Adhyaya 178

Verse 1

लक्ष्मीरुवाच । एवं राज्यं मया प्राप्तं गौरीपूजा कृते विभो । सौभाग्यं परमं चैव दुर्लभं सर्वयोषिताम्

လက္ခ္မီ မိန့်တော်မူသည်—“အို အင်အားကြီးသောအရှင်၊ ဂေါရီဒေဝီကို ပူဇော်ခြင်းကြောင့် ငါသည် အာဏာအုပ်စိုးမှုကို ရရှိခဲ့၏။ ထို့ပြင် မိန်းမအပေါင်းတို့အတွက် အလွန်ရှားပါးသော အမြင့်ဆုံးသော ကံကောင်းခြင်းကိုလည်း ရရှိခဲ့၏။”

Verse 2

न चापत्यं मया लब्धं तथापि परमेश्वर । तादृशेऽपि च सौभाग्ये तारुण्ये तादृशे स्थिते

“သို့သော်လည်း အို အမြင့်မြတ်ဆုံးသော အရှင်၊ ငါသည် သားသမီးကို မရရှိသေး။ ထိုကဲ့သို့သော ကံကောင်းခြင်းနှင့် ထိုကဲ့သို့သော လူငယ်အရွယ်၌ တည်ရှိနေသော်လည်းပင်။”

Verse 3

दह्यामि तेन दुःखेन दिवानक्तं सुखं न मे । कस्यचित्त्वथ कालस्य दुर्वासा मुनिसत्तमः

“ထိုဒုက္ခကြောင့် ငါသည် မီးလောင်သကဲ့သို့ ပူလောင်၏။ နေ့ညမရွေး ငါ့အတွက် သုခမရှိ။ ထို့နောက် အချိန်တစ်ခဏအကြာတွင် မုနိအထွဋ်အမြတ် ဒုရ္ဝာသာ ရှင်တော်သည် ရောက်လာ၏။”

Verse 4

आनर्ताधिपतेर्हर्म्यं संप्राप्तो गौरवाय सः । चातुर्मास्यकृते चैव मृत्तिकाग्रहणाय च

သူသည် အာနရ္တ၏ အုပ်စိုးရှင်၏ နန်းတော်သို့ ရောက်လာ၍ ထိုအိမ်တော်ကို ဂုဏ်သိက္ခာတိုးစေ၏။ ထို့ပြင် စာတုർമಾಸျ ဝရတကို ဆောင်ရွက်ရန်နှင့် သန့်ရှင်းသော မြေညက်ကို ယူဆောင်ရန်လည်း ဖြစ်၏။

Verse 5

ततः संपूजितो राज्ञा आनर्तेन यथाक्रमम् । दत्त्वार्घ्यं मधुपर्कं च ततः प्रोक्तं प्रणम्य च

ထို့နောက် အာနရတနိုင်ငံ၏ မင်းကြီးသည် အစဉ်အလာအတိုင်း သင့်တင့်စွာ ပူဇော်ဂုဏ်ပြု하였다။ အရဃျနှင့် မဓုပရကကို ဆက်ကပ်ပြီးနောက် ဦးညွှတ်ကန်တော့လျက် စကားဆို၏။

Verse 6

स्वागतं ते मुनिश्रेष्ठ भूयः सुस्वागतं च ते । नान्यो धन्यतमो लोके भूयोऽस्ति सदृशो मया

မုနိအထူးမြတ်ရှင်၊ သင့်အား ကြိုဆိုပါ၏—ထပ်မံ၍ အလွန်ကောင်းမြတ်စွာ ကြိုဆိုပါ၏။ လောက၌ ကျွန်ုပ်ထက် ပိုမိုကံကောင်းသူ မရှိ၊ သင့်ကို လက်ခံရခြင်းကဲ့သို့ ကံကောင်းခြင်း မည်သူမျှ မတူနိုင်။

Verse 7

यौ ते पादौ रजोध्वस्तौ केशैर्मे निर्मलीकृतौ । तद्ब्रूहि किंकरोम्यद्य गृहायातस्य ते मुने

သင်၏ ခြေတော်နှစ်ဖက်သည် ဖုန်တင်နေသော်လည်း ကျွန်ုပ် ဦးညွှတ်ကန်တော့စဉ် ဆံပင်ဖြင့် သန့်စင်ပေးခဲ့ပါသည်။ ထို့ကြောင့် မုနိရှင်၊ ယနေ့ သင် အိမ်သို့ ကြွလာသူအတွက် ကျွန်ုပ် ဘာကို ဆောင်ရွက်ပေးရမည်နည်း ဟောကြားပါ။

Verse 8

अपि राज्यं प्रयच्छामि का वार्तान्येषु वस्तुषु

ကျွန်ုပ်သည် မိမိ၏ နိုင်ငံတော်ကိုတောင် ပေးအပ်နိုင်ပါသည်—အခြားအရာများကိုတော့ ပြောစရာလိုသေးသလား။

Verse 9

दुर्वासा उवाच । चातुर्मासीविधानं ते करिष्ये नृप मंदिरे । मृत्तिकाग्रहणं तावच्छुश्रूषा क्रियतां मम । स तथेति प्रतिज्ञाय मामूचे पार्थिवोत्तमः

ဒုర్వာသာ မုနိက ဆိုသည်– «မင်းကြီးရေ၊ သင်၏ နန်းတော်၌ ကျွန်ုပ်သည် စာတုർമាស്യ ဝိနယကို ဆောင်ရွက်မည်။ သန့်ရှင်းသော မြေညက်ကို ယူဆောင်မချင်း ကျွန်ုပ်အား ဝတ်ပြုစောင့်ရှောက်ပါ» ဟု။ အကောင်းဆုံးသော မင်းကြီးသည် «အဲဒီအတိုင်းပါ» ဟု ကတိပြုကာ ကျွန်ုပ်အား ပြော၏။

Verse 10

शुश्रूषा चास्य कर्तव्या सर्व दैव वरानने । चातुर्मासीव्रतं यावद्देवतार्चनपूर्वकम्

အို မျက်နှာလှသောသူမ၊ ချာတုർമាសယ ဝရတကာလတစ်လျှောက်လုံး နတ်ဘုရားတို့ကို ပူဇော်ခြင်းကို အခြေခံ၍ သူ့အား နည်းလမ်းပေါင်းစုံဖြင့် ဝတ်ပြုစောင့်ရှောက်ရမည်။

Verse 11

बाढमित्येवमुक्त्वाथ मया सर्वमनुष्ठितम् । शुश्रूषार्हं च यत्कर्म दुहितेव पितुर्यथा

«ကောင်းပြီ» ဟုဆိုပြီးနောက် ငါသည် အရာအားလုံးကို ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။ ထို့ပြင် ဝတ်ပြုစောင့်ရှောက်ရန် သင့်တော်သော အလုပ်အားလုံးကို ဖခင်ကို သမီးကဲ့သို့ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

Verse 12

चातुर्मास्यां व्यतीतायां यदा संप्रस्थितो मुनिः । तदा प्रोवाच मां तुष्टः पुत्रि किं करवाणि ते

လေးလအကြာ သန့်ရှင်းရာသီကုန်လွန်ပြီး မုနိသည် ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်သောအခါ၊ စိတ်ကျေနပ်၍ ငါ့အား “သမီးရေ၊ မင်းအတွက် ငါ ဘာလုပ်ပေးရမလဲ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

Verse 13

ततः स भगवान्प्रोक्तः प्रणिपत्य मया मुहुः । अपत्यं नास्ति मे ब्रह्मंस्तेन दह्याम्यहर्निशम्

ထို့နောက် ငါသည် ထိုအရှင်မြတ်အား မကြာခဏ ဦးချ၍ ပြောလေ၏— “အို ဘြာဟ္မဏ၊ ငါ့တွင် သားသမီးမရှိသဖြင့် နေ့ညမပြတ် စိတ်ပူလောင်လျက်ရှိပါသည်။”

Verse 14

ईदृशे सति राज्ञोऽपि यौवने च महत्तरे । तत्त्वं वद मुनिश्रेष्ठ येन स्यान्मम संततिः

“ဘုရင်သည်လည်း လူငယ်အရွယ် အပြည့်အဝရှိသော်လည်း အခြေအနေက ဤသို့ပင် ဖြစ်နေပါသည်။ အို မုနိတို့အထဲ အမြတ်ဆုံး၊ ငါ့တွင် သားသမီးရစေမည့် အမှန်တရားသော နည်းလမ်းကို ပြောပြပါ။”

Verse 15

व्रतेन नियमेनाथ दानेन च हुतेन च । ततः स सुचिरं ध्यात्वा मामुवाच स्मयन्निव

သစ္စာဝတ် (vrata) ဖြင့်၊ စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းမှုဖြင့်၊ ဒါနဖြင့်၊ မီးယဇ် (homa) ဖြင့်… ထို့နောက် သူသည် အချိန်ကြာမြင့်စွာ စိတ်တည်ငြိမ်စွာ ဆင်ခြင်ပြီး နူးညံ့သော အပြုံးတစ်စုံတစ်ရာဖြင့် ငါ့အား ပြောလေ၏။

Verse 16

अन्यदेहांतरे पुत्रि त्वया गौरी प्रपूजिता । तप्ताभिर्वालुकाभिः सा मृत्युकाल उपस्थिते

သူက ပြောသည်—“သမီးရေ၊ အခြားကိုယ်ခန္ဓာတစ်ခု (အတိတ်ဘဝ) တွင် သင်သည် သေမင်းအချိန် နီးကပ်လာစဉ် အပူတက်သော သဲမှုန့်များဖြင့် ဂေါရီဒေဝီကို ပူဇော်ခဲ့သည်။”

Verse 17

तद्भक्त्या लब्धराज्यापि दाहेन परियुज्यसे । गौरी यत्तापसंयुक्ता बालुकाभिः कृता त्वया

“ထိုဘက်တိကြောင့် မင်းနိုင်ငံတစ်ခုကို ရရှိခဲ့သော်လည်း သင်သည် မီးလောင်သကဲ့သို့ နာကျင်မှုဖြင့် ထိခိုက်နေဆဲဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ သင်က အပူနှင့်ဆက်စပ်၍ သဲဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ဂေါရီရုပ်ကို ပူဇော်ခဲ့သောကြောင့်ပင်။”

Verse 18

न देवो विद्यते काष्ठे पाषाणे मृत्तिकासु च । भावेषु विद्यते देवो मन्त्रसंयोगसंयुतः

“နတ်တော်သည် သစ်သား၊ ကျောက်၊ သဲမြေ (မြေစေး) ထဲတွင် သဘာဝအလျောက် မရှိနေခြင်းမဟုတ်။ နတ်တော်သည် ဘာဝ (စိတ်အတွင်းခံ) ထဲရှိ ဘက်တိနှင့် တရားမန်တရား (မန္တရ) ၏ မှန်ကန်သော ပေါင်းစည်းမှုနှင့်အတူ ရှိတော်မူသည်။”

Verse 19

भावभक्तिसमा युक्ता मंत्रसंयोजनेन च । देवी मन्त्रसमायाता त्वया वालुकयाऽर्चिता

“စိတ်အတွင်းမှ ဘာဝဘက်တိနှင့် မန္တရ၏ မှန်ကန်သော အသုံးချမှုတို့ ပေါင်းစည်းလျက်၊ မန္တရအားဖြင့် ရှိလာသော ဒေဝီကို သင်သည် သဲဖြင့် ပူဇော်ခဲ့သည်။”

Verse 21

वृषस्थे भास्करे पश्चात्तस्या उपरि स्रावि यत् । जलयन्त्रं दिवारात्रं धारयस्व प्रयत्नतः

ထို့နောက် နေမင်းသည် ဝृषဘ ရာသီသို့ ဝင်ရောက်သောအခါ၊ သူမအပေါ်၌ အပေါ်မှ ရေစက်စက်ကျစေသော ကိရိယာကို နေ့ညမပြတ် သတိကြီးစွာ ထိန်းသိမ်းထားလော့။

Verse 22

ततो यथायथा तस्याः शीतभावो भविष्यति । तथातथा च ते दाहः शांतिं यास्यत्यहर्निशम्

ထို့နောက် သူမ၏ အေးမြသဘောသည် တဖြည်းဖြည်း တိုးလာသလို၊ ထိုအတိုင်းပင် သင်၏ မီးလောင်နာကျင်မှုလည်း နေ့ညမပြတ် အတူတကွ ငြိမ်းချမ်းသို့ ရောက်လိမ့်မည်။

Verse 23

दाहांते भविता गर्भस्ततः पुत्रमवाप्स्यसि । राज्यभारक्षमं शूरं त्रिषु लोकेषु विश्रुतम्

မီးလောင်နာကျင်မှု၏ အဆုံးတွင် သင်သည် ကိုယ်ဝန်ဆောင်လိမ့်မည်။ ထို့နောက် မင်းအုပ်ချုပ်ရေး၏ တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်နိုင်သော သတ္တိရှိသူ၊ လောကသုံးပါးတွင် ကျော်ကြားသော သားတော်တစ်ပါးကို ရရှိလိမ့်မည်။

Verse 24

अन्यापि कामिनी यात्र एवं तां पूजयिष्यति । ज्येष्ठे मासे तथा सापि यथा त्वं प्रभविष्यति

ဤနည်းတူ ဘုရားဖူးခရီးထွက်၍ သူမကို ထိုပုံစံအတိုင်း ပူဇော်သော အခြားမိန်းမတစ်ဦးမဆိုလည်း၊ ဇျေဋ္ဌ မာသတွင် သင်ကဲ့သို့ပင် အောင်မြင်ကြီးပွားလိမ့်မည်။

Verse 25

लक्ष्मीरुवाच । ततो मया पुनः प्रोक्तो भगवान्स मुनीश्वरः । मानुषत्वे न मे रागो विरक्तिर्महती स्थिता

လက္ခ္မီက မိန့်တော်မူသည်—ထို့နောက် ငါသည် မုနိတို့အနက် မြတ်စွာသော ဘုရားသခင်တော်ကို ထပ်မံလျှောက်ထား၏။ «လူ့ဘဝအပေါ် ငါ၌ စွဲလမ်းမှုမရှိ၊ အလွန်ကြီးမားသော ဝိရာဂျ (ကင်းလွတ်ခြင်း) သည် ငါ၌ တည်နေ၏» ဟု။

Verse 26

नदीवेगोपमं दृष्ट्वा जीवितंसर्वदेहिनाम् । तन्मे वद महाभाग यत्किंचिद् व्रतमुत्तमम्

ကိုယ်ရှိသတ္တဝါအားလုံး၏ အသက်ကို မြစ်ရေစီးအလျင်ကဲ့သို့ မြင်၍၊ မဟာကံကောင်းသူရေ၊ အမြင့်မြတ်ဆုံး ဝရတတစ်ပါး—အကောင်းဆုံး ကျင့်စဉ်ကို မိန့်ကြားပါ။

Verse 27

मानुषत्वं न येन स्यात्सम्यक्चीर्णेन सद्द्विज । ततः स सुचिरं ध्यात्वा मामाह परमेश्वर

“အို သဒ္ဒွိဇ မင်္ဂလာရှိသော ဘြာဟ္မဏ၊ မှန်ကန်စွာ ကျင့်သုံးလျှင် လူ့အဆင့်သို့ ပြန်မကျရအောင် ဖြစ်စေမည့် ဝရတကို ပြောပါ” ဟုဆို၏။ ထိုအခါ အရှင်မုနိသည် ကြာရှည်စွာ စဉ်းစားပြီးနောက် ငါ့အား မိန့်တော်မူ၏။

Verse 28

अस्ति पुत्रि व्रतं पुण्यं गौरी तुष्टिकरं परम् । येन चीर्णेन वै सम्यग्योषिद्देवत्वमाप्नुयात्

“သမီးရေ၊ ကုသိုလ်ပြုသော ဝရတတစ်ပါး ရှိ၏၊ ဂေါရီဒေဝီကို အလွန်ပျော်ရွှင်စေသော အမြင့်မြတ်ဆုံး ဝရတပင်။ ထိုဝရတကို မှန်ကန်စွာ ကျင့်သုံးလျှင် မိန်းမသည် ဒေဝတအဆင့်သို့ ရောက်နိုင်သည်” ဟုဆို၏။

Verse 29

गोमयाख्या महादेवी कृता वै गोमयेन सा । ततो गोलोकमापन्नाः सर्वास्ता वरवर्णिनि

“ဂိုမယာ” ဟု အမည်ရသော မဟာဒေဝီသည် နွားချေးဖြင့် ဖန်ဆင်းထား၏။ ထို့နောက် အရောင်လှသော မိန်းကလေးရေ၊ ထိုမိန်းမတို့အားလုံးသည် ဂိုလိုကသို့ ရောက်ကြ၏။

Verse 30

तां त्वं कुरुष्व कल्याणि येन देवत्वमाप्स्यसि । ततो मया पुनः प्रोक्तः स मुनिः सुरसत्तम

“မင်္ဂလာရှိသော မိန်းကလေးရေ၊ ထိုဝရတကို ကျင့်ပါ; ထိုကြောင့် သင်သည် ဒေဝတအဆင့်သို့ ရောက်လိမ့်မည်” ဟုဆို၏။ ထို့နောက် အို နတ်တို့အနက် အမြတ်ဆုံးရေ၊ ငါသည် ထိုမုနိအား ထပ်မံ မေးမြန်းပြောဆို၏။

Verse 31

कस्मिन्काले प्रकर्तव्या विधिना केन सन्मुने । सर्वं विस्तरतो ब्रूहि येन तां प्रकरोम्यहम्

«အဘယ်အချိန်၌ ပြုလုပ်ရမည်နည်း၊ အဘယ်နည်းလမ်းဖြင့် ပြုလုပ်ရမည်နည်း၊ အရှင်မုနိမြတ်ရေ။ အရာအားလုံးကို အသေးစိတ်ရှင်းပြပါ၊ ထိုနည်းဖြင့် ကျွန်ုပ်က အကောင်အထည်ဖော်နိုင်စေရန်»။

Verse 32

दुर्वासा उवाच । नभस्ये चासिते पक्षे तृतीयादिवसे स्थिते । प्रातरुत्थाय पश्चाच्च भक्षयेद्दंतधावनम्

ဒုర్వာသာ မိန့်တော်မူသည်– «နဘသျာလ၌၊ အမဲဖက် (အဆိတ်ပက္ခ) တွင်၊ တိတိသီတိသုံးရက်ရောက်သောအခါ—မနက်စောစောထပြီးနောက် သွားသန့်စင်ရန် တံတား/အမှုန့်ကိုသာ စားသုံးရမည်»။

Verse 33

ततश्च नियमं कृत्वा उपवाससमुद्भवम् । गौरीनामसमुच्चार्य श्रद्धापूतेन चेतसा

ထို့နောက် အစာရှောင်ခြင်းမှ ပေါ်ထွန်းသော နိယမဝတ်ကို ခံယူပြီး၊ ယုံကြည်ခြင်းကြောင့် စိတ်သန့်စင်လျက် “ဂေါရီ” နာမကို ရွတ်ဆိုကာ စည်းကမ်းတကျ ကျင့်ဆောင်ရမည်။

Verse 34

ततो निशागमे प्राप्ते कृत्वा गौरीचतुष्टयम् । मृन्मयं यादृशं चैव तदिहैकमनाः शृणु

ထို့နောက် ညရောက်လာသောအခါ “ဂေါရီ” လေးပါးကို ပြုလုပ်ပြီး၊ ထိုမြေထည်ရုပ်ပုံများကို မည်သို့ပြုလုပ်ရမည်ကို စိတ်တစ်ချက်တည်းဖြင့် နားထောင်လော့။

Verse 35

एका गौरी प्रकर्तव्या पंचपिंडा यथोदिता । प्रहरेप्रहरे प्राप्ते तासु पूजां समाचरेत् । यैर्मंत्रैस्तान्निबोध त्वमेकैकस्याः पृथक्पृथक्

ဂေါရီတစ်ပါးကို သတ်မှတ်ထားသကဲ့သို့ မြေတုံးငါးတုံးဖြင့် ပြုလုပ်ရမည်။ အချိန်ယာမတစ်ယာမ ရောက်တိုင်း ထိုသူမတို့အား ပူဇော်ပွဲကို ဆောင်ရွက်ရမည်။ ယခုတော့ တစ်ပါးချင်းစီအတွက် သီးသန့် ပူဇော်ရမည့် မန္တရများကို နားလည်လော့။

Verse 36

हिमाचलगृहे जाता देवि त्वं शंकरप्रिये । मेनागर्भसमुद्भूता पूजां गृह्ण नमोस्तु ते

အို ဒေဝီ၊ ဟိမာချလ၏ အိမ်တော်၌ မွေးဖွား၍ ရှင်ကရာ၏ ချစ်မြတ်နိုးရာ၊ မေနာ၏ ဝမ်းမှ ပေါ်ထွန်းသော မိခင်မ၊ ဤပူဇာကို လက်ခံပါ။ သင့်အား နမස්ကာရပါ၏။

Verse 37

धूपं दद्यात्ततश्चैव कर्पूरं श्रद्धया सह । रक्तसूत्रेण दीपं च घृतेन परिकल्पयेत्

ထို့နောက် ယုံကြည်ခြင်းနှင့်အတူ အမွှေးတိုင်နှင့် ကမ္ဖာကို ပူဇာတင်ရမည်။ ထို့ပြင် အနီရောင် မီးတိုင်ကြိုးဖြင့် ဂျီ (ghee) သုံးကာ မီးအိမ်ကို ပြင်ဆင်ရမည်။

Verse 38

जातिपुष्पैः समभ्यर्च्य नैवेद्ये मोदकान्न्यसेत् । रक्तवस्त्रेण संछाद्य अर्घ्यं दत्त्वा ततः परम्

မယ်လီပန်း (jāti) များဖြင့် သေချာစွာ ပူဇာပြု၍ နైవေဒျအဖြစ် ချိုမြိန်သော မုဒကာများကို တင်လှူရမည်။ ထို့နောက် အနီရောင် အဝတ်ဖြင့် ဖုံးအုပ်ကာ အရ္ဃျကို ထပ်မံ ဆက်လက် ပူဇာတင်ရမည်။

Verse 39

यस्य वृक्षस्य पुष्पं च तस्य स्याद्दन्तधावनम् । मातुलिंगेन तस्यास्तु मन्त्रेणानेन भक्तितः

ပူဇာတင်သော ပန်း၏ သစ်ပင်တစ်ပင်တည်းမှပင် သွားသန့်စင်ရန် သစ်ခက်ကို ယူရမည်။ ထို့ပြင် မာတုလင်္ဂ (citron) ဖြင့် ဤမန္တရားကို အသုံးပြုကာ သဒ္ဓါဖြင့် သူမအား ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 40

अर्घ्यं दद्यात्प्रयत्नेन गन्धपुष्पाक्षतान्वितम् । शंकरस्य प्रिये देवि हिमाचलसुते शुभे । अर्घ्यमेनं मया दत्तं प्रतिगृह्ण नमोऽस्तु ते

အနံ့သာ၊ ပန်းနှင့် မကွဲမပျက် စပါးစေ့များ ပါဝင်အောင် ကြိုးစား၍ အရ္ဃျကို ပူဇာတင်ရမည်။ ရှင်ကရာ၏ ချစ်မြတ်နိုးရာ မင်္ဂလာဒေဝီ၊ ဟိမာချလ၏ သမီးတော်—ဤအရ္ဃျကို ကျွန်ုပ် ပူဇာတင်ပြီးပြီ၊ လက်ခံပါ။ သင့်အား နမස්ကာရပါ၏။

Verse 41

तदेव प्राशनं कुर्यात्ततः कायविशुद्धये । प्रहरांते च संपूज्य अर्धनारीश्वरं ततः

ထို့နောက် ကိုယ်ခန္ဓာသန့်စင်ရန် အဘိသေကပြုထားသော ပူဇော်အနုဂ္ဂဟကို စားသုံးရမည်။ ယာမအဆုံးတွင် ပူဇော်ပြီးနောက် အဓ္ဓနာရီဣශ්ဝရကို ထပ်မံပူဇော်ရမည်။

Verse 42

सुरभ्या पूजयेद्भक्त्या मन्त्रेणानेन पार्वति । वाममर्धं शरीरस्य या हरस्य व्यवस्थिता । सा मे पूजां प्रगृह्णातु तस्यै देव्यै नमोऽस्तु ते

ပရဝတီကို ဤမန္တရဖြင့် သဒ္ဓါဖြင့်ပူဇော်၍ မွှေးကြိုင်သောအရာများကို ဆက်ကပ်ရမည်။ “ဟရ၏ ကိုယ်ခန္ဓာ ဘယ်ဖက်တစ်ဝက်အဖြစ် တည်ရှိသော သူမ—ထိုဒေဝီသည် ငါ၏ပူဇော်မှုကို လက်ခံပါစေ။ ထိုဒေဝီအား နမಸ್ಕာရ ဖြစ်ပါစေ” ဟူ၍။

Verse 43

अगरुं च ततो भक्त्या धूपं दद्यात्तथा शुभे । नैवेद्ये गुणकांश्चैव नालिकेरेण चार्घकम्

ထို့နောက် အမင်္ဂလာမရှိသောမဟုတ်သည့် မိန်းမမြတ်ရေ၊ သဒ္ဓါဖြင့် အဂရုကို မီးခိုးပူဇော်အဖြစ် ဆက်ကပ်ရမည်။ နైవေဒျအဖြစ် ဂုဏကာချိုချဉ်ကို ဆက်ကပ်၍ အာဃျ (ဂုဏ်ပြုရေ) ကို အုန်းသီးဖြင့် ပြင်ဆင်ရမည်။

Verse 44

मन्त्रेणानेन दातव्यं तदेव प्राशनं स्मृतम् । अर्धनारीश्वरौ यौ च संस्थितौ परमेश्वरौ

ဤမန္တရဖြင့်ပင် ဆက်ကပ်ရမည်၊ ထိုအရာကိုလည်း သင်ကြားထားသကဲ့သို့ စားသုံးရမည်။ အဓ္ဓနာရီဣශ්ဝရအဖြစ် တည်ရှိသော အမြင့်မြတ်ဆုံး အရှင်နှစ်ပါးကို ဤသို့ ဖိတ်ခေါ်သည်။

Verse 45

अर्घ्यो मे गृह्यतां देवौ स्यातं सर्वसुखप्रदौ । तृतीये प्रहरे प्राप्ते शतपत्र्या प्रपूजयेत्

“အရှင်ဒေဝနှစ်ပါးရေ၊ ငါ၏ အာဃျကို လက်ခံပါစေ၊ အလုံးစုံသော ချမ်းသာကို ပေးသနားပါစေ” ဟူ၍။ နေ့၏ တတိယယာမ ရောက်လာသော် ရှတပတ်ရီပန်းဖြင့် ပူဇော်ရမည်။

Verse 46

उमामहेश्वरौ देवौ मंत्रेणानेन पूजयेत्

ဤမန္တရဖြင့် သန့်ရှင်းသော ဒေဝဒွဲ အုမာနှင့် မဟေရှ္ဝရကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 47

उमामहेश्वरौ देवौ यौ तौ सृष्टिलयान्वितौ । तौ गृह्णीतामिमां पूजां मया दत्तां प्रभक्तितः

အုမာနှင့် မဟေရှ္ဝရ—ဖန်ဆင်းခြင်းနှင့် လယာ(ပျက်စီးခြင်း)ကို အုပ်စိုးသော ဒေဝဒွဲ—ကျွန်ုပ်၏ အလွန်နက်ရှိုင်းသော ဘက္တိဖြင့် ဆက်ကပ်သော ဤပူဇော်မှုကို လက်ခံတော်မူပါစေ။

Verse 48

गुग्गुलोत्थं ततो धूपं नैवेद्यं घारिकात्मकम् । जातीफलेन चार्घ्यं च तदेव प्राशनं स्मृतम्

ထို့နောက် ဂုဂ္ဂုလုမှ ထွက်သော သုဓာ(အမွှေးတိုင်)ကို ဆက်ကပ်ရမည်။ နైవေဒျမှာ ဂှာရိကာ အစားအစာဖြစ်ရမည်။ အရ္ဃျကိုလည်း ဇာတိဖလ(နတ်မက်)ဖြင့် ပြုလုပ်ရမည်။ ထိုပူဇော်ပစ္စည်းကိုပင် ပရသာဒအဖြစ် သုံးဆောင်ရသည်ဟု ဆိုထားသည်။

Verse 49

ततश्चार्घ्यः प्रदातव्यो मंत्रेणानेन भक्तितः । ग्रंथिचूर्णेन धूपं च अर्घ्यं मदनजं फलम्

ထို့နောက် ဘက္တိဖြင့် ဤမန္တရဖြင့် အရ္ဃျကို ဆက်ကပ်ရမည်။ သုဓာ(အမွှေးတိုင်)ကို ဂရန္ထိမှုန့်ဖြင့် ပြုလုပ်ရမည်၊ အရ္ဃျတွင် မဒနမှ ပေါက်ဖွားသော အသီးတစ်မျိုးကိုလည်း ထည့်ရမည်။

Verse 50

तदेव प्राशनं कार्यं ततः कायविशुद्धये

ထိုပရသာဒကိုပင် ထို့နောက် သုံးဆောင်ရမည်၊ ထိုကြောင့် ကိုယ်ခန္ဓာ သန့်စင်လာသည်။

Verse 52

चतुर्थे प्रहरे प्राप्ते तां गौरीं पंचपिंडिकाम् । भृंगराजेन संपूज्य मंत्रेणानेन भक्तितः

စတုတ္ထယာမ ရောက်လာသောအခါ ဂေါရီကို ပဉ္စပိဏ္ဍိကာ ရုပ်ဖြင့် ဘ္ရင်္ဂရာဇ ပန်းဖြင့်လည်းကောင်း၊ ဤမန္တရဖြင့်လည်းကောင်း သဒ္ဓါဖြင့် ပူဇော်ရမည်။

Verse 53

पृथिव्यादीनि भूतानि यानि प्रोक्तानि पंच च । पंचरूपाणि देवेशि पूजां गृह्ण नमोऽस्तु ते

မြေစသည်ဖြင့် ပြောထားသော ဓာတ်ငါးပါးတို့သည် သင်၏ ရုပ်ငါးပါးပင် ဖြစ်ကြသည်၊ ဒေဝတို့၏ အရှင်မ ဒေဝေရှီ။ ဤပူဇာကို လက်ခံတော်မူပါ၊ သင့်အား နမස්ကာရ ဖြစ်ပါစေ။

Verse 54

नैवेद्ये घृतपूपांश्च दद्याद्देव्याः प्रभक्तितः । ग्रंथिचूर्णेन धूपं च ह्यर्घ्यं मदनजं फलम् । तदेव प्राशनं कार्यमर्घ्यमंत्रमिदं स्मृतम्

သဒ္ဓါအပြည့်ဖြင့် ဒေဝီအား နైవေဒျအဖြစ် ဂျီဖြင့်ကြော်သော ပူပာမုန့်များကို ဆက်ကပ်ရမည်။ ထို့ပြင် ဂန္ထိချုဏ်း အနံ့မွှေးမှုန့်ဖြင့် ပြုလုပ်သော ဓူပကိုလည်းကောင်း၊ မဒနဇ ဖလ (ချစ်ခြင်းမှ ပေါက်ဖွားသော အသီး) နှင့်အတူ အရ္ဃျကိုလည်းကောင်း ဆက်ကပ်ရမည်။ ထိုနైవေဒျကိုပင် ရိုသေစွာ စားသုံးရမည်ဟု ဆိုပြီး ဤသည်ကို အရ္ဃျမန္တရ ရိတိဟု မှတ်ယူကြသည်။

Verse 55

पंचभूतमयी देवी पंचधा या व्यवस्थिता । अर्घ्यमेनं मया दत्तं सा गृह्णातु सुरे श्वरी

ဓာတ်ငါးပါးဖြင့် ဖွဲ့စည်းထား၍ ရုပ်ငါးမျိုးဖြင့် တည်ရှိသော ဒေဝီတော်မူပါ၊ ဒေဝတို့၏ အရှင်မ စုရေရှွရီ။ ကျွန်ုပ် ပေးအပ်သော အရ္ဃျကို လက်ခံတော်မူပါစေ။

Verse 56

एवं सर्वा निशा सा च गीतवाद्यादिनिःस्वनैः । तासां चैवाग्रतो नेया नैव निद्रां समाचरेत्

ဤသို့ ညတစ်ညလုံးကို သီချင်းနှင့် တူရိယာသံများဖြင့် ဖြတ်သန်းရမည်။ ထိုသူတို့၏ ရှေ့တွင်ပင် နေရပြီး အိပ်စက်ခြင်းကို မပြုရ။

Verse 57

ततः प्रभाते विमले प्रोद्गते रविमण्डले । स्नात्वा संपूजयेद्विप्रं सह पत्न्या प्रभक्तितः

ထို့နောက် သန့်ရှင်းသော မနက်ခင်း၌ နေရောင်ဝိုင်း ထွက်ပေါ်လာသောအခါ ရေချိုးပြီး စိတ်ကြည်နူးသော သဒ္ဓါဖြင့် ဇနီးနှင့်အတူ ဗြာဟ္မဏကို ရိုသေကန်တော့ပူဇော်ရမည်။

Verse 58

वस्त्रैराभरणैश्चैव स्वशक्त्या नृपनंदिनि । गौर्यै भक्ष्यं च दातव्यं मिष्टान्नेन शुचिस्मिते

အို မင်းသမီးရေ၊ ကိုယ့်စွမ်းအားအတိုင်း အဝတ်အစားနှင့် အလှဆင်ပစ္စည်းများကို လှူဒါန်းရမည်။ ထို့ပြင် သန့်ရှင်းစွာပြုံးသောသူရေ၊ ဂေါရီဒေဝီအား စားသောက်ဖွယ်နှင့် ချိုမြိန်သော အစာကိုလည်း ပူဇော်ရမည်။

Verse 59

ततः करेणुमानीय वडवां वा सुमध्यमे । गौरीचतुष्टयं तच्च समारोप्य तथोपरि

ထို့နောက် အလယ်ခါးလှပသောသူရေ၊ မိန်းမဆင်တစ်ကောင်ကို—မဟုတ်လျှင် မိန်းမမြင်းတစ်ကောင်ကို—ခေါ်လာပြီး ဂေါရီလေးပါး၏ အစုကို ထိုအပေါ်၌ သေချာစွာ တင်စီရမည်။

Verse 60

गीतवादित्रशब्देन वेदध्वनियुतेन च । नद्यां वाऽथ तडागे वा वाप्यां वाथ परिक्षिपेत्

သီချင်းသံနှင့် တူရိယာသံတို့ဖြင့်လည်းကောင်း၊ ဝေဒသံတော်ရွတ်ဆိုသံနှင့်လည်းကောင်း ပေါင်းစည်း၍ မြစ်ထဲ၌ဖြစ်စေ၊ ကန်ထဲ၌ဖြစ်စေ၊ ရေကန်/ရေသိုလှောင်ကန်ထဲ၌ဖြစ်စေ ထိုအရာကို မြုပ်နှံရမည်။

Verse 61

मंत्रेणानेन सद्भक्त्या तवेदं वच्मि सुन्दरि

ဤမန္တရားဖြင့် စစ်မှန်သော သဒ္ဓါနှင့်တကွ အို လှပသောသူရေ၊ ငါသည် ဤအကြောင်းကို သင့်အား ပြောကြား၏။

Verse 62

आहूतासि मया देवि पूजितासि मया शुभे । मम सौभाग्यदानाय यथेष्टं गम्यतामिति

အို ဒေဝီ၊ ကျွန်ုပ်က ခေါ်ဖိတ်ပူဇော်ခဲ့ပါပြီ၊ အို မင်္ဂလာရှိသော မယ်တော်၊ ကျွန်ုပ်က ပူဇော်အပ်နှံခဲ့ပါပြီ။ ကျွန်ုပ်အား ကံကောင်းခြင်း ပေးသနားရန်အတွက် မယ်တော် စိတ်ကြိုက် ထွက်ခွာတော်မူပါ။

Verse 63

लक्ष्मीरुवाच । एवं मया कृता देव सा तृतीया यथोदिता । नभस्ये मासि संप्राप्ते भक्त्या परमया विभो

လက္ခမီက မိန့်တော်မူသည်—အို သခင်၊ ငါသည် ထို တတိယနေ့ ဝရတကို ညွှန်ကြားထားသကဲ့သို့ တိတိကျကျ ဆောင်ရွက်ခဲ့၏။ နဘသျ မာသ ရောက်လာသောအခါ အို အင်အားကြီးသောအရှင်၊ အမြင့်ဆုံးသော ဘက္တိဖြင့် ဆောင်ရွက်ခဲ့၏။

Verse 64

द्वितीये च तथा प्राप्ते तृतीये च विशेषतः । यावत्पश्यामि प्रत्यूषे तावद्गौरीचतुष्टयम् । जातं रत्नमयं तच्च मया यत्परिपूजितम्

ဒုတိယနေ့ ရောက်လာသကဲ့သို့ တတိယနေ့ ရောက်လာသောအခါ အထူးသဖြင့် မိုးလင်းချိန်တွင် ဂေါရီ၏ ပုံရိပ်လေးပါးကို ငါမြင်ရ၏။ ထိုရုပ်သဏ္ဌာန်သည် ရတနာကဲ့သို့ တောက်ပလာပြီး ငါသည် အပြည့်အဝ ဂုဏ်ပြု၍ ပူဇော်ခဲ့၏။

Verse 65

प्रस्थितां मां नदीतीरमुद्दिश्य च विसर्जनम् । करिष्यामीति सा प्राह व्यक्तीभूता सुरेश्वरी

ငါသည် အဆုံးသတ် လွှတ်ပေးပွဲ (ဝိသర్జန) ပြုရန် မြစ်ကမ်းသို့ ထွက်ခွာစဉ်၊ ထင်ရှားစွာ ပေါ်ထွန်းလာသော ဒေဝီက မိန့်တော်မူသည်—“အဲဒီမှာပင် ဝိသర్జနကို သင်ပြုစေမည်” ဟု။

Verse 66

मा पुत्रि जलमध्येऽत्र मम मूर्तिचतुष्टयम् । परिभावय मद्वाक्यं श्रुत्वा चैव विधीयताम्

“သမီးရေ၊ ဒီမှာ ရေကြားအလယ်၌ ငါ၏ သန့်ရှင်းသော ရုပ်ပုံလေးပါးကို မနှစ်မြှုပ်ပါနှင့်။ ငါ့စကားကို ကောင်းကောင်း စဉ်းစားပါ; ကြားပြီးလျှင် သင့်တော်သလို ဆောင်ရွက်ပါ” ဟု။

Verse 67

हाटकेश्वरजे क्षेत्रे स्थापय त्वं च मा क्षिप । अक्षयं जायते येन सर्वस्त्रीणां हिताय च

ဟာဋကေရှွရ၏ သန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರ၌ ထားတည်စိုက်ပါ၊ မပစ်ချပါနှင့်။ ထိုသို့ပြုလျှင် မပျက်မယွင်းသော ကုသိုလ်ကံ ပေါ်ပေါက်၍ မိန်းမအပေါင်းတို့၏ အကျိုးချမ်းသာအတွက် ဖြစ်လာသည်။

Verse 68

त्वं प्रार्थय वरं सर्वं ददाम्यहमिहार्चिता । अभ्यर्चिता गिरिसुता मया प्रोक्ता सुरेश्वरी

သင်လိုသမျှ အားလုံးကို ဆုတောင်းပါ; ဤနေရာ၌ ငါကို ပူဇော်အာရాధနာပြုလျှင် ငါပေးမည်။ ထိုသို့ ငါကောင်းစွာ ပူဇော်ထားသော နတ်တို့၏ မဟာမိခင်—ဂိရိသုတာ (ပာर्वတီ) သည် မိန့်တော်မူ၏။

Verse 69

यदि यच्छसि मे देवि वरं तुष्टा सुरेश्वरि । तदहं मानुषे गर्भे मा भूयासं कथंचन

အို ဒေဝီ၊ သင်နှစ်သက်တော်မူ၍ ဆုတောင်းတစ်ပါးကို ငါ့အား ပေးမည်ဆိုလျှင်—မည်သို့မျှ လူ့ဝမ်း၌ ငါ ပြန်လည် မဝင်ရပါစေနှင့်။

Verse 70

भर्त्ता भवतु मे विष्णुः शाश्वताभीष्टदः सदा । नान्यत्किंचिदभीष्टं मे राज्यं त्रिदिवशोभनम्

ဗိဿနုသည် ငါ၏ ခင်ပွန်း ဖြစ်ပါစေ—အမြဲတမ်း တည်မြဲ၍ အလိုအပ်ဆုံးကို အစဉ်ပေးတော်မူသူ ဖြစ်ပါစေ။ ငါ့အလိုဆန္ဒမှာ အခြားမရှိ—ကောင်းကင်ကဲ့သို့ တောက်ပသော တ్రိဒိဝ၏ နန်းတော်တောင် မလိုချင်။

Verse 71

अन्यापि कुरुते या च व्रतमेतत्समाहिता । सर्वैर्त्रतैर्यथातुष्टिस्तथा देवि प्रजायते

အခြားမိန်းမတစ်ဦးမဆို စိတ်တည်ကြည်၍ ဤဝရတကို ဆောင်ရွက်လျှင်—အို ဒေဝီ—ဝရတအားလုံး ဆောင်ရွက်သကဲ့သို့ တူညီသော ကျေနပ်ခြင်းနှင့် ကောင်းချီး မိမိ၌ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

Verse 72

तथा तस्याः प्रकर्तव्यमकेनानेन पार्वति । तथेति गौरी मामुक्त्वा ततश्चादर्शनं गता

ထို့ကြောင့် ပာဝတီမယ်တော်၊ ဤနည်းလမ်းတည်းဖြင့် သူမအတွက် ပြုလုပ်ရမည်။ ဂေါရီသည် “အဲဒီအတိုင်း ဖြစ်ပါစေ” ဟု မိန့်ကြားပြီးနောက် မျက်စိမြင်ရာမှ ပျောက်ကွယ်သွား၏။

Verse 73

सा देवी च मया तत्र तच्च गौरीचतुष्टयम् । हाटकेश्वरजे क्षेत्रे शुभे संस्थापितं विभो

ထို့နောက် အို မဟာဘုရား၊ အကျွန်ုပ်သည် မင်္ဂလာရှိသော ဟာဋကေရှွရ-က்ஷೇತ್ರ၌ ထိုနေရာတွင် ဒေဝီတော်နှင့် ဂေါရီ၏ လေးမျိုးပုံသဏ္ဌာန်ကို တည်ထောင်ပူဇော်ခဲ့၏။

Verse 74

तत्प्रभावान्मया लब्धो भर्त्ता त्वं परमेश्वर । शाश्वतश्चाक्षयश्चैव मुखप्रेक्षश्च सर्वदा

“ထိုကုသိုလ်၏ အာနုဘော်ကြောင့် အရှင်မြတ်၊ အကျွန်ုပ်သည် အရှင်ကို မိမိ၏ သခင်နှင့် ခင်ပွန်းအဖြစ် ရရှိခဲ့ပါ၏—အမြဲတမ်းတည်မြဲ၍ မပျက်စီးသော အရှင်—အကျွန်ုပ်သည် အရှင်၏ မျက်နှာတော်ကို အစဉ်အမြဲ မြင်နိုင်ပါစေ” ဟုဆို၏။

Verse 75

एतत्त सर्वमाख्यातं यत्पृष्टास्मि सुरेश्वर । सत्येनानेन देवेश तव पादौ स्पृशाम्यहम्

“အရှင် နတ်ဘုရားတို့၏ အရှင်၊ မေးမြန်းတော်မူသကဲ့သို့ အကျွန်ုပ်သည် အရာအားလုံးကို ပြောကြားပြီးပါပြီ။ ဤသစ္စာကြောင့်၊ ဒေဝတို့၏ အရှင်၊ အကျွန်ုပ်သည် အရှင်၏ ခြေတော်ကို ရိုသေစွာ ထိပါ၏” ဟုဆို၏။

Verse 76

सूत उवाच । तच्छ्रुत्वा वचनं तस्याः शंखचक्रगदाधरः । विहस्याथ महालक्ष्मीं तामुवाच प्रहर्षितः । मुहुर्मुहुः समालिंग्य वक्षसश्चोपरि स्थिताम्

စူတက ပြော၏—သူမ၏ စကားကို ကြားသော်၊ သင်္ခ၊ စက်ရ၊ ဂဒါ ကိုင်ဆောင်တော်မူသော ဘုရားသည် ပြုံးရယ်တော်မူ၏။ ထို့နောက် ဝမ်းမြောက်လျက် မဟာလက္ခမီကို မိန့်ကြားတော်မူပြီး၊ ရင်ခွင်ပေါ်တွင် နားနေသော သူမကို အကြိမ်ကြိမ် ဖက်လှုပ်တော်မူ၏။

Verse 77

साधुमाधु महाभागे सत्यमेतत्त्वयोदितम् । जानतापि मया पृष्टा भवतीं वरवर्णिनि

ကောင်းလှ၏၊ ကောင်းလှ၏၊ ကံကောင်းမြတ်သူရေ—သင်ပြောသောစကားသည် အမှန်တရားပင် ဖြစ်၏။ ငါသိပြီးသားဖြစ်သော်လည်း သင်ကို မေးမြန်းခဲ့သည်၊ အရောင်လှပသော မိန်းမရေ။

Verse 78

सूत उवाच । एतद्वः सर्वमाख्यातं यत्पृष्टोऽस्मि द्विजोत्तमाः । चतुर्भुजा यथा गौरी संजाता पंचपिंडिका

စူတက ပြောသည်—«အို ဒွိဇအထွတ်အမြတ်တို့၊ သင်တို့မေးမြန်းသမျှကို ငါ အကုန်လုံး ပြောပြပြီးပြီ။ ဂေါရီသည် လက်လေးဖက်ဖြစ်လာပုံနှင့် ပဉ္စပိဏ္ဍိကာ အဖြစ် ထင်ရှားလာပုံသည် ဤသို့ပင်»။

Verse 79

यश्चैतत्पठते भक्त्या प्रातरुत्थाय मानवः । न स लक्ष्म्या विमुच्येत न च दौर्भाग्यमाप्नुयात्

မနက်စောစော ထပြီး ယုံကြည်သဒ္ဓာဖြင့် ဤအကြောင်းကို ရွတ်ဖတ်သူသည် လက္ခမီ၏ ကောင်းချီးမှ မခွာရ၊ အပျက်အဆီးကံဆိုးလည်း မရောက်လာ။

Verse 80

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन पठनीयमिदं शुभम् । आख्यानं गौरिकं विप्रा यन्मया परिकीर्तितम्

ထို့ကြောင့် အို ဗြာဟ္မဏတို့၊ အစွမ်းကုန် ကြိုးစား၍ ဤမင်္ဂလာကောင်းသော ‘ဂေါရီ’ အကြောင်းအရာကို ဖတ်ရွတ်သင့်၏—ငါက ပြန်လည်ကီർത്തနာထားသော အတ္ထုပ္ပတ္တိပင် ဖြစ်သည်။

Verse 91

उमामहेश्वरौ देवौ सर्वकामसुखप्रदौ । गृह्णीतामर्घ्यमेतं मे दयां कृत्वा महत्तमाम्

«အို ဒေဝီ ဥမာနှင့် ဒေဝ မဟေရှဝရ၊ ဆန္ဒအားလုံးကို ပြည့်စုံစေသော သုခကို ပေးသနားသူတို့—အလွန်ကြီးမားသော ကရုဏာဖြင့် ငါ၏ အရ္ဃျ ပူဇော်ပဏ္ဏာကို လက်ခံပါ»။

Verse 178

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये पंचपिंडिकागौर्युत्पत्तिमाहात्म्य वर्णनंनामाष्टसप्तत्युत्तरशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သီရိ စ္ကန္ဒ မဟာပုရာဏ၊ အရှစ်သောင်းတစ်ထောင် စ္လောက ပါဝင်သော သံဟိတာ၌၊ ဆဋ္ဌမ နာဂရခဏ္ဍ၌၊ ဟာဋကေရှ္ဝရ က္ෂೇತ್ರ မာဟာတ္မ്യအတွင်း—“ပဉ္စပိဏ္ဍိကာ ဂေါရီ ပေါ်ပေါက်ခြင်း၏ မဟိမ” ဟူသော အခန်း ၁၇၈ ပြီးဆုံး၏။