Adhyaya 34

Verse 1

नारद उवाच । ततस्तृतीयलिंगस्य चिकीर्षु स्थापनं गुहम् । ब्रह्मा प्राहास्य प्रीत्यर्थं स्वयमन्यं प्रकुर्महे

နာရဒ မိန့်သည်—ထို့နောက် ဂုဟာသည် တတိယ လင်္ဂကို တည်ထောင်လိုသော် ဘြဟ္မာက မိန့်ကြား၍ «သူ၏ စိတ်တော်ချမ်းသာရန် ငါတို့ကိုယ်တိုင် အခြားလင်္ဂတစ်ပါးကို တည်စိုက်ကြစို့» ဟု ဆို၏။

Verse 2

यद्यप्येतच्छुभं लिंगं सर्वदोषविवर्जितम् । तथाप्यन्यत्करिष्येऽहं सर्वश्रेष्ठतमं हि यत्

(ဘြဟ္မာ မိန့်တော်မူသည်—) «ဤမင်္ဂလာလင်္ဂသည် အပြစ်အနာအဆာ အလုံးစုံကင်းလွတ်သော်လည်း၊ ထို့တိုင် ငါသည် အခြားတစ်ပါးကို ပြုလုပ်မည်—အလုံးစုံထဲတွင် အမြတ်ဆုံးဖြစ်သောအရာကို»။

Verse 3

ततो ब्रह्मा सर्वदोषविमुक्तं निर्ममे स्वयम् । दृष्टिकांतं मनःकांतं फलकांतं सुलिंगकम्

ထို့နောက် ဘြဟ္မာသည် ကိုယ်တိုင် အပြစ်အနာအဆာကင်းသော မင်္ဂလာရှိသည့် ရှိဝလင်္ဂကို ဖန်ဆင်းလေ၏—မြင်ရသော် လှပ၍ စိတ်ကိုလည်း နှစ်သက်စေကာ၊ ပေးအပ်မည့် အကျိုးဖလကလည်း တင့်တယ်လှ၏။

Verse 4

तत्र स्कंदस्य प्रीत्यर्थं सर्वदेवैर्निनिर्मितम् । सरः सुरम्यं तीर्थानि तत्र ते निदधुस्तथा

ထိုနေရာ၌ စကန္ဒ၏ ပီတိအတွက် နတ်ဘုရားအားလုံးက အလွန်လှပသော ရေကန်တစ်ကန်ကို ဖန်တီးခဲ့ကြသည်။ ထိုနေရာတည်းမှာပင် သန့်ရှင်းသော တီရ္ထ (ရေချိုးပူဇော်ရာ) များကိုလည်း တည်ထောင်ထားကြသည်။

Verse 5

गंगादिकानि तीर्थानि यानि प्रोचुर्दिवौकसः । इदं यावत्सरस्तावत्सर्वैरत्र समुष्यताम्

“ဂင်္ဂါမှ စ၍ နတ်ဘုရားတို့ ပြောကြားသော သန့်ရှင်းသည့် တီရ္ထများသည် ဤရေကန်တည်ရှိသမျှကာလပတ်လုံး ဤနေရာ၌ စုပေါင်းတည်နေပါစေ” ဟုဆိုကြသည်။

Verse 6

एवमस्त्विति तान्यूचुः प्रीत्यर्थं शरजन्मनः । ततो ब्रह्मा स्वयं तत्र रौद्रैर्मंत्रैर्हुताशनम् । गाधिपुत्रादिभिर्विप्रैस्तर्पयामास संयुतः

“အဲဒီအတိုင်း ဖြစ်ပါစေ” ဟု သူတို့က ပြောကြပြီး ရွက်မြက်မှ မွေးဖွားသော အရှင် (စကန္ဒ) ကို ပီတိဖြစ်စေရန် ရည်ရွယ်ကြသည်။ ထို့နောက် ဘြဟ္မာသည် ထိုနေရာ၌ ကိုယ်တိုင် ရောဒြမန်တရများဖြင့် ဟုတားရှန (အဂ္နိ) ကို တရ্পဏပြု၍ ဂါဓိ၏သား စသည့် ဗြာဟ္မဏများနှင့်အတူ ဆောင်ရွက်하였다။

Verse 7

ततो वैशाखमासस्य चतुर्द्दश्यां शुभे दिने । प्रतिष्ठां चक्रिरे लिंगे चिरं विप्रमुका द्विजाः

ထို့နောက် ဝိုင်ရှာခ မာသ၏ ကောင်းမြတ်သော ဆယ့်လေးရက်နေ့တွင် ဗြာဟ္မဏများ ဦးဆောင်သော ဒွိဇများက လင်္ဂ၏ ပရတိဋ္ဌာ (သိမ်သွင်းတည်မြဲပူဇော်ခြင်း) ကို ဂုဏ်သိက္ခာပြည့်ဝစွာ ဆောင်ရွက်하였다။

Verse 8

जगुर्गंधर्वपतयो ननृतुश्चाप्सरोगणाः । ततः स्कंदः प्रीतियुक्तः स्नात्वा सरसि शोभने

ဂန္ဓဗ္ဗတို့၏ အရှင်များက သီဆိုကြပြီး အပ္စရာအဖွဲ့များက ကပြကြသည်။ ထို့နောက် ပီတိပြည့်ဝသော စကန္ဒသည် ထိုလှပသော ရေကန်၌ ရေချိုးတော်မူ하였다။

Verse 9

सर्वतीर्थोदकैः स्नाप्य तल्लिंगं भक्तिसंयुतः । विविधैः पूजयामास पुष्पैर्मंत्रैश्च पंचभिः

သူသည် ဘက္တိဖြင့် တီရ္ထအပေါင်းတို့၏ ရေများဖြင့် ထိုလိင်္ဂကို ရေချိုးပေးကာ ပန်းမျိုးစုံနှင့် မန္တရားငါးပုဒ်ကို ရွတ်ဆို၍ နည်းလမ်းမျိုးစုံဖြင့် ပူဇော်ခဲ့သည်။

Verse 10

पूजाकाले स्वयं तत्र लिंगमध्येस्थितो हरः । जंगमा जंगमैः सार्धं स्वयं जग्राह पूजनम्

ပူဇော်ချိန်၌ ဟရ (ရှီဝ) ကိုယ်တိုင်သည် ထိုလိင်္ဂ၏ အလယ်ဗဟို၌ တည်ရှိနေပြီး၊ လှုပ်ရှားသတ္တဝါများ (အသက်ရှိသော ဘက္တများ) နှင့်အတူ ပူဇော်မှုကို ကိုယ်တိုင် လက်ခံတော်မူ၏။

Verse 11

ततस्तं पूजयन्प्राह स्कंदो भक्तिपरिप्लुतः । केन केनोपहारेण त्वयि दत्तेन किं फलम्

ထို့နောက် ဘက္တိဖြင့် လွှမ်းမိုးနေသော စကန္ဒသည် ပူဇော်ရင်း မေးလေ၏—“သင့်ထံ ပူဇော်အပ်သော အလှူအတန်း မည်သို့ဖြင့် မည်သည့် အကျိုးဖလ ရရှိသနည်း?”

Verse 12

श्रीमहादेव उवाच । मम यः स्थापयेल्लिंगं शुभं सद्म च कारयेत् । मल्लोके वसतेऽसौ च वावच्चंद्रदिवाकरौ

သီရိ မဟာဒေဝက မိန့်တော်မူ၏—“မည်သူမဆို မိမိ၏ လိင်္ဂကို တည်ထောင်၍ မင်္ဂလာရှိသော ဘုရားကျောင်းကိုလည်း ဆောက်လုပ်စေပါက၊ လနှင့် နေ တည်ရှိသမျှ ကာလပတ်လုံး ငါ၏ လောက၌ နေထိုင်ရမည်။”

Verse 13

मम सद्म सुधाशुभ्रं यावत्संख्यं करोति यः । तावंत्येव च जन्मानि यशसासौ विराजते

မိမိ၏ အဘိဓာန်ကဲ့သို့ ဖြူစင်တောက်ပသော ငါ၏ နေရာတော်ကို မည်မျှအတိုင်းအတာဖြင့် ဆောက်လုပ်စေသူသည်၊ ထိုအရေအတွက်နှင့်တူသော မွေးဖွားခြင်းများတိုင်အောင် ဂုဏ်သတင်းဖြင့် တောက်ပလိမ့်မည်။

Verse 14

ध्वजभूतो ध्वजं दत्त्वा विपापः स्यात्पताकया । विधाय चित्रविन्यास गंधर्वैः सह मोदते

အလံ (ဓွဇ) ကို ပူဇော်လှူဒါန်းလျှင် မိမိသည် ဂုဏ်သိက္ခာ၏ အလံကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ ပတാകာ အလံကို ပေးလှူလျှင် အပြစ်ကင်းစင်၏။ အလှဆင်ပုံစံများကို စီမံပြီး ဂန္ဓဗ္ဗတို့နှင့်အတူ ပျော်မြူး၏။

Verse 15

रजःसंशोधनं कृत्वा नरो रोगैः प्रमुच्यते । प्राप्नोति देहं हार्दं च सुरसद्मानुलेपनात्

ဖုန်မှုန့်နှင့် အညစ်အကြေးကို သန့်စင်ပြီးနောက် လူသည် ရောဂါတို့မှ လွတ်မြောက်၏။ ထို့ပြင် နတ်ဘုရား၏ အိမ်တော် (ဘုရားကျောင်း) ကို လိမ်းပတ်/ပလတ်စတာလုပ်ခြင်းဖြင့် ချစ်ခင်ဖွယ်ကောင်း၍ နှစ်သက်ဖွယ် ကိုယ်ခန္ဓာကိုလည်း ရရှိ၏။

Verse 16

पुष्पक्षीरादि भिर्दत्तैस्तिलाभोऽक्षतदर्भकैः । शंभोः शिरसि दत्त्वार्घ्य दिवि वर्षायुतं वसेत्

ပန်း၊ နို့ စသည့် ပူဇော်ပစ္စည်းများနှင့်အတူ နှမ်း၊ မကွဲသော ဆန် (အက္ခတ) နှင့် ဒರ್ಭမြက်တို့ကို ပေးလှူ၍၊ သမ္ဘု၏ ဦးခေါင်းပေါ်သို့ အရ္ဃျ (ဂုဏ်ပြုရေ) ကို တင်ပူဇော်လျှင် ကောင်းကင်ဘုံ၌ တစ်သောင်းနှစ် တိုင် နေထိုင်ရ၏။

Verse 17

घृतेन हतपापः स्यान्मधुना सुभगो भवेत् । विरोगो दधिदुग्धाभ्यां लिंगं संस्नाप्य जायते

လိင်္ဂကို ဂျီ (ghee) ဖြင့် ရေချိုးပူဇော်လျှင် အပြစ်ပျောက်ကင်း၏။ ပျားရည်ဖြင့် ရေချိုးပူဇော်လျှင် ကံကောင်း၍ ဆွဲဆောင်မှုရှိသူ ဖြစ်၏။ ဒဟိ (ယိုဂတ်) နှင့် နို့ဖြင့် လိင်္ဂကို ရေချိုးပူဇော်လျှင် ရောဂါကင်းစင်၏။

Verse 18

पानीयदधिदुग्धाद्यैः क्रमाद्दशगुणं फलम् । मासं संस्नाप्य वै भक्त्या पिष्टाद्यैश्च विरूक्षयेत्

ရေ၊ ဒဟိ (ယိုဂတ်)၊ နို့ စသည့်အရာများကို အစဉ်လိုက် ပူဇော်ရေချိုးလျှင် အကျိုးफलသည် တစ်ဆယ်ဆ တိုးပွား၏။ တစ်လပတ်လုံး သဒ္ဓါဖြင့် လိင်္ဂကို ရေချိုးပူဇော်ပြီးနောက် မုန့်မှုန့် (မုန့်ပေါင်) စသည့်အရာများကိုလည်း ဖြန်းပက်/ဖျန်းရ၏။

Verse 19

कपिलापंचगव्येन सुरसिंधुजलेन वा । मां च संस्नाप्य चाभ्यच्च मल्लोकमधिगच्छति

အညိုရောင်နွား၏ ပဉ္စဂဝျ (နွားထွက်ပစ္စည်းငါးမျိုး) ဖြင့် သို့မဟုတ် နတ်မြစ်၏ ရေဖြင့် ငါ (လိင်္ဂ) ကို ရေချိုးသန့်စင်ကာ ပူဇော်လျှင် ငါ၏ လောကသို့ ရောက်ရှိမည်။

Verse 20

कुशोदकाद्गंधजलं तस्मात्तीर्थोदकं वरम् । तीर्थेभ्यश्च जलं दर्शे महीसागरसंभवम्

ကူရှရေထက် အနံ့ရေက ပိုကောင်း၏။ ထိုထက်လည်း တီရ္ထ (သန့်ရှင်းသော ဖြတ်ကူးရာ) ၏ ရေက မြတ်၏။ ထို့ပြင် တီရ္ထရေများထက်ပင် လကွယ်နေ့၌ ပေါ်ထွန်းသော၊ မြေကြီးနှင့် သမုဒ္ဒရာမှ မွေးဖွားလာသည့် ရေသည် အထူးမြတ်၏။

Verse 21

कपिलां दत्त्वा यदाप्नोति तत्फलं कलशे पृथक् । मृत्ताम्ररौप्यसौवर्णैः क्रमाच्छतगुणं फलम्

အညိုရောင်နွားကို လှူဒါန်း၍ ရသော အကျိုးတရားကိုပင် ကလသ (ရေအိုး) ကို သီးခြားပူဇော်ခြင်းဖြင့်လည်း ရနိုင်သည်။ ထို့ပြင် မြေ၊ ကြေးနီ၊ ငွေ၊ ရွှေဖြင့် ပြုလုပ်သော ကလသများကို အစဉ်လိုက် ပူဇော်လျှင် အကျိုးသည် တစ်ဆင့်တစ်ဆင့် ရာဆတိုးပွားသည်။

Verse 22

श्रीखंडागरुकाश्मीरशशिनः क्रमशोऽधिकाः । मां च तैश्च समालभ्य स्याच्छ्रीमान्सुभगः सुखी

စန္ဒန (śrīkhaṇḍa)၊ အဂရု၊ ကာရှ္မီးရ် ကေသရ (ဇာဖရန်) နှင့် ကမ္ဖော်တို့သည် အစဉ်လိုက် ပိုမိုမြတ်နိုးဖွယ် ဖြစ်ကြသည်။ ထိုအရာများဖြင့်လည်း ငါကို လိမ်းပူဇော်လျှင် စည်းစိမ်ပြည့်ဝ၍ ကံကောင်းကာ ချမ်းသာပျော်ရွှင်မည်။

Verse 23

प्रशस्तो गुग्लुलो धूपस्तस्माच्चंद्रोऽगरुर्वरः । धूपानेतान्नरो दत्त्वा सुखं स्वर्गमवाप्नुयात्

ဂုဂ္ဂုလု၏ သုပ် (အမွှေးမီး) သည် ချီးမွမ်းထိုက်၏။ ထို့ထက်လည်း စန္ဒနနှင့် အဂရုကဲ့သို့ အမွှေးပူဇော်မှုများသည် ပိုမိုမြတ်၏။ ထိုသုပ်များကို ပူဇော်သောသူသည် လွယ်ကူစွာ ကောင်းကင်ဘုံ၏ ချမ်းသာကို ရရှိမည်။

Verse 24

दीपदः कीर्तिमाप्नोति चक्षुरुत्तममेव च । नैवेद्यस्य प्रदानेन नरो मृष्टाशनो भवेत्

မီးခွက်ကို ပူဇော်သူသည် ဂုဏ်သတင်းရ၍ မျက်စိကောင်းမြတ်ခြင်းကိုလည်း ရရှိ၏။ နైవေဒျ (အာဟာရပူဇော်) ကို ပေးလှူခြင်းဖြင့် လူသည် သန့်ရှင်းသိမ်မွေ့၍ အာဟာရကောင်းမွန်စွာ ခံစားသူ ဖြစ်လာ၏။

Verse 25

पुष्पेण हेमकर्णस्य प्रबद्धेन द्विसंगुणम् । फलमाप्नोति पुरुषः सत्यसंधश्च जायते

ဟေမကဏ္ဏ (Hemakarṇa) ထံသို့ စီစဉ်တင်ဆက်ထားသော ပန်းတစ်ပွင့်ကို ပူဇော်လျှင် ယောက်ျားသည် အကျိုးဖလကို နှစ်ဆရရှိပြီး သစ္စာ၌ တည်ကြည်သူ ဖြစ်လာ၏။

Verse 26

अखंडैर्बिल्वपत्रैश्च पुष्पैर्वा विविधैरपि । लिंगं प्रपूरणं कृत्वा लक्ष्मेकं वसेद्दिवि

မပျက်မစီးသော ဘိလွာရွက်များ သို့မဟုတ် အမျိုးမျိုးသော ပန်းများဖြင့် လိင်္ဂ (Liṅga) ကို ပြည့်စုံစွာ အလှဆင်ပူဇော်လျှင်၊ ထိုသူသည် စည်းစိမ်လက္ခမီ ပြည့်ဝစွာဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံ၌ နေထိုင်ရ၏။

Verse 27

यस्तु पुष्पगृहं कुर्यान्नरः शुद्धाशयो भवेत् । पुष्पकेण विमानेन दिवि संक्रीडते चिरम्

ပန်းအိမ် (ပူဇော်ရေး ပန်းမဏ္ဍပ) ကို ဆောက်လုပ်သူသည် စိတ်ရင်းသန့်ရှင်းသူ ဖြစ်လာ၏။ ထို့ပြင် ကောင်းကင်ဘုံ၌ ‘ပုဿပက’ (Puṣpaka) ဟုခေါ်သော နတ်ယာဉ်ဖြင့် အချိန်ကြာမြင့်စွာ ပျော်ရွှင်ကစားရ၏။

Verse 28

भूषणांबरदानेन नरो भवति भोगभाक् । सच्चामरप्रदानेन जायते पार्थिवो नरः

အလှဆင်ပစ္စည်းများနှင့် အဝတ်အစားများကို လှူဒါန်းခြင်းဖြင့် လူသည် စည်းစိမ်ခံစားသူ ဖြစ်လာ၏။ ကောင်းမွန်သန့်ရှင်းသော စာမရ (cāmara) ယက်မြီးပန်ကာကို ပူဇော်လှူဒါန်းလျှင် ယောက်ျားသည် မြေပြင်ပေါ်၌ အုပ်ချုပ်သူဘဝဖြင့် မွေးဖွားလာ၏။

Verse 29

रम्यं वितानं यो दद्याच्छत्रुभिर्नाभूयते । गीतं वाद्यं प्रनृत्यं च कृत्वा शुद्धो व्रजेत्स माम्

လှပသော ဝိတான (မိုးကာတံခွန်) ကို လှူဒါန်းသူသည် ရန်သူတို့ကြောင့် မရှုံးနိမ့်ရ။ ထို့ပြင် သီချင်း၊ တူရိယာတီးခတ်မှုနှင့် အကကို ပူဇော်ကာ သန့်စင်ပြီး ငါ့ထံသို့ ရောက်လိမ့်မည်။

Verse 30

शंखघंटाप्रदानेन विद्वान्भवति शब्दवान् । विधाय रथयात्रां च चिरं शोकैः प्रमुच्यते

သင်္ခ (ခရုခေါင်း) နှင့် ခေါင်းလောင်းကို လှူဒါန်းခြင်းဖြင့် ပညာရှိဖြစ်ကာ အသံအားကောင်းသူ ဖြစ်လာသည်။ ထို့ပြင် ရഥယာထရာ (ရထားလှည့်လည်ပွဲ) ကို စီစဉ်ကျင်းပလျှင် အချိန်ကြာမြင့်စွာ ဝမ်းနည်းမှုတို့မှ လွတ်မြောက်သည်။

Verse 31

नमस्कारं प्रणामं च कृत्वा जायेन्महाकुले । वाचयंश्चाग्रतः शास्त्रं मम ज्ञानी प्रजायते

ရိုသေစွာ နမസ്കာရနှင့် ပရဏာမ (အပြည့်အဝ ဦးချ) ကို ပြုလျှင် မဟာမိသားစု၌ မွေးဖွားရသည်။ ထို့ပြင် ငါ့ရှေ့၌ သာသနာကျမ်းကို အသံထွက်ဖတ်ရွတ်လျှင် ငါ့ကို သိမြင်သူ—ပညာရှိသော ဘက္တ ဖြစ်လာသည်။

Verse 32

विमुच्यते मनोमोहैर्भक्त्या स्तुत्वा च मां नरः । गोदानफलमाप्नोति निर्माल्यस्फेटनान्मम

ဘက္တိဖြင့် ငါ့ကို ချီးမွမ်းသူသည် စိတ်၏ မောဟများမှ လွတ်မြောက်သည်။ ထို့ပြင် ငါ့၏ နိರ್ಮာလျ (အသုံးပြုပြီးသော ပန်းကုံးနှင့် ပူဇော်ပစ္စည်း) ကို ဖယ်ရှားသန့်စင်ခြင်းဖြင့် နွားလှူဒါန်းသကဲ့သို့ ကုသိုလ်ကို ရရှိသည်။

Verse 33

आरार्तिकं भ्रामयित्वा अर्तिहीनः प्रजायते । कृत्वा शीतलिकां तापैर्मुच्यते दोष संभवैः

အာရာရတိက (မီးပူဇော်ပွဲ) ကို လှည့်ပတ်ပူဇော်လျှင် ဒုက္ခအနာတရကင်းသူ ဖြစ်လာသည်။ ထို့ပြင် ရှီတလိကာ ပူဇော်ပွဲကို ပြုလုပ်လျှင် လောင်ကျွမ်းသော ပင်ပန်းမှုများနှင့် ဒုက္ခဖြစ်စေသော အပြစ်အနာများမှ လွတ်မြောက်သည်။

Verse 34

नत्वा दत्त्वाथ शक्त्या च दानं लिंगस्य संनिधौ । फलं शतगुणं प्राप्य इह चामुत्र मोदते

လိင်္ဂ၏ အနီးတော်၌ ဦးချကန်တော့ပြီး မိမိစွမ်းအားအတိုင်း ဒါနပြုလျှင် အကျိုးရလဒ် ရာဆတိုးရပြီး ယခုလောကနှင့် နောက်လောက၌လည်း ပျော်မြူးတော်မူ၏။

Verse 35

प्रणामात्पंचदश च स्नानाद्विंशतिं पूजया । शतं यथाप्रोक्तविधेरपराधानहं क्षमे

ဦးချကန်တော့ခြင်းဖြင့် (အပြစ်) ဆယ့်ငါးခု၊ ရေချိုးသန့်စင်ခြင်းဖြင့် နှစ်ဆယ်ခု၊ ပူဇော်ခြင်းဖြင့် ရာခုအထိ—ညွှန်ကြားထားသည့် နည်းလမ်းအတိုင်း ပြုလုပ်လျှင် ကျွန်ုပ်သည် အပြစ်လွန်မှုတို့ကို ခွင့်လွှတ်တော်မူ၏။

Verse 36

एतत्सर्वं यथोद्दिष्टं कुमारात्र भविष्यति । ये मां प्रपूजयिष्यंति कुमारेश्वर संस्थितम्

ဤအရာအားလုံးသည် ကြေညာထားသကဲ့သို့ ဤကုမာရဒေသ၌ အမှန်တကယ် ဖြစ်ပေါ်လိမ့်မည်—ဤနေရာ၌ ကုမာရေးရှ್ವರအဖြစ် တည်ရှိနေသော ကျွန်ုပ်ကို ပူဇော်မည့်သူတို့အတွက် ဖြစ်၏။

Verse 37

वाराणस्यां यथा वत्स विश्वनाथोऽस्मि संस्थितः

ချစ်သောကလေးရေ၊ ဗာရာဏသီမြို့၌ ငါသည် ဗိශ්ဝနာထအဖြစ် တည်ရှိနေသကဲ့သို့၊

Verse 38

गुप्तक्षेत्रे तथा स्थास्ये कुमारेश्वरमध्यतः

ထိုနည်းတူပင် ဂုပ္တက்ஷೇತ್ರ၌လည်း ကုမာရေးရှවර၏ အလယ်ဗဟို၌ ငါသည် တည်နေမည်။

Verse 39

श्रुत्वेति वचनं रुद्राद्देवानां श्रृण्वतां गुहः । विस्मितः प्रणिपत्यैनं तुष्टाव गिरिजापतिम्

ရုဒ္ဒရ၏ ဤစကားကို နတ်တို့ နားထောင်နေစဉ် ဂုဟာသည် အံ့ဩလျက် ထိုသခင်ရှေ့၌ ပျပ်ဝပ်ကန်တော့ပြီး ဂိရိဇာ (ပါရဝတီ) ၏ အရှင်ကို ချီးမွမ်းတော်မူ၏။

Verse 40

नमः शिवायास्तु निरामयाय नमः शिवायास्तु मनोमयाय । नमः शिवायास्तु सुरार्चिताय तुभ्यं सदा भक्तकृपापराय

ရောဂါကင်းစင်စေသော သီဝအား နမော; စိတ်အတွင်းပြည့်ဝနေသော သီဝအား နမော။ နတ်တို့က ပူဇော်အာရုံပြုသော သီဝအား နမော—ဘက်တတို့အပေါ် ကရုဏာတရား၌ အမြဲတည်သော သင့်အား နမော။

Verse 41

नमो भवायास्तु भवोद्भवाय नमोस्तु ते ध्वस्तमनोभवाय । नमोऽस्तु ते गूढमहाव्रताय नमोऽस्तु मायगहनाश्रयाय

ဖြစ်တည်မှု၏ အရင်းအမြစ် ဘဝအား နမော; ကာမဒေဝ (လိုလားတပ်မက်မှု၏ နတ်) ကို ဖျက်ဆီးတော်မူသော သင့်အား နမော။ လျှို့ဝှက်သော မဟာဝြတကို ဆောင်တော်မူသော သင့်အား နမော; မာယာ၏ နက်ရှိုင်းသော အံ့ဩဖွယ်ကို အားထားရာဖြစ်သော သင့်အား နမော။

Verse 42

नमोस्तु शर्वाय नमः शिवाय नमोस्तु सिद्धाय पुरातनाय । नमोस्तु कालाय नमः कलाय नमोऽस्तु ते कालकलातिगाय

ရှာဝအား နမော; သီဝအား နမော; ပြည့်စုံသော ရှေးဦးသခင် စိဒ္ဓအား နမော။ ကာလ (အချိန်) အား နမော; ကလာ (အင်အား/အပိုင်း) အား နမော။ ကာလနှင့် ၎င်း၏ အပိုင်းခွဲများကို ကျော်လွန်တော်မူသော သင့်အား နမော။

Verse 43

नमो निसर्गात्मकभूतिकाय नमोऽस्त्वमेयोक्षमहर्द्धिकाय । नमः शरण्याय नमोऽगुणाय नमोऽस्तु ते भीमगुणानुगाय

သဘာဝနှင့် ဖြစ်တည်မှု၏ ပေါ်လွင်သော စည်းကမ်းတရားကို ကိုယ်တော်တင်ထားသော သင့်အား နမော။ တိုင်းတာမရသော အမေယ၊ မဟာဣဒ္ဓိရှိ၍ နွားတံဆိပ် (ဝೃಷဘ) ကို အလံတော်အဖြစ် ထမ်းဆောင်သော အရှင်အား နမော။ အားလုံး၏ ခိုလှုံရာ သင့်အား နမော; ဂုဏ်ကင်းသော အဘsolute သင့်အား နမော။ ထိတ်လန့်ဖွယ် သာကာတန်ခိုးတို့နှင့် သဟဇာတ လှုပ်ရှားတော်မူသော သင့်အား နမော။

Verse 44

नमोऽस्तु नानाभुवनाधिकर्त्रे नमोऽस्तु भक्ताभिमतप्रदात्रे । नमोऽस्तु कर्मप्रसावाय धात्रे नमः सदा ते भगवन्सुकर्त्रे

ကမ္ဘာလောကအမျိုးမျိုးကို အုပ်စိုးဖန်ဆင်းတော်မူသော အရှင်တော်အား နမောတော်တင်ပါ၏။ ဘက်တော်သားတို့ ဆန္ဒပြည့်စုံစေတော်မူသော အရှင်တော်အား နမောတော်တင်ပါ၏။ ကမ္မ၏ အကျိုးဖလကို ပေါက်ဖွားစေတော်မူသော ထိန်းသိမ်းရှင်တော်အား နမောတော်တင်ပါ၏။ အမြဲတမ်း နမောတော်တင်ပါ၏၊ အို ဘဂဝန်၊ ကောင်းမြတ်စွာ လုပ်ဆောင်တော်မူသော အရှင်တော်။

Verse 45

अनंतरूपाय सदैव तुभ्यमसह्यकोपाय सदैव तुभ्यम् । अमेयमानाय नमोस्तु तुभ्यं वृषेंद्रयानाय नमोऽस्तु तुभ्यम्

အဆုံးမရှိသော ရုပ်သဏ္ဌာန်များရှိတော်မူသော အရှင်တော်အား အမြဲ နမောတော်တင်ပါ၏။ မကောင်းမှုတို့အပေါ် မခံနိုင်လောက်သော အမျက်တော်ရှိတော်မူသော အရှင်တော်အား အမြဲ နမောတော်တင်ပါ၏။ အတိုင်းအတာမရှိသော မဟာတန်ခိုးတော်ရှိတော်မူသော အရှင်တော်အား နမောတော်တင်ပါ၏။ ဗృషဘမင်း (နန္ဒီ) ကို စီးနင်းတော်မူသော အရှင်တော်အား နမောတော်တင်ပါ၏။

Verse 46

नमः प्रसिद्धाय महौषधाय नमोऽस्तु ते व्याधिगणापहाय । चराचरायाथ विचारदाय कुमारनाथाय नमः शिवाय

မဟာဆေးတော်ဟု ထင်ရှားတော်မူသော အရှင်တော်အား နမောတော်တင်ပါ၏။ ရောဂါအစုအဝေးတို့ကို ဖယ်ရှားတော်မူသော အရှင်တော်အား နမောတော်တင်ပါ၏။ လှုပ်ရှားသည့်အရာနှင့် မလှုပ်ရှားသည့်အရာ အားလုံး၏ အရှင်၊ ခွဲခြားသိမြင်မှုကို ပေးတော်မူသော အရှင်တော်အား နမောတော်တင်ပါ၏။ ကုမာရနာထ၊ သီဝတော်အား နမောတော်တင်ပါ၏။

Verse 47

ममेश भूतेश महेश्वरोसि कामेश वागीश बलेश धीश । क्रोधेश मोहेश परापरेश नमोस्तु मोक्षेश गुहशयेश

အရှင်တော်သည် ကျွန်ုပ်၏ အရှင်—ဘူတေရှ၊ မဟာဒေဝ ဖြစ်တော်မူ၏။ ကာမ၏ အရှင်၊ ဝါဂ်၏ အရှင်၊ အင်အား၏ အရှင်၊ ဉာဏ်၏ အရှင် ဖြစ်တော်မူ၏။ အမျက်၏ အရှင်၊ မောဟ၏ အရှင်၊ အမြင့်နှင့် အနိမ့် အဖြစ်တရားတို့၏ အရှင် ဖြစ်တော်မူ၏—မောက္ခ၏ အရှင်၊ နှလုံးဂူအတွင်း နေထိုင်တော်မူသော အရှင်တော်အား နမောတော်တင်ပါ၏။

Verse 48

इति संस्तूय वरदं शूलपाणिमुमापतिम् । प्रणिपत्य उमापुत्रो नमोनम उवाच ह

ဤသို့ အပေးအလှူရှင် အရှင်—သုံးချွန်လက်နက်ကို ကိုင်ဆောင်သော Śūlapāṇi၊ ဥမာ၏ သခင်—ကို ချီးမွမ်းပြီးနောက် ဥမာ၏ သားတော်သည် ဦးညွှတ်ပျပ်ဝပ်ကာ “နမော၊ နမော” ဟု ထပ်တလဲလဲ ဆိုတော်မူ၏။

Verse 49

एवं भक्तिपराक्रांतमात्मयोग्यं स्तवं शिवः । अभिनन्द्य चिरं कालमिदं वचनमब्रवीत्

ဤသို့ပင် ဘက္တိအားဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ထိုးဖောက်ထားသော၊ မိမိနှင့် သင့်တော်သော စတဝကို ရှီဝဘုရားသည် အချိန်ကြာကြာ နှစ်သက်၍ ချီးမွမ်းကာ ဤစကားကို မိန့်တော်မူ၏။

Verse 50

त्वया दुःखं न संचिंत्यं मम भक्तवधात्मकम् । कर्मणानेन श्लाघ्योऽसि मुनीनामपि पुत्रक

ချစ်သားရေ၊ ငါ၏ ဘက္တကို သတ်ခြင်းနှင့် ဆိုင်သော ဤအမှုကြောင့် ဝမ်းနည်းစိတ်ဖြင့် မစဉ်းစားမနေပါနှင့်။ ဤကర్మကြောင့် သင်သည် မုနိတို့အကြား၌ပင် ချီးမွမ်းထိုက်သူ ဖြစ်၏။

Verse 51

ये च सायं तथा प्रातस्त्वत्कृतेन स्तवेन माम् । स्तोष्यंति परया भक्त्या श्रुणु तेषां च यत्फलम्

ထို့ပြင် ညနေခင်းနှင့် မနက်ခင်းတို့တွင် သင်ရေးသားသော ဤစတဝဖြင့် ငါ့ကို အမြင့်မြတ်ဆုံး ဘက္တိဖြင့် ချီးမွမ်းကြသူတို့အတွက် ရလာဒ်ကို နားထောင်လော့။

Verse 52

न व्याधिर्न च दारिद्र्यं न चैवेष्टवियोजनम् । भुक्त्वा भोगान्दुर्लभांश्च मम यास्यंति सद्म ते

သူတို့အတွက် ရောဂါမရှိ၊ ဆင်းရဲမှုမရှိ၊ ချစ်မြတ်နိုးရာတို့နှင့် ခွဲခွာရခြင်းလည်း မရှိ။ ရှားပါးသော ဘောဂတို့ကိုပင် ခံစားပြီးနောက် ငါ၏ နေရာတော်သို့ ရောက်ကြလိမ့်မည်။

Verse 53

तथान्यानपि दास्यामि वरान्परमदुर्लभान् । भक्त्या तवातितुष्टोऽहं प्रीत्यर्थं तव पुत्रक

ထို့ပြင် ငါသည် အလွန်ရှားပါးသော အခြားသော ဝရများကိုလည်း ပေးမည်။ ချစ်သားရေ၊ သင်၏ ဘက္တိကြောင့် ငါ အလွန်နှစ်သက်၏၊ သင်၏ ပျော်ရွှင်မှုအတွက် ထိုဝရတို့ကို ပေးအပ်၏။

Verse 54

महीसा गरकूले तु ये मां स्तोष्यंति पूजया । तेषां दतक्षयं सर्वं वैशाख्यां दानपूजनम्

မဟီမြစ်ကမ်း ဂရကူလာ၌ စိတ်ကြည်နူးစေသည့် ပူဇော်ကန်တော့ခြင်းဖြင့် ငါ့ကို ချီးမွမ်းသူတို့၏ ဝိုင်သာခ လ၌ ပြုသော ဒါနနှင့် ပူဇော်မှု အားလုံးသည် မပျက်မယွင်း အကျိုးမကုန်သွား။

Verse 55

सरस्यत्र च ये स्नानं प्रकरिष्यंति मानवाः । सर्वतीर्थफला वाप्तिर्वैशाख्यां प्रभविष्यति

ထို့ပြင် ဤနေရာရှိ ရေကန်၌ ရေချိုးသူ လူတို့သည် ဝိုင်သာခ လ၌ တီရ္ထ အားလုံး၌ ရေချိုးသကဲ့သို့ အကျိုးဖလကို ရရှိလိမ့်မည်။

Verse 56

कुमारेशं तु मां भक्त्या महीसागरसंगमे । स्नात्वा संपूजयेन्नित्यं तस्य जातिस्मृतिर्भवेत्

သို့သော် မဟီမြစ်နှင့် သမုဒ္ဒရာ ဆုံရာ၌ သဒ္ဓါဖြင့် ရေချိုးပြီးနောက် ငါ့ကို ကုမာရေးရှ္ဝရ အဖြစ် နေ့စဉ် ပူဇော်သူသည် ဇာတိသ္မృతိ—အတိတ်ဘဝများကို မှတ်မိခြင်းကို ရရှိလိမ့်မည်။

Verse 57

जातिस्मृतिरियं पुत्र यस्यां जातौ प्रजायते । स्मरतेऽस्याः प्रकर्तव्यं श्रेयोरूपं सुदुर्लभम्

သားရေ၊ ဤ ဇာတိသ္မృతိ သည် မည်သည့်ဘဝ၌မဆို သတ္တဝါတစ်ဦး၌ ပေါ်ပေါက်လာလျှင်၊ မှတ်မိသည့်အခါ အလွန်ရှားပါးသော အမြင့်ဆုံးကောင်းကျိုးသို့ ဦးတည်သည့် အလုပ်ကို ပြုလုပ်သင့်သည်။

Verse 58

यस्मिन्काले ह्यनावृष्टिर्जायते कृत्तिकासुत । स्नापयेद्विधिवन्मां च कलशैर्विविधैः शुभैः

ကృတ္တိကာတို့၏ သားတော်အို၊ မိုးခေါင်ရေရှား ဖြစ်ပေါ်သည့်အခါတိုင်း၊ စည်းကမ်းတကျ အမျိုးမျိုးသော မင်္ဂလာရေကလသ (kalaśa) များဖြင့် ငါ့ရုပ်တုကို ရေချိုးပေးရမည်။

Verse 59

एकरात्रं त्रिरात्रं वा पञ्चरात्रं च सप्त वा । स्नापयेद्गंधतोयेन कुंकुमेन विलेपयेत्

တစ်ည၊ သုံးည၊ ငါးည သို့မဟုတ် ခုနစ်ညတိုင်အောင်၊ နံ့သာရေဖြင့် ဘုရားတော်ကို ရေချိုးပူဇော်၍ ကေသရ (saffron) ဖြင့် လိမ်းပူဇော်ရမည်။

Verse 60

करवीरै रक्तपुष्पैर्जपापुष्पैस्तथैव च । अर्चयेत्पुष्पमालाभिः परिधायारुणवाससी

ကရဝီရ (oleander) ပန်းများ၊ အနီရောင်ပန်းများ၊ ထို့အတူ ဇပာ (hibiscus) ပန်းများဖြင့် ပူဇော်ရမည်။ ပန်းမော်လီများကို ဆင်မြန်း၍ အနီရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ကာ အာရాధနာ ပြုရမည်။

Verse 61

भोजयेद्ब्रह्णांश्चैव तापसाञ्छंसिवव्रतान् । लक्षहोमं प्रकुर्वीत शिवहोमं ग्रहादिकम्

ဝ్రတကို တိတိကျကျ ထိန်းသိမ်းသော ဘြာဟ္မဏများနှင့် တာပသများကို အစာကျွေးရမည်။ လက္ခဟోမ (အလှူမီးပူဇော်မှု တစ်သိန်း) ကို ပြုလုပ်၍၊ ထို့ပြင် ရှိဝဟోမနှင့် ဂြိုဟ်ဒုက္ခသက်သာရေး စသည့် ရိတိများကိုလည်း ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 62

भूमिदानं ततः कुर्यात्तत्तो दद्याद्गवाह्निकम् । आघोषयेच्छिवां शांतिं रुद्रजाप्यं हि कारयेत्

ထို့နောက် မြေဒான (မြေယာလှူဒါန်းခြင်း) ကို ပြုရမည်။ ထို့နောက် နေ့စဉ်အလှူအဖြစ် နွားလှူဒါန်းခြင်းကို ပေးရမည်။ ရှိဝ၏ မင်္ဂလာငြိမ်းချမ်းမှုကို ကြေညာ၍ ရုဒ္ရ-ဇပ (Rudra-japa) ကို ဆောင်ရွက်စေရမည်။

Verse 63

अनेनैव विधानेन कृतेन तु द्विजोत्तमैः । आगर्भितास्तदा मेघा वर्षते नात्र संशयः

ဤနည်းတူပင် အထက်မြတ်သော ဘြာဟ္မဏများက စည်းကမ်းတကျ အခမ်းအနားကို ဆောင်ရွက်လျှင်၊ ထိုအခါ မိုးတိမ်များသည် ရေဖြင့် ပြည့်ဝလာပြီး မိုးရွာမည်မှာ သံသယမရှိ။

Verse 64

विविधैः पूर्यते धान्यः शाद्वलैश्च वसुन्धरा । आरोग्यं हि भवेच्चैव जने गोपकुले तथा

စပါးနှံအမျိုးမျိုး ပေါများလာ၍ မြေပြင်သည် စိမ်းလန်းသော မြက်ခင်းများဖြင့် ဖုံးလွှမ်း၏။ အမှန်တကယ် လူတို့အကြား ကျန်းမာခြင်း ပေါ်ထွန်းလာပြီး နွားထိန်းသူတို့၏ အစုအဖွဲ့၌လည်း ထိုသို့ပင် ဖြစ်၏။

Verse 65

धर्मयुक्तो भवेद्राजा परचक्रैर्न पीड्यते । गृतेन स्नापयेन्मां च अर्कक्रांतौ नरोऽत्र यः

ဘုရင်သည် ဓမ္မနှင့်ညီညွတ်စွာ တည်မြဲလာ၍ ရန်သူတပ်များကြောင့် မနှိပ်စက်ခံရ။ ထို့ပြင် နေမင်းကူးပြောင်းချိန်၌ ဤနေရာတွင် ဂီ (ghee) ဖြင့် ဘုရားကို ရေချိုးပူဇော်သူသည် ဤအကျိုးရလဒ်တို့ကို ရ၏။

Verse 66

कन्यादान फलं तस्य नात्र कार्या विचारणा । क्षीरेण स्नापयेद्देवं तथा पंचामृतेन यः

သူသည် သမီးကို မင်္ဂလာပေးလှူခြင်း၏ အကျိုးကို ရ၏—ဤအကြောင်း မစဉ်းစားရန်မလို။ နို့ဖြင့်လည်းကောင်း၊ ပဉ္စအမృత (pañcāmṛta) ဖြင့်လည်းကောင်း ဘုရားကို ရေချိုးပူဇော်သူသည် ထိုကုသိုလ်ကို ရ၏။

Verse 67

अग्निष्टोमस्य यज्ञस्य फलं तस्योपजायते । कुमारेश्वरतीर्थेयः प्राणत्यागं करोति हि

သူသည် အဂ္နိဋ္ဌောမ (Agniṣṭoma) ယဇ္ဉ၏ အကျိုးကို ရ၏။ အမှန်တကယ် ကုမာရေးရှွရ (Kumāreśvara) တီရ္ထ၌ အသက်စွန့်သူသည် ထိုအကျိုးကို ရ၏။

Verse 68

रुद्रलोके वसेत्तावद्यावदाभूतसंप्लवम् । अयने विषुवे चैव ग्रहणे चंद्रसूर्ययोः

သူသည် မဟာပျက်ကွက်မှု (ကမ္ဘာပျက်) အထိ ရုဒြလောက၌ နေထိုင်ရ၏။ (ဤအကျိုးသည် အထူးသဖြင့်) အယန (solstice) များ၊ ဗိသုဝ (equinox) နှင့် လ-နေ ကြတ်ခြင်းတို့၌ ဖြစ်၏။

Verse 69

पौर्णमास्याममावास्यां संक्रांतौ वैधृते तथा । कुमारेशं नरः स्नात्वा महीसागरसंगमे

လပြည့်နေ့၊ လကွယ်နေ့၊ နေကူးပြောင်းချိန် (သင်္ကြာန္တိ) နှင့် ဝိုင်ဓြတိ ယောဂ၌လည်း—မြေကြီးနှင့် သမုဒ္ဒရာ ဆုံရာ၌ရှိသော ကုမာရေးရှ၌ ရေချိုးလျှင်—မဟာပုဏ္ဏိယကို ရရှိသည်။

Verse 70

भक्त्या योभ्यर्चयेन्मां च तस्य पुण्यफलं श्रृणु । यन्महीतलतीर्थेषु स्नाने स्यात्तु महत्फलम्

ကျွန်ုပ်ကို ဘက္တိဖြင့် ပူဇော်သူ၏ ပုဏ္ဏိယအကျိုးကို နားထောင်လော့။ မြေပြင်တစ်လျှောက်ရှိ တီရ္ထများ၌ ရေချိုးရာမှ ရနိုင်သည့် မဟာအကျိုးတူတူပင် ဖြစ်သည်။

Verse 71

यच्चर्चितेषु लिंगेषु सर्वेषु स्यात्फलं च तत् । आरोग्यं पुत्रलाभं च धनलाभं सुखंसुतम्

အလေးအမြတ်ပြုသော လင်္ဂများအားလုံးကို ပူဇော်ရာမှ ရသော အကျိုးတူတူကို ဤနေရာ၌လည်း ရရှိသည်—ကျန်းမာခြင်း၊ သားရခြင်း၊ ဥစ္စာရခြင်းနှင့် ပျော်ရွှင်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်၊ အို သားရေ။

Verse 72

निश्चितं लभते मर्त्यः कुमारेश्वरसेवया । ब्रह्मचारी शुचिर्भूत्वा यस्तिष्ठेदत्र तापसः

ကုမာရေးရှ್ವರကို ဆည်းကပ်ဝန်ဆောင်ခြင်းဖြင့် လူသားသည် အမြင့်ဆုံးအကျိုးကို မလွဲမသွေ ရရှိသည်။ ဤနေရာ၌ သန့်ရှင်း၍ ဘြဟ္မစာရီအဖြစ် နေထိုင်သော တာပသသည်လည်း မဖြစ်မနေ ထိုအကျိုးကို ရသည်။

Verse 73

परं पाशुपतं योगं प्राप्य याति लयं मयि । पापात्मनां च मर्त्यानां सद्योऽस्मि फलदर्शकः

အမြင့်ဆုံး ပာရှုပတ ယောဂကို ရရှိလျှင် မိမိသည် ကျွန်ုပ်ထဲသို့ လျောကွယ်ဝင်ရောက်သည်။ အပြစ်စိတ်ရှိသော လူသားများအတွက်လည်း ကျွန်ုပ်သည် အကျိုးကို ချက်ချင်း မြင်သာစေသူ ဖြစ်၏။

Verse 74

दिव्येनाष्टविधेनात्र कोशः साधारणोऽत्र च । अघोराद्यैः पंचमंत्रैः स्नाप्य लिंगं महोज्जवलम्

ဤနေရာ၌ ထုံးတမ်းအတိုင်း ဒိဗ္ဗ အဋ္ဌဝိဓ ပစ္စည်းများဖြင့် ကိုးသ (ပူဇာအိုး) ကို ပြင်ဆင်သည်။ ထို့နောက် အဃောရ မန္တရမှ စသော မန္တရငါးပါးဖြင့် ထွန်းလင်းတောက်ပသော လိင်္ဂကို ရေချိုးပူဇာပြုသည်။

Verse 75

अघोरेणैव तत्तोयं दद्याद्दिव्यस्य कारणे । पिबेदेतदुदीर्या प्रसृतित्रयमेव च

အဃောရ မန္တရတစ်ပုဒ်တည်းဖြင့် ထိုရေကို ဒိဗ္ဗ ရိတုအတွက် ပူဇာအဖြစ် ဆက်ကပ်ရမည်။ မန္တရကို ရွတ်ဆိုလျက် ထိုရေကို လက်တစ်ဆုပ်တိုင်း သုံးဆုပ်တိတိ သောက်ရမည်။

Verse 76

यदि धर्मस्तथा सत्यमीश्वरोऽत्र जगत्त्रये । कोशपानात्फलं सद्यो द्रक्ष्याम्यस्मि शुभा शुभम्

ဓမ္မနှင့် သစ္စာတရား အမှန်တကယ် တည်ရှိပြီး၊ သုံးလောက၌ အရှင်ဘုရားက အုပ်စိုးနေပါက—ကိုးသရေကို သောက်ခြင်းကြောင့် အကျိုးကို ချက်ချင်း မြင်ရမည်၊ ကောင်းသော်လည်းကောင်း မကောင်းသော်လည်းကောင်း။

Verse 77

यास्ये चेति कुलं हन्याद्गमने च कुटुम्बकम् । दर्शने च शुभं पाने हन्याद्देहं च मिथ्यया

«သွားမယ်» ဟု မုသာဆိုခြင်းဖြင့် မိမိမျိုးရိုးကို ဖျက်ဆီးတတ်၏; «သွားမယ်» ဟု လိမ်လည်ခြင်းဖြင့် မိမိအိမ်ထောင်စုကို ထိခိုက်စေ၏။ «မြင်ခဲ့ပြီ» ဟု မုသာဆိုလျှင် ကံကောင်းခြင်းကို ပျက်စီးစေ၏; ထို့ပြင် ကိုးသရေသောက်ရာ၌ မုသာပြုလျှင် မိမိကိုယ်ခန္ဓာတိုင်အောင် ဖျက်ဆီးတတ်၏။

Verse 78

त्रिभिर्दिनैस्त्रिभिः पक्षैस्त्रिभिर्मासैस्त्रिभिः समैः । अत्युग्रपुण्यपापानां मानेन फलमश्नुते

သုံးရက်အတွင်း၊ သုံးပက္ခ (နှစ်ပတ်) အတွင်း၊ သုံးလအတွင်း၊ သို့မဟုတ် သုံးနှစ်အတွင်း—အလွန်ပြင်းထန်သော ကုသိုလ် သို့မဟုတ် အကုသိုလ်၏ အတိုင်းအတာအလိုက်—အကျိုးကို ခံစားရသည်။

Verse 79

एते वरामया लिंगे दत्तात्रं स्थापिते त्वया । तव प्रीत्यभिवृद्ध्यर्थं ब्रूहि भूयोऽप्युमात्मज

ဤနေရာ၌ သင်က လိင်္ဂကို တည်ထောင်ထားသဖြင့် ငါသည် ဤအရပ်၌ ဤကောင်းချီးများကို ပေးအပ်ခဲ့သည်။ ယခု ထပ်မံ ပြောကြားလော့၊ အုမာ၏ သားတော်၊ သင်၏ ပီတိနှင့် စိတ်ကျေနပ်မှု ပိုမို တိုးပွားစေရန်။

Verse 80

स्कन्द उवाच । कृतकृत्यो वरैर्दत्तैस्त्वया चैतैर्महेश्वर । नमोनमो नमस्तेस्तु नात्र त्याज्यं त्वया विभो

စ్కန္ဒက ပြောသည်။ မဟေရှ္ဝရ၊ သင်ပေးအပ်သော ဤကောင်းချီးများကြောင့် ငါ၏ ရည်မှန်းချက် ပြည့်စုံပြီ။ သင်အား ထပ်ထပ်မံမံ နမස්ကာရပါ၏—အရှင်ဗိဘို၊ ဤနေရာမှ သင် မထွက်ခွာပါနှင့်။

Verse 81

एवं प्रणम्य देवं स मातरं प्रणतोऽब्रवीत् । त्वयापि मातर्नैवात्र त्याज्यं मम प्रियेप्सया

ထိုသို့ ဘုရားသခင်အား ဦးချပြီးနောက်၊ သူသည် မိခင်အားလည်း ဦးချကာ လေးစားစွာ ပြောသည်။ “မိခင်ရေ၊ ငါ့ကို ချစ်မြတ်နိုးသဖြင့် သင်လည်း ဤနေရာကို မစွန့်ခွာပါနှင့်။”

Verse 82

त्वामप्यत्र स्थापयिष्ये वरदा भव पर्वति

သင်ကိုလည်း ဤနေရာ၌ ငါတည်ထောင်မည်။ ပာရဝတီရေ၊ ကောင်းချီးပေးသူ ဖြစ်ပါစေ။

Verse 83

श्रीदेव्युवाच । यत्र शर्वः स्वभावेन तत्र तिष्ठाम्यहं सुत

ဒေဝီက ပြောသည်။ “သားတော်ရေ၊ ရှရဝ (ရှီဝ) သည် မိမိသဘာဝအတိုင်း နေထိုင်ရာ အရပ်၌ ငါလည်း ထိုနေရာ၌ တည်ရှိနေ၏။”

Verse 84

तव भक्त्या विशेषेण स्थास्ये स्त्रीणां वरप्रदा । युद्धेषु तवकर्माणि रुद्रभक्तेषु ते कृपाम्

သင်၏ဘက်တိကို အထူးသဖြင့် အားထား၍ ငါသည် မိန်းမတို့အတွက် ကောင်းကြီးပေးသူအဖြစ် တည်နေမည်။ စစ်ပွဲများတွင် သင်၏လုပ်ရပ်များကို ကူညီထောက်ပံ့မည်၊ ရုဒြ (ရှီဝ) ကို ဘက်တိပြုသူတို့အပေါ် ငါ၏ကရုဏာ တည်မည်။

Verse 85

पश्यंति पुत्रिणां मुख्या प्रीणिता च भृशं त्वया । गर्भक्लेशः स्त्रियो मन्ये साफल्यं भजते तदा

ထိုအခါ မိခင်တို့အနက် အထက်မြတ်ဆုံးသူများသည် သင်ကြောင့် အလွန်ပျော်ရွှင်လျက် မိမိတို့ကလေး들의 မျက်နှာကို မြင်ကြမည်။ ထိုသို့ အကျိုးफल ရရှိသည့်အခါ ကိုယ်ဝန်ဆောင်ခြင်း၏ ပင်ပန်းခက်ခဲမှုသည် ပြည့်စုံအောင်မြင်သွားသည်ဟု ငါထင်၏။

Verse 86

सुतो यदा रुद्रभक्तः सानंदं सद्भिरीर्यते । भव तस्मात्प्रियार्थाय तिष्ठाम्यत्र षडानन

သားတစ်ယောက်သည် ရုဒြကို ဘက်တိပြုသူဖြစ်၍ သုတေသနကောင်းသူတို့က ပျော်ရွှင်စွာ ချီးမွမ်းကြသည့်အခါ၊ ချစ်မြတ်နိုးရာ အလိုဆန္ဒ ပြည့်စုံစေရန်အတွက် ငါသည် ဤနေရာ၌ တည်နေသည်ဟု သိလော့၊ မျက်နှာခြောက်ပါးရှိသော သာဓာနနာ (Ṣaḍānana) အို။

Verse 87

स्त्रीभिराराधिता दास्ये सौभाग्यं सुपतिं सुतान् । चैत्रे चापि तृतीयायां स्नात्वा शीतेन वारिणा

မိန်းမတို့က ငါကို အာရాధနာပြုလျှင် ငါသည် ကံကောင်းခြင်း—ကောင်းမွန်သော ခင်ပွန်းနှင့် သားများကို ပေးမည်။ ထို့ပြင် ချိုင်တြ (Caitra) လ၏ တတိယနေ့ (tṛtīyā) တွင် အေးမြသောရေဖြင့် ရေချိုးပြီးနောက်…

Verse 88

अर्चयिष्यंति मां याश्च पुष्पैर्धूपैर्विलेपनैः । दास्यामि चाष्टसौभाग्यं या नारी भक्तितत्परा

ပန်းများ၊ နံ့သာမီးခိုး (ဓూప) နှင့် လိမ်းသုတ်အနံ့သာများဖြင့် ငါကို ပူဇော်ကြသော မိန်းမတို့အား—ဘက်တိ၌ တည်ကြည်သူ မိန်းမမည်သူမဆို—ငါသည် အဋ္ဌသောဘဂျ (aṣṭa-saubhāgya) ဟူသော ကံကောင်းခြင်းရှစ်ပါးကို ပေးမည်။

Verse 89

पितरौ श्वशुरौ पुत्रान्पतिं सौभाग्यसंपदः । कुंकुमं पुष्पश्रीखंडं तांबूलांजनमिक्षवः

(သူမသည်) မိဘများနှင့် ယောက္ခမိဘများ၊ သားများ၊ ခင်ပွန်းနှင့် ကံကောင်းသုခ၏ စည်းစိမ်—ထို့ပြင် ကုင်ကူမ်(နီမှုန့်)၊ ပန်းများ၊ သန္ဒန်နံ့သာလိမ်း၊ တံဘူလ်(ကွမ်း)၊ အန်ဇန်(မျက်စိဆေး) နှင့် ကြံတို့၏ ကောင်းချီးများကို ရရှိမည်။

Verse 90

सप्तमं लवणं प्रोक्तमष्टमं च सुजीरकम् । तोलयेत्तुलया वापि सांघ्रिश्च तुलिता भवेत्

ခုနှစ်မြောက်အရာဟု ဆိုသည်မှာ ဆားဖြစ်ပြီး၊ ရှစ်မြောက်အရာမှာ ဇီရာကောင်း (cumin) ဖြစ်သည်။ တူလျာ(ချိန်ခွင်) ပေါ်တွင် ချိန်တင်၍ ချိန်ရမည်၊ ထို့ကြောင့် အစုံကို မှန်ကန်စွာ တိုင်းတာထားရမည်။

Verse 91

सुवर्मेनाथ सौगन्ध्यद्रव्यैः शुभफलैरपि । भुंक्ते वा लवणं पश्चान्नासौ वै विधवा भवेत्

ရွှေ၊ နံ့သာပစ္စည်းများနှင့် မင်္ဂလာသီးဖလများပါဝင်စေပြီး—ထို့နောက် ဆားကို စားသုံးပါက၊ သူမသည် အမှန်တကယ် မုဆိုးမ မဖြစ်ရ။

Verse 92

माघे वा कार्तिके वापि चैत्रे स्नात्वार्चयेत् माम् । दौर्भाग्यदुःखदारिद्र्यैर्न सा संयोगमाप्नुयात्

မာဃလတွင်ဖြစ်စေ၊ ကာရ္တိကလတွင်ဖြစ်စေ၊ ချိုင်တြလတွင်ဖြစ်စေ—ရေချိုးပြီးနောက် ငါ့ကို ပူဇော်ရမည်။ ထိုသူမသည် ကံဆိုးမှု၊ ဒုက္ခနှင့် ဆင်းရဲကျပ်တည်းမှုတို့နှင့် မပတ်သက်ရ။

Verse 93

श्रुत्वेति गिरिजावाचं सानंदः पार्वतीसुतः । स्थापयित्वा गिरिसुतां कपर्दिनमथाब्रवीत्

ဂိရိဇာ(ပါရဝတီ)၏ စကားကို ကြားသော်၊ ပါရဝတီ၏ သားတော်သည် ဝမ်းမြောက်လေ၏။ တောင်သမီး(ဂိရိသုတာ)ကို သန့်ရှင်းသဖြင့် တည်ထောင်ပြီးနောက်၊ ကပရ္ဒိန်(ရှီဝ)အား မိန့်ကြားလေ၏။

Verse 94

पुष्पैर्धूपैर्मोदकैश्च पूर्वमभ्यर्च्य त्वां प्रभो । पुजयंति कुमारेशं तेषां विघ्नहरो भव

အရှင်ဘုရား၊ ပန်း၊ နံ့သာ၊ မောဒကာ (အချိုပူဇာ) တို့ဖြင့် အရင်ဆုံး သင့်ကို ပူဇော်ပြီးနောက် ကုမာရေးရှကို ပူဇော်ကြ၏။ ထိုသူတို့အတွက် အတားအဆီးဖယ်ရှားသူ ဖြစ်ပါစေ။

Verse 95

कपर्द्युवाच । भ्रातस्त्वया स्थापितेऽस्मिंल्लिंगे भक्ताश्च ये नराः । न तेषां मम विघ्नानि मम वागनुगामिनी

ကပာဒင် (ရှီဝ) မိန့်တော်မူသည်– ညီအကိုရေ၊ သင်တည်ထောင်ထားသော ဤလင်္ဂကို ယုံကြည်သဒ္ဓါဖြင့် ပူဇော်သော လူတို့အပေါ် ငါ့ဘက်မှ အတားအဆီး မကျရောက်စေ။ ငါ့စကားသည် မလွဲမသွေ အကျိုးသက်ရောက်လိမ့်မည်။

Verse 96

एवमुक्ते विघ्नराज्ञा प्रतीतेऽस्थापयच्च तम् । तस्मादसौ सदाभ्यर्च्यश्चतुर्थ्यां च विशेषतः

ဝိဃ္နရာဇာက ထိုသို့ ပြောပြီး သဘောတူသဖြင့် ထိုဘုရားကို တည်ထောင်하였다။ ထို့ကြောင့် အမြဲပူဇော်သင့်ပြီး အထူးသဖြင့် စတုတ္ထီ (လဆန်း/လဆုတ် ၄ ရက်) တွင် ပို၍ ပူဇော်သင့်သည်။

Verse 97

एवं स्थाप्य कुमारेशं लब्ध्वा चैतान्वराञ्छिवात् । मनसा कृतकृत्यं चात्मानं मेने षडाननः

ဤသို့ ကုမာရေးရှကို တည်ထောင်ပြီး ရှီဝထံမှ ဤကောင်းချီးများကို ရရှိသဖြင့် မျက်နှာခြောက်ပါးရှင် (ṣaḍānana) သည် စိတ်နှလုံး၌ မိမိရည်ရွယ်ချက် ပြည့်စုံသွားပြီဟု ခံစား하였다။

Verse 98

तस्थावंशेन तत्रैव कुमारेश्वरसंनिधौ । अत्र स्थितं कुमारं ये पश्यन्ति स्वामियात्रिमः

သူသည် ထိုနေရာ၌ပင် ကုမာရေးရှဝရ၏ အနီး၌ တည်နေ하였다။ ဤနေရာ၌ တည်ရှိသော ကုမာရကို မြင်တွေ့သော ဆွာမိယာထရာ ဘုရားဖူးများသည်—

Verse 99

सफला स्वामियात्रा च तेषां भवति भारत । कार्तिक्यां च विशेषेण कार्तिकेयं समर्चयेत्

အို ဘာရတ၊ သူတို့၏ စွာမီယာထရာသည် အကျိုးပြည့်စုံ ဖြစ်လာ၏။ အထူးသဖြင့် ကာတ္တိက လတွင် ကာတ္တိကေယျကို အထူးသဒ္ဓါဖြင့် ပူဇော်ရမည်။

Verse 100

यत्फलं स्वामियात्रायां तत्फलं समावाप्नुयात् । एवंविधमिदं पार्थ महीसागरसंगमम्

စွာမီယာထရာ၌ ရရှိသော အကျိုးသည် အပြည့်အဝ ထိုအကျိုးတည်းကို ရနိုင်၏။ အို ပါရထ၊ ဤသည်မှာ မြေကြီးနှင့် သမုဒ္ဒရာ ဆုံစည်းရာ ဖြစ်၏။

Verse 101

निमित्तीकृत्य चात्मानं साध्वर्थे लिंगमर्चितम् । रोगाभिभूतो रोगैर्वा नाम्नामष्टोत्तरं शतम्

မိမိကို အကြောင်းပြု၍ သာသနာရေးအကျိုးအတွက် လင်္ဂကို ပူဇော်ရမည်။ ရောဂါမျိုးစုံကြောင့် နာကျင်သူသည် နာမ ၁၀၈ ပါးကို ရွတ်ဆိုရမည်။

Verse 102

जप्त्वा शुचिर्ब्रह्मचारी मासं मुच्येत पातकात् । एतदाराध्य संजाता रजिरामादयः पुरा

ဂျပ်ပကို ပြုလုပ်ပြီး သန့်ရှင်း၍ ဗြဟ္မစရိယာကို စောင့်ထိန်းလျှင် တစ်လအတွင်း အပြစ်မှ လွတ်မြောက်၏။ ဤအရာကို အာရာဓနာပြုခြင်းကြောင့် ရှေးက ရဇိရာမ စသည့်သူများ ပေါ်ပေါက်ခဲ့၏။

Verse 103

शतसंख्याबलं राज्यं रुद्रलोक च भेजिरे । जामदग्न्यस्त्विदं लिंगमाराध्य च समायुतम्

သူတို့သည် အဆတစ်ရာ တိုးမြှင့်သော အင်အားရှိသည့် နိုင်ငံတော်ကို ရရှိပြီး ရုဒ္ရလောကသို့လည်း ရောက်ကြ၏။ သို့သော် ဇာမဒဂ္နျ (ပရရှုရာမ) သည် ဤလင်္ဂကို ပူဇော်၍ အင်အားနှင့် စည်းစိမ် ပြည့်စုံလာ၏။

Verse 104

लेभे कुठारमुज्जह्ने येनार्जुनभुजान्युधि । अग्रतो देवदेवस्य ज्ञात्वा तीर्थे महागुणान्

သူသည် စစ်ပွဲတွင် အာర్జုန၏ လက်မောင်းများကို ဖြတ်တောက်ခဲ့သော ပုဆိန်ကို ရရှိ하였다—အရင်ဆုံး နတ်တို့၏ နတ်တော်ရှေ့သို့ ဝင်ရောက်ကန်တော့ပြီး ထိုသန့်ရှင်းသော တီရ္ထ၏ မဟာဂုဏ်တရားများကို သိမြင်ခဲ့သည်။

Verse 105

रामेश्वरमिति ख्यातं स्थापितं लिंगमुत्तमम् । तच्च योऽभ्यर्चयेद्भक्त्या रुद्रलोकं स गच्छति

အထွတ်အမြတ် လိင်္ဂတော်ကို တည်ထောင်၍ “ရာမေရှ္ဝရ” ဟု ကျော်ကြားလာသည်။ ယင်းကို ဘက္တိဖြင့် ပူဇော်သူသည် ရုဒ္ရလောကသို့ ရောက်သည်။

Verse 106

प्रीतः स्यात्तस्य रामश्च कुमारेशश्च फाल्गुन । इति संक्षेपतः प्रोक्तं कुमारेशस्य वर्णनम्

အို ဖာလ္ဂုန၊ ထိုသူအပေါ် ရာမနှင့် ကုမာရေးရှလည်း ပျော်ရွှင်နှစ်သက်ကြမည်။ ထို့ကြောင့် ကုမာရေးရှ၏ အကြောင်းကို အကျဉ်းချုပ်၍ ဆိုပြီးပြီ။

Verse 107

कुमारेशस्य माहात्म्यं कीर्तयेद्यस्तदग्रतः । ये च श्रृण्वंत्यनुदिनं रुद्रलोके वसंति ते

ကုမာရေးရှ၏ မဟာတန်ခိုးကို သူ၏ ရှေ့တော်၌ ချီးမွမ်းကြေညာသူနှင့် နေ့စဉ် နားထောင်သူတို့သည် အမှန်တကယ် ရုဒ္ရလောက၌ နေထိုင်ကြသည်။

Verse 108

अस्य लिंगस्य माहात्म्यं श्राद्धकाले तु यः पठेत् । पितॄणामक्षयं जायते नात्र संशयः

ဤလိင်္ဂ၏ မဟာတန်ခိုးကို ရှရဒ္ဓကာလ၌ ဖတ်ရွတ်သူသည် ဘိုးဘွားပိတೃတို့အတွက် မကုန်ခန်းသော အကျိုးကို ဖြစ်စေသည်—ဤအပေါ် သံသယမရှိ။

Verse 109

अस्य लिंगस्य माहात्म्यं गुर्विणीं श्रावयेद्यदि । गुणवाञ्जायते पुत्रः कन्या चापि पतिव्रता

ကိုယ်ဝန်ဆောင်မိန်းမအား ဤလိင်္ဂ၏ မဟာတန်ခိုးကို နားထောင်စေပါက သီလဂုဏ်ပြည့်ဝသော သားတော် မွေးဖွားလာမည်၊ သမီးတော်လည်း ခင်ပွန်းသစ္စာတည်ကြည်၍ အိမ်ထောင်ဓမ္မ၌ တည်မြဲမည်။

Verse 110

एतत्पुण्यं पापहरं धर्म्यं चाह्लादकारकम् । पठतां चापि सर्वाभीष्टफल प्रदम्

ဤအရာသည် ကုသိုလ်ပုဏ္ဏဖြစ်၍ အပြစ်ကိုဖယ်ရှားကာ ဓမ္မနှင့်ကိုက်ညီပြီး စိတ်ပျော်ရွှင်မှုကို ဖြစ်စေသည်။ ထိုကို ရွတ်ဖတ်သူတို့အား လိုအင်ဆန္ဒရှိသမျှ အကျိုးफलကို ပေးတော်မူသည်။