Adhyaya 18

Verse 1

स्कंद उवाच । अन्यच्च शृणु विप्रेंद्र वृत्तातं तत्र संभवम् । महाश्चर्यप्रजननं महापातकहारि च

စကန္ဒက မိန့်တော်မူသည်– ဗြာဟ္မဏတို့၏ အထွဋ်အမြတ်ရေ၊ ထိုနေရာ၌ ဖြစ်ပွားခဲ့သော အခြားအကြောင်းအရာတစ်ပုဒ်ကိုလည်း နားထောင်လော့။ ၎င်းသည် အံ့ဩဖွယ်ကြီးကို ပေါ်ပေါက်စေပြီး မဟာအပြစ်တို့ကိုလည်း ဖယ်ရှားတတ်၏။

Verse 2

इत्थं कथां प्रकुर्वाणे रत्नशेस्य महेश्वरे । कोलाहलो महानासीत्त्रातत्रातेति सर्वतः

ဤသို့ ရတ്നေရှ မဟာဣရှ္ဝရအကြောင်း ဆွေးနွေးနေစဉ်၊ အရပ်ရပ်တွင် အလွန်ကြီးမားသော ဆူညံသံ ပေါ်ထွက်လာ၍ “ကယ်တင်ပါ! ကယ်တင်ပါ!” ဟု နေရာတိုင်းမှ အော်ဟစ်ကြ၏။

Verse 3

महिषासुरपुत्रोसौ समायाति गजासुरः । प्रमथन्प्रमथान्सर्वान्निजवीर्य मदोद्धतः

မဟိသာသူရ၏ သား ဂဇာသူရသည် ယခု ရှေ့သို့ တိုးဝင်လာ၏။ ကိုယ့်အင်အား၏ မာနမူးယစ်မှုကြောင့် အထက်တန်းထန်ကာ မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ ပရမထတို့အားလုံးကို ဖိနင်းကာ ခွဲခြမ်းပျက်စီးစေ၏။

Verse 4

यत्रयत्र धरायां स चरणं प्रमिणोति हि । अचलोल्लोलयांचक्रे तत्रतत्रास्य भारतः

အို ဘာရတ၊ မြေပြင်ပေါ်၌ သူ၏ ခြေတင်ရာရာတိုင်းတွင် ထိုနေရာတိုင်း၌ပင် တောင်တန်းများတောင် လှုပ်ယမ်း၍ ယိမ်းယိုင်စေ၏။

Verse 5

ऊरुवेगेन तरवः पतंति शिखरैः सह । यस्य दोर्दंडघातेन चूर्णाः स्युश्च शिलोच्चयाः

သူ၏ ပေါင်အရှိန်ကြောင့် သစ်ပင်များသည် ထိပ်ဖျားများနှင့်တကွ လဲကျကြ၏။ ထို့ပြင် သူ၏ လက်မောင်းဒဏ်တံကဲ့သို့သော ထိုးနှက်ချက်ကြောင့် ကျောက်တောင်စုများပင် အမှုန့်အဖြစ် ကြေမွသွားနိုင်၏။

Verse 6

यस्य मौलिजसंघर्षाद्घ नाव्योम त्यजंत्यपि । नीलिमानं न चाद्यापि जह्युस्तक्लेशसंगजम्

သူ၏ မော်လီ(မကွတ်) ထိခိုက်ပွတ်တိုက်မှုကြောင့် မိုးတိမ်များသည် ကောင်းကင်ကိုပင် မစွန့်ခွာကြ။ ထို့ပြင် သူကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ဆင်းရဲဒုက္ခမှ မွေးဖွားသည့် အပြာရောင်ကိုလည်း ယခုထိ မစွန့်လွှတ်ကြသေး။

Verse 7

यस्य निःश्वाससंभारैरुत्तरंगा महाब्धयः । नद्योप्यमंदकल्लोला भवंति तिमिभिः सह

သူ၏ အသက်ရှူထုတ်သံလှိုင်းများကြောင့် မဟာသမုဒ္ဒရာများသည် လှိုင်းကြီးများဖြင့် ထကြွလှုပ်ရှားလာ၏။ မြစ်များပင်လည်း ငါးကြီးများနှင့်အတူ ပြင်းထန်စွာ လှိုင်းထန်၍ တုန်လှုပ်ကြ၏။

Verse 8

योजनानां सहस्राणि नवयस्य समुच्छ्रयः । तावानेव हि विस्तारस्तनोर्मायाविनोस्य हि

မာယာကို ကိုင်စွဲသူ၏ အမြင့်သည် ယောဇနာ ကိုးထောင် ဖြစ်၍၊ ကိုယ်ခန္ဓာ၏ အကျယ်လည်း ထိုမျှတူညီသည်။

Verse 9

यन्नेत्रयोः पिंगलिमा तथा तरलिमा पुनः । विद्युता नोज्झ्यतेऽद्यापि सोयमायाति सत्वरः

သူ၏ မျက်လုံးများ၏ ပင်္ဂလရောင်တောက်ပမှုနှင့် လှုပ်ရှားတုန်ခါသည့် တောက်လက်မှုသည် ယနေ့တိုင် မိုးကြိုးလက်ထက် မလွန်နိုင်သေး; သူပင် အလျင်အမြန် လာနေသည်။

Verse 10

यांयां दिशं समभ्येति सोयं दुःसह दानवः । सासा समी भवेदस्य साध्वसादिव दिग्ध्रुवम्

မည်သည့်ဦးတည်ရာသို့မဆို မခံနိုင်သော ဒါနဝါးကြီးက ချဉ်းကပ်လာသော်၊ ထိုဦးတည်ရာသည် သူ့အနီးသို့ ရောက်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်၍—ကြောက်ရွံ့ခြင်းတွင် တည်ငြိမ်ကပ်ကပ်၊ မတုန်မလှုပ်သကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

Verse 11

ब्रह्मलब्धवरश्चायं तृणीकृतजगत्त्रयः । अवध्योहं भवामीति स्त्रीपुंसैः कामनिर्जितैः

ဗြဟ္မာထံမှ ဝရကို ရပြီးနောက် သူသည် လောကသုံးပါးကို မြက်တစ်စည်းကဲ့သို့ သဘောထားကာ “ငါသည် မသတ်နိုင်သူ” ဟု ထင်မြင်သည်—မိန်းမ၊ ယောက်ျား အားလုံးအကြား ကာမတဏှာက အနိုင်ယူထားသည်။

Verse 12

ततस्त्रिशूलहेतिस्तमायांतं दैत्यपुंगवम् । विज्ञायावध्यमन्येन शूलेनाभिजघान तम्

ထို့နောက် တြိရှူးလကိုင်သူသည် ချဉ်းကပ်လာသော ဒေတ္တမင်းကို အခြားနည်းဖြင့် မသတ်နိုင်ကြောင်း သိမြင်၍၊ အခြားသော ရှူးလတစ်လက်ဖြင့် ထိုးနှက်လိုက်သည်။

Verse 13

प्रोतस्तेन त्रिशूलेन स च दैत्यो गजासुरः । छत्रीकृतमिवात्मानं मन्यमानो जगौ हरम्

ထို တြိရှူလ်ဖြင့် ထိုးစိုက်ခံရသော အဆူရာ ဂဇာဆူရသည် မိမိကိုယ်ကို ရှိဝ၏ အပေါ်တွင် မြှောက်ထားသော မင်းရဲ့ ထီးတော်ကဲ့သို့ဟု ထင်မြင်ကာ ဟရ (ရှိဝ) ကို မိန့်ကြားလေ၏။

Verse 14

गजासुर उवाच । त्रिशूलपाणे देवेश जाने त्वां स्मरहारिणम् । तव हस्ते मम वधः श्रेयानेव पुरांतक

ဂဇာဆူရက ဆိုသည်။ “တြိရှူလ်ကိုင်ဆောင်သော ဒေဝဧရှ၊ စမရ (ကာမ) ကို ဖျက်ဆီးသူဟု သင်ကို ငါသိ၏။ သင်၏ လက်တော်ဖြင့် ငါ့ကို သတ်ခြင်းသည် ငါ့အတွက် ကုသိုလ်မြတ်တည်း၊ တြိပုရాంతက အရှင်။”

Verse 15

किंचिद्विज्ञप्तुमिच्छामि अवधेहि ममेरितम् । सत्यं ब्रवीमि नासत्यं मृत्युंजय विचारय

ငါသည် တောင်းဆိုချက်တစ်ရပ်ကို တင်ပြလိုသည်—ကျေးဇူးပြု၍ ငါ၏စကားကို နားထောင်ပါ။ ငါသည် အမှန်ကိုသာ ပြောသည်၊ မမှန်ကန်မှု မဟုတ်; မృత్యုဉ္ဇယ အရှင်၊ စဉ်းစားပေးပါ။

Verse 16

त्वमेको जगतां वंद्यो विश्वस्योपरि संस्थितः । अहं त्वदुपरिष्टाच्च स्थितोस्मी ति जितं मया

သင်တော်မူသည် တစ်ပါးတည်းပင် လောကအားလုံးက ဝတ်ပြုထိုက်သူ၊ စကြဝဠာအပေါ်၌ တည်ရှိသူ ဖြစ်၏။ သို့သော် ငါသည် သင်၏အပေါ်၌ ရပ်တည်ကာ “ငါ အနိုင်ရပြီ” ဟု ထင်ခဲ့၏။

Verse 17

धन्योस्म्यनुगृहीतोस्मि त्वत्त्रिशूलाग्रसंस्थितः । कालेन सर्वैर्मर्तव्यं श्रेयसे मृत्युरीदृशः

ငါသည် ကံကောင်းသူ၊ အနုဂ्रहရသူ—သင်၏ တြိရှူလ် အဖျားပေါ်၌ တည်ရှိနေ၏။ အချိန်တန်လျှင် အားလုံး မရဏကို ရင်ဆိုင်ရမည်; သို့သော် ဤသို့သော မရဏသည် အမြင့်မြတ်ဆုံး အကျိုးအတွက် ဖြစ်၏။

Verse 18

इति तस्य वचः श्रुत्वा देवदेवः कृपानिधिः । प्रोवाच प्रहसञ्छंभुर्घटोद्भव गजासुरम्

သူ၏စကားကို ကြားနာပြီးနောက်၊ ဒေဝတို့၏ဒေဝ—ကရုဏာ၏ဘဏ္ဍာတော် ရှမ္ဘူ—ပြုံး၍ အိုးမှဖွားသော ဂဇာသူရအား မိန့်တော်မူ၏။

Verse 19

ईश्वर उवाच । गजासुर प्रसन्नोस्मि महापौरुषशेवधे । स्वानुकूल वरं ब्रूहि ददामि सुमतेऽसुर

ဣශ්ဝရ မိန့်တော်မူသည်– “အို ဂဇာသူရ၊ ငါနှစ်သက်ပြီ—မဟာသူရဲကောင်းမှု၏ ဘဏ္ဍာတော်ရေ။ သင်နှစ်သက်ရာ ဆုတောင်းကို ပြောလော့; ဉာဏ်ကောင်းသော အသူရရေ၊ ငါပေးမည်။”

Verse 20

इत्याकर्ण्य स दैत्येंद्रः प्रत्युवाच महेश्वरम् । गजासुर उवाच । यदि प्रसन्नो दिग्वासस्तदा नित्यं वसान मे

ဤစကားကို ကြားပြီးနောက် ဒိုင်တျာတို့၏အရှင်က မဟေရှဝရအား ပြန်လည်လျှောက်၏။ ဂဇာသူရက– “အကယ်၍ သင်နှစ်သက်ပါက၊ အို ဒိဂ္ဝါသ (ကောင်းကင်ဝတ်ဆင်သူ)၊ ငါ့ကို အစဉ်အမြဲ ဝတ်ဆင်ပါ…” ဟုဆို၏။

Verse 21

इमां कृत्तिं विरूपाक्ष त्वत्त्रिशूलाग्निपाविताम् । स्वप्रमाणां सुखस्पर्शां रणांगणपणीकृताम्

“အို ဝိရူပါက္ခ၊ ဤအရေပြားသည်—သင်၏ တြိရှူးလ်မီးဖြင့် သန့်စင်ထားသော—အတိုင်းအတာသင့်တော်၍ ထိတွေ့လျှင် သက်သာချမ်းသာ၊ စစ်မြေပြင်၌ လောင်းကစားအဖြစ် ရရှိခဲ့သော…”

Verse 22

इष्टगंधिः सदैवास्तु सदैवास्त्वतिकोमला । सदैव निर्मला चास्तु सदैवास्त्वतिमंडनम्

“၎င်းတွင် အမြဲနှစ်သက်ဖွယ် အနံ့သာ ရှိပါစေ; အမြဲအလွန်နူးညံ့ပါစေ။ အမြဲအပြစ်ကင်းသန့်ရှင်းပါစေ; အမြဲအမြင့်မြတ်ဆုံး အလှဆင်တန်ဆာ ဖြစ်ပါစေ။”

Verse 23

महातपोऽनलज्वालाः प्राप्यापि सुचिरं विभो । न दग्धा कृत्तिरेषा मे पुण्यगंधनिधिस्ततः

အို အရှင်တော်မြတ်၊ မဟာတပဿ၏ မီးလျှံတောက်လောင်မှုကို အချိန်အတော်ကြာ ကြုံတွေ့ခဲ့သော်လည်း ငါ၏ ဤအရေမလောင်ကျွမ်းခဲ့ပါ; ထို့ကြောင့် ဤသည်မှာ သန့်ရှင်းသော အနံ့သင်းနှင့် ကုသိုလ်ပုဏ္ဏ၏ خزန်တော် ဖြစ်၏။

Verse 24

यदि पुण्यवती नैषा ममकृत्तिर्दिगंबर । तदा त्वदंगसंगोस्याः कथं जातो रणांगणे

အို ဒိဂမ္ဗရ (အဝတ်မဝတ်သော အရှင်)၊ ငါ၏ ဤအရေသည် တကယ်တမ်း ကုသိုလ်ပြည့်ဝမဟုတ်ခဲ့လျှင် စစ်မြေပြင်၌ သင်၏ ကိုယ်တော်နှင့် မည်သို့ ထိတွေ့နိုင်မည်နည်း။

Verse 25

अन्यं च मे वरं देहि यदि तुष्टोसि शंकर । नामास्तु कृत्तिवासास्ते प्रारभ्याद्यतनं दिनम्

အို ရှင်ကရ၊ သင်နှစ်သက်ပါက ငါ့အား အခြားကောင်းချီးတစ်ပါး ပေးတော်မူပါ: ယနေ့မှစ၍ သင်၏ နာမတော်ကို ‘ကൃတ္တိဝာသာ’ ဟု ဖြစ်စေတော်မူပါ။

Verse 26

इति तस्य वचः श्रुत्वा तथेत्युक्त्वा च शंकरः । पुनःप्रोवाच तं दैत्यं भक्तिनिर्मलमानसम्

သူ၏စကားကို ကြားသော် ရှင်ကရက “တထာස්တု—အဲဒီအတိုင်း ဖြစ်စေ” ဟု မိန့်တော်မူပြီး၊ ဘက္တိကြောင့် စိတ်နှလုံး သန့်စင်သွားသော ဒೈတျကို ထပ်မံ မိန့်ကြားတော်မူ၏။

Verse 27

ईश्वर उवाच । शृणु पुण्यनिधे दैत्य वरमन्यं सुदुर्लभम् । अविमुक्ते महाक्षेत्रे रण त्यक्त कलेवर

ဣශ්ဝရ မိန့်တော်မူသည်– နားထောင်လော့၊ အို ဒೈတျ၊ ကုသိုလ်ပုဏ္ဏ၏ خزန်တော်! အလွန်ရှားပါးသော ကောင်းချီးတစ်ပါးကို ထပ်မံ ပေးမည်– အဝိမုတ္တ မဟာက்ஷೇತ್ರ၌ စစ်ပွဲအတွင်း ကိုယ်ခန္ဓာကို စွန့်လွှတ်သူအတွက်…

Verse 28

इदं पुण्यशरीरं ते क्षेत्रेस्मिन्मुक्तिसाधने । मम लिंगं भवत्वत्र सर्वेषांमुक्तिदायकम्

မောက္ခကိုရောက်စေသော ဤကေတ္တရ၌ သင်၏ ကုသိုလ်ပြည့်ဝသော ကိုယ်ခန္ဓာသည် ဤနေရာ၌ ငါ၏ လင်္ဂ ဖြစ်ပါစေ၊ အားလုံးအား မောက္ခပေးစေပါစေ။

Verse 29

कृत्तिवासेश्वरं नाम महापातकनाशनम् । सर्वेषामेव लिंगानां शिरोभूतमिदं वरम्

၎င်း၏နာမသည် ‘ကෘတ္တိဝာသေရှဝရ’ ဖြစ်၍ မဟာအပြစ်များကို ဖျက်ဆီးသူတော်မူ၏။ လင်္ဂအားလုံးအနက် ဤမင်္ဂလာလင်္ဂသည် ‘ဦးခေါင်း’ ကဲ့သို့ အမြင့်မြတ်ဆုံး ဖြစ်၏။

Verse 30

यावंति संति लिंगानि वाराणस्यां महांत्यपि । उत्तमं तावतामेतदुत्तमांगवदुत्तमम्

ဝါရာဏသီ၌ လင်္ဂ မည်မျှရှိစေကာမူ—ကြီးမြတ်သောလင်္ဂများပါဝင်သော်လည်း—ဤလင်္ဂသည် အားလုံးအနက် အကောင်းဆုံး၊ အမြင့်ဆုံးအင်္ဂါဖြစ်သော ဦးခေါင်းကဲ့သို့ အထွတ်အထိပ် ဖြစ်၏။

Verse 31

मानवानां हितायात्र स्थास्येहं सपरिग्रहः । दृष्टेनानेन लिंगेन पूजितेन स्तुतेन च । कृतकृत्यो भवेन्मर्त्यः संसारं न विशेत्पुनः

လူသားတို့၏ အကျိုးအတွက် ငါသည် ဤနေရာ၌ အဖော်အပါများနှင့်အတူ တည်နေမည်။ ဤလင်္ဂကို မြင်ရုံဖြင့်လည်းကောင်း၊ ပူဇော်၍ ချီးမွမ်းခြင်းဖြင့်လည်းကောင်း မရဏသတ္တဝါသည် လိုရာပြည့်စုံကာ ထပ်မံ သံသရာသို့ မဝင်တော့။

Verse 32

रुद्राः पाशुपताः सिद्धा ऋषयस्तत्त्वचिंतकाः । शांता दांता जितक्रोधा निर्द्वंद्वा निष्परिग्रहाः

ရုဒြာများ၊ ပာရှုပတများ၊ ပြည့်စုံသော စိဒ္ဓများနှင့် တတ္တဝကို စူးစမ်းသုံးသပ်သော ရှိများ—ငြိမ်းချမ်း၊ ကိုယ်တိုင်ထိန်းချုပ်နိုင်၊ ဒေါသကို အနိုင်ယူ၊ ဒွန္ဒမှ လွတ်ကင်း၍ ပိုင်ဆိုင်လိုစိတ်မရှိသူများ—(ဤနေရာ၌ နေထိုင်ကြသည်)။

Verse 33

अविमुक्ते स्थिता ये तु मम भक्ता मुमुक्षवः । मानापमानयोस्तुल्याः समलोष्टाश्मकांचनाः

သို့သော် Avimukta တွင်နေထိုင်သော ငါ၏ကိုးကွယ်သူများသည် လွတ်မြောက်မှုကို အာရုံပြုကြပြီး ဂုဏ်အသရေနှင့် အရှက်ကွဲခြင်းတို့၌ တူညီကြကာ မြေကြီး၊ ကျောက်ခဲနှင့် ရွှေတို့ကို တူညီသည်ဟု မှတ်ယူကြသူများသည် လွတ်မြောက်ခြင်းလမ်းကြောင်း၌ အမှန်တကယ် တည်ရှိနေကြသည်။

Verse 34

कृत्तिवासेश्वरे लिंगे स्थास्येहं तदनुग्रहे । दशकोटिसहस्राणि तीर्थानि प्रतिवासरम्

၎င်း၏ ကျေးဇူးတော်ကြောင့် ငါသည် ဤနေရာတွင် Kṛttivāseśvara Linga ၌ ကိန်းဝပ်မည်ဖြစ်ပြီး နေ့စဉ်နေ့တိုင်း သန်းပေါင်းများစွာသော ဘုရားဖူးနေရာများ ရှိနေပါသည်။

Verse 35

त्रिकालमागमिष्यंति कृत्तिवासे न संशयः । कलिद्वापरसंभूता नराः कल्मषबुद्धयः

နေ့၏ သုံးကြိမ်သော အချိန်များတွင် သူတို့သည် Kṛttivāsa သို့ လာကြလိမ့်မည် - ဤအရာ၌ သံသယမရှိပါ - Kali နှင့် Dvapara ခေတ်တွင် မွေးဖွားလာသူများ၊ စိတ်နှလုံး မသန့်ရှင်းသူများ ဖြစ်သည်။

Verse 36

सदाचारविनिर्मुक्ताः सत्यशौचपराङ्मुखाः । मायया दंभलोभाभ्यां मोहाहंकृतिसंयुताः

သူတို့သည် ကောင်းသော အကျင့်စာရိတ္တ ကင်းမဲ့၍ သစ္စာတရားနှင့် သန့်ရှင်းစင်ကြယ်ခြင်းမှ ဖယ်ခွာကြပြီး မာယာအားဖြင့် ဟန်ဆောင်မှုနှင့် လောဘတို့နှင့် ပေါင်းစပ်ကာ မောဟနှင့် အတ္တတို့၌ နှောင်ဖွဲ့ထားကြသည်။

Verse 37

शूद्रान्नसेविनो विप्रा जिह्वाला अतिलालसाः । संध्यास्नानजपेज्यासु दूरीकृत मनोधियः

ဗြာဟ္မဏများသည် အခြားသူ၏အစာကိုစားသူများဖြစ်လာ၍ လျှာသည် အမြဲတမ်းတပ်မက်လောဘကြီး၏။ စန္ဓျာကာလဝတ်၊ ရေချိုးခြင်း၊ ဇပ၊ ပူဇော်ရေးတို့မှ စိတ်နှင့် ဉာဏ်ကို ဝေးကွာစေထားသည်။

Verse 38

कृत्तिवासेश्वरं प्राप्य सर्वपापविवर्जिताः । सुखेन मोक्षमेष्यंति यथा सुकृतिनस्तथा

ကృတ္တိဝာသေရှ್ವರထံ ရောက်ရှိလျှင် အပြစ်အားလုံးမှ ကင်းလွတ်ကာ ကုသိုလ်ပြည့်စုံသူတို့ကဲ့သို့ လွယ်ကူစွာ မောက္ခကို ရရှိကြသည်။

Verse 39

कृत्तिवासेश्वरं लिंगं सेव्यं काश्यां ततो नरैः । जन्मांतरसहस्रेषु मोक्षोन्यत्र सुदुर्लभः

ထို့ကြောင့် ကာရှီမြို့၌ လူတို့သည် ကృတ္တိဝာသေရှ్వర၏ လင်္ဂကို ပူဇော်သင့်သည်။ အခြားမွေးဖွားမှု ထောင်ပေါင်းများတွင် အခြားနေရာ၌ မောက္ခရခြင်းသည် အလွန်ခက်ခဲသည်။

Verse 40

कृत्तिवासेश्वरे लिंगे लभ्यस्त्वेकेन जन्मना । पृर्वजन्मकृतं पापं तपोदानादिभिः शनैः । नश्येत्सद्यो विनश्येत कृत्तिवासे श्वरेक्षणात्

ကృတ္တိဝာသေရှවර၏ လင်္ဂ၌ မောက္ခကို မွေးတစ်ဘဝတည်းဖြင့် ရနိုင်သည်။ အတိတ်ဘဝက ပြုခဲ့သော အပြစ်သည် တပ၊ ဒါန စသည်တို့ဖြင့် တဖြည်းဖြည်း ပျက်နိုင်သော်လည်း ကృတ္တိဝာသေရှවරကို မြင်ရုံဖြင့် ချက်ချင်း ပျက်စီးသွားသည်။

Verse 41

कृत्तिवासेश्वरं लिंगं येर्चयिष्यंति मानवाः । प्रविष्टास्ते शरीरे मे तेषां नास्ति पुनर्भवः

ကృတ္တိဝာသေရှවර၏ လင်္ဂကို ပူဇော်ကြသော လူသားတို့သည် ငါ၏ ကိုယ်တိုင်သော သဘာဝထဲသို့ ဝင်ရောက်ကြသည်။ ထိုသူတို့အတွက် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း မရှိတော့။

Verse 42

अविमुक्तेऽत्र वस्तव्यं जप्तव्यं शतरुद्रियम् । कृत्तिवासेश्वरो देवो द्रष्टव्यश्च पुनःपुनः

ဤအဝိမုတ္တ၌ နေထိုင်သင့်သည်။ ရှတရုဒြီယကို ဂျပ်သင့်သည်။ ထို့ပြင် ဒေဝ ကೃတ္တိဝာသေရှွရကို ထပ်ခါထပ်ခါ ဖူးမြင်သင့်သည်။

Verse 43

सप्तकोटिमहारुद्रैः सुजप्तैर्यत्फलं भवेत् । तत्फलं लभ्यते काश्यां पूजनात्कृत्तिवाससः

မဟာရုဒ္ဒရမန္တရများကို ကုဋေခုနစ်ဆယ် (၇ ကုဋေ) စိတ်ကြည်လင်စွာ ဂျပပြုရာမှ ရသော ကုသိုလ်ဖလသည်၊ ကာသီ၌ ကෘတ္တိဝာသ (ရှီဝ) ကို ပူဇော်ခြင်းသာဖြင့်ပင် ထိုဖလတည်းဟူ၍ ရရှိ၏။

Verse 44

माघ कृष्णचतुर्दश्यामुपोष्य निशि जागृयात् । कृत्तिवासेशमभ्यर्च्य यः स यायात्परां गतिम्

မాఃဂလ၏ ကృష్ణပက္ခ စတုဒ္ဒသီနေ့တွင် ဥပဝါသပြု၍ ညအခါ ဂျာဂရဏ (ညလုံးနိုး) ထားကာ ကෘတ္တိဝာသေရှကို အဘိယာဓနာပူဇော်သူသည် ပရမဂတိသို့ ရောက်၏။

Verse 45

शुक्लायां पंचदश्यां यश्चैत्र्यां कर्ता महोत्सवम् । कृत्तिवासेश्वरे लिंगे न स गर्भं प्रवक्ष्येते

ချိုင်တရလ၏ သုက္လပက္ခ ပဉ္စဒသီ (ပူရ္ဏိမာ) နေ့တွင် ကෘတ္တိဝာသေရှဝရ လင်္ဂအား မဟာဩတ္စဝ ပြုလုပ်သူအကြောင်း—ထိုသူသည် နောက်တစ်ဖန် ဂರ್ಭသို့ မဝင်တော့ (ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း မရှိ) ဟု ကြေညာထား၏။

Verse 46

कथयित्वेति देवेशस्तत्कृत्तिं परिगृह्य च । गजासुरस्य महतीं प्रावृणोद्धरिदंबरः

ဤသို့ဆိုပြီးနောက် ဒေဝတို့၏ အရှင်သည် ထိုအရေကို ယူဆောင်ကာ၊ ဂဇာသူရ၏ ကြီးမားသော အရေကိုလည်း ယူ၍ ဒိဂမ္ဗရ (ကောင်းကင်ဝတ်) အရှင်သည် ထိုအရေဖြင့် ကိုယ်တော်ကို ဖုံးလွှမ်း하였다။

Verse 47

महामहोत्सवो जातस्तस्मिन्नहनि कुंभज । कृत्तिवासत्वमापेदे यस्मिन्देवो दिगंबरः

အို ကုಂಭဇ (အဂஸ္တျ)၊ ထိုနေ့တည်းဟူ၍ မဟာမဟောတ္စဝ ကြီး ပေါ်ပေါက်လာ၏—ကောင်းကင်ဝတ် ဒေဝသည် “ကෘတ္တိဝာသ” ဟူသော နာမဖြင့် ထင်ရှားလာသောနေ့၌ပင်။

Verse 48

यत्रच्छत्रीकृतो दैत्यः शूलमारोप्य भूतले । तच्छूलोत्पाटनाज्जातं तत्र कुंडं महत्तरम्

မြေပြင်ပေါ်တွင် တြိရှူးလ်ဖြင့် အမိုးကာကဲ့သို့ ဖြစ်အောင် ဒေဝ်တကို ထိုးတင်ထားသော နေရာ၌၊ ထိုတြိရှူးလ်ကို ဆွဲထုတ်ရာမှ အလွန်ကြီးမားသော သန့်ရှင်းကန် (ကုဏ္ဍ) တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာ하였다။

Verse 49

तस्मिन्कुंडे नरः स्नात्वा कृत्वा च पितृतर्पणम् । कृत्तिवासेश्वरं दृष्ट्वा कृतकृत्यो नरो भवेत्

ထိုကုဏ္ဍ၌ ရေချိုးကာ ဘိုးဘွားပိတೃတို့အတွက် တර්ပဏ (ရေဓာတ်ပူဇော်) ပြုလုပ်ပြီး၊ ကೃတ္တိဝာසේရှဝရကို ဒർശနပြုလျှင် လူသည် ကೃತကೃತ្យ—ဘဝတာဝန်များ ပြည့်စုံသူ—ဖြစ်လာသည်။

Verse 50

स्कंद उवाच । तस्मिंस्तीर्थे तु यद्वृत्तं तदगस्ते निशामय । काका हंसत्वमापन्नास्तत्तीर्थस्य प्रभावतः

စကန္ဒက မိန့်တော်မူသည်– အဂஸတျာရေ၊ ထိုတီရ္ထ၌ ဖြစ်ပွားခဲ့သမျှကို နားထောင်လော့။ ထိုသန့်ရှင်းရာဌာန၏ အာနုဘော်ကြောင့် ကာကာတို့သည် ဟံသာအဖြစ်သို့ ရောက်ခဲ့ကြသည်။

Verse 51

एकदा कृत्तिवासे तु चैत्र्यां यात्राऽभवत्पुरा । अन्नं राशीकृतं तत्र ह्युपहारसमुद्भवम्

တစ်ခါတုန်းက ချೈတြလတွင်၊ ရှေးကာလက ကೃတ္တိဝာသ၌ ယာတြာပွဲတော် ကျင်းပခဲ့သည်။ ထိုနေရာတွင် ပူဇော်သက္ကာများမှ ပေါ်ထွန်းလာသော အစာအဟာရကို တောင်ပုံတောင်ပင် စုပုံထား하였다။

Verse 52

बहुदेवलकैर्विप्र तं दृष्ट्वा पक्षिणो मिलन् । परस्परं तदन्नार्थं युध्यंतो व्योमवर्त्मनि

အို ဗြာဟ္မဏ၊ ဘုရားကျောင်းအမှုထမ်းများ များစွာရှိရာ ထိုအစာတောင်ပုံကို မြင်လျှင် ငှက်တို့ စုဝေးလာကြပြီး၊ ထိုအစာကို လိုချင်သဖြင့် ကောင်းကင်လမ်းကြောင်းများပေါ်တွင် အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်ကြသည်။

Verse 53

बलिपुष्टैरपुष्टांगा रटतः करटाः कटु । वलिभिश्चातिपुष्टांगैरबलाश्चंचुभिर्हताः

အချို့သည် ပူဇော်သက္ကာကြောင့် အားတက်သော်လည်း ကိုယ်အင်္ဂါမပြည့်စုံသေး၍ ကြမ်းတမ်းစွာ အော်ဟစ်ကြ၏; အချို့သည် အာသာရသာကြောင့် အလွန်ဝလွန်းသဖြင့် အားမရှိသူတို့၏ နှုတ်တံထိုးချက်ဖြင့် လဲကျကြ၏။

Verse 54

ते हन्यमाना न्यपतंस्तस्मिन्कुंडे नभोंगणात् । आयुःशेषेण संत्राता हंसीभूतास्तु वायसाः

ထိုးနှက်ခံနေရစဉ် သူတို့သည် မိုးကောင်းကင်မှ ထိုသန့်ရှင်းသော ကုဏ္ဍထဲသို့ ကျသွားကြ၏။ သတ်မှတ်ထားသော အသက်တမ်း၏ ကျန်ရှိမှုကြောင့် ကယ်တင်ခံရပြီး ထိုကာကာတို့သည် အမှန်တကယ် ဟံသာဖြစ်သွားကြ၏။

Verse 55

आश्चर्यवंतस्तत्रत्या यात्रायां मिलिता जनाः । ऊचुरंगुलिनिर्देशैरहो पश्यत पश्यत

အဲဒီနေရာရှိ ဘုရားဖူးခရီးတွင် စုဝေးလာသူများ အံ့ဩသွားကာ လက်ချောင်းဖြင့် ညွှန်ပြ၍ “အဟို! ကြည့်ပါ၊ ကြည့်ပါ!” ဟု ဆိုကြ၏။

Verse 56

अस्मासु वीक्षमाणेषु काकाः कुंडेत्र ये पतन् । धार्तराष्ट्रास्तु ते जातास्तीर्थस्यास्य प्रभावतः

ကျွန်ုပ်တို့ မျက်မြင်ကြည့်နေစဉ် ဤကုဏ္ဍထဲသို့ ကျသွားသော ကာကာတို့သည် ဤတီရ္ထ၏ မဟာအာနုဘော်ကြောင့် ဓာတ္တရာෂ္ဍ (မင်းဟံသာ) ဖြစ်လာကြ၏။

Verse 57

हंसतीर्थं तदारभ्य कृत्तिवास समीपतः । नाम्ना ख्यातमभूल्लोके तत्कुंडं कलशोद्भव

ထိုအချိန်မှစ၍ ကృတ္တိဝာသ အနီးရှိ ထိုကုဏ္ဍသည် လောက၌ “ဟံသာတီရ္ထ” ဟူသော နာမဖြင့် ကျော်ကြားလာ၏၊ အို ကလသိုဒ္ဘဝ (အဂස්တျ)။

Verse 58

अतीव मलिनात्मानो महामलिन कर्मभिः । क्षणान्निर्मलतां यांति हंसतीर्थकृतोदकाः

အတွင်းစိတ်အလွန်အမင်းညစ်ညမ်း၍ အလွန်ညစ်သောကမ္မများကြောင့် မလှုပ်မရှားကပ်နေသူတို့ပင် ဟံသတီရ္ထ (Haṃsatīrtha) နှင့်ဆက်နွယ်သော သန့်ရှင်းရေဖြင့် ခဏချင်းပင် သန့်စင်မှုကို ရရှိကြသည်။

Verse 59

काश्यां सदैव वस्तव्यं स्नातव्यं हंसतीर्थके । द्रष्टव्यः कृत्तिवासेशः प्राप्तव्यं परमं पदम्

ကာသီ၌ အမြဲနေထိုင်သင့်သည်; ဟံသတီရ္ထ၌ ရေချိုးသန့်စင်သင့်သည်; ကೃတ္တိဝာසේရှ (Kṛttivāseśa) ဘုရားရှင်ကို ဒർശနပြုသင့်သည်—ထိုသို့ဖြင့် အမြင့်ဆုံးသော ပဒကို ရရှိသည်။

Verse 60

काश्यां लिंगान्यनेकानि मुने संति पदेपदे । कृत्तिवासेश्वरं लिंगं सर्वलिंगशिरः स्मृतम्

အို မုနိ၊ ကာသီ၌ ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် လင်္ဂများ များစွာရှိသော်လည်း ကೃတ္တိဝာසේશ્વရ (Kṛttivāseśvara) ၏ လင်္ဂကို လင်္ဂအားလုံး၏ ‘ဦးခေါင်း’ ဟု မှတ်ယူကြသည်။

Verse 61

कृत्तिवासं समाराध्य भक्तियुक्तेन चेतसा । सर्वलिंगाराधनजं फलं काश्यामवाप्यते

ဘက္တိဖြင့် ပြည့်ဝသော စိတ်ဖြင့် ကೃတ္တိဝာသ (Kṛttivāsa) ကို အာရాధနာပြုလျှင်၊ ကာသီ၌ လင်္ဂအားလုံးကို ပူဇော်ခြင်းမှ ဖြစ်ပေါ်သော အကျိုးफलကို ရရှိသည်။

Verse 62

जपो दानं तपो होमस्तर्पणं देवतार्चनम् । समीपे कृत्तिवासस्य कृतं सर्वमनंतकम्

ဇပ၊ ဒါန၊ တပ၊ ဟိုးမ၊ တර්ပဏ နှင့် ဒေဝတားပူဇာ—ကೃတ္တိဝာသ (Kṛttivāsa) အနီး၌ ပြုလုပ်သမျှသည် ကုသိုလ်အကျိုး မကုန်မခန်း အဆုံးမရှိ ဖြစ်လာသည်။

Verse 63

तीर्थं त्वनादिसंसिद्धमेतत्कलशसंभव । पुनर्देवस्य सान्निध्यादाविरासीन्महेशितुः

အို ကလသသမ္ဘဝ၊ ဤတီရ္ထသန့်ရှင်းရာသည် အစမရှိကတည်းက ပြည့်စုံတည်မြဲသောအရာဖြစ်၏။ သို့ရာတွင် သခင်ဘုရား၏ စန္နိဓိ ပြန်လည်ရရှိခြင်းကြောင့် မဟေရှ၏ ကရုဏာဖြင့် ထပ်မံ ပေါ်ထွန်းလာ၏။

Verse 64

एतानि सिद्धलिंगानिच्छन्नानि स्युर्युगेयुगे । अवाप्य शंभुसान्निध्यं पुनराविर्भवंति हि

ဤစိဒ္ဓလင်္ဂများသည် ယုဂအဆက်ဆက် ဖုံးကွယ်နေတတ်၏။ သို့သော် သမ္ဘု၏ စန္နိဓိကို ရရှိလျှင် အမှန်တကယ် ပြန်လည် ပေါ်ထွန်းလာကြ၏။

Verse 65

हंसतीर्थस्य परितो लिंगानामयुतं मुने । प्रतिष्ठितं मुनिवरैरत्रास्ति द्विशतोत्तरम्

အို မုနိ၊ ဟံသတီရ္ထ၏ ပတ်လည်တွင် မုနိမြတ်တို့က လင်္ဂ တစ်သောင်းကို တည်ထောင်ပူဇော်ထားကြ၏။ ထို့ပြင် ဤနေရာ၌ ထပ်မံ နှစ်ရာလည်း ရှိသေး၏။

Verse 66

एकैकं सिद्धिदं नृणामविमुक्तनिवासिनाम् । लिंगं कात्यायनेशादि च्यवनेशां तमेव हि

အဝိမုက္တ (ကာသီ) တွင် နေထိုင်သူတို့အတွက် ဤလင်္ဂတစ်ဆူချင်းစီသည် စိဒ္ဓိကို ပေးတတ်၏။ ထိုအထဲတွင် ကာတ်ယာယနေရှ ဟုခေါ်သော လင်္ဂလည်းရှိပြီး၊ ချျဝနေရှ လည်း အမှန်ရှိ၏။

Verse 67

लोमशेशं महालिंगं लोमशेन प्रतिष्ठितम् । कृत्तिवासः प्रतीच्यां तु तद्दृष्ट्वा क्वांतकाद्भयम्

လောမရှက တည်ထောင်ထားသော လောမရှေရှ ဟုခေါ် မဟာလင်္ဂ ရှိ၏။ ထို့ပြင် အနောက်ဘက်တွင် ကೃတ္တိဝာသ ရှိပြီး၊ ထိုကို ဖူးမြင်လျှင် သေမင်း၏ ကြောက်ရွံ့မှု ပျောက်ကွယ်သွား၏။

Verse 68

मालतीशं शुभं लिंगं कृत्तिवासोत्तरे महत् । सपर्ययित्वा तल्लिंगं राजा गजपतिर्भवेत्

ကෘတ္တိဝာသ၏ မြောက်ဘက်၌ မင်္ဂလာကြီးသော မာလတီရှ လင်္ဂကြီး တည်ရှိ၏။ ထိုလင်္ဂကို ဘက္တိဖြင့် ပူဇော်လျှင် မင်းသည် ဂဇပတိ—ဆင်တို့၏ အရှင်၊ အင်အားကြီးသော အထွဋ်အမြတ်မင်း—ဖြစ်လာ၏။

Verse 69

अंतकेश्वर संज्ञं च लिंगं तद्रुद्रदिक्स्थितम् । अतिपापोपि निष्पापो जायते तद्विलोकनात्

ရုဒ္ရ၏ ဒిశာ၌ ‘အန္တကေရှဝရ’ ဟုခေါ်သော လင်္ဂတစ်ဆူလည်း ရှိ၏။ ထိုလင်္ဂကို မျက်မြင်တော်မူရုံဖြင့်ပင် မဟာအပြစ်များဖြင့်လေးလံသူတောင် အပြစ်ကင်းစင်လာ၏။

Verse 70

जनकेशं महालिंगं तत्पार्श्वे ज्ञानदं परम् । तल्लिंग वरिवस्यातो ब्रह्मज्ञानमवाप्यते

ထိုနေရာ၌ ‘ဇနကေရှ’ ဟူသော မဟာလင်္ဂရှိပြီး၊ အနီး၌ ဉာဏ်ပေးသော အထွဋ်အမြတ်တစ်ပါးလည်း ရှိ၏။ ထိုလင်္ဂကို ဘက္တိဖြင့် ဝရိဝသျာ (အလေးအနက်ပူဇော်) လျှင် ဘြဟ္မဉာဏ်ကို ရရှိ၏။

Verse 71

तदुत्तरे महामूर्तिरसितांगोस्ति भैरवः । तस्य दर्शनतः पुंसां न भवेद्यमदर्शनम्

ထို၏ မြောက်ဘက်၌ ‘အသိတောင်းဂ’ ဟူသော မဟာရုပ်သဏ္ဌာန် ဘဲရဝ ရှိ၏။ သူ၏ ဒർശနကြောင့် လူတို့သည် ယမ (သေမင်း) ကို မမြင်ရတော့ (မရောက်ရ) ဟု ဆို၏။

Verse 72

शुष्कोदरी च तत्रास्ति देवी विकटलोचना । कृत्तिवासादुदीच्यां तु काशीप्रत्यूह भक्षिणी

ထိုနေရာ၌ပင် မျက်လုံးကျယ်သော ‘ဝိကဋလောစနာ’ ဟူသည့် ဒေဝီ ‘ရှုရှ္ကောဒရီ’ လည်း ရှိ၏။ ကෘတ္တိဝာသ၏ မြောက်ဘက်၌ သူမသည် ကာရှီသို့ သွားရာလမ်း၏ အတားအဆီးများကို စားသောက်ဖျက်ဆီးသူ—ဝိဃ္နဟာရိဏီ—ဟု ကျော်ကြား၏။

Verse 73

अग्निजिह्वोस्ति वेतालस्तस्या देव्यास्तु नैरृते । ददाति वांछितां सिद्धिं सोर्चितो भौमवासरे

ထိုဒေဝီ၏ သန့်ရှင်းသော မဏ္ဍလ၏ နိုင်ရృత (တောင်အနောက်) ဘက်၌ အဂ္နိဇိဟ္ဝ အမည်ရှိသော ဝေတားလ တစ်ပါး ရှိ၏။ အင်္ဂါနေ့တွင် ပူဇော်အာရాధနာပြုလျှင် လိုလားသော စိဒ္ဓိကို ပေးတော်မူ၏။

Verse 74

वेतालकुंडं तत्रास्ति सर्वव्याधिविघातकृत् । तत्कुंडोदकसंस्पर्शाद्व्रणविस्फोटरुग्व्रजेत्

ထိုနေရာ၌ ဝေတားလကුණ္ဍ ရှိ၍ ရောဂါအမျိုးမျိုးကို ဖျက်ဆီးနိုင်၏။ ထိုကန်ရေကို ထိတွေ့ရုံဖြင့်ပင် အနာနှင့် အဖုအပေါက်တို့၏ နာကျင်မှု ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

Verse 75

वेतालकुंडे सुस्नातो वेतालं प्रणिपत्य च । लभेत वांछितां सिद्धिं दुर्लभां सर्वदेहिभिः

ဝေတားလကුණ္ဍ၌ ကောင်းစွာ ရေချိုးသန့်စင်ပြီး ဝေတားလကို ဦးညွှတ်ပူဇော်လျှင်၊ ကိုယ်ရှိသတ္တဝါတို့အတွက် အလွန်ရှားပါးသော လိုလားသည့် စိဒ္ဓိကို ရရှိနိုင်၏။

Verse 76

गणोस्ति तत्र द्विभुजश्चतुष्पात्पंचशीर्षकः । तस्य संवीक्षणादेव पापं याति सहस्रधा

ထိုနေရာ၌ ဂဏ တစ်ပါးလည်း ရှိ၏—လက်နှစ်ဖက်၊ ခြေလေးချောင်း၊ ခေါင်းငါးလုံးရှိသည်။ သူ့ကို မြင်ရုံမျှဖြင့်ပင် အပြစ်သည် တစ်ထောင်ပိုင်းကွဲ၍ ပျက်စီးသွားသည်။

Verse 77

तदुत्तरे मुने रुद्रश्तुःशृंगोस्ति भीषणः । त्रिपादस्तु द्विशीर्षा च हस्ताः स्युः सप्त एव हि

အို မုနိ၊ ထို၏ မြောက်ဘက်၌ တုဟ္ရှೃင်္ဂ အမည်ရှိသော ကြောက်မက်ဖွယ် ရုဒ္ရ တစ်ပါး ရှိ၏။ သူ၌ ခြေသုံးချောင်း၊ ခေါင်းနှစ်လုံးနှင့် အမှန်တကယ် လက်ခုနစ်ဖက် ရှိသည်။

Verse 78

रोरूयते वृषाकारस्त्रिधा बद्धः स कुंभज । काशीविघ्रकरा ये च ये काश्यां पापबुद्धयः

အို ကုမ္ဘဇ၏သားရေ၊ သူသည် နွားပုံသဏ္ဌာန်ဖြင့် ဟိန်းဟောက်ကာ သုံးမျိုးဖြင့် ချည်နှောင်ထား၏။ ကာသီ၌ အတားအဆီးပြုသူတို့နှင့် ကာသီ၌ အပြစ်စိတ်ဖြင့် နေထိုင်သူတို့—

Verse 79

तेषां च संछिदां कर्तुमहं धृतकुठारकः । ये काश्यां विघ्नहर्तारो ये काश्यां धर्मबुद्धयः

ထိုသူတို့ (အတားအဆီးပြုသူများ) ကို ဖြတ်တောက်ဖျက်ဆီးရန် ငါသည် ပုဆိန်ကို ကိုင်ထား၏။ သို့ရာတွင် ကာသီ၌ အတားအဆီးဖယ်ရှားသူတို့နှင့် ကာသီ၌ ဓမ္မစိတ်ရှိသူတို့—

Verse 80

सुधाघटकरश्चाहं तद्वंशपरिषेककृत् । तं दृष्ट्वा वृषरुद्रं वै पूजयित्वा तु भक्तितः

ငါသည် အမရတ (နက်တာ) အိုးကိုလည်း ဆောင်ထား၍ ထိုမျိုးရိုးအတွက် အဘိသေက (သန့်စင်တင်မြှောက်) ကို ပြုလုပ်၏။ ထို ဝೃಷ-ရုဒြ ကို မြင်ပြီး ဘက္တိဖြင့် ပူဇော်ကာ—

Verse 81

महामहोपचारैश्च न विघ्नैरभिभूयते । मणिप्रदीपो नागोऽस्ति तस्माद्रुद्रादुदग्दिशि

မဟာပူဇာပစ္စည်းများဖြင့် ပူဇော်လျှင် အတားအဆီးတို့က မလွှမ်းမိုးနိုင်။ ထို ရုဒြ ၏ မြောက်ဘက်တွင် မဏိပရဒီပ အမည်ရှိ နာဂ တစ်ပါး ရှိ၏။

Verse 82

मणिकुंडं तदग्रे तु विषव्याधिहरं परम् । तस्मिन्कुंडे कृतस्नानस्तं नागं परिवीक्ष्य च

သူ၏ ရှေ့တွင် မဏိကுண္ဍ ရှိ၍ အဆိပ်ကြောင့် ဖြစ်သော ရောဂါများကို အလွန်ထိရောက်စွာ ဖယ်ရှားပေး၏။ ထိုကுண္ဍ၌ ရေချိုးပြီး ထိုနာဂကို ကြည့်ရှုကာ—

Verse 83

मणिमाणिक्यसंपूर्ण गजाश्वरथसंकुलम् । स्त्रीरत्नपुत्ररत्नैश्च समृद्धं राज्यमाप्नुयात्

သူသည် ပုလဲနှင့် ရတနာများဖြင့် ပြည့်စုံ၍ ဆင်၊ မြင်း၊ ရထားများဖြင့် စည်ကားကာ မြတ်သော ဇနီးနှင့် ထူးချွန်သော သားတော်များကဲ့သို့ အဖိုးတန်ရတနာများဖြင့် ကြွယ်ဝသော နိုင်ငံတော်ကို ရရှိမည်။

Verse 84

कृत्तिवासेश्वरं लिंगं काश्यां यैर्न विलोकितम् । ते मर्त्यलोके भाराय भुवो भूता न संशयः

ကာသီ၌ ကೃတ္တိဝာසේရှဝရ လိင်္ဂကို မမြင်ဖူးသူတို့သည် မရဏလောက၌ မြေကြီးပေါ်တွင် အလေးအနက်သော ဘာသာရပ်သာ ဖြစ်ကြသည်—ဤအပေါ် သံသယမရှိ။

Verse 85

स्कंद उवाच । कृत्तिवासः समुत्पत्तिं ये श्रोष्यंतीह मानवाः । तल्लिंगदर्शनाच्छ्रेयो लप्स्यंते नात्र संशयः

စကန္ဒက မိန့်တော်မူသည်– ဤနေရာ၌ ကೃတ္တိဝာသ၏ ဖြစ်ပေါ်လာပုံကို နားထောင်သော လူတို့သည် အမှန်တကယ် ဝိညာဉ်ရေး ကောင်းကျိုးကို ရရှိမည်။ ထိုလိင်္ဂကို ဒർശနပြုခြင်းဖြင့်လည်း မင်္ဂလာသော အကျိုးကို ရရှိမည်—သံသယမရှိ။