Adhyaya 23

Verse 1

अगस्त्य उवाच । त्रिलोचनं समासाद्य देवदेवः षडाननः । जगदंबिकयायुक्तः किं चकाराशु तद्वद

အဂஸ္တျက ပြောသည်— တြိလိုစနကို ချဉ်းကပ်ပြီး၊ ဂဂဒမ္ဗိကာနှင့်အတူရှိသော ခြောက်မျက်နှာ သေဝဒေဝဘုရားသည် ချက်ချင်း ဘာကို ပြုလုပ်ခဲ့သနည်း။ ထိုအကြောင်းကို ပြောပြပါ။

Verse 2

स्कन्द उवाच । मुने कलशजाख्यामि यत्पृष्टं तन्निशामय । विरजःसंज्ञकं पीठं यत्प्रोक्तं सर्वसिद्धिदम्

စကန္ဒက မိန့်သည်— အိုး ကလသမှ မွေးဖွားသော မုနိ (အဂஸ္တျ)၊ သင်မေးမြန်းသမျှကို ငါရှင်းပြမည်—နားထောင်လော့။ ‘ဝိရဇာ’ ဟုခေါ်သော သန့်ရှင်းသည့် ပီဋ္ဌာတစ်ခုရှိ၍၊ စိဒ္ဓိအားလုံးကို ပေးသနားသည်ဟု ကြေညာထား၏။

Verse 3

तत्पीठदर्शनादेव विरजा जायते नरः । यत्रास्ति तन्महालिंगं वाराणस्यां त्रिलोचनम्

ထိုပီဋ္ဌာကို မြင်ရုံသာဖြင့် လူသည် ‘ဝိရဇ’—အညစ်အကြေးကင်းစင်သူ—ဖြစ်လာသည်။ ထိုနေရာမှာပင် ဝါရာဏသီမြို့၌ ‘တြိလိုစန’ ဟုခေါ်သော မဟာလင်္ဂ တည်ရှိ၏။

Verse 4

तीर्थं पिलिपिलाख्यं तद्द्युनद्यंभसि विश्रुतम् । सर्वतीर्थमयं तीर्थं तत्काश्यां परिगीयते

‘ပိလိပိလာ’ ဟုခေါ်သော တီရ္ထသည် ကောင်းကင်မြစ်၏ ရေထဲ၌ ထင်ရှားကျော်ကြား၏။ ကာသီ၌ ထိုတီရ္ထကို တီရ္ထအားလုံး၏ အနှစ်သာရ စုဝင်နေသော တီရ္ထဟု ချီးမွမ်းသီဆိုကြသည်။

Verse 5

विष्टपत्रितयांतर्ये देवर्षिमनुजोरगाः । ससरित्पर्वतारण्याः संति ते तत्र यन्मुने

သုံးထပ်ကောင်းကင် တြိဝိဋ္ဌပအတွင်း၌ ဒေဝတားများ၊ ဒေဝရိရှီများ၊ လူသားများနှင့် နာဂများ—မြစ်များ၊ တောင်များ၊ တောအုပ်များနှင့်အတူ—အို မုနိ၊ အားလုံးသည် ထိုနေရာ၌ ရှိနေ၏။

Verse 6

तदारभ्य च तत्तीर्थं तच्च लिंगं त्रिलोचनम् । त्रिविष्टपमिति ख्यातमतोहेतोर्महत्तरम्

ထိုအချိန်မှစ၍ ထိုတီရ္ထနှင့် တြိလိုචန၏ လင်္ဂသည် ‘တြိဝိဋ္ဌပ’ ဟူ၍ ကျော်ကြားလာ၏; ထို့ကြောင့်ပင် အလွန်မဟာမြတ်ကြီးဟု သတ်မှတ်ကြ၏။

Verse 7

त्रिविष्टपस्य लिंगस्य महिमोक्ताः पिनाकिना । जगज्जनन्याः पुरतो यथा वच्मि तथा मुने

တြိဝိဋ္ဌပ လင်္ဂ၏ မဟိမကို ပိနာကကိုင်ရှင် သီဝက ကမ္ဘာမိခင်၏ ရှေ့မှောက်၌ မိန့်ကြားခဲ့၏; အို မုနိ၊ မိန့်တော်မူသကဲ့သို့ပင် ငါ ပြောကြားမည်။

Verse 8

देव्युवाच । देवदेव जगन्नाथ शर्व सर्वद सर्वग । सर्वदृक्सर्वजनक किंचित्पृच्छामि तद्वद

ဒေဝီမိန့်တော်မူသည်– “ဒေဝတို့၏ ဒေဝ၊ ကမ္ဘာ၏ အရှင်နာထ– အို ရှရဝ၊ အားလုံးကို ပေးသနားသူ၊ အရာအားလုံး၌ ပျံ့နှံ့သူ; အားလုံးကို မြင်သိသူ၊ အားလုံး၏ မူလဘုရား– ငါ မေးလိုသည့် အရာတစ်ခုရှိသည်၊ ထိုအရာကို မိန့်ကြားပါ။”

Verse 9

इदं तव प्रियं क्षेत्रं कर्मबीजमहौषधम् । नैःश्रेयस्याः श्रियो गेहं ममापि प्रीतिदं महत्

ဤနေရာသည် သင်၏ ချစ်မြတ်နိုးရာ က్షೇತ್ರ ဖြစ်ပြီး—ကမ္မဗီဇအတွက် အထူးမြတ်သော မဟာဆေးတော်; နိုင်ရှ္ရేయသ၏ တင့်တယ်သရေ၏ အိမ်တော် ဖြစ်၏။ ငါ့အတွက်လည်း မဟာပီတိကို ပေးသနား၏။

Verse 10

यत्क्षेत्ररजसोप्यग्रे त्रिलोक्यपि तृणायते । तस्याखिलस्य महिमा विष्वक्केनावगम्यते

ဤသန့်ရှင်းသော က္ෂೇತ್ರ၏ မြေမှုန့်တစ်စက်တောင် သုံးလောကကို မြက်တစ်စည်းကဲ့သို့ ထင်မြင်စေသည်။ အလုံးစုံကို လွှမ်းခြုံသော ကာသီဓာမ်၏ မဟိမအနန္တကို မည်သူက ပြည့်စုံစွာ သိမြင်နိုင်မည်နည်း။

Verse 11

यानीह संति लिंगानि तानि सर्वाण्यसंशयम् । निर्वाणकारणान्येव स्वयंभून्यपि तान्यपि

ဤနေရာ၌ ရှိသမျှ လိင်္ဂများသည် သံသယမရှိဘဲ နိဗ္ဗာန် (မောက္ခ) ရရှိစေသော အကြောင်းရင်းများပင် ဖြစ်ကြသည်။ ထိုအထဲတွင် ကိုယ်တိုင်ပေါ်ထွန်းသော စဝယံဘူ လိင်္ဂများလည်း ပါဝင်သည်။

Verse 12

यद्यप्येवं तथापीश विशेषं वक्तुमर्हसि । काश्यामनादिसिद्धानि कानि लिंगानि शंकर

ဤသို့ဖြစ်သော်လည်း အရှင်ဣဿ၊ ထူးခြားချက်ကို အသေးစိတ် ရှင်းပြသင့်ပါသည်။ အရှင် ရှင်ကရ၊ ကာသီ၌ အနာဒီ-သိဒ္ဓ ဟူ၍ အစမရှိကတည်းက တည်ရှိသော လိင်္ဂများသည် မည်သည့်လိင်္ဂများနည်း။

Verse 13

यत्र देवः सदा तिष्ठेत्संवर्तेऽपि स वल्लभः । यैरियं प्रथितिं प्राप्ता काशी मुक्तिपुरीति च

ဘုရားသခင်သည် အမြဲတမ်း တည်နေသော (လိင်္ဂ) များ—စံဝရ္တ (ပရလယ) အချိန်၌ပင် ချစ်မြတ်နိုးရာဖြစ်သော—ထိုလိင်္ဂများကြောင့်ပင် ကာသီသည် ‘မုက္တိပူရီ’ ဟူသော လွတ်မြောက်ခြင်း၏ မြို့တော်ဟု ကျော်ကြားလာသည်။

Verse 14

येषां स्मरणतोप्यत्र भवेत्पापस्य संक्षयः । दर्शनस्पर्शनाभ्यां च स्यातां स्वर्गापवर्गकौ

ထို (လိင်္ဂ) များကို ဤနေရာ၌ သတိရရုံဖြင့်ပင် အပြစ်များ ပျက်စီးကုန်သည်။ ထို့ပြင် ဒർശန (မြင်ခြင်း) နှင့် စပർശ (ထိတွေ့ခြင်း) ကြောင့် ကောင်းကင်ဘုံနှင့် အပဝဂ္ဂ—အဆုံးစွန် လွတ်မြောက်ခြင်း—နှစ်မျိုးလုံး ရရှိသည်။

Verse 15

येषां समर्चनादेव मध्ये जन्म सकृद्विभो । लिंगानि पूजितानि स्युः काश्यां सर्वाणि निश्चितम्

အို မဟာသခင်၊ ထို လိင်္ဂများကို စနစ်တကျ ပူဇော်အာရాధနာ ပြုလျှင် အကြားတွင် မွေးဖွားခြင်း တစ်ကြိမ်သာရှိသော်လည်း လုံလောက်၏။ ကာရှီ၌ လိင်္ဂအားလုံးသည် ပူဇော်ပြီးသားဟု အတည်ပြုကြ၏။

Verse 16

विधाय मय्यनुक्रोशं कारुण्यामृतसागर । एतदाचक्ष्व मे शंभो पादयोः प्रणतास्म्यहम्

အို သမ္ဘု၊ ကရုဏာအမృత၏ သမုဒ္ဒရာတော်၊ ကျွန်ုပ်အပေါ် သနားကြင်နာပါ။ ဤအကြောင်းကို မိန့်ကြားပေးပါ။ ကျွန်ုပ်သည် သင်၏ ခြေတော်ရင်း၌ ဦးချပါ၏။

Verse 17

इत्याकर्ण्य महेशानस्तस्या देव्याः सुभाषितम् । कथयामास र्विध्यारे महालिंगानि सत्तम

ထိုဒေဝီ၏ သာယာသိမ်မွေ့သော စကားကို ကြားနာပြီးနောက် မဟေရှာနသည်၊ အကျင့်သီလကောင်းသူတို့အနက် အမြတ်ဆုံးရေ၊ မဟာလိင်္ဂများကို အစဉ်လိုက် ဖော်ပြစတင်하였다။

Verse 18

यन्नामाकर्णनादेव क्षीयंते पापराशयः । प्राप्यते पुण्यसंभारः काश्यां निवार्णकारणम्

၎င်း၏ နာမကို ကြားရုံဖြင့်ပင် အပြစ်အစုအဝေးများ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ကာရှီ၌ ကုသိုလ်သိုလှောင်မှု ရရှိပြီး၊ ထိုသည် မောက္ခ၏ အကြောင်းရင်း ဖြစ်သည်။

Verse 19

देवदेव उवाच । शृणु देवि परं गुह्यं क्षेत्रेऽस्मिन्मुक्तिकारणम् । इदं विदंति नैवापि ब्रह्मनारायणादयः

ဒေဝဒေဝက မိန့်တော်မူသည်– အို ဒေဝီ၊ နားထောင်လော့။ ဤသန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರ၌ မောက္ခကို ဖြစ်စေသော အမြင့်ဆုံး လျှို့ဝှက်တရား ဖြစ်သည်။ ဗြဟ္မာ၊ နာရာယဏ စသည့်သူတို့ပင် အမှန်တကယ် မသိကြ။

Verse 20

असंख्यातानि लिंगानि पार्वत्यानंदकानने । स्थूलान्यपि च सूक्ष्माणि नानारत्नमयानि च

ပါရဝတီ၏ အာနန္ဒကာနန၌ ရေတွက်မကုန်သော ရှိဝလင်္ဂများ ရှိသည်—အချို့ ကြီးမား၍ အချို့ နူးညံ့သိမ်မွေ့ကာ၊ အမျိုးမျိုးသော တန်ဖိုးကြီး ရတနာများဖြင့်လည်း ပြုလုပ်ထားသည်။

Verse 21

नानाधातुमयानीशे दार्षदान्यप्यनेकशः । स्वयंभून्यप्यनेकानि देवर्षिस्थापितान्यहो

အို မဟာဒေဝီ၊ လင်္ဂများစွာသည် သတ္တုအမျိုးမျိုးဖြင့် ပြုလုပ်ထားပြီး အများအပြားသည် ကျောက်ဖြင့်လည်း ဖြစ်သည်။ အချို့သည် စွဝယံဘူ (ကိုယ်တိုင်ပေါ်ထွန်း) ဖြစ်၍၊ အချို့—အံ့ဩဖွယ်—ဒေဝရိရှီတို့က တည်ထောင်ပူဇော်ထားသည်။

Verse 22

सिद्धचारणगंधर्व यक्षरक्षोर्चितान्यपि । असुरोरगमर्त्यैश्च दानवैरप्सरोगणैः

ထိုလင်္ဂများကို စိဒ္ဓ၊ ချာရဏ၊ ဂန္ဓဗ္ဗ၊ ယက္ခ၊ ရက္ခသတို့ကလည်း ပူဇော်ကြပြီး၊ အသူရ၊ နာဂ၊ လူသားတို့ကလည်းကောင်း၊ ဒါနဝနှင့် အပ္စရာအဖွဲ့များကလည်းကောင်း အရိုအသေပြုကြသည်။

Verse 23

दिग्गजेर्गिरिभिस्तीर्थेरृक्ष वानर किन्नरैः । पतत्रिप्रमुखैर्देवि स्वस्वनामांकितानि वै

အို မဟာဒေဝီ၊ ထိုလင်္ဂများသည် တည်ထောင်သူတို့၏ အမည်အမိန့်ကိုယ်တိုင်ဖြင့် အမှတ်အသားတင်ထားသည်—ဒိဂ္ဂဇ (အရပ်လေးမျက်နှာဆင်)၊ တောင်တန်းများ၊ တီရ္ထ၊ ဝက်ဝံ၊ မျောက်၊ ကိန္နရ နှင့် ငှက်တို့၏ ခေါင်းဆောင်များ စသည်တို့၏ အမည်များဖြင့်။

Verse 24

प्रतिष्ठितानि यानीह मुक्तिहेतूनि तान्यपि । अदृश्यान्यपि दृश्यानि दुरवस्थान्यपि प्रिये

ချစ်သူရေ၊ ဤနေရာ၌ တည်ထောင်ထားသော လင်္ဂအားလုံးသည် မောက္ခ (လွတ်မြောက်ခြင်း) ၏ အကြောင်းရင်းဖြစ်သည်။ မမြင်ရသောအရာပင် မြင်နိုင်လာတတ်ပြီး၊ အခြေအနေမကောင်းသော လင်္ဂပင် ဤက்ஷೇತ್ರ၌ ပူဇော်ထိုက်မြတ်နေဆဲဖြစ်သည်။

Verse 25

भग्नान्यपि च कालेन तानि पूज्यानि सुंदरि । परार्धशतसंख्यानि गणितान्येकदा मया

အို လှပသောသူမ၊ ကာလကြောင့် ပျက်စီးကွဲအက်သော်လည်း ထိုအရာတို့သည် ပူဇော်ထိုက်၏။ တစ်ခါက ငါတွက်ကြည့်ရာ ပရာဓ္ဓ၏ ရာချီမျှ—အလွန်အမင်း မရေတွက်နိုင်လောက်အောင် ဖြစ်၏။

Verse 26

गंगाभस्यपि तिष्ठंति षष्टिकोटिमितानिहि । सिद्धलिंगानि तानीशे तिष्येऽदृश्यत्वमाययुः

ဂင်္ဂါမြစ်ကမ်းပေါ်တွင် လိင်္ဂများ တည်ရှိနေသည်—အမှန်တကယ် အရေအတွက် ခြောက်ဆယ်သန်းမျှ။ အို ဒေဝီ၊ ထို စိဒ္ဓလိင်္ဂတို့သည် တိෂ္ယ (ကလိ) ယုဂ၌ မာယာကြောင့် မမြင်ရအောင် အန္တရာဓာန ဖြစ်သွားကြ၏။

Verse 27

गणनादिवसादवार्ङ्ममभक्तजनैःप्रिये । प्रतिष्ठितानि यानीह तेषां संख्या न विद्यते

အို ချစ်သူ၊ ရေတွက်ခြင်း စတင်ခဲ့သောနေ့မှစ၍ ငါ၏ ဘက္တများသည် ဤနေရာ၌ လိင်္ဂများကို ဆက်လက် ပရတိဋ္ဌာပနာ (သိမ်မြတ်စွာ တည်ထောင်) လာကြသည်။ ထို့ကြောင့် ဤနေရာ၌ တည်ထောင်ထားသော အရေအတွက်ကို မသိနိုင်။

Verse 28

त्वया तु यानि पृष्टानि यैरिदं क्षेत्रमुत्तमम् । तानि लिंगानि वक्ष्यामि मुक्तिहेतूनि सुंदरि

သို့သော် အို လှပသောသူမ၊ သင်မေးမြန်းခဲ့သော လိင်္ဂများ—ဤ က္ෂೇತ್ರကို အထွတ်အမြတ် ဖြစ်စေသော—မုက္ခ (လွတ်မြောက်ခြင်း) ကို ပေးသော လိင်္ဂများကို ယခု ငါဖော်ပြမည်။

Verse 29

कलावतीव गोप्यानि भविष्यंति गिरींद्रजे । परं तेषां प्रभावो यः स्वस्वस्थानं न हास्यति

အို တောင်တော်အရှင်၏ သမီး၊ ထိုအရာတို့သည် ကလာဝတီကဲ့သို့ လျှို့ဝှက်သွားမည်၊ အနုပညာ၏ پردာအောက်တွင် ဖုံးကွယ်ထားသကဲ့သို့။ သို့ရာတွင် ထိုတို့၏ ပရဘာဝ (အာနုဘော်) သည် မိမိမိမိ နေရာကို မည်သည့်အခါမျှ မစွန့်လွှတ်စေ။

Verse 30

कलिकल्मषपुष्टा ये ये दुष्टा नास्तिकाः शठाः । एतेषां सिद्धलिंगानां ज्ञास्यंत्याख्यामपीह न

ကလိယုဂ်၏ အပြစ်များကြောင့် ပျိုးထောင်ခံရသော မကောင်းသူ၊ နာස්တိက၊ လှည့်စားသူတို့သည်—ဤနေရာတွင် ဤစိဒ္ဓ (စွဝယံဘူ) လင်္ဂများ၏ အမည်နှင့် ဂုဏ်သတင်းကိုတောင် မသိနိုင်ကြ။

Verse 31

नामश्रवणतोपीह यल्लिंगानां शुभानने । वृजिनानि क्षयं यांति वर्धंते पुण्यराशयः

အို မျက်နှာလှသူရေ၊ ဤလင်္ဂများ၏ အမည်ကိုသာ ကြားနာရုံဖြင့်ပင် ဤနေရာတွင် အပြစ်များ ပျက်ကွယ်သွားပြီး ပုဏ္ဏယ (ကုသိုလ်) စုဆောင်းမှုများ တိုးပွားလာသည်။

Verse 32

ओंकारः प्रथमं लिंगं द्वितीयं च त्रिलोचनम् । तृतीयश्च महादेवः कृत्तिवासाश्चतुर्थकम्

အိုံကာရ သည် ပထမ လင်္ဂ၊ ဒုတိယမှာ တြိလိုစန။ တတိယမှာ မဟာဒေဝ၊ စတုတ္ထမှာ ကೃတ္တိဝာသ ဖြစ်သည်။

Verse 33

रत्नेशः पंचमं लिंगं षष्ठं चंद्रेश्वराभिधम् । केदारः सप्तमं लिंगं धर्मेशश्चाष्टमं प्रिये

ရတ္နေးရှ သည် ပဉ္စမ လင်္ဂ၊ ဆဋ္ဌမမှာ စန္ဒြေးရှဝရ ဟု ခေါ်သည်။ ကေဒာရ သည် သတ္တမ လင်္ဂ၊ ဓမ္မေးရှ သည် အဋ္ဌမ ဖြစ်သည်၊ ချစ်သူရေ။

Verse 34

वीरेश्वरं च नवमं कामेशं दशमं विदुः । विश्वकर्मेश्वरं लिंगं शुभमेकादशं परम्

ဝီရေးရှဝရ ကို နဝမဟု သိကြပြီး ကာမေးရှ ကို ဒသမဟု သိကြသည်။ မင်္ဂလာရှိ၍ အမြင့်မြတ်သော ဝိශ්ဝကර්မေးရှဝရ လင်္ဂ သည် ဧကာဒသမ ဖြစ်သည်။

Verse 35

द्वादशं मणिकर्णीशमविमुक्तं त्रयोदशम् । चतुर्दशं महालिंगं मम विश्वेश्वराभिधम्

မဏိကဏ္ဏီဣရှ သည် ဒွါဒသမ ဖြစ်၍၊ အဝိမုက္တ သည် တရယောဒသမ ဖြစ်၏။ စတုရဒသမမှာ မဟာလိင်္ဂ—အကျွန်ုပ်၏ကိုယ်ပိုင်—“ဝိශ්ဝေဣશ્વရ” ဟူသောနာမဖြင့် ဖြစ်၏။

Verse 36

प्रिये चतुर्दशैतानि श्रियोहेतूनि सुंदरि । एतेषां समवायोयं मुक्तिक्षेत्रमिहेरितम्

ချစ်သူမ၊ လှပသူမ—ဤဆယ့်လေးပါးသည် သီရိ(စည်းစိမ်)၏ အကြောင်းရင်းများ ဖြစ်၏။ ထိုတို့၏ ပေါင်းစည်းတည်ရှိမှုကိုပင် ဤနေရာ၌ “မုက္တိခေတ္တ” ဟု ကြေညာထား၏။

Verse 37

देवताः समधिष्ठात्र्यः क्षेत्रस्यास्य परा इमाः । आराधिताः प्रयच्छंति नृभ्यो नैःश्रेयसीं श्रियम्

ဤမြတ်သော ဒေဝတော်များသည် ဤပဝిత్రခေတ္တ၏ အဓိဋ္ဌာတရ် အာဏာများ ဖြစ်၏။ အာရాధနာ ပြုလျှင် လူတို့အား အမြင့်ဆုံးကောင်းကျိုးသို့ ဦးတည်စေသော မင်္ဂလာသီရိကို ပေးတော်မူ၏။

Verse 38

आनंदकानने मुक्त्यै प्रोक्तान्येतानि सुंदरि । प्रिये चतुर्दशेज्यानि महालिंगानि देहिनाम्

လှပသူမ၊ အာနန္ဒကာနန၌ မုက္တိအတွက် ဤတို့ကို ကြေညာထား၏။ ချစ်သူမ၊ ကိုယ်ခန္ဓာရှိသူတို့အတွက် ဤဆယ့်လေး မဟာလိင်္ဂတို့သည် ပူဇော်ရာ အရာများ ဖြစ်၏။

Verse 39

प्रतिमासं समारभ्य तिथिं प्रतिपदं शुभाम् । एतेषां लिंगमुख्यानां कार्या यात्रा प्रयत्नतः

လစဉ်အစမှ စ၍၊ မင်္ဂလာရှိသော ပရတိပဒါ တိထိ (ပထမနေ့) တွင်၊ ဤလိင်္ဂအဓိကတို့ထံ ယာတရာကို ကြိုးစား၍ ပြုလုပ်သင့်၏။

Verse 40

अनाराध्य महादेवमेषु लिंगेषु कुंभज । कः काश्यां मोक्षमाप्नोति सत्यं सत्यं पुनःपुनः

အို ကုမ္ဘဇ (အဂස්တျ)၊ ဤလင်္ဂများ၌ မဟာဒေဝကို မပူဇော်ဘဲ ကာရှီ၌ မောက္ခကို မည်သူရနိုင်မည်နည်း။ ဤသည်မှာ သစ္စာ—သစ္စာတကယ်—ထပ်ခါထပ်ခါ ပြောဆိုထား၏။

Verse 41

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन काशीफलमभीप्सुभिः । पूज्यान्येतानि लिंगानि भक्त्या परमया मुने

ထို့ကြောင့် မုနိရေ၊ ကာရှီ၏ အမှန်တကယ်သော အကျိုးကို လိုလားသူတို့သည် အစွမ်းကုန်ကြိုးစား၍ အမြင့်မြတ်ဆုံး ဘက္တိဖြင့် ဤလင်္ဂများကို ပူဇော်သင့်၏။

Verse 42

अगस्त्य उवाच । एतान्येव किमन्यानि महालिंगानि षण्मुख । निर्वाणकारणानीह यदि संति तदा वद

အဂස්တျက ပြောသည်– အို ဆဏ္မုခ (စကန္ဒ)၊ ဤတို့သာ မဟာလင်္ဂများလော၊ သို့မဟုတ် ဤနေရာ၌ နိဗ္ဗာန်၏ အကြောင်းဖြစ်သော အခြားလင်္ဂများလည်း ရှိသလော။ ရှိလျှင် ပြောပြပါ။

Verse 43

स्कंद उवाच । अन्यान्यपि च संतीह महालिंगानि सुव्रत । कलिप्रभावाद्गुप्तानि भविष्यंत्येव तानि वै

စကန္ဒက ပြောသည်– အို သီလဝတ္တမန်၊ ဤနေရာ၌ အခြား မဟာလင်္ဂများလည်း ရှိ၏။ သို့သော် ကလိယုဂ၏ သက်ရောက်မှုကြောင့် ထိုလင်္ဂများသည် အမှန်တကယ် လျှို့ဝှက်နေမည်။

Verse 44

यस्येश्वरे सदाभक्तिर्यः काशीतत्त्ववित्तमः । स एवैतानि लिंगानि वेत्स्यत्यन्यो न कश्चन

အရှင်ထံသို့ အမြဲတမ်း ဘက္တိရှိပြီး ကာရှီ၏ အတွင်းသဘောတရားကို အမှန်တကယ် သိမြင်သူသာ ဤလင်္ဂများကို သိမှတ်နိုင်မည်။ အခြားမည်သူမျှ မဟုတ်။

Verse 45

येषां नामग्रहेणापि कलिकल्मष संक्षयः । अमृतेशस्तारकेशो ज्ञानेशः करुणेश्वरः

ဤနာမတော်တို့ကို အမည်တစ်ခါတည်း ခေါ်ယူရုံဖြင့်ပင် ကလိယုဂ၏ အပြစ်အညစ်များ ပျောက်ကွယ်သွားသည်—အမရိတေရှ၊ တာရကေရှ၊ ဉာဏေရှ နှင့် ကရုဏေရှဝရ။

Verse 46

मोक्षद्वारेश्वरश्चैव स्वर्गद्वारेश्वरस्तथा । ब्रह्मेशो लांगलश्चैव वृद्धकालेश्वरस्तथा

ထို့ပြင် (ဤနာမတော်များလည်း ရှိသည်)—မောက္ခဒွာရေးရှဝရ၊ သွာဂ္ဂဒွာရေးရှဝရ၊ ဗြဟ္မေရှ၊ လာင်္ဂလ နှင့် ထို့အတူ ဝృద్ధကာလေရှဝရ။

Verse 47

वृषेशश्चैव चंडीशो नंदिकेशो महेश्वरः । ज्योतीरूपेश्वरं लिंगं ख्यातमत्र चतुर्दशम्

ထို့အပြင် ဝೃಷေရှ၊ ခဏ္ဍီေရှ၊ နန္ဒိကေရှ နှင့် မဟေရှဝရလည်း ရှိသည်။ ဤနေရာတွင် “ဇျောတီရူပေရှဝရ” ဟု ခေါ်သော လိင်္ဂသည် ဆယ့်လေးမြောက်ဟု ထင်ရှားကျော်ကြားသည်။

Verse 48

काश्यां चतुर्दशैतानि महालिंगानि सुंदरि । इमानि मुक्तिहेतूनि लिंगान्यानंदकानने

အလှတရားရှိသူမေ၊ ကာရှီမြို့၌ မဟာလိင်္ဂ ဆယ့်လေးပါး ရှိသည်။ ဤလိင်္ဂတို့သည် မောက္ခ၏ အကြောင်းရင်းဖြစ်၍ အာနန္ဒကာနန၌ တည်ရှိကြသည်။

Verse 49

कलिकल्मषबुद्धीनां नाख्येयानि कदाचन । एतान्याराधयेद्यस्तु लिंगानीह चतुर्दश

ကလိယုဂ၏ အညစ်အကြေးကြောင့် ဉာဏ်စိတ်မလင်းသောသူတို့အတွက် ဤအရာတို့ကို မည်သည့်အခါမျှ မကြေညာသင့်။ သို့သော် ဤနေရာ၌ လိင်္ဂ ဆယ့်လေးပါးကို အာရాధနာပြုသူမည်သူမဆို…

Verse 50

न तस्य पुनरावृत्तिः संसाराध्वनि कर्हिचित् । काशीकोशोयमतुलो न प्रकाश्यो यतस्ततः

သူ့အတွက် သံသရာလမ်းကြောင်း၌ မည်သည့်အခါမျှ ပြန်လည်လှည့်လာခြင်း မရှိတော့သည်။ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော ‘ကာသီ၏ ဘဏ္ဍာ’ ကို နေရာတိုင်း၊ မည်သူမဆိုအား ထုတ်ဖော်ပြသရန် မသင့်တော်။

Verse 51

एतल्लिंगाभिधा देवि महापद्यपि दुःखहृत् । रहस्यं परमं चैतत्क्षेत्रस्यास्य वरानने

အို ဒေဝီ၊ မဟာဘေးအန္တရာယ်အလယ်၌ပင် ဤလင်္ဂ၏ နာမကို ရွတ်ဆိုခြင်း/သိမြင်ခြင်းက ဒုက္ခကို ဖယ်ရှားပေးသည်။ အို မျက်နှာလှသူ၊ ဤသည်မှာ ဤသန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರ၏ အမြင့်ဆုံး လျှို့ဝှက်ချက်ဖြစ်သည်။

Verse 52

चतुर्दशापि लिंगानि मत्सान्निध्यकराणि हि । अविमुक्तस्य हृदयमेतदेव गिरींद्रजे

ဤလင်္ဂ ၁၄ ပါးသည် အမှန်တကယ်ပင် ငါ၏ အနီးကပ်တည်ရှိမှုကို ချက်ချင်း ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ အို တောင်မင်း၏ သမီး၊ ဤအစုတစ်စုသည် အဝိမုတ္တ၏ ‘နှလုံး’ ဖြစ်သည်။

Verse 53

इमानि यानि लिंगानि सर्वेषां मुक्तिदानि हि । एकैकभुवनस्येह सारमादाय सर्वतः । मयैतानि कृतान्येव महाभक्तिकृपावशात्

ဤလင်္ဂတို့သည် အားလုံးအတွက် မောက္ခ (လွတ်မြောက်ခြင်း) ကို ပေးတတ်ကြသည်။ အရပ်ရပ်မှ လောကတစ်ခုချင်းစီ၏ အနှစ်သာရကို ဤနေရာ၌ စုစည်းယူကာ မဟာဘက္တိအပေါ် ကရုဏာကြောင့် ငါကိုယ်တိုင် တည်ထောင်ခဲ့သည်။

Verse 54

अस्मिन्क्षेत्रे ध्रुवं मुक्तिरिति या प्रथिति प्रिये । कारणं तत्र लिंगानि ममैतानि चतुर्दश

အို ချစ်သူ၊ ‘ဤကṣेत्र၌ မောက္ခသည် မလွဲမသွေ’ ဟူသော လူသိများသည့် ဆိုရိုးစကား၏ အကြောင်းရင်းမှာ ငါ၏ လင်္ဂ ၁၄ ပါးပင် ဖြစ်သည်။

Verse 55

त एव व्रतिनः कांते त एव च तपस्विनः । ध्यातान्येतानि यैर्भक्तैर्लिंगान्यानंदकानने

အချစ်တော်မ၊ စစ်မှန်သော ဝရတကို စောင့်ထိန်းသူလည်း သူတို့ပဲ၊ စစ်မှန်သော တပသ္ဝီလည်း သူတို့ပဲ—အာနန္ဒကာနန (ပျော်ရွှင်ရာတော) တွင် ဤ လိင်္ဂများကို ဘာဝနာတရားဖြင့် သတိစိုက်ကြသော ဘက္တများပင် ဖြစ်သည်။

Verse 56

त एवाभ्यस्तसद्योगा दत्तदानास्त एव हि । काश्यामिमानि लिंगानि यैर्दृष्टान्यपि दूरतः

သူတို့ပဲ စဒ္ယောဂကို အမှန်တကယ် လေ့ကျင့်သူများ၊ သူတို့ပဲ အမှန်တကယ် ဒါနပြုသူများ—ကာရှီရှိ ဤ လိင်္ဂများကို အဝေးမှပင် ဖူးမြင်ဒർശန ပြုခဲ့သူများ ဖြစ်သည်။

Verse 57

इष्टापूर्ताश्च ये धर्माः प्रणीता मुनिसत्तमैः । ते सर्वे तेन विहिता यावज्जीवं निरेनसा

မုနိအမြတ်တို့ သင်ကြားထားသော အိဋ္ဌ နှင့် ပူရ္တ သာသနာဓမ္မများ အားလုံးသည်—သူ့အားဖြင့်ပင် ပြည့်စုံကာ၊ အသက်တစ်လျှောက် အပြစ်ကင်းစွာ ဖြစ်မြောက်သည်။

Verse 58

येनाविमुक्तमासाद्य महालिंगानि पार्वति । सकृदभ्यर्चितानीह स मुक्तो नात्र संशयः

အို ပါဝတီ၊ အဝိမုက္တသို့ ရောက်ပြီး ဤနေရာ၌ မဟာလိင်္ဂများကို တစ်ကြိမ်တည်းပင် ပူဇော်အာရဓနာ ပြုသူသည်—မုက္ခတရား ရရှိသည်၊ သံသယမရှိ။

Verse 59

स्कंद उवाच । अन्यान्यपि च विंध्यारे देव्यै प्रोक्तानि शंभुना । स्वभक्तानां हिताथार्य तान्यथाकर्णयाग्रज

စကန္ဒက မိန့်တော်မူသည်– ထို့ပြင် ဝိန္ဓျာတောအတွင်း၌ သမ္ဘူသည် မိမိ၏ ဘက္တများ အကျိုးချမ်းသာအတွက် ဒေဝီအား အခြားအကြောင်းအရာများကိုလည်း ဟောကြားခဲ့သည်။ အဂ္ဂရ မုနိတော်၊ အစဉ်အတိုင်း ယခု နားထောင်လော့။

Verse 60

शैलेशः संगमेशश्च स्वर्लीनो मध्यमेश्वरः । हिरण्यगर्भ ईशानो गोप्रेक्षो वृषभध्वजः

(ကာသီ၏ အလွန်မြတ်နိုးအပ်သော လင်္ဂများ:) ရှိုင်လေရှ, သင်္ဂမေရှ, စွာရလီန, မဓျမေရှဝရ, ဟိရဏ္ယဂರ್ಭ, ဣရှာန, ဂိုပရေက္ခ နှင့် ဝೃಷဘဓွဇ။

Verse 61

उपशांत शिवो ज्येष्ठो निवासेश्वर एव च । शुक्रेशो व्याघ्रलिंगं च जंबुकेशं चतुर्दशम्

ဥပရှာန္တ-ရှിവ, ဇျေဋ္ဌ နှင့် နိဝါသေရှဝရလည်းကောင်း; ရှုကရေရှ, ဗျာဃ္ရလင်္ဂ နှင့် ဇမ္ဗုကေရှ—ဤသို့ဖြင့် မဟာလင်္ဂ ဆယ့်လေးပါး ပြည့်စုံသည်။

Verse 62

मुने चतुर्दशैतानि महांत्यायतनानि वै । एतेषामपि सेवातो नरो मोक्षमवाप्नुयात्

အို မုနိ၊ ဤဆယ့်လေးပါးသည် အမှန်တကယ် မဟာသန့်ရှင်းရာဌာနများ ဖြစ်ကြ၏။ ၎င်းတို့ကို စေဝာပြု၍ ဘက္တိဖြင့် ဆည်းကပ်လျှင် လူသည် မောက္ခ (လွတ်မြောက်ခြင်း) ကို ရရှိနိုင်သည်။

Verse 63

चैत्रकृष्णप्रतिपदं समारभ्य प्रयत्नतः । आ चतुर्दशिपूज्यानि लिंगान्येतानि सत्तमैः

ချိုက်တရလ၏ ကృష్ణပက္ခ ပရတိပဒါနေ့မှ စ၍ ကြိုးစားအားထုတ်ကာ၊ ဆယ့်လေးရက်မြောက်နေ့တိုင်အောင် ဤလင်္ဂများကို အမြတ်ဆုံး ဘက္တများက စည်းကမ်းတကျ ပူဇော်ရမည်။

Verse 64

एतेषां वार्षिकी यात्रा सुमहोत्सवपूर्वकम् । कार्या मुमुक्षुभिः सम्यक्क्षेत्रसंसिद्धिदायिनी

ဤတို့၏ နှစ်စဉ် ယာတြာကို မဟာပွဲတော်နှင့်အတူ ပြုလုပ်သင့်သည်။ မောက္ခကို မျှော်လင့်သူတို့က စနစ်တကျ ဆောင်ရွက်ရမည်၊ အကြောင်းမှာ ကာသီ-က்ஷೇತ್ರ၌ ပြည့်စုံသော အာధ్యાત્મिक စိဒ္ဓိကို ပေးသနားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 65

मुने चतुर्दशैतानि महालिंगानि यत्नतः । दृष्ट्वा न जायते जंतुः संसारे दुःखसागरे

အို မုနိ၊ ဤမဟာလင်္ဂ ၁၄ ပါးကို စိတ်အားထုတ်၍ သေချာစွာ ဖူးမြင်လျှင် သတ္တဝါသည် ဒုက္ခပင်လယ်ဖြစ်သော သံသရာ၌ ထပ်မံမမွေးဖွားတော့။

Verse 66

क्षेत्रस्य परमं तत्त्वमेतदेव प्रिये ध्रुवम् । संसाररोगग्रस्तानामिदमेव महौषधम्

ချစ်သူရေ၊ ဤသည်ပင် သန့်ရှင်းသော က္ෂೇತ್ರ၏ အမြင့်ဆုံး အမှန်တရားဖြစ်၍ သံသရာရောဂါကပ်နေသူတို့အတွက် ဤတစ်ခုတည်းက မဟာဆေးဖြစ်သည်။

Verse 67

क्षेत्रस्योपनिषच्चैषा मुक्तिबीजमिदं परम् । कर्मकाननदावाग्निरेषा लिंगावलिः प्रिये

ချစ်သူရေ၊ ဤသည်မှာ က္ෂેત્ર၏ ဥပနိષဒ်ကဲ့သို့သော လျှို့ဝှက်တရား၊ မုက္ခတိ၏ အမြင့်ဆုံး မျိုးစေ့ဖြစ်သည်။ ဤလင်္ဂမാലာသည် ကမ္မတောအုပ်ကို လောင်ကျွမ်းစေသော တောမီးတည်း။

Verse 68

एकैकस्यास्य लिंगस्य महिमाद्यंत वर्जितः । मयैव ज्ञायते देवि सम्यङ्नान्येन केनचित्

ဒေဝီရေ၊ ဤလင်္ဂတစ်ပါးချင်းစီ၏ မဟိမာသည် အစမရှိ အဆုံးမရှိ အနန္တဖြစ်သည်။ ထိုအရာကို မှန်ကန်စွာ သိသူမှာ ငါတစ်ယောက်တည်းသာ ဖြစ်ပြီး အခြားမည်သူမျှ မဟုတ်။

Verse 69

इति श्रुत्वा मुने प्राह देवी हृष्टतनूरुहा । प्रणम्य देवमीशानं सर्वज्ञं सर्वदं शिवम्

ဤသို့ကြားသော် အို မုနိ၊ ဒေဝီသည် ဝမ်းမြောက်လွန်၍ ကိုယ်တစ်လုံး ရောမန့်ဖြစ်ကာ အမွှေးတက်လာ၏။ ထို့နောက် အရာအားလုံးကို သိသူ၊ အရာအားလုံးကို ပေးသူ ရှိဝ—ဣရှာနကို ဦးချပြီး ပြောလေ၏။

Verse 70

देव्युवाच । रहस्यं परमं काश्यां यदेतत्समुदीरितम् । तच्छ्रुत्वोत्सुकतां प्राप्तं मनो मेतीव वल्लभ

ဒေဝီက မိန့်တော်မူသည်– “ချစ်သူရေ၊ ကာရှီအကြောင်း ကြေညာထားသော အမြင့်မြတ်ဆုံး လျှို့ဝှက်တရားကို ကြားသိပြီးနောက် ငါ၏စိတ်သည် ထပ်မံသိလိုစိတ် အလွန်ပြင်းထန်လာ၏။”

Verse 71

यदुक्तं लिगमेकैकं महासारतरं परम् । काश्यां परमनिर्वाणकारणं कारणेश्वर

“အို ကာရဏေရှွရ၊ လင်္ဂတော်တစ်ပါးချင်းစီသည် အမြင့်မြတ်ဆုံး အနှစ်သာရဖြစ်ကြောင်း၊ ထို့ပြင် ကာရှီ၌ အမြင့်ဆုံး နိဗ္ဗာန်ရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းဖြစ်ကြောင်း မိန့်တော်မူခဲ့ပါသည်။”

Verse 72

प्रत्येकं महिमानं मे ब्रूह्येषां भुवनेश्वर । चतुर्दशानां लिंगानां श्रवणादघहारिणाम्

“အို လောကအရှင် ဘုဝနေးရှွရ၊ အပြစ်ကိုဖယ်ရှားပေးသော ဤလင်္ဂတော် ဆယ့်လေးပါး၏ မဟိမကို တစ်ပါးချင်းစီ ငါ့အား မိန့်ကြားပါ။”

Verse 73

ओंकारेशस्य लिंगस्य कथमत्र समागमः । अतिपुण्यतमात्तस्मात्क्षेत्रादमरकंटकात्

“အိုံကာရေးရှ၏ လင်္ဂတော်သည် အလွန်ပုဏ္ဏမယ့် သန့်ရှင်းသော အမရကဏ္ဍက နယ်မြေမှ ဤနေရာ (ကာရှီ) သို့ မည်သို့ ရောက်လာခဲ့သနည်း။”

Verse 74

किमात्मकोऽयमोंकारो महिमास्य च को हर । केनाराधि पुरा चैष ददावाराधितश्च किम्

“အို ဟရ၊ ဤအိုံကာရ၏ အမှန်တကယ် သဘောသဘာဝသည် မည်သို့နည်း၊ မဟိမက ဘာနည်း။ ရှေးကာလ၌ မည်သူက ဤကို အာရాధနာပြုခဲ့သနည်း၊ ပျော်ရွှင်နှစ်သက်သော် မည်သည့် အကျိုးကျေးဇူးကို ပေးအပ်ခဲ့သနည်း။”

Verse 75

मृडानीवाक्सुधामेतां विधाय श्रुतिगोचराम् । कथामकथयद्देव ओंकारस्यमहाद्भुताम्

ဤသို့ မೃဍာနီ (ပါရဝတီ) ၏ အမృతတူသော ဝါဏီကို သြတိ (śruti) အဖြစ် နားထောင်သင့်သော သာသနာတော်စကားအဖြစ် စီစဉ်ပြီးနောက်၊ ဘုရားသခင်သည် အိုံကာရ (Oṃkāra) ၏ အံ့ဩဖွယ် ကထာကို ပြောကြားတော်မူ၏။

Verse 76

देवदेव उवाच । कथामाकर्णयापर्णे वर्णयामि तवाग्रतः । यथोंकारस्य लिंगस्य प्रादुर्भाव इहाभवत्

ဒေဝတို့၏ ဒေဝတော်မူသော အရှင်က မိန့်တော်မူသည်— “နားထောင်လော့၊ အပါရ္ဏာရေ; ဤနေရာ၌ အိုံကာရ လိင်္ဂ (liṅga) သည် မည်သို့ ပေါ်ထွန်းလာခဲ့သည်ကို သင်၏ရှေ့တွင် ငါဖော်ပြမည်။”

Verse 77

पुरानंदवने चात्र ब्रह्मणा विश्वयोनिना । तपस्तप्तं महादेवि समाधिं दधतापरम्

“ရှေးကာလ၌ ဤနေရာ အာနန္ဒဝန (Ānandavana) တွင် စကြဝဠာ၏ မူလရင်းမြစ်ဖြစ်သော ဘြဟ္မာသည်၊ မဟာဒေဝီရေ၊ အမြင့်ဆုံး သမာဓိ (samādhi) တွင် တည်နေကာ တပဿ (tapas) ကို ကျင့်ခဲ့၏။”

Verse 78

पूर्णे युगसहस्रेऽथ भित्त्वा पातालसप्तकम् । उदतिष्ठत्पुरोज्योतिर्विद्योतित हरिन्मुखम्

“ထို့နောက် ယုဂ (yuga) တစ်ထောင် ပြည့်စုံသောအခါ၊ ပာတာလ (Pātāla) ခုနစ်ထပ်ကို ထိုးဖောက်ကာ ရှေ့တော်၌ တောက်ပသော အလင်းရောင် ပေါ်ထွန်းလာ၍ ဘြဟ္မာ၏ မျက်နှာကို လင်းလက်စေ하였다။”

Verse 79

यदंतराविरभवन्निर्व्याजेन समाधिना । तदेव परमं धाम बहिराविरभूद्विधेः

“ဘြဟ္မာ၏ မလှည့်မကွေ့ သမာဓိ (samādhi) ကြောင့် အတွင်း၌ ပေါ်ထွန်းခဲ့သော အမြင့်မြတ်ဆုံး ဓာမ (dhāma) သည်၊ ဖန်ဆင်းရှင်အတွက် အပြင်၌လည်း ထင်ရှားပေါ်လွင်လာခဲ့၏။”

Verse 80

योभूच्चटचटाशब्दः स्फुटतो भूमिभागतः । तच्छब्दाद्व्यसृजद्वेधाः समाधिं क्रमतो वशी

ထို့နောက် မြေပြင်၏ တစ်နေရာမှ “ချက်-ချက်” ဟူသော အသံရှင်းလင်းစွာ ပေါ်ထွက်လာ၏; ထိုအသံကြောင့် ကိုယ်ကိုထိန်းချုပ်နိုင်သော ဖန်ဆင်းရှင် ဘြဟ္မာသည် အဆင့်ဆင့် စမာဓိမှ လွတ်မြောက်လာ하였다။

Verse 81

स्रष्टाविसृष्ट तद्ध्यानो यावदुन्मील्यलोचने । पुरः पश्येद्ददर्शाग्रे तावदक्षरमादिमम्

ဖန်ဆင်းခြင်းကို ပျံ့နှံ့စေမည့် အမှုအပေါ် အာရုံစိုက်နေသော ဖန်ဆင်းရှင်သည် မျက်စိဖွင့်လိုက်၏; ရှေ့သို့ကြည့်ချင်းနဲ့ပင် အရှေ့တွင် အာဒိ အက္ခရာ—မပျက်မယွင်းသော တရားကို မြင်တွေ့하였다။

Verse 82

अकारं सत्त्वसंपन्नमृक्क्षेत्रं सृष्टिपालकम् । नारायणात्मकं साक्षात्तमः पारे प्रतिष्ठितम्

သူသည် ‘အ’ သံကို မြင်တွေ့하였다—စတ္တဝဖြင့် ပြည့်ဝ၍ ရိဂ္ဝေဒ၏ က్షೇತ್ರ၊ ဖန်ဆင်းမှုကို ကာကွယ်သူ; နာရာယဏ၏ သဘာဝကို တိုက်ရိုက်ထင်ရှားစွာ ဆောင်၍ အမှောင်ကို ကျော်လွန်ကာ တည်ရှိသည်။

Verse 83

उकारमथ तस्याग्रे रजोरूपं यजुर्जनिम् । विधातारं समस्तस्य स्वाकारमिव बिंबितम्

ထို့နောက် ရှေ့တွင် ‘ဥ’ သံ ပေါ်ထွက်လာ၏—ရဇစ်၏ ရုပ်သဘော၊ ယဇုစ် (ယဇုရဝေဒ) ၏ အရင်းမြစ်; အရာအားလုံး၏ စီမံခန့်ခွဲသူ၊ မိမိရုပ်သဏ္ဌာန်ထဲတွင်ပင် ပြန်လှန်ထင်ဟပ်သကဲ့သို့။

Verse 84

नीरवध्वांतसंकेत सदनाभं तदग्रतः । मकारं स ददर्शाथ तमोरूपं विशेषतः

ထို့နောက် ရှေ့တွင် ‘မ’ သံကို မြင်တွေ့하였다—တိတ်ဆိတ်သော အမှောင်၏ အမှတ်အသားကို ဆောင်၍ နေအိမ်တစ်ခုကဲ့သို့ ထင်မြင်ရသည်; အထူးသဖြင့် တမစ်၏ ရုပ်သဘောဖြစ်သည်။

Verse 85

साम्नो योनिं लये हेतुं साक्षाद्रुद्रस्वरूपिणम् । अथ तत्पुरतो ध्याता व्यधात्स्वनयनातिथिम्

သူသည် ထိုအရာကို စာမန် (စామဝေဒ) ၏ မိခင်အုံ၊ လယ (ပျောက်ကွယ်ခြင်း) ၏ အကြောင်းရင်း၊ ရုဒြ၏ သဘောတရားကို တိုက်ရိုက်ဖော်ပြသော ရုပ်သဏ္ဍာန်ဟု မြင်တော်မူ၏။ ထို့နောက် သမาธိကျင့်သူသည် မိမိရှေ့၌ မျက်စိ၏ ဧည့်သည်တော်ကဲ့သို့ ဒർശနအဖြစ် တင်ထားလေ၏။

Verse 86

विश्वरूपमयाकारं सगुणं वापि निर्गुणम् । अनाख्यनादसदनं परमानंदविग्रहम्

ထိုအရာသည် ကမ္ဘာလောကတစ်ခုလုံးဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ဝိශ්ဝရူပ အကာရဖြစ်၍ စဂုဏလည်း ဖြစ်နိုင်၊ နိရ္ဂုဏလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။ အမည်မဖော်နိုင်သော နာဒ၏ နေရာတော်ဖြစ်ပြီး ပရမာနန္ဒ၏ ကိုယ်တော်တည်း။

Verse 87

शव्दब्रह्मेति यत्ख्यातं सर्ववाङ्मयकारणम् । अथोपरिष्टान्नादस्य बिंदुरूपं परात्परम्

‘ရှဗ္ဒ-ဗြဟ္မ’ ဟုကျော်ကြား၍ စကားဝေါဟာရအားလုံး၏ အကြောင်းရင်းဖြစ်သော အရာကို မြင်ပြီး၊ ထို နာဒ အထက်၌ ပရတ်ပရ—အမြင့်ဆုံးထက်လည်း အမြင့်ဆုံးသော—ဗိန္ဒု-ရုပ်ကို သူမြင်တော်မူ၏။

Verse 88

कारणं कारणानां च जगद्योनिं च तं परम् । विधिर्विलोकयांचक्रे तपसागोचरीकृतम्

အကြောင်းရင်းတို့၏ အကြောင်းရင်း၊ လောက၏ မိခင်အုံဖြစ်သော ထိုပရမကို ဗိဓိ ဘြဟ္မာသည် တပဿာအားဖြင့် မိမိအာရုံသို့ ရောက်နိုင်အောင် ပြုလုပ်ပြီး ကြည့်ရှုတော်မူ၏။

Verse 89

अवनादोमिति ख्यातं सर्वस्यास्य प्रभावतः । भक्तमुन्नयते यस्मात्तदोमिति य ईरितः

ဤအရာသည် ‘အဝနာဒ အိုမ်’ ဟုကျော်ကြားသည်။ ၎င်း၏ အာနုဘော်တန်ခိုးကြောင့် ဤအရာအားလုံး ပေါ်ထွန်းလာသည်။ ထို့ပြင် ၎င်းသည် ဘက္တကို မြှင့်တင်သောကြောင့် ‘အိုမ်’ ဟု ခေါ်ကြသည်။

Verse 90

अरूपोपि सरूपाढ्यः स धात्रा नेत्रगीकृतः । तारयेद्यद्भवांभोधेः स्वजपासक्तमानसम् । ततस्तार इति ख्यातो यस्तं ब्रह्मा व्यलोकयत्

ရုပ်မရှိသော်လည်း ရုပ်အမျိုးမျိုးဖြင့် ပြည့်စုံတော်မူ၏။ ဓာတೃ (ဖန်ဆင်းရှင်) သည် ထိုအရှင်ကို အတွင်းမြင်ကွင်း၏ အာရုံအဖြစ် ပြုလုပ်တော်မူ၏။ အကြောင်းမှာ မိမိ၏ ဇပၸ (မန္တရားထပ်ခါထပ်ခါရွတ်) တွင် စွဲလမ်းသော စိတ်ကို ဘဝသမုဒ္ဒရာမှ ကူးမြောက်စေတော်မူသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် “တာရာ” ဟု ထင်ရှားပြီး ဘြဟ္မာက မြင်တော်မူသော အရှင်ဖြစ်သည်။

Verse 91

प्रणूयते यतः सर्वैः परनिर्वाणकामुकैः । सर्वेभ्योभ्यधिकस्तस्मात्प्रणवो यैः प्रकीर्तितः

အမြင့်ဆုံး နိဗ္ဗာန်ကို မက်မောသူ အားလုံးက ထိုသံလုံးကို အသံထွက်ကြသဖြင့် ထိုအက္ခရာကို “ပရဏဝ” ဟု ချီးမွမ်းကြပြီး အသံထွက်အားလုံးထက် မြင့်မြတ်သည်ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 92

स्वसेवितारं पुरुषं प्रणयेद्यः परंपदम् । अतस्तप्रणवं शांतं प्रत्यक्षीकृतवान्विधिः

မိမိကို ဆည်းကပ်သော အစေခံ-ဝိညာဉ်ကို အမြင့်ဆုံး အခြေအနေသို့ ခေါ်ဆောင်ပေးသူသည် ထိုပုရုෂပင် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဝိဓိ ဘြဟ္မာသည် ငြိမ်းချမ်းသော ပရဏဝကို မိမိ၏ ဉာဏ်အတွင်း တိုက်ရိုက် ထင်ရှားစေတော်မူ၏။

Verse 93

त्रयीमयस्तुरीयोयस्तुर्यातीतोखिलात्मकः । नादबिंदुस्वरूपो यः स प्रैक्षि द्विजगामिना

ဝေဒသုံးပါး၏ အနှစ်သာရဖြစ်၍ တုရိယလည်း ဖြစ်၊ တုရိယကိုလည်း ကျော်လွန်သော၊ အလုံးစုံကို ဖုံးလွှမ်းသည့် သဘာဝရှိပြီး နာဒနှင့် ဘိန္ဒု အဖြစ် ပေါ်ထွန်းသော အရှင်ကို—နှစ်ကြိမ်မွေး (ဒွိဇ) ခရီးသွား ဘြဟ္မာက မြင်တော်မူ၏။

Verse 94

प्रावर्तंत यतो वेदाः सांगाः सर्वस्य योनयः । सवेदादिः पद्मभुवा पुरस्तादवलोकितः

အရှင်ထံမှ ဝေဒများသည် အင်္ဂများနှင့်တကွ စတင်ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ အရှင်သည် အလုံးစုံ၏ ယောနိ-အရင်းအမြစ် ဖြစ်တော်မူ၏။ ဝေဒတို့၏ အစဉ်အလာအစဖြစ်သော ထိုအရှင်ကို ပဒ္မဘူ—ကြာပန်းမှ မွေးဖွားသော ဘြဟ္မာက မိမိရှေ့တွင် မြင်တော်မူ၏။

Verse 95

वृषभो यस्त्रिधाबद्धो रोरवीति महोमयः । सनेत्रविषयी चक्रे परमः परमेष्ठिना

ထိုမြတ်မြင့်သော ‘နွား’ သည် သုံးထပ်ချည်နှောင်ထား၍ မဟာ ‘အိုမ်’ သံဖြင့် မြည်ဟည်းလျက်ရှိသည်။ အမြင့်ဆုံးသော ပရမေဋ္ဌင် ဘြဟ္မာက ထိုကို မြင်နိုင်ရာ အာရုံအဖြစ် ပြုလုပ်တော်မူ၏။

Verse 96

शृंगश्चत्वारि यस्यासन्हस्तासः सप्त एव च । द्वे शीर्षे च त्रयः पादाः स देवो विधिनैक्षत

ချိုလေးချောင်း၊ လက်ခုနစ်ဖက်၊ ခေါင်းနှစ်လုံး၊ ခြေသုံးချောင်းရှိသော အရုပ်သဏ္ဍာန်ကို ပိုင်ဆိုင်သည့် ထိုဒေဝတাকে ဝိဓိ (ဘြဟ္မာ) က မြင်တော်မူ၏။

Verse 97

यदंतर्लीनमखिलं भूतं भावि भवत्पुनः । तद्बीजं बीजरहितं द्रुहिणेन विलोकितम्

အတိတ်၊ အနာဂတ်၊ ပစ္စုပ္ပန်ရှိ သတ္တဝါအားလုံး အတွင်း၌ လုံးဝလျောဝင်လျက်ရှိသော ထိုအရာ—ကိုယ်တိုင် မျိုးစေ့မရှိသော်လည်း ‘မျိုးစေ့’ ဟူသော အရာကို ဒြုဟိဏ (ဘြဟ္မာ) က မြင်တော်မူ၏။

Verse 98

लीनं मृग्येत यत्रैतदाब्रह्मस्तंबभाजनम् । अतः स भाज्यते सद्भिर्यल्लिंगं तद्विलोकितम्

ဤလောကတစ်ခုလုံးကို—ဘြဟ္မာမှ စ၍ မြက်တစ်စည်းအထိ—လျောဝင်လျက်ရှိသည်ဟု ရှာဖွေရာနေရာ၌၊ ထို့ကြောင့် သဒ္ဓါရှိသူတို့သည် ထိုတရားကို ထိုးဖောက်ခွဲခြား၍ သိမြင်ကြသည်။ ထို ‘လင်္ဂ’ ဟူသော အမှတ်အသားကိုပင် မြင်တော်မူ၏။

Verse 99

पंचार्था यत्र भासंते पंचब्रह्ममयं हि यत् । आदिपंचस्वरूपंयन्निरैक्षि ब्रह्मणा हि तत्

ပဉ္စတရားတို့ ထွန်းလင်းနေရာ—ပဉ္စဘြဟ္မာမယ ဖြစ်သော ထိုအရာ၌—အစဉ်အလာ ပဉ္စရုပ်သဏ္ဍာန်ကို ဘြဟ္မာက မြင်တော်မူ၏။

Verse 100

तमालोक्य ततो वेधा लिंगरूपिणमीश्वरम् । पंचाक्षरं प्रपंचाच्च भिन्नं तुष्टाव शंकरम्

လင်္ဂရုပ်ဖြင့် ပေါ်ထွန်းတော်မူသော အရှင်ကို မြင်ပြီးနောက်၊ ဝေဓာ ဘြဟ္မာသည် ပရပဉ္စ (ထင်ရှားလောက) မှ ကွဲပြား၍ အလွန်မြင့်မြတ်သော ရှင်ကရာကို ချီးမွမ်းကာ၊ ပဉ္စာක්ෂရီ ဟူသော အက္ခရာငါးလုံး မန္တရကိုလည်း ပူဇော်ချီးမွမ်း하였다။

Verse 110

नानावर्णस्वरूपाय वर्णानां पतये नमः । नमस्ते स्वररूपाय नमो व्यंजनरूपिणे

အက္ခရာအမျိုးမျိုး၏ ရုပ်သဘောတော်ဖြစ်၍ အက္ခရာအားလုံး၏ အရှင်ဖြစ်တော်မူသော သင့်အား နမസ്കာရ။ သင့်အား သရ (vowel) ရုပ်သဘောတော်အဖြစ် နမস্কာရ၊ သင့်အား ဗျဉ္ဇန (consonant) ရုပ်သဘောတော်အဖြစ်လည်း နမော နမဟ။

Verse 120

शब्दब्रह्म नमस्तुभ्यं परब्रह्म नमोस्तुते । नमो वेदांतवेद्याय वेदानां पतये नमः

သဗ္ဒဗြဟ္မ (Śabdabrahman) အဖြစ် သင့်အား နမস্কာရ၊ ပရဗြဟ္မ (Parabrahman) အဖြစ်လည်း နမောစ্তুတေ။ ဝေဒာန္တဖြင့် သိမြင်နိုင်သော သင့်အား နမস্কာရ၊ ဝေဒတို့၏ အရှင် သင့်အား နမস্কာရ။

Verse 130

सर्वभुक्सर्वकर्ता त्वं सर्वसंहारकारक । योगिनां हृदयाकाश कृतालय नमोस्तु ते

သင်သည် အားလုံး၏ အနုභဝ (ခံစားသူ) ဖြစ်၍ အားလုံး၏ ပြုလုပ်သူ ဖြစ်ကာ အားလုံးကို ပျက်သိမ်းစေသော သံဟာရ၏ ကာရကလည်း ဖြစ်တော်မူသည်။ ယောဂီတို့၏ နှလုံးအာကာသကို မိမိအိမ်တော်အဖြစ် ပြုထားသော အရှင်၊ သင့်အား နမস্কာရ။

Verse 140

त्वमेव हि शरण्यं मे त्वमेव हि गतिः परा । त्वामेव प्रणमामीश नमस्तुभ्यं नमो नमः

သင်တော်မူသည်သာ ကျွန်ုပ်၏ ခိုလှုံရာ၊ သင်တော်မူသည်သာ ကျွန်ုပ်၏ အမြင့်ဆုံး ဂတိ။ အရှင် ဣဿ၊ ကျွန်ုပ်သည် သင့်ကိုသာ ဦးချ၍ ပူဇော်ပါ၏—သင့်အား နမস্কာရ၊ နမော နမဟ အကြိမ်ကြိမ်။

Verse 150

ईश्वर उवाच । सुरश्रेष्ठ तपःश्रेष्ठ सर्वाम्नाय निधिर्भव । सृष्टेःकरणसामर्थ्यं तवास्तु मदनुग्रहात्

ဣဿဝရက မိန့်တော်မူသည်—“ဒေဝတို့အနက် အမြတ်ဆုံး၊ တပသီတို့အနက် အထွတ်အမြတ်ဆုံး၊ ဝေဒအာမနာယ (သင်္ကာရသက်ဆိုင်ရာ သာသနာပ传承) အားလုံး၏ خزန်တော် ဖြစ်လော့။ ငါ၏ အနုဂ्रहကြောင့် စೃಷ್ಟိကို ဆောင်ရွက်နိုင်သော အင်အားသည် သင်၌ ရှိပါစေ။”

Verse 160

अष्टम्यां च चतुर्दश्यां तीर्थानि सह सागरैः । षष्टि कोटि सहस्राणि मत्स्योदर्यां विशंति हि

အဋ္ဌမီနှင့် စတုर्दശီ တိထီတို့၌ တီရ္ထများသည် သမုဒ္ဒရာများနှင့်အတူ အမှန်တကယ် မတ္စျိုဒရီသို့ ဝင်ရောက်ကြသည်—အရေအတွက်မှာ ကောဋိခြောက်ဆယ်နှင့် ထောင်ပေါင်းများတိုင်အောင် ဖြစ်၏။

Verse 170

केवलं भूमिभाराय जन्मिनो जन्म तस्य वै । येनानंदवने दृष्टो नोंकारः सर्वकामदः

မွေးဖွားလာသူအတွက် ထိုမွေးဖွားခြင်းသည် အမှန်တကယ် မြေကြီးပေါ်၌ အလေးချိန်တစ်ခုသာ ဖြစ်၏—အာနန္ဒဝန၌ ဆန္ဒအားလုံးကို ဖြည့်ဆည်းပေးသော ဩံကာရကို မမြင်တွေ့သေးလျှင်။

Verse 180

स्कंद उवाच । ब्रह्मापि भजतेद्यापि तल्लिंगं कलशोद्भव । स्तुवन्ब्रह्म स्तवेनैव स्वात्मना विहितेन हि

စကန္ဒက မိန့်သည်—“အိုးမှ မွေးဖွားသော အဂஸ္တျာရေ! ယနေ့တိုင်အောင်ပင် ဘြဟ္မာသည် ထိုလင်္ဂကိုပင် ပူဇော်လျက်၊ မိမိ၏ အတ္တမဖြင့် ကိုယ်တိုင် ရေးဖွဲ့ထားသော ဤစတဝဖြင့် ပရမဘြဟ္မကို ချီးမွမ်းနေ၏။”

Verse 182

ब्रह्मस्तवमिमं जप्त्वा त्रिकालं परिवत्सरम् । अंतकाले भवेज्ज्ञानं येन बंधात्प्रमुच्यते

ဤ ဘြဟ္မာစတဝကို တစ်နှစ်ပြည့်အောင် တစ်နေ့သုံးကြိမ် (သုံးကာလ) ဂျပ်ရွတ်လျှင်၊ နောက်ဆုံးအချိန်၌ အမှန်တရား၏ ဉာဏ် ပေါ်ထွန်းလာပြီး ထိုဉာဏ်ကြောင့် ချည်နှောင်မှုမှ လွတ်မြောက်ရ၏။