Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 17
धन्योस्म्यनुगृहीतोस्मि त्वत्त्रिशूलाग्रसंस्थितः । कालेन सर्वैर्मर्तव्यं श्रेयसे मृत्युरीदृशः
dhanyosmyanugṛhītosmi tvattriśūlāgrasaṃsthitaḥ | kālena sarvairmartavyaṃ śreyase mṛtyurīdṛśaḥ
ငါသည် ကံကောင်းသူ၊ အနုဂ्रहရသူ—သင်၏ တြိရှူလ် အဖျားပေါ်၌ တည်ရှိနေ၏။ အချိန်တန်လျှင် အားလုံး မရဏကို ရင်ဆိုင်ရမည်; သို့သော် ဤသို့သော မရဏသည် အမြင့်မြတ်ဆုံး အကျိုးအတွက် ဖြစ်၏။
Gajāsura
Tirtha: Kāśī-kṣetra
Type: kshetra
Listener: Kāśīkhaṇḍa frame audience (not specified in verse)
Scene: A beatific tableau: Gajāsura declares himself blessed on the triśūla’s tip; Śiva’s face radiates compassion and inevitability; time (Kāla) is suggested symbolically—fading battlefield, rising spiritual light.
FAQs
When death is embraced as divine grace, it becomes śreyas (spiritual welfare) rather than mere loss.
Kāśī’s mokṣa-oriented vision is the implied background: Śiva’s presence makes even the end of life spiritually transformative.
None; the verse emphasizes inner orientation (bhāva) and grace.