Adhyaya 37

Verse 1

पुलस्त्य उवाच । नागह्रदं ततो गच्छेत्तीर्थं पापप्रणाशनम् । यत्र नागैस्तपस्तप्तं रम्ये पर्वतरोधसि

ပုလස්တျာ မိန့်တော်မူသည်။ ထို့နောက် အပြစ်ပျောက်ကင်းစေသော တီရ္ထ နာဂဟ္ရဒသို့ သွားရမည်။ အလှပသော တောင်စောင်းပေါ်၌ နာဂတို့ တပဿာ ကျင့်ခဲ့ရာ ဖြစ်သည်။

Verse 2

कद्रूशापं पुरा श्रुत्वा नागाः सर्वे भयातुराः । पप्रच्छुर्नागराजानं शेषं प्रणतकन्धराः

ကဒ္ရူ၏ ကျိန်စာကို အတိတ်က ကြားသိပြီးနောက် နာဂအားလုံး ကြောက်ရွံ့လှ၍ စိတ်ပူပန်ကြသည်။ သူတို့သည် လည်ပင်းချ၍ ဦးညွှတ်ကာ နာဂရာဇာ ရှေရှကို မေးမြန်းကြ၏။

Verse 3

मातृशापेन संतप्ता वयं पन्नगसत्तम । किं कुर्मः क्व च गच्छामः शापमोक्षो भवेत्कथम्

မိခင်၏ ကျိန်စာကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့ ပူပန်နာကျင်ရပါသည်၊ အို ပန်နဂအမြတ်ဆုံး။ ဘာလုပ်ရမည်နည်း၊ ဘယ်သို့ သွားရမည်နည်း၊ ကျိန်စာမှ လွတ်မြောက်ခြင်း မည်သို့ ရနိုင်ပါသနည်း။

Verse 4

शेष उवाच । प्रसादिता मया माता शापमुक्तिकृते पुरा । तयोक्तं ये तपोयुक्ता धर्मात्मानः सुसंयताः

ရှေရှ မိန့်တော်မူသည်။ ကျိန်စာမှ လွတ်မြောက်စေရန် အတိတ်က ငါသည် မိခင်ကို ပူဇော်ကာ ပရသာဒ ရယူခဲ့သည်။ ထိုအခါ မိခင်က တပဿာရှိ၍ ဓမ္မစိတ်ရှိကာ ကောင်းစွာ ထိန်းချုပ်သူတို့သည် လွတ်မြောက်မည်ဟု ဆို하였다။

Verse 5

न दहिष्यति तान्वह्निर्यज्ञे पारिक्षितस्य हि । तस्माद्गत्वार्बुदंनाम पर्वतं धरणीतले

ပရိက္ခိတ် မင်း၏ ယဇ္ဉာ၌ မီးအဂ္နိသည် ထိုသူတို့ကို မလောင်ကျွမ်းစေပါ။ ထို့ကြောင့် မြေပြင်ပေါ်ရှိ အာဘုဒ အမည်ရ တောင်သို့ သွားကြလော့။

Verse 6

तत्र यूयं तपोयुक्ता भवध्वं सुसमाहिताः । यत्रास्ते सा स्वयं देवी चंडिका कामरूपिणी

ထိုနေရာ၌ သင်တို့သည် တပဿာကို အားထုတ်၍ စိတ်ကို တည်ငြိမ်စွာ စုစည်းကြလော့။ ထိုနေရာ၌ ကိုယ်တိုင် ဒေဝီ—ဆန္ဒအလိုက် ရုပ်သဏ္ဌာန်ပြောင်းလဲနိုင်သော စဏ္ဍိကာ—တည်ရှိတော်မူ၏။

Verse 7

यस्याः संकीर्त्तनेनापि नश्यंति विपदो ध्रुवम् । आराधयध्वमनिशं तां देवीं मम वाक्यतः

သူမ၏ နာမကို သီဆိုကာ ချီးမွမ်းခြင်းသာဖြင့်ပင် အန္တရာယ်များသည် မလွဲမသွေ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ထို့ကြောင့် ငါ၏စကားအတိုင်း ထိုဒေဝီကို မပြတ်မနား အာရాధနာပြုကြလော့။

Verse 8

तस्याः प्रसादतः सर्वे भविष्यथ गतज्वराः । एतमेवात्र पश्यामि उपायं नागसत्तमाः । दैवो वा मानुषो वाऽपि नान्यो वो मुक्तिकारकः

သူမ၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် သင်တို့အားလုံးသည် ပူလောင်သောဒုက္ခမှ ကင်းလွတ်ကြလိမ့်မည်။ ဤနေရာ၌ ငါမြင်သော နည်းလမ်းတစ်ခုတည်းသာ ရှိသည်၊ အကောင်းဆုံး နာဂတို့ရေ။ ဒေဝတော်၏အင်အားဖြစ်စေ လူ၏အင်အားဖြစ်စေ၊ သင်တို့ကို လွတ်မြောက်မှု (အပျက်သဘောကျိန်စာမှ) ပေးနိုင်သော အခြားအကြောင်းမရှိ။

Verse 9

पुलस्त्य उवाच । एवमुक्तास्ततो नागा नागराजेन पार्थिव । प्रणम्य तं ततो जग्मुरर्बुदं पर्वतं प्रति

ပုလஸ္တျက ပြော၏—အို မင်းကြီး၊ နာဂရာဇာ၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် နာဂတို့သည် ထိုသူအား ဦးချကန်တော့ကာ အာဗုဒတောင်သို့ ထွက်ခွာသွားကြ၏။

Verse 10

ते भित्त्वा धरणीपृष्ठं पर्वते तदनन्तरम् । निजग्मुर्बिलमार्गेण कृत्वा श्वभ्रे सुविस्तरम्

သူတို့သည် တောင်ပေါ်၌ မြေမျက်နှာပြင်ကို ခွဲဖောက်ပြီးနောက်၊ အောက်မြေ လမ်းကြောင်းမှတစ်ဆင့် ဝင်သွားကြကာ အလွန်ကျယ်ဝန်းသော ဂူဝင်ပေါက်ကို ဖန်တီးခဲ့ကြ၏။

Verse 11

ततो धृतव्रताः सर्वे देवी भक्तिपरायणाः । वसंति भक्तिसंयुक्ताश्चण्डिकाराधनाय ते

ထို့နောက် သစ္စာဝတ်ပြုမှုကို ခိုင်မြဲစွာ ထိန်းသိမ်းထားသော သူတို့အားလုံးသည် ဒေဝီမယ်တော်ကို အပြည့်အဝ ဆည်းကပ်၍ ဘက္တိဖြင့် ပြည့်စုံကာ ချဏ္ဍိကာကို ပူဇော်ရန် ထိုနေရာ၌ နေထိုင်ကြ၏။

Verse 12

तस्थुस्तत्र सदा होमं कुर्वन्तो जाप्यमुत्तमम् । एकाहारा निराहारा वायुभक्षास्तथा परे

သူတို့သည် ထိုနေရာ၌ အမြဲတမ်း ဟෝမ (မီးပူဇော်) ကို ပြုလုပ်ကာ အထူးမြတ်သော ဂျပ (japa) ကိုလည်း ဆက်တိုက် ရွတ်ဖတ်ကြ၏။ အချို့သည် တစ်နေ့တစ်ကြိမ်သာ စားသောက်၍၊ အချို့သည် အစာမစားဘဲ၊ အချို့ကတော့ လေကိုသာ အာဟာရအဖြစ် မှီခိုကြ၏။

Verse 13

दन्तोलूखलिनः केचिदश्मकुट्टास्तथा परे । पञ्चाग्निसाधकाश्चान्ये सद्यः प्रक्षालकास्तथा

အချို့သည် သွားဖြင့် အိုးခလင်းကဲ့သို့ ကြိတ်နယ်သည့် တပသျာကို ကျင့်ကြပြီး၊ အချို့ကတော့ ကျောက်ကို ထုနှက်ကြ၏။ အချို့သည် ပဉ္စအဂ္နိ (မီးငါးပင်) တပသျာကို ဆောင်ရွက်ကြပြီး၊ အချို့ကလည်း ချက်ချင်း သန့်စင်ရေချိုးခြင်းတို့ကို အမြဲပြုလုပ်ကာ ပြင်းထန်သော တပသျာ၌ မျှော်မှန်းကြ၏။

Verse 14

गीतं वाद्यं तथा चक्रुरन्ये देवाः पुरस्तदा । अनन्यश्रदयोपेतांस्तान्दृष्ट्वा पन्नगोत्तमान्

ထို့နောက် သူတို့ရှေ့တွင် အခြားသော ဒေဝတားတို့သည် သီချင်းဆို၍ တူရိယာတီးခတ်ကြ၏။ တစ်စိတ်တစ်သဘောတည်းသော ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ပြည့်စုံသည့် အမြင့်မြတ်ဆုံး နာဂတို့ကို မြင်သော် ဒေဝတားတို့သည် ဝမ်းမြောက်ကာ ချီးမွမ်းပွဲကျင်းပကြ၏။

Verse 15

ततो देवी सुसन्तुष्टा वाक्यमेतदुवाच ह

ထို့နောက် ဒေဝီမယ်တော်သည် အလွန်တရာ ကျေနပ်နှစ်သက်၍ ဤစကားတို့ကို မိန့်တော်မူ၏။

Verse 16

देव्युवाच । परितुष्टास्मि वो वत्साः किमर्थं तप्यते तपः । वरयध्वं वरं मत्तो यः स्थितो भवतां हृदि

နတ်မိခင်က မိန့်တော်မူသည်။ «ချစ်လှစွာသော သားသမီးတို့၊ သင်တို့အပေါ် ငါနှစ်သက်ပျော်ရွှင်၏။ ဤတပဿာကို မည်သို့သော ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ပြုလုပ်သနည်း။ သင်တို့၏ နှလုံး၌ တည်နေသော ဆန္ဒအတိုင်း ငါထံမှ အလိုရှိရာ ကောင်းချီးကို ရွေးယူကြလော့»။

Verse 17

नागा ऊचुः । मातृशापेन संतप्ता वयं देवि निराश्रयाः । नागराजसमादेशाच्छरणं त्वां समागताः

နာဂတို့က ပြောကြသည်။ «အို နတ်မိခင်၊ မိခင်၏ ကျိန်စာကြောင့် မီးလောင်သကဲ့သို့ ပူပန်နေရပြီး အားကိုးရာမဲ့နေကြ၏။ နာဂဘုရင်၏ အမိန့်အရ သင့်ထံသို့ ခိုလှုံရန် ရောက်လာကြ၏»။

Verse 18

सा त्वं रक्ष भयात्तस्माच्छापवह्निसमुद्भवात् । वयं मात्रा पुरा शप्ताः कस्मिंश्चित्कारणान्तरे । पारिक्षितस्य यज्ञे वः पावको भक्षयिष्यति

«ထို့ကြောင့် ကျိန်စာမီးမှ ပေါက်ဖွားလာသော ထိုကြောက်ရွံ့မှုမှ ကျွန်ုပ်တို့ကို ကာကွယ်ပေးပါ။ အတိတ်ကာလ၌ အကြောင်းတစ်ရပ်ကြောင့် မိခင်က ကျွန်ုပ်တို့ကို ကျိန်ခဲ့သည်။ ပါရိက္ခစ် မင်း၏ ယဇ్ఞ၌ မီးသည် နာဂတို့ကို စားသောက်လိမ့်မည်ဟု»။

Verse 19

देव्युवाच । यावत्तस्य भवेद्यज्ञ स्तावद्यूयं ममान्तिके । संतिष्ठत विना भीत्या भोगान्भुङ्ध्वं सुपुष्कलान्

နတ်မိခင်က မိန့်တော်မူသည်။ «သူ၏ ယဇ్ఞ ဆက်လက်ရှိနေသမျှ သင်တို့သည် ငါ့အနီး၌ နေကြလော့။ ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိဘဲ တည်ကြည်စွာ နေထိုင်၍ အပေါများသော သက်သာချမ်းသာမှုတို့ကို ခံစားကြလော့»။

Verse 20

समाप्ते च क्रतौ भूयो गंतारः स्वं निकेतनम् । युष्माभिर्भेदितं यस्मादेतत्पर्वतकन्दरम्

«ထို့နောက် ကရတု (ယဇ్ఞ) ပြီးဆုံးသော် သင်တို့သည် မိမိတို့၏ နေအိမ်သို့ ပြန်သွားကြလိမ့်မည်။ အကြောင်းမူကား ဤတောင်ဂူကို သင်တို့က ခွဲဖောက်၍ သွားလာနိုင်အောင် ပြုထားသောကြောင့်ပင်»။

Verse 21

नागह्रदं तु तत्तीर्थमेतद्भावि धरातले । अत्र यः श्रावणे मासि पञ्चम्यां भक्तितत्परः

ဤနေရာသည် မြေပြင်ပေါ်၌ «နာဂဟ္ရဒ» ဟူသော သန့်ရှင်းသော တီရ္ထဖြစ်လာမည်။ ရှရဝဏလ၌ လဆန်း(သို့)လဆုတ် ပဉ္စမီနေ့တွင် ယုံကြည်သဒ္ဓါဖြင့် ဤနေရာသို့ လာသူမည်သူမဆို…

Verse 22

करिष्यति नरः स्नानं तस्य नाहिकृतं भयम् । भविष्यति पुनः श्राद्धात्पितॄन्संतारयिष्यति

ဤနေရာ၌ လူတစ်ဦး ရေချိုးလျှင် မြွေကြောင့် ဖြစ်သော ကြောက်ရွံ့မှု မရှိတော့မည်။ ထို့ပြင် śrāddha ကို ပြုလုပ်ခြင်းအားဖြင့် မိဘဘိုးဘွားတို့ကို ကယ်တင်ကူးမြောက်စေမည်။

Verse 23

ये भोगा भूतले ख्याता ये दिव्या ये च मानुषाः । नरो नित्यं लभिष्यति न संशयः

မြေပြင်ပေါ်၌ နာမည်ကြီးသော အပျော်အပါးအကျိုးများ—ဒေဝတားဆိုင်ရာဖြစ်စေ လူသားဆိုင်ရာဖြစ်စေ—ထိုသူသည် အမြဲတမ်း ရရှိလိမ့်မည်၊ သံသယမရှိ။

Verse 24

पुलस्त्य उवाच । ततो हृष्टा बभूवुस्ते मुक्त्वा तद्दारुणं भयम् । देव्याः शरणमापन्नास्तस्थुस्तत्र नगोत्तमे

ပုလஸ္တျက ပြောသည်—ထို့နောက် သူတို့သည် ထိုကြောက်မက်ဖွယ် အန္တရာယ်မှ လွတ်မြောက်၍ ဝမ်းမြောက်လာကြသည်။ ဒေဝီ၏ အရိပ်အာရုံကို ခိုလှုံကာ ထိုအထူးမြတ်သော တောင်ပေါ်၌ နေထိုင်ကြ၏။

Verse 25

ततः कालेन महता सत्रे पारिक्षितस्य च । निर्वृत्ते ते तदा जग्मुः सुनिर्वृत्ता रसातलम्

ထို့နောက် အချိန်ကြာမြင့်ပြီးနောက် ဘုရင် ပာရိက္ခစ်၏ စတရ (ယဇ္ဉ) အခမ်းအနား ပြီးဆုံးသွားသောအခါ၊ သူတို့သည် အလွန်စိတ်ကျေနပ်လျက် ထိုအခါ ရသာတလသို့ သွားကြ၏။

Verse 26

देव्या चैवाभ्यनुज्ञाताः प्रणिपत्य मुहुर्मुहुः । कृच्छ्रात्पार्थिवशार्दूल तद्भक्त्या निश्चलीकृताः

ဒေဝီ၏ ခွင့်ပြုချက်ကို ရပြီးနောက်၊ သူတို့သည် အကြိမ်ကြိမ် ဦးချကန်တော့ကြ၏။ အို မင်းတို့ထဲက ကျားသဖွယ် မင်းကြီး၊ အခက်အခဲပြီးနောက် ထိုဘက်တိကြောင့် စိတ်နှလုံး တည်ငြိမ်လာကြ၏။

Verse 27

अद्यापि कृष्णपंचम्यां श्रावणे मासि पार्थिव । सान्निध्यं तत्र कुर्वंति देवीदर्शनलालसाः

ယနေ့တိုင်အောင်လည်း အို မင်းကြီး၊ ရှရဝဏ မာသ၏ ကృష్ణပက္ခ ပဉ္စမနေ့တွင်၊ ဒေဝီကို မြင်လိုသောသူတို့သည် ထိုနေရာ၌ သန့်ရှင်းသော တည်ရှိမှုကို ထိန်းသိမ်းကာ ညအိပ်စောင့်ကြ၏။

Verse 28

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन श्राद्धं तत्र समाचरेत् । स्नानं च पार्थिवश्रेष्ठ य इच्छेच्छ्रेय आत्मनः

ထို့ကြောင့် မိမိအကျိုးအမြတ်အမြင့်ဆုံးကို လိုလားသူသည် အားထုတ်မှုအားလုံးဖြင့် ထိုနေရာ၌ ရှရာဒ္ဓကို ဆောင်ရွက်ရမည်၊ ထို့အပြင် ရေချိုးသန့်စင်ခြင်းကိုလည်း ပြုရမည်၊ အို မင်းတို့ထဲက အမြတ်ဆုံး မင်းကြီး။

Verse 37

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे तृतीयेऽर्बुदखण्डे नागोद्भवतीर्थमाहात्म्य वर्णनंनाम सप्तत्रिंशोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် ဂုဏ်မြတ်သော စကန္ဒ မဟာပုရာဏ၏ အရှစ်တစ်ထောင်တစ်ရာ (၈၁,၀၀၀) ဂါထာပါဝင်သော သံဟိတာတွင်၊ သတ္တမ ပရဘာသခဏ္ဍ၊ အရ္ဗုဒခဏ္ဍအတွင်းရှိ «နာဂိုဒ္ဘဝ တီရ္ထ မဟာတ္မ്യ ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော သုံးဆယ့်ခုနစ်မြောက် အဓ್ಯಾಯ ပြီးဆုံး၏။