Adhyaya 30

Verse 1

पुलस्त्य उवाच । अग्नितीर्थं ततो गच्छेत्पावनं परमं नृणाम् । तत्र वह्निः पुरा नष्टो लब्धश्च त्रिदशैरपि

ပုလஸ္တျ မဟာမုနိက ပြောသည်။ ထို့နောက် လူတို့အတွက် အမြင့်မြတ်ဆုံး သန့်စင်ရာ အဂ္နိတီရ္ထ (Agni-tīrtha) သို့ သွားသင့်၏။ ထိုနေရာ၌ ရှေးကာလ၌ မီး (ဝဟ္နိ) ပျောက်ကွယ်ခဲ့ပြီး၊ နတ်တို့ကပင် ထိုနေရာ၌ ပြန်လည်တွေ့ရှိခဲ့ကြ၏။

Verse 2

ययातिरुवाच । किमर्थं भगवन्वह्निः पुरा नष्टो द्विजोत्तम । कथं तत्रैव लब्धस्तु कौतुकं मे महामुने

ယယာတိက ပြောသည်။ အဘယ်ကြောင့်နည်း၊ အရှင်ဘုရား၊ ရှေးကာလ၌ မီး (ဝဟ္နိ) ပျောက်ကွယ်ခဲ့သနည်း၊ ဒွိဇတို့အထွဋ်အမြတ်။ ထိုနေရာ၌ပင် မည်သို့ ပြန်လည်တွေ့ရှိခဲ့သနည်း။ မဟာမုနိ၊ ဤစိတ်ဝင်စားမှုသည် ကျွန်ုပ်၌ ပေါ်ပေါက်လာပါသည်။

Verse 3

पुलस्त्य उवाच । पुरा वृष्टिनिरोधोऽभूद्यावद्द्वादशवत्सरान् । संशयं परमं प्राप्तः सर्वो लोकः क्षुधार्दितः

ပုလஸ္တျက ပြောသည်။ ရှေးကာလ၌ မိုးရေတားဆီးခြင်း ဖြစ်ပေါ်၍ ဆယ့်နှစ်နှစ်တိုင်တိုင် မိုးမရွာခဲ့။ ဆာလောင်မှုကြောင့် နှိပ်စက်ခံရသော ကမ္ဘာလောကတစ်ခုလုံးသည် အလွန်အမင်း သံသယနှင့် အန္တရာယ်ထဲသို့ ကျရောက်ခဲ့၏။

Verse 4

प्रायो मृतो मृतप्रायः शेषोऽभूद्धरणीतले । नष्टा अरण्यजा ग्राम्याः पशवः पक्षिणो मृगाः

လူအများစုသည် သေဆုံးလုနီးပါး သေဆုံးခဲ့ကြ၏။ မြေပြင်ပေါ်၌ ကျန်ရစ်သူတို့သည်လည်း သေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေကြ၏။ တောထဲနှင့် ရွာထဲရှိ သတ္တဝါများ—နွား၊ ငှက်၊ တောတိရစ္ဆာန်တို့—ပျက်စီးသေဆုံးကုန်၏။

Verse 5

एवं कृच्छ्रमनुप्राप्ते मर्त्यलोके नराधिपः । विश्वामित्रो मुनिवरः संदेहं परमं गतः

ဤသို့ မရဏလောက၌ အခက်အခဲကြီးမားစွာ ကျရောက်လာသောအခါ၊ အရှင်မင်းကြီး၊ မုနိမြတ် ဝိශ්ဝာမိတ္တရသည် အလွန်နက်ရှိုင်းသော သံသယနှင့် စိတ်ပူပန်ခြင်းသို့ ကျရောက်하였다။

Verse 6

अन्नौषधिरसाभावादस्थिशेषो व्यजायत । अन्यस्मिन्दिवसे प्राप्तः क्षुत्क्षामः पर्यटन्दिशः

အစာ၊ ဆေးဖက်ဝင်အပင်နှင့် အာဟာရရည် မရှိသဖြင့် သူသည် အရိုးသာကျန်သကဲ့သို့ ဖြစ်လာ하였다။ ထို့နောက် တစ်နေ့တခြားတွင် ဆာလောင်မှုကြောင့် အလွန်ပင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ကာ အရပ်ရပ်သို့ လှည့်လည်သွားလာ하였다။

Verse 7

चंडालनिलयं प्राप्तः क्षुत्तृषापीडितो भृशम् । तत्रापश्यन्मृतं श्वानं शुष्कं पार्थिवसत्तम

ဆာလောင်ခြင်းနှင့် ရေငတ်ခြင်းတို့ကြောင့် အလွန်ပြင်းထန်စွာ နှိပ်စက်ခံရကာ၊ သူသည် ချဏ္ဍာလာ၏ နေအိမ်သို့ ရောက်하였다။ ထိုနေရာ၌ ခြောက်သွေ့နေသော သေဆုံးပြီးသား ခွေးတစ်ကောင်ကို တွေ့မြင်하였다၊ အရှင်မင်းမြတ်။

Verse 8

तमादाय गृहं प्राप्तः प्रक्षाल्य सलिलेन तु । क्षुत्क्षामः पाचयामास ततस्तं पावकेऽजुहोत्

ထိုအရာကို ယူဆောင်၍ အိမ်သို့ ပြန်ရောက်ကာ ရေနှင့် ဆေးကြော하였다။ ဆာလောင်၍ အားနည်းနေသဖြင့် သူသည် ချက်ပြုတ်ပြီးနောက် ထိုအသားကို မီးထဲသို့ ဟောမပူဇော်하였다။

Verse 9

अभक्ष्यभक्षणं ज्ञात्वा हव्यवाहस्ततो नृप । शक्रस्योपरि मन्युं स्वं चक्रेऽतीव महीपते

မစားသင့်သောအရာကို စားသောက်ခဲ့သည်ဟု သိမြင်သော်၊ ဟဗျဝါဟ အဂ္နိသည် အရှင်မင်းကြီး၊ မြေသခင်၊ သက္ကရာ (ရှကရ) အပေါ်သို့ အလွန်ပြင်းထန်စွာ အမျက်ထွက်하였다။

Verse 10

नष्टौषधिरसे लोके युक्तमेतद्धि सांप्रतम् । यादृगाप्तं हविस्तादृगग्निभक्षो विशिष्यते

ယခု ကမ္ဘာ၌ ဆေးဖက်ဝင်အပင်တို့၏ အနှစ်သာရ ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ၊ ဤသည်မှာ အမှန်တကယ် သင့်လျော်၏။ ဟဝိစ် (ပူဇော်အနုသ) ကို ရရှိသကဲ့သို့ပင်၊ အဂ္နိ (Agni) စားသုံးသည့်အရာလည်း ထိုအတိုင်း ထူးခြားမြင့်မားလာသည်။

Verse 11

नाभक्ष्यं भक्षयिष्यामि त्यजिष्ये क्षितिमंडलम् । येन शक्रादयो देवा यांति कष्टतरां दशाम्

မစားသင့်သောအရာကို ငါမစားမည်။ ငါသည် မြေကမ္ဘာ၏ဝိုင်းဝန်းမှုကို စွန့်ခွာမည်—ထိုကြောင့်ပင် သက္ကရာ (Śakra) နှင့် အခြားဒေဝတော်များသည် ပိုမိုခက်ခဲသောအခြေအနေသို့ ကျရောက်မည်။

Verse 12

एवं संचिंत्य मनसा सकोपो हव्यवाहनः । प्रणष्टः सकलं हित्वा मर्त्यलोकं चराचरम्

ဤသို့ စိတ်တွင် စဉ်းစားပြီးနောက်၊ ဒေါသပြင်းထန်သော ဟဗျဝါဟန (Havyavāhana) အဂ္နိသည် ပျောက်ကွယ်သွား၍—လှုပ်ရှားသည့်အရာနှင့် မလှုပ်ရှားသည့်အရာ အားလုံးပါဝင်သော မရဏလောကတစ်ခုလုံးကို စွန့်ပစ်ခဲ့သည်။

Verse 13

प्रणष्टे सहसा वह्नावग्निष्टोमादिकाः क्रियाः । प्रणष्टास्तु जनाः सर्वे विशेषात्संशयं गताः

မီး (ဝဟ္နိ) သည် ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ၊ အဂ္နိဋ္ဌောမ (Agniṣṭoma) စသည့် ယဇ်ပူဇော်ကိစ္စများလည်း ရပ်တန့်သွားသည်။ ထို့ပြင် လူအားလုံးသည် အထူးသဖြင့် အလွန်အမင်း သံသယထဲသို့ ကျရောက်ကြသည်။

Verse 14

ततो देवगणाः सर्वे संदेहं परमं गताः । यज्ञभागविहीनत्वान्मंत्रं चक्रुस्ततो मिथः

ထို့နောက် ဒေဝတော်အစုအဖွဲ့အားလုံးသည် အလွန်အမင်း သံသယသို့ ရောက်ကြသည်။ ယဇ်ပူဇော်၌ မိမိတို့၏ အပိုင်းအခွဲ မရရှိတော့သဖြင့်၊ ထိုအခါ အချင်းချင်း တိုင်ပင်ဆွေးနွေးကြသည်။

Verse 15

त्यक्तस्तु वह्निना मर्त्यस्ततो नाशं गता नराः । शेषनाशाद्वयं सर्वे विनंक्ष्यामो न संशयः

မီးအဂ္နိက စွန့်ပစ်သွားသောအခါ လူသားတို့သည် ပျက်စီးခြင်းသို့ ကျရောက်ကြ၏။ ကျန်ရှိသမျှပင် ပျက်သွားလျှင် ငါတို့အားလုံးလည်း ပျက်စီးမည်ဟု သံသယမရှိ။

Verse 16

तस्मादन्वेष्यतां वह्निर्यत्र तिष्ठति सांप्रतम् । यथा चरति मर्त्ये च तथा नीतिर्विधीयताम्

ထို့ကြောင့် အဂ္နိမီးသည် ယခုဘယ်နေရာတွင် တည်ရှိနေသနည်းဟု ရှာဖွေကြစို့။ လူ့လောက၌ သူပြုမူသကဲ့သို့ ထိုအတိုင်း သင့်လျော်သော နည်းလမ်းကို စီမံသတ်မှတ်ကြစို့။

Verse 17

पुलस्त्य उवाच । एवं ते निश्चयं कृत्वा सर्वे देवाः सवासवाः । अन्वैषयंस्तथाग्निं ते समंतात्क्षितिमंडले

ပုလတ္စျာက မိန့်တော်မူသည်။ ထိုသို့ ဆုံးဖြတ်ပြီးနောက် အင်ဒြာနှင့်တကွ နတ်တို့အားလုံးသည် ကမ္ဘာမြေဝန်းကျင် အရပ်ရပ်၌ အဂ္နိကို လိုက်လံရှာဖွေကြ၏။

Verse 18

ततस्ते पुरतो दृष्ट्वा शुकं श्रांता दिवौकसः । पप्रच्छुः श्रद्धया वह्निर्यदि दृष्टः प्रकथ्यताम्

ထို့နောက် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော ကောင်းကင်ဘုံနေ နတ်တို့သည် ရှုကကို မျက်နှာချင်းဆိုင်တွေ့၍ ယုံကြည် श्रद्धာဖြင့် မေးကြသည်—“အဂ္နိကို မြင်ခဲ့လျှင် ပြောပြပါ” ဟု။

Verse 19

शुक उवाच । योऽयं वंशो महानग्रे प्रदग्धो वह्निसंगतः । प्रणष्टो हव्यवाहोत्र मया दृष्टो महाद्युतिः

ရှုကက မိန့်သည်။ “အရင်က မီးနှင့်ထိတွေ့၍ လောင်ကျွမ်းသွားသော ဝါးတံကြီးတစ်တံ ရှိရာ၌၊ ပျောက်ကွယ်သွားသော ဟဗျဝါဟ (အဂ္နိ) ကို ငါမြင်ခဲ့သည်—အလွန်တောက်ပသော အလင်းရောင်ကြီးနှင့်” ဟု။

Verse 20

शुकेनावेदितो वह्निः शप्त्वा तं मन्युना वृतः । गद्गदा भावि ते वाणी प्रोक्त्वेदं प्रस्थितो द्रुतम्

ရှုကက မီးနတ် ဝဟ္နိကို ညွှန်ပြသဖြင့်၊ အမျက်ဒေါသလွှမ်းမိုးသော အဂ္နိသည် သူ့ကို ကျိန်စာတင်၍ «သင်၏စကားသည် တုန့်တုန့်တိတ်တိတ် ဖြစ်လိမ့်မည်» ဟုဆိုကာ၊ ပြောပြီးနောက် အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွား၏။

Verse 21

प्रविवेश शमीगर्भमश्वत्थं तरुसत्तमम् । तत्रस्थो द्विपराज्ञा स कथितो विबुधान्प्रति

သူသည် ရှမီပင်၏ အတွင်းဝမ်းသို့—သစ်ပင်တို့အနက် အမြတ်ဆုံး အရှဝတ္ထပင်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လေ၏။ ထိုနေရာ၌ နေထိုင်စဉ်၊ ဆင်ဘုရင်က ဗိဗုဓာ (ဒေဝ) များထံ သတင်းပို့လေ၏။

Verse 22

स तं प्रोवाच ते जिह्वा विपरीता भविष्यति । ततो जलाशयं गत्वा पर्वतेऽर्बुदसंज्ञके

သူက ထိုသူအား ပြောလေ၏—«သင်၏လျှာသည် ကွေ့ကောက်၍ မမှန်ကန်သွားလိမ့်မည်»။ ထို့နောက် အာဗုဒ အမည်ရှိ တောင်ပေါ်ရှိ ရေကန်သို့ သွားလေ၏။

Verse 23

प्रविष्टो भगवान्वह्निर्यथा देवैर्न लक्ष्यते । तत्रोत्थेन दर्दुरेण तेषां प्रोक्तो हुताशनः

ကောင်းမြတ်သော ဝဟ္နိသည် ဒေဝများ မမြင်နိုင်အောင် ထိုနေရာသို့ ဝင်ရောက်လေ၏။ သို့သော် ထိုတွင် ထလာသော ဖားတစ်ကောင်က ဟုတားသန (မီးနတ်) ကို သူတို့အား ဖော်ပြပြောကြားလေ၏။

Verse 24

अत्राऽसौ तिष्ठते वह्निर्निर्झरे पर्वतस्य च । दग्धाश्च जलजाः सर्वे सुतप्तेनैव वारिणा

«ဤနေရာ၌ အဂ္နိသည် တောင်၏ ရေတံခွန်အတွင်း၌ တည်ရှိနေသည်။ ထို့ပြင် ရေမှ ပေါက်ဖွားသော သတ္တဝါအားလုံးသည် မီးကဲ့သို့ အလွန်ပူသော ရေကြောင့်ပင် လောင်ကျွမ်းကုန်ပြီ» ဟုဆို၏။

Verse 25

कृच्छ्रादहं विनिष्क्रांतस्तस्मान्मृत्युमुखात्सुराः । तच्छ्रुत्वा यत्नमास्थाय प्रविष्टो हव्यवाहनः

အလွန်ခက်ခဲစွာပင် ငါသည် မရဏ၏ပါးစပ်မှ လွတ်မြောက်ခဲ့၏၊ ဟေ ဒေဝတားတို့။ ထိုစကားကို ကြားသော် ဟဗျဝါဟန (အဂ္ဂိ) သည် အားထုတ်၍ ထိုနေရာသို့ ဝင်ရောက်၏။

Verse 26

भविष्यसि विजिह्वस्त्वं शप्त्वा तं दर्दुरं नृपः

“သင်သည် လျှာမဲ့ (သို့မဟုတ် လျှာပျက်ယွင်း) ဖြစ်လိမ့်မည်!” ဟု မင်း (အဂ္ဂိ) သည် ထိုဖားကို ကျိန်စာတင်၍ မိန့်တော်မူ၏။

Verse 27

ततो देवगणाः सर्वे निष्क्रांताः सलिलाश्रयात् । संवेष्ट्य तुष्टुवुः सर्वे स्तवैर्वेदोद्भवैर्नृप

ထို့နောက် ဒေဝတားအစုအဖွဲ့အားလုံးသည် ရေထဲ၌ ခိုလှုံရာမှ ထွက်လာကြ၏။ ထိုသူကို အရပ်လေးမျက်နှာမှ ဝိုင်းရံကာ၊ မင်းကြီးရေ၊ ဝေဒမှ ပေါက်ဖွားသော စတုတိများဖြင့် ချီးမွမ်းကြ၏။

Verse 28

देवा ऊचुः । त्वमग्ने सर्वभूतानामंतश्चरसि पावक । त्वया हीनं जगत्सर्वं नाशं यास्यति सत्वरम्

ဒေဝတားတို့ မိန့်ကြားကြသည်– “ဟေ အဂ္ဂိ၊ ဟေ သန့်စင်ပေးသူ၊ သင်သည် သတ္တဝါအားလုံး၏ နှလုံးအတွင်း၌ လှုပ်ရှားနေ၏။ သင်မရှိလျှင် ဤလောကတစ်ခုလုံးသည် လျင်မြန်စွာ ပျက်စီးသို့ ရောက်လိမ့်မည်။”

Verse 29

त्वं मुखं सर्वदेवानां त्वयि लोकाः प्रतिष्ठिताः । भूलोके च त्वया त्यक्ते वयं सर्वे सवासवाः । विनाशमेव यास्यामस्तस्मात्त्वं त्रातुमर्हसि

“သင်သည် ဒေဝတားအားလုံး၏ ‘ပါးစပ်’ ဖြစ်၏၊ လောကများသည် သင့်အပေါ်၌ တည်မြဲကြ၏။ သင်သည် မြေပြင်လောကကို စွန့်ခွာလျှင်၊ ငါတို့အားလုံးသည် အင်ဒြာနှင့်တကွ ပျက်စီးခြင်းသို့သာ ရောက်မည်။ ထို့ကြောင့် ငါတို့ကို ကာကွယ်ကယ်တင်ရန် သင်သည် ထိုက်တန်၏။”

Verse 30

त्वं ब्रह्मा त्वं महादेवस्त्वं विष्णुस्त्वं दिवाकरः । त्वं चंद्रस्त्वं च धनदो मरुत्त्वं च सुरेश्वरः

အရှင်သည် ဗြဟ္မာဖြစ်တော်မူ၏၊ မဟာဒေဝဖြစ်တော်မူ၏၊ ဗိဿဏုဖြစ်တော်မူ၏၊ နေမင်းဖြစ်တော်မူ၏။ လမင်းဖြစ်တော်မူ၏၊ ဓနပေးရှင် ကုဗေရဖြစ်တော်မူ၏၊ မာရုတ်ဖြစ်တော်မူ၏၊ နတ်တို့၏ အရှင်ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 31

इंद्राद्या विबुधाः सर्वे त्वदायत्ता हुताशन । किमर्थं भगवन्मर्त्त्यं त्यक्त्वा त्वमत्र संस्थितः । किमर्थं भगवन्नस्माननागांस्त्यक्तुमिच्छसि

အို ဟုတာရှနာ၊ အင်ဒြာမှစ၍ နတ်တို့အားလုံးသည် သင့်အပေါ် မူတည်ကြ၏။ အရှင်ဘုရား၊ အဘယ်ကြောင့် လူ့လောကကို စွန့်၍ ဤနေရာ၌ တည်နေသနည်း။ အရှင်ဘုရား၊ အပြစ်မရှိသော ကျွန်ုပ်တို့ကို အဘယ်ကြောင့် စွန့်ပစ်လိုသနည်း။

Verse 32

पुलस्त्य उवाच । वेष्टितो भगवान्वह्निर्देवैः स्तुतिपरायणैः । तस्यैव निर्झरस्याथ तटस्थो वाक्यमब्रवीत्

ပုလတ်စတျာက ပြော၏— ချီးမွမ်းခြင်း၌ အလွန်အမင်း အားထုတ်သော နတ်တို့က ဝန်းရံထားသဖြင့် ကံကောင်းမြတ်သော မီးနတ် ဝဟ္နိသည် ထိုပင် သန့်ရှင်းသော ရေတံခွန်၏ ကမ်းပါး၌ ရပ်တည်ကာ ထိုစကားများကို မိန့်တော်မူ၏။

Verse 33

वह्निरुवाच । अभक्ष्यभक्षणे शक्रो मामिच्छति नियोजितुम् । तेनैव न करोत्येष वृष्टिं मर्त्त्ये सुरेश्वरः

ဝဟ္နိက မိန့်တော်မူ၏— ရှက္ရသည် မစားသင့်သောအရာကို စားသုံးစေရန် ငါ့ကို ခိုင်းစေလိုသည်။ ထိုအကြောင်းကြောင့်ပင် နတ်တို့၏ အရှင်သည် လူ့လောက၌ မိုးရွာခြင်းကို တားဆီးထား၏။

Verse 34

अतोऽहं भूतलं त्यक्त्वा प्रविष्टो निर्झरे त्विह । प्रणष्टान्नरसे लोके न चाहं स्थातुमुत्सहे

ထို့ကြောင့် ငါသည် မြေပြင်ကို စွန့်၍ ဤရေတံခွန်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာ၏။ လူသားသဘောနှင့် တရားမှန်ကန်မှု၏ အနှစ်သာရ ပျောက်ကွယ်သွားသော လောက၌ ငါ မနေထိုင်နိုင်တော့။

Verse 35

शक्र उवाच । शृणु यस्मान्मया रोधः कृतो वृष्टेर्हुताशन । देवापिर्नाम धर्मज्ञः क्षत्रियाणां यशस्करः

သက္ကရာ (အိန္ဒြာ) မိန့်တော်မူသည်– «နားထောင်လော့၊ ဟုတာရှန (အဂ္ဂိ)၊ မိုးကို ငါတားဆီးခဲ့သော အကြောင်းရင်းကို။ ဒေဝါပိ ဟူသောသူရှိ၏—ဓမ္မကို သိမြင်သူ၊ က္ෂတ္တရိယတို့၏ ဂုဏ်သရေကို တိုးပွားစေသူ»။

Verse 36

प्रतीपस्तत्सुतः साधुः सर्वशीलवतां वरः । देवापौ च गते स्वर्गं ज्येष्ठभ्रातरमग्रजम् । संत्यक्त्वा जगृहे राज्यं शंतनुस्तत्सुतोऽवरः

«သူ၏သား ပရတီပ သည် သီလသမာဓိရှိသော သာဓု၊ ကောင်းမွန်သောအကျင့်ရှိသူတို့အနက် အမြတ်ဆုံးဖြစ်၏။ ဒေဝါပိ အကြီးဆုံးအစ်ကိုသည် ကောင်းကင်သို့ သွားသောအခါ ပရတီပ၏ အငယ်သား သန္တနု သည် အစ်ကိုကြီးကို ချန်ထား၍ နန်းတော်ကို လက်ခံယူ하였다»။

Verse 37

एतस्मात्कारणाद्राज्ये तस्य वृष्टिर्निराकृता । तवादेशात्करिष्यामि निवर्तस्व हुताशन

«ဤအကြောင်းကြောင့်ပင် သူ၏နိုင်ငံတွင် မိုးရွာခြင်းကို တားဆီးထားသည်။ သင်၏အမိန့်အတိုင်း ငါ ပြန်လည်ပြုပြင်မည်—ထို့ကြောင့် နောက်ဆုတ်လော့၊ ဟုတာရှန (အဂ္ဂိ)»။

Verse 38

पुलस्त्य उवाच । एवमुक्त्वा सहस्राक्षः पुष्करावर्तकान्घनान् । द्रुतमाज्ञापयामास वृष्ट्यर्थं जगतीतले

ပုလတ္စျ (Pulastya) မိန့်တော်မူသည်– «ဤသို့ဆိုပြီးနောက် သဟသ္ရာက္ခ (အိန္ဒြာ) သည် ပုရှ္ကရာဝရ္တက ဟူသော မိုးဆောင်တိမ်များကို မြေပြင်ပေါ် မိုးရွာစေရန် လျင်မြန်စွာ အမိန့်ပေး하였다»။

Verse 39

अथ शक्रसमादिष्टा विद्युत्वन्तो बलाहकाः । गम्भीरराविणः सर्वं भूतलं प्रचुरैर्जलैः । पूरयामासुरत्युग्रा द्युतिमन्तो महीपते

ထို့နောက် သက္ကရာ၏အမိန့်အတိုင်း လျှပ်စီးပြည့်နှက်သော တိမ်မိုးများသည် နက်ရှိုင်းသော မိုးကြိုးသံဖြင့် ဟိန်းဟောက်ကာ အလွန်ကြမ်းတမ်း၍ တောက်ပလင်းလက်လျက် မြေပြင်တစ်လျှောက်ကို ရေများစွာဖြင့် ပြည့်လျှံစေ하였다၊ အို မဟာဘုရင်။

Verse 40

ततोऽगमत्परां तुष्टिं भगवान्हव्यवाहनः । रोचयामास भूपृष्ठे वसतिं देवकारणात्

ထို့နောက် ကောင်းမြတ်သော ဟဗျဝါဟန (အဂ္ဂိ) သည် အမြင့်ဆုံးသော စိတ်ကျေနပ်မှုကို ရရှိ၍၊ ဒေဝတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်ကြောင့် မြေမျက်နှာပြင်ပေါ်၌ နေထိုင်ရာကို ခွင့်ပြုတော်မူ၏။

Verse 41

देवा ऊचुः । तवाऽदेशात्कृता वृष्टिरन्यत्कार्यं हुताशन । यत्ते प्रियं तदस्माकं सुशीघ्रं हि निवेदय

ဒေဝတို့က ဆိုကြ၏— “သင်၏ အမိန့်ကြောင့် မိုးရွာစေပြီးပြီ။ အို ဟုတားရှန၊ အခြားလုပ်ငန်း မည်သည် ကျန်သေးသနည်း။ သင်နှစ်သက်သောအရာကို ကျွန်ုပ်တို့အား အလျင်အမြန် ပြောကြားပါ။”

Verse 42

अग्निरुवाच । एतज्जलाशयं पुण्यं मन्नाम्ना तीर्थमुत्तमम् । ख्यातिं यातु धरापृष्ठे युष्माकं हि प्रसादतः

အဂ္ဂိက ဆို၏— “ဤရေကန်သည် ပုဏ္ဏမြတ်သော အထူးတီရ္ထ ဖြစ်၍ ငါ၏နာမဖြင့် ခေါ်ဝေါ်ကာ၊ သင်တို့၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် မြေမျက်နှာပြင်ပေါ်၌ ကျော်ကြားပါစေ။”

Verse 43

देवा ऊचुः । अग्नितीर्थमिदं लोके प्रख्यातिं संप्रयास्यति । अत्र स्नातो नरः सम्यगग्निलोकं प्रयास्यति

ဒေဝတို့က ဆိုကြ၏— “ဤနေရာသည် လောက၌ ‘အဂ္ဂိတီရ္ထ’ ဟူ၍ အလွန်ကျော်ကြားလိမ့်မည်။ ဤ၌ မှန်ကန်စွာ ရေချိုးသူသည် အဂ္ဂိ၏ လောကသို့ ရောက်လိမ့်မည်။”

Verse 44

यस्तिलान्दास्यति नरस्तीर्थेऽस्मिन्सुसमाहितः । अग्निष्टोमस्य यज्ञस्य फलं तस्य भविष्यति

ဤတီရ္ထ၌ စိတ်တည်ငြိမ်၍ သစ္စာသဒ္ဓါဖြင့် နှမ်းစေ့ကို လှူဒါန်းသူ မည်သူမဆို၊ အဂ္နိဋ္ဌိုးမ ယဇ္ဉ၏ အကျိုးफलကို ရရှိလိမ့်မည်။

Verse 45

पुलस्त्य उवाच । एवमुक्त्वा सुराः सर्वे स्वस्वस्थानं ययुस्ततः । वह्निश्च भगवान्राजन्यथापूर्वमवर्तत

ပုလတ္စျာက မိန့်တော်မူ၏— «ဤသို့ဆိုပြီးနောက် နတ်ဒေဝအားလုံးသည် မိမိတို့၏ နေရာနေထိုင်ရာသို့ ပြန်လည်ထွက်ခွာကြ၏။ အို မင်းကြီး၊ ဘုရားသခင် ဝဟ္နိ (အဂ္နိ) သည် ယခင်ကဲ့သို့ပင် တည်ရှိနေ၏»။

Verse 46

यश्चैत्पठते नित्यं प्रातरुत्थाय चोत्तमम् अग्नितीर्थस्य माहात्म्यं मुच्यते सर्वपातकैः

မည်သူမဆို နံနက်အိပ်ရာထပြီး နေ့စဉ် အဂ္နိတီရ္ထ၏ အထွတ်အမြတ် မဟာတ္မယကို ရွတ်ဖတ်လျှင် အပြစ်အကုန်လုံးမှ လွတ်မြောက်၏။

Verse 47

अहोरात्रकृतात्पापात्स शृण्वन्नपि मुच्यते

တစ်နေ့တစ်ညအတွင်း ပြုမိသော အပြစ်တို့မှပင်၊ ကြားနာရုံဖြင့်လည်း သူသည် လွတ်မြောက်၏။