Adhyaya 152

Verse 1

ऋषय ऊचुः । असंख्यातानि तीर्थानि त्वयोक्ता न्यत्र सूतज । देवमानुषजातानि देवतायतनानि च । तथा वानरजातानि राक्षसस्थापितानि च

ရိရှီတို့က ဆိုကြသည်– «အို စူတ၏သားရေ၊ အခြားနေရာများတွင် သင်သည် ရေချိုးသန့်စင်ရာ တီရ္ထများကို မရေတွက်နိုင်အောင် ဖော်ပြခဲ့သည်။ ဒေဝနှင့် လူတို့နှင့် ဆက်နွယ်သော တီရ္ထများ၊ ဒေဝတားအာယတနများလည်း ပါ၏။ ထို့အတူ ဝါနရမျိုးနွယ်နှင့် ဆက်နွယ်သော တီရ္ထများ၊ ရာက္ခသတို့က တည်ထောင်ထားသော တီရ္ထများလည်း ပါ၏»။

Verse 2

सूतपुत्र वदास्माकं यैर्दृष्टैः स्पर्शितैरपि । सर्वेषां लभ्यते पूर्णं फलं चेप्सितमत्र च

«အို စူတ၏သားရေ၊ ကျွန်ုပ်တို့အား ပြောပါ။ မည်သည့် တီရ္ထများကို မြင်ရုံသာဖြစ်စေ၊ ထိတွေ့ရုံသာဖြစ်စေ၊ လူအားလုံးသည် ပြည့်စုံသော အကျိုးဖလနှင့် ဤလောက၌ လိုလားသည့် ဆုတောင်းပြည့်စုံမှုကို ရနိုင်သနည်း»။

Verse 3

सूत उवाच । सत्यमेतन्महाभागास्तत्र संख्या न विद्यते । तीर्थानां चैव लिंगानामाश्र माणां तथैव च

စူတက ဆိုသည်– «အို ကံကောင်းသော ရိရှီတို့၊ ဤသည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်သည်။ ထိုနေရာ၌ အရေအတွက် မရှိနိုင်လောက်အောင် များပြားသည်—တီရ္ထများ၊ သီဝလင်္ဂများ၊ ထို့အတူ အာရှရမ်များလည်း ဖြစ်သည်»။

Verse 4

तत्र यः कुरुते स्नानं शंखतीर्थे समाहितः । एकादश्यां विशेषेण सर्वेषां लभते फलम्

စိတ်တည်ငြိမ်၍ ထိုနေရာရှိ သင်္ခတီရ္ထ၌ ရေချိုးသူသည်—အထူးသဖြင့် ဧကာဒသီနေ့တွင်—တီရ္ထအားလုံး၏ အကျိုးဖလကို ရရှိသည်။

Verse 5

यः पश्यति नरो भक्त्या तत्रैकादशरुद्रकम् । सिद्धेश्वरसमं तेन दृष्टाः सर्वे महेश्वराः

ယုံကြည်သဒ္ဓါဖြင့် ထိုနေရာ၌ စိဒ္ဓေရှ္ဝရနှင့်တူညီသော «ဧကာဒశ ရုဒ္ရက» (ရုဒ္ရ ၁၁) ကို မြင်သူသည်—ထိုမြင်ခြင်းကြောင့် မဟေရှ္ဝရ၏ အရုပ်အဆင်းအားလုံးကို မြင်ပြီးသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 6

यः पश्यति वटादित्यं षष्ठ्यां चैत्रे विशेषतः । भास्कराकृत्स्नशो दृष्टास्तेन तत्रहि संस्थिताः

မည်သူမဆို ဝဋာဒိတျ (Vaṭāditya) ကို—အထူးသဖြင့် ချိုင်တြ (Caitra) လတွင် ဆဋ္ဌီ (၆ ရက်) နေ့၌—မြင်လျှင်၊ ထိုနေရာ၌ နေရောင်ဘုရား၏ အရုပ်အဆင်းအားလုံး တည်ရှိသဖြင့် နေဘုရားကို အပြည့်အစုံ မြင်ပြီးသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 7

माहित्थां पश्यति तथा ये देवीं श्रद्धयाविताः । तेन दुर्गाः समस्तास्ता वीक्षिता नात्र संशयः

သဒ္ဓါယုံကြည်မှုဖြင့် မာဟိတ္ထာ (Māhitthā) တွင် ဒေဝီကို မြင်သူသည်—ထိုအပြုအမူတစ်ခုပင်ဖြင့် ဒုရ္ဂါ၏ ပုံသဏ္ဌာန်အားလုံးကို မြင်ပြီးဟု မှတ်ယူရမည်၊ သံသယမရှိ။

Verse 8

यः पश्यति गणेशं च स्वर्गद्वारप्रदं नृणाम् । सर्वे विनायकास्तेन दृष्टाः स्युर्नात्र संशयः

လူသားတို့အတွက် ကောင်းကင်တံခါးကို ပေးအပ်သူ ဂဏေရှ (Gaṇeśa) ကို မြင်သူသည်—ထိုသူအားဖြင့် ဗိနာယက (Vināyaka) အားလုံးကို မြင်ပြီးဟု မှတ်ယူရမည်၊ သံသယမရှိ။

Verse 9

शर्मिष्ठास्थापितां गौरीं यो ज्येष्ठां तत्र पश्यति । तेन गौर्यः समस्तास्ता वीक्षिता द्विजसत्तमाः

အို ဒွိဇသတ္တမ (နှစ်ကြိမ်မွေး အထွတ်အမြတ်) တို့ရေ—ထိုနေရာ၌ ရှမိဋ္ဌာ (Śarmiṣṭhā) တည်ထောင်ထားသော အကြီးမားသော ဂေါရီ (Jyeṣṭhā Gaurī) ကို မြင်သူသည်၊ ဂေါရီ၏ ပုံသဏ္ဌာန်အားလုံးကို အမှန်တကယ် မြင်ပြီးဟု ဆိုရမည်။

Verse 10

चक्रपाणिं च यः पश्येत्प्रातरुत्थाय मानवः । वासुदेवा समस्ताश्च तेन तत्र निरीक्षिताः

မနက်စောစော ထ၍ စက္ကရပာဏိကို မြင်သူသည်၊ ထိုနေရာတည်း၌ပင် ဝါစုဒေဝ၏ အရုပ်အမျိုးမျိုးအားလုံးကို မြင်ပြီးသားဟု သဘောထားရ၏။

Verse 11

ऋषय ऊचुः । त्वयासूत तथाऽस्माकं चक्रपाणिश्च यः स्थितः । नाख्यातः स कथं तत्र विस्मृतः किं वदस्व नः । कस्मिन्काले विशेषेण स द्रष्टव्यो मनीषिभिः

ရိရှီတို့က ပြောကြသည်—“အို စူတာ၊ သင်သည် ထိုသို့ဆိုသော်လည်း၊ ငါတို့အတွက် ထိုနေရာ၌ တည်ရှိသော စက္ကရပာဏိ (စက်ဝိုင်းကိုင်ရှင်) ကို မဖော်ပြသေးပါ။ အဘယ်ကြောင့် မဖော်ပြခဲ့သနည်း—ကျွန်ုပ်တို့အား ပြောပါ။ ပညာရှိတို့က အထူးသဖြင့် မည်သည့်အချိန်၌ ထိုဘုရားကို မြင်သင့်သနည်း?”

Verse 12

सूत उवाच । अर्जुनेनैष विप्रेन्द्राः क्षेत्रेऽत्रैव प्रतिष्ठितः । शयने बोधने चैव प्रातरुत्थाय मानवः

စူတာက ပြောသည်—“အို ဗြာဟ္မဏတို့အထွတ်အမြတ်၊ ဤ စက္ကရပာဏိကို အာర్జုနက ဤသန့်ရှင်းသော နယ်မြေ၌ပင် တည်ထောင်ထားသည်။ အိပ်ရာဝင်ချိန်၊ နိုးထချိန်တို့၌လည်းကောင်း၊ မနက်အရုဏ်တက်၍ ထချိန်၌လည်းကောင်း လူသည် ထိုဘုရားကို မြင်ရမည်။”

Verse 13

स्नानं कृत्वा सुभक्त्या च यः पश्येच्चक्रपाणिनम् । ब्रह्महत्यादिपापानि तस्य नश्यंति तत्क्षणात्

ရေချိုးပြီး စိတ်မှန်ကန်သော ဘက္တိဖြင့် စက္ကရပာဏိကို မြင်သူမည်သူမဆို၊ ဗြဟ္မဟတ္တျာ စသည့် အပြစ်များသည် ထိုခဏချင်း ပျက်စီးသွား၏။

Verse 14

भूभारोत्तारणार्थाय धर्मसंस्थापनाय च । ब्रह्मणावतारितौ विप्रा नरनारायणावुभौ

အို ဗြာဟ္မဏတို့၊ မြေကြီး၏ ဝန်ထုပ်ကို လျော့ချရန်နှင့် ဓမ္မကို ပြန်လည်တည်ထောင်ရန်အတွက်၊ ဗြဟ္မာက နရနှင့် နာရာယဏ နှစ်ပါးကို ဆင်းသက်စေခဲ့သည်။

Verse 15

कृष्णार्जुनौ तदा मर्त्ये द्वापरांते द्विजोत्तमाः । अवतीर्णो धरापृष्ठे मिथः स्नेहानुगौ तदा । नरनारायणावेतौ स्वयमेव व्यवस्थितौ

ဒွာပရယုဂ် အဆုံးတွင်၊ ဗြာဟ္မဏအမြတ်တို့၊ ကృష్ణနှင့် အာర్జုနတို့သည် လူ့လောကသို့ မြေပြင်ပေါ် ဆင်းသက်လာကြ၍ အပြန်အလှန် မေတ္တာသံယောဇဉ်ဖြင့် ချည်နှောင်ထားကြသည်။ နရနှင့် နာရာယဏဟူသော ထိုနှစ်ပါးသည် ကိုယ်တိုင်ပင် ထင်ရှားတည်ရှိလာကြ၏။

Verse 16

यथा रक्षोविनाशाय रामो दशरथात्मजः । अवतीर्णो धरापृष्ठे तद्वत्कृष्णोऽपि चापरः

ဒသရထ၏ သား ရာမသည် ရက္ခသတို့ကို ဖျက်ဆီးရန် မြေပြင်ပေါ် ဆင်းသက်လာသကဲ့သို့၊ ထိုနည်းတူ ကൃഷ്ണလည်း အခြားသော အဝတားအဖြစ် ဆင်းသက်လာ၏။

Verse 17

यदा पार्थः समायातस्तीर्थयात्रां प्रति द्विजाः । युधिष्ठिरसमादेशाच्छक्रप्रस्थात्पुरोत्तमात्

ဗြာဟ္မဏတို့၊ ပಾರ್ಥ (အာర్జုန) သည် တီရ္ထယာထရာ—သန့်ရှင်းသော တီရ္ထများသို့ ခရီး—ထွက်ရန် အချိန်၌၊ ယုဓိဋ္ဌိရ၏ အမိန့်အရ အထူးမြတ်သော အိန္ဒြပရಸ್ಥ (ရှကရပရസ്ഥ) မှ ထွက်ခွာခဲ့၏။

Verse 19

द्रौपद्या सहितं दृष्ट्वा रहसि भ्रातरं द्विजम् । प्रोवाच प्रणतो भूत्वा विनयावनतोऽर्जुनः

ဒြೌပဒီနှင့်အတူ လျှို့ဝှက်ရာ၌ မိမိအစ်ကိုကို မြင်သောအခါ၊ အာర్జုနသည် ဂုဏ်ပြု၍ ဦးညွှတ်ကာ ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့စွာ နိမ့်ချပြီး ထိုသူအား စကားဆို၏။

Verse 20

युधिष्ठिर उवाच । गच्छार्जुन द्रुतं तत्र नीयन्ते यत्र तस्करैः । धेनवो द्विजवर्यस्य ता मोक्षय धनंजय

ယုဓိဋ္ဌိရက ပြော၏—“အာర్జုန၊ အမြန်သွားလော့။ သူခိုးတို့က ဗြာဟ္မဏအမြတ်၏ နွားများကို မောင်းနှင်သွားရာ အဲဒီနေရာသို့။ ဓနဉ္ဇယ၊ ထိုနွားတို့ကို လွတ်မြောက်စေပါလော့။”

Verse 21

तीर्थयात्रां ततो गच्छ यावद्द्वादशवत्सरान् । ततः पापविनिर्मुक्तः समेष्यसि ममांतिकम्

ထို့နောက် တီရ္ထများသို့ ဘုရားဖူးခရီးကို ဆယ့်နှစ်နှစ်တိုင်တိုင် သွားလော့။ ထို့နောက် အပြစ်မှ လွတ်ကင်းသဖြင့် ငါ၏အနီးသို့ ပြန်လည်ရောက်လာမည်။

Verse 22

यः सदारं नरं पश्येदेकांतस्थं तु बुद्धिमान् । अपि चात्यंतपापः स्यात्किं पुनर्निजबांधवम्

ပညာရှိသူသည် မိန်းမနှင့်အတူ တိတ်ဆိတ်ရာ၌ တစ်ယောက်တည်းရှိသော ယောက်ျားကို ကြည့်မြင်လျှင်ပင် အလွန်ကြီးမားသော အပြစ်ကို ခံရ၏။ ထိုသူက ကိုယ့်ဆွေမျိုးဖြစ်လျှင် မည်မျှပို၍ ဖြစ်မည်နည်း။

Verse 23

तस्मान्न वीक्षयेत्कञ्चिदेकांतस्थं सभार्यकम् । बांधवं च विशेषेण य इच्छेच्छुभमात्मनः

ထို့ကြောင့် ကိုယ့်အကျိုးကောင်းကို လိုလားသူသည် မည်သူမဆို မိမိဇနီးနှင့် တိတ်ဆိတ်ရာ၌ နေသူကို မကြည့်သင့်။ အထူးသဖြင့် ကိုယ့်ဆွေမျိုးကို မကြည့်ရ။

Verse 24

स तथेति प्रतिज्ञाय रथमारुह्य सत्वरम् । धनुरादाय बाणांश्च जगाम तदनन्तरम्

သူက “အဲဒီအတိုင်းပဲ” ဟု ကတိပြု၍ ရထားပေါ်သို့ အလျင်အမြန် တက်ကာ၊ လေးနှင့် မြားများကို ယူဆောင်ပြီး ထိုနောက်ချက်ချင်း ထွက်ခွာသွားသည်။

Verse 25

येन मार्गेण ता गावो नीयन्ते तस्करैर्बलात् । तिरस्कृत्य द्विजान्सर्वाञ्छितशस्त्रधरैर्द्विजाः

ထိုနွားများကို သူခိုးတို့က အင်အားဖြင့် မောင်းနှင်သွားသော လမ်းကြောင်းအတိုင်း—လက်နက်ချွန်ထက်ကိုင်ဆောင်ထားသူတို့က ဒွိဇများအားလုံးကို စော်ကား၍ တွန်းဖယ်ပြီးနောက်—သူသည် ထိုလမ်းအတိုင်း လိုက်လံသွားသည်။

Verse 26

अथ हत्वा क्षणाच्चौरान्गाः सर्वाः स्वयमाहृताः । स्वाः स्वा निवेदयामास ब्राह्मणानां महात्मनाम्

ထို့နောက် ခဏအတွင်း သူခိုးတို့ကို သတ်ပြီး၊ နွားအားလုံးကို ကိုယ်တိုင် ပြန်လည်ယူဆောင်လာကာ၊ မိမိပိုင်ရှင်ဖြစ်သော မဟာစိတ်ရှိ ဗြာဟ္မဏတို့ထံ နွားတစ်ကောင်စီကို ဆက်ကပ်ပေး하였다။

Verse 27

ततस्तीर्थान्यनेकानि स दृष्ट्वायतनानि च । क्षेत्रेऽत्रैव समायातः स्नानार्थं पांडुनन्दनः

ထို့နောက် သူသည် တီရ္ထများစွာကို လှည့်လည်ကြည့်ရှု၍ ဘုရားကျောင်းအာယတနများစွာကိုလည်း မြင်တွေ့ပြီးနောက်၊ ပာဏ္ဍု၏သားသည် ဤပင် သန့်ရှင်းသောဒေသသို့ ရေချိုးပူဇော်ရန် ရောက်လာ하였다။

Verse 28

तेन पूर्वमपि प्रायस्तत्क्षेत्रमवलोकितम् । दुर्योधनसमायुक्तो यदा तत्र समागतः

အရင်ကလည်း သူသည် ထိုသန့်ရှင်းသောကွင်းကို အများအားဖြင့် ကြည့်ရှုထားပြီးသားဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ဒုရ္ယောဓနနှင့်အတူ ထိုနေရာသို့ ရောက်လာသောအခါ၊ ထိုပင် သန့်ရှင်းရာဒေသသို့ ထပ်မံဝင်ရောက်လာ하였다။

Verse 29

अथ संपूजयामास यल्लिंगं स्थापितं पुरा । अर्जुनेश्वर संज्ञं तु पुष्पधूपानुलेपनैः

ထို့နောက် အရင်ကတည်းက တည်ထားသော လိင်္ဂကို—အర్జုနေရှ္ဝရ ဟူသောနာမဖြင့်—ပန်း၊ နံ့သာမီးခိုး၊ နှင့် အနံ့မွှေးလိမ်းဆေးတို့ဖြင့် စည်းကမ်းတကျ ပူဇော်ခဲ့သည်။

Verse 30

अन्येषां कौरवेन्द्राणां पांडवानां विशेषतः

—ထို့ပြင် အခြားသော ကုရုမင်းများအတွက်လည်းကောင်း၊ အထူးသဖြင့် ပာဏ္ဍဝတို့အတွက်လည်းကောင်း ထိုသို့ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

Verse 31

अथ संचिंतयामास मनसा पांडुनंदनः । अहं नरः स्वयं साक्षात्कृष्णो नारायणः स्वयम्

ထို့နောက် ပဏ္ဍု၏သားတော်သည် စိတ်အတွင်း၌ ဆင်ခြင်လျက်— «ငါသည် နရ (Nara) ကိုယ်တိုင်ပင် ဖြစ်၏၊ ကೃṣṇa သည် နာရာယဏ (Nārāyaṇa) ကိုယ်တိုင်ပင် ဖြစ်၏» ဟု တွေးတော်မူ၏။

Verse 32

तस्मादत्र करिष्यामि चक्रपाणिं सुरेश्वरम् । प्रासादो मानवश्चैव यादृङ्नास्ति धरातले

«ထို့ကြောင့် ဤနေရာ၌ ငါသည် စက်ရပာဏိ (Cakrapāṇi) — ဒေဝတို့၏ အရှင်ကို တည်ထောင်ပူဇော်မည်၊ ထို့ပြင် မြေပြင်ပေါ်၌ မည်သည့်နေရာတွင်မျှ မရှိသကဲ့သို့ အံ့ဩဖွယ် ဘုရားကျောင်း-နန်းတော်ကို ဆောက်မည်» ဟု ဆို၏။

Verse 33

कल्पांतेऽपि न नाशः स्यादस्य क्षेत्रस्य कर्हिचित् । प्रासादोऽपि तथाप्येवमत्र क्षेत्रे भविष्यति

«ကပ္ပအဆုံးတိုင်အောင်ပင် ဤသန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರ၏ ပျက်စီးခြင်း မဖြစ်နိုင်၊ ထို့အတူ ဤဘုရားကျောင်းလည်း ဤကṣेत्र၌ တည်တံ့နေမည်» ဟု ဆို၏။

Verse 34

एवं स निश्चयं कृत्वा स्वचित्ते पांडवानुजः । प्रासादं निर्ममे पश्चाद्वैष्णवं द्विजसत्तमाः

ထိုသို့ ပဏ္ဍဝတို့အနက် အငယ်ဆုံးသည် မိမိစိတ်၌ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ခိုင်မြဲစွာ ချမှတ်ပြီးနောက်—အို ဒွိဇသတ္တမတို့—ဝိုင်ṣṇဝ ဘုရားကျောင်းကို ဆောက်လုပ်တော်မူ၏။

Verse 35

ततो विप्रान्समाहूय चमत्कारपुरोद्भवान् । प्रतिष्ठां कारयामास मतं तेषां समाश्रितः

ထို့နောက် ကမတ်ကာရ (Camatkāra) သန့်ရှင်းမြို့မှ ပေါ်ထွန်းလာသော ဂုဏ်ထူးရှင် ပုရောဟိတ်ဗြာဟ္မဏတို့ကို ခေါ်ယူ၍၊ သူတို့၏ အကြံဉာဏ်ကို လိုက်နာကာ ပရတိဋ္ဌာ (consecration) အခမ်းအနားကို ကျင်းပစေတော်မူ၏။

Verse 36

दत्त्वा दानान्यनेकानि शासनानि बहूनि च । अन्यच्च प्रददौ पश्चात्स तेषां तुष्टिदायकम्

ထိုသူသည် အလှူဒါနများစွာကို ပေးလှူ၍ အမိန့်စာနှင့် အလှူအတန်းအမျိုးမျိုးကိုလည်း များစွာ ချီးမြှင့်ပြီးနောက် ထပ်မံ၍ အခြားပူဇော်သက္ကာများကိုပါ ပေးလှူကာ သူတို့အား စိတ်ကျေနပ်စေ하였다။

Verse 37

ततः प्रोवाच तान्सर्वान्कृतांजलिपुटः स्थितः । नरोऽहं ब्राह्मणाज्जातः पाण्डोर्भूमिं प्रपेदिवान्

ထို့နောက် လက်အုပ်ချီ၍ ရိုသေစွာ ရပ်နေကာ သူတို့အားလုံးကို ပြောကြားသည်—“ငါသည် နရ ဖြစ်၏၊ ဗြာဟ္မဏမှ မွေးဖွားသူ ဖြစ်ပြီး ပाण्डု၏ နယ်မြေသို့ ရောက်လာခဲ့သည်။”

Verse 38

मानुषेणैव रूपेण त्यक्त्वा तां बदरीं शुभाम् । प्रसिद्ध्यर्थं मया चात्र प्रासादोऽयं विनि र्मितः । मन्नाम्ना नरसंज्ञश्च श्रद्धापूतेन चेतसा

“အလှမင်္ဂလာရှိသော ဘဒရီကို စွန့်၍ လူ့ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ခံယူကာ ဤနေရာကို ထင်ရှားစေရန်အတွက် ဤပရသာဒ်ကို ငါတည်ဆောက်စေ하였다။ ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် စင်ကြယ်သည့် စိတ်ဖြင့်လည်း ငါ့နာမဖြင့် ‘နရ’ ဟူသော အမည်ဖြင့် သိကြရမည်။”

Verse 39

तस्मादेष भवद्भिश्च चक्रपाणिरिति द्विजाः । कीर्तनीयः सदा येन मम नाम प्रकाश्य ताम्

“ထို့ကြောင့်၊ ဒွိဇတို့၊ သင်တို့လည်း အစဉ်အမြဲ ‘စက္ကရပာဏိ’ ဟူ၍ ချီးမွမ်းကြလော့။ ထိုနာမဖြင့် ငါ့နာမသည် ထင်ရှား၍ ကျော်ကြားလာမည်။”

Verse 40

विष्णुलोके ध्वनिर्याति यावच्चंद्रदिवाकरौ

“လ၏နှင့် နေ၏ တည်ရှိနေသမျှကာလပတ်လုံး၊ ၎င်း၏ ကျော်ကြားသံသည် ဗိဿဏုလောက၌ပင် ပျံ့နှံ့လျက် ရှိလိမ့်မည်။”

Verse 41

तथा महोत्सवः कार्यः शयने बोधने हरेः । चैत्रमासे विशेषेण संप्राप्ते विष्णुवासरे

ထို့အတူ ဟရိ၏ «အိပ်ခြင်း» နှင့် «နိုးထခြင်း» အခါ၌ မဟာပွဲတော်ကို ကျင်းပရမည်။ အထူးသဖြင့် ချိုင်တြာလ၌ ဗိဿဏုဝါသရ (ကြာသပတေး) ရောက်သော်။

Verse 42

एतेषु त्रिषु लोकेषु त्यक्त्वेमां बदरीमहम् । पूजामस्य करिष्यामि स्वयं विष्णोर्द्विजोत्तमाः

အို ဒွိဇောတ္တမတို့၊ ဤသုံးလောကအတွင်းရှိ ဤဘဒရီကို ငါစွန့်ခွာပြီးနောက်၊ ဗိဿဏု၏ ဤရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ငါကိုယ်တိုင် ပူဇော်မည်။

Verse 43

यस्तत्र दिवसे मर्त्यः पूजामस्य विधा स्यति । सर्वपापविनिर्मुक्तो विष्णुलोकं स यास्यति

ထိုနေ့၌ လူသားတစ်ဦးက ဤပူဇော်ပွဲကို စည်းကမ်းတကျ ဆောင်ရွက်လျှင်၊ အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်ကင်း၍ ဗိဿဏုလောကသို့ သွားရမည်။

Verse 44

तथा ये वासुदेवस्य क्षेत्रे केचिद्व्यवस्थिताः । तेषां प्रदर्शनं श्रेयो नित्यं दृष्ट्वा च लप्स्यते

ထို့အတူ ဝါစုဒေဝ၏ သန့်ရှင်းသော က္ෂೇತ್ರ၌ နေထိုင်သူတို့ကို မြင်တွေ့ခြင်းသည် မင်္ဂလာဖြစ်၏။ နေ့စဉ်မြင်တွေ့လျှင် အကျိုးကျေးဇူးကို အမြဲရရှိမည်။

Verse 45

सूत उवाच । बाढमित्येव तैरुक्तो दाशार्हः पांडुनंदनः । तेषां तद्भारमावेश्य प्रशांतेनांतरात्मना । ययौ तीर्थानि चान्यानि कृतकृत्यस्ततः परम्

စူတက ပြောသည်။ သူတို့က «ကောင်းပြီ» ဟု ဆိုကြသဖြင့် ဒါရှာရဟ၊ ပাণ্ডု၏ သားသည် သူတို့၏ တာဝန်ကို လက်ခံယူ하였다။ အတွင်းစိတ် ငြိမ်းချမ်းလျက်၊ မိမိရည်ရွယ်ချက် ပြည့်စုံပြီးနောက်၊ ထို့တဖန် အခြားသော တီရ္ထများသို့ ထွက်ခွာသွား하였다။

Verse 46

एवं तत्र स्थितो देवश्चक्रपाणिवपुर्द्धरः । स्वयमेव हृषीकेशो जंतूनां पापनाशनः

ဤသို့ ထိုနေရာ၌ နတ်ဘုရားသည် စက္ကရပာဏိ၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ဆောင်လျက် တည်နေ၏။ ဟೃṣīkēśa ကိုယ်တိုင်ပင် သတ္တဝါတို့၏ အပြစ်ကို ဖျက်ဆီးတော်မူ၏။

Verse 47

अद्याऽपि च कला विष्णोः प्राप्ते चैकादशीत्रये । पूर्वोक्तेन विधानेन तस्माच्छ्रद्धासमन्वितैः । सदैव पूजनीयश्च वन्दनीयो विशेषतः

ယနေ့တိုင်အောင်ပင် ဗိṣṇု၏ သာသနာဓာတ်တန်ခိုးသည် ဤနေရာ၌ တည်ရှိနေသည်။ ဧကာဒသီ သုံးကြိမ်ကာလ ရောက်လာသော်၊ အရင်ဆိုထားသည့် နည်းလမ်းအတိုင်း ယုံကြည်ခြင်းရှိသူတို့သည် အမြဲပူဇော်၍ အထူးသဖြင့် ဦးညွှတ်ဝန်ခံကန်တော့ရမည်။

Verse 152

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीति साहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये चक्रपाणिमाहात्म्यवर्णनंनाम द्विपञ्चाशदुत्तरशततमोऽध्यायः

ဤသို့ သန့်ရှင်းသော စ္ကန္ဒ မဟာပုရာဏ၌၊ အရှစ်ဆယ့်တစ်ထောင် ဂါထာပါသော သံဟိတာအတွင်း၊ ဆဋ္ဌမစာအုပ် နာဂရခဏ္ဍ၌၊ ဟာဋကေရှ్వర က్షೇತ್ರ၏ တီရ္ထမဟာတ္မ്യ၌ «စက္ကရပာဏိ၏ မဟာတ္မ्य ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အခန်း ၁၅၂ ပြီးဆုံး၏။