Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 20
न यस्यालमपि ब्रह्मामहिमानं विवर्णितुम् । श्रुतिश्च भीता यं वक्ति किं तस्मात्परमं भवेत्
na yasyālamapi brahmāmahimānaṃ vivarṇitum | śrutiśca bhītā yaṃ vakti kiṃ tasmātparamaṃ bhavet
ဗြဟ္မာတောင်မှ သူ၏ မဟိမကို အပြည့်အဝ မဖော်ပြနိုင်။ ဝေဒ (श्रुति) ပင်လျှင် ကြောက်ရွံ့လေးစား၍ ထိန်းသိမ်းကာ ပြောဆို၏။ ထို့ကြောင့် သူထက် မြင့်မားသော အရာ မည်သို့ ရှိနိုင်မည်နည်း။
Lomaharṣaṇa (Sūta), narrating to the sages (deduced from Māheśvarakhaṇḍa context)
Scene: A theological crescendo: Brahmā cannot fully describe Śiva’s glory; even Śruti speaks in awe—there can be nothing higher.
FAQs
Śiva’s transcendence is beyond complete verbal description; humility before the Divine is itself dharma.
No single tīrtha is named in this verse; it functions as a general stuti within the Kaumārikākhaṇḍa.
None explicitly; the verse establishes theological supremacy as a basis for devotion.