Adhyaya 76

Verse 1

। सूत उवाच । तथान्यदपि तत्रास्ति भास्करत्रितयं शुभम् । यैस्तुष्टैस्त्रिषु लोकेषु मानवो मुक्तिमाप्नुयात्

စူတက ပြောသည်—ထို့အပြင် ထိုနေရာ၌ မင်္ဂလာရှိသော ဘ္ဟာစ్కရ သုံးပါး (နေမင်း၏ သရုပ်သုံးမျိုး) ရှိသည်။ ထိုသုံးပါး ပျော်ရွှင်နှစ်သက်လျှင် လူသားသည် လောကသုံးပါးတွင် ထင်ရှားသော မုတ်ခ္ခ (လွတ်မြောက်ခြင်း) ကို ရရှိနိုင်သည်။

Verse 2

मुण्डीरं प्रथमं तत्र कालप्रियं तथापरम् । मूलस्थानं तृतीयं च सर्वव्याधिविनाशनम्

ထိုနေရာ၌ ပထမသည် မုဏ္ဍီရ၊ ဒုတိယသည် ကာလပရိယ၊ တတိယသည် မူလသ္ထာန ဖြစ်ပြီး၊ အားလုံးသော ရောဂါများကို ဖျက်ဆီးပေးသော သရုပ်တော်ဖြစ်သည်။

Verse 3

तत्र संक्रमते सूर्यो मुंडीरे रजनीक्षये । कालप्रिये च मध्याह्ने मूलस्थाने क्षपागमे

ထိုနေရာ၌ နေမင်းသည် “ဝင်ရောက်ထင်ရှား” သည်ဟု ဆိုကြသည်—မုဏ္ဍီရ၌ ညအဆုံးတွင်၊ ကာလပရိယ၌ မွန်းတည့်ချိန်တွင်၊ မူလသ္ထာန၌ ညဝင်ချိန်တွင် ဖြစ်သည်။

Verse 4

तस्मिन्काले नरो भक्त्या पश्येदप्येकमेवच । कृतक्षणो नरो मोक्षं सत्यं याति न संशयः

ထိုအချိန်၌ ယုံကြည်သဒ္ဓါဖြင့် လူတစ်ယောက်က ထိုရုပ်သဏ္ဍာန်တို့ထဲမှ တစ်ရုပ်တည်းကိုပင် မြင်တွေ့နိုင်လျှင်၊ ထိုခဏသည် ပြည့်စုံသွား၏။ အမှန်တကယ် မောက္ခသို့ ရောက်၏—သံသယမရှိ။

Verse 5

ऋषय ऊचुः । मुंडीरः पूर्वदिग्भागे धरित्र्याः श्रूयते किल । मध्ये कालप्रियो देवो मूलस्थानं तदन्तरे

ရိရှီတို့က ဆိုကြသည်— “မုဏ္ဍီရ” သည် မြေပြင်၏ အရှေ့ဘက်အပိုင်း၌ ရှိသည်ဟု ကြားရ၏။ အလယ်၌ “ကာလပရိယ” နတ်တော်ရှိ၏။ ထိုနှစ်ခုကြား၌ “မူလသ္ထာန” တည်ရှိ၏။

Verse 6

तत्कथं ते त्रयस्तत्र संजाताः सूत भास्कराः । हाटकेश्वरजे क्षेत्रे सर्वं नो ब्रूहि विस्तरात्

ထို့ကြောင့် ထို “ဘ္ဟာစ్కရ” သုံးပါးသည် အဲဒီမှာ ဘယ်လို ပေါ်ပေါက်လာသနည်း၊ အို စူတ။ ဟာဋကေရှ္ဝရ၏ သန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರ၌ ဖြစ်သမျှကို ကျွန်ုပ်တို့အား အသေးစိတ် ပြောပြပါ။

Verse 7

सूत उवाच । अस्ति सागरपर्यंते विटंकपुरमुत्तमम् । समुद्रवीचिसंसक्तप्रोच्चप्राकारमण्डनम्

စူတက ဆိုသည်— သမုဒ္ဒရာအနားစွန်း၌ “ဝိတံကပုရ” ဟူသော မြို့တော်အလွန်ကောင်းတစ်မြို့ ရှိ၏။ သမုဒ္ဒရာလှိုင်းများ ထိစပ်နေသော မြင့်မားသည့် မြို့ရိုးများဖြင့် အလှဆင်ထား၏။

Verse 8

तत्राभूद्ब्राह्मणः कश्चित्कुष्ठव्याधिसमन्वितः । पूर्वकर्मविपाकेन यौवनेसमुपस्थिते

အဲဒီမှာ ကုဋ္ဌရောဂါ (အရေပြားရောဂါ) ခံစားနေရသော ဘြာဟ္မဏတစ်ဦး ရှိခဲ့၏။ အတိတ်ဘဝက ကံ၏ အကျိုးပေါက်လာမှုကြောင့် ယောဝနအရွယ်၌ ထိုရောဂါသည် သူ့ထံ ရောက်လာခဲ့၏။

Verse 9

तस्य भार्याऽभवत्साध्वी कुलीना शीलमंडना । तथाभूतमपि प्रायः सा पश्यति यथा स्मरम्

သူ၏ဇနီးသည် သာဓွီမိန်းမတစ်ဦးဖြစ်၍ မျိုးရိုးမြင့်ကာ သီလကောင်းမြတ်ဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသူဖြစ်၏။ သူသည် ထိုသို့ဒုက္ခရောက်နေသော်လည်း နာမည်ကြီးသကဲ့သို့ မိမိချစ်သူအဖြစ်ပင် အများအားဖြင့် ဆက်လက်မြင်မြတ်ခဲ့၏။

Verse 10

औषधानि विचित्राणि महार्घ्याण्यपि चाददे । तदर्थमुपलेपांश्च पथ्यानि विविधानि च

နាងသည် အမျိုးမျိုးသော ဆေးဝါးများကို စုဆောင်းယူဆောင်ခဲ့ပြီး တန်ဖိုးကြီးသည့် ဆေးများကိုပါ ရယူခဲ့၏။ ထိုအတွက် ဆေးလိမ်းပတ်များနှင့် သင့်လျော်သော အာဟာရနှင့် စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းမှု အမျိုးမျိုးကိုလည်း ပြင်ဆင်ခဲ့၏။

Verse 11

तथा भिषग्वरान्नित्यमानिनाय च सादरम् । तदर्थे न गुणस्तस्य तथापि स्याच्छरीरजः

ထိုနည်းတူ နေ့စဉ် အကောင်းဆုံး ဆရာဝန်များကိုလည်း လေးစားစွာ ဖိတ်ခေါ်လာခဲ့၏။ သို့ရာတွင် ထိုအတွက် အကျိုးမရခဲ့ဘဲ ကိုယ်ခန္ဓာမှ ရောဂါဒုက္ခသည် ဆက်လက်တည်ရှိနေ၏။

Verse 12

यथायथा स गृह्णाति भेषजानि द्विजोत्तमाः । कुष्ठेन सर्वगात्रेषु व्याप्यते च तथातथा

အို ဗြာဟ္မဏအထွတ်အမြတ်တို့၊ သူသည် ဆေးဝါးကို ထပ်ခါထပ်ခါ သောက်သုံးသလောက် အလားတူပင် ကုဋ္ဌရောဂါသည် ကိုယ်အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်း အားလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွား၏။

Verse 13

अथैवं वर्तमानस्य तस्य विप्रवरस्य च । गृहेऽतिथिः समायातः कश्चित्पांथः श्रमान्वितः

ထိုသို့နေထိုင်နေစဉ် အထွတ်အမြတ် ဗြာဟ္မဏကြီး၏ အိမ်သို့ လမ်းခရီးကြောင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်သော ခရီးသွားတစ်ဦးသည် ဧည့်သည်အဖြစ် ရောက်လာ၏။

Verse 14

अथ विप्रं गृहं प्राप्तं दृष्ट्वा तस्य सती प्रिया । अज्ञातमपिसद्भक्त्या सूपचारैरतोषयत्

ထိုအခါ ဗြာဟ္မဏသည် အိမ်သို့ ရောက်လာသည်ကို မြင်၍၊ အကျင့်သီလပြည့်စုံသော သူ၏ဇနီးချစ်သူသည် မသိသူဖြစ်သော်လည်း သဒ္ဓါစစ်နှင့် သင့်လျော်သော ဧည့်ဝတ်ပြုမှုများဖြင့် သူ့ကို ပျော်ရွှင်စေ하였다။

Verse 15

अथ तं स्नातमाचांतं कृताहारं द्विजोत्तमम् । विश्रान्तं शयने विप्रः प्रोवाच स गृहाधिपः

ထို့နောက် ဗြာဟ္မဏအထူးမြတ်သူသည် ရေချိုး၍ အာစမန ပြုကာ အစာစားပြီး အိပ်ရာပေါ်တွင် အနားယူသော်၊ အိမ်ရှင်ဗြာဟ္မဏက သူ့အား စကားဆို하였다။

Verse 16

तेजोऽन्वितं यथा भानुं रूपौदार्यगुणान्वितम् । यौवने वर्तमानं च मूर्तं काममिवापरम्

သူသည် နေရောင်ကဲ့သို့ တောက်ပ၍ ရုပ်ရည်လှပမှု၊ ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် ကောင်းဂုဏ်များ ပြည့်စုံသည်။ ယောဝနအရွယ်၌ တည်ရှိကာ ကာမဒေဝ တစ်ပါးက ရုပ်ထင်ပေါ်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်하였다။

Verse 17

कुष्ठ्युवाच । कुत आगम्यते विप्र क्व यास्यसि वदाऽधुना । एवं लावण्ययुक्तोऽपि किमेकाकी यथार्तिभाक्

ကুষ্ঠရောဂါရှိသူက ပြောသည်—“အို ဗြာဟ္မဏ၊ သင် ဘယ်ကလာသနည်း၊ ယခု ဘယ်သို့ သွားမည်နည်း။ လှပသော်လည်း အဘယ်ကြောင့် တစ်ယောက်တည်း၊ ဒုက္ခဝန်ထမ်းသကဲ့သို့ နေရသနည်း?”

Verse 18

पथिक उवाच । अस्ति कान्तीपुरीनाम पुरंदरपुरी यथा । सुस्थितैः सेविता नित्यं जनैर्धर्मव्रतान्वितैः

ခရီးသွားက ပြောသည်—“ကာန္တီပူရီ ဟူသော မြို့တစ်မြို့ ရှိ၏။ ပုရန္ဒရ (အိန္ဒြ) ၏ မြို့ကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး၊ ဓမ္မနှင့် ဝရတများကို ထိန်းသိမ်းသော တည်ကြည်သူများက နေ့စဉ် နေထိုင်ကာ ဂုဏ်ပြုဆောင်ရွက်ကြ၏။”

Verse 19

तस्यामहं कृतावासो गृहस्थाश्रममावहन् । ग्रस्तः कुष्ठेन रौद्रेण यथा त्वं द्विजसत्तम

ထိုနေရာ၌ အိမ်ထောင်ရှင်အာရှ్రమကို ထမ်းဆောင်၍ ငါနေထိုင်ခဲ့၏။ သို့သော် ကြမ်းတမ်းသော အရေပြားရောဂါ(လက်ပရိုစီ)က ငါ့ကို ဖမ်းဆီးနှိပ်စက်ခဲ့သည်—အို ဗြာဟ္မဏအထူးမြတ်၊ သင်ကဲ့သို့ပင်။

Verse 20

ततः श्रुतं मया तावत्पुराणे स्कान्दसंज्ञिते । भास्करत्रितयं भूमौ सर्वव्याधिविनाशनम्

ထို့နောက် “စကန္ဒ” ဟုခေါ်သော ပုရာဏ၌ ငါကြားသိခဲ့သည်မှာ—မြေပြင်ပေါ်တွင် “ဘ္ဟာစ్కရ-ထရိတယ” (နေသုံးပါး) ဟူသော တီရ္ထသန့်ရှင်းရာရှိ၍ ရောဂါအားလုံးကို ဖျက်ဆီးနိုင်သည်ဟူ၏။

Verse 21

ततो निर्वेदमापन्नो भेषजैः क्लेशितश्चिरम् । क्षारैश्चाम्लैः कषायैश्च कटुकैरथ तिक्तकैः

ထို့နောက် ငါသည် စိတ်ပျက်နာကျင်မှုသို့ ကျရောက်၍ ဆေးဝါးများကြောင့် အချိန်ကြာမြင့်စွာ နှိပ်စက်ခံရ၏—အယ်လ်ကာလီဆေး၊ ချဉ်သောဆေး၊ ခါးသက်တင်းကျပ်သောဆေး၊ စပ်သောဆေး၊ ခါးသောဆေးတို့ဖြင့်။

Verse 22

ततो विनिश्चयं चित्ते कृत्वा गृह्य धनं महत् । मुण्डीरस्वामिनं गत्वा स्थितस्तस्यैव सन्निधौ

ထို့နောက် စိတ်ထဲ၌ အဆုံးအဖြတ်ခိုင်မာစွာ ချမှတ်၍ ငွေကြေးအများကို ယူဆောင်ကာ မုဏ္ဍီရစ్వာမင် ထံသို့ သွားပြီး ထိုဘုရား၏ နီးကပ်သော ရှေ့တော်၌ပင် နေထိုင်ခဲ့၏။

Verse 23

ततः प्रातः समुत्थाय नित्यं पश्यामि तं विभुम् । पूजयामि स्वशक्त्या च प्रणमामि ततः परम्

ထို့နောက် မနက်တိုင်း အစောထ၍ အလုံးစုံကို လွှမ်းမိုးသော သခင်တော်ကို နေ့စဉ် မြင်တွေ့၏။ ငါသည် မိမိစွမ်းအားအတိုင်း ပူဇော်ကာ ထို့နောက် ထပ်မံထပ်မံ ဦးချကန်တော့၏။

Verse 24

सूर्यवारे विशेषेण निराहारो यतेन्द्रियः । करोमि जागरं रात्रौ गीतवादित्रनिःस्वनैः

အထူးသဖြင့် တနင်္ဂနွေနေ့တွင် အစာမစားဘဲ အင်္ဒြိယများကို ထိန်းချုပ်ကာ ညလုံးပတ်လုံး ဂီတသီချင်းနှင့် တူရိယာသံများ၏ မြည်သံနှင့်အတူ ညအိပ်မပျော် စောင့်တော်မူ၏။

Verse 25

ततः संवत्सरस्यांते तं प्रणम्य दिनाधिपम् । कालप्रियं ततः पश्चाच्छ्रद्धया परया युतः

ထို့နောက် တစ်နှစ်ကုန်ဆုံးသည့်အခါ နေ့၏အရှင် (နေမင်း) ကို ဦးချကန်တော့ပြီး၊ ထို့နောက် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော သဒ္ဓါဖြင့် ပြည့်စုံကာ Kālapriya သို့ ဆက်လက်သွားရောက်하였다။

Verse 26

तेनैव विधिना विप्र तस्यापि दिवसेशितुः । पूजां करोमि मध्याह्ने श्रद्धा पूतेन चेतसा

အို ဗြာဟ္မဏာ၊ ထိုနည်းလမ်းတူညီသည့်အတိုင်းပင် နေ့၏အရှင်ကို မွန်းတည့်ချိန်တွင် သဒ္ဓါကြောင့် စင်ကြယ်သည့် စိတ်ဖြင့် ပူဇော်ပွဲကိုလည်း ငါပြုလုပ်၏။

Verse 27

ततोऽपि वत्सरस्यांते तं प्रणम्याथ शक्तितः । मूलस्थानं गतो देवमपरस्यां दिशि स्थितम्

ထို့နောက် ထပ်မံတစ်နှစ်ကုန်ဆုံးသည့်အခါ မိမိစွမ်းအားအတိုင်း ထိုဘုရားကို ဦးချကန်တော့ပြီး၊ အနောက်ဘက်ဦးတည်ရာ၌ တည်ရှိသော ဒေဝတားထံသို့ မူလနေရာ (mūlasthāna) သို့ သွားရောက်하였다။

Verse 28

तेनैव विधिना पूजा तस्यापि विहिता मया । संध्याकाले द्विजश्रेष्ठ यावत्संवत्सरं स्थितः

အို ဒွိဇမြတ်၊ ထိုနည်းလမ်းတူညီသည့်အတိုင်း ထိုဒေဝတားကိုလည်း ညနေဆည်းဆာချိန်တွင် ပူဇော်ခဲ့ပြီး၊ တစ်နှစ်ပတ်လုံး ထိုနေရာ၌ နေထိုင်ခဲ့၏။

Verse 29

ततः संवत्सरस्यांते स्वप्ने मां भास्करोऽब्रवीत् । समेत्य प्रहसन्विप्रः संप्रहृष्टेन चेतसा

ထို့နောက် နှစ်ကုန်ချိန်တွင် အိပ်မက်ထဲ၌ ဘာස්ကရာ (နေမင်း) သည် ကျွန်ုပ်အား မိန့်တော်မူ၏—အပြုံးဖြင့် နီးကပ်လာသော ဗြာဟ္မဏသည် စိတ်နှလုံး ပျော်ရွှင်လန်းဆန်းနေ၏။

Verse 30

परितुष्टोऽस्मि ते विप्र कर्मणाऽनेन भक्तितः । ममाराधनजेनैव तस्मात्कुष्ठं प्रयातु ते

«အို ဗြာဟ္မဏာ၊ သင်၏ ဘက္တိဖြင့် ပြုသော ဤကောင်းမှုကြောင့် ငါသည် သင့်ကို ကျေနပ်နှစ်သက်၏။ ငါ့ကို ပူဇော်အာရాధနာပြုခြင်းမှ ပေါ်လာသော အာနုဘော်တန်ခိုးဖြင့်—ထို့ကြောင့် သင့်၏ ကုဋ္ဌရောဂါ ပျောက်ကင်းပါစေ»။

Verse 31

गच्छ शीघ्रं द्विजश्रेष्ठ श्रांतोऽसि निजमंदिरम् । पश्य बंधुजनं सर्वं सोत्कण्ठं तत्कृते स्थितम्

«အမြန်သွားလော့၊ ဒွိဇအထူးမြတ်၊ သင်ပင်ပန်းနေပြီ—မိမိအိမ်သို့ ပြန်လော့။ သင့်အတွက် စိတ်ပူပန်၍ မျှော်လင့်တမ်းတနေသော ဆွေမျိုးသားချင်း အားလုံးကို ကြည့်လော့»။

Verse 32

त्वया हृतं पुरा रुक्मं ब्राह्मणस्य महात्मनः । तेन कर्मविपाकेन कुष्ठव्याधिरुपस्थितः

«ယခင်က သင်သည် မဟာတမန် ဗြာဟ္မဏတစ်ဦး၏ ရွှေကို ခိုးယူခဲ့၏။ ထိုကံ၏ အကျိုးပွင့်ရင့်ခြင်းကြောင့် ကုဋ္ဌရောဂါသည် သင့်ထံ ရောက်လာခဲ့သည်»။

Verse 33

स मया नाशितस्तुभ्यं प्रहृष्टेनाधुना द्विज । एतज्ज्ञात्वा न कर्तव्यं सुवर्णहरणं पुनः

«ယခု အို ဒွိဇ၊ ငါသည် ပျော်ရွှင်သောစိတ်ဖြင့် သင့်အတွက် ထိုဒုက္ခကို ဖျက်ဆီးပြီးပြီ။ ဤအရာကို သိပြီးနောက် ရွှေခိုးယူခြင်းကို နောက်တစ်ဖန် မပြုလုပ်ရ»။

Verse 34

दृश्यन्ते ये नरा लोके कुष्ठव्याधिसमाकुलाः । सुवर्णहरणं सर्वैस्तैः कृतं पापकर्मभिः

လောက၌ မြင်ရသော လူတို့အနက် ကုဋ္ဌရောဂါဖြင့် ပင်ပန်းနေသူတို့သည်—အပြစ်ကံပြုသူတို့အားလုံးက ရွှေကို ခိုးယူခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်၏။

Verse 35

तस्माद्देयं यथाशक्त्या न स्तेयं कनकं बुधैः । इच्छद्भिः परमं सौख्यं स्वशरीरस्य शाश्वतम्

ထို့ကြောင့် ကိုယ်တတ်နိုင်သလောက် ဒါနပေးလှူရမည်။ ပညာရှိတို့သည် ရွှေကို မခိုးရ။ ကိုယ်ခန္ဓာအတွက် အမြင့်ဆုံး ကောင်းကျိုးနှင့် တည်မြဲသော သက်သာချမ်းသာကို လိုလားသူတို့သည် ထိုသို့ ပြုရမည်။

Verse 36

एवमुक्त्वा सहस्रांशुस्ततश्चादर्शनं गतः । अहं च विस्मयाविष्टः प्रोत्थितः शयनाद्द्रुतम्

ဤသို့ ပြောပြီးနောက် သဟသ္ရాంశု (နေမင်း) သည် မျက်စိရှေ့မှ ပျောက်ကွယ်သွား၏။ ငါလည်း အံ့ဩခြင်းဖြင့် ပြည့်နှက်ကာ အိပ်ရာမှ လျင်မြန်စွာ ထလာ၏။

Verse 37

यावत्पश्यामि देहं स्वं कुष्ठव्याधिपरिच्युतम् । द्वादशार्कप्रभं दिव्यं यथा त्वं पश्यसे द्विज

ထို့နောက် ငါသည် ကိုယ်ခန္ဓာကို ကုဋ္ဌရောဂါမှ လွတ်ကင်းသွားသည်ကို မြင်၏။ ၎င်းသည် ဒေဝတသဘောဖြင့် တောက်ပကာ နေတစ်ဆယ်နှစ်လုံးကဲ့သို့ ရောင်လင်း၍၊ သင်မြင်သကဲ့သို့ပင်၊ အို ဗြာဟ္မဏ။

Verse 38

तस्मात्त्वमपि विप्रेंद्र भक्त्या तद्भास्करत्रयम् । अनेन विधिना पश्य येन कुष्ठं प्रशाम्यति

ထို့ကြောင့် အို ဗိပ္ရဣန္ဒြ (ဗြာဟ္မဏတို့၏ အထွဋ်)၊ သင်လည်း ဘက္တိဖြင့် ဘာස්ကရသုံးပါး (နေသုံးပါး) ကို ဤနည်းအတိုင်း ဖူးမြင်လော့။ ဤနည်းဖြင့် ကုဋ္ဌရောဂါ သက်သာငြိမ်းစေသည်။

Verse 39

किमौषधैः किमाहांरैः कटुकैरपि योजितैः । सर्वव्याधिप्रणाशेशे स्थितेऽस्मिन्भास्करत्रये

ရောဂါအားလုံးကို ဖျက်ဆီးနိုင်သော အမြတ်ဆုံး «ဘ္ဟာစ్కရ-သုံးပါး» ဤနေရာ၌ တည်ရှိနေသော် မည်သို့ ဆေးဝါးများ၊ သို့မဟုတ် ခါးစပ်သော ဆေးရောနှောချက်များကို လိုအပ်မည်နည်း။

Verse 40

स्वस्ति तेऽस्तु गमिष्यामि सांप्रतं तां पुरीं प्रति । गृहेऽद्य तव विश्रांतो यथा विप्र निजे गृहे

သင်၌ ကောင်းကျိုးမင်္ဂလာ ရှိပါစေ။ ယခု ငါသည် ထိုမြို့သို့ သွားမည်။ ယနေ့ ငါသည် သင်၏အိမ်၌ အနားယူခဲ့သည်၊ အို ဗြာဟ္မဏ၊ ကိုယ့်အိမ်၌ အနားယူသကဲ့သို့။

Verse 41

एवमुक्तः स पांथेन तेन विप्रः स कुष्ठभाक् । वीक्षांचक्रे ततो वक्त्रं स्वपत्न्या दुःखसंयुतः

ထိုခရီးသွား၏ စကားကို ကြားရသော် ကုဋ္ဌရောဂါ ခံစားနေရသော ဗြာဟ္မဏသည် ထို့နောက် ဝမ်းနည်းခြင်းနှင့် ပြည့်နှက်သောစိတ်ဖြင့် မိမိဇနီး၏ မျက်နှာကို ကြည့်လိုက်၏။

Verse 42

साऽब्रवीद्युक्तमुक्तं ते पांथेनानेन वल्लभ । तस्मात्तत्र द्रुतं गच्छ यत्र तद्भास्करत्रयम्

သူမက ပြော၏—“ချစ်ခင်ရသောခင်ပွန်း၊ ဤခရီးသွားက သင့်အား ပြောသမျှသည် အမှန်တကယ် သင့်လျော်၏။ ထို့ကြောင့် ဘ္ဟာစ్కရ-သုံးပါး ရှိရာအရပ်သို့ အမြန်သွားပါ။”

Verse 43

अहं त्वया समं तत्र शुश्रूषानिरता सती । गमिष्यामि न संदेहस्तस्माद्गच्छ द्रुतं विभो

“ကျွန်မလည်း သင်နှင့်အတူ ထိုနေရာသို့ သွားမည်၊ ဝန်ဆောင်မှု၌ တည်ကြည်၍ သစ္စာရှိသော မိန်းမအဖြစ်။ သံသယမရှိပါ၊ ထို့ကြောင့် အို မြတ်နိုးထိုက်သူ၊ အမြန်သွားပါ။”

Verse 44

एवमुक्तस्तया सोऽथ वित्तमादाय भूरिशः । प्रस्थितः कांतया सार्धं मुण्डीरस्वामिनं प्रति

ထိုသို့ သူမ၏စကားကြောင့် လှုံ့ဆော်ခံရသဖြင့် သူသည် ငွေကြေးဥစ္စာများစွာကို စုဆောင်းယူကာ ချစ်သူမနှင့်အတူ မုဏ္ဍီရစွာမင် ဘုရားထံသို့ ထွက်ခွာသွား၏။

Verse 45

प्रतिज्ञया गमिष्यामि द्रष्टुं तद्देवतात्रयम् । मुंडीरं कालनाथं च मूल स्थानं च भास्करम्

“ကျွန်ုပ်၏ကတိသစ္စာအရ ထိုဘုရားသုံးပါးကို မြင်တွေ့ရန် သွားမည်—မုဏ္ဍီရ၊ ကာလနာထ၊ နှင့် မူလနေရာ (မူလသ္ထာန) ရှိ ဘာස්ကရ” ဟုဆို၏။

Verse 46

ततः कृच्छ्रेण महता कुष्ठव्याधिसमाकुलः । हाटकेश्वरजे क्षेत्रे संप्राप्तः स द्विजोत्तमाः

ထို့နောက် အလွန်ခက်ခဲစွာ၊ ကုဋ္ဌရောဂါ (အရေပြားရောဂါ) ကြောင့် နာကျင်ပင်ပန်းလျက် ထိုအထူးမြတ်သော ဗြာဟ္မဏသည် ဟာဋကေရှ္ဝရ၏ သန့်ရှင်းသော နယ်မြေသို့ ရောက်ရှိလာ၏။

Verse 47

तद्दृष्ट्वा सुमहत्क्षेत्रं तापसौघनिषेवितम् । निर्विण्णः कुष्ठरोगेण पथि श्रांतोऽब्रवीत्प्रियाम्

ထိုအလွန်ကြီးမားသော သန့်ရှင်းရာဒေသကို မြင်လျှင်၊ တပသများအစုအဝေးက လာရောက်နေထိုင်ရာဖြစ်သဖြင့်၊ ကုဋ္ဌရောဂါကြောင့် စိတ်ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ကာ လမ်းခရီးတွင် မောပန်းနေသော သူသည် ချစ်ဇနီးအား ပြောဆို၏။

Verse 48

अहं निर्वेदमापन्नो रोगेणाथ बुभुक्षया । मुण्डीरस्वामिनं यावन्न शक्रोमि प्रसर्पितुम्

“ရောဂါနှင့် ဆာလောင်မှုကြောင့် ကျွန်ုပ် စိတ်ပျက်အားငယ်လာပြီ။ မုဏ္ဍီရစွာမင် ဘုရားထံအထိ ရှေ့သို့ လှုပ်ရှားသွားနိုင်ခြင်း မရှိတော့ပါ” ဟုဆို၏။

Verse 49

तस्मादत्रैव देहं स्वं विहास्यामि न संशयः । त्वं गच्छ स्वगृहं कांते सार्थमासाद्य शोभनम्

ထို့ကြောင့် ငါသည် ဤနေရာ၌ပင် ငါ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို စွန့်လွှတ်မည်မှာ မလွဲဧကန်ဖြစ်၏။ ချစ်လှစွာသော ဇနီးသည်၊ သင်သည် ဘေးကင်းသော ခရီးသွားအဖွဲ့နှင့် ပူးပေါင်း၍ အိမ်သို့ ပြန်လည်သွားရောက်လော့။

Verse 50

पत्न्युवाच । अभुक्ते त्वयि नो भुक्तं कदाचित्कांत वै मया । एकांतेऽपि महाभाग न सुप्तं जाग्रति त्वयि

ဇနီးသည်က ဆိုလေ၏ - 'ချစ်လှစွာသော အရှင်၊ အရှင် မစားသောက်ရသေးမီ ကျွန်ုပ်သည် မည်သည့်အခါမျှ မစားသောက်ခဲ့ပါ။ အို ကံကောင်းသော အရှင်၊ အရှင် နိုးကြားနေစဉ်တွင် ကျွန်ုပ်သည် သီးသန့်နေရသည့်တိုင် မည်သည့်အခါမျှ မအိပ်စက်ခဲ့ပါ။'

Verse 51

तस्मादेतन्महाक्षेत्रं संप्राप्य त्वां व्यवस्थितम् । परलोकाय संत्यज्य कथं गच्छाम्यहं गृहम्

ထို့ကြောင့် ဤမြတ်သော နယ်မြေသို့ ရောက်ရှိပြီး တမလွန်ဘဝအတွက် အရှင် ဆုံးဖြတ်ချက်ချသည်ကို တွေ့မြင်ရပါလျက် အရှင့်ကို စွန့်ပစ်၍ အိမ်သို့ ကျွန်ုပ် မည်သို့ ပြန်နိုင်ပါမည်နည်း။

Verse 52

दर्शयिष्ये मुखं तेषां त्वया हीना अहं कथम् । बांधवानां गुरूणां च अन्येषां सुदृदा मपि

အရှင့်ကို ဆုံးရှုံးရပြီးနောက် ကျွန်ုပ်၏ မျက်နှာကို ဆွေမျိုးများ၊ ဆရာသမားများနှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သူများအား ကျွန်ုပ် မည်သို့ ပြနိုင်ပါမည်နည်း။

Verse 53

तस्मात्त्वया समं नाथ प्रवेक्ष्यामि हुताशनम् । स्नेहपाशविनिर्बद्धा सत्येनात्मानमालभे

ထို့ကြောင့် အို အရှင်၊ ကျွန်ုပ်သည် အရှင်နှင့်အတူ မီးထဲသို့ ဝင်ပါမည်။ ချစ်ခြင်းမေတ္တာကြိုးဖြင့် မြဲမြံစွာ ဖွဲ့နှောင်ထားလျက် ကျွန်ုပ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အမှန်တရားဖြင့် ပူဇော်ပါ၏။

Verse 54

यावतस्तव संजाता उपवासा महामते । तावंतश्च तथास्माकं कथं गच्छामि तद्गृहम्

အမြော်အမြင်ကြီးသူရေ၊ သင်၌ ဖြစ်ပေါ်လာသော ဥပဝါသ (အစာရှောင်) များ အရေအတွက် မျှတူတူ ငါ၌လည်း ရှိ၏။ ထို့ကြောင့် ထိုအိမ်သို့ ငါ မည်သို့ ပြန်သွားနိုင်မည်နည်း။

Verse 55

एवं तस्या विदित्वा स निश्चयं ब्राह्मणस्तदा । चितिं कृत्वा तु दाहार्थं तया सार्धे ततोऽविशत्

ထိုအခါ ဗြာဟ္မဏသည် သူမ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို သိမြင်ပြီး၊ မီးသင်္ချိုင်းတိုင် (चितिं) ကို မီးရှို့ရန် တည်ဆောက်ကာ၊ ထို့နောက် သူမနှင့်အတူ ထိုမီးတိုင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်하였다။

Verse 56

भास्करं मनसि ध्यात्वा यावदग्निं समाददे । तावत्पश्यति चाग्रस्थं सुदीप्तं पुरुषत्रयम्

သူသည် စိတ်၌ ဘာစ్కရ (နေမင်း) ကို ဓ്യာနပြုကာ မီးကို ယူမည်ဟု လှမ်းသည့်အခါ၊ မျက်နှာရှေ့၌ တောက်ပလင်းလက်သော လူသုံးဦးကို မြင်တွေ့하였다။

Verse 57

तद्दृष्ट्वा विस्मयाविष्टः क एते पुरुषास्त्रयः । न कदाचिन्मया दृष्टा ईदृक्तेजःसमन्विताः

ထိုကို မြင်သော် အံ့ဩခြင်းဖြင့် လွှမ်းမိုးကာ— “ဤလူသုံးဦးသည် မည်သူနည်း။ ဤသို့သော တေဇော (အလင်းတန်ခိုး) နှင့် ပြည့်စုံသူတို့ကို ငါ မည်သည့်အခါမျှ မမြင်ဖူး” ဟု ဆို하였다။

Verse 58

पुरुषा ऊचुः । मा त्वं मृत्युपथं गच्छ कृत्वा वैराग्यमाकुलः । व्यावृत्य स्वगृहं गच्छ स्व भार्यासहितो द्विज

တောက်ပသော သတ္တဝါတို့က ပြောကြသည်— “ဝိရာဂျ (လောကစွန့်ခြင်း) အလှုပ်အရှားကြောင့် စိတ်ရှုပ်ထွေးကာ သေမင်းလမ်းသို့ မသွားနှင့်။ ပြန်လှည့်၍ ကိုယ့်အိမ်သို့ သွားလော့၊ ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) ရေ၊ ကိုယ့်ဇနီးနှင့်အတူ။”

Verse 59

ब्राह्मण उवाच । प्रतिज्ञाय मया पूर्व गृहं मुक्तं निजं यतः । मुण्डीरस्वामिनं दृष्ट्वा तथाऽन्यं कालवल्लभम्

ဗြာဟ္မဏက ပြော၏။ «အရင်က ငါက သစ္စာကတိပြုခဲ့သဖြင့် ကိုယ့်အိမ်ကို စွန့်လွှတ်ခဲ့သည်။ မုဏ္ဍီရစွာမင်ကို မြင်ပြီးနောက်၊ ထို့ပြင် ကာလဝလ္လဘကိုလည်း မြင်ခဲ့သည်»။

Verse 60

मूलस्थानं च कर्तव्यं ततः सस्यप्रभक्षणम् । सोऽहं तानविलोक्याथ कथं गच्छामि मन्दिरम् । भक्षयामि तथा सस्यं तेन त्यक्ष्यामि जीवितम्

«အရင်ဆုံး အမြစ်အပင်တို့ကိုသာ စားသောက်နေထိုင်ရမည်၊ ထို့နောက်မှ စပါးနှံကို စားရမည်။ ယခု သင်တို့ကို မြင်ပြီးနောက် ငါ ဘယ်လို အိမ်သို့ ပြန်နိုင်မည်နည်း။ သို့သော်လည်း ငါ စပါးနှံကို စားမည်၊ ထိုကြောင့် ငါ့အသက်ကို စွန့်မည်»။

Verse 61

पुरुषा ऊचुः । वयं ते भास्करा ब्रह्मंस्त्रयोऽत्रैव समागताः । त्वद्भक्त्याकृष्टमनसो ब्रूहि किं करवामहे

လူတို့က ပြော၏။ «အို ဘာစ్కရာ (နေမင်း)၊ အို ဂုဏ်ထူးမြတ်သော ဗြာဟ္မဏ၊ ဤနေရာတွင် ဘာစ్కရာ သုံးပါးတို့ စုဝေးလာကြသည်။ သင်၏ ဘက္တိကြောင့် စိတ်နှလုံး ဆွဲငင်ခံရ၍ လာခဲ့ကြ၏။ ဘာကို လုပ်ရမည်နည်း၊ ပြောပါ»။

Verse 62

ब्राह्मण उवाच । यदि यूयं समायाताः स्वयमेव ममांतिकम् । त्रयोऽपि भास्करा नाशमेष कुष्ठः प्रगच्छतु

ဗြာဟ္မဏက ပြော၏။ «သင်တို့သည် ကိုယ့်ဆန္ဒဖြင့် ငါ့အနီးသို့ ရောက်လာကြသဖြင့်—အို ဘာစ్కရာ သုံးပါး—ဤကူဋ္ဌရောဂါသည် ယခု ထွက်ခွာ၍ ပျက်စီးပါစေ»။

Verse 63

तथाऽत्रैव सदा स्थेयं क्षेत्रे युष्माभिरेव हि । सांनिध्यं त्रिषु लोकेषु गन्तव्यं च यथा पुरा

«ထို့အပြင် သင်တို့သည် ဤပုဏ္ဏကွင်း (ကေတ္တရ) တွင် အမြဲတမ်း ဤနေရာ၌ပင် တည်နေကြရမည်။ ထို့ပြင် ယခင်ကကဲ့သို့ သုံးလောကလုံးတွင် သင်တို့၏ သာသနာတော်ရှိနေခြင်း (စန္နိဓိ) ကို ပေးအပ်ရန် သွားရမည်»။

Verse 64

भास्करा ऊचुः । एवं विप्र करिष्यामः स्थास्यामो ऽत्र सदा वयम् । त्वं चापि रोगनिर्मुक्तः सुखं प्राप्स्यस्यनुत्तमम्

ဘ္ဟာစ్కရာတို့က ဆိုကြသည်။ «ဤသို့ပင် ဖြစ်စေ၊ ဗြာဟ္မဏာ။ ငါတို့သည် ဤအတိုင်း ပြုမည်။ ငါတို့သည် ဤနေရာ၌ အမြဲတမ်း နေမည်။ သင်လည်း ရောဂါကင်းလွတ်၍ အလွန်မြင့်မြတ်သော ချမ်းသာကို ရမည်»။

Verse 65

प्रासादत्रितयं तस्मादस्मदर्थं निरूपय । येन त्रिकालमासाद्य गच्छामः संनिधिं द्विज

«ထို့ကြောင့် ဗြာဟ္မဏာ၊ ငါတို့အတွက် ဘုရားကျောင်း သုံးဆောင်ကို စီစဉ်ပေးပါ။ ထိုသို့ သုံးချိန် (မနက်၊ မွန်း၊ ညနေ) တွင် လာရောက်ကပ်လှူလျှင် ငါတို့၏ သန့်ရှင်းသော နီးကပ်တည်ရှိမှုကို ပေးအပ်နိုင်မည်»။

Verse 66

एवमुक्त्वा तु ते सर्वे गताश्चाद्दर्शनं ततः । सोऽपि पश्यति कायं स्वं यावद्रोगविवर्जितम्

ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် သူတို့အားလုံးသည် မျက်စိရှေ့မှ ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။ ထို့နောက် သူလည်း မိမိ၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို ကြည့်ရာ ရောဂါကင်းစင်လုံးဝ ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့မြင်၏။

Verse 67

द्वादशार्क प्रतीकाशं सर्वलक्षणलक्षितम् । ततः प्रोवाच तां भार्यां विनयावनतां स्थिताम्

သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာသည် နေတစ်ဆယ့်နှစ်လုံးကဲ့သို့ တောက်ပ၍ မင်္ဂလာလက္ခဏာ အားလုံးနှင့် ပြည့်စုံသည်။ ထို့နောက် ယဉ်ကျေးစွာ ခေါင်းငုံ့ရပ်နေသော ဇနီးအား သူက ပြောဆို၏။

Verse 68

पश्य त्वं सुभ्रूर्मे गात्रं यादृग्रूपं पुनः स्थितम् । प्रसादाद्देवदेवस्य भास्करस्यांशुमालिनः

«အို မျက်ခုံးလှသူရေ၊ ငါ့ကိုယ်ခန္ဓာကို ကြည့်ပါ—ယခင်ပုံသဏ္ဌာန်သို့ မည်သို့ ပြန်လည်တည်လာသည်ကို။ ဤသည်မှာ ရောင်ခြည်မော်လီ ဘ္ဟာစ్కရာ၊ ဒေဝတို့၏ ဒေဝတော်၏ ကရုဏာတော်ကြောင့်ပင်»။

Verse 69

सोऽहमत्र स्थितो नित्यं पूजयिष्यामि भास्करम् । न यास्यामि पुनः सद्म सत्यमेतन्मयोदितम्

ထို့ကြောင့် ငါသည် ဤနေရာ၌ အမြဲတမ်း နေထိုင်၍ ဘာස්ကရ (နေမင်း) ကို ပူဇော်မည်။ ငါသည် အိမ်သို့ ထပ်မံ မပြန်တော့—ဤသည်မှာ ငါပြောသော အမှန်တရား ဖြစ်သည်။

Verse 72

त्रयाणामपि तेषां तु साध्वर्चाः शास्त्रसूचिताः । स्थापयामास सूर्याणां हस्तार्के सूर्यवासरे

သူတို့သုံးဦးအတွက်လည်း ကျမ်းစာညွှန်ကြားသည့်အတိုင်း သင့်လျော်သော ပူဇော်နည်းများကို ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် နေမင်းသည် ဟတ္တာ (Hasta) နက္ခတ်၌ ရှိစဉ်၊ တနင်္ဂနွေနေ့တွင် နေမင်းရုပ်တော်များကို တည်ထောင်하였다။

Verse 73

ततस्ताः पुष्पधूपाद्यैः समभ्यर्च्य चिरं द्विजः । त्रिसंध्यं क्रमशः प्राप्तो देहांते भास्करालयम्

ထို့နောက် ဒွိဇ (ဗြာဟ္မဏ) သည် ပန်း၊ နံ့သာနှင့် အခြားအရာများဖြင့် အချိန်ကြာမြင့်စွာ ပူဇော်ခဲ့သည်။ ထို့ပြင် နေ့စဉ် သုံးဆန်ဓျာကို အစဉ်လိုက် စည်းကမ်းတကျ ကျင့်ဆောင်၍ ကိုယ်ခန္ဓာအဆုံး၌ ဘာස්ကရ၏ အာလယ (နေမင်း၏ နေရာ) ကို ရောက်ရှိ하였다။

Verse 74

सूत उवाच । एवं ते तत्र संजातास्त्रयोऽपि द्विजसत्तमाः । भास्करा भक्तलोकस्य सर्वव्याधिविनाशकाः

စူတာက ပြောသည်—ဤသို့ပင်၊ အို ဒွိဇတို့အနက် အမြတ်ဆုံးရေ၊ ထိုသုံးဦးသည် ထိုနေရာ၌ ဘာස්ကရ (နေမင်း၏ ရုပ်သဏ္ဍာန်များ) အဖြစ် ပေါ်ထွန်းလာကြ၏။ ဘက္တိရှိသော ပရိသတ်အတွက်လည်း အနာရောဂါ အားလုံးကို ဖျက်ဆီးသူများ ဖြစ်လာကြ၏။

Verse 75

यस्तान्पश्यति काले स्वे यथोक्ते सूरर्यवासरे । स वांछितांल्लभेत्कामान्दुर्लभानपि मानवैः

မည်သူမဆို မိမိအချိန်သင့်တော်သည့်အခါ၊ သတ်မှတ်ထားသည့်အတိုင်း နေမင်း၏နေ့ (တနင်္ဂနွေ) တွင် ထိုတို့ကို မြင်တွေ့ပါက၊ လူသားတို့အတွက် ရယူရန်ခက်ခဲသည့် ဆန္ဒများပင် အလိုရှိသမျှကို ရရှိလိမ့်မည်။