Adhyaya 33

Verse 1

नारद उवाच । ततस्तं गिरिवर्ष्माणं पतितं वसुधोपरि । आलिंगितमिव पृथ्व्या गुणिन्या गुणिनं यथा

နာရဒက ပြော၏။ ထို့နောက် တောင်တန်းကဲ့သို့ ကိုယ်ထည်ရှိသူသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွား၍ သီလရှိသော မြေမိခင်က သီလရှိသူကို ဖက်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 2

दृष्ट्वा देवा विस्मितास्ते जयं जगुस्तथा मुहुः । केचित्समीपमागंतुं बिभ्यति त्रिदिवौकसः

ထိုအရာကို မြင်သော် နတ်တို့သည် အံ့အားသင့်၍ “အောင်မြင်ပါစေ၊ အောင်မြင်ပါစေ” ဟု မကြာခဏ အော်ဟစ်ကြ၏။ သို့သော် ကောင်းကင်နေထိုင်သူအချို့သည် နီးကပ်လာရန် ကြောက်ရွံ့ကြ၏။

Verse 3

उत्थाय तारको दैत्यः कदा चिन्नो निहंति चेत् । तं तथा पतितं दृष्ट्वा वसुधामण्डले गुहः

“တားရက ဒေဝ်ယာန် (ဒေမုန်) ပြန်ထလာလျှင် ငါတို့ကို မသတ်နိုင်ဘူးလား” ဟူ၍—မြေဝိုင်းပေါ်၌ လဲကျနေသူကို မြင်သော် ဂုဟ (စကန္ဒ) သည် ထိုသို့ တုံ့ပြန်၏။

Verse 4

आसीद्दीनमनाः पार्थ शुशोच च महामतिः । स्तवनं चापि देवानां वारयित्वा वचोऽब्रवीत्

အို ပါရ္ထ၊ မဟာစိတ်ရှိသူသည် စိတ်ညှိုးနွမ်း၍ ဝမ်းနည်းမြည်တမ်း၏။ နတ်တို့၏ ချီးမွမ်းသံကိုပင် တားဆီးကာ ဤစကားတို့ကို ပြောလေ၏။

Verse 5

शोच्यं पातकिनं मां च संस्तुवध्वं कथं सुराः । पंचानामपि यो भर्ता प्राकृतोऽसौ न कीर्त्यते

“အို နတ်တို့၊ ငါသည် ဝမ်းနည်းဖွယ် အပြစ်ရှိသူဖြစ်သော်လည်း မည်သို့ ငါ့ကို ချီးမွမ်းကြသနည်း။ အာရုံငါးပါး၏ အရှင်တောင်မှ လောကီသဘောသို့ ကျသွားလျှင် ချီးကျူးထိုက်သူ မဟုတ်” ဟု ဆို၏။

Verse 6

स तु रुद्रांशजः प्रोक्तस्तस्य द्रुह्यन्न रुद्रंवत् । स्वायंभुवेन गीतश्च श्लोकः संश्रूयते तथा

သူသည် ရုဒြ၏ အစိတ်အပိုင်းမှ မွေးဖွားသူဟု ဆိုကြသည်။ သူ့ကို ထိခိုက်စေသူသည် ရုဒြကို ထိခိုက်စေသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် စွာယမ္ဘုဝ (မနု) သီဆိုခဲ့သော ရှလိုကာတစ်ပုဒ်ကိုလည်း ကြားရသည်။

Verse 7

वीरं हि पुरुषं हत्वा गोसहस्रेण मुच्यते । यथाकथंचित्पुरुषो न हंतव्यस्ततो बुधैः

သူရဲကောင်းသော လူတစ်ဦးကို သတ်မိလျှင် နွားတစ်ထောင်ဖြင့် ပြုသော ပြစ်ဒဏ်လျော့ချမှုကြောင့် အပြစ်မှ လွတ်ကင်းနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် ပညာရှိတို့သည် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ လူကို မသတ်သင့်ကြ။

Verse 8

पापशीलस्य हनने दोषो यद्यपि नास्ति च । तथापि रुद्रभक्तोऽयं संस्मरन्निति शोचिमि

အပြစ်ကျင့်သူကို သတ်ရာတွင် အပြစ်မရှိသော်လည်း၊ ထိုသူသည် ရုဒြကို ကိုးကွယ်သော भक्त ဖြစ်ခဲ့သည်ကို သတိရ၍ ငါ ဝမ်းနည်းပူဆွေး၏။

Verse 9

तदहं श्रोतुमिच्छामि प्रायाश्चित्तं च किंचन । प्रायश्चित्तैरपैत्येनो यतोपि महदर्जितम्

ထို့ကြောင့် ငါသည် ပြစ်ဒဏ်ချေမှု (ပရာယရှ္စိတ္တ) တစ်စုံတစ်ရာကို ကြားလို၏။ အကြောင်းမှာ အပြစ်ချေမှုများအားဖြင့် ကျူးလွန်မိသော ကြီးမားသည့် အပြစ်ကို ဖယ်ရှားနိုင်စေရန် ဖြစ်သည်။

Verse 10

इति संशोचतस्तस्य शिवपुत्रस्य धीमतः । वासुदेवो गुरुः पुंसां देवमध्ये वचोऽब्रवीत्

ဤသို့ ပူဆွေးနေသော ဉာဏ်ပညာရှိ သီဝ၏ သားတော်အား ကြည့်၍ လူတို့၏ ဂုရုတော် ဝါစုဒေဝသည် နတ်တို့အလယ်တွင် ဤစကားကို ပြောကြား၏။

Verse 11

श्रुतिः स्मृतिश्चेतिहासाः पुराणं च शिवात्मज । प्रमाणं चेत्ततो दुष्टवधे दोषो न विद्यते

ឱ သီဝ ၏ သားတော်၊ အကယ်၍ သုတိ၊ သမൃတိ၊ ဣတိဟာသ နှင့် ပုရာဏ် ကျမ်းတို့ကို အခိုင်အမာ အာဏာပိုင် အဖြစ် လက်ခံပါက၊ လူဆိုးတို့ကို သတ်ဖြတ်ခြင်း၌ အပြစ်မရှိပါ။

Verse 12

स्वप्राणान्यः परप्राणैः प्रपुष्णात्यघृणः पुमान् । तद्वधस्तस्य हि श्रेयो यद्दोषाद्यात्यधः पुमान्

သူတစ်ပါး၏ အသက်ကို သတ်၍ မိမိအသက်ကို မွေးမြူသော ညှာတာမှုကင်းမဲ့သူ၊ ထိုသူကို သတ်ခြင်းသည် အမှန်ပင် ကောင်းမြတ်သော လမ်းစဉ်ဖြစ်၏။ အကြောင်းမူကား သူ၏ မကောင်းမှုကြောင့် လူတို့ကို ပျက်စီးရာသို့ ဆွဲချသောကြောင့်တည်း။

Verse 13

अन्नादे भ्रूणहा मार्ष्टि पत्यौ भार्या पचारिणी । गुरौ शिष्यश्च याज्यश्च स्तेनो राजनि किल्बिषम्

သန္ဓေသားကို သတ်သောသူသည် မိမိအပြစ်ကို အစာပေးသူထံ လွှဲပြောင်း၏။ သစ္စာမရှိသော ဇနီးသည် ခင်ပွန်းထံသို့ လည်းကောင်း၊ တပည့်သည် ဆရာထံသို့ လည်းကောင်း၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်သည် အလှူရှင်ထံသို့ လည်းကောင်း၊ သူခိုးသည် မိမိအပြစ်ကို မင်းကြီးထံသို့ လည်းကောင်း တင်ပို့လေ၏။

Verse 14

पापिनं पुरुषं यो हि समर्थो न निहंति च । तस्य तावंति पापानि तदर्धं सोऽप्यवाश्रुते

စွမ်းနိုင်သော်လည်း အပြစ်ရှိသောသူကို မနှိမ်နင်းသောသူသည် ထိုပြစ်မှားသူ၏ အပြစ်များစွာတို့သည် မိမိထံသို့လည်း ရောက်လာ၍ ထိုအပြစ်တို့၏ ထက်ဝက်ကို မိမိကိုယ်တိုင် ခံယူရလေ၏။

Verse 15

पापिनो यदि वध्यंते नैव पालनसंस्थितैः । ततोऽयमक्षमो लोकः कं याति शरणं गुह

ឱ ဂုဟ၊ အကယ်၍ အကာအကွယ်ပေးရန် တာဝန်ရှိသူတို့သည် အပြစ်ရှိသူတို့ကို မနှိမ်နင်းပါက၊ ဤအားကိုးရာမဲ့သော လောကကြီးသည် မည်သူ့ထံသို့ ခိုလှုံရန် သွားရမည်နည်း။

Verse 16

कथं यज्ञाश्च वेदाश्च वर्तते विश्वधारकाः । तस्मात्त्वया पुण्यमाप्तं न च पापं कथंचन

ယဇ္ဉာများနှင့် ဝေဒများ—လောကကို ထောက်တည်သူများ—သည် (မကောင်းသူတို့ကို မတားဆီးလျှင်) မည်သို့ ဆက်လက်တည်တံ့နိုင်မည်နည်း။ ထို့ကြောင့် သင်သည် ကုသိုလ်ရရှိပြီး အပြစ်မတင်ရ။

Verse 17

अथ चेद्रुद्रभक्तेषु बहुमानस्तव प्रभो । तत्र ते कीर्तयिष्यामि प्रायश्चित्तं महोत्तमम्

ထို့ပြင် အရှင်ဘုရား၊ ရုဒြာ၏ भक्तများအပေါ် သင်၌ အလွန်လေးစားမှုရှိလျှင်၊ ထိုအကြောင်းအရာ၌ အထွတ်အမြတ်ဆုံးသော ပြစ်ဖြေခြင်းကို သင့်အား ငါကြေညာမည်။

Verse 18

आजन्मसंभवैः पापैः पुमान्येन विमुच्यते । आकल्पांत च वा येन रुद्रलोके प्रमोदते

ထိုနည်းဖြင့် လူသည် မွေးကတည်းက စုဆောင်းလာသော အပြစ်များမှ လွတ်မြောက်ပြီး၊ ထိုနည်းဖြင့် ကာလပ၏ အဆုံးတိုင်အောင် ရုဒြာလောက၌ ပျော်မြူးနေ၏။

Verse 19

कृते पापेऽनुतापो वै यस्य स्कन्द प्रजायते । रुद्राराधनतोऽन्यच्च प्रायश्तित्तं परं न हि

အို စ္ကန္ဒ၊ အပြစ်ပြုပြီးနောက် အမှန်တကယ် နောင်တရသောသူအတွက် ရုဒြာကို အာရాధနာပြုခြင်းထက် မြင့်မားသော ပြစ်ဖြေခြင်း မရှိ။

Verse 20

न यस्यालमपि ब्रह्मामहिमानं विवर्णितुम् । श्रुतिश्च भीता यं वक्ति किं तस्मात्परमं भवेत्

ဗြဟ္မာတောင်မှ သူ၏ မဟိမကို အပြည့်အဝ မဖော်ပြနိုင်။ ဝေဒ (श्रुति) ပင်လျှင် ကြောက်ရွံ့လေးစား၍ ထိန်းသိမ်းကာ ပြောဆို၏။ ထို့ကြောင့် သူထက် မြင့်မားသော အရာ မည်သို့ ရှိနိုင်မည်နည်း။

Verse 21

अकांडे यच्च ब्रह्मांडक्षयोद्युक्तं हलाहलम् । कण्ठे दधार श्रीकण्ठः कस्तस्मात्परमो भवेत्

အကာလမဲ့ အရေးပေါ်ကာလ၌ ဟာလာဟလာ အဆိပ်သည် ဘရဟ္မာဏ္ဍကို ဖျက်ဆီးမည့်အလား ပေါ်ထွက်လာသော်လည်း၊ သရီးကဏ္ဍ (ရှီဝ) သည် ၎င်းကို လည်ချောင်း၌ ထိန်းထားတော်မူ၏။ ထိုသခင်ထက် မြင့်မြတ်သူ မည်သူရှိနိုင်သနည်း?

Verse 22

दुःखतांडवदीनोऽभूदण्डसंकीर्णमानसः । मारमारश्च यो देवः कस्तस्मात्परमो भवेत्

ဒုက္ခတဏ္ဍဝ၏ အရှင်ဖြစ်တော်မူ၍ စိတ်တော်သည် စကြဝဠာအဝန်းအဝိုင်းလုံးကို လွှမ်းမိုးနေတော်မူသည့်အပြင်၊ မာရာကို သတ်ဖြတ်တော်မူသော ထိုဘုရား—ထိုသခင်ထက် မြင့်မြတ်သူ မည်သူရှိနိုင်သနည်း?

Verse 23

वियद्व्यापी सुरसरित्प्रवाहो विप्रुषाकृतिः । बभूव यस्य शिरसि कस्तस्मात्परमो भवेत्

ကောင်းကင်တစ်လျှောက် ပြန့်နှံ့စီးဆင်းသော နတ်မြစ်၏ စီးကြောင်းသည်၊ ထိုဘုရား၏ ဦးခေါင်းပေါ်၌ သေးငယ်သော ရေစက်တစ်စက်သာ ဖြစ်သွား၏။ ထိုသခင်ထက် မြင့်မြတ်သူ မည်သူရှိနိုင်သနည်း?

Verse 24

यज्ञादिकाश्च ये धर्मा विना यस्यार्चनं वृथा । दक्षोऽत्र सत्यदृष्टांतः कस्तस्मात्परमो भवेत्

ယဇ္ဉာစသည့် ဓမ္မကိစ္စအားလုံးသည် ထိုသခင်ကို မပူဇော်မနက်လျှင် အလဟသ ဖြစ်သွား၏။ ဒက္ခသည် ဤအရာ၏ အမှန်တကယ်သော ဥပမာဖြစ်၏။ ထိုသခင်ထက် မြင့်မြတ်သူ မည်သူရှိနိုင်သနည်း?

Verse 25

क्षोणी रथो विधिर्यंता शरोऽहं मन्दरो धनुः । रथांगे चापि चंद्रार्कौ युद्धे यस्य च त्रैपुरे

တိရိပုရကို တိုက်ခိုက်သော စစ်ပွဲ၌—မြေကြီးသည် ရထားဖြစ်၍၊ ဘြဟ္မာသည် ရထားမောင်းဖြစ်၏၊ ငါ (ဗိဿဏု) သည် မြားဖြစ်သွား၏၊ မန္ဒရတောင်သည် လေးဖြစ်၏၊ လနှင့် နေသည် ရထားဘီးများ ဖြစ်ကြ၏။

Verse 26

आराधनं तस्य केचिद्योगमार्गेण कुर्वते । दुःखसाध्यं हि तत्तेषां नित्यं शून्यमुपासताम्

အချို့က ယောဂမဂ်ဖြင့် ထိုဘုရားကို ပူဇော်ကြ၏။ သို့ရာတွင် “အလွတ်” ကို အမြဲတမ်း သမาธိပြုသူတို့အတွက် ထိုအကျင့်သည် အလွန်ခက်ခဲ၍ ဒုက္ခကြီးစွာဖြင့်သာ ပြီးမြောက်နိုင်၏။

Verse 27

तस्मात्तस्यार्चयेल्लिंगं भुक्तिमुक्ती य इच्छति । सृष्ट्यादौ लिंगरूपी स विवादो मम ब्रह्मणः

ထို့ကြောင့် လောကီအာနန္ဒနှင့် မောက္ခကို နှစ်မျိုးလုံး လိုလားသူသည် ထိုဘုရား၏ လိင်္ဂကို ပူဇော်သင့်၏။ စကြဝဠာဖန်ဆင်းအစ၌ ငါနှင့် ဘြဟ္မာတို့အကြား အငြင်းပွားမှု ဖြစ်ပေါ်သည့်အခါ သူသည် လိင်္ဂရূপဖြင့် ပေါ်ထွန်းခဲ့၏။

Verse 28

अभूद्यस्य परिच्छेदे नालमावां बभूविव । चराचरं जगत्सर्वं यतो लीनं सदात्र च

သူ၏ အဆုံးအနားကို ရှာဖွေရန် ကြိုးစားသော်လည်း ငါတို့နှစ်ဦးလုံး လုံးဝ မတတ်နိုင်ခဲ့ကြ။ လှုပ်ရှားသည့်အရာနှင့် မလှုပ်ရှားသည့်အရာ အားလုံးပါဝင်သော စကြဝဠာတစ်ခုလုံးသည် သူထံမှ ပေါ်လာ၍ သူအတွင်း၌ အမြဲတမ်း လျှောဝင်ပျော်ဝင်နေ၏။

Verse 29

तस्माल्लिंगमिति प्रोक्तं देवै रुद्रस्य धीमतः । तोयेन स्नापयेल्लिंगं श्रद्धया शुचिना च यः

ထို့ကြောင့် ဉာဏ်ပညာရှိသော ရုဒ္ဒရ၏ အရာကို ဘုရားများက “လိင်္ဂ” ဟု ခေါ်ကြောင်း ကြေညာခဲ့၏။ ယုံကြည်ခြင်းနှင့် သန့်ရှင်းမှုဖြင့် လိင်္ဂကို ရေဖြင့် ဆေးကြောပူဇော်သူသည်—

Verse 30

ब्रह्मादितृणपर्यंतं तेनेदं तर्पितं जगत् । पंचामृतेन तल्लिंगं स्नापयेद्यश्च बुद्धिमान्

ဘြဟ္မာမှ စ၍ မြက်တစ်စေ့အထိ ဤလောကတစ်ခုလုံးသည် ထိုသူကြောင့် တင်းတိမ်ကျေနပ်ရ၏။ ပညာရှိသူသည် ထို ရှိဝလိင်္ဂကို ပဉ္စာမృత (နက်တာငါးမျိုး) ဖြင့် ဆေးကြောပူဇော်လျှင် ဤစကြဝဠာတစ်ခုလုံးကို သက်သာချမ်းမြေ့စေသော အကြောင်းရင်း ဖြစ်လာ၏။

Verse 31

तर्पितं तेन विश्वं स्यात्सुधया पितृभिः समम् । पुष्पैरभ्यर्चयेल्लिंगं यथाकालोद्भवैश्चयः

ထိုအမృతပူဇာကြောင့် ပိတೃတို့နှင့်အတူ ကမ္ဘာလောကတစ်ခုလုံး စိတ်ကျေနပ်တော်မူ၏။ ရာသီအလိုက် ပွင့်သောပန်းများဖြင့် လိင်္ဂကို ပူဇော်သူသည် သင့်လျော်သော အာရాధနာကို ပြု၏။

Verse 32

तेन संपूजितं विश्वं सकलं नात्र संशयः । नैवेद्यं तत्र यो दद्याल्लिंगस्याग्रे विचक्षणः

ထိုအကျင့်ကြောင့် ကမ္ဘာလောကတစ်ခုလုံးကို အပြည့်အဝ ပူဇော်ပြီးဖြစ်သည်၊ သံသယမရှိ။ လိင်္ဂ၏ရှေ့၌ နైవေဒျ (အစားအစာပူဇာ) ကို ပေးလှူသော ဉာဏ်ရှိသော ဘက္တသည် ဤအလုံးစုံသော ဂုဏ်ပြုခြင်းကို ပြီးမြောက်စေ၏။

Verse 33

भोजितं तेन विश्वं स्याल्लिंगस्यैवं फलं महत् । किमत्र बहुनोक्तेन स्वल्पं वा यदि व बहु

ထိုသူကြောင့် ကမ္ဘာလောကသည် အစာကျွေးခံရသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ ဤသည်မှာ လိင်္ဂပူဇာ၏ အကျိုးကြီးမားခြင်းတည်း။ ဒီမှာ ဘာကြောင့် ထပ်ပြီး များများပြောရမည်နည်း—နည်းနည်းပေးလှူသော်လည်း၊ များများပေးလှူသော်လည်း။

Verse 34

लिंगस्य क्रियते यच्च तत्सर्वं विश्वप्रीतिदम् । तच्च लिगं स्थापयेद्यः शुचौ देशे सुभक्तितः

လိင်္ဂအတွက် ပြုသမျှ အရာအားလုံးသည် ကမ္ဘာလောကတစ်ခုလုံးကို ပျော်ရွှင်စေ၏။ ထို့ပြင် သန့်ရှင်းသော နေရာ၌ သဒ္ဓါစင်ကြယ်သော ဘက္တိဖြင့် ထိုလိင်္ဂကို တည်ထောင်သူ၏ အကျင့်သည် အလုံးစုံအကျိုးပြု၏။

Verse 35

स सर्वपापनिर्मुक्तो रुद्रलोके प्रमोदते । यन्नित्यं यजतो यज्ञैः फलमाहुर्मनीषिणः

သူသည် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်၍ ရုဒြလောက၌ ပျော်မြူးတော်မူ၏။ ပညာရှိတို့က နေ့စဉ် ယဇ్ఞများ ပြုလုပ်ခြင်းမှ ရသော အကျိုးတူကို သူရရှိသည်ဟု ဆိုကြ၏။

Verse 36

तच्च स्थापयतो लिंगं शिवस्य शुभलक्षणम् । यथाग्निः सर्वदेवानां मुखं स्कन्द प्रकीर्त्यते

လိင်္ဂကို တည်ထောင်သူအတွက်—ရှီဝ၏ မင်္ဂလာလက္ခဏာတော်—အို စကန္ဒာ၊ မီးသည် နတ်အားလုံး၏ «ပါးစပ်» ဟု ကြေညာသကဲ့သို့ (ပူဇော်သက္ကာတို့၏ လမ်းကြောင်း) ဖြစ်၏။

Verse 37

तथैव सर्वजगतां मुखं लिंगं न संशयः । प्रारंभान्मुच्यते पापैः सर्वजन्मकृतैरपि

ထို့အတူ သံသယမရှိဘဲ လိင်္ဂသည် လောကအားလုံး၏ «ပါးစပ်» ဖြစ်၏။ ဤအမှုကို စတင်ချိန်မှစ၍ မျိုးဆက်များစွာက စုဆောင်းလာသော အပြစ်များပင် လွတ်မြောက်စေ၏။

Verse 38

अतीतं च तथागामि कुलानां तारयेच्छतम् । मृन्मयं काष्ठनिष्पन्नं पक्वेष्टं शैलमेव च

သူသည် အတိတ်နှင့် အနာဂတ်တို့ပါဝင်သော မျိုးရိုးတစ်ရာကို ကယ်တင်နိုင်၏။ လိင်္ဂသည် မြေညက်ဖြင့်ဖြစ်စေ၊ သစ်ဖြင့်ပြုလုပ်စေ၊ အုတ်ဖုတ်ဖြင့်ဖြစ်စေ၊ ကျောက်ဖြင့်ဖြစ်စေ—တည်ထောင်ခြင်း၏ ကယ်တင်သတ္တိသည် တူညီ၏။

Verse 39

कृतमायतनं दद्यात्क्रमाच्छतगुणं फलम् । कलशं तत्र चारोप्य एकविंशत्कुलैर्युतः

ပြီးစီးသော အာယတန (ဘုရားကျောင်း/သန့်ရှင်းရာ) ကို လှူဒါန်းပါက အကျိုးသည် အစဉ်လိုက် တစ်ရာဆတိုး၏။ ထို့ပြင် ထိုနေရာ၌ ကလသ (သန့်စင်အိုး) ကို တင်အပ်လျှင် မျိုးရိုး ၂၁ ဆက်နှင့် ဆက်နွယ်၍ အကျိုးရ၏။

Verse 40

आकल्पांतं रुद्रलोके मोदते रुद्रवत्सुखी । एवंविधफलं लिंगमतो भूयोऽप्यधो न हि

ကလ္ပအဆုံးတိုင်အောင် သူသည် ရုဒြလောက၌ ပျော်ရွှင်၍ ရုဒြကဲ့သို့ သုခပြည့်စုံ၏။ ဤသို့သော အကျိုးသည် လိင်္ဂ၏ फल ဖြစ်သဖြင့် ထို့ကြောင့် သူသည် နိမ့်သော အခြေအနေသို့ ထပ်မံ မကျဆင်းတော့။

Verse 41

तस्मादत्र महासेन लिंगं स्थापितुमर्हसि । यदुक्तमेतदश्लीलं यदि किंचन चात्र चेत्

ထို့ကြောင့် မဟာစေနာ၊ ဤနေရာ၌ လိင်္ဂကို တည်ထောင်သင့်၏။ ထို့ပြင် ဤနေရာ၌ ပြောဆိုသမျှအနက် မသင့်လျော်သကဲ့သို့ ထင်ရသည့် အရာတစ်စုံတစ်ရာရှိလျှင်—

Verse 42

तद्ब्रवीतु महा सेन स्वयं साक्षी महेश्वरः । एवं वदति गोविंदे साधुवादो महानभूत्

မဟာစေနာက ကိုယ်တိုင် ကြေညာပါစေ—မဟေရှ్వరသည် တိုက်ရိုက်သက်သေတော်မူ၏။ ဂోవိန္ဒက ထိုသို့ဆိုသောအခါ «ကောင်းလှ၏!» ဟူသော ချီးမွမ်းသံကြီး ပေါ်ထွန်းလာ၏။

Verse 43

महादेवो ह्यथालिंग्य स्कन्दं वचनब्रवीत् । यद्भवान्मम भक्तेषु प्रकरोति कृपां पराम्

ထို့နောက် မဟာဒေဝသည် စကန္ဒကို ဖက်လျက် ဤသို့ မိန့်တော်မူ၏— «သင်သည် ငါ၏ ဘက္တများအပေါ် အမြင့်မြတ်ဆုံး ကရုဏာကို ပြုလုပ်သောကြောင့်—»

Verse 44

तेनापि परमा प्रीतिर्मम जाता तवोपरि । किं तु यद्भगवानाह वासुदेवो जगद्गुरुः

ထိုအမှုကြောင့်ပင် သင့်အပေါ် ငါ၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး ချစ်ခင်မှု ပေါ်ထွန်းလာ၏။ သို့သော် လောကဂုရု ဘဂဝန် ဝါစုဒေဝ မိန့်တော်မူခဲ့သမျှ—

Verse 45

तत्त्था नान्यथा किंचिदत्र प्रोक्तं हि विष्णुना । यो ह्यहं स हरिर्ज्ञेयो यो हरिः सोऽहमित्युता

ဤအတိုင်းပင် ဖြစ်၏၊ အခြားမဟုတ်။ ဤနေရာ၌ ဗိෂ္ဏုက ပြောဆိုသမျှသည် အမှန်တရားဖြစ်၏။ «ငါဟူသောသူကို ဟရိဟု သိရမည်၊ ဟရိဟူသောသူသည် ငါပင်» ဟူသကဲ့သို့ အမှန်ပင် ဖြစ်၏။

Verse 46

नावयोरंतरं किंचिद्दीपयोरिव सुव्रत । एनं द्वेष्टि स मां द्वेष्टियोन्वेत्येनं स माऽनुगः

အို သီလကောင်းသူရေ၊ ငါတို့နှစ်ဦးအကြား ကွာခြားမှုမရှိ၊ မီးအိမ်နှစ်လုံး၏ မီးတောက်ကဲ့သို့ပင်။ သူ့ကို မုန်းသူသည် ငါကို မုန်း၏၊ သူ့နောက်လိုက်သူသည် ငါ၏နောက်လိုက် ဖြစ်၏။

Verse 47

इति स्कन्द विजानाति स मद्भक्तोन्यथा न हि

ဤသို့ပင် စ္ကန္ဒသည် သိမြင်၏။ သူသည် ငါ၏ဘက်တော်သား ဖြစ်ပြီး၊ အခြားနည်းမဟုတ်ချေ။

Verse 48

स्कन्द उवाच । एवमेवास्मि जानामि त्वां च विष्णुं च शंकर

စ్కန္ဒက ပြော၏— “အို ရှင်ကရ၊ ငါသည် သင်ကိုလည်းကောင်း၊ ဗိဿဏုကိုလည်းကောင်း ဤသို့ပင် နားလည်သိမြင်၏။”

Verse 49

यच्च लिंगकृते प्राह हरिर्मां धर्मवत्सलः । खे वाणी तारकवधे एवमेव पुराह माम्

ထို့ပြင် ဓမ္မကိုချစ်မြတ်နိုးသော ဟရိက လိင်္ဂအကြောင်း ငါ့အား ပြောခဲ့သကဲ့သို့ပင်၊ တာရကကို သတ်ဖြတ်သည့်အခါ ယခင်က ကောင်းကင်မှ အသံတော်တစ်ပါးကလည်း ငါ့အား ထိုနည်းတူ ပြောခဲ့၏။

Verse 50

लिंगं संस्थापयिष्यामि सर्वपापा पहं ततः । एकं यत्र प्रतिज्ञा मे गृहीतास्य वधाय च

“အဲဒီနေရာမှာ အပြစ်အားလုံးကို ဖယ်ရှားပေးသော လိင်္ဂတော်ကို ငါ တည်ထောင်မည်။ ငါသည် သူ့ကို သတ်ရန်အတွက် သစ္စာကတိနှင့် ဝတ္တကို ခံယူခဲ့သော နေရာ၌ လိင်္ဂတော်တစ်ပါး ရှိလိမ့်မည်။”

Verse 51

द्वितीयं यत्र निःसत्त्वसत्यक्तः शक्त्याऽसुरोऽभवत् । तृतीयं यत्र निहतो हत्या पापोपशांतिदम्

ဒုတိယလိင်္ဂမှာ အမှန်တရားသော အင်အားကင်းမဲ့သွားသော အဆုရာကို သက္တိဒေဝီ၏ အာနုဘော်ဖြင့် လဲကျစေခဲ့သည့်နေရာ ဖြစ်သည်။ တတိယလိင်္ဂမှာ ထိုသူကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည့်နေရာဖြစ်၍ သတ်ခြင်းနှင့် အခြားအပြစ်များကို ငြိမ်းချမ်းစေသော အကျိုးကို ပေးသည်။

Verse 52

इत्युक्त्वा विश्वकर्माणमाहूय प्राह पावकिः । त्रीणि लिंगानि शुद्धानि शीघ्रं त्वं कर्तुमर्हसि

ဤသို့ဆိုပြီးနောက် ပာဝကိသည် ဝိශ්ဝကರ್ಮန်ကို ခေါ်ယူကာ ပြော၏—«သင်သည် သန့်ရှင်းသော လိင်္ဂ သုံးပါးကို အလျင်အမြန် ပြုလုပ်သင့်သည်»။

Verse 53

वचनाद्बाहुलेयस्य निर्ममे देववर्द्धकिः । त्रीणि लिंगानि शुद्धानि न्यवेदयत तानि च

ဗာဟုလေယ၏ အမိန့်အတိုင်း ဒေဝကာရိဂရု (နတ်ဘုရား၏ လက်ရာရှင်) သည် သန့်ရှင်းသော လိင်္ဂ သုံးပါးကို ပြုလုပ်ကာ ထိုတို့ကိုလည်း ဆက်ကပ်တင်ပြ하였다။

Verse 54

ततो ब्रह्मादिभिः सार्धं विष्णुना शंकरेण च । पूर्वं संस्थापयामास पश्चिमायामदूरतः

ထို့နောက် သူသည် ဘြဟ္မာနှင့် အခြားဒေဝတားတို့၊ ဗိဿဏုနှင့် ရှင်ကရ (ရှီဝ) တို့နှင့်အတူ၊ ပထမဦးစွာ အရှေ့ဘက်၌ တည်ထောင်ခဲ့ပြီး ထိုဒေသ၏ အနောက်ဘက်အရပ်မှ မဝေးလှ။

Verse 55

प्रतिज्ञेश्वरमित्येव लिंगं परमशोभनम् । अष्टम्यां बहुले चात्र चैत्रे स्नात्वा उपोष्य च

အလွန်တင့်တယ်လှသော ထိုလိင်္ဂကို «ပရတိဇ္ဉေရှ္ဝရ» ဟု ခေါ်သည်။ ဤနေရာ၌ ချိုင်တြာလ၏ မှောင်ဖက် (bahula) အဋ္ဌမီနေ့တွင် ရေချိုးကာ အစာရှောင်၍…

Verse 56

पूजां च जागरं कृत्वा मुच्येत्पारुष्यपापतः । इत्याह स्कंदप्रीत्यर्थं स्वयं तत्र महेश्वरः

ထို့နောက် ပူဇော်ပွဲကို ပြုလုပ်၍ ညလုံးနိုးကြားစောင့်ရှောက်ခြင်းကို ဆောင်ရွက်လျှင် ကြမ်းတမ်းရက်စက်မှု၏ အပြစ်မှ လွတ်မြောက်၏။ ထိုသို့ စကန္ဒကို ပျော်ရွှင်စေလို၍ ထိုနေရာ၌ မဟေရှဝရ ကိုယ်တိုင် မိန့်တော်မူ၏။

Verse 57

ततो द्वितीयं लिंगं तु वह्निकोणाश्रितं तथा । स्थापयामास सरसो यत्र शक्तिर्विनिर्ययौ

ထို့နောက် အဂ္နိ၏ ထောင့် (အရှေ့တောင်) တွင် တည်ရှိသော ဒုတိယ လင်္ဂကိုလည်း တပ်ဆင်တည်ထောင်하였다။ သက္တိ ထွက်ပေါ်လာရာ နေရာဖြစ်သော ရေကန်အနီး၌ ထိုလင်္ဂကို တည်ထား၏။

Verse 58

कपालेश्वरमित्येव लिंगं पापापहं शुभम् । शक्तिं च तामभिष्टूय स्थापयामास तत्र च

ထို မင်္ဂလာရှိ၍ အပြစ်ပယ်ဖျက်သော လင်္ဂကို “ကပါလေရှဝရ” ဟု ခေါ်ကြ၏။ ထို သက္တိကို ချီးမွမ်းပြီးနောက် ထိုနေရာ၌လည်း (သူမ၏) တည်ရှိမှုကို တည်ထောင်하였다။

Verse 59

कपालेश्वरसांनिध्यं देवीं कापालिकेश्वरीम् । तत्र चोत्तरदिग्भागे शक्तिच्छिद्रं प्रचक्षते

ကပါလေရှဝရ၏ အနီးတွင် “ကာပါလိကေရှဝရီ” ဟု ခေါ်သော ဒေဝီရှိ၏။ ထိုနေရာ၏ မြောက်ဘက်ပိုင်းတွင် “သက္တိ-ချိဒ္ရ” ဟု ခေါ်သော သက္တိ၏ အပေါက်/အ裂ကို ပြကြ၏။

Verse 60

पातालगंगा यत्रास्तिं सर्वपापहरा शिवा । तत्र स्नात्वा ददौ स्कंदः कृपयाभिपरिप्लुतः

ပုဏ္ဏားမြေ အောက်ဂင်္ဂါ (ပာတාල-ဂင်္ဂါ) သန့်ရှင်းသော ရေစီးရှိရာ—အပြစ်အားလုံးကို ဖယ်ရှားပေးသော ရှိဝါ (ဒေဝီ) ကိုယ်တိုင်ရှိရာ—ထိုနေရာ၌ စကန္ဒသည် ရေချိုး၍ ကရုဏာဖြင့် ပြည့်ဝကာ သန့်ရှင်းသော ဒါနကို ပေးလှူ하였다။

Verse 61

तदा तोयं तारकाय सहितः सर्वदैवतैः

ထို့နောက် သူသည် နတ်ဘုရားအပေါင်းတို့နှင့်အတူ တာရကာအတွက် သန့်ရှင်းသော ရေတർပဏ (လိဗေးရှင်း) ကို ဆက်ကပ်လှူဒါန်း하였다။

Verse 62

काश्यपेयाय वज्रांगतनयाय महात्मने । रुद्रभक्ताय सतिलमक्षय्योदकमस्त्विति

«ကာရှျပေယအတွက်၊ ဝဇ္ရாங்கတနယ မဟာအတ္မာအတွက်၊ ရုဒြဘက္တအတွက်—နှမ်းနှင့်အတူပါသော မကုန်ခန်းသော ရေတർပဏသည် တည်မြဲပါစေ» ဟု သူကြေညာ하였다။

Verse 63

ततो महेश्वरः प्रीतः प्राह स्कंदस्य श्रृण्वतः । चतुर्दश्यां कृष्णपक्षे मधौ चैवात्र यो नरः । स्नात्वोपोष्य समभ्यर्च्य कपालेश्वरमीश्वरीम्

ထို့နောက် မဟေရှ္ဝရသည် ပီတိဖြစ်၍ စကန္ဒကြားနာနေစဉ် ပြော하였다—«မဓုလတွင်၊ ကృష్ణပက္ခ၏ စတုတ္ထဒశီနေ့၌၊ ဤနေရာ၌ ရေချိုး၍ ဥပဝါသ (အစာရှောင်) ပြုကာ ကပာလေရှ္ဝရနှင့် ဒေဝီကို သဒ္ဓါဖြင့် ပူဇော်သူမည်သူမဆို…»

Verse 64

तेजोवधसमुद्भूतपातकेन स मुच्यते

သူသည် “တေဇိုဝတ်” (tejovat) ဟူသော တောက်ပသောသတ္တဝါကို သတ်ခြင်းမှ ပေါ်လာသော အလွန်ကြီးမားသည့် အပြစ်မှ လွတ်မြောက်ရသည်။

Verse 65

अस्यामेव तिथौ सोमः शिवयोगश्च तैतिलम् । षड्योगः शक्तिच्छिद्रेयो दिनं रुद्रं जपन्निशि । स्नात्वात्र सशरीरो वै रुद्रलोकं व्रजीष्यति

«ဤတိထိနေ့၌ စောမ (လ) နှင့် ရှိဝယောဂ တိုက်ဆိုင်သည့်အခါ—မင်္ဂလာရှိသော တီလမ် (နှမ်းအကျင့်) နှင့် ရှက္တိချိဒ္ရ၌ ယောဂခြောက်ပါး ဖြစ်ပေါ်ရာ—နေ့ခင်းတွင် ရုဒြမန်တရကို ဂျပ်၍ ညတွင် ပူဇော်ကာ ဤနေရာ၌ ရေချိုးသူမည်သူမဆို ကိုယ်ခန္ဓာနှင့်တကွ ရုဒြလောကသို့ အမှန်တကယ် ရောက်လိမ့်မည်»။

Verse 66

कपालेशस्य सांनिध्ये शक्तिच्छिद्रं हि कीर्त्यते । तस्य तुल्यं परं तीर्थं पृथिव्यां नैव विद्यते

ကပာလေရှ္ဝရ၏ အနီးကပ် သန္နိဓိ၌ «ရှက္တိချ္ဓိဒ္ရ» ဟူသော တီရ္ထကို ကြေညာထားသည်။ ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် ထိုကဲ့သို့ အမြင့်မြတ်သော ဘုရားဖူးနေရာနှင့် တူညီသည့် အခြားတစ်ခု မရှိ။

Verse 67

इति श्रुत्वा रुद्रवाक्यं स्कंदः प्रीतोऽभवद्भृशम् । देवाश्च मुदिताः सर्वे साधुसाध्विति ते जगुः

ရုဒ္ရ၏ စကားတော်ကို ကြားသော် စကန္ဒသည် အလွန်ပီတိဖြစ်လေ၏။ နတ်တော်အားလုံးလည်း ဝမ်းမြောက်၍ «ကောင်းလှ၏၊ ကောင်းလှ၏» ဟု အော်ဟစ်ချီးမွမ်းကြ၏။