौत्रकाः । दृष्ट्वा श्रीसोमनाथं तु कृष्णं पश्यंति द्वारकाम्

လူ့လောက၌ အလွန်ကောင်းချီးရှိသူတို့မှာ သား၊ မြေး၊ မြေးတော်တို့နှင့်အတူ သီရိဆိုမနာထကို ဖူးမြင်ပြီးနောက် ဒွာရကာ၌ ကృష్ణကို ဖူးမြင်သူတို့ပင် ဖြစ်ကြ၏။

Verse 44

धन्या च विधवा नारी कृष्णयात्रां करोति या । उद्धरिष्यति लोकेऽस्मिन्कुलानां निरयाच्छतम्

ကൃഷ്ണသို့ ဘုရားဖူးခရီး (ယာထရာ) ထွက်သော မုဆိုးမမိန်းမလည်း ကောင်းချီးရှိ၏။ ဤလောက၌ပင် သူမသည် မိသားစုမျိုးရိုး တစ်ရာကို နရကမှ ကယ်တင်မည်။

Verse 45

श्वपचोऽपि करोत्येवं यात्रां च हरिशांकरीम् । स याति परमां मुक्तिं पितृभिः परिवारितः

အနိမ့်ဆုံးမွေးဖွားသူဟု ခေါ်သော သွဗပစ (śvapaca) ပင်လျှင် ဟရီနှင့် ရှင်ကရ၏ ယာထရာကို ဤသို့ ဆောင်ရွက်လျှင်၊ ဘိုးဘွားတို့ ဝန်းရံလျက် အမြင့်ဆုံး မုက္ခတိသို့ ရောက်မည်။

Verse 46

यः पुनस्तीर्थसंन्यासं कृत्वा तिष्ठति तत्र वै । विष्णुलोकान्निवृत्तिर्न कल्पकोटिशतैरपि

ထို့ပြင် ထိုသီရ္ဓာနေရာ၌ သံန്യാസ (လောကစွန့်) ခံယူကာ နေထိုင်သူသည်—ဗိဿ္ဏု၏ လောကမှ ပြန်လည်ကျဆင်းခြင်း မရှိတော့၊ ကလ္ပ ကုဋေရာချီ ကာလကြာသော်လည်း မဖြစ်နိုင်။

Verse 47

वंचितास्ते न सन्देहो दृष्ट्वा सोमेश्वरं प्रभुम् । दृष्टं कृष्णमुखं नैव न स्नाता गोमतीजले

သံသယမရှိ—သခင် စိုးမေရှ္ဝရကို မြင်ဖူးသော်လည်း ကృష్ణ၏ မျက်နှာကို မမြင်ရ၊ ဂိုမတီရေ၌ မရေချိုးသူတို့သည် အမှန်တကယ် လှည့်ဖြားခံရသူများပင် ဖြစ်ကြသည်။

Verse 48

किं जलैर्बहुभिः पुण्यैस्तीर्थकोटिसमुद्भवैः । दृष्ट्वा सोमेश्वरं यस्तु द्वारकां नैव गच्छति । धिक्कुर्वंति च तं पापं पितरो दिवि संस्थिताः

တီရ္ဓာကုဋေများမှ ပေါက်ဖွားလာသော သန့်ရှင်းရေများ များစွာသည် အဘယ်အကျိုးရှိသနည်း။ စိုးမေရှ္ဝရကို မြင်ပြီးနောက် ဒွာရကာသို့ မသွားသူ—ထိုအပြစ်သားကို ကောင်းကင်၌ နေထိုင်သော ပိတೃများက ရှုတ်ချကြသည်။

Verse 49

दृष्ट्वा सोमेश्वरं देवं कृष्णं दृष्ट्वा पुनः शिवम् । सौपर्णे कथितं पुण्यं यात्राशतसमुद्भवम्

စိုးမေရှ္ဝရ देवကို မြင်ပြီး၊ ကృష్ణကို မြင်ပြီး၊ ထပ်မံ၍ ရှိဝကို မြင်ခြင်း—ဤကောင်းမှုသည် ယာထရာ တစ်ရာမှ ပေါက်ဖွားသကဲ့သို့ ဖြစ်ကြောင်း စောပဏ္ဏ (ဂရုဍနှင့် ဆက်စပ်သော) သင်ကြားချက်၌ ဆိုထားသည်။

Verse 50

दृष्ट्वा सोमेश्वरं देवं कृष्णं नैव प्रपश्यति । मोहाद्व्यर्थगतं तस्य सर्वं संसारकर्म वै

စိုးမေရှ္ဝရ देवကို မြင်ပြီးနောက် ကృష్ణကို အမှန်တကယ် မမြင်နိုင်လျှင်—မောဟကြောင့် သူ၏ လောကရေးရာ အလုပ်အကိုင်အားလုံးသည် အကျိုးမဲ့သွားသည်။

Verse 51

आगत्य यः प्रभासे च कृष्णं पश्यति वै नरः । प्रभासायुतसंख्यं तु फलमाप्नोति यत्नतः

ပရဘာသသို့ လာရောက်၍ သခင်ကృష్ణကို မြင်တွေ့သော လူသည် ကြိုးစားအားထုတ်ခြင်းဖြင့် ပရဘာသ၏ ကုသိုလ်အကျိုးကို သောင်းချီအတိုင်းအတာဖြင့် ရရှိသည်။

Verse 52

यस्मात्सर्वाणि तीर्थानि सर्वे देवास्तथा मखाः । द्वारकायां समायांति त्रिकालं कृष्णसंनिधौ

အကြောင်းမှာ တီရ္ထအားလုံး၊ နတ်ဘုရားအားလုံးနှင့် ယဇ္ဉပူဇာများ (မခာ) ပင်လျှင် ဒွာရကာ၌ တစ်နေ့သုံးကြိမ် ကృష్ణ၏ အနီးကပ်တော်မူရာတွင် စုဝေးလာကြသည်။

Verse 53

तीर्थैर्नानाविधैः पुत्र तत्स्थानैः किं प्रयोजनम् । फलं समस्ततीर्थानां दृष्ट्वा द्वारवतीं लभेत्

အို သားရေ၊ တီရ္ထအမျိုးမျိုးနှင့် ၎င်းတို့၏ နေရာအမျိုးမျိုးကို သွားရောက်ရန် ဘာလိုအပ်သနည်း။ ဒွာရဝတီ (ဒွာရကာ) ကို မြင်ရုံဖြင့် တီရ္ထအားလုံး၏ အကျိုးဖလကို ရရှိနိုင်သည်။

Verse 54

हते कंसे जरासन्धे नरके च निपातिते । उत्तारिते भुवो भारे कृष्णो देवकिनंदनः । चक्रे द्वारवतीं रम्यां सन्निधौ सागरस्य च

ကံဆနှင့် ဇရာသန္ဓကို သတ်ဖြတ်ပြီး၊ နရကကိုလည်း ကျဆုံးစေကာ၊ မြေကြီး၏ ဝန်ထုပ်ကို လျော့ပါးစေပြီးနောက်၊ ဒေဝကီ၏ ပျော်ရွှင်ခြင်းဖြစ်သော ကൃഷ്ണသည် ပင်လယ်အနီး၌ လှပသော ဒွာရဝတီ မြို့ကို တည်ထောင်하였다။

Verse 55

स्थितः प्रीतमनाः कृष्णो लप्स्यते कामिनीसुखम्

အဲဒီနေရာ၌ စိတ်နှလုံးပျော်ရွှင်စွာ တည်နေသော ကృష్ణသည် ချစ်သူမများနှင့် ပေါင်းဆုံခြင်း၏ ချမ်းသာသုခကို ခံစားရသည်။

Verse 56

ब्रह्माग्निवायुसूर्याश्च वासवाद्या दिवौकसः । मर्त्त्या विप्राश्च राजानः पातालात्पन्नगेश्वराः

ဗြဟ္မာ၊ အဂ္နိ၊ ဝါယု၊ စူရိယ; အိန္ဒြာနှင့် ကောင်းကင်ဘုံနေ ဒေဝတားတို့; လူလောကမှ ဗြာဟ္မဏနှင့် မင်းများ; ပာတာလာမှ နဂါးအရှင်တို့—အားလုံး ထိုနေရာ၌ စုဝေးကြသည်။

Verse 57

नद्यो नदाश्च शैलाश्च वनान्युपवनानि च । पुरग्रामा ह्यरण्यानि सागराश्च सरांसि च

မြစ်ကြီးမြစ်ငယ်၊ တောင်တန်းများ၊ တောအုပ်နှင့် ဥယျာဉ်တောများ; မြို့နှင့် ရွာများ၊ တောရိုင်းဒေသများ; သမုဒ္ဒရာနှင့် ရေကန်များ—အားလုံး ထိုနေရာ၌ ရှိနေသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

Verse 58

यक्षाश्चासुरगंधर्वाः सिद्धा विद्याधरास्तथा । रम्भाद्यप्सरसश्चैव प्रह्लादाद्या दितेः सुताः । रक्षा विभीषणाद्याश्च धनदो रक्ष नायकः

ယက္ခ၊ အသူရ၊ ဂန္ဓဗ္ဗ; သိဒ္ဓနှင့် ဝိဒ္ယာဓရတို့; ရမ္ဘာကဲ့သို့ အပ္စရာများ; ပရဟ္လာဒမှစ၍ ဒိတိ၏ သားများ; ဝိဘီရှဏကဲ့သို့ ရက္ခသများ; ယက္ခတို့၏ အရှင် ဓနဒ (ကူဗေရ) —အားလုံး ထိုနေရာ၌ တွေ့ရသည်။

Verse 59

ऋषयो मुनयः सिद्धाः सनकाद्याश्च योगिनः । ग्रहा ऋक्षाणि योगाश्च ध्रुवः परमवैष्णवः

ရိရှီနှင့် မုနိများ၊ သိဒ္ဓများ၊ စနကတို့ကဲ့သို့ ယောဂီများ; ဂြိုဟ်များ၊ ကြယ်စုများနှင့် ကောသမစ် ယောဂများ; ထို့ပြင် အမြင့်မြတ်ဆုံး ဝိုင်ရှ္ဏဝ ဖြစ်သော ဓြုဝ—အားလုံး ထိုနေရာ၌ ရှိနေကြသည်။

Verse 60

यत्किंचित्त्रिषु लोकेषु तिष्ठते स्थाणुजंगमम् । श्रीकृष्णसन्निधौ नित्यं प्रत्यहं तिष्ठते सदा

လောကသုံးပါးအတွင်း ရှိသမျှ—မလှုပ်မရှားသောအရာနှင့် လှုပ်ရှားသောအရာအားလုံး—သီရိကృష్ణ၏ နီးကပ်တော်မူရာ၌ နေ့စဉ် နိစ္စတည်ရှိနေသည်။

Verse 61

न त्यजंति पुरीं पुण्यां द्वारकां कृष्णसेविताम् । सा त्वया सेविता पुत्र सांप्रतं कृष्णदर्शनात् । पिशाचयोनिनिर्मुक्ता यास्यामः परमां गतिम्

သူတို့သည် ကృష్ణဘုရားက စောင့်ရှောက်ကာ ဆည်းကပ်ထားသော သန့်ရှင်းမြို့ ဒွာရကာကို မစွန့်ခွာကြ။ သားရေ၊ သင်လည်း ယခု ထိုမြို့ကို ပူဇော်ဆည်းကပ်ပြီးပြီ။ ကృష్ణဘုရား၏ ဒർശနကြောင့် ငါတို့သည် ပိသာစ မျိုးရိုးမွေးဖွားခြင်းမှ လွတ်မြောက်ကာ အမြင့်ဆုံး အခြေအနေသို့ ရောက်မည်။

Verse 62

द्वादशीवेधजंपापं द्वारकायाः प्रभावतः । नष्टं पुत्र न सन्देहः संप्राप्ताः परमं पदम्

ဒွာရကာ၏ အာနုဘော်တန်ခိုးကြောင့် ‘ဒွာဒသီ-ဝေဓ’ မှ ဖြစ်သော အပြစ်သည် ပျက်စီးသွားပြီ။ သားရေ၊ သံသယမရှိ—ငါတို့သည် အမြင့်ဆုံး နေရာတော်ကို ရောက်ရှိပြီ။

Verse 63

द्वादशीवेधसम्भूतं यत्त्वया पापमर्जितम् । कृष्णस्य दर्शनात्क्षीणं न जह्यं द्वादशीव्रतम्

‘ဒွာဒသီ’ ကို ဝေဓဖြစ်စေခြင်းကြောင့် သင်ကျူးလွန်မိသော အပြစ်အားလုံးသည် ကృష్ణဘုရား၏ ဒർശနကြောင့် ချုပ်ငြိမ်းသွားပြီ။ ထို့ကြောင့် ဒွာဒသီ ဝရတကို မစွန့်လွှတ်ပါနှင့်။

Verse 64

रक्षणीयं प्रयत्नेन वेधो दशमिसम्भवः । नो चेत्पुत्र न संदेहः प्रेतयोनिमवाप्स्यसि

ဒသမီမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော ဝေဓကို ကြိုးစားအားထုတ်၍ ကာကွယ်ရမည်။ မဟုတ်လျှင် သားရေ၊ သံသယမရှိ—သင်သည် ပရေတ အခြေအနေသို့ ကျရောက်လိမ့်မည်။

Verse 65

त्रैलोक्य संभवं पापं तेषां भवति भूतले । सशल्यं ये प्रकुर्वंति वासरं कृष्णसंज्ञकम्

ကృష్ణနာမတော်ပါသော နေ့ကို ချို့ယွင်းချက် (saśalya) ဖြင့် ကျင့်ဆောင်သူတို့အပေါ် မြေပြင်၌ သုံးလောကမှ မွေးဖွားသော အပြစ်သည် ကျရောက်လာသည်။

Verse 66

प्रायश्चित्तं न तस्यास्ति सशल्यं वासरं हरेः । ये कुर्वंति न ते यांति मन्वतरशतैर्दिवम्

ထိုအမှုအတွက် အပြစ်လျော့ပေးရာ မရှိ။ ဟရိ၏ သန့်ရှင်းသောနေ့ကို ချို့ယွင်းချက်ဖြင့် ကျင့်သူတို့သည် မန်ဝန္တရာ ရာချီကြာသော်လည်း ကောင်းကင်သို့ မရောက်နိုင်။

Verse 67

प्रेतत्वं दुःसहं पुत्र दुःसहा यमयातना । तस्मात्पुत्र न कर्त्तव्यं सशल्यं द्वादशीव्रतम्

ပရေတဖြစ်ရခြင်းသည် မခံနိုင်အောင် ဆင်းရဲသည်၊ သားရေ၊ ယမ၏ဒဏ်ခတ်မှုလည်း မခံနိုင်။ ထို့ကြောင့် သားရေ၊ ချို့ယွင်းချက်ပါသော ဒွာဒသီ ဝရတကို မကျင့်ရ။

Verse 68

कारयंति हि ये त्वज्ञाः कूटयुक्ताश्च हेतुकाः । प्रेतयोनिं प्रयास्यंति पितृभिः सह सर्वतः

အမှန်တကယ်ပင် မသိနားမလည်သူများ—လှည့်ကွက်များနှင့် အကြောင်းပြချက်အမျိုးမျိုးဖြင့်—ထိုကဲ့သို့ ချို့ယွင်းသော ကျင့်သုံးမှုကို လုပ်စေသူတို့သည် မိဘဘိုးဘွားတို့နှင့်အတူ အစုံအလင် ပရေတဘဝသို့ ကျရောက်မည်။

Verse 69

द्वादशी दशमीविद्धा संतानप्रविनाशिनी । ध्वंसिनी पूर्वपुण्यानां कृष्णभक्तिविनाशिनी

ဒွာဒသီသည် ဒသမီ၏ ထိခိုက်ညစ်ညမ်းမှု (ဝိဒ္ဓ) ရှိလျှင် သားစဉ်မြေးဆက်ကို ပျက်စီးစေသည်။ ယခင်က ကုသိုလ်များကို ဖျက်ဆီးပြီး ကృష్ణへの ဘက္တိကိုလည်း ပျက်စီးစေသည်။

Verse 70

स्वस्ति तेऽस्तु गमिष्यामः प्रसादाद्रुक्मिणीपतेः । प्राप्तं विष्णुपदं पुत्र अपुनर्भवसंज्ञकम्

သင့်အပေါ် မင်္ဂလာရှိပါစေ; ရုက္မိဏီ၏ အရှင်၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့ ထွက်ခွာမည်။ သားရေ၊ သင်သည် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းမရှိဟု ခေါ်သော ဗိဿနုပဒ (ဗိဿနု၏ နေရာ) ကို ရောက်ရှိပြီးပြီ။

Verse 71

श्रीकृष्ण उवाच । चंद्रशर्मन्प्रसन्नोऽहं तव भक्त्या द्विजोत्तम । शैवभावप्रपन्नोऽपि यस्त्वं जातोऽसि वैष्णवः

သီရိကృష్ణက မိန့်တော်မူသည်။ အို စန္ဒရရှာမန်၊ ဗြာဟ္မဏအထွတ်အမြတ်၊ သင်၏ ဘက္တိကြောင့် ငါနှစ်သက်၏။ ရှိဝဘဝကို ယုံကြည်လျက်ရှိသော်လည်း သင်သည် ဝိုင်ရှ္ဏဝ ဖြစ်လာခဲ့၏။

Verse 72

नवसप्ततिवर्षाणि न कृतं वासरे मम । संपूर्णं मत्प्रसादेन तव जातं न संशयः

ခုနှစ်ဆယ်ကိုးနှစ်တိုင်တိုင် ငါ၏ သန့်ရှင်းသောနေ့၌ သင် မပြုလုပ်ခဲ့။ သို့သော် ငါ၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် သင့်အတွက် ပြည့်စုံသွားပြီ—သံသယမရှိ။

Verse 73

एकेनैवोपवासेन त्रिस्पृशासंभवेन हि । द्वारकायाः प्रसादेन मद्दृष्ट्यालोकनेन हि

အမှန်တကယ်ပင်၊ တစ်ကြိမ်တည်းသော ဥပဝါသ—အထူးသဖြင့် မင်္ဂလာရှိသော တြိစပೃရှာ အကျင့်နှင့် ဆက်စပ်သည့် ဥပဝါသ—ဒွာရကာ၏ ကရုဏာနှင့် ငါ့ကို မြင်တွေ့ခြင်းတည်းဟူသော အလင်းရောင်ကြောင့် ဓမ္မအကျိုးကို ရရှိ၏။

Verse 74

अविद्यामोहितेनैव शिवभक्त्या ममार्चनम् । न कृतं मत्प्रसादेन कृतं चैव भविष्यति

အဝိဇ္ဇာကြောင့် မောဟဖြစ်လျက် ရှိဝဘက္တိဖြင့် ငါ့ကို မပူဇော်ခဲ့။ သို့သော် ငါ၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် ယခင်က မပြုခဲ့သည့် ထိုပူဇော်မှုသည် အမှန်တကယ် ပြည့်စုံလာလိမ့်မည်။

Verse 75

वैशाखे यैरहं दृष्टो द्वारकायां द्विजोत्तम । त्रिस्पृशावासरे चैव वंजुलीवासरे तथा

အို ဗြာဟ္မဏအထွတ်အမြတ်၊ ဝိုင်သာခ မာသ၌ ဒွာရကာမြို့တွင် ငါ့ကို မြင်တွေ့သူတို့သည်—တြိစပೃရှာနေ့၌လည်းကောင်း၊ ဝံဇူလီနေ့၌လည်းကောင်း—အထူးကောင်းချီး မင်္ဂလာကို ခံစားရ၏။

Verse 76

उन्मीलिनीदिने प्राप्ते प्राप्ते वा पक्षवर्द्धिनी । नैतेषां चापराधोऽस्ति यद्यपि ब्रह्मघातकाः

«အုန်မီလိနီ» ဟုခေါ်သော သန့်ရှင်းသောနေ့ ရောက်လာသော်လည်းကောင်း၊ «ပက္ခဝဍ္ဍိနီ» ရောက်လာသော်လည်းကောင်း၊ ဤသူတို့သည် အပြစ်မကျရောက်ကြ၊ ပုံမှန်အားဖြင့် ဗြာဟ္မဏသတ်သူ ဖြစ်နေသော်လည်း။

Verse 77

जन्मप्रभृति पुण्यस्य प्रकृतस्यापि भूसुर । मत्पुरीदर्शनेनापि फलभागी भवेन्नरः

အို ဗြာဟ္မဏရေ၊ လူတစ်ယောက်သည် မွေးကတည်းက စုဆောင်းထားသော ကုသိုလ်ပင် ဖြစ်စေကာမူ၊ ငါ၏ မြို့တော်ကို ဒർശန ပြုရုံဖြင့်ပင် ထိုအကျိုးကို ခံစားရသူ ဖြစ်လာ၏။

Verse 78

दृष्ट्वा समस्ततीर्थानि प्रभासादीनि भूतले । मत्पुरीदर्शनेनैव पृष्ट्वाऽपीह भवेत्फलम्

မြေပြင်ပေါ်ရှိ တီရ္ထများအားလုံး—ပရဘာသ စသည့်အရာများကို မြင်ပြီးသားဖြစ်စေကာမူ—ဤနေရာ၌ အကျိုးသည် ငါ၏ မြို့တော်ကို ဒർശန ပြုခြင်းတစ်ခုတည်းဖြင့် ရရှိ၏၊ ထို့ပြင် မေးမြန်းရုံသာဖြစ်စေကာမူလည်း အကျိုး ဖြစ်ပေါ်၏။

Verse 79

माहात्म्यं द्वारकायास्तु मद्दिने यत्र तत्र वा । पठेन्मम पुरीं पुण्यां लभते मत्प्रसादतः

ငါ၏ သန့်ရှင်းသောနေ့၌ဖြစ်စေ၊ မည်သည့်နေ့၌ဖြစ်စေ၊ မည်သည့်နေရာ၌ဖြစ်စေ၊ ဒွာရကာ၏ မာဟာတ်မျကို ရွတ်ဖတ်သူသည် ငါ၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် ထိုသန့်ရှင်းသော မြို့တော်ကို ရရှိလိမ့်မည်။

Verse 80

मत्पुरीं वसतां पुण्यं त्रिकालं मम दर्शनात् । तत्फलं समवाप्नोति यस्त्विदं पठते कलौ

ကလိယုဂ၌ ဤစာကို ရွတ်ဖတ်သူသည် ထိုအကျိုးတူညီသော ဖလကို ရရှိ၏—ငါ၏ မြို့တော်၌ နေထိုင်သူတို့က တစ်နေ့သုံးကြိမ် ငါ့ကို ဒർശန ပြုခြင်းမှ ရသော ကုသိုလ်အကျိုးတည်း။

Verse 81

कलौ काशी च मथुरा ह्यवंती च द्विजोत्तम । अयोध्या च तथा माया कांची चैव च मत्पुरी

အို ဗြာဟ္မဏအထူးမြတ်၊ ကလိယုဂ၌ ကာသီ၊ မထုရာ၊ အဝန္တီ၊ အယောဓျာ၊ မာယာ (ဟရိဒွာရ)၊ ကာဉ္စီ နှင့် ငါ၏မြို့တော်တို့သည် ထင်ရှားသော သန့်ရှင်းတီရ္ထများ ဖြစ်ကြ၏။

Verse 82

शालिग्रामभवं चैव बदरी च तथोत्तमा । कुरुक्षेत्रं भृगुक्षेत्रं पुष्करं शुभसंज्ञकम्

ရှာလိဂြာမနှင့် အထူးမြတ်သော ဘဒရီလည်းကောင်း၊ ကုရုက္ခေတ္တ၊ ဘೃဂုက္ခေတ္တ နှင့် မင်္ဂလာဟု ကျော်ကြားသော ပုရှ္ကရလည်းကောင်း—ဤတို့အားလုံးသည် ထင်ရှားသော တီရ္ထများ ဖြစ်ကြ၏။

Verse 83

प्रयागं च प्रभासं च क्षेत्रं वै हाटकेश्वरम् । गंगाद्वारं शौकरं च गंगासागरसंगमम्

ပရယာဂနှင့် ပရဘာသ၊ ဟာဋကေရှ္ဝရ၏ သန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರ၊ ဂင်္ဂာဒွာရ (ဟရိဒွာရ)၊ ရှೌကရ နှင့် ဂင်္ဂာသည် သမုဒ္ဒရာနှင့် ဆုံရာ စင်္ဂမ—ဤတို့သည် ကျော်ကြားသော သန့်ရှင်းရာများ ဖြစ်ကြ၏။

Verse 84

नैमिषं दण्डकारण्यं तथा वृन्दावनं द्विज । सैंधवं चार्बुदाख्यं च सर्वाण्यायतनानि च

အို ဗြာဟ္မဏ၊ နိုင်မိရှ၊ ဒဏ္ဍကာရဏ္ယ တော၊ နှင့် ဗೃန္ဒာဝန; စိုင်ဓဝ နှင့် အရ္ဗုဒ (အာဘူတောင်) ဟု ခေါ်သော နေရာ—အမှန်တကယ် သန့်ရှင်းသော အာယတန အားလုံး ပါဝင်၏။

Verse 85

वनानि मागधादीनि पुष्कराणि द्विजोत्तम । शैलराजादयः शैला हिमाद्रिप्रमुखा हि ये

အို ဗြာဟ္မဏအထူးမြတ်၊ မာဂဓာမှ စတင်သော တောများ၊ သန့်ရှင်းသော ပုရှ္ကရများ၊ ထို့ပြင် တောင်တန်းကြီးများ—ရှိုင်လရာဇ နှင့် ဟိမာဒြိ (ဟိမလယ) ကို ဦးဆောင်သော တောင်ရိုးများ—ဤအားလုံးလည်း ထင်ရှားသော သန့်ရှင်းမှုများအတွင်း ပါဝင်ကြ၏။

Verse 86

गंगादयश्च सरितो भूतले संति यानि वै । तीर्थानि त्रिषु कालेषु समानि द्वारकापुरः

ဂင်္ဂါမြစ်မှစ၍ မြေပြင်ပေါ်ရှိ မြစ်များအားလုံးနှင့် တီရ္ထ (သန့်ရှင်းရာ) အားလုံးသည်—အတိတ်၊ ပစ္စုပ္ပန်၊ အနာဂတ် သုံးကာလ၌—ဒွာရကာမြို့၏ ပုဏ္ဏိယနှင့် တူညီကြ၏။

Verse 87

कलिना कलितं सर्वं वर्जयित्वा तु मत्पुरीम् । विप्र वर्षशते प्राप्ते मत्पुर्यां मम दर्शने

ကလိယုဂ၌ အရာအားလုံးသည် ကလိ၏ အာဏာအောက်သို့ ကျရောက်သော်လည်း ငါ၏ မြို့တော်ကိုမူ ချန်လှပ်ထား၏။ အို ဗြာဟ္မဏ၊ နှစ်တစ်ရာ ပြည့်လွန်သော် ငါ၏ မြို့တော်၌ ငါ့ဒർശန (မြင်တွေ့ကာ ကရုဏာရ) အချိန်တွင်…

Verse 88

तव मृत्युर्महीदेव मत्प्रसादाद्भविष्यति । त्रिस्पृशावासरे प्राप्ते वैशाखे शुक्लपक्षतः

အို မြေကြီး၏ အရှင်၊ ငါ၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် သင်၏ သေခြင်းသည် ဖြစ်ပေါ်လာမည်။ ဝိုင်ရှာခ လ၏ လင်းပကာ၌ တြိစ್ಪೃśာ နေ့ ရောက်လာသောအခါ…

Verse 89

संगमे बुधवारस्य दिवा भूमौ ममाग्रतः । दशमं द्वारमासाद्य तव प्राणस्य निर्गमम् । भविष्यति न संदेहो मत्प्रसादेन भूसुर

သင်္ကေတကောင်းသော ဆုံစည်းချိန်၌၊ ဗုဒ္ဓဟူးနေ့၊ နေ့ခင်းအခါ၊ ငါ့ရှေ့ မြေပြင်ပေါ်တွင်—“တံခါးဆယ်” သို့ ရောက်လျှင် သင်၏ အသက်ရှု (ပရာဏ) ထွက်ခွာခြင်း ဖြစ်မည်။ ငါ၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် သံသယမရှိ၊ အို ဗြာဟ္မဏ။

Verse 90

स्वस्थानं गच्छ विप्रेंद्र सर्वान्कामानवाप्स्यसि । मद्भक्तानां युगांतेऽपि विनाशो नोपपद्यते

သင်၏ နေရာသို့ ပြန်သွားလော့၊ အို ဗြာဟ္မဏတို့၏ အထွဋ်အမြတ်၊ သင်လိုအင်ဆန္ဒအားလုံးကို ရရှိမည်။ ယုဂအဆုံး၌ပင် ငါ့ဘက္တ (ကိုးကွယ်သူ) များ၏ ပျက်စီးခြင်း မဖြစ်ပေါ်နိုင်။

Verse 91

मद्भक्तिं वहतां पुंसामिह लोके परेऽपि वा । नाशुभं विद्यते किंचित्कुलकोटिं नयेद्दिवम्

ငါ့ကို ဘက္တိဖြင့် သစ္စာတည်စွာ ဆောင်ရွက်သူတို့အတွက် ဤလောက၌ဖြစ်စေ နောက်လောက၌ဖြစ်စေ မကောင်းအရာ တစ်စုံတစ်ရာမျှ မရှိ; ထိုဘက္တိသည် မိမိမျိုးရိုးဝင် သန်းတစ်ဆယ်တိုင်အောင်ကိုပင် ကောင်းကင်သို့ ပို့ဆောင်နိုင်သည်။

Verse 92

मार्कण्डेय उवाच । ततो वर्षशते प्राप्ते गत्वा द्वारवतीं पुरीम् । प्राणान्कृष्णोपदेशेन त्यक्त्वा मोक्षं जगाम ह

မာကဏ္ဍေယက ပြောသည်—ထို့နောက် နှစ်တစ်ရာ ပြည့်စုံသော် ဒွာရဝတီ မြို့သို့ သွားရောက်၍၊ ကృష్ణ၏ အမိန့်အညွှန်းအတိုင်း အသက်ရှူသက်ကို စွန့်လွှတ်ကာ မောက္ခကို အမှန်တကယ် ရောက်ရှိ하였다။

Verse 93

इन्द्रद्युम्न तदाख्यातं माहात्म्यं द्वारकाभवम् । पुनरेव् प्रवक्ष्यामि यत्ते मनसि वर्त्तते

အို အိန္ဒြဒျုမ్న၊ ဒွာရကာ၏ သန့်ရှင်းသော မဟာတန်ခိုးကို ငါ ရှင်းပြပြီးပြီ။ သို့သော် သင်၏ စိတ်၌ ကျန်ရှိနေသမျှကို ငါ ထပ်မံ ဟောကြားမည်။

Verse 94

शृण्वतां पठतां चैव माहा त्म्यं द्वारकाभवम् । सर्वं फलमवाप्नोति कृष्णेन कथितं च यत्

ဤ ဒွာရကာ-မဟာတ್ಮျကို နားထောင်သူ၊ ဖတ်ရွတ်သူတို့သည် အကျိုးဖလ အားလုံးကို ရရှိမည်; ထိုအကျိုးများသည် ကృష్ణက ဟောကြားထားသည့် အကျိုးတရားများပင် ဖြစ်သည်။

Verse 95

विस्तारयंति लोकेऽस्मिंल्लिखितं यस्य वेश्मनि । प्रत्यक्षं द्वारकापुण्यं प्राप्यते कृष्णसंभवम्

ဤလောက၌ မိမိအိမ်တွင် ဤ(မဟာတ్మျ)ကို ရေးသားထား၍ ဖြန့်ဝေသူအတွက် ဒွာရကာ၏ ပုဏ္ဏိယကို တိုက်ရိုက် ရရှိနိုင်သည်; ထိုပုဏ္ဏိယသည် ကృష్ణမှ ပေါ်ပေါက်၍ ကൃഷ്ണက ပေးအပ်သော အကျိုးတရား ဖြစ်သည်။