Adhyaya 8

Verse 1

अगस्त्य उवाच । किं चकार हरः स्कंद मंदराद्रिगतस्तदा । विलंबमालंबयति तस्मिन्नपि गजानने

အဂஸ္တျက ပြောသည်– “ဟေ စကန္ဒ၊ ဟရ (ရှီဝ) သည် မန္ဒရတောင်သို့ သွားရောက်ခဲ့စဉ်၊ ဂဇာနန (ဂဏေရှ) က အမှုကို နောက်ကျစေသေးသောအခါ ထိုအချိန်တွင် ဘာကို ပြုလုပ်ခဲ့သနည်း?”

Verse 2

स्कंद उवाच । शृण्वगस्त्य कथां पुण्यां कथ्यमानां मयाधुना । वाराणस्येकविषयामशेषाघौघनाशिनीम्

စကန္ဒက ပြောသည်– “ဟေ အဂஸ္တျ၊ ယခု ငါပြောကြားမည့် ပုဏ္ဏမြတ်သော ကထာကို နားထောင်လော့—ဝါရာဏသီကိုသာ အခြေပြု၍ ပાપအစုအဝေး၏ ရေလွှမ်းမိုးမှုအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပေးသော ကထာဖြစ်သည်။”

Verse 3

करींद्रवदने तत्र क्षेत्रवर्येऽविमुक्तके । विलंबभाजित्र्यक्षेण प्रैक्षिक्षिप्रमधोक्षजः

အဲဒီနေရာ၊ အဝိမုတ္တဟုခေါ်သော အမြင့်မြတ်ဆုံး သန့်ရှင်းရာကွင်း၌ ဆင်မျက်နှာရှိသော ဂဏေရှာဒေဝသည် နှောင့်နှေးနေစဉ် အဓောက္ရှဇ (ဗိဿနု) သည် သုံးမျက်စိရှင် ရှိဝဘုရားထံသို့ ချက်ချင်း မျက်နှာမူကြည့်ရှု하였다။

Verse 4

प्रोक्तोथ बहुशश्चेति बहुमानपुरःसरम् । तथा त्वमपि माकार्षीर्यथा प्राक्प्रस्थितैः कृतम्

သူသည် လေးစားမှုကို အရင်တင်၍ ပြောသည်—“ဤစကားကို အကြိမ်ကြိမ် ပြောပြီးသားပင်။ ထို့ကြောင့် သင်လည်း မတူကွဲပြားစွာ မလုပ်ပါနှင့်; အစောပိုင်း ထွက်ခွာသူတို့ ပြုခဲ့သကဲ့သို့ပင် ပြုလော့။”

Verse 5

श्रीविष्णुरुवाच । उद्यमः प्राणिभिः कार्यो यथाबुद्धि बलाबलम् । परं फलंति कर्माणि त्वदधीनानि शंकर

သီရိဗိဿနုက မိန့်တော်မူသည်—“သတ္တဝါတို့သည် ကိုယ့်ဉာဏ်အတိုင်း အင်အားနှင့် အားနည်းမှုကို ချိန်ဆ၍ ကြိုးပမ်းရမည်။ သို့သော် ကမ္မ၏ အဆုံးစွန်သော အကျိုးသည် သင်၏ အာဏာအောက်၌ပင် ရှိသည်၊ ဟေ ရှင်ကရ။”

Verse 6

अचेतनानि कर्माणि स्वतंत्राः प्राणिनोपि न । त्वं च तत्कर्मणां साक्षी त्वं च प्राणिप्रवर्तकः

ကမ္မတို့သည် အသိဉာဏ်မရှိသော အရာများဖြစ်ပြီး သတ္တဝါတို့လည်း အမှန်တကယ် လွတ်လပ်သူ မဟုတ်ကြ။ သင်သည် ထိုကမ္မတို့၏ သက်သေဖြစ်ပြီး သင်သည် သတ္တဝါတို့ကို လှုံ့ဆော်၍ လုပ်ဆောင်စေသူလည်း ဖြစ်သည်။

Verse 7

किंतु त्वत्पादभक्तानां तादृशी जायते मतिः । यया त्वमेव कथयेः साध्वनेनत्वनुष्ठितम्

သို့သော် သင်၏ ခြေတော်ကို ကိုးကွယ်သော ဘက္တတို့တွင် ထိုသို့သော နားလည်မှု ပေါ်ပေါက်လာ၍ သင်ကိုယ်တိုင် “ဤသူသည် ဤကိစ္စကို မှန်ကန်သန့်ရှင်းစွာ ဆောင်ရွက်ပြီးပြီ” ဟု မိန့်တော်မူစေသည်။

Verse 8

यत्किंचिदिह वै कर्मस्तोकं वाऽस्तोकमेव वा । तत्सिद्ध्यत्येव गिरिश त्वत्पादस्मृत्यनुष्ठितम्

ဤနေရာ၌ ပြုလုပ်သမျှ ကမ္မ—သေးငယ်သော်လည်းကောင်း ကြီးမားသော်လည်းကောင်း—အို ဂိရိရှ (တောင်တန်း၏ အရှင်)၊ သင်၏ သန့်ရှင်းသော ခြေတော်ကို သတိရလျက် ဆောင်ရွက်ပါက မလွဲမသွေ အောင်မြင်စေသည်။

Verse 9

सुसिद्धमपि वै कार्यं सुबुद्ध्यापि स्वनुष्ठितम् । अत्वत्पदस्मृतिकृतं विनश्यत्येव तत्क्षणात्

ကောင်းစွာ တည်မြဲပြီး ပညာကောင်းဖြင့် မှန်ကန်စွာ ဆောင်ရွက်ထားသော အလုပ်တောင်၊ သင်၏ ခြေတော်ကို မသတိရဘဲ ပြုလုပ်လျှင် ခဏချင်းပင် ပျက်စီးသွားသည်။

Verse 10

शंभुना प्रेषितेनाद्य सूद्यमः क्रियते मया । त्वद्भक्तिसंपत्तिमतां संपन्नप्राय एव नः

ယနေ့ သမ္ဘူ၏ အမိန့်အရ ကျွန်ုပ်သည် စိတ်အားထက်သန်စွာ ကြိုးပမ်းနေသည်။ သင့်အပေါ် ဘက္တိ၏ ဓနဥစ္စာရှိသူတို့အတွက် ကျွန်ုပ်တို့၏ အောင်မြင်မှုသည် များစွာအားဖြင့် သေချာလုနီးပါး ဖြစ်သည်။

Verse 11

अतीव यदसाध्यं स्यात्स्वबुद्धिबलपौरुषैः । तत्कार्यं हि सुसिद्धं स्यात्त्वदनुध्यानतः शिव

ကိုယ်ပိုင် ဉာဏ်၊ အင်အားနှင့် လူ့ကြိုးပမ်းမှုတို့ဖြင့် အလွန်မဖြစ်နိုင်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော်လည်း၊ အို ရှိဝ၊ သင့်ကို အနုဓျာန (အာရုံစိုက်သတိပြု) လုပ်ခြင်းကြောင့် ထိုအလုပ်သည် ပြည့်စုံစွာ အောင်မြင်လာသည်။

Verse 12

यांति प्रदक्षिणीकृत्य ये भवंतं भवं विभो । भवंति तेषां कार्याणि पुरोभूतानि ते भयात्

သင့်ကို ပရဒက္ခိဏာ (ဝိုင်းလှည့်ပူဇော်) ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ အို ဗိဘု၊ ဘဝအရှင် ဘဝကို လိုက်လံသွားသူတို့၏ အလုပ်အကိုင်များသည် သင်၏ အာနုဘော်ကို ကြောက်ရွံ့သကဲ့သို့ အရှေ့သို့ အလျင်အမြန် ပြေးသွားကာ မတိုင်မီကတည်းက ပြီးစီးနေသကဲ့သို့ ဖြစ်လာသည်။

Verse 13

जातं विद्धि महादेव कार्यमेतत्सुनिश्चितम् । काशीप्रावेशिकश्चिंत्य शुभलग्नोदयः परम्

အို မဟာဒေဝ၊ ဤကိစ္စသည် အပြည့်အဝ သေချာစွာ ဆုံးဖြတ်ပြီး အောင်မြင်ပြီးသားဟု သိပါ။ ကာသီသို့ ဝင်ရောက်ရန် အမြင့်မြတ်သော မင်္ဂလာအချိန် ပေါ်ထွန်းလာပြီ; သံသယမရှိဘဲ လက်ခံပါ။

Verse 14

अथवा काशिसंप्राप्तौ न चिंत्यं हि शुभाशुभम् । तदैव हि शुभः कालो यदैवाप्येत काशिका

သို့မဟုတ် ကာသီသို့ ရောက်သည့်အခါ မင်္ဂလာ/အမင်္ဂလာ အလားအလာကို မစဉ်းစားလည်း ရသည်။ ကာသိကာကို ရောက်သည့် အချိန်တည်းက အဲဒီအချိန်ဟာ မင်္ဂလာအချိန်ပင် ဖြစ်သည်။

Verse 15

शंभुं प्रदक्षिणीकृत्य प्रणम्य च पुनःपुनः । प्रतस्थेऽथ सलक्ष्मीको मंदराद्गरुडध्वजः

ရှမ္ဘုကို ပရဒက္ခိဏာ လှည့်ပတ်ကာ ထပ်ခါထပ်ခါ ဦးချကန်တော့ပြီးနောက်၊ လက္ရှမီနှင့်အတူ ဂရုဍဓွဇကိုင်ဆောင်သော ဗိဿဏုသည် မန္ဒရတောင်မှ ထွက်ခွာခဲ့သည်။

Verse 16

दृशोरतिथितां नीत्वा विष्णुर्वाराणसीं ततः । पुंडरीकाक्ष इत्याख्यां सफलीकृतवान्मुदा

ထို့နောက် ဗိဿဏုသည် ဝါရာဏသီကို မျက်စိနှစ်ဖက်၏ “ဧည့်သည်” အဖြစ် ခံယူကာ (မြင်တော်မူကာ) ဝမ်းမြောက်စွာ ‘ပုဏ္ဍရိကာක්ෂ’ ဟူသော ဘွဲ့နာမကို အဓိပ္ပါယ်ပြည့်စုံအောင် ပြုတော်မူ하였다။

Verse 17

गंगावरणयोर्विष्णुः संभेदे स्वच्छमानसः । प्रक्षाल्य पाणिचरणं सचैलः स्नातवानथ

ဂင်္ဂါနှင့် ဝရဏာ မြစ်ဆုံရာ၌ စိတ်ကြည်လင်သန့်ရှင်းသော ဗိဿဏုသည် လက်နှင့် ခြေကို ဆေးကြောပြီးနောက်၊ အဝတ်အစားမချွတ်ဘဲ ထိုနေရာတွင် ရေချိုးတော်မူ하였다။

Verse 18

तदाप्रभृति तत्तीर्थं पादोदकमितीरितम् । पादौ यदादौ शुभदौ क्षालितौ पीतवाससा

ထိုအချိန်မှစ၍ ထိုတီရ္ထသည် “ပာဒိုဒက” ဟု ခေါ်ကြလာ၏။ အကြောင်းမှာ အစဦး၌ပင် အဝါရောင်ဝတ်ဆင်သော ပီတဝာစာ (ဗိဿနု) ၏ မင်္ဂလာမြတ်သော ခြေတော်တို့ကို ထိုနေရာ၌ ဆေးကြောခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 19

तत्र पादोदके तीर्थे ये स्नास्यंतीह मानवाः । तेषां विनश्यति क्षिप्रं पापं सप्तभवार्जितम्

ဤနေရာရှိ ပာဒိုဒက တီရ္ထ၌ ရေချိုးသူတို့၏ ခုနစ်ဘဝတစ်လျှောက် စုဆောင်းလာသော အပြစ်တို့သည် လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

Verse 20

तत्र श्राद्धं नरः कृत्वा दत्त्वा चैव तिलोदकम् । सप्तसप्त तथा सप्त स्ववंश्यांस्तारयिष्यति

ထိုနေရာ၌ ရှရာဒ္ဓ ပြုလုပ်၍ နှမ်းရေ (တီလိုဒက) ကို လှူဒါန်းသူသည် မိမိ၏ မျိုးရိုးကို—ခုနစ်ဆ ခုနစ်နှင့် ထပ်မံ ခုနစ်—မျိုးဆက်တိုင်အောင် ကယ်တင်မည်။

Verse 21

गयायां यादृशी तृप्तिर्लभ्यते प्रपितामहैः । तीर्थे पादोदके काश्यां तादृशी लभ्यते ध्रुवम्

ဂယာ၌ ဘိုးဘွားပ祖များ ရရှိသကဲ့သို့သော စိတ်ကျေနပ်မှုကို ကာရှီရှိ ပာဒိုဒက တီရ္ထ၌လည်း အမှန်တကယ် ရရှိနိုင်သည်။

Verse 22

कृतपादोदक स्नानं पीतपादोदकोदकम् । दत्तपादोदपानीयं नरं न निरयः स्पृशेत्

ပာဒိုဒက၌ ရေချိုးပြီး၊ ပာဒိုဒကရေကို သောက်ပြီး၊ ထို့ပြင် ပာဒိုဒကကို သန့်ရှင်းသော သောက်ရေအဖြစ် လှူဒါန်းသူကို နရက မထိခိုက်နိုင်။

Verse 23

विष्णुपादोदके तीर्थे प्राश्य पादोदकं सकृत् । जातुचिज्जननीस्तन्यं न पिबेदिति निश्चितम्

ဝိષ્ણုပာဒောဒက တီရ္ထ၌ ပာဒောဒကကို တစ်ကြိမ်တည်းပင် အာစမန်သောက်ပြီးသူသည် ထို့နောက် မိခင်နို့ကို မသောက်ရဟု အတည်ပြုထားသည်။

Verse 24

सचक्र शालग्रामस्य शंखेन स्नापितस्य च । अद्भिः पादोदकस्यांबु पिबन्नमृततां व्रजेत्

စက်ရအမှတ်ပါသော ရှာလဂြာမကို ရှင်ခ (သင်္ခ) ဖြင့် ရေချိုးပူဇော်ရာမှ ထွက်သော ပာဒောဒကရေကို သောက်သူသည် အမృతတဝ (မသေမင်း) ကို ရောက်လိမ့်မည်။

Verse 25

विष्णुपादोदके तीर्थे विष्णुपादोदकं पिबेत् । यदि तत्सुधया किं नु बहुकालीनयातया

ဝိષ્ણုပာဒောဒက တီရ္ထ၌ ဝိષ્ણု၏ ပာဒောဒကကို သောက်သင့်သည်။ ထိုအရာသည် ကိုယ်တိုင်ပင် သုဓာ (နက်တာ) ဖြစ်နေသော်၊ အချိန်ကြာကြာ သိမ်းထားသော ‘အမృత’ ကို ဘာလိုအပ်မည်နည်း။

Verse 26

काश्यां पादोदके तीर्थे यैः कृता नोदकक्रियाः । जन्मैव विफलं तेषां जलबुद्बुद सश्रियाम्

ကာသီရှိ ပာဒောဒက တီရ္ထ၌ ဥဒကကရိယာ (ရေကိစ္စပူဇော်ပွဲ) မပြုသူတို့သည်—ဘဝ၏ တောက်ပမှုသည် ရေပူဖောင်းကဲ့သို့ ခဏတာသာဖြစ်သော်လည်း—သူတို့၏ မွေးဖွားခြင်းပင် အကျိုးမဲ့သွားသည်။

Verse 27

कृतनित्यक्रियो विष्णुः सलक्ष्मीकः सकाश्यपिः । उपसंहृत्य तां मूर्तिं त्रैलोक्यव्यापिनीं तथा

ဝိષ્ણုသည် နေ့စဉ်ကရိယာများကို ပြီးစီးပြီးနောက် လက္ခမီနှင့်အတူ၊ ကာရှယပနှင့်လည်းအတူ၊ သုံးလောကလုံးကို လွှမ်းမိုးနေသော ထိုရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ပြန်လည်သိမ်းယူတော်မူ၏။

Verse 28

विधाय दार्षदीं मूर्तिं स्वहस्तेनादिकेशवः । स्वयं संपूजयामास सर्वसिद्धिसमृद्धिदाम्

အာဒိကေရှဝသည် မိမိလက်ဖြင့် ကျောက်တုံးမှ သန့်ရှင်းသော မူရတိကို ဖန်တီးကာ၊ မိမိကိုယ်တိုင် ပြည့်စုံစွာ ပူဇော်ခဲ့သည်—ထိုမူရတိသည် စိဒ္ဓိအားလုံးနှင့် မင်္ဂလာပြည့်ဝသော စည်းစိမ်ကို ပေးသနားတော်မူ၏။

Verse 29

आदिकेशवनाम्नीं तां श्रीमूर्तिं पारमेश्वरीम् । संपूज्य मर्त्यो वैकुंठं मन्यते स्वगृहांगणम्

အာဒိကေရှဝဟု အမည်ရသော ထိုသျှင်မူရတိ—အမြင့်မြတ်ဆုံး ဘုရားသဘော—ကို ထုံးတမ်းအတိုင်း ပူဇော်ပြီးနောက်၊ လူသားသည် မိမိအိမ်ဝင်းကိုပင် ဝိုင်ကుంఠဟု ယူဆလာသည်။

Verse 30

श्वेतद्वीप इति ख्यातं तत्स्थानं काशिसीमनि । श्वेतद्वीपे वसंत्येव नरास्तन्मूर्तिसेवकाः

ကာရှီနယ်နိမိတ်အတွင်းရှိ ထိုနေရာကို ‘ရှွေတဒွီပ’ ဟု ကျော်ကြားသည်။ ထိုသန့်ရှင်းသော မူရတိကို ဆည်းကပ်ဝန်ဆောင်သူများသည် အမှန်တကယ် ရှွေတဒွီပ၌ နေထိုင်ကြသည်။

Verse 31

क्षीराब्धिसंज्ञं तत्रान्यत्तीर्थं केशवतोग्रतः । कृतोदकक्रियस्तत्र वसेत्क्षीराब्धिरोधसि

ထိုနေရာတွင် ကေရှဝ၏ ရှေ့ဘက်၌ ‘ခ္စီရာဗ္ဓိ’ ဟု ခေါ်သော တီရ္ထတစ်ခု ထပ်ရှိသည်။ ထိုနေရာ၌ ရေကိစ္စ(ဥဒက-ကရိယာ)ကို ပြုလုပ်ပြီးနောက် ခ္စီရာဗ္ဓိ ကမ်းနား၌ နေထိုင်သင့်သည်။

Verse 32

तत्र श्राद्धं नरः कृत्वा गां दत्त्वा च पयस्विनीम् । यथोक्तसर्वाभरणां क्षीरोदे वासयेत्पितॄन्

ထိုနေရာ၌ လူသည် ရှရာဒ္ဓကို ပြုလုပ်ပြီး၊ သတ်မှတ်ထားသည့်အတိုင်း အလှဆင်အဝတ်အစားအလုံးစုံဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသော နို့ပေးနွားကို ဒါနပြုလျှင်၊ မိမိ၏ ပိတೃများကို ‘ခ္စီရိုးဒ’ (နို့သမုဒ္ဒရာလောက) တွင် စိတ်ချမ်းသာစွာ နေထိုင်စေသည်။

Verse 33

एकोत्तरशतं वंश्यान्नवेत्पायस कर्दमम् । क्षीरोदरोधः पुण्यात्मा भक्त्या तत्रैकधेनुदः

က္ṣīရောဒ မြစ်ကမ်း၌ ပုဏ္ဏသတ္တဝါတစ်ဦးက ဘက္တိဖြင့် နွားတစ်ကောင်ကို ဒါနပြုလျှင်၊ ထိုဒါနသည် မိမိမျိုးရိုး၏ မျိုးဆက် ၁၀၁ ဆက်အထိ ချိုမြိန်သော ခီရ်နှင့် နေဝေဒျကဲ့သို့ စိတ်ကျေနပ်မှုကို ပေးတတ်သည်။

Verse 34

बह्वीश्च नैचिकीर्दत्त्वा श्रद्धयात्र सदक्षिणाः । शय्योत्तरांश्च प्रत्येकं पितॄंस्तत्र सुवासयेत्

ထိုနေရာ၌ သဒ္ဓါနှင့် သင့်လျော်သော ဒက္ခိဏာပါဝင်စွာ နိုင်ချီကီ ပူဇော်ဒါနများစွာကို ပေးလှူပြီး၊ အိပ်ရာနှင့် ထပ်ဆောင်းလှူဒါနများကိုလည်း ဆက်ကပ်လျှင်၊ ပိတೃတစ်ဦးချင်းစီကို ထိုသန့်ရှင်းသော လောက၌ သက်သာစွာ နေထိုင်စေသည်။

Verse 35

क्षीरोदाद्दक्षिणे तत्र शंखतीर्थमनुत्तमम् । तत्रापि संतर्प्यपितॄन्विष्णुलोकेमहीयते

က္ṣīရောဒ၏ တောင်ဘက်၌ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော သင်္ခ-တီရ္ထ ရှိသည်။ ထိုနေရာ၌ပင် ပိတೃများကို စိတ်ကျေနပ်စေပါက ဗိṣṇု-လောက၌ ဂုဏ်ပြုခံရသည်။

Verse 36

तद्याम्यां चक्रतीर्थं च पितॄणामपि दुर्लभम् । तत्रापि विहितश्राद्धो मुच्यते पैतृकादृणात्

ထို၏ တောင်ဘက်၌ ပိတೃများအတွက်တောင် ရှားပါးသော စက္ကရ-တီရ္ထ ရှိသည်။ ထိုနေရာ၌ ဗိဓိအတိုင်း ရှရာဒ္ဓ ပြုလုပ်သူသည် ပိတೃ-အကြွေး (ပೈတೃက ဋ္ဏ) မှ လွတ်မြောက်သည်။

Verse 37

तत्संन्निधौ गदातीर्थं विष्वगाधिनिबर्हणम् । तारणं च पितॄणां वै कारणं चैनसां क्षये

ထိုအနီး၌ အတွင်းနက်နက် စွဲကပ်နေသော ကလေရှာများကို ဖျက်ဆီးပေးသော ဂဒါ-တီရ္ထ ရှိသည်။ ၎င်းသည် ပိတೃများကို ကယ်တင်ပို့ဆောင်ရာ အကြောင်းရင်းမှန်တကယ်ဖြစ်ပြီး အပြစ်များ လျော့ပါးပျောက်ကင်းစေသော အကြောင်းလည်း ဖြစ်သည်။

Verse 38

पद्मतीर्थं तदग्रे तु तत्र स्नात्वा नरोत्तमः । पितॄन्संतर्प्य विधिना पद्मयानेव हीयते

ထို၏ရှေ့တွင် ပဒ္မတီရ္ထ ရှိ၏။ အကောင်းဆုံးသောသူသည် ထိုနေရာ၌ သန့်ရှင်းစွာ ရေချိုးပြီး နည်းတကျ ပိတೃ (ဘိုးဘွား) များအား တർပဏ ပြုကာ၊ ကြာပန်းဝိမာန်ပေါ် စီးနင်းသကဲ့သို့ ထွက်ခွာသွားသည်။

Verse 39

तत्रैव च महालक्ष्म्यास्तीर्थं त्रैलोक्यविश्रुतम् । स्वयं यत्र महालक्ष्मीः स्नाता त्रैलोक्यहर्षदा

ထိုနေရာ၌ပင် တြိလောက၌ နာမည်ကြီးသော မဟာလက္ခမီ၏ တီရ္ထ ရှိ၏။ ထိုနေရာမှာ မဟာလက္ခမီ ကိုယ်တိုင် သန့်ရှင်းစွာ ရေချိုးခဲ့ပြီး တြိလောကအား ပျော်ရွှင်မှု ပေးတော်မူ၏။

Verse 40

तत्र तीर्थे कृतस्नानो दत्त्वा रत्नानि कांचनम् । पट्टांबराणि विप्रेभ्यो न लक्ष्म्या परिहीयते

ထိုတီရ္ထ၌ ရေချိုးပြီးနောက် ရတနာများ၊ ရွှေ၊ နှင့် အလွန်ကောင်းမွန်သော ပတ္တအမ္ဗရ (ပိုးထည်ဝတ်စုံ) များကို ဗြာဟ္မဏများအား လှူဒါန်းလျှင်၊ လက္ခမီ (စည်းစိမ်) သည် မည်သည့်အခါမျှ မလျော့နည်း။

Verse 41

यत्रयत्र हि जायेत तत्रतत्र समृद्धिमान् । पितरोपि हि सुश्रीकास्तस्य स्युस्तीर्थगौरवात्

သူသည် မည်သည့်နေရာ၌ မွေးဖွားပါစေ ထိုနေရာ၌ပင် စည်းစိမ်ပြည့်စုံမည်။ ထိုတီရ္ထ၏ ဂౌరవအာနုභာဝကြောင့် သူ၏ ပိတೃများပင် သရီး (ကောင်းကျိုးစည်းစိမ်) ပြည့်ဝလာကြသည်။

Verse 42

तत्रास्ति हि महालक्ष्म्या मूर्तिस्त्रैलोक्यवंदिता । तां प्रणम्य नरो भक्त्या न रोगी जायते क्वचित्

ထိုနေရာ၌ တြိလောကလုံးက ဝတ်ပြုကန်တော့သော မဟာလက္ခမီ၏ မూర్తိ ရှိ၏။ ယုံကြည်သဒ္ဓါဖြင့် ပရဏာမ ပြုသူသည် မည်သည့်အခါမျှ ရောဂါပင်ပန်းသူအဖြစ် မွေးဖွားမလာ။

Verse 43

नभस्य बहुलाष्टम्यां कृत्वा जागरणं निशि । समभ्यर्च्य महालक्ष्मीं व्रती व्रतफलं लभेत्

နဘသ (ဘဓ္ဒရပဒ) လ၏ မှောင်ဘက် အဋ္ဌမတိထိ (ဗဟုလာအဋ္ဌမီ) တွင် ညလုံးပတ်လုံး ဇာဂရဏ ပြု၍ မဟာလက္ခ္မီကို ဗိဓိတကျ ပူဇော်လျှင်၊ ဝရတကို ထိန်းသိမ်းသူ ဘက္တသည် ဝရတ၏ ပြည့်စုံသော အကျိုးကို ရရှိသည်။

Verse 44

तार्क्ष्य तीर्थं हि तत्रास्ति तार्क्ष्यकेशवसन्निधौ । तत्र स्नात्वा नरो भक्त्या संसाराहिं न पश्यति

အဲဒီနေရာမှာ တာရ္က္ရှျ-ကေရှဝ၏ အနီးအနား၌ တာရ္က္ရှျ တီရ္ထလည်း ရှိသည်။ ထိုနေရာတွင် ဘက္တိဖြင့် ရေချိုးသန့်စင်သူသည် သံသရာ၏ မြွေကို ထပ်မံ မမြင်တော့။

Verse 45

तदग्रे नारदं तीर्थं महापातकनाशनम् । ब्रह्मविद्योपदेशं च प्राप्तवान्यत्र नारदः

အဲဒီအရှေ့ဘက်တွင် မဟာပာပများကို ဖျက်ဆီးသော နာရဒ တီရ္ထ ရှိသည်။ ထိုနေရာတွင်ပင် နာရဒသည် ဘြဟ္မဝိဒ္ယာ၏ ဥပဒေသကို ရရှိခဲ့သည်။

Verse 46

तत्र स्नातो नरः सम्यग्ब्रह्मविद्यामवाप्नुयात् । केशवात्तेन तत्रोक्तः काश्यां नारदकेशवः

ထိုနေရာတွင် စနစ်တကျ ရေချိုးသူသည် အမှန်တကယ် ဘြဟ္မဝိဒ္ယာကို ရရှိနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် ကာရှီတွင် ထိုနေရာရှိ ကေရှဝကို ‘နာရဒ-ကေရှဝ’ ဟု ခေါ်ဆိုကြသည်။

Verse 47

अर्चयित्वा नरो भक्त्या देवं नारदकेशवम् । जनन्या जठरं पीठमध्यास्ते न कदाचन

ဘက္တိဖြင့် သခင် နာရဒ-ကေရှဝကို ပူဇော်အာရ္စနာ ပြုလျှင်၊ လူသည် မိခင်၏ ဝမ်းအတွင်းသို့ မည်သည့်အခါမျှ ပြန်မဝင်တော့၊ မွေးဖွားရာ အိပ်ရာပေါ်သို့လည်း မတက်ရတော့။

Verse 48

प्रह्लादतीर्थं तस्याग्रे यत्र प्रह्लादकेशवः । तत्र श्राद्धादिकं कृत्वा विप्णुलोके महीयते

ထိုသန့်ရှင်းရာဌာန၏ရှေ့တွင် ပရဟ္လာဒ-တီရ္ထ ရှိ၍ ပရဟ္လာဒ-ကေရှဝ တည်ရှိတော်မူ၏။ ထိုနေရာ၌ ရှရဒ္ဓနှင့် ဆက်စပ်သော ကర్మပူဇာများ ပြုလုပ်လျှင် လူသည် ဝိෂ္ဏုလောက၌ ဂုဏ်တင်ခံရ၏။

Verse 49

आंबरीषमहातीर्थमघघ्नं तस्य सन्निधौ । तत्रौदकीं क्रियां कुर्वन्निष्कालुष्यं लभेन्नरः

ထိုအနီးတွင် အပြစ်ဖျက်သည့် အမ္ဘာရီရှ-မဟာတီရ္ထ ရှိ၏။ ထိုနေရာ၌ ရေနှင့်ဆိုင်သော ကရိယာများ ပြုလုပ်လျှင် လူသည် မလင်မကင်းကင်း သန့်ရှင်းမှုကို ရရှိ၏။

Verse 50

आदित्यकेशवः पूज्य आदिकेशव पूर्वतः । तस्य संदर्शनादेव मुच्यते चोच्चपातकैः

အာဒိတျ-ကေရှဝ သည် ပူဇော်ထိုက်သူဖြစ်၍ အာဒီ-ကေရှဝ၏ အရှေ့ဘက်၌ တည်ရှိတော်မူ၏။ ထိုသို့ မြင်တွေ့ရုံဖြင့်ပင် လူသည် အလွန်ကြီးမားသော အပြစ်များမှပါ လွတ်မြောက်၏။

Verse 51

दत्तात्रेयेश्वरं तीर्थं तत्रैवादिगदाधरः । पितॄन्संतर्प्य तत्रैव ज्ञानयोगमवाप्नुयात्

ထိုနေရာ၌ ဒတ္တာတြေယေရှဝရ တီရ္ထ ရှိပြီး ထိုနေရာတည်းတွင် အာဒီ-ဂဒါဓရ လည်း တည်ရှိတော်မူ၏။ ထိုနေရာ၌ ပိတೃများကို စိတ်ကျေနပ်အောင် ဆက်ကပ်ပြီးနောက် ဉာဏ်-ယောဂကို ရရှိနိုင်၏။

Verse 52

भृगुकेशवपूर्वेण तीर्थं वै भार्गवं परम् । तत्र स्नातो नरः प्राज्ञो भवेद्भार्गववत्सुधीः

ဘೃဂု-ကေရှဝ၏ အရှေ့ဘက်၌ အမြင့်မြတ်ဆုံး ဘာရ္ဂဝ-တီရ္ထ ရှိသည်ဟု အမှန်ပင် ဆို၏။ ထိုနေရာ၌ သန့်ရှင်းရေချိုးလျှင် ပညာရှိသူသည် ဘာရ္ဂဝကဲ့သို့ ပညာတတ်၍ ခွဲခြားသိမြင်နိုင်သူ ဖြစ်လာ၏။

Verse 53

तत्र वामनतीर्थं च प्राच्यां वामनकेशवात् । पूजयित्वा च तं विष्णुं वसेद्वामनसन्निधौ

ထိုနေရာ၌ ဝာမန-တီရ္ထလည်း ရှိ၍ ဝာမန-ကေရှဝ၏ အရှေ့ဘက်၌ တည်၏။ ထို ဗိဿဏုကို ပူဇော်ပြီးနောက် ဝာမန၏ နီးကပ်သန္နိဋ္ဌာန်၌ ဘက္တိဖြင့် နေထိုင်သင့်၏။

Verse 54

नरनारायणं तीर्थं नरनारायणात्पुरः । तत्र तीर्थे कृतस्नानो नरो नारायणो भवेत्

နရ-နာရာယဏ၏ ရှေ့တွင် နရ-နာရာယဏ-တီရ္ထ ရှိ၏။ ထိုတီရ္ထ၌ ရေချိုးသန့်စင်သူသည် နာရာယဏကဲ့သို့ (ဒေဝီယ မင်္ဂလာဂုဏ်ပြည့်ဝ) ဖြစ်လာ၏။

Verse 55

यज्ञवाराह तीर्थं च तदग्रे पापनाशनम् । प्रतिमज्जनतस्तत्र राजसूय क्रतोः फलम्

ထိုနေရာ၌ ယဇ္ဉ-ဝာရာဟ-တီရ္ထလည်း ရှိ၍ ၎င်း၏ ရှေ့တွင် ပാപဖျက်သိမ်းရာ ဖြစ်၏။ ထိုနေရာ၌ အကြိမ်ကြိမ် ရေမြုပ်ချိုးလျှင် ရာဇသူယ ယဇ္ဉ၏ အကျိုးဖလကို ရရှိ၏။

Verse 56

विदारनारसिंहाख्यं तत्र तीर्थं सुनिर्मलम् । स्नातो विदारयेत्तत्र पापं जन्मशतार्जितम्

ထိုနေရာ၌ “ဝိဒါရ-နရသိင်္ဟ” ဟု ခေါ်သော အလွန်သန့်ရှင်းသော တီရ္ထ ရှိ၏။ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးသူသည် မွေးဖွားရာ ရာချီအတွင်း စုဆောင်းခဲ့သော ပാപကို ခွဲဖျက်၍ ပျက်စီးစေ၏။

Verse 57

गोपिगोविंद तीर्थं च गोपिगोविंदपूर्वतः । स्नात्वा तत्र समभ्यर्च्य विष्णुं विष्णुप्रियो भवेत्

ထိုနေရာ၌ ဂိုးပီ-ဂိုးဝိန္ဒ-တီရ္ထလည်း ရှိ၍ ဂိုးပီ-ဂိုးဝိန္ဒ၏ အရှေ့ဘက်၌ တည်၏။ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးပြီး လေးမြတ်စွာ ဗိဿဏုကို အာရ္ချနာပြုလျှင် ဗိဿဏု၏ ချစ်မြတ်နိုးသူ ဖြစ်လာ၏။

Verse 58

तीर्थं लक्ष्मीनृसिंहाख्यं गोपिगोविंद दक्षिणे । न लक्ष्म्या त्यज्यते क्वापि तत्तीर्थं परिमज्जनात्

ဂိုပီဂိုဝိန္ဒ၏ တောင်ဘက်တွင် «လက္ခ္မီ-နရစിംဟ» ဟုခေါ်သော သန့်ရှင်းသည့် တီရ္ထရှိသည်။ ထိုတီရ္ထ၌ ရေချိုး၍ ရေထဲဝင်နစ်ကာ သန့်စင်လျှင် လက္ခ္မီ၏ ကရုဏာနှင့် ကံကောင်းခြင်းသည် မည်သည့်အချိန် မည်သည့်နေရာတွင်မဆို မစွန့်ပစ်ပါ။

Verse 59

तदग्रे शेषतीर्थं च शेषमाधवसन्निधौ । तर्पितानां पितॄणां च यत्र तृप्तिर्न शिष्यते

ထို၏ ရှေ့ဘက်တွင် ရှေရှ-မာဓဝ၏ အနီး၌ «ရှေရှ-တီရ္ထ» ရှိသည်။ ထိုနေရာ၌ ပိတೃ (ဘိုးဘွား) များအား တර්ပဏ ပူဇော်လျှင် သူတို့၏ ကျေနပ်မှုသည် မလျော့နည်းဘဲ အမြဲတမ်း ပြည့်စုံတည်တံ့နေသည်။

Verse 60

शंखमाधवतीर्थं च तदवाच्यां सुनिर्मलम् । कृतोदको नरस्तत्र भवेत्पापोपि निर्मलः

ထို့ပြင် ထိုနေရာ၌ «သင်္ခ-မာဓဝ တီရ္ထ» ရှိပြီး အလွန်သန့်ရှင်းစင်ကြယ်သည်ဟု ချီးမွမ်းထားသည်။ ထိုတွင် ရေကိစ္စ/ရေချိုးကာ ပြုလုပ်သူသည် အပြစ်များဖြင့်လည်းကောင်း လေးလံနေသော်လည်း သန့်စင်သွားသည်။

Verse 61

तदग्रे च हयग्रीवं तीर्थं परमपावनम् । तत्र स्नात्वा हयग्रीवं केशवं परिपूज्य च

ထို့အပြင် အလွန်သန့်စင်စေသော «ဟယဂ္ရီဝ တီရ္ထ» ရှိသည်။ ထိုတွင် ရေချိုးပြီးနောက် ဟယဂ္ရီဝ ရုပ်သဏ္ဍာန်ဖြင့်ရှိသော ကေရှဝကိုလည်း ဘက္တိဖြင့် ပူဇော်ရမည်။

Verse 62

पिंडं च तत्र निर्वाप्य हयग्रीवस्य सन्निधौ । हायग्रीवीं श्रियं प्राप्य समुच्येत सपूर्वजः

ထို့နောက် ဟယဂ္ရီဝ၏ စန္နိဓိ၌ ထိုနေရာတွင် ပိဏ္ဍ (ပင်္ဍ) ကို အပ်နှံပူဇော်လျှင် ဟယဂ္ရီဝ ပေးသနားသော «ဟယဂ္ရီဝီ-သရီ» အောင်မြင်ချမ်းသာကို ရရှိပြီး မိမိ၏ ဘိုးဘွားများနှင့်အတူ မြင့်မြတ်စွာ ကယ်တင်မြှောက်တင်ခံရသည်။

Verse 63

स्कंद उवाच । प्रसंगतो मयैतानि तीर्थानि कथितानि ते । भूमौ तिलांतरायां यत्तत्र तीर्थान्यनेशः

စကန္ဒက မိန့်တော်မူသည်။ အကြောင်းအရာအလျောက် ဤတီရ္ထများကို သင်အား ငါပြောပြပြီးပြီ။ မြေပြင်ပေါ်ရှိ “တီလာန္တရာ” ဟုခေါ်သော ဒေသ၌ အရှင်၊ သန့်ရှင်းသော တီရ္ထများ မရေမတွက် ရှိ၏။

Verse 64

पातालं गमितः पूर्वं हरिणा विक्रमैस्त्रिभिः । वृत्तवानपि वै वृत्रः सुत्राम्णा विनिसूदितः

ယခင်က ဟရီသည် မိမိ၏ သုံးလှမ်းတော်ကြီးဖြင့် ပါတာလသို့ ရောက်ခဲ့၏။ ထို့ပြင် ကြောက်မက်ဖွယ် ဝြတ္တရလည်း စုတြာမန် (အိန္ဒြ) က အမှန်တကယ် သတ်ဖြတ်ခဲ့၏။

Verse 65

उद्दिष्टानां तु तीर्थानामेतेषां कलशोद्भव । नाममात्रमपि श्रुत्वा निष्पापो जायते नरः । इदानीं प्रस्तुतं विप्र शृणु वक्ष्यामि तेग्रतः । वैकुंठनाथो यच्चक्रे शंखचक्रगदाधरः

အို ကလသောဒ္ဘဝ (အဂஸ္တျ)၊ ညွှန်ပြထားသော ဤတီရ္ထများ၏ အမည်ကိုသာ ကြားရုံဖြင့်ပင် လူသည် အပြစ်ကင်းစင်လာ၏။ ယခု အို ဗြာဟ္မဏ၊ လက်ရှိအကြောင်းကို နားထောင်လော့။ သင်၏ရှေ့၌ သင်္ခ၊ စက္ကရ၊ ဂဒါ ကိုင်ဆောင်သော ဝိုင်ကుంఐဋ္ဌနာထ သည် ယခင်က မည်သို့ ပြုခဲ့သည်ကို ငါဆိုမည်။

Verse 66

तस्यां मूर्तौ समावेश्य कैशव्यामथ केशवः । शंभोः कार्ये कृतमना अंशांशांशेन निर्गतः

ထို့နောက် ကေရှဝသည် ထို “ကൈရှဝီ” မూర్తိထဲသို့ ဝင်ရောက်စည်းဝေးကာ၊ ရှမ္ဘု၏ ကိစ္စကို ပြီးမြောက်စေလိုသော စိတ်ဓာတ်ဖြင့်၊ မိမိအာနုဘော်၏ အစိတ်၏ အစိတ်၏ အစိတ်မျှသာ အဖြစ် ထွက်ပေါ်လာ၏။

Verse 67

अगस्त्य उवाच । अंशांशांशेन निश्चक्रे कुतो भोश्चक्रपाणिना । क्व निर्गतं च हरिणा प्राप्य काशीं षडानन

အဂஸ္တျက မေးလေ၏။ အို ဆဍာနန၊ စက္ကရပာဏီ (ဝိෂ္ဏု) သည် အစိတ်၏ အစိတ်၏ အစိတ်မျှ အဖြစ် မည်သည့်နေရာမှ ထွက်ပေါ်လာသနည်း။ ကာသီသို့ ရောက်ပြီးနောက် ဟရီသည် တိတိကျကျ မည်သည့်နေရာတွင် ပေါ်ထွန်းသနည်း။

Verse 68

स्कंद उवाच । सामस्त्येन यदर्थं न निर्गतं विष्णुना मुने । ब्रुवे तत्कारणमिति क्षणमात्रं निशामय

စကန္ဒက မိန့်တော်မူသည်— “အို မုနိ၊ ခဏလေး နားထောင်ပါ။ ဗိဿနုသည် ဤဒေသမှ အပြည့်အဝ မထွက်ခွာသွားရသည့် အကြောင်းရင်းကို ငါဆိုမည်။”

Verse 69

संप्राप्य पुण्यसंभारैः प्राज्ञो वाराणसीं पुरीम् । न त्यजेत्सर्वभावेन महालाभैरपीरितः

ပုဏ္ဏကံ စုဆောင်းမှုကြောင့် ဝါရာဏသီ မြို့တော်သို့ ရောက်လာသူ ပညာရှိသည် စိတ်နှလုံးအပြည့်ဖြင့် မည်သည့်အခါမျှ မစွန့်လွှတ်သင့်၊ လောကီအကျိုးအမြတ်ကြီးမားသော်လည်း မလှည့်မိုးစေသင့်။

Verse 70

अतः प्रतिकृतिः स्वीया तत्र काश्यां मुरारिणा । प्रतितस्थे कलशजस्तोकांशेन च निर्गतम्

ထို့ကြောင့် ကာသီ၌ မုရာရီ (ဗိဿနု) သည် မိမိ၏ ကိုယ်စားပြုရုပ်သဏ္ဌာန်ကို တည်ထောင်တော်မူ၏။ ကလသမှ မွေးဖွားသော မုနိ အဂஸ္တျာလည်း ထွက်ခွာသော်လည်း အနည်းငယ်သာ—လုံးဝမဟုတ်။

Verse 71

किंचित्काश्या उदीच्यां च गत्वा देवेन चक्रिणा । स्वस्थित्यै कल्पितं स्थानं धर्मक्षेत्रमितीरितम्

ကာသီ၏ မြောက်ဘက်သို့ အနည်းငယ် သွားပြီးနောက်၊ စက်ရကိုင် သခင်ဘုရားသည် မိမိတည်နေရာအတွက် နေရာတစ်ခုကို ဖန်ဆင်းတော်မူ၏။ ထိုနေရာကို ‘ဓမ္မခေတ္တ’—ဓမ္မ၏ လယ်ကွင်း—ဟု ခေါ်ကြသည်။

Verse 72

ततस्तु सौगतं रूपं शिश्राय श्रीपतिः स्वयम् । अतीव सुंदरतरं त्रैलोक्यस्यापिमोहनम्

ထို့နောက် သရီပတိသည် ကိုယ်တိုင် ‘ဆောဂတ’ (ဗုဒ္ဓသဏ္ဌာန်တူ) ရုပ်ကို ခံယူတော်မူ၏—အလွန်လှပ၍ သုံးလောကကိုပါ မောဟစေသော။

Verse 73

श्रीः परिव्राजिका जाता नितरां सुभगाकृतिः । यामालोक्य जगत्सर्वं चित्रन्यस्तमिवास्थितम्

သီရိ (လက္ခ္မီ) သည် လှည့်လည်သွားလာသော သံဃာမ (ပရိဗ္ရာဇိကာ) အဖြစ် ဖြစ်ပေါ်လာ၍ အလွန်မင်္ဂလာရှိသော အလှအပဖြင့် ပြည့်စုံ၏။ သူမကို မြင်သော် လောကတစ်လောကလုံးသည် ပန်းချီကားထဲကဲ့သို့ အံ့ဩ၍ မလှုပ်မယှက် ရပ်တန့်နေ၏။

Verse 74

विश्वयोनिं जगद्धात्रीं न्यस्तहस्ताग्रपुस्तकाम् । गरुत्मानपि तच्छिष्यो जातो लोकोत्तराकृतिः

ထို ကမ္ဘာမိခင်—ဗိသုကာ၏ ယောနီ၊ စကြဝဠာကို ထိန်းသိမ်းသော သာတရီ—လက်ကိုချထားရာ လက်ချောင်းအဖျားတွင် ကျမ်းစာတစ်အုပ်ကို ကိုင်ဆောင်ထား၏။ ထို့ပြင် ဂရုဍာတောင်လည်း သူမ၏ တပည့်ဖြစ်ကာ လောကီကို ကျော်လွန်သော ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ရရှိ하였다။

Verse 75

अत्यद्भुत महाप्राज्ञो निःस्पृहः सर्ववस्तुषु । गुरुशुश्रूषणपरो न्यस्तहस्ताग्रपुस्तकः

သူသည် အလွန်အံ့ဩဖွယ် မဟာပညာရှင်ဖြစ်၍ အရာဝတ္ထုအားလုံးအပေါ် ဆန္ဒကင်း၏။ ဂုရုကို ပြုစုဝန်ဆောင်ရာတွင် အထူးတလည်တက်ကြွပြီး လက်ကိုချထားရာ လက်ချောင်းအဖျားတွင် ကျမ်းစာကို ကိုင်ဆောင်ထား၏။

Verse 76

अपृच्छत्परमं धर्मं संसारविनिमोचकम् । आचार्यवर्यं सौम्यास्यं प्रसन्नात्मानमुत्तमम्

သူသည် သံသရာမှ လွတ်မြောက်စေသော အမြင့်ဆုံးသော ဓမ္မကို မေးမြန်းခဲ့သည်—မျက်နှာသဘောနူးညံ့၍ စိတ်နှလုံးကြည်လင်သက်သာကာ အထူးမြတ်သော အာစာရျာထံ၌။

Verse 77

धर्मार्थशास्त्रकुशलं ज्ञानविज्ञानशालिनम् । सुस्वरं सुपदव्यक्ति सुस्निग्धमृदुभाषिणम्

(အာစာရျာသည်) ဓမ္မနှင့် အರ್ಥ ဆိုင်ရာ သာသနာကျမ်းများတွင် ကျွမ်းကျင်၍ ဉာဏ်နှင့် ဗိညာဏ်ဖြင့် ပြည့်ဝ၏။ အသံသာယာ၍ စကားလုံးထုတ်ဖော်မှုရှင်းလင်းကာ မေတ္တာရောနှောသော နူးညံ့သည့်စကားဖြင့် ပြောဆို၏။

Verse 78

स्तंभनोच्चाटनाकृष्टि वशीकर्मादिकोविदम् । व्याख्यानसमयाकृष्ट पक्षिरोमांचकारिणम्

သူသည် တားဆီးငြိမ်စေခြင်း၊ နှင်ထုတ်ခြင်း၊ ဆွဲဆောင်ခြင်း၊ အာဏာချုပ်ကိုင်စေခြင်း စသည့် ကမ္မအနုပညာများတွင် ကျွမ်းကျင်၏။ ထို့ပြင် အဓိပ္ပါယ်ဖော်ပြဟောကြားစတင်သော် ငှက်တို့ပင် ဆွဲဆောင်ခံလာ၍ ပီတိကြောင့် ရောမန့်ထလာကြ၏။

Verse 79

पीततद्गीतपीयूष मृगपूगैरुपासितम् । महामोदभराक्रांत वातचांचल्यहारिणम्

သူ၏ သီချင်းအမృతကို သောက်သုံးပြီးနောက် သမင်အုပ်စုများက သူ့ကို ဝတ်ပြုစောင့်ရှောက်ကြ၏။ မဟာပီတိဖြင့် လွှမ်းမိုးခံရသဖြင့် လေကဲ့သို့ လှုပ်ရှားမငြိမ်သော စိတ်၏ အလှုပ်အယမ်းမှ လွတ်မြောက်ကြ၏။

Verse 80

वृक्षैरपि पतत्पुष्पच्छलैःकृतसमर्चनम् । ततःप्रोवाच पुण्यात्मा पुण्यकीर्तिः स सौगतः

သစ်ပင်များပင် ပန်းကျသည့်အကြောင်းပြု၍ ပူဇော်သကာပြုသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ ထို့နောက် ပုဏ္ယကီရတိဟူသော သောဂတ (ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်) ပုဏ္ယာတ္မာသည် စကားစတင်ဟောကြား၏။

Verse 81

शिष्यं विनयकीर्तिं तं महाविनयभूषणम्

ထိုတပည့် ဝိနယကီရတိသည် မဟာဝိနယ၏ အလှဆင်တန်ဆာကဲ့သို့၊ နှိမ့်ချမှုနှင့် စည်းကမ်းတရားဖြင့် တင့်တယ်လှ၏။

Verse 82

रत्नाकरे रत्नसंख्या संख्याविद्भिरपीष्यते । लिंगप्रतिष्ठा पुण्यस्य न तु संख्येति लिख्यते

ရတနာပင်လယ်၌ ရတနာအရေအတွက်ကို ရေတွက်ပညာရှင်တို့ပင် လက်ခံကြ၏။ သို့သော် ရှိဝလိင်္ဂကို ပရတိဋ္ဌာပနာပြုခြင်း၏ ပုဏ္ဏ်သည် ကိန်းဂဏန်းအဖြစ် မရေးသားနိုင်။

Verse 83

अनादिसिद्धः संसारः कर्तृकर्मविवर्जितः । स्वयं प्रादुर्भवेदेष स्वयमेव विलीयते

သံသရာသည် အစမရှိကတည်းက တည်မြဲပြီး၊ အမှန်တကယ်သော လုပ်သူနှင့် လုပ်ရပ်မရှိ; ကိုယ်တိုင်ပေါ်ထွန်းလာ၍ ကိုယ်တိုင်ပျောက်ကွယ်လျက်ရှိသည်။

Verse 84

ब्रह्मादिस्तंबपर्यंतं यावद्देहनिबंधनम् । आत्मैवैकेश्वरस्तत्र न द्वितीयस्तदीशिता

ဗြဟ္မာမှ မြက်တံတစ်ချောင်းအထိ၊ ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် ချည်နှောင်မှုရှိသမျှ—ထိုနေရာ၌ အာတ္မန်တည်းဟူသော တစ်ပါးတည်းသော အရှင်ရှိ၏; ထိုအရှင်မှတပါး ဒုတိယအုပ်စိုးသူ မရှိ။

Verse 85

यद्ब्रह्मविष्णुरुद्राद्यास्तथाख्या देहिनामिमाः । आख्या यथास्मदादीनां पुण्यकीर्त्यादिरुच्यते

ကိုယ်ခန္ဓာရှိသော သတ္တဝါတို့ကို ‘ဗြဟ္မာ’ ‘ဗိဿဏု’ ‘ရုဒ္ဒရ’ စသည့် အမည်များဖြင့် ခေါ်သကဲ့သို့၊ ကျွန်ုပ်တို့ကဲ့သို့သော လူများအတွက်လည်း ‘ပုဏ္ယကီရတိ’ စသည့် အမည်များကို လူသုံးစကား၌ ခေါ်ဝေါ်ကြသည်။

Verse 86

देहो यथा स्मदादीनां स्वकालेन विलीयते । ब्रह्मादि मशकांतानां स्वकालाल्लीयते तथा

ကျွန်ုပ်တို့ကဲ့သို့သော လူတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာသည် မိမိအချိန်ရောက်သော် ပျက်စီးသကဲ့သို့၊ ဗြဟ္မာမှ ခြင်အထိ အားလုံး၏ ကိုယ်ခန္ဓာလည်း မိမိအချိန်ရောက်သော် လျော့လျားပျောက်ကွယ်သည်။

Verse 87

विचार्यमाणे देहेस्मिन्नकिंचिदधिकं क्वचित् । आहारो मैथुनं निद्रा भयं सर्वत्र यत्समम्

ဤကိုယ်ခန္ဓာကို စိစစ်စဉ်းစားလျှင် မည်သည့်နေရာတွင်မျှ ထူးမြတ်သည့်အရာ မတွေ့ရ; အစာစားခြင်း၊ မိတ်ထွေဖြစ်ခြင်း၊ အိပ်ခြင်းနှင့် ကြောက်ရွံ့ခြင်းတို့သည် သတ္တဝါအားလုံးတွင် တူညီသည်။

Verse 88

निजाहारपरीमाणं प्राप्य सर्वोपि देहभृत् । सदृशीमेव संतृप्तिं प्राप्नुयान्नाधिकेतराम्

ကိုယ်ရှိသတ္တဝါတိုင်းသည် မိမိနှင့်သင့်တော်သော အစာပမာဏကို ရရှိသော် ထိုပမာဏနှင့်အညီသာ စိတ်ကျေနပ်မှုကို ရရှိသည်—ပိုလွန်ခြင်းမရှိ၊ မသင့်တော်ခြင်းလည်းမရှိ။

Verse 89

यथा वितृषिताः स्याम पीत्वा पेयं मुदा वयम् । तृषितास्तु तथान्येपि न विशेषोल्पकोधिकः

ကျွန်ုပ်တို့သည် ပျော်ရွှင်စွာ သောက်ရည်ကို သောက်ပြီး ရေငတ်ခြင်းမှ လွတ်ကင်းသကဲ့သို့၊ ရေငတ်သူ အခြားသူများလည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်သည်။ ဤအရာ၌ ထူးခြားကွာခြားမှု မရှိ—နည်းလည်းမဟုတ်၊ များလည်းမဟုတ်။

Verse 90

संतु नार्यः सहस्राणि रूपलावण्यभूमयः । परं निधुवने काले ह्येकैवेहोपयुज्यते

အလှအပနှင့် ဆွဲဆောင်မှု ပြည့်ဝသော မိန်းမများ ထောင်ပေါင်းများစွာ ရှိစေကာမူ၊ ချစ်ကြည်ပေါင်းစည်းရာ အချိန်တွင် ဤနေရာ၌ အမှန်တကယ် ပါဝင်အသုံးချရသူမှာ တစ်ယောက်တည်းသာ ဖြစ်သည်။

Verse 91

अश्वाः परः शताः संतु संत्वनेकेप्यनेकषाः । अधिरोहे तथाप्येको न द्वितीयस्तथात्मनः

မြင်းများ ရာကျော် ရှိစေကာမူ—အမျိုးမျိုး အများအပြားပင်—စီးနင်းရန်မှာ တစ်ကောင်တည်းကိုသာ အသုံးပြုသည်။ တစ်ချိန်တည်းတွင် ဒုတိယကောင် မရှိ။

Verse 92

पर्यंकशायिनां स्वापे सुखं यदुपपद्यते । तदेव सौख्यं निद्रायामिह भूशायिनामपि

ခုံတင်ပေါ် လဲအိပ်သူတို့၏ အိပ်စက်ခြင်း၌ ဖြစ်ပေါ်သော သုခသည်၊ ဤနေရာ၌ မြေပြင်ပေါ် လဲအိပ်သူတို့၏ အိပ်စက်ခြင်း၌လည်း ထိုသုခတူညီပင် ဖြစ်သည်။

Verse 93

यथैव मरणाद्भीतिरस्मदादि वपुष्मताम् । ब्रह्मादिकीटकांतानां तथा मरणतो भयम्

ကျွန်ုပ်တို့ကဲ့သို့ ကိုယ်ခန္ဓာရှိသော သတ္တဝါတို့တွင် သေခြင်းကို ကြောက်ရွံ့မှုရှိသကဲ့သို့၊ ဗြဟ္မာမှ စ၍ အငယ်ဆုံး ပိုးမွှားအထိ အားလုံးတွင်လည်း သေခြင်းကို ကြောက်ရွံ့မှုရှိသည်။

Verse 94

सर्वेतनुभृतस्तुल्या यदि बुद्ध्या विचार्यते । इदं निश्चित्य केनापि नो हिंस्यः कोपि कुत्रचित्

ပညာဖြင့် စိစစ်စဉ်းစားလျှင် ကိုယ်ခန္ဓာရှိသော သတ္တဝါအားလုံး တူညီကြသည်။ ဤအချက်ကို သေချာသိပြီးနောက် မည်သူမျှ မည်သည့်နေရာတွင်မဆို သတ္တဝါတစ်ပါးကို မထိခိုက်စေသင့်။

Verse 95

धर्मो जीवदया तुल्यो न क्वापि जगतीतले । तस्मात्सर्वप्रयत्नेन कार्या जीवदया नृभिः

ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် သတ္တဝါတို့အပေါ် ကရုဏာမေတ္တာနှင့်တူသော ဓမ္မ မရှိ။ ထို့ကြောင့် လူတို့သည် အားလုံးသောကြိုးပမ်းမှုဖြင့် ဇီဝဒယာ—အသက်ရှိသတ္တဝါတို့ကို မေတ္တာထားခြင်း—ကို ကျင့်သင့်သည်။

Verse 96

एकस्मिन्रक्षिते जीवे त्रैलोक्यं रक्षितं भवेत् । घातिते घातितं तद्वत्तस्माद्रक्षेन्न घातयेत्

အသက်တစ်ပါးကို ကာကွယ်နိုင်လျှင် သုံးလောကကို ကာကွယ်သကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ အသက်တစ်ပါးကို သတ်လျှင်လည်း သုံးလောကကို သတ်သကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် ကာကွယ်ရမည်၊ သတ်ဖြတ်စေမည်မဟုတ်။

Verse 97

अहिंसा परमो धर्म इहोक्तः पूर्वसूरिभिः । तस्मान्न हिंसा कर्तव्या नरैर्नरकभीरुभिः

အဟိံသာ—အကြမ်းမဖက်ခြင်း—သည် အမြင့်ဆုံး ဓမ္မဖြစ်ကြောင်း ယခင်က ရှင်ရသီတို့က ဤနေရာ၌ ကြေညာခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် နရကကို ကြောက်ရွံ့သော လူတို့သည် အကြမ်းဖက်မှုကို မပြုလုပ်သင့်။

Verse 98

न हिंसा सदृशं पापं त्रैलोक्ये सचराचरे । हिंसको नरकं गच्छेत्स्वर्गं गच्छेदहिंसकः

လောကသုံးပါး၌—လှုပ်ရှားသတ္တဝါနှင့် မလှုပ်ရှားသတ္တဝါ အားလုံးအကြား—ဟിംသာကဲ့သို့သော အပြစ်မရှိ။ ဟിംသာပြုသူသည် နရကသို့ သွား၏; အဟിംသာပြုသူသည် သုဝဏ္ဏဘုံ(ကောင်းကင်)သို့ ရောက်၏။

Verse 99

संति दानान्यनेकानि किं तैस्तुच्छ फलप्रदैः । अभीति दानसदृशं परमेकमपीह न

ဒါနအမျိုးမျိုးရှိသော်လည်း အကျိုးသေးငယ်သော ဒါနတို့သည် အဘယ်အကျိုးရှိနည်း? ဤလောက၌ အဘယ-ဒါန (ကြောက်ရွံ့မှုကင်းစေသော ဒါန) နှင့်တူသော အမြင့်ဆုံးဒါန တစ်ခုတောင် မရှိ။

Verse 100

इह चत्वारि दानानि प्रोक्तानि परमर्षिभिः । विचार्य नानाशास्त्राणि शर्मणेत्र परत्र च

ဤနေရာ၌ အမြင့်မြတ်သော ရှင်ရသီတို့သည် သာသနာကျမ်းများစွာကို စိစစ်စဉ်းစားပြီး၊ ဤလောကနှင့် ပရလောက နှစ်ပါးလုံး၌ ချမ်းသာကောင်းကျိုးပေးသော ဒါန လေးမျိုးကို ကြေညာခဲ့သည်။

Verse 110

वृक्षांश्छित्त्वा पशून्हत्वा कृत्वा रुधिरकर्दमम । दग्ध्वा वह्नौ तिलाज्यादि चित्रं स्वर्गोऽभिलप्यते

သစ်ပင်များကို ခုတ်လှဲ၍ တိရစ္ဆာန်များကို သတ်ကာ သွေးကန့်ကွက်အညစ်အကြေးဖြစ်စေပြီး—ထို့နောက် မီးထဲ၌ နှမ်း၊ ဂျီ(ghṛta) စသည်တို့ကို မီးရှို့ကာ—လူတို့သည် ထူးဆန်းစွာ ‘ကောင်းကင်ဘုံ’ ကိုပင် ရည်မှန်းချက်ဟု ပြောကြသည်။

Verse 120

मुधा जातिविकल्पोयं लोकेषु परिकल्प्यते । मानुष्ये सति सामान्ये कोधमः कोथ चोत्तमः

လောကများ၌ “ဇာတိခွဲခြားမှု” ဟူသော အယူအဆသည် အလဟသ စိတ်ကူးကပ်ကပ်ဖြင့် တည်ဆောက်ထားခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ လူသားဖြစ်ခြင်းသည် အားလုံးတွင် တူညီနေသော်၊ မည်သူက နိမ့်သနည်း၊ မည်သူက မြင့်သနည်း?

Verse 130

वंध्यानां चापि वंध्यात्वं सा परिव्राजिकाहरत् । तैस्तैश्च कार्मणोपायैरसौ भाग्यवतीः स्त्रियः

လှည့်လည်သီလရှင်မသည် မီးမဖွားနိုင်သော မိန်းမတို့၏ မီးမဖွားနိုင်မှုကိုပါ ဖယ်ရှားပေး၏။ ကာမဏိက အလျှို့ဝှက်နည်းလမ်းမျိုးစုံဖြင့် မိန်းမတို့ကို ကံကောင်းသူများကဲ့သို့ ဖြစ်စေ하였다။

Verse 140

विलोक्य तं समायातं दूरादुत्कंठितो नृपः । मेने भवेद्गुरुरयं युक्तो मदुपदेशने

အဝေးမှ သူရောက်လာသည်ကို မြင်သော်၊ မျှော်လင့်စိတ်ပြင်းထန်နေသော မင်းသည် “ဤသူသည် ငါ့ကို ဥပဒေသ ပေးရန် သင့်တော်သော ဂုရု ဖြစ်မည်” ဟု တွေး하였다။

Verse 150

अधुना गुरुरेधित्वं मम भाग्योदयागतः । राज्यं तु प्रकरोम्येवं न्यक्कृतांतकसाध्वसम्

ယခု ငါ၏ ကံကောင်းခြင်း တက်မြောက်လာသဖြင့် ဂုရု၏ မဟာဂုဏ်တော်သည် ငါ့ဘဝသို့ ရောက်လာပြီ။ ထို့ကြောင့် ယမ (သေခြင်း) ကို ကြောက်ရွံ့မှုကို နှိမ်နင်းကာ ငါသည် နိုင်ငံကို ဤသို့ အုပ်ချုပ်မည်။

Verse 160

विरिंचिं सारथिं कृत्वा कृत्वा विष्णुं च पत्त्रिणम् । रथचक्रे पुष्पवंतौ प्रतोदं प्रणवात्मकम्

ဝိရိဉ္စိ (ဗြဟ္မာ) ကို ရထားမောင်း (သာရഥိ) အဖြစ်ထား၍၊ ဗိဿဏုကို ငှက်-အလံ/ဝါဟန အဖြစ်ထား၏။ ရထားဘီးတို့သည် ပန်းများဖြင့် ပြည့်နှက်၍၊ ပရတိုးဒ (မောင်းနှင်တံ/အင်ကွတ်) ကို ပရဏဝ (အိုမ်) သဘောတရားဖြင့် ဖွဲ့ထားသည်…

Verse 170

इदानीं दिश मे तात कर्मनिर्मूलनक्षमम् । उपायं त्वमुपायज्ञ येन निर्वृतिमाप्नुयाम्

ယခု ချစ်ခင်ရသော အဖေ၊ ကမ္မကို အမြစ်မှ ဖြုတ်ချနိုင်သော နည်းလမ်းကို ကျွန်ုပ်အား ပြပါ။ အဖေသည် ဥပာယာကို ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်သဖြင့် ထိုနည်းဖြင့် ကျွန်ုပ်သည် နိဗ္ဗြတိ၊ ငြိမ်းချမ်းမှုနှင့် မုက္ခတိကို ရရှိပါစေ။

Verse 180

संख्यास्ति यावती देहे देहिनो रोमसंभवा । तावतोप्यपराधा वै यांति लिंग प्रतिष्ठया

သက်ရှိ၏ ကိုယ်ခန္ဓာပေါ်တွင် ပေါက်လာသော ဆံပင်အမွှေး အရေအတွက် မည်မျှရှိသနည်း၊ ထိုမျှပင် အပြစ်အနာဂတ်တို့သည် ရှိဝလင်္ဂကို ပရတိဋ္ဌာနာ (တည်ထောင်) ခြင်းဖြင့် အမှန်တကယ် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

Verse 190

अहो उदर्क एतस्य न कैश्चित्प्रतिपद्यते । अस्माकमपि यद्दूरमदवीयस्तदस्य यत्

အို—ဤအရာ၏ နောက်ဆုံးအကျိုးဆက်ကို မည်သူမျှ အမှန်တကယ် မသိမြင်နိုင်။ ကျွန်ုပ်တို့အတွက် ဝေးသည်ဟု ထင်ရသည့်အရာပင်၊ ၎င်းအတွက်တော့ ထိုထက်ပို၍ ဝေးလှ၏။

Verse 200

विलोक्य काशीं परितो मायाद्विजवपुर्हरिः । भूयोभूयो विचार्यापि किमत्रातीव पावनम्

ဟရီသည် မာယာဖြင့် ဗြာဟ္မဏ၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို ဆောင်ယူကာ ကာသီကို အနှံ့အပြား ကြည့်ရှု하였다။ ထပ်ခါထပ်ခါ စဉ်းစားပြီး “ဤနေရာ၌ အလွန်အမင်း သန့်စင်ပေးသော အရာသည် မည်သည်နည်း” ဟု အံ့ဩမေးမြန်း၏။

Verse 210

अभिषिच्य महाबुद्धिः पौराञ्जानपदानपि । प्रसादीकृत्य पुण्यात्मा पुनः काशीमगान्नृपः

ဉာဏ်ကြီးမားသော မင်းသည် အဘိသေက (သန့်စင်တင်မြှောက်) ပူဇော်ပွဲကို ပြုလုပ်ပြီး မြို့သူမြို့သားနှင့် ကျေးလက်ပြည်သူတို့၏ စိတ်ကိုလည်း ကြည်နူးစေ하였다။ ထိုပုဏ္ဏာတ္မာ မင်းသည် ထပ်မံ၍ ကာသီသို့ သွား၏။

Verse 220

दिव्यैर्दुकूलनेपथ्यैरलंचक्रे मुदान्वितैः । त्रिनेत्रीकृतसद्भाल श्यामीकृतशिरोधरम्

ကောင်းကင်ဘုံဆန်သော အဝတ်အစားနှင့် အလှဆင်ပစ္စည်းများဖြင့် ပျော်ရွှင်စွာ သူ့ကို တန်ဆာဆင်ပေး하였다။ လှပသော နဖူးပေါ်တွင် တြိနేత్ర အမှတ်တံဆိပ်ကို တင်၍ ခေါင်းပေါ်ဆံပင်ကို အနက်ရောင်ဖြစ်စေ하였다။

Verse 229

अस्याख्यानस्य पठनाद्विष्णोरिव मनोरथाः । संपूर्णतां गमिष्यंति शंभोश्चिंतितकारिणः

ဤသန့်ရှင်းသောအကြောင်းအရာကို ဖတ်ရွတ်ပါက ဗိဿဏု၏ကရုဏာကဲ့သို့ ဆန္ဒများ ပြည့်စုံလာမည်၊ အကြောင်းမှာ ရှမ္ဘုသည် စိတ်တွင်ကြံစည်သမျှကို ပြီးမြောက်စေသူဖြစ်သည်။