Adhyaya 27

Verse 1

पार्वत्युवाच । नमस्ते देवदेवेश प्रणमत्करुणानिधे । वद केदारमाहात्म्यं भक्तानामनुकंपया

ပါရဝတီက ဆိုသည်– အို ဒေဝတို့၏ ဒေဝရှင်၊ ဦးညွှတ်သူတို့အပေါ် ကရုဏာသိုက်တော်ဖြစ်သော သင့်အား နမಸ್ಕာရ။ ဘက္တများကို မေတ္တာဖြင့် ကေဒါရ၏ မဟာတ್ಮျကို မိန့်ကြားပါ။

Verse 2

तस्मिंल्लिंगे महाप्रीतिस्तव काश्यामनुत्तमा । तद्भक्ताश्च जना नित्यं देवदेवमहाधियः

ထို လင်္ဂတော်အပေါ် ကာသီ၌ သင့်၏ မဟာပရိတိသည် အတုမရှိ; ထို၏ ဘက္တတို့သည် နိစ္စကာလ ဒေဝတို့၏ ဒေဝရှင်ကို အလေးအနက်ထားသော ဉာဏ်မြင့်သူများ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 3

देवदेव उवाच । शृण्वपर्णेभिधास्यामि केदारेश्वर संकथाम् । समाकर्ण्यापि यां पापोप्यपापो जायते क्षणात्

ဒေဝတို့၏ ဒေဝရှင် မိန့်တော်မူသည်– အို အပရဏာ၊ နားထောင်လော့; ကေဒါရေးရှဝရ၏ သာသနာမြတ် ကထာကို ငါဆိုမည်။ ထိုကို ကြားနာရုံဖြင့်ပင် ပാപရှိသူတောင် ခဏချင်း အပാപ ဖြစ်လာသည်။

Verse 4

केदारं यातुकामस्य पुंसो निश्चितचेतसः । आजन्मसंचितं पापं तत्क्षणादेव नश्यति

ကေဒါရသို့ သွားလိုသော စိတ်ကို အခိုင်အမာ ချမှတ်ထားသူအတွက်၊ မွေးကတည်းက စုဆောင်းလာသော ပാപအားလုံးသည် ထိုခဏတည်းက ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

Verse 5

गृहाद्विनिर्गते पुंसि केदारमभिनिश्चितम् जन्मद्वयार्जितं पापं शरीरादपि निर्व्रजेत्

ကေဒါရ (Kedāra) သို့ သွားမည်ဟု အခိုင်အမာ ဆုံးဖြတ်ထားသော ယောက်ျားတစ်ဦးသည် အိမ်မှ ထွက်ခွာသည့်အခါ၊ မွေးဖွားနှစ်ဘဝအတွင်း စုဆောင်းခဲ့သော အပြစ်များသည် ကိုယ်ခန္ဓာမှတောင် ထွက်ခွာသွားသည်။

Verse 6

मध्ये मार्गं प्रपन्नस्य त्रिजन्मजनितं त्वघम् । देहगेहाद्विनिःसृत्य निराशं याति निःश्वसत्

လမ်းခရီးကို လက်ခံ၍ ထွက်ခွာသူအတွက် သုံးဘဝမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော အပြစ်သည် “ကိုယ်ခန္ဓာဟူသော အိမ်” မှ ထွက်ကာ မျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့၍ ရှုံးနိမ့်သကဲ့သို့ သက်ပြင်းချလျက် ဝေးရာသို့ သွားလေသည်။

Verse 7

सायंकेदारकेदारकेदारेति त्रिरुच्चरन् । गृहेपि निवसन्नूनं यात्राफलमवाप्नुयात्

ညနေခင်းတွင် ‘ကေဒါရ၊ ကေဒါရ၊ ကေဒါရ’ ဟု သုံးကြိမ် ရွတ်ဆိုသူသည် အိမ်၌နေထိုင်နေသော်လည်း ယာတရာ (ဘုရားဖူးခရီး) ၏ အကျိုးကို မလွဲမသွေ ရရှိသည်။

Verse 8

दृष्ट्वा केदारशिखरं पीत्वा तत्रत्यमंबु च । सप्तजन्मकृतात्पापान्मुच्यते नात्र संशयः

ကေဒါရ၏ တောင်ထိပ်ကို ဖူးမြင်၍ ထိုနေရာရှိ ရေကို သောက်သုံးလျှင်၊ ခုနှစ်ဘဝအတွင်း ပြုခဲ့သော အပြစ်များမှ လွတ်မြောက်သည်—ဤအရာ၌ သံသယမရှိ။

Verse 9

हरपापह्रदे स्नात्वा केदारेशं प्रपूज्य च । कोटिजन्मार्जितैनोभिर्मुच्यते नात्र संशयः

ဟရ-ပါပ (Hara-pāpa) ရေကန်တွင် သန့်စင်ရေချိုး၍ ကေဒါရေးရှ (Kedāreśa) ကို ပူဇော်ကန်တော့လျှင်၊ ကုဋိကုဋိဘဝများအတွင်း စုဆောင်းခဲ့သော အပြစ်များမှ လွတ်မြောက်သည်—ဤအရာ၌ သံသယမရှိ။

Verse 10

सकृत्प्रणम्य केदारं हरपापकृतोदकः । स्थाप्य लिंगं हृदंभोजे प्रांते मोक्षं गमिष्यति

ကေဒါရကို တစ်ကြိမ်သာ ဦးညွှတ်ပူဇော်၍ အပြစ်ဖယ်ရှားသော ရေဖြင့် သန့်စင်ကာ၊ နှလုံးပန်းကြာအတွင်း၌ ရှိဝလင်္ဂကို တည်ထောင်သူသည်—အသက်ဆုံးခါ မောက္ခကို ရောက်လိမ့်မည်။

Verse 11

हरपापह्रदे श्राद्धं श्रद्धया यः करिष्यति । उद्धृत्य सप्तपुरुषान्स मे लोकं गमिष्यति

ဟရ-ပာပ ရေကန်၌ ယုံကြည်သဒ္ဓါဖြင့် ရှရာဒ္ဓကို ပြုလုပ်သူသည် မျိုးဆက်ခုနစ်ဆက်ကို ကယ်တင်မြှောက်တင်ကာ ငါ၏ လောကသို့ သွားရောက်လိမ့်မည်။

Verse 12

पुरा राथंतरे कल्पे यदभूदत्र तच्छृणु । अपर्णे दत्तकर्णा त्वं वर्णयामि तवाग्रतः

ရာသံတရ ကလ္ပ၌ ရှေးယခင်က ဤနေရာတွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို နားထောင်လော့။ အပဏ္ဏာရေ၊ အပြည့်အဝ သတိထားနားထောင်ပါ; သင်၏ရှေ့တွင် ငါဖော်ပြမည်။

Verse 13

एको ब्राह्मणदायाद उज्जयिन्या इहागतः । कृतोपनयनः पित्रा ब्रह्मचर्यव्रतेस्थितः

ဥဇ္ဇယိနီမှ ဗြာဟ္မဏ မျိုးရိုး၏ အမွေဆက်ခံသူ လူငယ်တစ်ဦး ဤနေရာသို့ ရောက်လာ하였다။ အဖေက သူ၏ ဥပနယန သံಸ್ಕာရကို ပြုလုပ်ပေးပြီး၊ သူသည် ဗြဟ္မစရိယ ဝရတ၌ တည်ကြည်နေ하였다။

Verse 14

स्थलीं पाशुपतीं काशीं स विलोक्य समंततः । द्विजैः पाशुपतैः कीर्णां जटामुकुटभूषितैः

သူသည် ပာရှုပတီ သဘောသဘာဝရှိသော ကာရှီ၏ သန့်ရှင်းမြေကို အနှံ့အပြား ကြည့်ရှု၍၊ ဇဋာမုကုတ်ဖြင့် အလှဆင်ထားသော ပာရှုပတ ဒွိဇများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်ကို မြင်하였다။

Verse 15

कृतलिंगसमर्चैश्च भूतिभूषितवर्ष्मभिः । भिक्षाहृतान्नसंतुष्टैः पुष्टैर्गंगामृतोदकैः

သူတို့သည် လိင်္ဂကို ထိုက်တန်သကဲ့သို့ ရိုသေစွာ ပူဇော်ကြပြီး ကိုယ်ခန္ဓာများကို ဝိဘူတိ (သန့်ရှင်းသော ပြာ) ဖြင့် အလှဆင်ထားကြသည်။ ဆွမ်းခံရသော အစာဖြင့် ကျေနပ်ကာ ဂင်္ဂါရေ အမృతတူသော ရေဖြင့် အသက်ရှင်ပံ့ပိုးခံကြသည်။

Verse 16

बभूवानंदितमना व्रतं जग्राह चोत्तमम् । हिरण्यगर्भादाचार्यान्महत्पाशुपताभिधम्

စိတ်နှလုံးပျော်ရွှင်လျက် သူသည် အထူးမြတ်သော ဝရတကို ခံယူ하였다—ဟိရဏ္ယဂರ್ಭ အာစာရျထံမှ ရရှိသော မဟာ ‘ပါရှုပတ’ ဝရတ ဖြစ်သည်။

Verse 17

स च शिष्यो वशिष्ठोभूत्सर्वपाशुपतोत्तमः । स्नात्वा ह्रदे हरपापे नित्यप्रातः समुत्थितः

ထိုတပည့်သည် ဝသိဋ္ဌ ဖြစ်လာပြီး ပါရှုပတတို့အနက် အမြင့်မြတ်ဆုံး ဖြစ်하였다။ နေ့စဉ် မနက်တိုင်း ထ၍ ဟရ-ပါပ ဟရဒ (ရေကန်) တွင် ရေချိုး하였다။

Verse 18

विभूत्याहरहः स्नाति त्रिकालं लिंगमर्चयन् । नांतरं स विजानाति शिवलिंगे गुरौ तथा

နေ့စဉ်နေ့တိုင်း သူသည် ရေချိုး၍ ဝိဘူတိ လိမ်းကာ သုံးကာလလုံး လိင်္ဂကို ပူဇော်하였다။ သူအတွက် ရှိဝလိင်္ဂနှင့် ဂုရုကြား မည်သည့်ကွာခြားမှုမျှ မရှိ하였다။

Verse 19

स द्वादशाब्ददेशीयो वशिष्ठो गुरुणा सह । ययौ केदारयात्रार्थं गिरिं गौरीगुरोर्गुरुम्

ဝသိဋ္ဌသည် အသက် တစ်ဆယ့်နှစ်နှစ် ပြည့်သောအခါ ဂုရုနှင့်အတူ ကေဒါရ သာသနာယာတရာအတွက် ထွက်ခွာ하였다—ဂေါရီ၏ ဂုရု၏တောင်မှ အမြင့်မြတ်ဆုံး ဂုရုဟု ဆိုရမည့် တောင်သို့။

Verse 20

यत्र गत्वा न शोचंति किंचित्संसारिणः क्वचित । प्राश्योदकं लिंगरूपं लिंगरूपत्वमागताः

ထိုနေရာသို့ ရောက်သွားလျှင် သံသရာ၌ လှည့်လည်နေသော သတ္တဝါတို့သည် မည်သို့မျှ ဝမ်းနည်းခြင်း မရှိတော့။ လိင်္ဂနှင့် ဆက်နွယ်သော သန့်ရှင်းသည့် တီရ္ထရေကို သောက်သုံးလျှင် လိင်္ဂ၏ အခြေအနေကို ရောက်ရှိ၍ ရှိဝ၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်နှင့် တစ်လုံးတစ်ဝတည်း ဖြစ်သည်။

Verse 21

असिधारं गिरिं प्राप्य वशिष्ठस्य तपस्विनः । गुरुर्हिरण्यगर्भाख्यः पंचत्वमगमत्तदा

တပသီ ဝသိဋ္ဌ သည် အစိဓာရာ တောင်သို့ ရောက်လာသောအခါ၊ သူ၏ ဂုရု ‘ဟိရဏ္ယဂర్భ’ ဟု ခေါ်ဝေါ်သူသည် ထိုအချိန်တွင် ပဉ္စတ္ဝ ကို ရောက်၍ ဓာတ်ငါးပါးထဲသို့ လီနသွားသည် (ကွယ်လွန်သည်)။

Verse 22

पश्यतां तापसानां च विमाने सार्वकामिके । आरोप्य तं पारिषदाः कैलासमनयन्मुदा

တပသီများ မြင်နေစဉ်တွင်ပင်၊ ရှိဝ၏ ပါရိသဒ်တို့က ဆန္ဒအားလုံး ပြည့်စုံစေသော စာဝ္ဝကာမိက ဝိမာနပေါ်သို့ သူ့ကို တင်ပေးကာ ဝမ်းမြောက်စွာ ကိုင်လာသို့ ခေါ်ဆောင်သွားကြသည်။

Verse 23

यस्तु केदारमुद्दिश्य गेहादर्धपथेप्यहो । अकातरस्त्यजेत्प्राणान्कैलासे स चिरं वसेत्

ကေဒါရသို့ သွားရန် အိမ်မှ ထွက်ခွာပြီး၊ အို—လမ်းတစ်ဝက်တွင်ပင် မကြောက်မရွံ့ တည်ကြည်စွာ အသက်စွန့်လျှင်၊ ထိုသူသည် ကိုင်လာ၌ အချိန်ကြာမြင့်စွာ နေထိုင်ရသည်။

Verse 24

तदाश्चर्यं समालोक्य स वशिष्ठस्तपोधनः । केदारमेव लिंगेषु बह्वमंस्त सुनिश्चितम्

ထိုအံ့ဩဖွယ်ကို မြင်ပြီးနောက် တပဓန ဝသိဋ္ဌ သည် ရှိဝ-လိင်္ဂများအနက် ကေဒါရ လိင်္ဂသည် အမှန်တကယ် အမြင့်မြတ်ဆုံး မဟာတန်ခိုးရှိသည်ဟု တည်ကြည်စွာ ယုံကြည်သွားသည်။

Verse 25

अथ कृत्वा स कैदारीं यात्रां वाराणसीमगात् । अग्रहीन्नियमं चापि यथार्थं चाकरोत्पुनः

ထို့နောက် ကေဒါရ ဘုရားသခင်၏ တီရ္ထယာတရာကို ပြီးစီးစွာ ဆောင်ရွက်ပြီး ဝါရာဏသီသို့ သွားရောက်하였다။ ထို့ပြင် သာသ္တရအမိန့်အတိုင်း နိယမဝတ္တများကို ထပ်မံခံယူကာ တိတိကျကျ လိုက်နာကျင့်သုံး하였다။

Verse 26

प्रति चैत्रं सदा चैत्र्यां यावज्जीवमहं ध्रुवम् । विलोकयिष्ये केदारं वसन्वाराणसीं पुरीम्

နှစ်စဉ် ချိုင်တရ လတွင်—အမှန်တကယ်တော့ အသက်တစ်လျှောက် မလွဲမသွေ—ဝါရာဏသီမြို့၌ နေထိုင်ရင်း ကေဒါရကို ဒർശနပြုမည်။

Verse 27

तेन यात्राः कृताः सम्यक् षष्टिरेकाधिका मुदा । आनंदकानने नित्यं वसता ब्रह्मचारिणा

ဤသို့ အာနန္ဒကာနန၌ ဘြဟ္မစာရိန်အဖြစ် နေထိုင်လျက်၊ သူသည် ဝမ်းမြောက်ပီတိဖြင့် ယာတရာများကို ဗိဓိအတိုင်း မှန်ကန်စွာ ဆောင်ရွက်ခဲ့ပြီး—စုစုပေါင်း ခြောက်ဆယ်တစ်ကြိမ် ဖြစ်하였다။

Verse 28

पुनर्यात्रां स वै चक्रे मधौ निकटवर्तिनि । परमोत्साहसंतुष्टः पलिता कलितोप्यलम्

မဓု (နွေဦး) လ နီးကပ်လာသောအခါ သူသည် ယာတရာကို ထပ်မံစတင်하였다။ အလွန်မြင့်မားသော စိတ်အားထက်သန်မှုဖြင့် ကျေနပ်ပြည့်ဝနေပြီး ဆံပင်များလည်း အပြည့်အဝ ဖြူဖွေးသွားခဲ့သော်လည်း ဖြစ်하였다။

Verse 29

तपोधनैस्तन्निधनं शंकमानैर्निवारितः । कारुण्यपूर्णहृदयैरन्यैरपि च संगिभिः

ဤအရာကြောင့် သူ၏ သေဆုံးမှု ဖြစ်လာမည်ဟု စိုးရိမ်သဖြင့် တပသဓန ရှင်ရသီများက သူ့ကို တားဆီး하였다။ ထို့ပြင် ကရုဏာပြည့်ဝသော နှလုံးသားရှိသည့် အခြားအဖော်များလည်း သူ့ကို ရပ်တန့်စေရန် ကြိုးပမ်း하였다။

Verse 30

ततोपि न तदुत्साहभंगोभूद्दृढचेतसः । मध्ये मार्गं मृतस्यापि गुरोरिव गतिर्मम

ထိုသို့ဖြစ်သော်လည်း စိတ်ဓာတ်ခိုင်မာသူ၏ စိတ်အားထက်သန်မှု မပျက်စီးခဲ့။ ခရီးလမ်းအလယ်၌ပင်၊ သူကွယ်လွန်ပြီးသားဖြစ်သော်လည်း၊ သူ၏လမ်းစဉ်သည် ငါ့အတွက် ဆရာကဲ့သို့ လမ်းညွှန်ဖြစ်ခဲ့သည်။

Verse 31

इति निश्चितचेतस्के वशिष्ठे तापसे शुचौ । अशूद्रान्न परीपुष्टे तुष्टोहं चंडिकेऽभवम्

ထို့ကြောင့် စိတ်ဆုံးဖြတ်ခိုင်မာ၍ သန့်ရှင်းသော တပသီ ဝသိဋ္ဌသည် ရှုဒြာတို့၏ အစာဖြင့် မပံ့ပိုးခံရသောအခါ၊ ငါ—ချဏ္ဍိကာ—အလွန်ပင် ကျေနပ်နှစ်သက်ခဲ့သည်။

Verse 32

स्वप्रेमया स संप्रोक्तो वशिष्ठस्तापसोत्तमः । दृढव्रत प्रसन्नोस्मि केदारं विद्धि मामिह

တပသီတို့အနက် အမြတ်ဆုံး ဝသိဋ္ဌက မိမိ၏ ချစ်မြတ်နိုးသော ဘက္တိဖြင့် ငါ့ကို ထိုသို့ ပြောဆိုသဖြင့် ငါက ဆို၏—“အို ဝရတခိုင်မာသူ၊ ငါ ပျော်ရွှင်နှစ်သက်ပြီ။ ဤနေရာ၌ ငါကို ‘ကေဒါရ’ ဟု သိမှတ်လော့။”

Verse 33

अभीष्टं च वरं मत्तः प्रार्थयस्वाविचारितम् । इत्युक्तवत्यपि मयि स्वप्नो मिथ्येति सोब्रवीत्

ငါက “မစဉ်းစားမရှက်ဘဲ သင်လိုချင်သော အလိုရှိရာ ဝရကို ငါထံမှ တောင်းလော့” ဟု ဆိုသော်လည်း၊ သူက “ဤသည်မှာ အိပ်မက်သာ ဖြစ်၏၊ မမှန်ကန်” ဟု ပြန်ဆို하였다။

Verse 34

ततोपि स मया प्रोक्तः स्वप्नो मिथ्याऽशुचिष्मताम् । भवादृशाममिथ्यैव स्वाख्या सदृशवर्तिनाम्

ထို့တိုင် ငါက သူ့အား “အညစ်အကြေးရှိသူတို့အတွက် အိပ်မက်သည် မမှန်ကန်။ သင်ကဲ့သို့ မိမိ၏ မြင့်မြတ်သော သဘာဝနှင့် ကိုက်ညီစွာ နေထိုင်သူတို့အတွက်တော့ ငါ၏ ကိုယ်တိုင်ပေါ်ထွန်းခြင်းသည် မည်သည့်အခါမျှ မမှန်ကန်မဟုတ်” ဟု ပြော하였다။

Verse 35

वरं ब्रूहि प्रसन्नोस्मि स्वप्नशंकां त्यज द्विज । तव सत्त्ववतः किंचिन्मयादेयं न किंचन

အလိုရှိသော ဆုတောင်းကို ပြောလော့၊ ငါသည် ပျော်ရွှင်နှစ်သက်ပြီ။ အို ဒွိဇ၊ ဤအရာသည် အိပ်မက်ဟု သံသယကို စွန့်လွှတ်လော့။ သတ္တဝါဂုဏ်ပြည့်စုံသော သင်အတွက် ငါမပေးနိုင်သော အရာမရှိ။

Verse 36

इत्युक्तं मे समाकर्ण्य वरयामास मामिति । शिष्यो हिरण्यगर्भस्य तपस्विजनसत्तमः

ငါပြောသောစကားကို ကြားနာပြီးနောက်၊ တပသီတို့အနက် အမြတ်ဆုံးဖြစ်သော ဟိရဏ္ယဂರ್ಭ၏ တပည့်သည် ထိုအတိုင်း ငါထံမှ ဆုတောင်းကို တောင်းခံလေ၏။

Verse 37

यदि प्रसन्नो देवेश तदा मे सानुगा इमे । सर्वे शूलिन्नुग्राह्या एष एव वरो मम

အကယ်၍ သင် ပျော်ရွှင်နှစ်သက်တော်မူပါက၊ အို ဒေဝတို့၏ အရှင်၊ ငါနှင့်အတူရှိသော ဤအနုဂါမီအားလုံးသည် သုံးမြှားတံကို ကိုင်ဆောင်သော သခင်၏ ကရုဏာကို ရရှိကြပါစေ—ဤတစ်ပါးတည်းသည် ငါ၏ ဆုတောင်းဖြစ်သည်။

Verse 38

देवि तस्येदमाकर्ण्य परोपकृतिशालिनः । वचनं नितरां प्रीतस्तथेति तमुवाच ह

အို ဒေဝီ၊ အခြားသူများကို ကူညီတတ်သော ထိုသူ၏ စကားကို ကြားနာပြီးနောက် သခင်သည် အလွန်ပင် ပျော်ရွှင်နှစ်သက်ကာ “တထာစ্তু—ထိုသို့ ဖြစ်စေ” ဟု သူ့အား မိန့်တော်မူ၏။

Verse 39

पुनः परोपकरणात्तत्तपो द्विगुणीकृतम् । तेन पुण्येन स मया पुनः प्रोक्तो वरं वृणु

ထပ်မံ၍ အခြားသူများကို အကျိုးပြုခြင်းကြောင့် သူ၏ တပသီကျင့်စဉ်သည် နှစ်ဆ တိုးပွားလေ၏။ ထိုပုဏ္ဏ၏ အာနုဘော်ကြောင့် ငါသည် သူ့အား ထပ်မံ၍ “ဆုတောင်းကို ရွေးချယ်လော့” ဟု ပြောလေ၏။

Verse 40

स वशिष्ठो महाप्राज्ञो दृढ पाशुपतव्रतः । देवि मे प्रार्थयामास हिमशैलादिह स्थितिम्

မဟာပညာရှိ ဝသိဋ္ဌ ရှင်သည် ပာရှုပတ ဝရတ၌ ခိုင်မြဲသူဖြစ်၍၊ အို ဒေဝီ၊ ဟိမလယတောင်မှ လာကာ ဤနေရာ၌ နေထိုင်ရန် ကျွန်ုပ်ကို တောင်းပန်လေ၏။

Verse 41

ततस्तत्तपसाकृष्टः कलामात्रेण तत्र हि । हिमशैले ततश्चात्र सर्वभावेन संस्थितः

ထို့နောက် ထိုတပဿာ၏ အာနုဘော်ကြောင့် ဆွဲဆောင်ခံရ၍ ခဏတစ်လောက်အတွင်း ဟိမလယတောင်ပေါ်သို့ ရောက်သွား၏။ ထို့နောက် အလုံးစုံသောစိတ်နှလုံးဖြင့် ဤနေရာ၌ တည်မြဲလေ၏။

Verse 42

ततः प्रभाते संजाते सर्वेषां पश्यतामहम् । हिमाद्रे प्रस्थितः प्राप्तस्तूयमानः सुरर्षिभिः

ထို့နောက် မနက်အလင်းရောင် ပေါ်ထွန်းလာသော်၊ အားလုံးကြည့်ရှုနေစဉ် ကျွန်ုပ် ထွက်ခွာ၍ ဟိမာဒြိသို့ ရောက်လေ၏၊ ဒေဝရိရှီတို့၏ ချီးမွမ်းသံများကြားတွင်။

Verse 43

वशिष्ठं पुरतः कृत्वा सर्वसार्थसमायुतम् । हरपापह्रदे तीर्थे स्थितोहं तद्नुग्रहात्

ဝသိဋ္ဌ ရှင်ကို ရှေ့တန်းတွင်ထား၍ လိုက်ပါသူအစုအဝေးတစ်ရပ်လုံးနှင့်အတူ၊ သူ၏ အနုဂ्रहကြောင့် ‘ဟရပာပ-ဟရဒ’ ဟူသော တီရ္ထ၌ ကျွန်ုပ် တည်နေရာယူလေ၏။

Verse 44

मत्परिग्रहतः सर्वे हरपापे कृतोदकाः । आराध्य मामनेनैव वपुषा सिद्धिमागताः

ကျွန်ုပ်၏ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မှုအောက်ရှိသူအားလုံးသည် ဟရပာပ၌ ရေကရိယာကို ပြုလုပ်ကြ၏။ ဤကိုယ်ရုပ်တော်၌ပင် ကျွန်ုပ်ကို အာရాధနာပြု၍ သူတို့သည် စိဒ္ဓိကို ရရှိလေ၏။

Verse 45

तदा प्रभृति लिंगेस्मिन्स्थितः साधकसिद्धये । अविमुक्ते परे क्षेत्रे कलिकाले विशेषतः

ထိုအချိန်မှစ၍ ငါသည် ဤလင်္ဂ၌ တည်နေ၍ ဘက္တနှင့် သာဓကတို့၏ စိဒ္ဓိ ပြည့်စုံရေးအတွက်—အထူးသဖြင့် ကလိယုဂ၌—အဝီမုက္တ အမြင့်မြတ်သော က్షೇತ್ರ ကာသီ၌ နေထိုင်၏။

Verse 46

तुषाराद्रिं समारुह्य केदारं वीक्ष्य यत्फलम् । तत्फलं सप्तगुणितं काश्यां केदारदर्शने

နှင်းတောင်ကို တက်၍ ကေဒါရကို မြင်ခြင်းဖြင့် ရသော ပုဏ္ဏာမည်သည့်အရာမဆို၊ ကာသီ၌ ဤနေရာက ကေဒါရကို ဒർശနပြုလျှင် ထိုပုဏ္ဏာသည် ခုနစ်ဆ တိုးပွားရ၏။

Verse 47

गौरीकुंडं यथा तत्र हंसतीर्थं च निर्मलम् । यथा मधुस्रवा गंगा काश्यां तदखिलं तथा

အဲဒီမှာ ဂေါရီကுண္ဍနှင့် သန့်ရှင်းသော ဟံသတီရ္ထ ရှိသကဲ့သို့၊ အဲဒီမှာ ပျားရည်စီးသကဲ့သို့ ချိုမြိန်စွာ စီးဆင်းသော ဂင်္ဂါလည်း ရှိသကဲ့သို့—ကာသီ၌လည်း ထိုအရာအားလုံး အတူတူ ရှိ၏။

Verse 48

इदं तीर्थं हरपापं सप्तजन्माघनाशनम् । गंगायां मिलितं पश्चाज्जन्मकोटिकृताघहम्

ဤတီရ္ထ ‘ဟရပာပ’ သည် မွေးဖွားခြင်း ခုနစ်ဘဝ၏ အပြစ်ကို ဖျက်ဆီး၏။ ထို့နောက် ဂင်္ဂါ၌ ပေါင်းစည်းသွားသောအခါ ကောဋိကောဋိ ဘဝများတွင် စုဆောင်းခဲ့သော အပြစ်တို့ကိုပါ ချေဖျက်၏။

Verse 49

अत्र पूर्वं तु काकोलौ युध्यतौ खान्निपेततुः । पश्यतां तत्र संस्थानां हंसौ भूत्वा विनिर्गतौ

ဤနေရာ၌ ရှေးကာလတုန်းက ကျီးနှစ်ကောင် တိုက်ခိုက်နေစဉ် ကောင်းကင်မှ ကျရောက်သွားကြ၏။ ထိုနေရာ၌ စုဝေးကြသူတို့ မျက်စိရှေ့တွင် ဟံသာဖြစ်ပြောင်းကာ ထွက်ခွာသွားကြ၏။

Verse 50

गौरि त्वया कृतं पूर्वं स्नानमत्र महाह्रदे । गौरीतीर्थं ततः ख्यातं सर्वतीर्थोत्तमोत्तमम्

အို ဂေါရီမယ်တော်၊ သင်သည် ယခင်က ဤမဟာဟရဒ် (ရေကန်သန့်) တွင် ရေချိုးကာ သန့်စင်ခဲ့သဖြင့်၊ ထိုနေရာသည် “ဂေါရီတီရ္ထ” ဟူ၍ ကျော်ကြားလာပြီး တီရ္ထအပေါင်းတို့အနက် အမြတ်ဆုံးဖြစ်၏။

Verse 51

अत्रामृतस्रवा गंगा महामोहांधकारहृत् । अनेकजन्मजनित जाड्यध्वंसविधायिनी

ဤနေရာ၌ ဂင်္ဂါမြစ်သည် အမృతတည်းဟူသော နက်တာရည်ကဲ့သို့ စီးဆင်း၏။ မောဟအမှောင်ထူထပ်ကို ဖယ်ရှားကာ မျိုးစုံဘဝများမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော မသိမမြင်မှု၏ ထုံထိုင်းမှုကို ချေဖျက်ပေး၏။

Verse 52

सरसा मानसेनात्र पूर्वं तप्तं महातपः । अतस्तु मानसं तीर्थं जने ख्यातिमिदं गतम्

ဤနေရာ၌ ရှေးကာလတုန်းက စာရစာနှင့် မာနစာတို့သည် မဟာတပ (အလွန်ကြီးမားသော တပဿ) ကို ကျင့်ဆောင်ခဲ့ကြ၏။ ထို့ကြောင့် ဤနေရာသည် လူတို့အကြား “မာနစာတီရ္ထ” ဟူ၍ ကျော်ကြားလာ၏။

Verse 53

अत्र पूर्वं जनः स्नानमात्रेणैव प्रमुच्यते । पश्चात्प्रसादितश्चाहं त्रिदशैर्मुक्तिदुर्दृशैः

ဤနေရာ၌ ယခင်က လူတို့သည် ရေချိုးခြင်းတစ်ခါတည်းဖြင့်ပင် ချုပ်နှောင်မှုမှ လွတ်မြောက်ကြ၏။ နောက်ပိုင်းတွင် မုက္ခပေးတတ်၍ တွေ့မြင်ရခက်သော တိဒသ (ဒေဝ) တို့ကပင် ကျွန်ုပ်ကိုလည်း ပူဇော်ကာ ပျော်ရွှင်စေခဲ့ကြ၏။

Verse 54

सर्वे मुक्तिं गमिष्यंति यदि देवेह मानवाः । केदारकुंडे सुस्नातास्तदोच्छित्तिर्भविष्यति

ဤသန့်ရှင်းသော ဒေဝီယနေရာ၌ လူသားအားလုံးက ကေဒါရကွန်ဍ၌ ကောင်းစွာ ရေချိုးသန့်စင်ကြလျှင် အားလုံး မောက္ခသို့ ရောက်ကြမည်။ ထိုအခါ လောက၏ ဆက်လက်တည်တံ့မှုလည်း အဆုံးသတ်မည်။

Verse 55

सर्वेषामेव वर्णानामाश्रमाणां च धर्मिणाम् । तस्मात्तनुविसर्गेत्र मोक्षं दास्यति नान्यथा

ဝဏ္ဏအားလုံးနှင့် အာရှရမ်အားလုံးမှ ဓမ္မတရားကိုလိုက်နာသူတို့အတွက်—ထို့ကြောင့် ဤနေရာ၌ ကိုယ်ခန္ဓာကို စွန့်လွှတ်သည့်အခါ မောက္ခကို ပေးတော်မူသည်၊ အခြားနည်းမဟုတ်။

Verse 56

ततस्तदुपरोधेन तथेति च मयोदितम् । तदारभ्य महादेवि स्नानात्केदारकुंडतः

ထို့နောက် သူ၏အတင်းအကျပ်တောင်းဆိုမှုကြောင့် ငါက “တထာස්တု—အဲဒီလိုပဲ ဖြစ်ပါစေ” ဟု ပြော하였다။ ထိုအချိန်မှစ၍၊ မဟာဒေဝီရေ၊ ကေဒါရကုဏ္ဍ၌ ရေချိုးသန့်စင်ခြင်းမှ ဤအကျိုးပေါ်ထွန်းလာသည်။

Verse 57

समर्चनाच्च भक्त्या वै मम नाम जपादपि । नैःश्रेयसीं श्रियं दद्यामन्यत्रापि तनुत्यजाम

ဘက်တိဖြင့် ပူဇော်ကန်တော့ခြင်းနှင့် ငါ၏နာမကို ဂျပ်ခြင်းဖြင့်ပင် ငါသည် အမြင့်ဆုံးကောင်းကျိုးကို ပေးတော်မူ၏။ အခြားနေရာ၌ ကိုယ်ခန္ဓာစွန့်သူတို့ကိုပါ ထိုအမြင့်ဆုံးအကျိုးကို ချီးမြှင့်တော်မူ၏။

Verse 58

केदारतीर्थे यः स्नात्वा पिंडान्दास्यति चात्वरः । एकोत्तरशतं वंश्यास्तस्य तीर्णा भवांबुधिम्

ကေဒါရတီရ္ထ၌ ရေချိုးပြီး ချက်ချင်း ပိဏ္ဍာ (ပိဏ္ဍ) ကို ပူဇော်လှူဒါန်းသူ၏ မျိုးဆက် ၁၀၁ ယောက်သည် သံသရာပင်လယ်ကို ကူးမြောက်ကြသည်။

Verse 59

भौमवारे यदा दर्शस्तदा यः श्राद्धदो नरः । केदारकुंडमासाद्य गयाश्राद्धेन किं ततः

အမావသျာ (ဒါရှ) သည် အင်္ဂါနေ့နှင့် တိုက်ဆိုင်သောအခါ ကေဒါရကုဏ္ဍသို့ ရောက်ပြီး ရှရဒ္ဓ ပြုလုပ်သူအတွက်—နာမည်ကြီး ဂယာ-ရှရဒ္ဓ ကို ထပ်မံလိုအပ်တော့မည်နည်း။

Verse 60

केदारं गंतुकामस्य बुद्धिर्देया नरैरियम् । काश्यां स्पृशंस्त्वं केदारं कृतकृत्यो भविष्यसि

ကေဒါရသို့ သွားလိုသူအား လူတို့က ဤအကြံဉာဏ်ကို ပေးရမည်—“ကာသီ၌ပင် ကေဒါရကို ထိတွေ့၍ ပူဇော်လျှင် သင်သည် ကൃതကೃತ္ယ၊ ဘဝရည်မှန်းချက် ပြည့်စုံသူ ဖြစ်လိမ့်မည်”။

Verse 61

चैत्रकृष्णचतुर्दश्यामुपवासं विधाय च । त्रिगंडूषान्पिबन्प्रातर्हृल्लिंगमधितिष्ठति

ထို့ပြင် ချိုင်တြလ၏ အမှောင်ဖက် လဆန်း ၁၄ ရက် (စတုရဒသီ) တွင် ဥပဝါသ (အစာရှောင်) ပြု၍ မနက်ခင်း၌ သန့်ရှင်းသောရေကို သုံးကြိမ် (သုံးဂဏ္ဍူෂ) သောက်ပြီးနောက် ဟృလ္လိင်္ဂ (နှလုံးလိင်္ဂ) ကို စည်းကမ်းတကျ ဆည်းကပ်ပူဇော်သည်။

Verse 62

केदारोदकपानेन यथा तत्र फलं भवेत् । तथात्र जायते पुंसां स्त्रीणां चापि न संशयः

ကေဒါရ၌ ကေဒါရရေ သောက်ခြင်းကြောင့် ရလဒ် (ဖလ) ဖြစ်ပေါ်သကဲ့သို့၊ ကာသီ၌လည်း ထိုတူညီသော ဖလသည် ယောက်ျားမိန်းမ အားလုံးအတွက် ဖြစ်ပေါ်သည်—သံသယမရှိ။

Verse 63

केदारभक्तं संपूज्य वासोन्नद्रविणादिभिः । आजन्मजनितं पापं त्यक्त्वा याति ममालयम्

ကေဒါရ၏ ဘက္တကို အဝတ်အစား၊ အစာအဟာရ၊ ငွေကြေးစသည်တို့ဖြင့် စည်းကမ်းတကျ ဂုဏ်ပြုပူဇော်လျှင်၊ မွေးကတည်းက စုဆောင်းလာသော အပြစ်များကို စွန့်လွှတ်၍ ငါ၏ ဓာမ (အာလယ) သို့ ရောက်သည်။

Verse 64

आषण्मासं त्रिकालं यः केदारेशं नमस्यति । तं नमस्यंति सततं लोकपाला यमादयः

ခြောက်လပတ်လုံး တစ်နေ့သုံးကြိမ် (သုံးကာလ) ကေဒါရေးရှကို နမസ്കာရ ပြုသူအား ယမမင်းစသည့် လောကပာလ (လောကကာကွယ်သူ) များက အမြဲတမ်း ဂုဏ်ပြုနမস্কာရ လုပ်ကြသည်။

Verse 65

कलौ केदारमाहात्म्यं योपि कोपि न वेत्स्यति । यो वेत्स्यति सुपुण्यात्मा सर्वं वेत्स्यति स ध्रुवम्

ကလိယုဂ်၌ ကေဒါရ၏ မဟိမကို သိသူ မရှိသလောက်ပင် ဖြစ်လိမ့်မည်။ သို့သော် သိနိုင်သူသည် မဟာပုဏ္ဏဝန် ဖြစ်၍၊ အမှန်တကယ် သိသင့်သမျှ အားလုံးကို သိမြင်သူ ဖြစ်၏။

Verse 66

केदारेशं सकृद्दृष्ट्वा देवि मेऽनुचरो भवेत् । तस्मात्काश्यां प्रयत्नेन केदारेशं विलोकयेत्

အို ဒေဝီ၊ ကေဒါရေးရှကို တစ်ကြိမ်သာ ဖူးမြင်ရုံဖြင့် လူသည် ငါ၏ အနုချရ (အမှုထမ်း) ဖြစ်လာသည်။ ထို့ကြောင့် ကာရှီ၌ ကြိုးစား၍ ကေဒါရေးရှ၏ ဒർശနကို ရယူကြည့်ရှုသင့်၏။

Verse 67

चित्रांगदेश्वरं लिंगं केदारादुत्तरे शुभम् । तस्यार्चनान्नरो नित्यं स्वर्गभोगानुपाश्नुते

ကေဒါရ၏ မြောက်ဘက်၌ မင်္ဂလာရှိသော ‘စိတ္တရောင်းဂဒေရှဝရ’ လင်္ဂရှိသည်။ ထိုလင်္ဂကို အရ္ချနာဖြင့် ပူဇော်လျှင် လူသည် အမြဲတမ်း ကောင်းကင်ဘုံ၏ စည်းစိမ်ပျော်ရွှင်မှုကို ခံစားရ၏။

Verse 68

केदाराद्दक्षिणे भागे नीलकंठ विलोकनात् । संसारोरगदष्टस्य तस्य नास्ति विषाद्भयम्

ကေဒါရ၏ တောင်ဘက်၌ နီလကဏ္ဍကို ဖူးမြင်လျှင်၊ သံသရာမြွေကိုက်ခံရသူအတွက် အဆိပ်ကဲ့သို့သော စိတ်ပျက်ဝမ်းနည်းမှုမှ ဖြစ်သော ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိတော့ပေ။

Verse 69

तद्वायव्यंबरीषेशो नरस्तदवलोकनात् । गर्भवासं न चाप्नोति संसारे दुःखसंकुले

ထို၏ အနောက်မြောက်ဘက်၌ အမ္ဘာရီရှေရှ ရှိသည်။ ထိုကို ဖူးမြင်လျှင် ဒုက္ခများပြည့်နှက်သော သံသရာလောက၌ ထပ်မံ ‘ဂರ್ಭဝါသ’ (ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း) မရောက်တော့ပေ။

Verse 70

इंद्रद्युम्नेश्वरं लिंगं तत्समीपे समर्च्य च । तेजोमयेन यानेन स स्वर्ग भुवि मोदते

အင်ဒြဒျုမ္နေရှ్వర လင်္ဂကို အနီးအနား၌ပင် စည်းကမ်းတကျ ပူဇော်ကာ ဂုဏ်ပြုလျက်၊ ထိုသူသည် တောက်ပသော တေဇောမယ ဒိဗ္ဗယာန (ဝိမာန်) ဖြင့် သွားရောက်၍ သုဝဏ္ဏလောက၌ ပျော်ရွှင်မောဒနာ ခံစားသည်။

Verse 71

तद्दक्षिणे नरो दृष्ट्वा लिंगं कालंजरेश्वरम् । जरां कालं विनिर्जित्य मम लोके वसेच्चिरम्

ထိုနေရာ၏ တောင်ဘက်၌ရှိသော ကာလဉ္ဇရေရှ್ವರ လင်္ဂကို မြင်ဒർശနပြုသူသည် အိုမင်းခြင်းနှင့် ကာလကို အနိုင်ယူကာ မိမိ၏ (ကျွန်ုပ်၏) လောက၌ ကြာရှည်စွာ နေထိုင်ရသည်။

Verse 72

दृष्ट्वा क्षेमेश्वरं लिंगमुद्क्चित्रांगदेश्वरात् । सर्वत्र क्षेममाप्नोति लोकेऽत्र च परत्र च

စိတြာင်္ဂဒေရှ्वर၏ မြောက်ဘက်၌ တည်ရှိသော က္ෂေမေရှ्वर လင်္ဂကို မြင်ဒർശနပြုလျှင်၊ ဤလောက၌လည်းကောင်း ပရလောက၌လည်းကောင်း နေရာတိုင်း၌ က္ෂေမ-ကလျာဏ (ကောင်းကျိုးချမ်းသာ) ကို ရရှိသည်။

Verse 73

स्कंद उवाच । देवदेवेन विंध्यारे केदार महिमा महान् । इत्याख्यायि पुरांबायै मया तेपि निरूपितः

စကန္ဒက မိန့်တော်မူသည်– ဗိန္ဓျဒေသ၌ရှိသော ကေဒါရ၏ မဟာမဟိမကို ဒေဝဒေဝ (ဘုရားတို့၏ဘုရား) သည် ယခင်က မိခင် ပါర్వတီအား ရှင်းလင်းဟောကြားခဲ့၏။ ထိုအကြောင်းအရာကိုပင် ငါလည်း သင်တို့အတွက် ပြန်လည်ဖော်ပြခဲ့သည်။

Verse 74

केदारेश्वरलिंगस्य श्रुत्वोत्पत्तिं कृती नरः । शिवलोकमवाप्नोति निष्पापो जायते क्षणात्

ကေဒါရေရှ्वर လင်္ဂ၏ ပေါ်ပေါက်လာပုံကို ပုဏ္ဏဝန်သူက ကြားနာလျှင်၊ ထိုသူသည် ရှိဝလောကကို ရောက်ရှိပြီး ခဏချင်းပင် အပြစ်ကင်းစင်သူ ဖြစ်လာသည်။

Verse 77

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीति साहस्र्यां संहितायां चतुर्थे काशीखंड उत्तरार्धे केदारमहिमाख्यानं नाम सप्तसप्ततितमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် စ္ကန္ဒ မဟာပုရာဏ၏ အဲကာရှီတိ-သာဟသရီ သံဟိတာအတွင်း၊ စတုတ္ထပိုင်းရှိ ကာရှီခဏ္ဍ ဥတ္တရာර්ဓ၌ “ကေဒာရ မဟိမာ အాఖ్యာန်” ဟူသော အခန်း (၇၇) သည် ပြီးဆုံးလေ၏။