Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 12
स्वप्राणान्यः परप्राणैः प्रपुष्णात्यघृणः पुमान् । तद्वधस्तस्य हि श्रेयो यद्दोषाद्यात्यधः पुमान्
svaprāṇānyaḥ paraprāṇaiḥ prapuṣṇātyaghṛṇaḥ pumān | tadvadhastasya hi śreyo yaddoṣādyātyadhaḥ pumān
သူတစ်ပါး၏ အသက်ကို သတ်၍ မိမိအသက်ကို မွေးမြူသော ညှာတာမှုကင်းမဲ့သူ၊ ထိုသူကို သတ်ခြင်းသည် အမှန်ပင် ကောင်းမြတ်သော လမ်းစဉ်ဖြစ်၏။ အကြောင်းမူကား သူ၏ မကောင်းမှုကြောင့် လူတို့ကို ပျက်စီးရာသို့ ဆွဲချသောကြောင့်တည်း။
Vāsudeva
Listener: Guha (Skanda/Kumāra)
Scene: A guardian-king or divine commander confronts a ruthless predator who feeds on others’ lives; behind them, frightened people and a threatened sacrificial fire symbolize collapsing order; the act is shown as protective, not vengeful.
FAQs
Dharma permits decisive restraint of violent cruelty; protecting others can be a higher good than tolerating destructive wrongdoing.
No tīrtha is referenced; the teaching concerns social and moral protection.
None; this verse frames a dhārmic rationale for punishment.