Adhyaya 9

Verse 1

। सूत उवाच । अथ शक्रः समाहूय प्रोचे संवर्तकानिलम् । हाटकेश्वरजेक्षेत्रे महान्नागबिलोऽस्ति वै

သုတက ပြော၏။ ထို့နောက် သက္ကရ (အိန္ဒြ) သည် သံဝရတက လေကို ခေါ်ယူ၍ ပြောသည်– “ဟာဋကေရှဝရ၏ သန့်ရှင်းသော နယ်မြေ၌ အလွန်ကြီးမားသော နာဂဗိလ (မြွေဂူ) တစ်ခု အမှန်ရှိ၏။”

Verse 2

तं पूरय ममादेशाद्द्रुतं गत्वाऽभिपांसुभिः । येन न स्याद्गतिस्तत्र कस्यचिन्मृत्युधर्मिणः

“ငါ၏ အမိန့်အတိုင်း အမြန်သွား၍ ထိုဂူကို သဲနှင့် ဖြည့်လော့။ ထိုနေရာ၌ သေခြင်းဓမ္မရှိသော မည်သည့် လူသားမျိုးမဆို လမ်းမတွေ့စေရန် ဖြစ်စေ။”

Verse 3

वायुरुवाच । तवादेशान्मया पूर्वं पूरितो विवरो यदा । लिंगोद्भवस्तदा शापः प्रदत्तो मे पुरारिणा

ဝါယုက ပြော၏။ “အရင်က သင်၏ အမိန့်အတိုင်း ငါသည် ထိုအပေါက်ကို ဖြည့်ခဲ့ပြီးသား။ လိင်္ဂ ပေါ်ထွန်းသည့် အခါ၌ တြိပုရဒေမုန်တို့၏ ရန်သူ (ရှီဝ) က ငါ့အား ကျိန်စာ ပေးခဲ့သည်။”

Verse 4

यस्माल्लिंगं ममैतद्वै त्वया पांसुभिरावृतम् । तस्मात्समानधर्मा त्वं गन्धवाहो भविष्यसि

ငါ၏ လိင်္ဂဤသည်ကို သင်သည် သဲဖြင့် ဖုံးအုပ်ခဲ့သောကြောင့်၊ ထို့ကြောင့် သင်သည် သဘောတရားတူညီသူ—အနံ့ကို သယ်ဆောင်သူ (ဂန္ဓဝါဟ) ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

Verse 5

यद्वत्कर्पूरजं गन्धं समग्रं त्वं हि वक्ष्यसि । अमेध्यसंभवं तद्वन्मम वाक्यादसंशयम्

ကမ္ဖော်မှ ပေါက်ဖွားသော မွှေးရနံ့ကို သင်သည် ပြည့်စုံစွာ သယ်ဆောင်သကဲ့သို့၊ ထိုနည်းတူ ငါ၏ စကားတော်ကြောင့် မသံသယဘဲ အညစ်အကြေးမှ ပေါက်ဖွားသော အနံ့များကိုလည်း သင် သယ်ဆောင်ရလိမ့်မည်။

Verse 6

तस्मात्कुरु प्रसादं मे विदित्वैतत्सुरेश्वर । कृत्येऽस्मिन्स्म र्यतामन्यस्त्रिपुरारेर्बिभेम्यहम्

ထို့ကြောင့်၊ ဒေဝတို့၏ အရှင်တော်၊ ဤအရာကို သိမြင်၍ ကျွန်ုပ်အား ကရုဏာပြပါ။ ဤကိစ္စတွင် အခြားသူကို ခန့်ထားပါစေ၊ အကြောင်းမှာ ကျွန်ုပ်သည် တြိပုရာရီ (ရှီဝ) ကို ကြောက်ရွံ့ပါသည်။

Verse 7

ततः संचिंतयामास पूरणं त्रिदशाधिपः । तस्य नागबिलस्यैव नैव किंचिदवैक्षत

ထို့နောက် သုံးဆယ်သော ဒေဝတို့၏ အရှင် (အိန္ဒြာ) သည် ၎င်းကို မည်သို့ ဖြည့်ရမည်ကို စဉ်းစားလေ၏။ သို့သော် ထို နာဂဘီလ အတွက် ဖြည့်ရန် နည်းလမ်းတစ်စုံတစ်ရာကိုမျှ မမြင်နိုင်ခဲ့။

Verse 8

ततस्तं प्राह देवेज्यःस्वय मेव शतक्रतुम् । कस्मात्त्वं व्याकुलीभूतः कृत्येऽस्मिंस्त्रिदशाधिप

ထို့နောက် ဒေဝေရှျ (ဗြဟ္စပတိ) သည် မိမိစိတ်အလိုအလျောက်ပင် ရှတကရတု (အိန္ဒြာ) ထံသို့ ပြောလေ၏—“ဒေဝတို့၏ အရှင်၊ ဤကိစ္စတွင် အဘယ်ကြောင့် စိတ်ပူပန်နေသနည်း?”

Verse 9

अस्ति पर्वतमुख्योऽत्र नाम्ना ख्यातो हिमालयः । तस्य पुत्रत्रयं जातं तच्च शक्र शृणुष्व मे

ဤနေရာ၌ နာမတော် ဟိမာလယ ဟုကျော်ကြားသော တောင်တို့၏ အထွဋ်အမြတ်တောင် ရှိ၏။ ထိုတောင်၌ သားသုံးပါး မွေးဖွားခဲ့သည်—အို သက္ကရာ၊ ငါ့ထံမှ နားထောင်လော့။

Verse 10

मैनाकः प्रथमः प्रोक्तो द्वितीयो नंदिवर्धनः । रक्तशृंगस्तृतीयस्तु पर्वतः परिकीर्तितः

ပထမသားကို မိုင်နာက ဟုဆို၏။ ဒုတိယမှာ နန္ဒိဝර්ဓန ဖြစ်၏။ တတိယတောင်ကို ရက္တ-ရှೃင်္ဂ (အနီရောင်ထိပ်) ဟုကျော်ကြားစွာ ခေါ်ကြ၏။

Verse 11

स मैनाकः समुद्रांतः प्रविष्टः शक्र ते भयात् । पक्षाभ्यां सहितोऽद्यापि स तत्रैव व्यवस्थितः

အို သက္ကရာ၊ သင်ကိုကြောက်၍ မိုင်နာကတောင်သည် သမုဒ္ဒရာအနက်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွား၏။ ယနေ့တိုင် အတောင်နှစ်ဖက်ကို ဆောင်လျက် ထိုနေရာ၌ပင် တည်နေဆဲ ဖြစ်၏။

Verse 12

नंदिवर्धन इत्येष द्वितीयः परिकीर्तितः । वसिष्ठाश्रमजो रन्ध्रस्ते न कृत्स्नः प्रपूरितः

ဒုတိယတောင်ကို နန္ဒိဝර්ဓန ဟုကျော်ကြားစွာ ခေါ်ကြ၏။ ဝသိဋ္ဌရသီ၏ အာရှရမ်နှင့် ဆက်သွယ်သော အက်ကွဲပေါက်သည် (သင်ကြောင့်) ယနေ့တိုင် အပြည့်အဝ မဖြည့်နိုင်သေး။

Verse 13

हिमाचलसमादेशाद्वसिष्ठस्य च सन्मुनेः । देवभूमिं परित्यज्य स गतस्तत्र सत्वरम्

ဟိမာချလ၏ အမိန့်နှင့် သန့်ရှင်းမြတ်သော မဟာမုနိ ဝသိဋ္ဌ၏ အမိန့်အရ၊ သူသည် ဒေဝတို့၏ မြေကို စွန့်၍ ထိုနေရာသို့ အလျင်အမြန် သွားရောက်ခဲ့၏။

Verse 14

तृतीयस्तिष्ठतेऽद्यापि रक्तशृंगः स्मृतोऽत्र यः । तमानय सहस्राक्ष बिलं सार्पं प्रपूरय

တတိယတောင်တစ်လုံးသည် ယနေ့တိုင် ဤနေရာ၌တည်ရှိနေပြီး «ရက္တရှೃင်္ဂ» ဟု အမှတ်ရကြ၏။ အို မျက်စိတစ်ထောင်ရှိသော အိန္ဒြာ၊ သူ့ကို ခေါ်လာ၍ နဂါးဂူကို ပြည့်စုံအောင် ဖြည့်ပါ။

Verse 15

नान्यथा पूरितुं शक्यो बिलोऽयं त्रिदशाधिप । तं मुक्त्वा पर्वत श्रेष्ठं सत्यमेतन्मयोदितम्

အို ဒေဝတাদের၏ အရှင်၊ ဤဂူကို အခြားနည်းဖြင့် မဖြည့်နိုင်ပါ။ အကောင်းဆုံးသော တောင်ကို မလွှတ်ပေးလျှင် မဖြစ်နိုင်—ဤသည်ကို ငါ အမှန်တရားအဖြစ် ကြေညာ၏။

Verse 16

सूत उवाच । तच्छ्रुत्वा देवपूज्यस्य वचनं त्रिदशाधिपः । जगाम सत्वरं तत्र स यत्रास्ते हिमालयः

စူတက ပြောသည်—ဒေဝတাদেরက ပူဇော်လေးစားသောသူ၏ စကားကို ကြားသော်၊ ဒေဝတাদের၏ အရှင် အိန္ဒြာသည် ဟိမဝန္တ (ဟိမလယ) တည်ရှိရာသို့ အလျင်အမြန် သွားလေ၏။

Verse 17

ततः प्रोवाच तं गत्वा सामपूर्वमिदं वचः । हिमाचलं गिरिश्रेष्ठं सिद्धचारणसेवितम्

ထို့နောက် သူ့ထံသို့ သွားရောက်ကာ ညှိနှိုင်းသဘောဖြင့် စကားကို စတင်၍ ဤသို့ ပြောလေ၏—စိဒ္ဓနှင့် ချာရဏတို့က ဆည်းကပ်သော တောင်တန်းအထွဋ် ဟိမာချလ (ဟိမဝန္တ) ထံသို့။

Verse 18

इन्द्र उवाच । हाटकेश्वरजे क्षेत्रे महान्नागबिलः स्थितः । तेन गत्वा नरा देवं पाताले हाटकेश्वरम्

အိန္ဒြာက ပြောသည်—ဟာဋကေရှ္ဝရ၏ သန့်ရှင်းသော နယ်မြေ၌ နဂါးဂူကြီးတစ်ခု တည်ရှိ၏။ ထိုနေရာသို့ သွားသော လူတို့သည် ပာတာလ (အောက်လောက) ရှိ ဟာဋကေရှ္ဝရ ဘုရားသခင်ထံ ရောက်ကြ၏။

Verse 19

पूजयिष्यंति ये केचिदपि पापपरायणाः । मया सार्धं करिष्यंति ततः स्पर्द्धां नगोत्तम

အပြစ်ကိုလိုက်စားသူများပင်—ဘယ်သူမဆို—အဲဒီနေရာမှာ ထိုဘုရားကို ပူဇော်ကြလိမ့်မည်။ ထို့နောက် ကုသိုလ်အကျိုး၌ ငါနှင့် ယှဉ်ပြိုင်လာကြလိမ့်မည်၊ အို တောင်တော်အမြတ်။

Verse 20

तस्मात्पुत्रमिमं तत्र रक्तशृंगं हिमालय । प्रेषयस्व बिलो येन पूर्यते सोऽहिसंभवः

ထို့ကြောင့် အို ဟိမာလယ၊ သင်၏သား ရက္တရှೃင်္ဂ ကို အဲဒီနေရာသို့ စေလွှတ်ပါ။ သူကြောင့် မြွေမွေးဖွားရာ ဂူ (Nāga-bila) သည် ပြည့်စုံလိမ့်မည်။

Verse 21

कुरुष्व त्वं ममातिथ्यं गृहप्राप्तस्य पर्वत । आत्मपुत्रप्रदानेन कीर्तिं प्राप्स्यस्यलौकिकीम्

အို တောင်တော်၊ သင်၏အိမ်သို့ ရောက်လာသော ငါ့အား ဧည့်ဝတ်ပြုပါ။ သင်၏သားကို ပေးအပ်၍ အမှုတော်ဆောင်စေခြင်းဖြင့် လောကတွင် ထူးကဲသော ကျော်ကြားမှုကို ရရှိလိမ့်မည်။

Verse 22

बाढमित्येव सोऽप्युक्त्वा पूजयित्वा च देवपम् । ततः प्रोवाच तं पुत्रं रक्तशृंगं हिमालयः

သူကလည်း “ကောင်းပြီ” ဟုဆိုကာ နတ်တို့၏အရှင်ကို သင့်တော်သလို ပူဇော်ကန်တော့하였다။ ထို့နောက် ဟိမာလယသည် သူ၏သား ရက္တရှೃင်္ဂ ကို ခေါ်၍ ပြောကြား하였다။

Verse 23

तवार्थाय सहस्राक्षः पुत्र प्राप्तो ममांतिकम् । तस्माद्गच्छ द्रुतं तत्र यत्र नागबिलः स्थितः

သားရေ၊ သင့်အကျိုးအတွက် သဟသ္ရာက္ษ (Sahasrākṣa) သည် ငါ့အနီးသို့ ရောက်လာသည်။ ထို့ကြောင့် Nāga-bila ရှိရာ အဲဒီနေရာသို့ အမြန်သွားလော့။

Verse 24

पूरयित्वा ममादेशात्तं त्वं शक्रस्य कृत्स्नशः । सुखी भव सहानेन तथान्यैः सुरसत्तमैः

ငါ၏အမိန့်အတိုင်း သက္ကရာ၏အမိန့်ကို အပြည့်အစုံ ပြီးမြောက်စေပြီးနောက်၊ သူနှင့်အတူ ထူးမြတ်သော နတ်တို့နှင့်ပါ ပျော်ရွှင်ချမ်းသာ ဖြစ်ပါစေ။

Verse 25

रक्तशृंग उवाच । नाहं तत्र गमिष्यामि मर्त्य भूमौ कथंचन । यत्र कण्टकिनो वृक्षा रूक्षाः फलविवर्जिताः

ရက္တရှೃင်္ဂက ပြောသည်—မရဏလောက မနုဿပြည်သို့ ငါသည် မည်သို့မျှ မသွားမည်။ ထိုနေရာ၌ ဆူးပင်များက ဆူးထူ၍ ကြမ်းတမ်းခြောက်သွေ့ကာ အသီးမရှိကြ။

Verse 26

न सिद्धा न च गंधर्वा न देवा न च किंनराः । न च तीर्थानि रम्याणि न नद्यो विमलोदकाः

ထိုနေရာ၌ စိဒ္ဓမရှိ၊ ဂန္ဓဗ္ဗမရှိ၊ နတ်မရှိ၊ ကိန္နရမရှိ။ လှပသော တီရ္ထများလည်း မရှိ၊ ရေကြည်သန့်သော မြစ်များလည်း မရှိ။

Verse 27

तथा पापसमाचारा मनुष्याः शीलवर्जिताः । दुष्टचित्ताः सदा सर्वे तिर्यग्योनिगता अपि

ထို့ပြင် ထိုနေရာ၏ လူတို့သည် အပြစ်ပြုအကျင့်ကို လိုက်နာ၍ သီလကင်းမဲ့ကြသည်။ အားလုံးသည် အမြဲတမ်း မကောင်းသောစိတ်ရှိ၍ တိရစ္ဆာန်ယောနိသို့ ကျသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ကြသည်။

Verse 28

तथा मम नगश्रेष्ठ पक्षौ द्वावपि कर्तितौ । शक्रेण तेन नो शक्तिर्गंतुमस्ति कथंचन

ထို့ပြင် အို တောင်တို့အနက် အမြတ်ဆုံးရေ၊ ငါ၏ အတောင်နှစ်ဖက်လုံးကို ထို သက္ကရာက ဖြတ်တောက်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ငါသည် မည်သို့မျှ သွားနိုင်သော အင်အား မရှိတော့။

Verse 29

तस्मात्कंचित्सहस्राक्ष उपायं तत्कृते परम् । चिंतयत्वेव मां मुक्त्वा सत्यमेतन्मयोदितम्

ထို့ကြောင့် အို သဟသ္ရာက္ရှ (မျက်စိတစ်ထောင်ရှင်)၊ ထိုကိစ္စအတွက် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော နည်းလမ်းတစ်ရပ်ကို စဉ်းစားပါ၊ ဤတာဝန်မှ ကျွန်ုပ်ကို လွတ်မြောက်စေပါ; ငါပြောသောစကားသည် အမှန်တရားဖြစ်၏။

Verse 30

शक्र उवाच । अह त्वां तत्र नेष्यामि स्वहस्तेन विदारितम् । तत्रापि सुशुभा वृक्षा भविष्यंति तवाश्रयाः

သက္ကရ (ရှက္ရ) က ပြော၏— ငါသည် ကိုယ်လက်ဖြင့် လမ်းကို ခွဲဖောက်၍ပင် သင့်ကို ထိုနေရာသို့ ခေါ်ဆောင်မည်။ ထိုနေရာ၌လည်း သင့်အရိပ်အာဝါသဖြစ်မည့် လှပတင့်တယ်သော သစ်ပင်များ ပေါက်ဖွားလာမည်။

Verse 31

तथा पुण्यानि तीर्थानि देवतायतनानि च । समंतात्ते भविष्यंति मुनीनामाश्रमास्तथा

ထို့အတူ ပုဏ္ဏတီရ္ထများနှင့် ဒေဝတာအာယတနများသည် သင့်ပတ်လည်တွင် ပေါ်ထွန်းလာမည်။ ထို့ပြင် မုနိတို့၏ အာရှရမ်များလည်း ထိုနည်းတူ ဖြစ်ပေါ်လာမည်။

Verse 32

अत्रस्थस्य प्रभावो यस्तव पर्वत नंदन । मद्वाक्यात्तत्र संस्थस्य कोटिसंख्यो भविष्यति

အို တောင်၏သား နန္ဒန၊ ဤနေရာ၌ နေထိုင်စဉ် သင့်တွင်ရှိသော အာနုဘော်သည်—ငါ၏စကားတော်ကြောင့်—ထိုနေရာ၌ တည်မြဲနေသူအတွက် ကုဋိပမာဏ (သန်းပေါင်းများစွာ) တိုးပွားလာမည်။

Verse 33

तथा ये मानवास्तत्र पापात्मानोऽपि भूतले । विपाप्मानो भविष्यंति सहसा तव दर्शनात्

ထို့အတူ မြေပြင်ပေါ်ရှိ ထိုနေရာ၌ လူတို့သည် ပာပစိတ်ရှိသူများဖြစ်သော်လည်း သင့်ကို မြင်တွေ့ခြင်းသာဖြင့် ချက်ချင်း အပြစ်ကင်းစင်လာမည်။

Verse 34

तस्माद्गच्छ द्रुतं तत्र मया सार्धं नगात्मज । न चेद्वज्रप्रहारेण करिष्यामि सहस्रधा

ထို့ကြောင့် ငါနှင့်အတူ အမြန်သွားလော့၊ အို တောင်မွေးသူရေ; မသွားလျှင် ဝဇ္ဇရဟာရဖြင့် သင့်ကို ထောင်ပိုင်းကွဲစေမည်။

Verse 35

सूत उवाच । तस्य तद्वचनं श्रुत्वा रक्तशृंगो भयान्वितः । प्रविष्टः सहसागत्य तस्मिन्नागबिले गतः

စူတက ပြောသည်—သူ၏စကားကို ကြားသော် ရက္တရှೃင်္ဂသည် ကြောက်ရွံ့ကာ ချက်ချင်းလာ၍ နဂဘီလ် (မြွေဂူ) ထဲသို့ ဝင်သွား၏။

Verse 36

निमग्नो ब्राह्मणश्रेष्ठा नासाग्रं यावदेव हि । शृंगैर्मनोरमैस्तुं गैः समग्रैः सहितस्तदा । वृक्षगुल्मलताकीर्णै रम्यपक्षिनिषेवितैः

အို ဗြာဟ္မဏအမြတ်တို့၊ သူသည် နှာခေါင်းထိပ်အထိသာ ရေမြုပ်ခဲ့၏။ ထိုအခါ နေရာသည် လှပမြင့်မားသော တောင်ထိပ်များဖြင့် ပြည့်စုံကာ သစ်ပင်၊ ချုံပင်၊ လျားပင်တို့ဖြင့် ထူထပ်၍ လှပသော ငှက်တို့ လာရောက်နေထိုင်ကြ၏။

Verse 37

एवं संस्थाप्य तं शक्रो हिमाचलसुतं नगम् । ततः प्रोवाच सहृष्टो वरो मत्तः प्रगृह्यताम्

ဤသို့ဖြင့် သကြ (အိန္ဒြ) သည် ဟိမာချလ၏ သားတောင်ကို တည်ထောင်ပြီးနောက် ဝမ်းမြောက်စွာ ပြော၏—“ငါထံမှ ကောင်းချီးတစ်ပါးကို လက်ခံလော့”။

Verse 38

रक्तशृंग उवाच । एष एव वरोऽस्माकं यत्त्वं तुष्टः सुरेश्वर । किं वरेण करिष्यामि त्वत्प्रसादादहं सुखी

ရက္တရှೃင်္ဂက ပြောသည်—“အို ဒေဝတို့၏ အရှင်၊ သင် ပျော်ရွှင်နှစ်သက်ခြင်းပင် ကျွန်ုပ်တို့၏ ကောင်းချီးဖြစ်၏။ အခြားကောင်းချီးကို ဘာလုပ်မည်နည်း? သင့်ကရုဏာကြောင့် ကျွန်ုပ်သည် ပြည့်စုံချမ်းသာပြီးသား”။

Verse 39

इन्द्र उवाच । न वृथा दर्शनं मे स्यादपि स्वप्ने नगात्मज । किं पुनर्दर्शने जाते कृते कृत्ये विशेषतः

အိန္ဒြက မိန့်တော်မူသည်။ «တောင်မှ မွေးဖွားသူရေ၊ ငါ့ရဲ့ ပေါ်ထွန်းခြင်းဟာ အိပ်မက်ထဲမှာတောင် အလကားမဟုတ်။ တိုက်ရိုက်မြင်တွေ့ရပြီး လုပ်ဆောင်ရမည့် ကိစ္စတော်ကို အထူးသဖြင့် ပြီးစီးသွားသောအခါ မည်မျှ ပို၍ အကျိုးကြီးမည်နည်း»

Verse 41

इन्द्र उवाच । भविष्यति महीपालश्चमत्कार इति स्मृतः । तव मूर्धनि विप्रार्थं स पुरं स्थापयिष्यति

အိန္ဒြက မိန့်တော်မူသည်။ «‘စမတ်ကာရ’ ဟု အမှတ်ရကြမည့် မဟာဘုရင်တစ်ပါး ပေါ်ထွန်းလာမည်။ ဗြာဟ္မဏတို့၏ အကျိုးအတွက် သင်၏ ထိပ်ပေါ်တွင် မြို့တော်တစ်မြို့ကို တည်ထောင်မည်»

Verse 42

तत्र ब्राह्मणशार्दूला वेदवेदांगपारगाः । विभवं तव निःशेषं भजिष्यंति प्रहर्षिताः

အဲဒီမှာ ဗြာဟ္မဏအထွတ်အမြတ်များ—ဝေဒနှင့် ဝေဒာင်္ဂတို့ကို ကျွမ်းကျင်ပြီး—သင်၏ စည်းစိမ်ဂုဏ်သိက္ခာ အပြည့်အစုံကို ဝမ်းမြောက်စွာ ခံစားကာ ချီးမွမ်းကြလိမ့်မည်

Verse 43

तथाहं चैत्रमासस्य चतुर्दश्यां नगात्मज । कृष्णायां स्वयमागत्य शृंगे मुख्यतमे तव

ထို့အတူ တောင်မှ မွေးဖွားသူရေ၊ ချိုင်တရလ၏ မှောင်ဖက် (ကృష్ణပက္ခ) ဆယ့်လေးရက်နေ့တွင် ငါသည် ကိုယ်တိုင်လာရောက်၍ သင်၏ အထူးမြတ်ဆုံး တောင်ထိပ်သို့ တက်ရောက်မည်

Verse 44

पूजयिष्यामि देवेशं हाटकेश्वरसंज्ञितम् । सर्वैर्देवगणैः सार्धं तथा किंनरगुह्यकैः

ငါသည် ‘ဟာဋကေရှဝရ’ ဟု ခေါ်သော ဒေဝတို့၏ အရှင်ကို ဒေဝဂဏအပေါင်းတို့နှင့်အတူ ပူဇော်မည်၊ ထို့အပြင် ကိန္နရနှင့် ဂုဟ္ယကတို့နှင့်လည်း အတူတကွ ပူဇော်မည်

Verse 45

तमेकं दिवसं चात्र शृंगे तव हरः स्वयम् । अस्माभिः सहितस्तुष्टो निवासं प्रकरिष्यति

ဤနေရာ၌ တစ်နေ့တည်း သင်၏တောင်ထိပ်ပေါ်တွင် ဟရ (ရှီဝ) ကိုယ်တိုင်—ကျွန်ုပ်တို့နှင့်အတူ ပျော်ရွှင်နှစ်သက်၍—နေထိုင်ရာကို တည်စေမည်။

Verse 46

प्रभावस्तेन ते मुख्य स्त्रैलोक्येऽपि भविष्यति । स्वस्ति तेऽस्तु गमिष्यामि सांप्रतं त्रिदिवालयम्

ထိုအကြောင်းကြောင့် အမြတ်ဆုံးသူရေ၊ သင်၏ဂုဏ်သတင်းသည် သုံးလောကတစ်လျှောက်တိုင်အောင် ထင်ရှားလိမ့်မည်။ သင်၌ မင်္ဂလာရှိပါစေ; ယခု ငါသည် တ్రိဒိဝ အိမ်ရာသို့ ထွက်ခွာမည်။

Verse 47

सूत उवाच । एवमुक्त्वा सहस्राक्षस्ततः प्राप्तस्त्रिविष्टपम् । रक्तशृंगोऽपि तस्थौ च व्याप्य नागबिलं तदा

စူတက ပြောသည်။ ထိုသို့ဆိုပြီးနောက် သဟသ္ရာක්ෂ (အိန္ဒြာ) သည် ထရီဝိଷ္ဋပ (ကောင်းကင်) သို့ ရောက်လေ၏။ ရက္တရှೃင်္ဂလည်း ထိုအခါ နာဂဂူကို လုံးဝဖြန့်ကျက်၍ အဲဒီမှာပင် တည်နေ၏။

Verse 48

तस्योपरि सुमुख्यानि तीर्थान्यायतनानि च । संजातानि मुनीनां च संजाताश्च तथाऽश्रमाः

ထိုနေရာအပေါ်၌ ထင်ရှားမြတ်သော တီရ္ထများနှင့် ဘုရားကျောင်းအာယတနများ ပေါ်ပေါက်လာကြ၏။ ထို့အတူ မုနိများ၏ အာရှရမ်များလည်း ပေါ်ပေါက်လာ၏။