Adhyaya 61

Verse 1

सूत उवाच । ततो घटोत्कचो मुक्त्वा तत्र कामकटंकटाम् । पुत्रेणानुगतो धीमान्वियता द्वारकां ययौ

စူတက ပြောသည်။ ထို့နောက် ပညာရှိ ဂဋိုတ်ကချသည် ကာမကတင်္ကဋာကို ထိုနေရာ၌ ထားခဲ့ပြီး သားနှင့်အတူ ကောင်းကင်လမ်းဖြင့် ဒွာရကာသို့ သွားလေ၏။

Verse 2

आगच्छन्तं च तंदृष्ट्वा राक्षसं राक्षसानुगम् । द्वारकावासिनो योधाश्चक्रुरत्युल्बणं रवम्

ရက္ခသတစ်ပါးသည် အခြားရက္ခသများနှင့်အတူ ချဉ်းကပ်လာသည်ကို မြင်သော် ဒွာရကာမြို့နေ စစ်သူရဲတို့သည် အလွန်ကြမ်းတမ်းသော အော်ဟစ်သံကို ထုတ်ကြ၏။

Verse 3

ग्रामे ग्रामे सुसंनद्धा नवलक्षमिता रथाः । राक्षसौ द्वौ समायातौ पात्येतां विशिखैरिति

ရွာတိုင်းရွာတိုင်းတွင် လက်နက်ကိရိယာပြည့်စုံစွာ တပ်ဆင်ထားသော ရထားစစ်များကို အရေအတွက်မတွက်နိုင်အောင် ပြင်ဆင်ကာ “ရက္ခသနှစ်ပါး ရောက်လာပြီ၊ မြားဖြင့် လဲကျစေကြ” ဟု ဆိုကြ၏။

Verse 4

तान्गृहीतायुधान्दृष्ट्वा यदुवीरान्घटोत्कचः । प्रगृह्य विपुलं बाहुं जगौ तारस्वरेण सः

ယဒုသူရဲများ လက်နက်ကိုင်ထားသည်ကို မြင်သော် ဂဋိုတ်ကချသည် မဟာလက်မောင်းကို မြှောက်ကာ အသံကြည်လင်၍ ကျယ်လောင်စွာ ပြောဆိုလေ၏။

Verse 5

राक्षसं वित्त मां वीरा भीमपुत्रं घटोत्कचम् । सुप्रियं वासुदेवस्य प्रणामार्थमुपागतम्

“သူရဲကောင်းတို့၊ ငါ့ကို သိကြလော့။ ငါသည် ရက္ခသ ဂဋိုတ်ကချ၊ ဘီမ၏ သား၊ ဝာစုဒေဝ၏ ချစ်မြတ်နိုးသူ ဖြစ်၍ ဦးညွှတ်ပူဇော်ရန် ဤသို့ ရောက်လာသည်” ဟု ဆို၏။

Verse 6

निवेदयत मां प्राप्तं यादवेन्द्राय सात्मजम् । इति तस्य वचः श्रुत्वा ते कृष्णाय न्यवेदयन्

“ယာဒဝတို့၏ အရှင်ထံသို့ ငါ ရောက်လာသည်ကို၊ ငါ့သားနှင့်အတူ ရောက်လာသည်ကို ကြေညာပေးကြလော့” ဟု ဆိုသော်၊ ထိုစကားကို ကြားပြီး သူတို့သည် ကృష్ణထံသို့ လျှောက်တင်ကြ၏။

Verse 7

आह देवः सभास्थश्च शीघ्रमत्राव्रजत्वसौ । ततः प्रवेशयामासुर्द्वारकां ते घटोत्कचम्

အစည်းအဝေးခန်း၌ ထိုင်နေသော ဘုရားသခင်က «သူကို ဒီမှာ အမြန်လာစေ» ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ထို့နောက် သူတို့သည် ဂဋောတ္ကချ (Ghaṭotkaca) ကို ဒွာရကာ (Dvārakā) သို့ ခေါ်သွင်းကြ၏။

Verse 8

सपुत्रः सोऽपि रम्याणि वनान्युपवनानि च । क्रीडाशैलांश्च हर्म्याणि संपश्यन्नागतः सभाम्

သူသည်လည်း သားနှင့်အတူ လှပသော တောအုပ်များ၊ ဥယျာဉ်များ၊ ကစားပျော်ရာ တောင်တန်းများနှင့် မဟာမဏ္ဍပ်အိမ်တော်များကို ကြည့်ရှုကာ နောက်ဆုံးတွင် အစည်းအဝေးခန်းသို့ ရောက်လာ၏။

Verse 9

स तत्र उग्रसेनं च वसुदेवं च सात्यकिम् । अक्रूररामप्रमुखान्ववन्दे कृष्णमेव च

အဲဒီမှာ သူသည် ဥဂ္ရစေန (Ugrasena)၊ ဝစုဒေဝ (Vasudeva) နှင့် စာတျကိ (Sātyaki) တို့ကို ဦးညွှတ်ကန်တော့ပြီး၊ အကြူရ (Akrūra)၊ ရာမ (Rāma) နှင့် အခြားခေါင်းဆောင်များကိုလည်း ကန်တော့ကာ၊ ကృష్ణ (Kṛṣṇa) ကိုပါ ကိုယ်တိုင် ဦးညွှတ်ကန်တော့၏။

Verse 10

तं पादयोर्निपतितं समालिंग्य सहात्मजम् । साशिषं स्वसमीपस्थमुपवेश्येदमब्रवीत्

သူသည် ခြေတော်ရင်း၌ လဲကျကန်တော့သောအခါ ကృష్ణ (Kṛṣṇa) သည် သားနှင့်အတူ သူကို ဖက်လှုပ်ကာ ကောင်းချီးပေးပြီး အနီး၌ ထိုင်စေကာ ထို့နောက် ဤသို့ မိန့်တော်မူ၏။

Verse 11

पुत्र राक्षसशार्दूल कुरूणां कुलवर्धन । कुशलं सर्वतः कच्चित्किमर्थस्ते समागमः

«သားရေ—ရက္ခသ (Rākṣasa) များအနက် ကျားသစ်တော်၊ ကုရု (Kuru) မျိုးရိုးကို တိုးပွားစေသူ—အရာရာတွင် ကျန်းမာချမ်းသာပါသလား။ ဘာအကြောင်းကြောင့် ဒီကို လာရသနည်း»

Verse 12

घटोत्कच उवाच । देव युष्मत्प्रसादेन सर्वतः कुशलं मम । श्रूयतां कारणं स्वामिन्यदर्थमहमागतः

ဃဋောတ္ကချာက ပြောသည်။ အရှင်ဘုရား၊ အရှင်၏ ကရုဏာကြောင့် ကျွန်ုပ်သည် အရာရာ၌ ကောင်းမွန်ပါသည်။ အရှင်၊ ကျွန်ုပ်လာရသည့် အကြောင်းရင်းနှင့် ရည်ရွယ်ချက်ကို နားထောင်ပါ။

Verse 13

देवोपदिष्ट भार्यायां जातोऽयं तनयो मम । स च प्रश्नं वक्ष्यति त्वां श्रूयतामागतस्त्वतः

ဘုရား၏ ညွှန်ကြားချက်ဖြင့် ပေးအပ်သော ဇနီးမှ ကျွန်ုပ်၏ ဤသား မွေးဖွားလာပါသည်။ သူသည် အရှင်ထံ မေးခွန်းတစ်ခု မေးမည်ဖြစ်၍ နားထောင်ပေးပါ; ထို့ကြောင့် အရှင်ထံ လာရခြင်းဖြစ်သည်။

Verse 14

श्रीकृष्ण उवाच । वत्स मौर्वेय ब्रूहि त्वं सर्वं पृच्छ यदिच्छसि । यथा घटोत्कचो मह्यं सुप्रियश्च तथा भवान्

သီရိကృష్ణက ပြောသည်။ ချစ်သား၊ မူရဝီ၏ သားရေ၊ လွတ်လပ်စွာ ပြောလော့; မင်းလိုချင်သမျှ မေးလော့။ ဃဋောတ္ကချာက ငါ့အတွက် အလွန်ချစ်မြတ်နိုးသကဲ့သို့ မင်းလည်း ထိုနည်းတူပင်။

Verse 15

बर्बरीक उवाच । प्रणम्य त्वामादिदेवं मनोबुद्धिसमाधिभिः । प्रक्ष्यामि केन श्रेयः स्याज्जंतोर्जातस्य माधव

ဗာဗရီကာက ပြောသည်။ အာဒိဒေဝ၊ စိတ်၊ ဉာဏ်နှင့် သမာဓိဖြင့် သင့်အား ဦးချ၍၊ မာဓဝ၊ မွေးဖွားလာသော သတ္တဝါအတွက် အမြင့်ဆုံး ကောင်းကျိုးသည် ဘာကြောင့် ဖြစ်လာသနည်းဟု မေးလိုပါသည်။

Verse 16

केचिच्छ्रेयो धर्ममाहुरैश्वर्यं त्यागभोजनम् । केचिद्दमं तपो द्रव्यं भोगान्मुक्तिं च केचन

အချို့က အမြင့်ဆုံး ကောင်းကျိုးကို ဓမ္မဟု ဆိုကြသည်; အချို့က အာဏာနှင့် စည်းစိမ်၊ သို့မဟုတ် စွန့်လွှတ်မှုနှင့် ရိုးရှင်းသော အစာအဟာရဖြင့် နေထိုင်ခြင်းဟု ဆိုကြသည်။ အချို့က ကိုယ်တိုင်ထိန်းချုပ်မှု၊ တပဿ၊ ဥစ္စာ၊ ပျော်ရွှင်ခံစားမှုကို ဆိုကြပြီး၊ အချို့ကတော့ ခံစားမှုမှ လွတ်မြောက်ခြင်းကိုပင် ဆိုကြသည်။

Verse 17

तदेवं शतसंख्येषु श्रेयस्सु पुरुषोत्तम । मम चैवं कुलस्यास्य श्रेयो यद्ब्रूहि निश्चितम्

ဤသို့ «အမြင့်မြတ်သော ကောင်းကျိုး» ဟုခေါ်ကြသည့် အရာများ ရာချီအတွင်း၌၊ အို ပုရုရှောတ္တမ၊ ကျွန်ုပ်နှင့် ဤမျိုးရိုးအတွက် အမှန်တကယ် အမြင့်မြတ်ဆုံး ကောင်းကျိုးသည် မည်သည်နည်းကို တိတိကျကျ မိန့်ကြားပါ။

Verse 18

श्रीकृष्ण उवाच । वत्स पृथक्पृथक्प्रोक्तं वर्णानां श्रेय उत्तमम् । ब्राह्मणानां तपो मूलं दमोऽध्ययनमेव च

သီရိကృష్ణ မိန့်တော်မူသည်။ ချစ်သားရေ၊ အတန်းအစားတစ်ခုချင်းစီအတွက် အမြင့်မြတ်သော ကောင်းကျိုးကို သီးခြားသီးခြား ဟောကြားထားသည်။ ဗြာဟ္မဏတို့အတွက် အမြစ်မူလမှာ တပ (အတုစတီ) ဖြစ်ပြီး၊ ကိုယ်တိုင်ထိန်းချုပ်မှုနှင့် ဗေဒသင်ယူခြင်းတို့ပါဝင်သည်။

Verse 19

धर्मप्रकटनं चापि श्रेय उक्तं मनीषिभिः । बलं साध्यं पूर्व मेव क्षत्रियाणां प्रकीर्तितम्

ပညာရှိတို့ကလည်း ဓမ္မကို ထင်ရှားစေ၍ ထိန်းသိမ်းတည်တံ့စေခြင်းသည် အမြင့်မြတ်သော ကောင်းကျိုးဟု ဆိုကြသည်။ ထို့ပြင် က္ଷတ္တရိယတို့အတွက် အဓိကအားဖြင့် အင်အားကို ပထမဦးစွာ ပြုစုပျိုးထောင်ရမည်ဟု ကြေညာထားသည်။

Verse 20

दुष्टानां शासनं चापि साधूनां परिपालनम् । पाशुपाल्यं च वैश्यानां कृषिर्विज्ञानमेव च

ထို့အပြင် မကောင်းသူတို့ကို အပြစ်ပေးခြင်းနှင့် သာဓုသူတို့ကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ခြင်း။ ဝိုင်ရှျယတို့အတွက်တော့ နွားထိန်းမွေးမြူခြင်း၊ စိုက်ပျိုးရေးနှင့် လက်တွေ့ဗဟုသုတတို့သည် အမှန်ပင် ချီးမွမ်းခံရသော တာဝန်များဖြစ်သည်။

Verse 21

शूद्रस्य द्विजशुश्रूषा तया जीवन्वणिग्भवेत् । शिल्पैर्वा विविधैर्जीवेद्द्विजातिहितमाचरन्

ရှုဒ္ဒရအတွက်တော့ ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) တို့ကို ဝန်ဆောင်ခြင်းသည် သင့်လျော်သော အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းဖြစ်သည်။ ထိုကြောင့်ပင် ကုန်သည်အဖြစ်တောင် ချမ်းသာနိုင်သည်။ သို့မဟုတ် အမျိုးမျိုးသော လက်မှုအတတ်များဖြင့် အသက်မွေးကာ ဒွိဇတို့၏ အကျိုးကို အမြဲပြုလုပ်ရမည်။

Verse 22

भार्यारतिर्भृत्यपोष्टा शुचिः श्रद्धा परायणः । नमस्कारेण मन्त्रेण पंचयज्ञान्न हापयेत्

သူသည် မယားကို သစ္စာရှိစွာ ချစ်မြတ်နိုး၍ မိမိအပေါ်မူတည်သူများနှင့် အလုပ်သမားများကို ထောက်ပံ့ကာ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်၍ သဒ္ဓါ၌ တည်မြဲရမည်။ နမസ്കာရနှင့် မန္တရဖြင့် နေ့စဉ် ယဇ္ဉာငါးပါးကို မလစ်လျူရှုရ။

Verse 23

तद्भवान्क्षत्रियकुले जातोऽसि कुरु तच्छृणु । बलं साधय पूर्वं त्वमतुलं तेन शिक्षय

သင်သည် က္ଷတ္တရိယ မျိုးရိုး၌ မွေးဖွားသူဖြစ်သဖြင့် ငါပြောသမျှကို လိုက်နာ—နားထောင်လော့။ အရင်ဆုံး မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော အင်အားကို ပွားမြှင့်လော့; ထိုအင်အားဖြင့် မိမိကိုယ်ကို လေ့ကျင့်၍ စည်းကမ်းတကျ ဖြစ်စေ။

Verse 24

दुष्टान्पालय साधूंश्च स्वर्गमेवमवाप्स्यसि । बलं च लभ्यते पुत्र देवीनां सुप्रसादतः

မကောင်းသူတို့ကို ထိန်းချုပ်ကာ အုပ်ချုပ်၍ သာဓုသူတို့ကို ကာကွယ်လော့—ဤသို့ဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံကို ရောက်လိမ့်မည်။ ထို့ပြင် သားရေ၊ အင်အားသည်လည်း ဒေဝီတို့၏ ကရုဏာတော်ကြီးမှ ရရှိလာသည်။

Verse 25

तद्भवान्बलप्राप्त्यर्थं देव्याराधनमाचर

ထို့ကြောင့် အင်အားရရှိရန်အတွက် ဒေဝီကို အာရాధနာပြု၍ ပူဇော်လော့။

Verse 26

बर्बरीक उवाच । कस्मिन्क्षेत्रे च कां देवीं कथमाराधयाम्यहम् । एतत्प्रसादप्रवणं मनः कृत्वा निवेदय

ဘർဘရီက ပြောသည်– မည်သည့် သန့်ရှင်းသော က్షేత్ర၌၊ မည်သည့် ဒေဝီကို၊ မည်သို့ ငါပူဇော်အာရాధနာပြုရမည်နည်း။ သူမ၏ ကရုဏာတော်ကို မျှော်လင့်သော စိတ်ဖြင့် ဤအကြောင်းကို ငါ့အား ရှင်းပြပါ။

Verse 27

सूत उवाच । इति पृष्टः क्षणं ध्यात्वा प्राह दामोदरो विभुः । वत्स क्षेत्रं प्रवक्ष्यामि यत्र तप्स्यसि तत्तपः । गुप्तक्षेत्रमिति ख्यातं महीसागरसंगमे

သုတက ပြော၏။ ထိုသို့ မေးမြန်းခံရသော် အာနုဘော်ကြီး ဒာမောဒရ သခင်သည် ခဏတစ်ခါ သမาธိဖြင့် စဉ်းစားပြီး ပြန်လည်မိန့်တော်မူ၏။ «ချစ်သား၊ သင် တပဿာ ပြုမည့် သန့်ရှင်းသော နယ်မြေကို ငါ ပြောမည်။ မြေကြီးနှင့် သမုဒ္ဒရာ ဆုံရာ၌ ‘ဂုပ္တက்னေတ္ရ’ ဟု ခေါ်ကြ၏»။

Verse 28

तत्र त्रिभुवने याश्च संति देव्यः पृथग्विधाः । नारदेन समानीतास्ताश्चैक्यं सुमहात्मना

ထိုနေရာ၌ သုံးလောကတစ်လျှောက်ရှိ အမျိုးမျိုးသော ဒေဝီတို့ကို နာရဒက စုစည်း၍ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ပြီး၊ မဟာအတ္တမ အာနုဘော်တစ်ရပ်ကြောင့် ထိုဒေဝီတို့သည် တစ်ပါးတည်းအဖြစ် ပေါင်းစည်းသွားကြ၏။

Verse 29

चतस्रस्तस्य दिग्देव्यो नव दुर्गाश्च संति याः । समाराधय ता गत्वा तासामैक्यं हि दुर्लभम्

ထိုနေရာ၌ ဒိဂ္ဒေဝီ လေးပါးနှင့် ဒုရ္ဂါ ကိုးပါးလည်း ရှိ၏။ သွား၍ ထိုဒေဝီတို့ကို ကောင်းစွာ အာရాధနာပြုလော့၊ အာနုဘော်တို့၏ တစ်စုတစ်စည်းတည်းသော တည်ရှိမှုကို ရရှိခြင်းသည် အလွန်ရှားပါး၏။

Verse 30

नित्यं पूजय ताः पुत्र पुष्पधूपविलेपनैः । स्तुतिभिश्चोपहारैश्च यथा तुष्यति तास्तव

သားရေ၊ ထိုဒေဝီတို့ကို နေ့စဉ် ပန်း၊ အမွှေးတိုင်၊ အနံ့သာလိမ်းဆေးတို့ဖြင့် ပူဇော်လော့။ ထို့ပြင် စတုတိ (ချီးမွမ်းသီချင်း) များနှင့် ပူဇော်ပစ္စည်းများဖြင့်လည်း ပူဇော်ကာ သင်အပေါ် သူတို့ စိတ်တော်ကျေနပ်စေရန် ပြုလော့။

Verse 31

तुष्टासु देवीषु बलं धनं च कीर्तिश्च पुत्राः सुभगाश्च दाराः । स्वर्गस्तथा मुक्तिपदं च सत्सुखं न दुर्लभं सत्यमेतत्तवोक्तम्

ဒေဝီတို့ စိတ်တော်ကျေနပ်လျှင် အင်အား၊ ဥစ္စာဓန၊ ကီရ్తိ၊ သားကောင်းများနှင့် မင်္ဂလာရှိသော ဇနီးတို့ ပေါ်ထွန်းလာ၏။ ထို့ပြင် ကောင်းကင်ဘုံ၊ မုက္ခပဒ (လွတ်မြောက်ခြင်း၏ အဆင့်) နှင့် စစ်မှန်သော ချမ်းသာသုခကိုလည်း ရရှိရန် မခက်ခဲ။ သင်ပြောသကဲ့သို့ ဤသည်မှာ အမှန်တရားပင် ဖြစ်၏။

Verse 32

सूत उवाच । एवमुक्त्वा बर्बरीकं कृष्णः प्राह घटोत्कचम् । घटोत्कचार्य पुत्रस्ते दृढं सुहृदयो ह्यसौ

သုတက ပြောသည်။ ဤသို့ ဘာဗရီကကို ပြောပြီးနောက် ကృష్ణသည် ဂဋိုတ်ကချကို မိန့်တော်မူ၏— «အို ဂဋိုတ်ကချ မြတ်သောသူ၊ သင်၏သားသည် အမှန်တကယ် စိတ်နှလုံးတည်ကြည်သော မိတ်ကောင်းမိတ်သန့် ဖြစ်၏»။

Verse 33

तस्मात्सुहृदयेत्येवं दत्तं नाम मया द्विकम् । एवमुक्त्वा समालिंग्य संतर्ज्य विविधैर्धनैः

«ထို့ကြောင့် ငါသည် သူ့အား ‘သုဟృဒယ’ ဟူသော အမည်နှစ်မျိုးကို ပေးအပ်ခဲ့သည်» ဟု မိန့်တော်မူပြီး၊ ထို့နောက် သူ့ကို ဖက်လှုပ်ကာ အမျိုးမျိုးသော ဥစ္စာလက်ဆောင်များဖြင့် ထပ်မံဂုဏ်ပြုတော်မူ၏။

Verse 34

गुप्तक्षेत्राय भगवान्बर्बरीकं समादिशत् । सोऽथ कृष्णं नमस्कृत्य पितरं यादवांश्च तान्

ထို့နောက် ဘုရားသခင်သည် ဘာဗရီကအား ဂုပ္တက္ရှေတရသို့ သွားရန် အမိန့်ပေးတော်မူ၏။ ထိုအခါ သူသည် ကృష్ణကိုလည်း၊ မိမိအဖကိုလည်း၊ ယာဒဝတို့ကိုလည်း ဦးညွှတ်နမസ്കာရ ပြုလေ၏။

Verse 35

अनुज्ञाप्य च तान्सर्वान्गुप्तक्षेत्रं समाव्रजत् । घटोत्कचोऽपि कृष्णेन विसृष्टः स्ववनं ययौ

သူသည် အားလုံးထံမှ ခွင့်တောင်း၍ ဂုပ္တက္ရှေတရသို့ ထွက်ခွာသွားလေ၏။ ဂဋိုတ်ကချလည်း ကృష్ణ၏ ခွင့်ပြုချက်ဖြင့် မိမိ၏ တောအိမ်ရာသို့ ပြန်သွားလေ၏။

Verse 36

स्मरन्पुत्रगुणान्पत्न्या स्वराज्यं समपालयत् । ततः सुहृदयो धीमान्दग्धस्थल्यां कृताश्रमः

သူသည် သား၏ဂုဏ်သတ္တိများနှင့် ဇနီး၏ကောင်းမြတ်မှုကို သတိရလျက် မိမိ၏နိုင်ငံကို ဆက်လက်အုပ်ချုပ်လေ၏။ ထို့နောက် ပညာရှိ သုဟೃဒယသည် ဒဂ္ဓသ္ထလီ၌ အာရှရမ်ကို တည်ထောင်လေ၏။

Verse 37

त्रिकालं पूजयामास देवीः कर्मसमाधिभिः । नित्यं पुष्पैश्च धूपैश्च उपहारैः पृथग्विधैः

တစ်နေ့သုံးကြိမ်၊ သူသည် ကర్మနှင့် သမာဓိဖြင့် စည်းကမ်းတကျ တရားပူဇော်ကာ ဒေဝီတို့ကို နမ့်နမ့်နားနား ဝတ်ပြု하였다။ နေ့စဉ် ပန်း၊ နံ့သာမီးနှင့် သန့်ရှင်းသော လှူဒါန်းပူဇော်ပစ္စည်း မျိုးစုံကို ဆက်ကပ်하였다။

Verse 38

तस्याराधयतो देव्यस्तुतुषुर्हायनैस्त्रिभिः । ततः प्रत्यक्षतो भूत्वा बलात्तस्य महात्मनः

သူသည် ဆက်လက်ပူဇော်နေစဉ်၊ ဒေဝီတို့သည် သုံးနှစ်အတွင်း စိတ်တော်ကျေနပ်ကြ하였다။ ထို့နောက် မျက်မြင်ပုံသဏ္ဌာန်ဖြင့် သူ့ရှေ့၌ ပေါ်ထွန်းလာကာ မဟာအတ္တမန်သူအား အင်အားကို ပေးအပ်ရန် အသင့်ဖြစ်ကြ하였다။

Verse 39

बलं यत्त्रिषु लोकेषु कस्यचिन्नास्ति दुर्लभम् । ऊचुश्च कंचित्कालं त्वं वसात्रैव महाद्युते

သူတို့က ပြောကြသည်— “လောကသုံးပါး၌ မည်သူမျှ မရနိုင်သလောက် အလွန်ရှားပါးသော အင်အားကို သင်အား ပေးမည်။ ထို့ပြင် အလင်းရောင်ကြီးမားသူရေ၊ အချိန်တစ်ခဏအတွင်း ဤနေရာ၌ပင် နေထိုင်လော့။”

Verse 40

संगत्या विजयस्य त्वं भूयः श्रेयो ह्यवाप्स्यसि । इत्युक्तः सर्वदेवीभिः स तत्रैव व्यवस्थितः

“အောင်မြင်ခြင်းနှင့် ပေါင်းသင်းခြင်းကြောင့် သင်သည် ထပ်မံ၍ အကျိုးကောင်းမြတ်ကို ရရှိမည်” ဟု ဒေဝီအားလုံးက မိန့်ကြားကြသည်။ ထိုသို့ အမိန့်ခံရပြီးနောက် သူသည် ထိုနေရာ၌ပင် တည်နေ하였다။

Verse 41

आजगामाथ विजयो नाम्ना मागधब्राह्मणः । स सर्वां पृथिवीं कृत्वा पादाक्रांतां द्विजोत्तमः

ထို့နောက် မဂဓဒေသမှ “ဝိဇယ” ဟူသော ဘြာဟ္မဏတစ်ဦး ရောက်လာသည်။ သူသည် ဒွိဇတို့အနက် အထူးမြတ်သူဖြစ်ပြီး၊ မြေကြီးတစ်လုံးလုံးကို လှည့်လည်သွားလာကာ မိမိခြေဖဝါးအောက်၌ ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်하였다။

Verse 42

काश्यां विद्याबलं प्राप्य साधनार्थमुपाययौ । गुहेश्वरमुखान्येष सप्तलिंगान्यपूजयत्

ကာသီ၌ မန္တရဗိဒ္ဓာ၏ အင်အားကို ရရှိပြီးနောက်၊ သာဓနာ ပြီးမြောက်စေရန် ထိုနေရာသို့ ချဉ်းကပ်သွားသည်။ ဂုဟေရှ္ဝရမှ စ၍ လင်္ဂ ၇ ပါးကို ပူဇော်ခဲ့သည်။

Verse 43

आराधयामास चिरं देवीर्विद्याफलाप्तये । ततस्तुष्टास्तस्य देव्यः स्वप्ने प्रोचुरिदं वचः

ဗိဒ္ဓာ-မန္တရ၏ အကျိုးကို ရယူရန် ဒေဝီတို့ကို အချိန်ကြာမြင့်စွာ အာရాధနာ ပြုခဲ့သည်။ ထို့နောက် စိတ်ကျေနပ်သော ဒေဝီတို့သည် အိပ်မက်အတွင်း၌ ဤစကားကို ပြောကြား하였다။

Verse 44

विद्यां साधय त्वं साधो सिद्धमातुः पुरोंऽगणे । अयं भक्तः सुहृदयः साहाय्यं ते करिष्यति

«အို သဒ္ဓါရှိသူကောင်းရေ၊ စိဒ္ဓမာတာ၏ ရှေ့အဝင်း၌ သင်၏ မန္တရဗိဒ္ဓာကို စာဓနာဖြင့် ပြီးမြောက်စေပါ။ ဤသူသည် ဘက္တိရှိ၍ စိတ်ကောင်းသောသူ၊ သင့်ကို ကူညီပေးလိမ့်မည်» ဟု။

Verse 45

ततस्तद्वचनं श्रुत्वा विजयः स्वप्नमध्यतः । उत्थाय गत्वा देव्यास्तं वव्रे भीमात्म जात्मजम्

ထိုစကားကို ကြားသော် ဝိဇယသည် အိပ်မက်အလယ်မှ နိုးထလာ၏။ ထပြီး ထွက်သွားကာ ဒေဝီညွှန်ပြသကဲ့သို့ သတ္တိကြီးသူ၏ သားကို ကူညီသူအဖြစ် ရှာဖွေတောင်းခံ하였다။

Verse 46

सोऽपि देवीवचः श्रुत्वा मेने साहाय्यकारणम् । ततः कृष्णचतुर्दश्यामुपोष्य विजयः शुचिः

သူလည်း ဒေဝီ၏ စကားကို ကြားသော် ကူညီရမည့် အကြောင်းအရာဟု နားလည်하였다။ ထို့နောက် ကృష్ణပက္ခ စတုဒ္ဒသီနေ့၌ သန့်စင်သော ဝိဇယသည် ဥပေါသ (အစာရှောင်) ကို ဆောင်ရွက်하였다။

Verse 47

स्नात्वाभ्यर्च्यैव लिंगानि देवीश्चैवार्चयत्पृथक् । कृत्वा स्नानमुपोष्यैव बर्बरीकोंऽतिकेऽभवत्

ရေချိုးပြီးနောက် သူသည် လိင်္ဂများကို ပူဇော်ကန်တော့၍၊ ထို့ပြင် ဒေဝီများကိုလည်း သီးခြားပူဇော်ကန်တော့하였다။ ထိုသို့ ရေချိုးကာ ဥပဝါသ (အစာရှောင်) ပြုပြီးနောက် ဘာဗရီကာ၏ ရှေ့တော်သို့ ရောက်လာ하였다။

Verse 48

प्रथमायां ततो रात्रौ ययौ सिद्धांबिकापुरः । मंडलं तत्र कृत्वा च भगाकारं करान्नव

ထို့နောက် ပထမညတွင် သူသည် စိဒ္ဓာမ္ဗိကာ၏ ရှေ့တော်သို့ သွား하였다။ ထိုနေရာတွင် မဏ္ဍလကို ရေးဆွဲကာ ယောနိ (bhaga) ပုံသဏ္ဍာန်ဖြင့် ‘တံခါး’ ကိုးခု (ခွဲခြားမှု) ပါအောင် ပြုလုပ်하였다။

Verse 49

अष्टदिक्ष्वष्टकीलांश्च निखन्यैव ससूत्रकान् । कृष्णाजिनधरो भूत्वा बर्बरीकसमन्वितः

ဦးတည်ရာ အရှစ်ဘက်တွင် သူသည် ကြိုးချည်ထားသော တိုင် (ကီလ) ရှစ်ချောင်းကို တူးထိုးစိုက်하였다။ အနက်ရောင် သမင်အရေကို ဝတ်ဆင်ကာ ဘာဗရီကာနှင့်အတူ ထိုကာရိယာကို ဆက်လက်ပြုလုပ်하였다။

Verse 50

शिखामाबद्ध्य दिग्बंधं कृत्वा रेभे ततो विधिम् । मध्ये वै मंडलस्यापि कुंडे शुभ्रे त्रिमेखलं

ဆံထုံး (śikhā) ကို ချည်ကပ်၍ ဒိဂ္ဗန္ဓ (အရပ်ကာကွယ်ခြင်း) ကို ပြုလုပ်ပြီးနောက် သတ်မှတ်ထားသော ဝိဓိကို စတင်하였다။ မဏ္ဍလ၏ အလယ်ဗဟိုတွင် သန့်ရှင်းဖြူစင်သော ကုဏ္ဍ (မီးအိုး/မီးကန်) ထဲ၌ သုံးထပ်ခါးပတ် (trimēkhala) အစီအစဉ်ကို ပြင်ဆင်하였다။

Verse 51

समर्प्य च ततः खड्गं खादिरं मंत्रतेजितम् । संस्थाप्य कीलानभितो बर्बरीकमथाब्रवीत्

ထို့နောက် မန္တရအားဖြင့် တေဇဿ (အာနုဘော်) ထည့်သွင်းထားသော ခါဒိရသစ်ဓားကို ဆက်ကပ်ပြီး၊ ပတ်လည်၌ တိုင်များကို တည်စိုက်ကာ ဘာဗရီကာကို ပြောကြား하였다။

Verse 52

शुचिर्विनिद्रः संतिष्ठ स्तवं देव्याः समुद्गिरन् । यावत्कर्म करोम्येष यथा विघ्नं न जायते

သန့်ရှင်းစင်ကြယ်၍ အိပ်ငိုက်ခြင်းမရှိဘဲ ရပ်တည်ကာ ဒေဝီမယ်တော်၏ စတဝ (ချီးမွမ်းသီချင်း) ကို ရွတ်ဆိုလော့။ ငါဤကర్మပူဇာကို ပြီးစီးသည့်အထိ—အတားအဆီး မဖြစ်ပေါ်စေရန်။

Verse 53

इत्युक्ते संस्थिते तत्र बर्बरीके महाबले । विजयः शोषणं दाहं प्लावनं कृतवान्यमी

ဤသို့ မိန့်ကြားပြီးနောက် အင်အားကြီးမားသော ဘာဘရီကာသည် ထိုနေရာ၌ တည်ကြည်စွာ ရပ်တည်နေ၏။ ထို့နောက် ဝိဇယသည် လိုအပ်သလို ခြောက်သွေ့စေခြင်း၊ မီးလောင်စေခြင်း၊ ရေလွှမ်းစေခြင်းတို့ကို ဆောင်ရွက်하였다။

Verse 54

ततः सुखासनो भूत्वा गुंगुरुभ्यो नमः इति । मंत्रमष्टोत्तरशतं जप्त्वा गुरुभ्यः प्रणम्य च । ततो गणेश्वरविधानमारब्धवान्

ထို့နောက် သက်သာသော အာသန၌ ထိုင်ကာ «ဂုရုတို့အား နမော» ဟု ဆို၍ မန္တရကို ၁၀၈ ကြိမ် ရွတ်ဆို하였다။ ဂုရုတို့အား ဦးညွှတ်ပူဇော်ပြီးနောက် ဂဏေရှဝရ၏ ဝိဓာန (အမိန့်တော်အတိုင်းသော ပူဇာစည်းကမ်း) ကို စတင်하였다။

Verse 55

अथातः संप्रवक्ष्यामि मंत्रं गणपतेः परम्

ယခုထို့ကြောင့် ဂဏပတိ၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး မန္တရကို ငါကြေညာမည်။

Verse 56

सर्वकार्यकरं स्वल्पं महार्थं सर्वसिद्धिदम्

ဤမန္တရသည် လုပ်ငန်းအမှုအရာ အားလုံးကို ပြီးမြောက်စေသည်။ အတိုချုံးသော်လည်း အဓိပ္ပါယ်ကြီးမား၍ စိဒ္ဓိ (အောင်မြင်မှု) အားလုံးကို ပေးတော်မူသည်။

Verse 57

ओंगांगींगूंगैंगौंगः सप्ताक्षरोऽयं महामंत्रः । ओंगणपतिमंत्रस्य गणको नाम ऋषिः विघ्नेश्वरो देवता गं बीजम् ओंशक्तिः पूजार्थे जपार्थे वा तिलकार्थे वा मनस ईप्सितार्थे होमार्थे वा विनियोग इति । साध कस्य पूर्वं तिलककरणम् । ओंगांगणपतये नमः । इति तिलकस्योपरि अक्षतान्दद्यात् अनेन मन्त्रेण । ॐ गांगणपतये नमः । इति तिलकमंत्रः । ओंगां गणपतये नमः । अनेन मंत्रेण गणेशाय पुष्पांजलित्रयं दद्यात् । मूलमंत्रेणात्र चंदनगंधपुष्पधूपदीपनैवेद्यपूगीफल तांबूलादिकं दद्यात् । अत ऊर्ध्वं मूलमन्त्रेण जपं कुर्यात् । अष्टोत्तरशतं सहस्रं लक्षं कोटिं चेति यथाशक्ति जप्त्वा दशांशहोमार्थे गणेशाग्नये आवाहयामीति अग्निमावाह्य । ॐ गां गणपतये स्वाहेति मन्त्रेण गुग्गुलगुटिकाभिर्होमं विदध्याद्विनियोगं चेति गाणेश्वरो ताकल्पः । य एवं सर्व विघ्नेषु साधयेन्मन्त्रमुत्तमम् । सर्वविघ्नानि नश्यंति मनोभीष्टं च सिध्यति

«အိုမ် ဂာṃ ဂီṃ ဂူṃ ဂိုင်ṃ ဂေါင်ṃ ဂဟ်» ဟူသည်မှာ အက္ခရာခုနစ်လုံးပါ မဟာမန္တရ ဖြစ်သည်။ အိုမ်-ဂဏပတိ မန္တရ၏ ရှိ (ṛṣi) သည် ဂဏက၊ ဒေဝတာသည် ဝိဃ္နேရှဝရ၊ «ဂာṃ» သည် ဘီဇ (seed)၊ «အိုမ်» သည် ရှက္တိ (power) ဖြစ်သည်။ ဤမန္တရကို ပူဇာ၊ ဂျပ် (japa)၊ နဖူးတီလက (tilaka) ပြုလုပ်ခြင်း၊ စိတ်အလိုဆန္ဒ ပြည့်စုံစေခြင်းနှင့် ဟိုးမ (homa) အတွက် အသုံးချရသည်။ ပထမဦးစွာ साधက သည် တီလကကို ပြုလုပ်ပြီး၊ ထို့နောက် «အိုမ် ဂာṃ ဂဏပတယေ နမဟ်» ဟုဆိုကာ တီလကပေါ်တွင် အက္ခတ (မကွဲဆန်) ကို တင်ရမည်။ ထိုမန္တရဖြင့် ဂဏေရှအား ပန်းအန်ဂျလီ သုံးကြိမ် ဆက်ကပ်ရမည်။ ထို့ပြင် မူလမန္တရဖြင့် စန္ဒန်၊ အနံ့သာ၊ ပန်း၊ မီးခိုး၊ မီးအလင်း၊ နైవေဒျ (အစာပူဇာ)၊ အရေကာနတ်၊ သစ်သီး၊ တမ္ဘူလ (ကွမ်း) စသည်တို့ကို ဆက်ကပ်ရမည်။ ထို့နောက် မူလမန္တရဖြင့် ၁၀၈၊ ၁,၀၀၀၊ ၁ သိန်း၊ သို့မဟုတ် ကုဋိတိုင်အောင် ကိုယ်စွမ်းအတိုင်း ဂျပ်ပြီး၊ ဒသမांश ဟိုးမအတွက် ဂဏေရှအဂ္နိကို အာဝါဟန ပြုရမည်။ «အိုမ် ဂာṃ ဂဏပတယေ စွာဟာ» မန္တရဖြင့် ဂုဂ္ဂုလု လုံးများကို မီးထဲသို့ ဟိုးမ ဆက်ကပ်ရသည်။ ဤသည်မှာ ဂဏေရှဝရ ကလ္ပ (ရိတုအခမ်းအနား) ဖြစ်သည်။ ဤအထူးကောင်းမြတ်သော မန္တရကို အတားအဆီးအားလုံးတွင် အသုံးချသူ၏ အတားအဆီးများ ပျက်ကွယ်၍ စိတ်လိုရာ အောင်မြင်ပြည့်စုံသည်။

Verse 58

डाकिन्यो यातुधानाश्च प्रेताद्याश्च भयंकराः । शत्रूणां जायते नाशो वशीकरणमेव च

ဒာကိနီများ၊ ယာတုဓာနာများနှင့် ပရေတာတို့ကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ် သတ္တဝါများကို ထိန်းနှိပ်နိုင်ပြီး၊ ရန်သူတို့ ပျက်စီးကာ ရန်ဘက်အင်အားများအပေါ် အာဏာစိုးမိုးမှုလည်း ရရှိသည်။

Verse 59

इमं गाणेश्वरं कल्पं विजानन्विजयोऽपि च । तिलकं विधिना कृत्वा जप्त्वा चाष्टोत्तरं शतम्

ဤဂဏေရှဝရ ကလ္ပ (ရိတုနည်း) ကို သိရှိပြီးနောက် ဝိဇယလည်း စည်းကမ်းအတိုင်း တီလကကို လိမ်းကာ မန္တရကို ၁၀၈ ကြိမ် ဂျပ်하였다။

Verse 60

दशांशं गुटिका हुत्वा पूज्य सिद्धिविनायकम् । सिद्धेयक्षेत्रपालस्य चक्रे पूजां ततो निशि

ဒသမांश ဟိုးမအဖြစ် ဂုဂ္ဂုလု လုံးများကို ဟုတ၍ စိဒ္ဓိ-ဝိနာယကကို ပူဇာပြုကာ၊ ထို့နောက် ညအချိန်တွင် သန့်ရှင်းရာနယ်မြေ၏ ကာကွယ်သူ အောင်မြင်ပြီးသား ယက္ခ စောင့်ရှောက်သူအား ပူဇာပြု하였다။

Verse 61

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां प्रथमे माहेश्वरखण्डे कौमारिकाखण्डे महाविद्यासाधने गाणेश्वरकल्पवर्णनंनामैकषष्टितमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် «သီရိ စကန္ဒ မဟာပုရာဏ» (အက္ခရာ ၈၁,၀၀၀ ပါ စံဟိတာ) ၏ ပထမ မာဟေရှဝရခဏ္ဍ အတွင်းရှိ ကೌမာရိကခဏ္ဍ၊ မဟာဝိဒျာ-သာဓန အပိုင်း၌ «ဂဏေရှဝရ ကလ္ပ ဖော်ပြချက်» ဟူသော အခန်း ၆၁ ပြီးဆုံး၏။