Adhyaya 149

Verse 1

ऋषय ऊचुः । केलीश्वरी च या देवी श्रूयते सूतनंदन । माहात्म्यं वद नस्तस्या उत्पत्तिं च सुविस्तरात्

ရိရှီတို့က ဆိုကြသည်—“အို စူတ၏ သားတော်၊ ကေလီရှွရီ (Kelīśvarī) ဒေဝီကို ကျွန်ုပ်တို့ ကြားသိရသည်။ သူမ၏ မဟာတန်ခိုးကိုလည်းကောင်း၊ သူမ၏ ပေါ်ပေါက်လာပုံကိုလည်းကောင်း အသေးစိတ် ပြောပြပါ။”

Verse 2

कस्मिन्काले समुत्पन्ना किमर्थं च सुरेश्वरी । किं तस्या जायते श्रेयः पूजया नमनेन च

နတ်တို့၏ မဟာမိဖုရား (Sureśvarī) သည် ဘယ်အခါ ပေါ်ထွန်းလာသနည်း၊ ဘာရည်ရွယ်ချက်ကြောင့်နည်း။ သူမကို ပူဇော်ခြင်းနှင့် ဦးညွှတ်နမസ്കာရပြုခြင်းမှ စရေယသ် (ကောင်းကျိုး) မည်သို့ ရရှိသနည်း။

Verse 3

त्वया कात्यायनी प्रोक्ता चामुण्डा च सुरेश्वरी । श्रीमाता च समुत्पन्ना किमर्थं च सुरेश्वरी

သင်သည် ကာတျာယနီကိုလည်း၊ နတ်မင်းမိဖုရား ချာမုဏ္ဍာ (Sureśvarī) ကိုလည်း ပြောပြီးပြီ။ ထို့ပြင် သရီမာတာနှင့် သူမ၏ ပေါ်ထွန်းခြင်းကိုလည်း ဆိုပြီးပြီ။ ထိုသို့ဖြစ်လျှင် ဤ Sureśvarī (Kelīśvarī) သည် ဘာရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ပေါ်ထွန်းလာသနည်း။

Verse 4

श्रीमाता च तथा तारा देवी शत्रुविनाशिनी । केलीश्वरी न संप्रोक्ता तस्मात्तां वद सांप्रतम्

သရီမာတာနှင့် တာရာ—ရန်သူဖျက်ဆီးသော ဒေဝီ—တို့ကိုလည်း ပြောပြီးပြီ။ သို့သော် ကေလီရှွရီကို မရှင်းလင်းသေးသဖြင့် ယခုအခါ သူမအကြောင်းကို ပြောပါ။

Verse 5

कौतुकं नः समुत्पन्नमत्रार्थे सूतनंदन

ဤအကြောင်းအရာ၌ ကျွန်ုပ်တို့တွင် စူးစမ်းလိုစိတ် ပေါ်ထွန်းလာပါပြီ၊ အို စူတာ၏ သားတော်။

Verse 6

सूत उवाच । आद्यैका देवता लोके बहुरूपा व्यवस्थिता । देवतानां हितार्थाय दैत्यपक्षक्षयाय च

စူတာက ပြောသည်—ဤလောက၌ မူလတော်တစ်ပါးတည်းသော ဒေဝတာရှိ၏၊ သို့သော် အမျိုးမျိုးသော ရုပ်သဏ္ဌာန်များဖြင့် တည်ရှိနေ၏။ နတ်တို့၏ အကျိုးအတွက်လည်းကောင်း၊ ဒိုင်တျယတို့၏ အဖွဲ့အစည်းကို ပျက်စီးစေရန်လည်းကောင်း ဖြစ်၏။

Verse 7

यदायदात्र देवानां व्यसनं जायते क्वचित् । तदातदा परा शक्तिर्या सा व्याप्य व्यवस्थिता

ဘယ်အချိန်မဆို နတ်တို့အပေါ် အန္တရာယ်ကပ်ရောက်လာသော် ထိုအချိန်တည်းမှာပင် အရာရာကိုလွှမ်းမိုးနေသော အမြင့်မြတ်ဆုံး သက္တိတော်သည် ထင်ရှားပေါ်ထွက်၍ တည်နေရာယူတော်မူ၏။

Verse 8

सर्वमेतज्जगद्धात्री जन्म चक्रे धरातले । महिषासुरनाशाय सा च कात्यायनी भुवि

ထိုကမ္ဘာမိခင်တော်မူသော ဒေဝီသည် ဤသဘောအမျိုးမျိုးဖြင့် မြေပြင်ပေါ်၌ မွေးဖွားတော်မူ၏။ မဟိṣာသုရကို ဖျက်ဆီးရန်အတွက်လည်း လောက၌ ကာတျာယနီအဖြစ် ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 9

अवतीर्णा परा मूर्तिर्गतास्मिन्भुवनत्रये । यदा शुंभनिक्षंभौ च दानवौ बलदर्पितौ

အမြင့်မြတ်ဆုံး ရုပ်သဏ္ဌာန်တော်သည် ဆင်းသက်၍ လောကသုံးပါးအနှံ့ လှည့်လည်တော်မူ၏။ ထိုအခါ အင်အားအဟန်အလွန်ကြီး၍ မာန်တက်နေသော ဒာနဝညီအစ်ကို ရှုမ္ဘနှင့် နိရှုမ္ဘတို့ ပေါ်ထွန်းလာကြ၏။

Verse 10

अवतीर्णा तदा सैव चामुंडा रूपमाश्रिता । प्रोद्गते कालयवने सर्वदेवभयावहे

ထိုအခါ ဒေဝီတော်မူသော သူမသည် ထပ်မံဆင်းသက်၍ ချာမုဏ္ဍာ ရုပ်ကို ခံယူတော်မူ၏။ ကာလယဝန ပေါ်ထွန်းလာ၍ နတ်အားလုံးကို ကြောက်ရွံ့စေသောအခါ ဖြစ်၏။

Verse 11

श्रीमातारूपिणी देवी सैव जाता महीतले । अंधासुरवधार्थाय शंभुनाऽक्रांतचेतसा । सृष्टा केलीवरी देवी यया व्याप्तमिदं जगत्

ထိုဒေဝီတော်မူသော သူမသည် ရှရီမాతာ ရုပ်ဖြင့် မြေပြင်ပေါ်၌ မွေးဖွားတော်မူ၏။ အန္ဓာသုရကို သတ်ရန်အတွက် စိတ်တော် လှုပ်ရှားတက်ကြွလာသော ရှမ္ဘုသည် ကေလီဝရီ ဒေဝီကို ဖန်ဆင်းတော်မူပြီး၊ ထိုဒေဝီကြောင့် ဤကမ္ဘာလုံးစုံ လွှမ်းမိုးပြည့်နှက်နေ၏။

Verse 12

ततस्तस्याः प्रभावेन हत्वा दैत्यानशेषतः । अन्धको निहतः पश्चात्त्रैलोक्यव्यसनप्रदः

ထို့နောက် သူမ၏ မဟာအာနုဘော်ကြောင့် ဒೈတျာတို့ကို အကုန်အစင် သတ်ဖြတ်ပြီးနောက်၊ လောကသုံးပါးကို ဒုက္ခပေးသူ အန္ဓကသည် နောက်တစ်ဖန် သတ်ခံရလေ၏။

Verse 13

ऋषय ऊचुः । अन्धकः कस्य पुत्रोऽयं किंप्रभावः कथं हतः । कस्माद्धतस्तु संग्रामे सर्वं विस्तरतो वद

ရသီတို့က ဆိုကြသည်– «ဤအန္ဓကသည် မည်သူ၏သားနည်း။ သူ၏အာနုဘော်သည် မည်သို့နည်း၊ မည်ကဲ့သို့ သတ်ခံရသနည်း။ စစ်ပွဲတွင် အဘယ်ကြောင့် သတ်ခံရသနည်း။ အားလုံးကို အသေးစိတ် ပြောပြပါ»။

Verse 14

सूत उवाच । दक्षस्य दुहिता नाम्ना दितिः सर्वगुणालया । हिरण्यकशिपुर्नाम तस्याः पुत्रो बभूव ह

စူတက ပြောသည်– «ဒက္ခ၏ သမီးတစ်ဦးမှာ ဒိတိဟု အမည်ရ၍ ကောင်းဂုဏ်များစွာ၏ အိမ်ရာဖြစ်၏။ ထိုသူမမှ ဟိရဏ္ယကသိပု ဟု နာမည်ကျော် သားတစ်ဦး မွေးဖွားလေ၏»။

Verse 15

येन शक्रादयो देवा जिताः सर्वे रणाजिरे । स्वर्गे राज्यं कृतं भूरि स्वयमेव महात्मना

သူကြောင့် အင်္ဒြာနှင့် အခြားဒေဝတို့အားလုံး စစ်မြေပြင်၌ ရှုံးနိမ့်ကြရပြီး၊ ထိုမဟာပုဂ္ဂိုလ်သည် ကောင်းကင်ဘုံ၌ မိမိအတွက် အာဏာအုပ်ချုပ်မှုကြီးမားစွာ တည်ထောင်လေ၏။

Verse 16

यद्भयात्सकलैर्देवैर्नानाशस्त्राण्यनेकशः । निर्मितान्यतिमुख्यानि वर्मचर्मयुतानि च

သူကို ကြောက်ရွံ့သဖြင့် ဒေဝတို့အားလုံးသည် အမျိုးမျိုးသော လက်နက်များကို အကြိမ်ကြိမ် ဖန်တီးကြပြီး၊ အထူးသဖြင့် အလွန်ကြမ်းမာသော လက်နက်ကြီးများနှင့် ကာကွယ်ရေး သံချပ်ကာ၊ အရေချပ်တို့ကိုပါ ပြုလုပ်ကြလေ၏။

Verse 18

तस्य पुत्रद्वयं जज्ञ वीर्यौदार्यगुणान्वितम् । ज्येष्ठः प्रह्लाद इत्युक्तो द्वितीयश्चांधकस्तथा

ထိုသူ၌ သားနှစ်ယောက် မွေးဖွားလာ၍ သတ္တိနှင့် ရက်ရောမှုတို့ဖြင့် ပြည့်စုံကြ၏။ အကြီးကို ပရာဟ္လာဒဟု ခေါ်ကြပြီး ဒုတိယကို အန္ဓကဟု ခေါ်ကြ၏။

Verse 19

हिरण्यकशिपौ प्राप्ते मृत्युलोकं सुहृद्गणैः । अमात्यैश्च ततः प्रोक्तः प्रह्लादो विनयान्वितैः

ဟိရဏ္ယကသိပုသည် သေမင်း၏လောကသို့ ထွက်ခွာသွားသောအခါ၊ ထိုနောက် ဗိနယနှင့် နှိမ့်ချမှုရှိသော မိတ်ဆွေဝိုင်းများနှင့် အမတ်များက ပရာဟ္လာဒကို စကားဆို၍ အကြံပေးကြ၏။

Verse 21

प्रह्राद उवाच । नाहं राज्यं करिष्यामि कथंचिदपि भूतले । यतस्ततो निबोधध्वं वचनं मम सांप्रतम्

ပရာဟ္လာဒက မိန့်တော်မူသည်—“မြေပြင်ပေါ်၌ မည်သို့မျှ ငါသည် မင်းအာဏာကို မခံယူမည်မဟုတ်။ ထို့ကြောင့် ယခု ငါပြောမည့် စကားကို ကောင်းစွာ နားလည်ကြလော့။”

Verse 22

दैत्यराज्यं न वांछंति देवाः शक्रपुरोगमाः । तेषां रक्षाकरो नित्यं विष्णुः स भगवान्स्वयम्

အင်္ဒြာကို ဦးဆောင်သော ဒေဝတားတို့သည် ဒೈတျတို့၏ အာဏာကို မလိုလားကြ။ အကြောင်းမှာ သူတို့၏ အမြဲတမ်း ကာကွယ်ရှင်မှာ ဗိෂ္ဏု—ဘဂဝန်တော် ကိုယ်တိုင် ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 23

अप्यहं सन्त्यजे प्राणान्सर्वस्वं वा न संशयः । हरिणा सह संग्रामं नाहं कर्तुमहो क्षमः

သံသယမရှိဘဲ ငါသည် အသက်ကိုပင် စွန့်လွှတ်မည်၊ သို့မဟုတ် ပိုင်ဆိုင်သမျှ အားလုံးကိုပင် စွန့်မည်။ သို့သော် ဟရိ (ဗိෂ္ဏု) နှင့် စစ်ပွဲဆင်နွှဲရန် ငါမတတ်နိုင်ပါ၊ အို အလှမ်းမီမဟုတ်။

Verse 24

यो मयाऽभ्यर्चितो नित्यं प्रणतश्च सुरेश्वरः । न तेन सहितो युद्धं करिष्यामि कथञ्चन

ငါသည် နေ့စဉ်ပူဇော်ကန်တော့၍ ဦးညွှတ်ဝတ်ပြုသော ဒေဝတို့၏အရှင်တော်ကို ဆန့်ကျင်၍ မည်သို့မျှ စစ်မပြုမည် မဟုတ်။

Verse 25

सूत उवाच । प्रह्लादेन च संत्यक्ते राज्ये पितृसमुद्भवे । अन्धकः स्थापितस्तत्र संमंत्र्य सचिवैर्मिथः

စူတက ပြောသည်—ပရာဟ္လာဒသည် ဖခင်မှ ဆက်ခံလာသော နိုင်ငံတော်ကို စွန့်လွှတ်သောအခါ၊ ဝန်ကြီးများနှင့် အပြန်အလှန် တိုင်ပင်ညှိနှိုင်းပြီး အန္ဓကကို ထိုနေရာ၌ တင်မြှောက်ထား하였다။

Verse 26

हिरण्यकशिपोः पुत्रो देवदानवदर्पहा । सोऽपि राज्यममात्येभ्यो निधाय तदनन्तरम्

ဟိရဏ္ယကသိပု၏ သားတော်—ဒေဝနှင့် ဒါနဝတို့၏ မာနကို ချိုးဖျက်သူ—သူသည်လည်း နိုင်ငံတော်ကို ဝန်ကြီးများထံ အပ်နှံပြီး ထို့နောက် အာဏာမှ ဆုတ်ခွာ하였다။

Verse 27

तपश्चक्रे चिरं कालं ध्यायमानः पितामहम् । त्यक्त्वा कामं तथा क्रोधं दंभं मत्सरमेव च

သူသည် ပိတామဟ (ဗြဟ္မာ) ကို စိတ်တည်၍ အချိန်ကြာမြင့်စွာ တပသျာကျင့်ခဲ့သည်။ ကာမ၊ က்ரೋಧ၊ ဒမ္ဘ (လိမ်လည်ဟန်ဆောင်မှု) နှင့် မတ္ဆရ (မနာလိုမှု) တို့ကိုလည်း စွန့်ပစ်ခဲ့သည်။

Verse 28

जितेंद्रियः सुशांतात्मा समः सर्वेषु जन्तुषु । वृक्षमूलाश्रयः शांतः संतुष्टेनांतरात्मना

အင်္ဒြိယများကို ထိန်းချုပ်နိုင်၍ အတွင်းစိတ်ငြိမ်းချမ်းကာ သတ္တဝါအားလုံးအပေါ် တန်းတူမြင်သူဖြစ်၍ သစ်ပင်အမြစ်အောက်၌ နေထိုင်하였다။ အတွင်းနှလုံးသားသည် ကိုယ်တိုင်ပင် ကျေနပ်တည်ငြိမ်နေ၏။

Verse 29

यावद्वर्षसहस्रांतं फलाहारो बभूव ह । शीर्णपर्णाशनाहारो यावद्वर्षसहस्रकम्

နှစ်တစ်ထောင်တိုင်အောင် သူသည် သစ်သီးများကိုသာ အာဟာရအဖြစ် စားသောက်ခဲ့၏။ ထို့နောက် နှစ်တစ်ထောင်တိုင်အောင် ကျသွားသော ရွက်ခြောက်များကို အာဟာရအဖြစ်သာ မှီခိုခဲ့၏။

Verse 30

ध्यायमानो दिवानक्तं देवदेवं पितामहम् । वायुभक्षस्ततो जज्ञे तावत्कालं द्विजोत्तमाः

နေ့ညမပြတ် နတ်တို့၏နတ် ပိတာမဟာကို စိတ်တည်၍ သမาธိပြုလျက်၊ ထို့နောက် ထိုကာလတစ်လျှောက်လုံး လေကိုသာ အာဟာရပြုသူ ဖြစ်လာ၏၊ အို ဒွိဇအထွတ်အမြတ်တို့။

Verse 31

ततो वर्षसहस्रांते चतुर्थे समुपस्थिते । तमुवाच स्वयं ब्रह्मा स्वयमभ्येत्य हर्षितः

ထို့နောက် စတုတ္ထမြောက် နှစ်တစ်ထောင်ကာလ ပြည့်စုံသွားသောအခါ၊ ဝမ်းမြောက်လျက် ဘြဟ္မာတော်ကိုယ်တိုင် လာရောက်ပြီး သူ့အား မိန့်ကြား၏။

Verse 33

ब्रह्मोवाच । परितुष्टोऽस्मि ते वत्स वरं वरय सुव्रत । तुष्टोऽहं ते प्रदास्यामि यद्यपि स्यात्सुदुर्लभम् । अन्धक उवाच । यदि यच्छसि मे ब्रह्मन्वरं मनसि वांछितम् । जरामरणनाशाय दीयतां सुरसत्तम

ဘြဟ္မာတော် မိန့်တော်မူသည်– «ချစ်သားရေ၊ သင်၏တပသ္စရိယာကြောင့် ငါအလွန်နှစ်သက်၏။ အို ကတိဝတ်တည်ကြည်သူ၊ ဆုတောင်းတစ်ပါးကို ရွေးချယ်လော့။ ငါကျေနပ်သဖြင့် အလွန်ရှားပါးသော်လည်း သင့်အား ပေးမည်»။ အန္ဓက ပြောသည်– «အို ဘြဟ္မာ၊ ကျွန်ုပ်စိတ်၌ လိုလားသော ဆုတောင်းကို ပေးမည်ဆိုလျှင်၊ အို နတ်တို့အထွတ်အမြတ်၊ အိုမင်းခြင်းနှင့် သေခြင်းကို ဖျက်ဆီးရန် ဆုတောင်းကို ပေးတော်မူပါ»။

Verse 34

श्रीब्रह्मोवाच । न कश्चिच्च जराहीनो विद्यतेऽत्र धरातले । मरणेन विना नैव यस्य जन्म भवेत्क्षितौ

သီရိဘြဟ္မာတော် မိန့်တော်မူသည်– «ဤမြေပြင်ပေါ်တွင် အိုမင်းခြင်းကင်းသူ မည်သူမျှ မရှိ။ သေခြင်းမရှိလျှင်လည်း ဤကမ္ဘာမြေပေါ်၌ မွေးဖွားခြင်း မဖြစ်နိုင်»။

Verse 35

तथापि तव दास्यामि बहुधर्मरतस्य च । तस्मात्कुरु महाभाग राज्यं गत्वा निजं गृहम्

သို့သော်လည်း သင်သည် ဓမ္မအမျိုးမျိုးကို ရိုသေစွာလိုက်နာသူဖြစ်သဖြင့် ငါသည် သင့်အား ကောင်းချီးတစ်ပါး ပေးမည်။ ထို့ကြောင့် ကံကောင်းသူရေ၊ မိမိအိမ်သို့ပြန်၍ မိမိနိုင်ငံကို အုပ်ချုပ်လော့။

Verse 36

भवेद्बहुफलं राज्यं श्मशानं भवनं यथा । बहुकण्टकसंकीर्णं क्रूरकर्मभिरावृतम्

မင်းအာဏာသည် အကျိုးဆက်များစွာကို ဖြစ်စေသည်—သင်္ချိုင်းမြေကဲ့သို့သော အိမ်တစ်လုံးပမာ၊ ဆူးများစွာဖြင့် ပြည့်နှက်၍ ကြမ်းတမ်းသော ကర్మများ၏ အလေးအနက်ဖြင့် ဝန်းရံထားသည်။

Verse 37

सूत उवाच । एवमुक्त्वा चतुर्वक्त्रस्ततश्चादर्शनं गतः । कस्यचित्त्वथ कालस्य प्रेरितः कालधर्मणा । प्रोवाच सचिवान्सोऽथ पितुर्वैरमनुस्मरन्

စူတက ပြောသည်။ ထိုသို့ဆိုပြီးနောက် မျက်နှာလေးပါးရှိသော ဘြဟ္မာသည် မျက်စိမြင်ရာမှ ပျောက်ကွယ်သွား၏။ အချိန်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက် ကာလ၏ ဓမ္မကြောင့် တွန်းပို့ခံရသကဲ့သို့၊ အန္ဓကသည် ဖခင်အပေါ်ရှိ ရန်ငြိုးကို သတိရလျက် မိမိအမတ်များကို မိန့်ကြား하였다။

Verse 38

अन्धक उवाच । पितास्माकं हतो देवैः पितृव्यश्च महाबलः । कपटेन न शौर्येण तस्मात्तान्सूदयाम्यहम्

အန္ဓကက ပြောသည်။ ငါတို့၏ ဖခင်ကို ဒေဝတားတို့က သတ်ခဲ့ကြပြီး အင်အားကြီးသော ဦးလည်း ထိုနည်းတူပင်—ရဲရင့်မှုမဟုတ်ဘဲ လှည့်ကွက်ဖြင့် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ငါသည် သူတို့ကို ဖျက်ဆီးမည်။

Verse 39

कोऽर्थः पुत्रेण जातेन यो न कृत्यैः सुशंसितैः । प्राकट्यं याति सर्वत्र वंशस्याग्रे ध्वजो यथा

ချီးမွမ်းထိုက်သော လုပ်ရပ်များဖြင့် နေရာအနှံ့ မထင်ရှားနိုင်သော သားတစ်ယောက် မွေးလာခြင်း၏ အကျိုးကား အဘယ်နည်း—မျိုးရိုး၏ ရှေ့တန်းတွင် ထောင်ထားသော အလံကဲ့သို့ မဖြစ်လျှင်?

Verse 41

अस्माकं खल्विमे लोकाः के देवाः के द्विजातयः । यज्ञभागान्हरिष्यामो हत्वा शक्रमुखान्सुरान्

ဤလောကတို့သည် အမှန်တကယ် ငါတို့၏ပိုင်ဆိုင်ရာပင်—ဒေဝတို့သည် ဘာနည်း? ဒွိဇာတတို့သည် ဘာနည်း? ဣန္ဒြာကို ဦးဆောင်သော ဒေဝတို့ကို သတ်ပြီးနောက် ယဇ္ဉပူဇာ၏ အပိုင်းအခွဲတို့ကို ငါတို့ သိမ်းယူမည်။

Verse 42

एवं ते समयं कृत्वा सैन्येन महतान्विताः । प्रजग्मुस्त्वरितास्तत्र यत्र शक्रो व्यवस्थितः

ထိုသို့ သဘောတူညီချက်ကို ချုပ်ဆိုပြီးနောက် စစ်တပ်ကြီးနှင့်အတူ သူတို့သည် ဣန္ဒြာ (Śakra) တည်ရှိနေရာသို့ အလျင်အမြန် သွားရောက်ကြ၏။

Verse 43

शक्रोऽपि दानवानीकं दृष्ट्वा तान्सहसागतान् । आरुह्यैरावणं नागं युद्धार्थं निर्ययौ तदा

Śakra (ဣန္ဒြာ) သည်လည်း ရုတ်တရက် ရောက်လာသော ဒာနဝ စစ်တပ်ကို မြင်၍ အဲရာဝတ ဆင်တော်ကို တက်စီးကာ စစ်ပွဲအတွက် ထွက်ခွာသွား၏။

Verse 44

सह देवगणैः सर्वैर्वसुरुद्रार्कपूर्वकैः । एतस्मिन्नंतरे शक्रो वज्रं रौद्रतमं च यत्

ဝစု၊ ရုဒြာ၊ အာဒိတျ (နေဒေဝ) တို့ကို ဦးဆောင်သော ဒေဝအဖွဲ့အစည်း အားလုံးနှင့်အတူ၊ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် Śakra သည် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် ရောဒြသဘောရှိသော ဝဇ္ရကို ကိုင်ဆောင်၏။

Verse 45

समुद्दिश्यांधकं तस्मै मुमोच परवीरहा । स हतस्तेन वज्रेण विहस्य दनुजोत्तमः

ရန်သူဗိုလ်သူရဲတို့ကို သတ်နိုင်သူ Śakra သည် အန္ဓကကို ရည်ရွယ်၍ ဝဇ္ရကို ပစ်လွှတ်၏။ ထိုမိုးကြိုးဝဇ္ရကြောင့် ထိခိုက်သေဆုံးသော်လည်း ဒနု၏ သားတို့အနက် အထူးမြတ်သူသည် ရယ်မောနေဆဲဖြစ်၏။

Verse 46

शक्रं प्रोवाच संहृष्टस्तारनादेन संयुगे । दृष्टं बाहुबलं शक्र तवाद्य सुचिरान्मया

စစ်မြေပြင်အလယ်၌ ဝမ်းမြောက်လျက် အသံမြည်မြည်ဖြင့် သက္ကရာ (အိန္ဒြာ) ထံ ပြောသည်— «အို သက္ကရာ၊ ယနေ့တွင် နာရီရှည်ကြာပြီးနောက် သင်၏လက်မောင်းအင်အားကို ငါမြင်ရပြီ»။

Verse 47

अधुना पश्य चास्माकं त्वमेव बलसूदन

ယခုတော့ ငါတို့၏အင်အားကို ကြည့်လော့—ဟုတ်ကဲ့၊ သင်ကိုယ်တိုင်ပင်၊ ဗလကိုသတ်သူရေ!

Verse 48

सूत उवाच । एवमुक्त्वाथ चाविध्य गदां गुर्वीं मुमोच ह । शतघंटामहारावां निर्मितां विश्वकर्मणा

စူတာက ပြောသည်— ထိုသို့ဆိုပြီးနောက် သူသည် လှည့်ဝိုင်းကာ အလွန်ကြီးမားသော ဂဒါကို ပစ်လွှတ်하였다။ ၎င်းသည် ကန့်လန့်တီးတီး ကန့်လန့်တီးတီး၊ ခေါင်းလောင်းတစ်ရာ၏ မဟာဟုန်းသံကဲ့သို့ မြည်ဟည်းပြီး၊ ဝိශ්ဝကರ್ಮန်က တည်ဆောက်ဖန်ဆင်းထားသော အရာဖြစ်သည်။

Verse 49

सर्वायसमयीं गुर्वीं यमजिह्वाभिवापराम् । शतहस्तां प्रमाणेन प्राणिनां भयवर्द्धिनीम्

၎င်းဂဒါသည် သံဖြင့်သာ ပြုလုပ်ထား၍ အလွန်လေးလံကာ ယမ၏ မီးလောင်သော လျှာကဲ့သို့ ထင်ရှားသည်။ အလျားအတိုင်းအတာမှာ လက်တစ်ရာမျှရှိ၍ သတ္တဝါတို့၏ ကြောက်ရွံ့မှုကို ပိုမိုတိုးပွားစေသော အရာဖြစ်သည်။

Verse 50

तया विनिहतः शक्रो मूर्छाव्याकुलितेंद्रियः । ध्वजयष्टिं समाश्रित्य निविष्टो गजमूर्द्धनि

ထိုဂဒါဖြင့် ထိခိုက်သဖြင့် သက္ကရာ (အိန္ဒြာ) သည် လဲကျကာ မူးဝေသတိလစ်လျက် အာရုံများ ရှုပ်ထွေးသွားသည်။ အလံတိုင်ကို ကိုင်တွယ်ကပ်လျက် ဆင်၏ခေါင်းပေါ်တွင် ထိုင်နေ하였다။

Verse 51

अथ संमूर्छितं दृष्ट्वा शक्रं स्कन्दः प्रकोपितः । मुमोचाथ निजां शक्तिममोघां वज्रसंनिभाम्

ထို့နောက် သက္ကရ (ဣန္ဒြ) သတိလစ်နေသည်ကို မြင်၍ စကန္ဒသည် ဒေါသထန်ကာ မလွဲမသွေ အောင်မြင်သော မိမိ၏ «သက္တိ» ကို မိုးကြိုးဗဇ္ရကဲ့သို့ လွှတ်တော်မူ၏။

Verse 52

तामायांतीं समालोक्य दानवो निशितैः शरैः । प्रतिलोमां ततश्चक्रे लीलयैव महाबलः

၎င်းသည် မိမိထံသို့ လာနေသည်ကို မြင်သော် မဟာဗလ ဒာနဝသည် မြှားချွန်များဖြင့် အလွယ်တကူ ကစားသကဲ့သို့ ထိုအရာကို ဆန့်ကျင်ဘက်သို့ ပြန်လှန်စေ၏။

Verse 53

ततः स्कन्दोऽपि संगृह्य चापं तं प्रति सायकान् । मुमोचाशीविषाकाराल्लंघ्वस्त्रं तस्य दर्शयन्

ထို့နောက် စကန္ဒသည်လည်း လေးကို ကိုင်ယူ၍ သူ့အပေါ်သို့ မြှားများကို ပစ်လွှတ်ကာ အဆိပ်ပြင်းမြွေများကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ် ဖြစ်စေပြီး မိမိ၏ အာယုဓဗေဒ အမြန်နှုန်းကို ပြသတော်မူ၏။

Verse 54

एतस्मिन्नन्तरे देवाः सर्वे शस्त्रप्रवृष्टिभिः । समंताच्छादयामासुर्दानवानामनीकिनीम्

အဲဒီအချိန်အတွင်းမှာပင် နတ်တော်အားလုံးသည် လက်နက်မိုးရွာသကဲ့သို့ ပစ်ခတ်ကာ ဒာနဝတပ်ကို အရပ်လေးမျက်နှာမှ ဖုံးလွှမ်းလိုက်ကြ၏။

Verse 55

ततस्तु दानवाः सर्वे देवतानामनीकिनीम् । प्रहारैः पीडयामासुर्दुद्रुवुस्ते दिवौकसः

သို့သော် ထို့နောက် ဒာနဝအားလုံးသည် နတ်တော်တို့၏ တပ်ကို ထိုးနှက်တိုက်ခိုက်၍ ဖိနှိပ်ကြသဖြင့် ကောင်းကင်နေသူတို့သည် ထွက်ပြေးကြ၏။

Verse 57

मा भैष्ट देवताः सर्वाः पश्यध्वं मद्विचेष्टितम् । इत्युक्त्वा भगवाञ्छम्भुर्मंत्रैराथर्वणैस्तदा

«မကြောက်ကြနှင့်၊ ဒေဝတားအားလုံး—ငါ၏လုပ်ဆောင်မှုကို ကြည့်ကြလော့!» ဟုဆိုပြီးနောက် ကောင်းမြတ်သော သမ္ဘူသည် အထာဝဏ မန္တရများဖြင့် ထိုခဏ ဆက်လက်ပြုလုပ်하였다။

Verse 58

आह्वयामास विश्वेशां परां शक्तिमनुत्तमाम् । आहूता परमा शक्तिर्जगाम हरसंनिधिम्

သူသည် ကမ္ဘာလောက၏ အရှင် ဗိශ්ဝေရှ၏ အထွတ်အမြတ် မလွန်ကဲသော ပါရမီရှင် သက္တိကို ခေါ်ယူတော်မူ၏။ ခေါ်ဆိုခံရသော် အမြင့်ဆုံး သက္တိသည် ဟရ၏ အနီးတော်သို့ ရောက်လာ၏။

Verse 59

ततो भग्नान्सुरान्दृष्ट्वा सगणो वृषवाहनः । दर्शयामास चात्मानं देवानाश्वासयन्निव

ထို့နောက် အနိုင်ကျရှုံး၍ ပျက်စီးသွားသော ဒေဝများကို မြင်သော်၊ ဗృషဝါဟန အရှင် (ရှီဝ) သည် ဂဏများနှင့်အတူ မိမိကိုယ်ကို ထင်ရှားပြသကာ ဒေဝတို့ကို အားပေးသက်သာစေသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 60

श्रीभगवानुवाच । नमस्ते देवदेवेशि नमस्ते भक्तिवल्लभे । सर्वगे सर्वदे देवि नमस्ते विश्वधारिणि

ကောင်းမြတ်သော ဘုရားရှင်က မိန့်တော်မူသည်—«ဒေဝတို့၏ ဒေဝီမဟာအရှင်မ၊ သင့်အား နမಸ್ಕာရ။ ဘက္တိကို ချစ်မြတ်နိုးသူမ၊ သင့်အား နမಸ್ಕာရ။ အရာရာ၌ ပျံ့နှံ့နေသူမ၊ အလုံးစုံသော အပေးအယူကို ပေးသူမ၊ စကြဝဠာကို ထမ်းဆောင်သူမ၊ သင့်အား နမಸ್ಕာရ»။

Verse 61

नमस्ते शक्तिरूपेण सृष्टिप्रलयकारिणि । नमस्ते प्रभया युक्ते विद्युज्ज्वलितकुण्डले

«သက္တိ၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်ဖြင့် စೃಷ್ಟိနှင့် ပရလယကို ပြုလုပ်သူမ၊ သင့်အား နမಸ್ಕာရ။ တောက်ပသော အလင်းရောင်နှင့် ပြည့်စုံ၍ လျှပ်စီးကဲ့သို့ တောက်လောင်သော နားကပ်ကို ဆင်ယင်သူမ၊ သင့်အား နမಸ್ಕာရ»။

Verse 62

त्वं स्वाहा त्वं स्वधा देवि त्वं सृष्टिस्त्वं शुचिर्धृतिः । अरुंधती तथेंद्राणी त्वं लक्ष्मीस्त्वं च पार्वती

အို ဒေဝီ၊ သင်သည် စွာဟာ ဖြစ်၏၊ သင်သည် စွာဓာ ဖြစ်၏။ သင်သည် ဖန်ဆင်းခြင်း ဖြစ်၏၊ သင်သည် သန့်ရှင်းမှုနှင့် တည်ကြည်ခိုင်မာမှု ဖြစ်၏။ သင်သည် အရုန္ဓတီ ဖြစ်ပြီး အင်ဒြာဏီ လည်း ဖြစ်၏။ သင်သည် လက္ရှ္မီ ဖြစ်ပြီး သင်သည် ပါర్వတီ လည်း ဖြစ်၏။

Verse 63

यत्किंचित्स्त्रीस्वरूपं च समस्तं भुवनत्रये । तत्सर्वं त्वत्स्वरूपं स्यादिति शास्त्रेषु निश्चयः

လောကသုံးပါးအတွင်း မည်သည့်နေရာ၌မဆို ရှိသော မိန်းမပုံသဏ္ဍာန် အားလုံးသည် သင်၏ပုံသဏ္ဍာန်ပင် ဖြစ်ကြောင်း၊ ဤသည်မှာ သာස්တရများ၏ အတည်ပြုထားသော ဆုံးဖြတ်ချက် ဖြစ်၏။

Verse 64

श्रीदेव्युवाच । किमर्थं च समाहूता त्वयाहं वृषवाहन । मंत्रैराथर्वणै रौद्रैस्तत्सर्वं मे प्रकीर्तय

ဒေဝီက မိန့်တော်မူသည်—“အဘယ်ကြောင့် ငါကို ခေါ်ယူသနည်း၊ နွားစီးသခင်ရေ။ အထာဗဏ မန္တရများနှင့် ရောဒြ မန္တရများကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော မန္တရများဖြင့် ငါကို ဖိတ်ခေါ်ခဲ့၏—အကြောင်းအရာ အလုံးစုံကို ငါ့အား ပြည့်စုံစွာ ပြောကြားလော့။”

Verse 65

येन ते कृत्स्नशः कृत्यं प्रकरोमि यथोदितम्

“သင်မိန့်ကြားသကဲ့သို့ သင်၏တာဝန်ကို ငါက အပြည့်အဝ၊ အကုန်အစင် ဆောင်ရွက်နိုင်စေရန်အတွက် ဖြစ်၏။”

Verse 66

श्रीभगवानुवाच । एते शक्रादयो देवाः सर्वे स्वर्गाद्विवासिताः । अंधकेन महाभागे दैत्यानामधिपेन च

ဘုရားသခင် မိန့်တော်မူသည်—“ဤဒေဝတားတို့သည် စက္က (အင်ဒြ) ဦးဆောင်၍ အားလုံးကောင်းကင်ဘုံမှ နှင်ထုတ်ခံရကြ၏၊ အို ကံကောင်းမြတ်သူရေ—ဒೈတျာတို့၏ အုပ်စိုးရှင် အန္ဓကကြောင့် ဖြစ်၏။”

Verse 67

तस्मात्तस्य वधार्थाय गच्छमानस्य मे शृणु । साहाय्यं कुरु मे चाशु सूदयामि रणाजिरे

ထို့ကြောင့် ထိုသူကို သတ်ရန် ငါထွက်ခွာသွားစဉ် ငါ့စကားကို နားထောင်လော့။ ချက်ချင်း ငါ့ကို ကူညီပါ၊ စစ်မြေပြင်၌ ငါက သူကို ချေမှုန်းနိုင်စေရန်။

Verse 68

एते मातृगणाः सर्वे मया दत्तास्तवाधुना । क्षुत्क्षामाः सूदयिष्यंति दानवान्ये पुरः स्थिताः

ဤမိခင်အဖွဲ့များအားလုံးကို ယခု ငါက သင့်ထံ ပေးအပ်ပြီးပြီ။ ဆာလောင်နေသောသူတို့သည် ရှေ့တွင် ရပ်နေသော ဒာနဝတို့ကို ဖျက်ဆီးလိမ့်မည်။

Verse 69

यस्मात्केलीमयं रूपं विधाय त्वं सहस्रधा । अनेकैर्विकृतै रूपैः समाहूताग्निमध्यतः

သင်သည် ကစားသဘောဖြင့် အံ့ဩဖွယ်ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ထောင်ပေါင်းနည်းဖြင့် ခံယူခဲ့ပြီး၊ ကြောက်မက်ဖွယ် ပြောင်းလဲရုပ်သဏ္ဌာန် များစွာဖြင့် သန့်ရှင်းသော ယဇ်မီးအလယ်မှပင် ဖိတ်ခေါ်ထုတ်ယူခံရသောကြောင့်။

Verse 70

तस्मात्केलीश्वरीनाम त्रैलोक्ये त्वं भविष्यसि । अनेनैव तु रूपेण यस्त्वां भक्त्याऽर्चयिष्यति

ထို့ကြောင့် သုံးလောကလုံး၌ သင်သည် “ကေလီရှွရီ” ဟူသော နာမဖြင့် ကျော်ကြားလိမ့်မည်။ ထို့ပြင် ဤရုပ်သဏ္ဌာန်တည်းဟူသောပုံစံဖြင့် သင်ကို ယုံကြည်သဒ္ဓာဖြင့် ပူဇော်သူမည်သူမဆို၊

Verse 71

अष्टम्यां च चतुर्दश्यां तस्याभीष्टं भविष्यति । युद्धकालेऽथ संप्राप्ते स्तोत्रेणानेन ते स्तुतिम्

အဋ္ဌမီနေ့နှင့် စတုဒ္ဒသီနေ့တို့၌ သူ၏ အလိုဆန္ဒသည် ပြည့်စုံလိမ့်မည်။ ထို့ပြင် စစ်ကာလ ရောက်လာသောအခါ ဤစတုတ္ထရဖြင့် သင်၏ ချီးမွမ်းပူဇော်မှုကို ပြုရမည်။

Verse 72

यः करिष्यति भूपालो जयस्तस्य भविष्यति । अपि स्वल्पस्वसैन्यस्य स्वल्पाश्वस्य च संगरे

ဤသို့ပြုသော ဘုရင်သည် အောင်ပွဲကို ရမည်။ စစ်မြေ၌ မိမိတပ်နည်း၍ မြင်းနည်းသော်လည်း အောင်မြင်လိမ့်မည်။

Verse 73

भविष्यति जयो नूनं त्वत्प्रसादादसंशयम् । एवं सा देवदेवेन प्रोक्ता केलीश्वरी तदा

သင်၏ကရုဏာတော်ကြောင့် အောင်ပွဲသည် မလွဲမသွေ ရမည်ဟု သေချာသည်။ ထိုအခါ ဒေဝဒေဝက ကေလီဣရှွရီအား ဤသို့ မိန့်ကြားတော်မူ၏။

Verse 74

प्रस्थिता पुरतस्तस्य भवसैन्यस्य हर्षिता । सर्वैर्मातृगणैः सार्धं रौद्रारावैःसुभीषणैः

ဝမ်းမြောက်လျက် သူမသည် ဘဝ၏တပ်မတော်ရှေ့မှ ထွက်ခွာသွား၏။ မာတೃဂဏအပေါင်းတို့နှင့်အတူ ကြမ်းတမ်း၍ ကြောက်မက်ဖွယ် စစ်အော်သံများကို ထုတ်လွှင့်လျက်။

Verse 75

युद्धोत्साहपरै रौद्रैर्नानाशस्त्रप्रहारिभिः । अथ ते दानवा दृष्ट्वा स्त्रीसैन्यं तत्समागतम्

စစ်စိတ်ထက်သန်၍ ကြမ်းတမ်းကာ လက်နက်မျိုးစုံဖြင့် ထိုးနှက်တိုက်ခိုက်သူများဖြစ်၏။ ထို့နောက် ဒာနဝတို့သည် ထိုနေရာသို့ ရောက်လာသော မိန်းမတပ်ကို မြင်ကြ၏။

Verse 76

विकृतं विकृताकारं विकृताकाररावणम् । शस्त्रोद्यतकरं सर्वयुद्धवांछापरायणम्

ထူးဆန်း၍ ထူးဆန်းသောရုပ်သဏ္ဌာန်၊ ထူးဆန်းသည့်အော်ဟစ်သံဖြင့် ဟိန်းဟောက်သည်ကို မြင်ကြ၏။ လက်နက်ကို မြှောက်ကိုင်လျက် စစ်ကိုသာ လိုလားတောင့်တသူများဖြစ်၏။

Verse 77

जहसुः सुस्वरं केचित्केचिन्निर्भर्त्सयंति च । अन्ये स्त्रीति परिज्ञाय प्रहरंति न दानवाः

အချို့က အသံကျယ်ကျယ် ရယ်မောကြ၏၊ အချို့က ဆဲဆိုကဲ့ရဲ့ကြ၏။ အခြားသူတို့က «သူတို့သည် မိန်းမများ» ဟု သိမြင်သဖြင့် ဒာနဝတို့ မထိုးမခတ်ကြ။

Verse 78

वध्यमानापि लज्जंतः पौरुषे स्वे व्यवस्थिताः । एतस्मिन्नंतरे प्राप्तो नारदो मुनिसत्तमः

သတ်ဖြတ်ခံနေရသော်လည်း သူတို့သည် ရှက်ကြောက်၍ မိမိတို့၏ ယောက်ျားသတ္တိ၌ တည်မြဲနေကြ၏။ ထိုအချိန်တွင် မုနိတို့အထွတ်အမြတ် နာရဒ မုနိ ရောက်လာ၏။

Verse 79

अन्धकाय स वृत्तांतं कथयामास कृत्स्नशः । नैताः स्त्रियो दनुश्रेष्ठ युद्धार्थं समुपस्थिताः

ထို့နောက် သူသည် အန္ဓကအား အဖြစ်အပျက်အားလုံးကို ပြည့်စုံစွာ ပြောကြား၏—«ဒနုမျိုးရိုးအထွတ်အမြတ်ရေ၊ ဤသူတို့သည် စစ်ပွဲအတွက် ရောက်လာသော သာမန်မိန်းမများ မဟုတ်» ဟု။

Verse 80

एषा कृत्या वधार्थाय तव रुद्रेण निर्मिता । यैषा सिंहसमारूढा चक्रांकितकरा स्थिता

«ဤသည်မှာ ကృတျာ—မန္တရားအာနုဘော်ဖြင့် ထူထောင်ထားသော ဖျက်ဆီးရေးရုပ်သဏ္ဌာန်—ဖြစ်၍ သင်ကို သတ်ရန် ရုဒြက ဖန်ဆင်းထားသည်။ သူမသည် ခြင်္သေ့ပေါ် စီးနင်း၍ လက်၌ စက်ရအမှတ် ရှိသည်» ဟု။

Verse 81

एषा केलीश्वरीनाम वह्निकुण्डाद्विनिर्गता । एताभिः सह रौद्राभिः स्त्रीभिर्मंत्रबलाश्रयात्

«ဤသူမသည် ကေလီဣရှ္ဝရီ ဟု အမည်ရ၍ မီးကွန်ဒ်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ မန္တရားအာနုဘော်ကို အားကိုးကာ ဤရောဒြမိန်းမကြမ်းတမ်းတို့နှင့် အတူ ရောက်လာသည်» ဟု။

Verse 82

स्वरक्तेन कृते होमे देवदेवेन शम्भुना । स एष भगवान्क्रुद्धः स्वयमभ्येति तेंऽतिकम्

နတ်တို့၏နတ် သမ္ဘုသည် မိမိ၏သွေးဖြင့် ဟိုးမကို ပြုလုပ်သောအခါ ထိုဘုရားသခင်တော်သည် ယခုအမျက်ထွက်လျက် မိမိအလိုအလျောက် သင်၏ရှေ့သို့ ချဉ်းကပ်လာသည်။

Verse 83

युद्धाय निजहर्म्ये तान्स्थापयित्वा सुरोत्तमान् । प्रतिज्ञाय वधं तुभ्यं पुरतः परमेष्ठिनः

စစ်ပွဲအတွက် မိမိ၏နန်းတော်အတွင်း နတ်တို့အထွတ်အမြတ်များကို တပ်စွဲထားပြီး၊ ပရမေဋ္ဌင် (ဗြဟ္မာ) ၏ရှေ့တော်၌ သင်ကို သတ်မည်ဟု ကတိသစ္စာပြု하였다။

Verse 84

एतज्ज्ञात्वा महाभाग यद्युक्तं तत्समाचर

ဤအရာကို သိပြီးနောက်၊ မဟာဘဂါရေ၊ သင့်လျော်သင့်တော်သမျှကို ဆောင်ရွက်လော့။

Verse 85

अन्धक उवाच । नाहं बिभेमि रुद्रस्य तथान्यस्यापि कस्यचित् । न स्त्रीणां प्रहरिष्यामि पालयन्पुरुषव्रतम्

အန္ဓကက ပြောသည်– «ရုဒြာကိုလည်း မကြောက်၊ အခြားမည်သူကိုမျှလည်း မကြောက်။ ယောက်ျားဂုဏ်သိက္ခာ၏ ဝရတကို ထိန်းသိမ်းသဖြင့် မိန်းမတို့ကို မထိုးနှက်မည်»။

Verse 86

सूत उवाच । एवं प्रवदतस्तस्य दानवस्य महात्मनः । आक्रंदः सुमहाञ्जज्ञे तस्मिन्देशे समंततः

သူတကာက ပြောသည်– ထိုမဟာစိတ်ရှိသော ဒာနဝက ဤသို့ဆိုနေစဉ်၊ ထိုဒေသအနှံ့အပြား၌ အလွန်ကြီးမားသော ငိုကြွေးသံ ပေါ်ပေါက်လာ하였다။

Verse 87

भक्ष्यन्ते दानवाः केचिद्वध्यन्ते त्वथ चापरे । अर्धभक्षित गात्राश्च प्रणश्यंति तथा परे

ဒါနဝအချို့သည် ဝါးမျိုခြင်းခံရပြီး အခြားသူများသည် အသတ်ခံရသည်။ ခြေလက်အင်္ဂါ တစ်ဝက်တစ်ပျက် စားသုံးခံရသူများသည်လည်း ပျက်စီးဆုံးရှုံးကြသည်။

Verse 88

युध्यमानास्तथैवान्ये शक्तिमंतोऽपि दानवाः । भक्ष्यंते मातृभिस्तत्र सायुधाश्च सवाहनाः

ထို့အတူ အခြားသော ဒါနဝတို့သည် အစွမ်းထက်၍ တိုက်ခိုက်နေကြသော်လည်း လက်နက်များနှင့် ယာဉ်များနှင့်တကွ မာတြိကာတို့၏ ဝါးမျိုခြင်းကို ခံကြရသည်။

Verse 89

तच्छ्रुत्वा स महाक्रंदमंधकः क्रोधमूर्छितः । आदाय खड्गमुत्तस्थौ किमिदं किमिदं ब्रुवन्

ထိုစကားကို ကြားလျှင် အန္ဓကသည် ကြောက်မက်ဖွယ် အော်ဟစ်လျက် ဒေါသကြောင့် မူးမေ့လုမတတ်ဖြစ်ကာ ဓားကိုဆွဲယူ၍ မတ်တတ်ထရပ်ပြီး "ဒါဘာလဲ၊ ဒါဘာလဲ" ဟု ထပ်ခါတလဲလဲ ရေရွတ်လေသည်။

Verse 90

अथ पश्यति विध्वस्तान्दानवान्बलदर्पितान् । भक्ष्यमाणास्तथैवान्यान्पलायनपरायणान्

ထို့နောက် သူသည် တစ်ချိန်က အင်အားကြီးမားမှုကြောင့် မာန်ယစ်ခဲ့သော ဒါနဝတို့ ပျက်စီးလျက် ရှိနေသည်ကို မြင်လေ၏။ ထွက်ပြေးရန်သာ အာရုံစိုက်နေသော အခြားသူများ ဝါးမျိုခံနေရသည်ကိုလည်း မြင်လေ၏။

Verse 91

अन्येषां निहतानां च रुदंत्यो निकटस्थिताः । स पश्यति प्रिया भार्याः प्रलपंत्योऽतिदुःखिताः

အနီးအနားတွင် အသတ်ခံရသူများအတွက် ငိုကြွေးနေသော အမျိုးသမီးများကို သူမြင်လေ၏။ ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှု လွှမ်းမိုးလျက် မြည်တမ်းနေကြသော ချစ်ဇနီးများကိုလည်း သူမြင်လေ၏။

Verse 92

अथ तत्कदनं दृष्ट्वा अंधकः क्रोधमूर्छितः । भर्त्सयामास ताः सर्वा योगिनीः समरोद्यताः

ထိုသတ်ဖြတ်မှုကိုမြင်သော် အန္ဓကသည် ဒေါသဖြင့်မူးမောကာ စစ်ပွဲအတွက်အဆင်သင့်ရပ်နေသော ယောဂိနီတို့အားလုံးကို ဆဲဆိုပြစ်တင်လေ၏။

Verse 93

न च तास्तस्य दैत्यस्य भयं चक्रुः कथंचन । केवलं सूदयंति स्म भक्षयंति च दानवान्

သို့ရာတွင် ထိုဒೈတျကို မည်သို့မျှ မကြောက်ရွံ့ကြဘဲ၊ ဒာနဝတို့ကိုသာ ဆက်လက်သတ်ဖြတ်၍ စားသုံးလျက်ရှိကြ၏။

Verse 94

ततः स दानवस्तासां दृष्ट्वा तच्चेष्टितं रुषा । स्वस्य गात्रस्य रक्षां स चकार भयसंकुलः

ထို့နောက် ဒာနဝသည် သူတို့၏အပြုအမူကိုမြင်၍ ဒေါသထွက်ကာ၊ ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့်ပြည့်နှက်သွားပြီး မိမိကိုယ်ခန္ဓာကို ကာကွယ်ရန် စတင်လေ၏။

Verse 95

तमोऽस्त्रं मुमुचे रौद्रं कृत्वा रावं स तत्क्षणात् । एतस्मिन्नंतरे कृत्स्नं त्रैलोक्यं तमसा वृतम्

ထိုခဏ၌ ကြမ်းတမ်းသောဟစ်အော်သံဖြင့် သူသည် ကြောက်မက်ဖွယ် အမှောင်အာဝုဓကို လွှတ်ချလိုက်သည်; ထိုအကြားတွင် သုံးလောကလုံး အမှောင်ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွား၏။

Verse 96

न किंचिज्ज्ञायते तत्र समं विषममेव च । केवलं दानवेन्द्रश्च सर्वं पश्यति नेतरः

ထိုနေရာ၌ အရာတစ်စုံတစ်ရာကို မခွဲခြားနိုင်တော့—ညီမျှခြင်း မညီမျှခြင်းပင်; ဒာနဝတို့၏အရှင်သာ အရာအားလုံးကို မြင်နိုင်၍ အခြားသူမည်သူမျှ မမြင်နိုင်။

Verse 97

ततः स सूदयामास योगिनीस्ताः शितैः शरैः । यथायथा परा नार्यस्तादृग्रूपा भवन्ति च

ထို့နောက် သူသည် ထိုယောဂီနီများကို ထက်မြက်သော မြှားများဖြင့် ပစ်ခတ်နှိမ်နင်းလိုက်သော်လည်း၊ ထိုသို့ပြုလုပ်စဉ်တွင် အမျိုးသမီးများ ပိုမိုပေါ်ထွက်လာပြီး အလားတူပုံသဏ္ဍာန်များကို ထပ်ခါထပ်ခါ ယူဆောင်လာကြသည်။

Verse 98

अथ दृष्ट्वा परां वृद्धिं योगिनीनां स दानवः । संहारं तस्य चास्त्रस्य चकार भयसंकुलः

ထို့နောက် ယောဂီနီများ အလွန်အမင်း တိုးပွားလာသည်ကို မြင်သောအခါ၊ ထိုဒါနဝသည် ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် ပြည့်နှက်လျက် သူ၏လက်နက်ကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။

Verse 99

ततः शुक्रं समासाद्य दीनः प्राह कृतांजलिः । पश्य मे भार्गवश्रेष्ठ स्त्रीभिर्यत्कदनं कृतम्

ထို့နောက် အလွန်ထူးကဲသော ဘာဂဝဖြစ်သည့် သောကြာဂြိုဟ်မင်း (Shukra) ထံသို့ ချဉ်းကပ်ပြီး၊ စိတ်ဆင်းရဲနေသူက လက်အုပ်ချီလျက် လျှောက်ထားသည်မှာ "အို ဘရီဂူမျိုးနွယ်တွင် အမြတ်ဆုံးပုဂ္ဂိုလ်၊ အမျိုးသမီးများက ကျွန်ုပ်အား ပျက်စီးစေခဲ့သည်ကို ကြည့်ရှုတော်မူပါ။"

Verse 101

तस्मात्त्वमपि तां विद्यां प्रसाधय महामते । यदि मे वांछसि श्रेयो नान्यथास्ति जयो रणे

"ထို့ကြောင့် အို ကြီးမြတ်သော ဉာဏ်ပညာရှိသူ၊ သင်သည်လည်း ထိုမြင့်မြတ်သော ပညာရပ်ကို ကောင်းစွာ တတ်မြောက်သင့်ပါသည်။ အကယ်၍ သင်သည် ကျွန်ုပ်၏ ကောင်းကျိုးကို လိုလားပါက စစ်ပွဲတွင် အနိုင်ရရန် အခြားနည်းလမ်း မရှိပါ။"

Verse 107

स्वयं विदारितो यश्च विष्णुना प्रभविष्णुना । करजैर्जानुनि पृष्ठे विनिधाय प्रकोपतः

"တန်ခိုးကြီးမားပြီး နေရာတိုင်းတွင် ရှိတော်မူသော ဗိဿနိုးဘုရား (Vishnu) ကိုယ်တိုင်က သူ့ကို ဆွဲဆုတ်ဖြဲခဲ့သည်။ ဗိဿနိုးဘုရားသည် အမျက်ဒေါသဖြင့် သူ့ကို ဒူးပေါ်တွင် ဖိထားလျက် ကျောကုန်း၌ လက်သည်းများကို စိုက်သွင်းခဲ့သည်။"