Adhyaya 32

Verse 1

पुलस्त्य उवाच । महाविनायकं गच्छेत्ततः पार्थिवसत्तम । यस्मिन्दृष्टे नृणां सद्यो निर्विघ्नत्वं प्रजायते

ပုလஸ္တျာ မိန့်တော်မူသည်—ထို့နောက် အို မင်းမြတ်တို့အထက်မြတ်ဆုံး၊ မဟာဝိနာယက (Mahāvināyaka) ထံသို့ သွားရမည်။ ထိုအရှင်ကို မြင်လျှင် လူတို့သည် ချက်ချင်း အတားအဆီးကင်းသော အခြေအနေကို ရရှိကြ၏။

Verse 2

ययातिरुवाच । कथं महत्त्वमगमत्पूर्वं तत्र विनायकः । कस्मिन्काले द्विजश्रेष्ठ सर्वं विस्तरतो वद

ယယာတိ မေးလျှောက်သည်—ထိုနေရာရှိ ဝိနာယကသည် ယခင်က မည်သို့ ဂုဏ်သိက္ခာကြီးမားခြင်းသို့ ရောက်ခဲ့သနည်း။ အို ဒွိဇမြတ်ဆုံး၊ မည်သည့်ကာလ၌ ဖြစ်ခဲ့သနည်း။ အားလုံးကို အသေးစိတ် ပြောပြပါ။

Verse 3

पुलस्त्य उवाच । पुरोद्वर्त्तनजं लेपं गृहीत्वा नृप पार्वती । विनोदार्थं चकाराथ बालकं सुकुमारकम्

ပုလස්တျာ မိန့်တော်မူ၏—အို မင်းကြီး၊ ပါရဝတီသည် ကိုယ်လိမ်းနှိပ် (ဥဒ္ဝර්တန) မှ ထွက်လာသော လိမ်းဆေးကို ယူ၍ ပျော်ရွှင်စိတ်ဖြင့် နူးညံ့သိမ်မွေ့သော ကလေးယောက်ျားတစ်ဦးကို ဖန်ဆင်း하였다။

Verse 4

लेपाभावाच्छिरोहीनं शेषांगावयवं नृप । यथोक्तं निर्मयित्वा तं स्कन्दं वाक्यमथाब्रवीत्

အို မင်းကြီး၊ လိမ်းဆေးမလုံလောက်သဖြင့် ခေါင်းမပါဘဲ ကျန်အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းများကိုသာ ဖွဲ့စည်းခဲ့သည်။ ထိုသို့ ရည်ရွယ်သကဲ့သို့ ဖန်ဆင်းပြီးနောက် စကန္ဒအား စကားတော်ကို မိန့်ကြား하였다။

Verse 5

लेपमानय भद्रं ते शिरोऽर्थं स्कन्द सत्वरम् । येनायं पुत्रको मे स्याद्भ्राता ते परदुर्जयः

“စကန္ဒရေ၊ ချစ်သူရေ၊ ခေါင်းအတွက် လိမ်းဆေးကို အမြန်ယူလာပါ။ ထိုကြောင့် ဤကလေးသည် ငါ၏သား ဖြစ်မည်၊ သင်၏ညီဖြစ်မည်၊ ရန်သူတို့ မအနိုင်ယူနိုင်သူ ဖြစ်မည်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

Verse 6

ततो गौरीसमादेशाल्लेपालब्धौ नृपोत्तम । मत्तं गजवरं दृष्ट्वा शिरस्तस्य समानयत्

ထို့နောက် ဂေါရီ၏ အမိန့်တော်အရ လိမ်းဆေးရရှိသည့်အခါ၊ အို မင်းမြတ်၊ မတ်တပ်ရပ်၍ မတ်တန်သော ဆင်အကောင်းဆုံးကို မြင်လျှင် ၎င်း၏ ခေါင်းကို ယူဆောင်လာ하였다။

Verse 7

तस्मिन्नियोजयामास गात्रे लेपसमुद्भवे । महद्धीदं शिरो भावि पुत्र कस्मात्त्वयाऽहृतम्

ထို့နောက် လိမ်းဆေးမှ ပေါ်ပေါက်လာသော ကိုယ်ခန္ဓာ၌ ထိုခေါင်းကို တပ်ဆင်ပေး하였다။ “သားရေ၊ ဤခေါင်းသည် အလွန်ကြီးမားလှသည်—ဘာကြောင့် သင်က ဒီလိုခေါင်းကို ယူလာသနည်း” ဟု မေးတော်မူ၏။

Verse 8

ब्रुवंत्याश्चापि पार्वत्या मा मेति च मुहुर्मुहुः । न्यस्ते शिरसि तद्गात्रे दैवयोगान्नराधिप

ပါဝတီမယ်တော်က «မဟုတ်ဘူး၊ မဟုတ်ဘူး» ဟု ထပ်ခါထပ်ခါ ပြောနေစဉ်ပင်၊ ထိုခေါင်းကို ထိုကိုယ်ပေါ် တင်ထားသောအခါ—ကံကြမ္မာ၏ လျှို့ဝှက်သဘောတရားကြောင့်၊ အို မင်းကြီး—

Verse 9

विशेषान्नायकत्वं च गात्रेभ्यः समजायत । बालकप्रतिमं कान्तं सर्वलक्षणलक्षितम्

ထို့ပြင် ထူးခြားသောအကျိုးအဖြစ်၊ ထိုအင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းများမှ ခေါင်းဆောင်မှုအာဏာ ပေါ်ပေါက်လာ၏။ သူသည် ချစ်စရာကလေးတစ်ယောက်ကဲ့သို့ တောက်ပလှပ၍ မင်္ဂလာလက္ခဏာ အစုံအလင်ဖြင့် မှတ်သားထား၏။

Verse 10

त्रिगंभीरं चतुर्हस्तं सप्तरक्तं महीपते । षडुन्नतं पञ्चदीर्घं पश्चसूक्ष्मं सुसुन्दरम्

အို မင်းကြီး၊ (သူ၏ရုပ်သဏ္ဌာန်သည်) သုံးထပ်နက်ရှိုင်း၍ လက်လေးဖက်ရှိကာ အနီရောင် ခုနစ်မျိုးတောက်ပ၏။ မြင့်ထင်သောအင်္ဂါ ခြောက်ပါး၊ အလျား ငါးပါး၊ နူးညံ့သိမ်မွေ့မှု ငါးပါးဖြင့် အလွန်လှပ၏။

Verse 11

त्रिविस्तीर्णं महाराज दृष्ट्वा गौरी सुविस्मिता । सजीवं कारयामास स्वशक्त्या शक्तिरूपिणी

အို မဟာမင်းကြီး၊ သုံးထပ်ကျယ်ဝန်းသောသူကို မြင်၍ ဂေါရီမယ်တော် အလွန်အံ့ဩသွား၏။ စက္တိ၏ရုပ်သဏ္ဌာန်ဖြစ်သော မယ်တော်သည် မိမိ၏အင်အားဖြင့် သူ့ကို အသက်ဝင်စေ하였다။

Verse 12

स सजीवः कृतो देव्या समुत्तस्थौ च तत्क्षणात् । आदेशं याचयामास विनयानतकन्धरः

ဒေဝီမယ်တော်က အသက်ပေးလိုက်သဖြင့် သူသည် ချက်ချင်း ထတက်လာ၏။ နှိမ့်ချစွာ လည်ပင်းငုံ့၍ မယ်တော်၏ အမိန့်ကို တောင်းခံလေ၏။

Verse 13

तं दृष्ट्वा चाद्भुताकारं प्रोक्त्वा पुत्रं मुहुर्मुहुः । शंभोः सकाशमनयत्प्रहृष्टेनान्तरात्मना

ထိုအံ့ဖွယ်ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို မြင်လျှင် နာနာကြိမ် «သား» ဟု ခေါ်ကာ၊ အတွင်းစိတ် ပျော်ရွှင်လန်းဆန်း၍ သမ္ဘူ (Śambhu) ၏ ရှေ့တော်သို့ သူ့ကို ခေါ်ဆောင်သွား하였다။

Verse 14

ततोऽब्रवीत्सुतं देव ममैव गात्रलेपजम् । देहि देव वरानित्थं महत्त्वं येन गच्छति

ထို့နောက် နတ်ဘုရားအား «ဤသားသည် ကျွန်မ၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှ လိမ်းသုတ်ထားသော အဆီအနှစ်မှ ပေါ်ထွန်းလာသူ ဖြစ်ပါသည်။ အို ဒေဝ၊ သူသည် မဟာဂုဏ်သို့ ရောက်စေမည့် အလှူတော်များကို ပေးသနားတော်မူပါ» ဟု ပြော하였다။

Verse 15

श्रीभगवानुवाच । शरीरस्थं शिरो मुख्यं यस्मात्पर्वतनन्दिनि । महत्त्विदं शिरः प्रोक्तं त्वया स्कन्देन योजितम्

ဘုရားရှင် မိန့်တော်မူသည်– «ကိုယ်ခန္ဓာအတွင်း၌ ခေါင်းသည် အဓိကအမြင့်ဆုံး အင်္ဂါဖြစ်သောကြောင့်၊ တောင်သမီး Parvatanandinī ရေ၊ ဤ ‘ခေါင်း’ သည် မဟာတန်ခိုးရှိသည်ဟု ကြေညာထား၏။ သင်သည် စကန္ဒ (Skanda) နှင့်အတူ ၎င်းကို တပ်ဆင်ပေါင်းစည်းခဲ့၏»။

Verse 16

विशेषान्नायकत्वं च गात्रे चास्य यतः स्थितम् । महाविनायको ह्येष तस्मान्नाम्ना भविष्यति

«ထို့ပြင် ထူးကဲသော ဦးဆောင်မှုသည် သူ၏ အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းများနှင့် အတ္တအတွင်း၌ တည်ရှိနေသောကြောင့်၊ သူသည် မဟာဝိနာယက (Mahāvināyaka) ဟူသော နာမဖြင့် အမှန်တကယ် သိကြားခံရလိမ့်မည်»။

Verse 17

गणानां चैव सर्वेषामाधिपत्यं नगात्मजे । अस्य दत्तं मया यस्माद्भविष्यति गणाधिपः

«ထို့ပြင် ဂဏာတို့အားလုံးအပေါ် အုပ်စိုးခွင့်ကို တောင်သမီးရေ၊ ငါက သူ့အား ပေးအပ်ထားသောကြောင့်၊ သူသည် ဂဏာဓိပ (Gaṇādhipa) — ဂဏာတို့၏ အရှင် ဖြစ်လာလိမ့်မည်»။

Verse 18

सर्वकार्येषु ये मर्त्याः पूर्वमेनं गणाधिपम् । स्मरिष्यंति न वै तेषां कार्यहानिर्भविष्यति

အလုပ်အကိုင်အမှုအရာအားလုံးတွင် ဤဂဏတို့၏အရှင် ဂဏာဓိပတိကို အရင်ဆုံး သတိရသော လူသားတို့အတွက် အလုပ်မအောင်မြင်ခြင်း၊ အရှုံးအနစ် မဖြစ်ပေါ်ပါ။

Verse 19

ततोऽस्य प्रददौ स्कन्दः प्रक्रीडार्थं कुठारकम् । तदेव चायुधं तस्य सुप्रियं हि सदाऽभवत्

ထို့နောက် စကန္ဒသည် ကစားရန်အတွက် ပုဆိန်ငယ်တစ်လက်ကို ပေးတော်မူ၏။ ထိုပစ္စည်းတည်းဟူသော အာယုဓသည် နောက်တစ်လျှောက်လုံး သူ၏ အချစ်ဆုံးလက်နက် ဖြစ်လာ၏။

Verse 20

ततो गौरी ददौ भोज्यपात्रं मोदकपूरितम् । पुत्रस्नेहात्स तत्प्राप्य लास्यमेवं तदाऽकरोत्

ထို့နောက် ဂေါရီသည် မိုဒကာများဖြင့် ပြည့်နှက်သော အစားအစာပန်းကန်ကို ပေးတော်မူ၏။ မိခင်မေတ္တာကြောင့် ထိုကို ရရှိသည့်အခါ သူသည် ထိုချိန်တွင် ပျော်ရွှင်စွာ ကစားကခုန်လေ၏။

Verse 21

तस्य भक्ष्यस्य गन्धेन निष्क्रान्तो मूषको बिलात् । भक्षणाच्चामरो जातस्तस्य वाह्यो व्यजायत

ထိုချိုမြိန်သော အစာ၏ အနံ့ကြောင့် ကြွက်တစ်ကောင်သည် အပေါက်ထဲမှ ထွက်လာ၏။ ထိုကို စားသုံးခြင်းကြောင့် လျင်မြန်သန်မာလာပြီး ထို့ကြောင့် သူ၏ ယာဉ် (ဝါဟန) အဖြစ် ဖြစ်ပေါ်လာ၏။

Verse 22

पुलस्त्य उवाच । महाविनायको ह्येवं तत्र जातो मही पते । तस्मिन्दृष्टे च यत्पुण्यं तत्त्वमेकमनाः शृणु

ပုလஸ္တျက ပြော၏— “ဤသို့ပင် မဟာဝိနာယကသည် ထိုနေရာ၌ မွေးဖွားလာ၏၊ အို မြေကြီး၏ အရှင်။ ယခု သူ့ကို မြင်တွေ့ခြင်းမှ ရသော ကုသိုလ်အကျိုးကို စိတ်တစ်ချက်တည်းဖြင့် နားထောင်လော့။”

Verse 23

बाल्ये वयसि यत्पापं वार्द्धके यौवनेऽपि यत् । करोति मानवो राजंस्तस्मात्पापात्प्रमुच्यते

အို မင်းကြီး၊ လူသည် ကလေးဘဝ၊ လူငယ်ဘဝ သို့မဟုတ် အိုမင်းဘဝတွင် ပြုမိသော အပြစ်အကုန်လုံးကို ဤသန့်ရှင်းသော တွေ့ဆုံခြင်းကြောင့် ထိုအပြစ်မှ လွတ်မြောက်ရ၏။

Verse 24

माघमासे सिते पक्षे चतुर्थ्यां समुपोषितः । यस्तं पश्यति वाग्ग्मी स सर्वज्ञश्च प्रजायते । तस्याग्रे सुमहत्कुण्डं स्वच्छोदकपूरितम्

မాఃဂလတွင်၊ လပြည့်ဘက် (အလင်းဘက်) ၏ စတုတ္ထတိထီ (စတုရ္သီ) နေ့၌ စည်းကမ်းတကျ ဥပုသ်စောင့်ပြီး ထိုသခင်ကို မြင်သူသည် စကားပြောပညာပြည့်ဝ၍ အလုံးစုံသိမြင်မှုကိုလည်း ရရှိ၏။ ထိုသခင်၏ ရှေ့တွင် သန့်ရှင်းကြည်လင်သော ရေဖြင့် ပြည့်နေသည့် အလွန်ကြီးမားသော ကန်တစ်ကန် ရှိ၏။

Verse 25

तत्र स्नात्वा नरो भक्त्या यः पश्यति विनायकम् । तस्यान्वयेऽपि सर्वज्ञा जायन्ते मानवा नृप

အို မင်းကြီး၊ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးပြီး သဒ္ဓါဖြင့် ဗိနာယက (ဂဏေရှ) ကို မြင်သူ၏ မျိုးရိုးအတွင်း၌ပင် အလုံးစုံသိမြင်သော လူသားများ မွေးဖွားလာကြ၏။

Verse 26

गणानां त्वेति मंत्रेण कृत्वा वै त्रिः प्रदक्षिणम् । यस्तं पश्यति राजेन्द्र दुरितं न स पश्यति

အို မင်းတို့၏ မင်းမြတ်၊ «gaṇānāṃ tvā…» ဟူသော မန္တရကို ရွတ်ဆိုကာ သုံးကြိမ် ပရဒက္ခိဏာ လှည့်ပြီး ထိုသခင်ကို မြင်သူသည် ဒုက္ခအန္တရာယ်နှင့် အပြစ်အပျက်ကို မတွေ့ရတော့။

Verse 27

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन तं प्रपश्येद्विनायकम् । य इच्छेत्सकलान्कामानिह लोके परत्र च

ထို့ကြောင့် ဤလောကနှင့် နောက်လောက၌ ဆန္ဒအားလုံး ပြည့်စုံလိုသူသည် အစွမ်းကုန် ကြိုးစား၍ ဗိနာယကကို ရှာဖွေကာ ဖူးမြင်သင့်၏။

Verse 28

गृहस्थोऽपि च यो भक्त्या स्मरेत्कार्य उपस्थिते । अविघ्नं तस्य तत्सर्वं संसिद्धिमुपगच्छति

အိမ်ထောင်ရှင်ဖြစ်သော်လည်း အလုပ်ကိစ္စပေါ်လာသည့်အခါ ဘက္တိဖြင့် ဗိနာယက (ဂဏေရှ) ကို သတိရလျှင်၊ ထိုသူ၏ အမှုအရာအားလုံးသည် အတားအဆီးမရှိဘဲ ပြီးမြောက်၍ အောင်မြင်မှု ပြည့်စုံသို့ ရောက်သည်။

Verse 29

प्रातरुत्थाय यो मर्त्यः स्मरेद्देवं विनायकम् । तस्य तद्दिनजातानि सिद्धिं कृत्यानि यांति हि

မနက်အိပ်ရာထပြီး ဗိနာယက နတ်ဘုရား (ဂဏေရှ) ကို သတိရသော မည်သူမဆို၊ ထိုနေ့၌ ပေါ်ပေါက်လာသော အလုပ်ကိစ္စများသည် ထိုသူအတွက် အမှန်တကယ် အောင်မြင်မှုသို့ ရောက်ကြသည်။

Verse 30

विवाहे कलहे युद्धे प्रस्थाने कृषिकर्मणि । प्रवेशे च स्मरेद्यस्तु भक्तिपूर्वं विनायकम् । तस्य तद्वांछितं सर्वं प्रसादात्तस्य सिद्ध्यति

မင်္ဂလာဆောင်ရာတွင်၊ အငြင်းပွားရာတွင်၊ စစ်ပွဲရာတွင်၊ ခရီးထွက်ရာတွင်၊ လယ်ယာလုပ်ငန်းတွင်၊ နေရာတစ်ခုသို့ ဝင်ရောက်ရာတွင်—ဘက္တိဖြင့် ဗိနာယက (ဂဏေရှ) ကို သတိရသူအတွက်၊ ထိုဘုရား၏ ကရုဏာကြောင့် မိမိလိုလားသမျှ အားလုံး ပြည့်စုံအောင်မြင်သည်။

Verse 31

महाविनायकीं शांतिं यः करोति समाहितः । न तं प्रेता ग्रहा रोगाः पीडयंति विनायकाः

စိတ်ကို တည်ငြိမ်စွာ စုစည်း၍ “မဟာဗိနာယကီ” သာန္တိ (အပူအပင်ငြိမ်းစေသော) ကုသိုလ်ပြုရာကို ဆောင်ရွက်သူကို၊ ပရေတာအနှောင့်အယှက်များ၊ မကောင်းသော ဂြိုဟ်သက်ရောက်မှုများနှင့် ရောဂါများက မနှိပ်စက်နိုင်ကြ။

Verse 32

ययातिरुवाच । महावैनायिकीं शांतिं वद मे मुनिसत्तम । के मंत्राः किं विधानं च परं कौतूहलं हि मे

ယယာတိက ပြောသည်—အို မုနိတို့အထဲမှ အမြတ်ဆုံးရေ၊ မဟာဗိနာယကီ သာန္တိအကြောင်းကို ကျွန်ုပ်အား ပြောပြပါ။ မည်သည့် မန္တရများကို သုံးသနည်း၊ လုပ်ထုံးလုပ်နည်းက ဘာလဲ။ ကျွန်ုပ်၏ စိတ်တွင် အလွန်စူးစမ်းလိုစိတ် ပြည့်နှက်နေပါသည်။

Verse 33

पुलस्त्य उवाच । शुक्लपक्षे शुभे वारे नक्षत्रे दोषवर्जिते । श्रेष्ठचंद्रबले शांतिं गणेशस्य समाचरेत्

ပုလတ္စျက မိန့်တော်မူသည်။ လပြည့်ဘက်ကာလ၌ မင်္ဂလာနေ့ရက်၊ အပြစ်ကင်းသော နက္ခတ်အောက်၌၊ လ၏အားကောင်းမြတ်သည့်အခါ—ဂဏေရှအား ရှန်တိ (ပစိဖိက) ပူဇော်ပွဲကို သင့်တော်စွာ ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 34

पूर्वोत्तरे समे देशे कृत्वा वेदिं च मंडपम् । मध्ये चाष्टदलं पद्मं गृह्यसूत्रं प्रयोजयेत्

အရှေ့မြောက်ဘက်ရှိ မြေပြင်ညီညာသောနေရာ၌ ဝေဒီနှင့် မဏ္ဍပကို တည်ဆောက်၍၊ အလယ်၌ အရွက်ရှစ်ပွင့်ပါသော ပဒ္မကို စီမံကာ ဂೃಹ்யသုတ်ရ အစဉ်အလာကို လိုက်နာအသုံးချရမည်။

Verse 35

इन्द्रादिलोकपालांश्च दिक्षु सर्वासु भूपते । गणेशपूर्विकाश्चापि मातरश्च विशेषतः

အို မင်းကြီး၊ ဒిశအပေါင်းတို့၌ အိန္ဒြာနှင့် အခြား လောကပါလများကို ဖိတ်ခေါ်ပူဇော်ရမည်။ ထို့ပြင် အထူးသဖြင့် ဂဏေရှကို ဦးစွာထား၍ အမိတော်များ (မာတೃကာ) ကိုလည်း ပူဇော်ရမည်။

Verse 36

गंधपुष्पोपहारैश्च यथोक्तैर्बलिविस्तरैः । श्वेतवस्त्रयुगच्छन्नं कलशं जलपूरितम्

အနံ့သာ၊ ပန်းနှင့် သတ်မှတ်ထားသော ဘလိပူဇာ ဖြန့်ချိမှုတို့ဖြင့်၊ ရေဖြည့်ထားသော ကလသကို အဖြူရောင်အဝတ်နှစ်ထည်ဖြင့် ဖုံးအုပ်၍ ပြင်ဆင်ရမည်။

Verse 37

तस्यैव पूर्वदिग्भागे सहिरण्यं फलान्वितम्

ထိုအရာ၏ အရှေ့ဘက်အပိုင်း၌ ၎င်းကို ရွှေနှင့်အတူ ထား၍၊ အသီးအနှံများကိုလည်း တွဲဖက်ထားရမည်။

Verse 39

विनायकं समुद्दिश्य पुरः कुण्डे करात्मके । चतुरस्रे योनियुते मेखलाभिर्विभूषिते

ဝိနာယကကို ရည်ညွှန်း၍ ရှေ့ဘက်တွင် မိမိအတိုင်းအတာမှန်ကန်စွာ ပြုလုပ်ထားသော မီးကွန်ဒ်၌ ဆောင်ရွက်ရမည်။ ထိုကွန်ဒ်သည် စတုရန်းပုံ၊ ယောနီအခြေပါရှိ၍ မေခလာအဝိုင်းလိုင်းများဖြင့် အလှဆင်ထားရသည်။

Verse 40

मधुदूर्वाक्षतैहोमैर्ग्रहहोमादनंतरम् । गणानां त्वेति मंत्रेण दशसाहस्रिकस्तथा

ဂြဟဟိုးမ ပြီးနောက် ပျားရည်၊ ဒူರ್ವာမြက်၊ မကွဲအက္ခတ (မပျက်စီးသော ဆန်) တို့ဖြင့် ဟိုးမအဟုတိများ ပူဇော်ရမည်။ ထို့နောက် «gaṇānāṃ tvā…» မန္တရဖြင့် တစ်သောင်းအရေအတွက် (ဇပ/ပူဇော်) ကိုလည်း ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 41

कार्यो वै पार्थिवश्रेष्ठ कार्यश्चोदङ्मुखैर्द्विजैः । चतुर्भिश्चतुरै राजन्पीतवस्त्रानुलेपनैः

အို မင်းမြတ်ကြီး၊ ဤပူဇော်ပွဲကို အမှန်တကယ် ဆောင်ရွက်ရမည်။ မြောက်ဘက်ကို မျက်နှာမူသော ဗြာဟ္မဏများ ၄ ယောက်က အကျွမ်းကျင်စွာ ဆောင်ရွက်ရပြီး အဝါရောင်အဝတ်နှင့် အဝါရောင်လိမ်းဆေးတို့ကို ဆင်ယင်ထားရသည်။

Verse 42

पीतांबरधरैश्चैव धृतहेमांगुलीयकैः । ततो होमावसाने तु यजमानं नृपोत्तम

ထို့ပြင် သူတို့သည် အဝါရောင်အဝတ်ကို ဝတ်ဆင်ကာ လက်ချောင်းများတွင် ရွှေလက်စွပ်များကိုလည်း ဆင်ယင်ထားရသည်။ ထို့နောက် ဟိုးမ အဆုံးသတ်ချိန်တွင်၊ အို မင်းမြတ်ကြီး၊ (သူတို့သည်) ယဇမာနကို…

Verse 43

मृगचर्मोपरिस्थं च मंत्रैरेभिर्विधानतः । स्नापयेत्प्राङ्मुखं शांतं शुक्लवस्त्रावगुंठितम्

ယဇမာနကို သမင်အရေပြားပေါ်တွင် ထိုင်စေပြီး၊ ဤမန္တရများဖြင့် စည်းကမ်းတကျ ဆောင်ရွက်ကာ၊ အရှေ့ဘက်ကို မျက်နှာမူ၍ တည်ငြိမ်သော ယဇမာနကို အဖြူရောင်အဝတ်ဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားလျက် ရေချိုးပေးရမည်။

Verse 44

इमं मे गंगे यमुने पंचनद्यः सुपुष्करे । श्रीसूक्तसहितं विष्णोः पावमानं वृषाकपिम्

(ရွတ်ဆို) «Imaṃ me» — အို ဂင်္ဂါဒေဝီ၊ အို ယမုနာဒေဝီ၊ အို မြစ်ငါးစင်း၊ အို စုပုဿကရ — «Śrī-sūkta» နှင့်အတူ; ထို့ပြင် ဗိဿဏု၏ «Pāvamāna» သီချင်းများနှင့် «Vṛṣākapi» သီချင်းကိုလည်း ရွတ်ဆိုပါ။

Verse 45

सम्यगुच्चार्य विघ्नानां ततो नाशं प्रपद्यते । ग्रहाः सौम्यत्वमायांति भूता नश्यंति तत्क्षणात्

ဤတို့ကို မှန်ကန်စွာ ရွတ်ဆိုလျှင် အတားအဆီးတို့သည် ထိုနောက် ပျက်စီးသွားသည်; ဂြိုဟ်တို့သည် နူးညံ့ကောင်းမွန်လာပြီး အန္တရာယ်ပေးသော ဝိညာဉ်တို့သည် ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

Verse 46

आधयो व्याधयो रौद्रा दुष्टरोगा ज्वरादयः । प्रणश्यंति द्रुतं सर्वे तथोत्पाताः सुदारुणाः

စိတ်ဒုက္ခများနှင့် ကိုယ်ခန္ဓာရောဂါများ—ကြမ်းတမ်းသောအနာရောဂါ၊ ဆိုးယုတ်သောရောဂါများ၊ ဖျားနာခြင်းတို့စသဖြင့်—အားလုံး လျင်မြန်စွာ ပျက်စီးသွားသည်; ထို့အတူ အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် အမင်္ဂလာနိမိတ်နှင့် ဘေးအန္တရာယ်တို့လည်း ပယ်ဖျက်ခံရသည်။

Verse 47

एतत्ते सर्वमाख्यातं यन्मां त्वं परिपृच्छसि । विनायकस्य माहात्म्यं महत्त्वं शांतिकं तथा

သင်က ငါ့ကို မေးမြန်းခဲ့သမျှကို ငါ အပြည့်အစုံ ရှင်းပြပြီးပြီ—ဗိနာယက၏ မဟာဂုဏ်တော်၊ သူ၏ မဟာတန်ခိုး၊ ထို့ပြင် śānti (ငြိမ်းချမ်းပျော်ရွှင်စေသော) အစွမ်းကိုပါ။

Verse 48

यश्च कीर्त्तयते सम्यक्चतुर्थ्यां सुसमाहितः । शृणोति वा नृपश्रेष्ठ तस्याऽविघ्नं सदा भवेत्

ထို့ပြင် စတုတ္ထီ (Caturthī) နေ့၌ စိတ်ကို တည်ငြိမ်စွာ အာရုံစိုက်၍ ဤကို မှန်ကန်စွာ ရွတ်ဆိုသူ—သို့မဟုတ် နားထောင်သူပင် ဖြစ်စေ၊ အို မင်းမြတ်—သူ့အတွက် အတားအဆီးကင်းခြင်းသည် အစဉ်ရှိလိမ့်မည်။

Verse 49

यंयं काममभिध्यायन्यजेच्चेदं समाहितः । तत्तदाप्नोति नूनं च गणनाथप्रसादतः

မည်သည့်ဆန္ဒကိုမဆို စိတ်၌တည်ငြိမ်စွာ အာရုံစိုက်၍ ဤပူဇော်မှုကို ပြုလုပ်လျှင် ထိုဆန္ဒအတိုင်း အကျိုးကို အမှန်တကယ် ရရှိမည်၊ ဂဏနာထ (ဂဏများ၏ အရှင်) ၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် ဖြစ်သည်။