Adhyaya 33

Verse 1

राज्ञ्युवाच । अवधेहि धरानाथ कथयामि यथातथम् । व्रतस्यास्य विधानं च फलं चाभीष्टदेवताम्

မိဖုရားက ဆိုသည်– “အို မြေပြင်၏ အရှင်၊ နားထောင်ပါ; အမှန်အတိုင်း ငါပြောမည်။ ဤဝရတ၏ စည်းကမ်းနည်းလမ်းနှင့် ၎င်း၏ အကျိုးफलကိုလည်း၊ မိမိလိုလားသော အိဋ္ဌဒေဝတာသို့ ဦးတည်စေသောအရာကိုလည်း ပြောမည်။”

Verse 2

पुरा पुरः श्रीदपत्न्याः श्रीमुख्या ब्रह्मसूनुना । नारदेन सुतार्थिन्या व्रतमेतदुदीरितम्

ရှေးကာလ၌ ဗြဟ္မာ၏သား နာရဒ မုနိက၊ သားတော်၏ ကောင်းချီးကို ဆန္ဒပြုသော သရီ(ဝိෂ္ဏု)၏ အမြတ်ဆုံး မဟာမိဖုရား သရီမုခယာအား ဤဝရတကို ဟောကြားသင်ပြ하였다။

Verse 3

चीर्णं चाथ तया देव्या पुत्रोभून्नलकूबरः । अन्याभिरपि बह्वीभिः पुत्राः प्राप्ता व्रतादितः

ထိုဒေဝီမယ်တော်က ဤဝရတကို ကျင့်သုံးပြီးနောက် သားတော် နလကူဗရ ဟူ၍ မွေးဖွားလာ하였다။ ထို့အတူ အခြားအမျိုးသမီးများစွာလည်း ဤဝရတကြောင့် သားတော်များကို ရရှိ하였다။

Verse 4

विधिनाप्यत्र संपूज्या गौरी सर्वविधानवित् । स्तनंधयेन सहिता धयता स्तनमुन्मुखम्

ဤနေရာ၌ အခမ်းအနားအကုန်ကို သိမြင်သော ဂေါရီဒေဝီကို စည်းကမ်းတကျ ပူဇော်ရမည်။ နို့စို့နေသော ကလေးနှင့်အတူ ပုံဖော်၍ ကလေးသည် နို့အုံသို့ မျက်နှာကို မြှောက်ကာ စို့နေသကဲ့သို့ ဖြစ်ရမည်။

Verse 5

मार्गशीर्ष तृतीयायां शुक्लायां कलशोपरि । ताम्रपात्रं निधायैकं तंडुलैः परिपूरितम्

မာရ္ဂရှီရ္ෂ လ၏ သုက္လပက္ခ တတိယတိထီနေ့တွင် ကလသ (kalaśa) အပေါ်၌ ကြေးအိုးတစ်လုံးကို တင်၍ ဆန်စေ့များဖြင့် ပြည့်စုံအောင် ဖြည့်ရမည်။

Verse 6

अविच्छिन्नं नवीनं च रजनीरागरंजितम् । वासः पात्रोपरि न्यस्य सूक्ष्मात्सूक्ष्मतरं परम्

အိုးပေါ်၌ အသစ်စက်စက်၊ မပြတ်မကွဲသော အဝတ်ကို တင်ရမည်။ ထိုအဝတ်ကို နနွင်းရောင်နှင့် အနီရောင်ဖြင့် ဆေးဆိုးထားပြီး အလွန်ပါးလွှာ၊ အလွန်နူးညံ့၍ အမြတ်ဆုံး အမျိုးအစားဖြစ်ရမည်။

Verse 7

तस्योपरि शुभं पद्मं रविरश्मिविकासितम् । तत्कर्णिकाया उपरि चतुःस्वर्णविनिर्मितम्

ထိုအပေါ်တွင် နေရောင်ခြည်ကြောင့် ပွင့်လန်းသကဲ့သို့ မင်္ဂလာရှိသော ကြာပန်းကို တင်ထားရမည်။ ထိုကြာပန်း၏ အလယ်ခေါင်းပေါ်တွင် ရွှေအမျိုးလေးမျိုးဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော အလှဆင်ပစ္စည်းကို တင်ထားရမည်။

Verse 8

विधिं संपूजयेद्भक्त्या रत्नपट्टाबंरादिभिः । पुष्पैर्नानाविधै रम्यैः फलैर्नारंगमुख्यकैः

ယုံကြည်သဒ္ဓာဖြင့် နည်းလမ်းတကျ ပူဇော်ရမည်—ရတနာတပ်ဆင်အလှဆင်ပစ္စည်းများ၊ ပိုးအဝတ်အစားတို့နှင့်တကွ; ထို့ပြင် လှပသော ပန်းမျိုးစုံနှင့် သစ်သီးမျိုးစုံဖြင့်၊ အထူးသဖြင့် လိမ္မော်သီးကို အဓိကအနုမောဒနာအဖြစ် တင်ပူဇော်ရမည်။

Verse 9

सुगंधैश्चंदनाद्यैश्च कर्पूर मृगनाभिभिः । परमान्नादि नैवेद्यैः पक्वान्नैर्बहुभंगिभिः

စန္ဒနာစသည့် အနံ့သာပစ္စည်းများ၊ ကမ္ဖော်နှင့် မုစ်ကတို့ဖြင့်လည်း ပူဇော်မှုကို ဂုဏ်ပြုရမည်။ ထို့ပြင် အထူးကောင်းမွန်သော နైవေဒျ—နို့ဆန်ချို (ခီရ) စသည်—နှင့် အမျိုးမျိုးသော ချက်ပြီးဟင်းလျာများကို ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 10

धूपैरगुरुमुख्यैश्च रम्ये कुसुममंडपे । रात्रौ जागरणं कार्यं विनिंद्रैः परमोत्सवैः

အဂုရု (အလောဝုဒ်) ကို အဓိကထားသော မီးခိုးအနံ့သာဖြင့်၊ လှပသော ပန်းမဏ္ဍပ်အတွင်း၊ ညအခါ အိပ်မပျော်ဘဲ ဂါရဏ (ညလုံးပေါက် စောင့်နိုးပူဇော်ခြင်း) ကို ပြုလုပ်ရမည်၊ အထူးမြတ်သော ပွဲတော်များဖြင့် ဆင်နွှဲရမည်။

Verse 11

हस्तमात्रमिते कुंडे जातवेदस इत्यृचा । घृतेन मधुनाप्लुत्य जुहुयान्मंत्रविद्द्विजः

လက်တစ်လက်အရွယ်သာရှိသော မီးကွန်ဒ်တွင် “ဇာတဝေဒသ…” ဟုအစပြုသော ရိဂ္ဝေဒ ရစ်ချာကို ရွတ်ဆိုကာ မန္တရသိသော ဗြာဟ္မဏသည် ဂျီ (ghṛta) နှင့် ပျားရည်ဖြင့် စိုစွတ်အောင်လုပ်၍ အာဟုတိများကို ပူဇော်လှူဒါန်းရမည်။

Verse 12

सहस्रकमलानां च स्मेराणां स्वयमेव हि । नवप्रसूतां कपिलां सुशीलां च पयस्विनीम्

သူသည် မိမိစိတ်အလိုအလျောက်ပင် လတ်ဆတ်၍ နှစ်သက်ဖွယ် ကြာပန်းတစ်ထောင်နှင့်အတူ၊ မကြာသေးမီက မွေးပြီးသော ကပီလာ (အညိုနု) နွားမ—သဘောနူးညံ့၊ အကျင့်သိက္ခာကောင်း၊ နို့ပေါများ—ကို ပူဇော်လှူဒါန်းရမည်။

Verse 13

दद्यादाचार्यवर्याय सालंकारां सलक्षणाम् । उपोष्य दंपती भक्त्या नवांबरविभूषितौ

အစာရှောင်ပြီးနောက်၊ ဘက်တိဖြင့် လင်မယားနှစ်ဦးသည် အဝတ်သစ်များဝတ်ဆင်၍ တင့်တယ်စွာ စင်ကြယ်ကာ၊ အလှဆင်ထားပြီး မင်္ဂလာလက္ခဏာပြည့်စုံသော နွားမကို အထူးမြတ်သော အာစာရျထံ ဆက်ကပ်လှူဒါန်းရမည်။

Verse 14

प्रातःस्नात्वा चतुर्थ्यां च संपूज्याचार्यमादृतः । वस्त्रैराभरणैर्माल्यैर्दक्षिणाभिर्मुदान्वितौ

စတုရ္ထီနေ့တွင် မနက်အရုဏ်တက်စဉ် ရေချိုးပြီးနောက်၊ အာစာရျကို လေးစားစွာ ပူဇော်ကန်တော့ရမည်။ ပျော်ရွှင်သောစိတ်ဖြင့် အဝတ်အစား၊ အလှဆင်ပစ္စည်း၊ ပန်းကုံးများနှင့် ဒက္ခိဏာ (လှူဒါန်းငွေ) ဖြင့် ဂုဏ်ပြုရမည်။

Verse 15

सोपस्करां च तां मृर्तिमाचार्याय निवेदयेत् । समुच्चरन्निमं मंत्रं व्रतकृन्मिथुनं मुदा

ဝရတကို ထိန်းသိမ်းကျင့်သုံးသော လင်မယားနှစ်ဦးသည် ပျော်ရွှင်စွာ၊ လိုအပ်သော ပစ္စည်းအပြည့်အစုံပါသော မူရတိ (ရုပ်တု) ကို အာစာရျထံ ဆက်ကပ်တင်ပြရမည်။ ထိုအခါ ဤမန္တရကို အသံထွက်၍ ရွတ်ဆိုရမည်။

Verse 16

नमो विश्वविधानज्ञे विधे विविधकारिणि । सुतं वंशकरं देहि तुष्टामुष्माद्व्रताच्छुभात्

ကမ္ဘာလောက၏ စီမံကိန်းကို သိမြင်တော်မူသော အရှင်ထံ နမောတော်တင်ပါ၏။ အို ဝိဓာတာ၊ အို အမျိုးမျိုးသော ကိစ္စများကို ဆောင်ရွက်တော်မူသော အရှင်! ဤကျွန်ုပ်တို့၏ မင်္ဂလာဝရတကြောင့် ပျော်ရွှင်နှစ်သက်တော်မူ၍ မျိုးဆက်ကို ဆက်လက်တည်တံ့စေမည့် သားတော်တစ်ပါးကို ပေးသနားတော်မူပါ။

Verse 17

सहसं भोजयित्वाथ द्विजानां भक्तिपूर्वकम् । भुक्तशेषेण चान्नेन कुर्याद्वै पारणं ततः

ထို့နောက် ဘက္တိဖြင့် ဒွိဇ (ဗြာဟ္မဏ) များကို အစာကျွေးပြီး၊ ကျွေးပြီးကျန်သော ထမင်းအစာဖြင့် ထိုဝ്രတ၏ အဆုံးသတ်ပာရဏာကို ထို့နောက် ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 18

इत्थमेतद्व्रतं राजंश्चिकीर्षामि त्वया सह । कुरु चैतत्प्रियं मह्यमभीष्टफललब्धये

“အရှင်မင်းကြီး၊ ဤသို့ပင် ဤဝ്രတဖြစ်သည်။ ကျွန်မသည် အရှင်နှင့်အတူ ပြုလုပ်လိုပါသည်။ ကျွန်မကို ချစ်ခင်သဖြင့် ဤအမှုကို ပြုပါ၊ အလိုရှိသော အကျိုးဖလ ရရှိစေရန်” ဟုဆို၏။

Verse 19

इति भूपालवर्येण श्रुत्वा संहृष्टचेतसा । मुनेव तं समाचीर्णं सांतर्वत्नी बभूव ह

ဤသို့ကြားသော် အထူးမြတ်သော မင်းကြီး၏ စိတ်သည် ဝမ်းမြောက်လှ၏။ မုနိ၏ ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း တိတိကျကျ ပြုလုပ်စေရာ မိဖုရားသည် အမှန်တကယ် ကိုယ်ဝန်ရှိလာ၏။

Verse 20

तयाथ प्रार्थिता गौरी गर्भिण्या भक्तितोषिता । पुत्रं देहि महामाये साक्षाद्विष्ण्वंशसंभवम्

ထို့နောက် ကိုယ်ဝန်ရှိသော မိန်းမသည် ဘက္တိဖြင့် ဂေါရီကို ဆုတောင်းလေ၏။ ဘက္တိကြောင့် ပျော်ရွှင်တော်မူသော ဒေဝီအား “အို မဟာမာယာ၊ ဗိဿဏုဝంశမှ တိုက်ရိုက် ပေါ်ပေါက်သော သားတော်တစ်ပါးကို ကျွန်မအား ပေးသနားပါ” ဟု တောင်းလျှောက်၏။

Verse 21

जातमात्रो व्रजेत्स्वर्गं पुनगयाति चात्र वै । भक्तः सदाशिवेऽत्यर्थं प्रसिद्धः सर्वभूतले

မွေးဖွားချိန်မှစ၍ သူသည် ကောင်းကင်ဘုံသို့ သွားမည်၊ ထို့နောက် ဤလောကသို့ ပြန်လာမည်။ သူသည် စဒါရှီဝကို အလွန်အမင်း ဘက္တိပြုသူဖြစ်၍ မြေပြင်တစ်လွှား နာမည်ကြီးလိမ့်မည်။

Verse 22

विनैव स्तन्यपानेन षोडशाब्दाकृतिः क्षणात् । एवंभूतः सुतो गौरि यथा मे स्यात्तथाकुरु

မိခင်နို့မသောက်ရသေးဘဲပင် ခဏတစ်ခဏအတွင်း အသက်ဆယ့်ခြောက်နှစ်ရွယ် လူငယ်ရုပ်သဏ္ဍာန်ကို ယူဆောင်စေပါ။ အို ဂေါရီမယ်တော်၊ ထိုသို့သော သားတော်ကို ကျွန်ုပ်ရရှိစေပါ—ထိုအတိုင်း ပြုတော်မူပါ။

Verse 23

मृडान्यापि तथेत्युक्ता राज्ञी भक्त्यातितुष्टया । अथ कालेन तनयं मूलर्क्षे साप्यजीजनत्

မိဖုရား၏ ဘက္တိကြောင့် အလွန်ပင်နှစ်သက်တော်မူသော မృဍာနီ (ပါဝတီ) က “ထိုသို့ဖြစ်စေ—တထာස්တု” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ထို့နောက် အချိန်တန်သော် မိဖုရားသည် မူလာ နက္ခတ်အောက်တွင် သားတော်တစ်ပါးကို မွေးဖွား하였다။

Verse 24

हितैरमात्यैरथ सा विज्ञप्तारिष्टसंस्थिता । देवि राजार्थिनी चेत्त्वं त्यज दुष्टर्क्षजं सुतम्

ထို့နောက် အကျိုးလိုလားသော အမတ်များက မကောင်းသင်္ကာဖြင့် စိတ်ကျပ်နေသော မိဖုရားထံ တင်ပြကြသည်—“ဒေဝီမယ်တော်၊ မင်းနှင့် နိုင်ငံ၏ အကျိုးချမ်းသာကို လိုလားပါက ဤအမင်္ဂလာ နက္ခတ်အောက်၌ မွေးသော သားတော်ကို စွန့်ပစ်တော်မူပါ” ဟု။

Verse 25

सा मंत्रिवाक्यमाकर्ण्य केवलं पतिदेवता । अत्याक्षीत्तं तथा प्राप्तं तनयं नयकोविदा

အမတ်တို့၏စကားကို ကြားသော်လည်း၊ မိဖုရားသည် မိမိ၏ တစ်ပါးတည်းသော ဘုရားဟူသည်မှာ ခင်ပွန်းတော်သာဖြစ်၏။ ထိုအကြံကို ပယ်ချပြီး၊ အကျင့်အကြံဉာဏ်၌ ကျွမ်းကျင်သဖြင့် ထိုသို့ရောက်လာသော သားတော်ကို လက်ခံကာ ထိန်းသိမ်းထား하였다။

Verse 26

धात्रेयिकां समाकार्य प्राहेदं सा नृपांगना । पंचमुद्रे महापीठे विकटा नाम मातृका

နို့ထိန်းမကို ခေါ်ယူပြီး နန်းတော်မိဖုရားက ဤသို့ မိန့်သည်—“ပဉ္စမုဒြာ၌၊ မဟာပီဋ္ဌ သန့်ရှင်းရာပလ္လင်ပေါ်တွင် ‘ဝိကဋာ’ ဟူသော မာတೃကာ မယ်တော်ရှိသည်” ဟု။

Verse 27

तदग्रे स्थापयित्वामुं बालं धात्रेयिके वद । गौर्यादत्तः शिशुरसौ तवाग्रे विनिवेदितः

သူမ၏ရှေ့တွင် ဤကလေးကိုထား၍၊ အို နို့မိခင်၊ ဤသို့ဆိုလော့— ‘ဂေါရီမယ်တော်က ပေးသနားသော ဤကလေးငယ်ကို သင့်ရှေ့တွင် အပ်နှံ၍ ဆက်ကပ်တင်ပြထားသည်’။

Verse 28

राज्ञ्या पत्युः प्रियेषिण्या मंत्रिविज्ञप्तिनुन्नया । सापि राज्ञ्युदितं श्रुत्वा शिशुं लास्य शशिप्रभम्

ဝန်ကြီးတို့၏ လျှောက်တင်ချက်ကြောင့် လှုံ့ဆော်ခံရ၍၊ မိမိခင်ပွန်းနှစ်သက်ရာကို ရှာလိုသော မိဖုရားက မိန့်တော်မူ၏။ မိဖုရား၏ စကားကို ကြားသော် နို့မိခင်သည် လမင်းကဲ့သို့ တောက်ပသော ကလေးငယ်ကို ချီယူလိုက်သည်။

Verse 29

विकटायाः पुरः स्थाप्य गृहं धात्रेयिका गता । अथ सा विकटा देवी समाहूय च योगिनीः

ကလေးကို ဝိကဋာ၏ ရှေ့တွင် ထားပြီးနောက် နို့မိခင်သည် အိမ်သို့ ပြန်သွား၏။ ထို့နောက် ဒေဝီ ဝိကဋာ သည် ယောဂိနီတို့ကို ခေါ်ယူလေ၏။

Verse 30

उवाच नयत क्षिप्रं शिशुं मातृगणाग्रतः । तासामाज्ञां च कुरुत रक्षतामुं प्रयत्नतः

သူမက မိန့်တော်မူသည်— ‘အမြန်ဆုံး ဤကလေးကို မာတೃဂဏ (မိခင်တော်များ) ၏ ရှေ့သို့ ခေါ်သွားကြ။ သူတို့၏ အမိန့်ကို လိုက်နာကြ၍ ဤကလေးကို အစွမ်းကုန် ကြိုးစားကာ ကာကွယ်ကြ’။

Verse 31

योगिन्यो विकटावाक्यात्खेचर्यस्ताः क्षणेन तम् । निन्युर्गगनमार्गेण ब्राह्म्याद्या यत्र मातरः

ဝိကဋာ၏ မိန့်တော်မူချက်အတိုင်း၊ ကောင်းကင်၌ သွားလာနိုင်သော ယောဂိနီတို့သည် ခဏချင်းပင် သူ့ကို ကောင်းကင်လမ်းဖြင့် သယ်ဆောင်ကာ ဘြာဟ္မီ အစရှိသော မိခင်တော်များ တည်ရှိရာသို့ ရောက်စေ하였다။

Verse 32

प्रणम्य योगिनीवृंदं तं शिशुं सूर्यवर्चसम् । पुरो निधाय मातॄणां प्रोवाच विकटोदितम्

ယောဂိနီတို့၏ဝိုင်းကို ဦးညွှတ်ပူဇော်ပြီးနောက်၊ ဝိကဋသည် နေရောင်ကဲ့သို့ တောက်ပသော ကလေးကို မာတೃများ၏ရှေ့၌ ထားကာ သင့်လျော်သောစကားကို ဆို하였다။

Verse 33

ब्रह्माणी वैष्णवी रौद्री वाराही नारसिंहिका । कौमारी चापि माहेंद्री चामुंडा चैव चंडिका

ဗြဟ္မာဏီ၊ ဝိෂ္ဏဝီ၊ ရော်ဒြီ၊ ဝါရာဟီ၊ နာရသിംဟိကာ၊ ထို့ပြင် ကೌမာရီ၊ မာဟိန္ဒြီ၊ ချာမုဏ္ဍာ နှင့် ချဏ္ဍိကာ—ဤတို့သည် မာတೃများ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 34

दृष्ट्वा तं बालकं रम्यं विकटाप्रेषितं ततः । पप्रच्छुर्युगपड्डिंभं कस्ते तातः प्रसूश्च कः

ဝိကဋက ပို့လာသော လှပသော ကလေးကို မြင်ကြသော်၊ သူတို့သည် တပြိုင်နက်တည်း မေးကြသည်— “ချစ်သား၊ သင်၏ အဖေသည် မည်သူနည်း၊ သင်၏ အမေသည် မည်သူနည်း” ဟု။

Verse 35

मातृभिश्चेति पुष्टः स यदा किंचिन्न वक्ति च । तदा तद्योगिनीचक्रं प्राह मातृगणस्त्विति

မာတೃများက ပြုစုမွေးမြူထားသော်လည်း ထိုကလေးသည် မည်သည့်စကားမျှ မပြောသေးသဖြင့်၊ ယောဂိနီဝိုင်းက “ဤသူသည် မာတೃဂဏ၏ အဖွဲ့ဝင် ဖြစ်သည်” ဟု ကြေညာ하였다။

Verse 36

राज्ययोग्यो भवत्येष महालक्षणलक्षितः । पुनस्तत्रैव नेतव्यो योगिन्यस्त्वविलंबितम्

“ဤသူသည် မဟာမင်္ဂလာလက္ခဏာများဖြင့် ထင်ရှား၍ မင်းအဖြစ် ထိုက်တန်သူ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ယောဂိနီတို့၊ မနှောင့်နှေးဘဲ ထိုနေရာသို့ ပြန်လည်ခေါ်ဆောင်ကြလော့။”

Verse 37

पंचमुद्रा महादेवी तिष्ठते यत्र काम्यदा । यस्याः संसेवनान्नृणां निर्वाणश्रीरदूरतः

မဟာဒေဝီ ပဉ္စမုဒြာ သည် ဆန္ဒပြည့်ဝသော ကောင်းချီးများ ပေးအပ်၍ နေထိုင်ရာအရပ်၌၊ သူမအား ဘက်တိဖြင့် ဆည်းကပ်စေဝါပြုလျှင် လူတို့အတွက် မောက္ခ၏ ဂုဏ်ရောင်ခြည် မဝေးတော့ပဲ နီးကပ်လာသည်။

Verse 38

सर्वत्रशुभजन्मिन्यां काश्यां मुक्तिः पदेपदे । तथापि सविशेषं हि तत्पीठं सर्वसिद्धिकृत्

ကာသီမြို့၌—မင်္ဂလာကောင်းခြင်းသည် နေရာတိုင်း၌ ပေါ်ပေါက်ရာ—ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် မောက္ခ ရရှိနိုင်သည်။ သို့သော် ထိုအထူးပီဋ္ဌာသည် အလွန်ထူးကဲ၍ စိဒ္ဓိအားလုံးကို ပေးစွမ်းတတ်သည်။

Verse 39

तत्पीठसेवनादस्य षोडशाब्दाकृतेः शिशोः । सिद्धिर्भवित्री परमा विश्वेशानुग्रहात्परात्

ထိုမဟာပီဋ္ဌာကို ဆည်းကပ်စေဝါပြုခြင်းအားဖြင့် ဤကလေးသည်—အသက် ဆယ့်ခြောက်နှစ်သာရှိသော်လည်း—ဝိශ්ဝေရှ (မဟာဒေဝ) ၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး ကရုဏာတော်ကြောင့် အထွတ်အထိပ် စိဒ္ဓိကို ရရှိမည်။

Verse 40

एवं मातृगणाशीर्भिर्योगिनीभिः क्षणेन हि । प्रापितो मातृवाक्येन पंचमुद्रांकितं पुनः

ဤသို့ မာတೃဂဏ၏ အာရှီर्वာဒများနှင့် ယောဂိနီများ၏ အစွမ်းဖြင့်—ခဏတစ်ခဏအတွင်း—မာတೃတို့၏ မိန့်တော်အတိုင်း သူကို ပဉ္စမုဒြာ အမှတ်အသားရှိရာ နေရာသို့ ထပ်မံ ပို့ဆောင်ခဲ့သည်။

Verse 41

संप्राप्य तन्महापीठं स्वर्गलोकादिहागतः । आनंदकानने दिव्यं तताप विपुलं तपः

ထိုမဟာပီဋ္ဌာသို့ ရောက်ရှိပြီး—ကောင်းကင်လောက (သွဝဂ္ဂလောက) မှ ဤနေရာသို့ လာသူဖြစ်သော သူသည်—အာနန္ဒကာနန၌ ဒိဗ္ဗနှင့် များပြားလှသော တပဿာကို ကျင့်ဆောင်하였다။

Verse 42

तपसातीव तीव्रेण निश्चलेंद्रियचेतसः । तस्य राजकुमारस्य प्रसन्नोभूदुमाधवः

အလွန်ပြင်းထန်သော တပသျာဖြင့် အင်္ဒြိယနှင့် စိတ်ကို မလှုပ်မယှက် တည်ငြိမ်စွာ ထိန်းထား၍ ထိုမင်းသားသည် အုမာ၏အရှင် မဟာဒေဝ (ရှီဝ) ကို ပျော်ရွှင်နှစ်သက်စေ하였다။

Verse 43

आविर्बभूव पुरतो लिंगरूपेण शंकरः । प्रोवाच च प्रसन्नोस्मि वरं ब्रूहि नृपांगज

ရှင်ကရ (ရှီဝ) သည် လင်္ဂရုပ်ဖြင့် သူ့ရှေ့၌ ပေါ်ထွန်းလာပြီး “ငါ ပျော်နှစ်သက်ပြီ—အို မင်းသား၊ သင်လိုချင်သော အာနုဂ्रहကို ပြောလော့” ဟု မိန့်တော်မူ하였다။

Verse 44

स्कंद उवाच । सर्वज्योतिर्मयं लिंगं पुरतो वीक्ष्य वाङ्मयम् । सप्तपातालमुद्भिद्य स्थितं बृहदनुग्रहात

စကန္ဒက မိန့်သည်—ရှေ့တွင် စကားဖြင့် မဖော်ပြနိုင်သော အလင်းတရားအပြည့် လင်္ဂကို မြင်ရာ၌၊ မဟာကရုဏာအနုဂ्रहကြောင့် ပာတာလ ခုနစ်ထပ်ကို ထိုးဖောက်၍ တည်နေသည်ဟု ထင်ရှား하였다။

Verse 45

प्रणम्य दंडवद्भूमौ परितुष्टाव धूर्जटिम् । सूक्तैर्जन्मांतराभ्यस्तैः सुहृष्टो रुद्रदेवतैः

သူသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒဏ္ဍဝတ်ပုံစံဖြင့် ပျပ်ဝပ်ကန်တော့ကာ ဓူရ္ဇဋိ (ရှီဝ) ကို ချီးမွမ်း하였다။ ယခင်ဘဝများမှ လေ့ကျင့်လာသော သုက္တများဖြင့် ရုဒြကို အိဋ္ဌဒေဝတာအဖြစ် ယုံကြည်၍ ဘက္တိဖြင့် ဝမ်းမြောက်하였다။

Verse 46

ततः प्रसन्नो भगवान्देवदेवो महेश्वरः । संतुष्टस्तपसा तस्य प्रोवाच वृषभध्वजः

ထို့နောက် ဒေဝတို့၏ဒေဝ ဖြစ်သော ဘဂဝန် မဟေရှဝရသည် သူ၏တပသျာကြောင့် ကျေနပ်နှစ်သက်၍၊ နွားတံဆိပ်အလံတင်သော ဝೃಷဘဓွဇ သခင်က မိန့်တော်မူ하였다။

Verse 47

देवदेव उवाच । वरं वरय संतप्त तपसा क्लेशितं वपुः । त्वयेदं बालवपुषा वशीकृतं मनो मम

ဒေဝဒေဝက မိန့်တော်မူသည်– “တပဿာကြောင့် လောင်ကျွမ်း၍ ကိုယ်ခန္ဓာပင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်သွားသူရေ၊ အလိုရှိသော ဝရကို ရွေးချယ်လော့။ သင်သည် ငယ်ရွယ်သော ကိုယ်ဖြင့်ပင် ငါ၏ စိတ်ကို အနိုင်ယူခဲ့ပြီ”။

Verse 48

शिवोक्तं च समाकर्ण्य वरदानं पुनःपुनः । वरं च प्रार्थयांचक्रे परिहृष्टतनूरुहः

ရှင်ဝ၏ ဝရပေးမိန့်တော်ကို ထပ်ခါထပ်ခါ ကြားနာပြီးနောက်၊ သူသည် ဝရတစ်ပါးကို တောင်းခံလေ၏။ ပီတိကြောင့် ကိုယ်ပေါ်အမွှေးများ ထောင်လျက်ရှိ၏။

Verse 49

कुमार उवाच । देवदेवमहादेव यदि देयो वरो मम । तदत्र भवता स्थेयं भवतापहृता सदा

ကူမာရက ဆိုသည်– “ဒေဝတို့၏ ဒေဝ မဟာဒေဝရေ၊ ကျွန်ုပ်အား ဝရပေးမည်ဆိုလျှင် ဤနေရာ၌ပင် တည်မြဲစွာ စံတော်မူပါ။ အမြဲတမ်း ရှိနေ၍ မည်သူမျှ မဖယ်ရှားနိုင်ပါစေ”။

Verse 50

अस्मिंल्लिंगे स्थितः शंभो कुरु भक्तसमीहितम् । विना मुद्रादिकरणं मंत्रेणापि विना विभो

“အို သမ္ဘုရေ၊ ဤလင်္ဂ၌ စံတော်မူ၍ ဘက္တ၏ ဆန္ဒကို ပြည့်စုံစေပါ။ မုဒြာစသည့် အခမ်းအနားမရှိလည်းကောင်း၊ မန္တရမရှိလည်းကောင်း၊ အို အရှင်”။

Verse 51

दिश सिद्धिं परामत्र दर्शनात्स्पर्शनान्नतेः । अस्य लिंगस्य ये भक्ता मनोवाक्कायकर्मभिः

“ဤနေရာ၌ ဤလင်္ဂကို မြင်ခြင်း၊ ထိတွေ့ခြင်း၊ ဦးညွှတ်နမস্কာရပြုခြင်းသာဖြင့်ပင် အမြင့်ဆုံးသော စိဒ္ဓိကို ပေးတော်မူပါ။ ထို့ပြင် ဤလင်္ဂ၏ ဘက္တတို့သည် စိတ်၊ စကား၊ ကိုယ်ကာယကံဖြင့် ဆည်းကပ်သူများ…”

Verse 52

सदैवानुग्रहस्तेषु कर्तव्यो वर एष मे । इति तद्व्रतमाकर्ण्य लिंगरूपोवदत्प्रभुः

ငါ၏အပေးအလှူတော်ဟူသည်—သူတို့အပေါ် အမြဲတမ်း ကရုဏာအနုဂ्रह ပြုမည်ဟူ၏။ ထိုဝရတကို ကြားသိပြီးနောက် လင်္ဂရূপရှိသော ဘုရားရှင်က ဤသို့ မိန့်တော်မူ၏။

Verse 53

एवमस्तु यदुक्तं ते वीरवैष्णव सूनुना । जनेतुर्विष्णुभक्ताच्च राज्ञोऽमित्रज्जितो भवान्

ရဲရင့်သော ဝိုင်ရှ္ဏဝ၏ သားက သင့်အား ပြောခဲ့သကဲ့သို့ပင် ဖြစ်စေ။ သင်သည် ဗိဿဏုကို ကိုးကွယ်သော မင်းတရားထံမှ မွေးဖွား၍ ရန်သူတို့ကို အနိုင်ယူသူ ဖြစ်လိမ့်မည်။

Verse 54

विष्ण्वंश एवमुत्पन्नो मम भक्तिपरांगज । वीरवीरेश्वरं नाम लिंगमेतत्त्वदाख्यया

ဤသို့ သင်သည် ဗိဿဏု၏ အংশအဖြစ် မွေးဖွားလာပြီ၊ ငါ့အပေါ် ဘက္တိ၌ တည်မြဲသော သားတော်ရေ။ ဤလင်္ဂသည် သင်၏နာမတော်အတိုင်း ‘ဝီရ-ဝီရေရှ္ဝရ’ ဟု အမည်ခံလိမ့်မည်။

Verse 55

काश्यां दास्यत्यभीष्टानि भक्तानां चिंतितान्यहो । अस्मिंल्लिंगे सदा वीर स्थास्याम्यद्यदिनावधि

ကာသီမြို့၌ ဤလင်္ဂသည် ဘက္တတို့၏ အလိုရှိသမျှ—အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် စိတ်ထဲတွင် စဉ်းစားထားသမျှ ဆန္ဒတိုင်တိုင်—ပေးတော်မူလိမ့်မည်။ အို သူရဲကောင်းရေ၊ ယနေ့မှစ၍ ငါသည် ဤလင်္ဂ၌ အမြဲတမ်း တည်နေမည်။

Verse 56

दास्यामि च परां सिद्धिमाश्रितेभ्यो न संशयः । परं न महिमानं मे कलौ कश्चिच्च वेत्स्यति

ငါ့ထံ အားကိုးခိုလှုံသူတို့အား အမြင့်မြတ်ဆုံးသော စိဒ္ဓိကို ငါပေးမည်—သံသယမရှိ။ သို့သော် ကလိယုဂ၌ ငါ၏ မဟိမာကို အပြည့်အဝ သိမြင်သူသည် အလွန်ရှားပါးလိမ့်မည်။

Verse 57

यस्तु वेत्स्यति भाग्येन स परां सिद्धिमाप्स्यति । अत्र जप्तं हुतं दत्तं स्तुतमर्चितमेव वा

ကံကောင်း၍ ဤမဟိမကို သိမြင်သူသည် အမြင့်ဆုံး စိဒ္ဓိကို ရရှိမည်။ ဤနေရာ၌ ဂျပ၊ ဟိုးမ၊ ဒါန၊ စတုတိ (ချီးမွမ်း) သို့မဟုတ် အာရ္ချနာ (ပူဇော်) ပြုသမျှသည် အထူးသဖြင့် အကျိုးပွားသည်။

Verse 58

जीर्णोद्धारादिकरणमक्षय्यफलहेतुकम् । त्वं तु राज्यं परं प्राप्य सर्वभूपालदुर्लभम्

ပျက်စီးယိုယွင်းသွားသော သာသနာရေးအရာများကို ပြန်လည်ပြုပြင်ထူထောင်ခြင်း (ဂျီရ္ဏောဒ္ဓာရ) စသည့် ကုသိုလ်ကိစ္စများသည် မပျက်မယွင်းသော အကျိုးဖလ၏ အကြောင်းရင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် သင်သည် ဘုရင်များအနက်တောင် ရှားပါးသော အမြင့်မြတ်ဆုံး ရာဇာဏာကို ရရှိမည်။

Verse 59

भुक्त्वा भोगांश्च विपुलानंते सिद्धिमवाप्स्यसि । पुरी वाराणसी रम्या सर्वस्मिञ्जगतीतले

အလွန်ပေါများသော လောကီစည်းစိမ်များကို ခံစားပြီးနောက် အဆုံးတွင် သင်သည် စိဒ္ဓိကို ရရှိမည်။ ဝါရာဏသီ မြို့တော်သည် ကမ္ဘာမြေပေါ် အလွန်ရမဏီယ ဖြစ်သည်။

Verse 60

पुण्यस्तत्रापि संभेदः सरितोरसि गंगयोः । ततोऽपि च हयग्रीवं तीर्थं चैवाति पुण्यदम्

အဲဒီနေရာတွင်ပင် မြစ်အကျယ်အဝန်းအတွင်း ဂင်္ဂါ၏ ဆုံရာ (သင်္ဂမ) သည် အထူးကုသိုလ်ဖြစ်စေသည်။ သို့သော် ထို့ထက်ပင် ဟယဂ္ရီဝ တီရ္ထသည် ပို၍ အလွန်ကုသိုလ်ပေးတတ်သည်။

Verse 61

यत्र विष्णुर्हयग्रीवो भक्तचिंतितमर्पयेत् । हयग्रीवाच्च वै तीर्थाद्गजतीर्थं विशिष्यते

ဗိဿဏုသည် ဟယဂ္ရီဝ အဖြစ်ဖြင့် ဘုရားကိုးကွယ်သူများ၏ စိတ်တွင် တောင်းတသမျှကို ပေးအပ်ရာ နေရာသည် ထိုပင် သန့်ရှင်းသော တီရ္ထဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ဟယဂ္ရီဝ တီရ္ထထက်ပင် ဂဇ တီရ္ထကို ပိုမိုထူးမြတ်သည်ဟု ဆိုထားသည်။

Verse 62

यत्र वै स्नानमात्रेण गजदानफलं लभेत् । कोकावराहतीर्थं च पुण्यदं गजतीर्थतः

ထိုသန့်ရှင်းသော တီရ္ထ၌ ရေချိုးရုံဖြင့်ပင် ဆင်လှူဒါန်းသကဲ့သို့ ကုသိုလ်ဖလကို ရရှိနိုင်သည်။ ထိုနေရာသည် ကိုကာဝရာဟ တီရ္ထဖြစ်၍ မဟာကုသိုလ်ပေးသည့်အရာ၊ နာမည်ကြီး ဂဇတီရ္ထထက်ပင် မြင့်မြတ်သည်။

Verse 63

कोकावराहमभ्यर्च्य तत्र नो जन्मभाग्जनः । अपि कोकावराहाच्च दिलीपेश्वरसन्निधौ

ထိုနေရာ၌ ကိုကာဝရာဟကို ပူဇော်အဘိဓာန်ပြုလျှင် လူသည် နောက်တစ်ဖန် မွေးဖွားခြင်း မရှိတော့။ ထို့နောက် ကိုကာဝရာဟမှ ဒိလီပေရှွရ၏ နီးကပ်သော သန္နိဋ္ဌာန်သို့ ဆက်လက်သွားရသည်။

Verse 64

दिलीपतीर्थं सुश्रेष्ठं सद्यः पापहरं परम् । ततः सगरतीर्थं च सगरेश समीपतः

ဒိလီပ တီရ္ထသည် အလွန်မြတ်သော တီရ္ထဖြစ်၍ အမြင့်ဆုံးနှင့် ချက်ချင်း အပြစ်ကို ဖျက်ဆီးပေးသည်။ ထို့နောက် စဂရ တီရ္ထရှိပြီး စဂရေးရှ၏ အနီး၌ တည်ရှိသည်။

Verse 65

यत्र मज्जन्नरो मज्जेन्न भूयो दुःखसागरे । सप्तसागरतीर्थं च शुभं सगरतीर्थतः

လူသည် သန့်ရှင်းသော ရေတွင် မြုပ်နှံရေချိုးပြီးနောက် ဒုက္ခပင်လယ်ထဲသို့ ထပ်မံ မနစ်မြုပ်တော့သော နေရာ၌ပင် စဂရ တီရ္ထကို ကျော်လွန်သည့် မင်္ဂလာရှိသော စပ္တ-စဂရ တီရ္ထလည်း ရှိသည်။

Verse 66

सप्ताब्धिस्नानजं पुण्यं यत्र स्नात्वा नरो लभेत् । महोदधीति विख्यातं तीर्थं सप्ताब्धितीर्थतः

ရေချိုးပြီးနောက် လူသည် သမုဒ္ဒရာ ခုနစ်ပါး၌ ရေချိုးခြင်းမှ ပေါ်ပေါက်သော ကုသိုလ်ကို ရရှိနိုင်သော နေရာသည် ‘မဟောဒဓိ’ ဟု ကျော်ကြားသည့် တီရ္ထဖြစ်ပြီး စပ္တ-အဗ္ဓိ တီရ္ထကို ကျော်လွန်သည်။

Verse 67

सकृद्यत्राप्लुतो धीमान्दहेदघमहोदधिम् । चौरतीर्थं ततः पुण्यं कपिलेश्वर सन्निधौ

ပညာရှိသူသည် တစ်ကြိမ်သာ သန့်စင်ရေချိုးလျှင်ပင် အပြစ်၏ မဟာသမုဒ္ဒရာကို မီးလောင်ပျက်စီးစေရာ—ထို့နောက် ကပိလေရှွရ၏ အနီး၌ ပုဏ္ဏမြတ်သော ခေါ်ရ တီရ္ထ (Caura Tīrtha) ရှိသည်။

Verse 68

पापं सुवर्णचौर्यादि यत्र स्नात्वा क्षयं व्रजेत् । हंसतीर्थ ततोपीड्यं केदारेश्वर सन्निधौ

သန့်စင်ရေချိုးပြီးနောက် ရွှေခိုးမှုစသည့် အပြစ်များ ပျောက်ကွယ်သွားရာနေရာ—ထို့နောက် ကေဒါရေးရှွရ၏ အနီး၌ ဂုဏ်ပြုထိုက်သော ဟံသ တီရ္ထ (Haṃsa Tīrtha) သို့ ရောက်သည်။

Verse 69

हंस स्वरूपी यत्राहं नयामि ब्रह्मदेहिनः

အဲဒီနေရာ၌ ငါသည် ဟံသ (Haṃsa) ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ခံယူကာ ဘြဟ္မကို သိမြင်သူ ကိုယ်ခန္ဓာရှိသူများကို ရှေ့သို့ ဦးဆောင်ပို့ဆောင်သည်။

Verse 70

ततस्त्रिभुवनाख्यस्य केशवस्याति पुण्यदम् । तीर्थं यत्राप्लुता मर्त्या मर्त्यलोकं विशंति न

ထို့နောက် တြိဘုဝန ဟုခေါ်သော ကေရှဝ၏ အလွန်ပုဏ္ဏပေးသော တီရ္ထ ရှိသည်။ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးသော လူသားတို့သည် မရ္တျလောကသို့ ထပ်မံ မဝင်ရတော့။

Verse 71

गोव्याघ्रे श्वर तीर्थं च ततोप्यधिकमेव हि । स्वभाववैरमुत्सृज्य यत्रोभौ सिद्धिमापतुः

ထို့နောက် ဂိုဝျာဃ္ရေရှွရ တီရ္ထ ရှိသည်—အမှန်တကယ် ယခင်ထက်ပင် ပိုမိုမြတ်သည်။ ထိုနေရာ၌ သဘာဝအရ ရန်ငြိုးကို စွန့်လွှတ်ကာ နှစ်ဦးစလုံး စိဒ္ဓိ (ဝိညာဉ်ရေး ပြည့်စုံမှု) ကို ရရှိ하였다။

Verse 72

ततोपि हि वरं वीर तीर्थं मांधातुसंज्ञितम् । चक्रवर्तिपदं यत्र प्राप्तं तेन महीभुजा

ဤထက်တောင် မြတ်သော၊ သူရဲကောင်းရေ၊ «မာန္ဓာတု» ဟု အမည်ရ သန့်ရှင်းသော တီရ္ထရှိ၏။ ထိုနေရာ၌ မြေကြီးကို ကာကွယ်သော မင်းသည် စကြဝတိန် (စကြဝဠာအုပ်စိုး) အဆင့်ကို ရရှိခဲ့သည်။

Verse 73

ततोपि मुचुकुंदाख्यं तीर्थं चातीव पुण्यदम् । यत्र स्नातो नरो जातु रिपुभिर्नाभिभूयते

ဤထက်လည်း ပို၍ «မုချုကွန်ဒ» ဟု ခေါ်သော တီရ္ထသည် အလွန်ပုဏ္ဏိယပေးတတ်၏။ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးသူသည် ရန်သူတို့ကြောင့် မည်သည့်အခါမျှ မရှုံးနိမ့်ရ။

Verse 74

पृथु तीर्थं ततोप्युच्चैः श्रेयसां साधनं परम् । पृथ्वीश्वरं यत्र दृष्ट्वा नरः पृथ्वीपतिर्भवेत्

ဤထက်လည်း မြင့်မြတ်သော «ပೃထု တီရ္ထ» သည် ကောင်းကျိုးချမ်းသာရရန် အမြင့်ဆုံး အထောက်အကူဖြစ်၏။ ထိုနေရာ၌ မြေကြီး၏ အရှင်ကို ဖူးမြင်လျှင် လူသည် မြေကြီး၏ အုပ်စိုးရှင် ဖြစ်လာနိုင်သည်။

Verse 75

ततः परशुरामस्य तीर्थं चातीव सिद्धिदम् । यत्र क्षत्रवधात्पापाज्जामदग्न्यो विमुक्तवान्

ထို့နောက် «ပရရှုရာမ» ၏ တီရ္ထသည် အလွန် စိဒ္ဓိပေးတတ်၏။ ထိုနေရာ၌ «ဇာမဒဂ္နျ» သည် က္ଷတ္တရိယများကို သတ်ဖြတ်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သော အပြစ်မှ လွတ်မြောက်ခဲ့သည်။

Verse 76

अद्यापि क्षत्रवधजं पापं तत्र प्रणश्यति । एकेन स्नानमात्रेण ज्ञानाज्ञानकृतेन च

ယနေ့တိုင်အောင် က္ෂတ္တရိယသတ်ဖြတ်မှုမှ ဖြစ်သော အပြစ်သည် ထိုနေရာ၌ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ရေချိုးခြင်း တစ်ကြိမ်တည်းဖြင့်ပင်—သိလျက်ဖြစ်စေ မသိလျက်ဖြစ်စေ—အပြစ်ပျက်စီးသည်။

Verse 77

ततोपि श्रेयसां कर्तृ तीर्थं कृष्णाग्रजस्य हि । यत्र सूतवधात्पापाद्बलदेवो विमुक्तवान्

ဤထက်လည်း ပိုမိုကောင်းမြတ်သော ကೃષ્ણ၏ အကိုကြီး၏ တီရ္ထသည် ကုသိုလ်မင်္ဂလာကို ပေးစွမ်းသူ ဖြစ်၏။ ထိုနေရာ၌ စူတကို သတ်မိသော အပြစ်မှ ဘလဒေဝ မုချလွတ်မြောက်ခဲ့သည်။

Verse 78

दिवोदासस्य वै तीर्थं तत्र राज्ञोऽतिमेधसः । तत्र स्नातो नरो जातु न ज्ञानाच्च्यवतेंऽततः

ထိုနေရာ၌ပင် အလွန်ပညာကြီးသော မင်း ဒိဝိုဒာသ၏ တီရ္ထလည်း ရှိသည်။ ထိုတွင် ရေချိုးသန့်စင်သောသူသည် နောက်တစ်ဖန် စစ်မှန်သော ဉာဏ်မှ မလွဲမသွေ မကျဆင်းတော့။

Verse 79

ततोपि हि महातीर्थं सर्वपापप्रणाशनम् । यत्र भागीरथी साक्षान्मूर्तिरूपेण तिष्ठति

ဤထက်လည်း မဟာတီရ္ထတစ်ပါး ရှိ၍ အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးတတ်သည်—ထိုနေရာ၌ ဘာဂီရထီ (ဂင်္ဂါ) သည် ကိုယ်တိုင် မူရတိရုပ်ဖြင့် တိုက်ရိုက် တည်ရှိနေသည်။

Verse 80

स्नात्वा भागीरथी तीर्थे कृत्वा श्राद्धं विधानवित् । दत्त्वा दानं च पात्रेभ्यो न भूयो गर्भभाग्भवेत्

ဘာဂီရထီ တီရ္ထ၌ ရေချိုးပြီး၊ စည်းကမ်းအတိုင်း ရှရဒ္ဓကို ပြုလုပ်ကာ၊ ထိုက်တန်သော လက်ခံသူများထံ ဒါန ပေးလှူပြီးနောက်—ထိုသူသည် ထပ်မံ ဝမ်းတွင်းမွေးဖွားခြင်းကို မခံရတော့။

Verse 81

हरपापं च भो वीर तीर्थं भागीरथीतटे । तत्र स्नात्वा क्षयं यांति महापापकुलान्यपि

ဟေ သူရဲကောင်း၊ ဘာဂီရထီ၏ ကမ်းပါးပေါ်တွင် ‘ဟရပာပ’ ဟူသော တီရ္ထရှိသည်။ ထိုတွင် ရေချိုးလျှင် မဟာအပြစ်များကို ထမ်းပိုးထားသော မျိုးရိုးအစုများ၏ အပြစ်ပင် ကုန်ခမ်းသွားသည်။

Verse 82

यो निष्पापेश्वरं लिंगं तत्र पश्यति मानवः । निष्पापो जायते वीर स तल्लिंगेक्षणात्क्षणात्

အို သူရဲကောင်း၊ ထိုနေရာ၌ နိဿပာပေရှွရ၏ လင်္ဂကို ဖူးမြင်သူ မည်သူမဆို၊ ထိုလင်္ဂကို မြင်ရုံဖြင့်ပင် ထိုခဏချင်း အပြစ်ကင်းစင်၍ သန့်ရှင်းသွားသည်။

Verse 83

दशाश्वमेधतीर्थं च ततोपि प्रवरं मतम् । दशानामश्वमेधानां यत्र स्नात्वा फलं लभेत्

ထို့ပြင် ဒသအශ්ဝမေဓ တီရ္ထကို ပိုမိုမြတ်နိုးကြသည်ဟု ဆိုကြ၏။ ထိုနေရာ၌ သန့်စင်ရေချိုးလျှင် အශ්ဝမေဓ ယဇ္ဉာ ဆယ်ကြိမ်၏ အကျိုးဖလကို ရရှိသည်။

Verse 84

ततोपि शुभदं वीर बंदीतीर्थं प्रचक्षते । यत्र स्नातो नरो मुच्येदपि संसारबंधनात्

အို သူရဲကောင်း၊ ထို့ထက်ပင် ကောင်းကျိုးပေးသော ဘန္ဒီ တီရ္ထဟု ဆိုကြ၏။ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးသူသည် သံသရာ၏ ချည်နှောင်မှုမှပင် လွတ်မြောက်နိုင်သည်။

Verse 85

हिरण्याक्षेण दैत्येन बहुशो देवताः पुरा । बंदीकृता निगडिता स्तुष्टुवुर्जगदंबिकाम्

ရှေးကာလ၌ ဒေဝတားတို့သည် ဒೈత్య ဟိရဏ္ယာක්ෂ၏ လက်၌ အကြိမ်ကြိမ် ဖမ်းဆီးခံရ၍ ချည်နှောင်ကာ သံကြိုးများဖြင့် ချုပ်နှောင်ခံရသည်။ ထိုသံကြိုးချည်နှောင်ခြင်းအတွင်း၌ပင် သူတို့သည် လောကမိခင် ဇဂဒမ္ဗိကာကို ချီးမွမ်းတော်မူကြသည်။

Verse 86

ततो विशृंखलीभूतैर्वंदिता यज्जगज्जनिः । तदा प्रभृति बंदीति गीयतेद्यापि मानवैः

ထို့နောက် သံကြိုးများမှ လွတ်မြောက်သွားသောအခါ သူတို့သည် လောကမိခင်ကို ဝတ်ပြုကန်တော့ကြ၏။ ထိုကာလမှစ၍ ယနေ့တိုင် လူတို့အကြား၌ ‘ဘန္ဒီ’ ဟူ၍ သီဆိုခေါ်ဝေါ်ကြသည်—ချည်နှောင်မှုမှ လွတ်မြောက်စေသူဟူသော အဓိပ္ပါယ်ဖြင့်။

Verse 87

बंदीतीर्थस्तु तत्रैव महानिगडखंडनम् । तत्र स्नातो विमुच्येत सर्वस्मात्कर्मपाशतः

ထိုနေရာ၌ပင် ဘန္ဒီ တီရ္ထ သည် ကြိုးချည်နှောင်မှုကြီးကို ချိုးဖျက်ပေးသော သန့်ရှင်းရာဖြစ်၏။ ထိုတွင် ရေချိုးသူသည် ကမ္မပാശ အနှောင်အဖွဲ့အားလုံးမှ လုံးဝလွတ်မြောက်၏။

Verse 88

बंदीतीर्थं महाश्रेष्ठं काशिपुर्यां विशांपते । तत्र स्नातो नरो यायाद्विमुक्तिं देव्यनुग्रहात्

အို လူတို့၏အရှင်၊ ကာသီမြို့၌ ဘန္ဒီ တီရ္ထ သည် အလွန်မြတ်သော သန့်ရှင်းရာဖြစ်၏။ ထိုတွင် ရေချိုးသူသည် ဒေဝီ၏ အနုဂြဟဖြင့် မောက္ခကို ရရှိ၏။

Verse 89

ततोपि हि श्रेष्ठतरं प्रयागमिति विश्रुतम् । प्रयागमाधवो यत्र सर्वयागफलप्रदः

ထို့ထက်ပင် မြတ်သောအရာဟု ‘ပရယာဂ’ ဟူ၍ ကျော်ကြား၏။ ထိုနေရာ၌ ပရယာဂ-မာဓဝ ရှိ၍ ယဇ్ఞ အားလုံး၏ အကျိုးဖလကို ပေးသနားတော်မူ၏။

Verse 90

क्षोणीवराहतीर्थं च ततोपि शुभदं परम् । तत्र स्नातो नरो जातु तिर्यग्योनिं न गच्छति

ထို့အပြင် က္ရှောဏီဝရာဟ တီရ္ထ သည် ထို့ထက်ပင် အလွန်ကောင်းချီးပေးသော သန့်ရှင်းရာဖြစ်၏။ ထိုတွင် ရေချိုးသူသည် မည်သည့်အခါမျှ တိရစ္ဆာန်ယိုးနိ (တိရျဂ်-ယိုးနိ) သို့ မကျရောက်။

Verse 91

ततः कालेश्वरं तीर्थं वीरश्रेष्ठतरं परम् । कलिकालौ न बाधेते यत्र स्नातं नरोत्तमम्

ထို့နောက် ကာလေရှွရ တီရ္ထ ရှိ၏—အို သူရဲကောင်းတို့အနက် အမြတ်ဆုံး၊ အလွန်ထူးမြတ်၏။ ထိုတွင် ရေချိုးပြီးသော လူမြတ်ကို ကလိ (ကလိယုဂ) နှင့် ကာလ (အချိန်) တို့ မနှောင့်ယှက်နိုင်။

Verse 92

अशोकतीर्थं तत्रैव ततोप्यतितरां शुभम् । यत्र स्नातो नरो जातु नापतेच्छोकसागरे

ထိုနေရာ၌ပင် အရှိုက-တီရ္ထ ရှိ၍ ထို့ထက်မက အလွန်မင်္ဂလာရှိ၏။ ထိုနေရာတွင် ရေချိုးသန့်စင်သောသူသည် မည်သည့်အခါမျှ ဝမ်းနည်းခြင်း၏ သမုဒ္ဒရာသို့ မကျရောက်တော့။

Verse 93

ततोति निर्मलतरं शक्रतीर्थं नृपांगज । शुक्रद्वारा न जायेत यत्र स्नातो नरोत्तमः

ထို့နောက်၊ အို မင်းသား၊ ထို့ထက်ပို၍ သန့်ရှင်းသော သက္ကရ-တီရ္ထ ရှိ၏။ ထိုနေရာတွင် ရေချိုးသန့်စင်သော အမြတ်မန်သူသည် ‘သုက္ကရ-တံခါး’ မှတစ်ဆင့် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း မရှိတော့။

Verse 94

ततोऽपि पुण्यदं राजन्भवानीतीर्थमुत्तमम् । यत्र स्नात्वा भवानीशौ दृष्ट्वा नैव पुनर्भवेत्

ထို့ထက်ပင် ပုဏ္ဏပေးစွမ်းသော အို မင်းကြီး၊ အမြင့်မြတ်ဆုံး ဘဝါနီ-တီရ္ထ ရှိ၏။ ထိုနေရာတွင် ရေချိုးပြီး ဘဝါနီနှင့် ဣဿ ကို ဖူးမြင်လျှင် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း မရှိတော့။

Verse 95

प्रभासतीर्थं विख्यातं ततोपि शुभदं नृणाम् । सोमेश्वरस्य पुरतस्तत्र स्नातो न गर्भभाक्

ထို့နောက် လူတို့အတွက် ပိုမိုမင်္ဂလာဖြစ်စေသော နာမည်ကျော် ပရဘာသ-တီရ္ထ ရှိ၏။ ဆိုမေရှွရ၏ ရှေ့တွင် ထိုနေရာ၌ ရေချိုးသူသည် ထပ်မံ ‘ဝမ်းခံသူ’ မဖြစ်တော့ (အနက် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း မရှိ)။

Verse 96

ततो गरुडतीर्थं च संसारविषनाशनम् । गरुडेशं समभ्यर्च्य तत्र स्नात्वा न शोचति

ထို့နောက် သံသရာ၏ အဆိပ်ကို ဖျက်ဆီးသော ဂရုဍ-တီရ္ထ ရှိ၏။ ဂရုဍေရှ ကို ပူဇော်ပြီး ထိုနေရာတွင် ရေချိုးလျှင် ထိုသူသည် ဝမ်းနည်းခြင်း မရှိတော့။

Verse 97

ब्रह्मतीर्थं ततः पुण्यं वीरब्रह्मेश्वरात्पुरः । ब्रह्मविद्यामवाप्नोति तत्र स्नानेन मानवः

ထို့နောက် ဝီရ-ဗြဟ္မေရှွရ၏ ရှေ့တော်၌ သန့်ရှင်းမြတ်သော ဗြဟ္မတီရ္ထ ရှိသည်။ ထိုနေရာ၌ သန့်စင်ရေချိုးလျှင် လူသည် ဗြဟ္မဝိဒ္ယာ၊ အတ္တဗြဟ္မ၏ ဉာဏ်ပညာကို ရရှိသည်။

Verse 98

ततो वृद्धार्कतीर्थं च विधितीर्थं ततः परम् । तत्राप्लुतो नरो याति रविलोकं सुनिर्मलम्

ထို့နောက် ဝೃទ្ធာရ္ကတီရ္ထ ရှိပြီး၊ ထို့အပြီးတွင် ဝိဓီတီရ္ထ ရှိသည်။ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးသန့်စင်သူသည် ရဝိ (နေမင်း)၏ အလွန်သန့်ရှင်းသော လောကသို့ ရောက်သည်။

Verse 99

ततो नृसिंहतीर्थं च महाभयनिवारणम् । कालादपि कुतस्तत्र स्नात्वा परिबिभेति च

ထို့နောက် မဟာကြောက်ရွံ့မှုကို ဖယ်ရှားပေးသော နೃසිංဟတီရ္ထ ရှိသည်။ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးပြီးနောက် ကာလ (မရဏ) ကိုတောင် ဘယ်လိုကြောက်မလဲ၊ အခြားအရာများကိုတော့ မဆိုလိုတော့။

Verse 100

ततोपि पुण्यदं नृणां तीर्थं चित्ररथेश्वरम् । यत्र स्नात्वा च दत्त्वा च चित्रगुप्तं न पश्यति

ထို့ထက်ပင် လူတို့အတွက် ပိုမိုကုသိုလ်ပေးသောအရာမှာ စိတြရထေရှွရ တီရ္ထ ဖြစ်သည်။ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးသန့်စင်ပြီး ဒါနပြုလျှင် ကర్మမှတ်တမ်းရေးသူ စိတြဂုပ္တ ကို မမြင်ရတော့။

Verse 110

तत्राल्पमपि यच्छेद्यत्कल्पांतेप्यक्षयं हि तत् । एतेभ्योपि हि तीर्थेभ्यो लिंगकोटित्रयादपि

ထိုနေရာ၌ အနည်းငယ်ပင် ဒါနပေးလျှင် ကလ္ပအဆုံးတိုင်အောင်တောင် အမှန်တကယ် မကုန်ခန်းသော အကျိုးဖြစ်သည်။ အမှန်ပင် ထိုနေရာ၏ ကုသိုလ်သည် ဤတီရ္ထများထက်လည်းကောင်း၊ လိင်္ဂ သုံးကုဋိထက်လည်းကောင်း ပိုမိုမြင့်မားသည်။

Verse 120

अप्येकं यो महारुद्रं जपेद्वीरेश सन्निधौ । जापयेद्वा भवेत्तस्य कोटिरुद्रफलं ध्रुवम्

ဗီရေးရှ၏ အနီးတော်၌ မဟာရုဒ္ဒ မန္တရကို တစ်ကြိမ်တည်းပင် ရွတ်ဆိုသူ၊ သို့မဟုတ် အခြားသူတို့အား ရွတ်ဆိုစေသူသည်၊ ကိုဋိ-ရုဒ္ဒ (ရုဒ္ဒ-ဇပ်ကို ကုဋိကြိမ်) ပြုသကဲ့သို့ အကျိုးဖလကို မလွဲမသွေ ရရှိ၏။

Verse 128

इति श्रुत्वा महेशानो महीप तनयोदितम् । पुनस्तीर्थानि गंगायां वक्तुं समुपचक्रमे

မင်းသား၏ ပြောဆိုချက်ကို ထိုသို့ ကြားနာပြီးနောက် မဟေရှာန (ရှီဝ) သည် ဂင်္ဂါမြစ်ပေါ်ရှိ တီရ္ထများကို ထပ်မံ ရှင်းလင်းဖော်ပြရန် စတင်လေ၏။