Adhyaya 11

Verse 1

अगस्त्य उवाच । षडास्य माधवाख्यानं श्रुतं मे पापनाशनम् । महिमापि श्रुतः श्रेयान्सम्यक्पंचनदस्य वै

အဂஸ္တျက ပြောသည်။ ငါသည် ပာပဖျက်စီးသော ဆဋာသျနှင့် မာဓဝ၏ သာသနာတော်ကഥာကို ကြားနာပြီးပြီ။ ထို့ပြင် ပဉ္စနဒ၏ မြတ်သော မဟိမကိုလည်း သင့်တော်သလို ကြားနာပြီးပြီ။

Verse 2

यदग्निबिंदुना पृच्छि माधवो दैत्यसूदनः । तस्योत्तरं समाख्याहि यथाख्यातं मधुद्विषा

အဂ္နိဗိန္ဒုက ဒೈತ್ಯသုတ်ဒန မာဓဝကို မေးမြန်းခဲ့သည့်အရာကို—မဓုဒွိෂ (မဓု၏ ရန်သူ) က ပြောခဲ့သကဲ့သို့ ထိုအဖြေကို ပြန်လည်ဟောကြားပါ။

Verse 3

स्कंद उवाच । शृण्वगस्त्य महर्षे त्वं कथ्यमानं मयाधुना । माधवेन यथाचक्षि मुनये चाग्निबिंदवे

စကန္ဒက ပြောသည်။ အဂஸ္တျ မဟာရိသီ၊ ယခု ငါဟောကြားမည့်အရာကို နားထောင်လော့—မာဓဝက မုနိ အဂ္နိဗိန္ဒုအား ပြောကြားခဲ့သကဲ့သို့ တိတိကျကျပင်။

Verse 4

बिंदुमाधव उवाच । आदौ पादोदके तीर्थे विद्धि मामादिकेशवम् । अग्निबिंदो महाप्राज्ञ भक्तानां मुक्तिदायकम्

ဗိန္ဒုမာဓဝက ပြောသည်။ အစဦးတွင် ပာဒෝဒက တီရ္ထ၌ ငါကို အာဒိကေရှဝ ဟူ၍ သိမှတ်လော့။ မဟာပညာရှိ အဂ္နိဗိန္ဒု၊ ငါသည် ဘက္တတို့အား မောက္ခကို ပေးသနားသူ ဖြစ်၏။

Verse 5

अविमुक्तेऽमृते क्षेत्रे येर्चयंत्यादिकेशवम् । तेऽमृतत्वं भजंत्येव सर्वदुःखविवर्जिताः

အဝိမုတ္တ အမရ က్షೇತ್ರ၌ အာဒိကေရှဝကို အရ္စနာပြုသူတို့သည် အမှန်တကယ် အမရత్వကို ရရှိကြပြီး ဒုက္ခအားလုံးမှ ကင်းလွတ်ကြ၏။

Verse 6

संगमेशं महालिंगं प्रतिष्ठाप्यादिकेशवः । दर्शनादघहं नृणां भुक्तिं मुक्तिं दिशेत्सदा

သင်္ဂမေရှဟု ခေါ်သော မဟာလင်္ဂကို တည်ထောင်ပြီးနောက် အာဒိကေရှဝသည် အမြဲတမ်း—မြင်တွေ့ဒർശနသာဖြင့်—လူတို့၏ အပြစ်ကို ပယ်ဖျက်ကာ ဘောဂနှင့် မောက္ခကို ပေးတော်မူ၏။

Verse 7

याम्यां पादोदकाच्छ्वेतद्वीपतीर्थं महत्तरम् । तत्राहं ज्ञानदो नृणां ज्ञानकेशवसंज्ञकः

တောင်ဘက်တွင် ခြေတော်ဆေးရေ (ပာဒိုဒက) မှ ပေါ်ထွန်းလာသော အလွန်မြတ်သော ရွှေဖြူဒွီပ တီရ္ထရှိသည်။ ထိုနေရာ၌ ငါသည် “ဉာဏကေရှဝ” ဟု ခေါ်ကာ လူတို့အား မှန်ကန်သော ဉာဏကို ပေးတော်မူ၏။

Verse 8

श्वेतद्वीपे नरः स्नात्वा ज्ञानकेशवसन्निधौ । न ज्ञानाद्भ्रश्यते क्वापि ज्ञानकेशवपूजनात्

ရွှေဖြူဒွီပ၌ ဉာဏကေရှဝ၏ အနီးအပါးတွင် ရေချိုးသန့်စင်သောသူသည် မည်သည့်နေရာတွင်မဆို ဉာဏမှ မကျဆင်းတော့—ဉာဏကေရှဝကို ပူဇော်ခြင်း၏ အာနုဘော်ပင် ဖြစ်သည်။

Verse 9

तार्क्ष्यकेशवनामाहं तार्क्ष्यतीर्थे नरोत्तमैः । पूजनीयः सदा भक्त्या तार्क्ष्य वत्ते प्रिया मम

တာရ္ක්ෂျ တီရ္ထ၌ ငါကို “တာရ္ක්ෂျကေရှဝ” ဟု ခေါ်ကြသည်။ ထိုနေရာ၌ လူမြတ်တို့သည် ဘက္တိဖြင့် အမြဲ ငါ့ကို ပူဇော်ရမည်၊ အကြောင်းမူကား ထို တာရ္ක්ෂျ-ဓာမသည် ငါ့အတွက် အလွန်ချစ်မြတ်နိုးရာ ဖြစ်သည်။

Verse 10

तत्रैव नारदे तीर्थेस्म्यहं नारदकेशवः । ब्रह्मविद्योपदेष्टा च तत्तीर्थाप्लुत वर्ष्मणाम्

ထိုနေရာတည်းမှာပင်၊ ဟေ နာရဒ၊ နာရဒ တီရ္ထ၌ ငါသည် “နာရဒကေရှဝ” ဖြစ်၏။ ထိုတီရ္ထ၌ ရေချိုးကာ ကိုယ်ခန္ဓာ သန့်စင်ပြီးသူတို့အား ငါသည် ဘြဟ္မဝိဒျာကို သင်ကြားပေးသော ဆရာဖြစ်လာ၏။

Verse 11

प्रह्लादतीर्थं तत्रैव नाम्ना प्रह्लादकेशवः । भक्तैः समर्चनीयोहं महाभक्ति समृद्धये

ထိုနေရာ၌ပင် ပရဟ္လာဒ-တီရ္ထ ရှိ၏။ ထိုနေရာတွင် ငါကို “ပရဟ္လာဒကေရှဝ” ဟု ခေါ်ကြသည်။ မဟာဘက္တိ တိုးပွားစေရန် ဘက္တများသည် ငါ့ကို စည်းကမ်းတကျ ပူဇော်အာရాధနာ ပြုရမည်။

Verse 12

तीर्थेंऽबरीषे तत्राहं नाम्नैवादित्यकेशवः । पातकध्वांतनिचयं ध्वंसयामीक्षणादपि

အမ္ဘာရီෂ-တီရ္ထ၌ ငါကို “အာဒိတျကေရှဝ” ဟု သိကြသည်။ ငါသည် အပြစ်တို့၏ စုပုံထားသော မှောင်မိုက်မှုကို မျက်စိတစ်ချက် (ဒർശန) ဖြင့်ပင် ဖျက်ဆီးနိုင်သည်။

Verse 13

दत्तात्रेयेश्वराद्याम्यामहमादिगदाधरः । हरामि तत्र भक्तानां संसारगदसंचयम्

ဒတ္တာတြေယေရှဝရ၏ တောင်ဘက်၌ ငါသည် “အာဒီ-ဂဒါဓရ” ဖြစ်၏။ ထိုနေရာတွင် ဘက္တများထံမှ သံಸಾರ၏ ရောဂါဒုက္ခ စုပုံမှုကို ငါဖယ်ရှားပေးသည်။

Verse 14

तत्रैव भार्गवे तीर्थे भृगुकेशव नामतः । काशीनिवासिनः पुंसो बिभर्मि च मनोरथैः

ထိုနေရာ၌ပင် ဘာရ္ဂဝ-တီရ္ထ၌ ငါကို “ဘృဂုကေရှဝ” ဟု ခေါ်သည်။ ကာရှီ၌ နေထိုင်သူကို ငါထောက်ပံ့ကာ သူ၏ စိတ်ကူးမနောရထများကို ပြည့်စုံစေသည်။

Verse 15

वामनाख्येमहातीर्थे मनःप्रार्थितदे शुभे । पूज्योहं शुभमिच्छद्भिर्नाम्ना वामनकेशवः

“ဝာမန” ဟု ခေါ်သော မဟာတီရ္ထ၌—မင်္ဂလာဖြစ်၍ စိတ်က ဆုတောင်းသမျှ ပေးစွမ်းသောနေရာ—ငါကို “ဝာမနကေရှဝ” ဟု ခေါ်ကြသည်။ ကောင်းမြတ်မှုကို လိုလားသူတို့သည် ငါ့ကို ပူဇော်ကြလော့။

Verse 16

नरनारायणे तीर्थे नरनारायणात्मकम् । भक्ताः समर्च्य मां स्युर्वै नरनारायणात्मकाः

နရ-နာရာယဏ တီရ္ထ၌ ငါသည် နရ-နာရာယဏ၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်နှင့် အနှစ်သာရအဖြစ် တည်ရှိ၏။ ထိုနေရာ၌ ဘက္တိဖြင့် ငါ့ကို ပူဇော်သော ဘက္တများသည် အမှန်တကယ် နရ-နာရာယဏ၏ သဘာဝကို ရရှိလေသည်။

Verse 17

तीर्थे यज्ञवराहाख्ये यज्ञवाराहसंज्ञकः । नरैः समर्चनीयोहं सर्वयज्ञफलेप्सुभिः

ယဇ္ဉ-ဝရာဟ ဟုခေါ်သော တီရ္ထ၌ ငါသည် ယဇ္ဉ-ဝါရာဟ ဟူသောနာမဖြင့် ထင်ရှား၏။ ယဇ္ဉအားလုံး၏ အကျိုးဖလကို လိုလားသူတို့သည် ထိုနေရာ၌ ငါ့ကို ပူဇော်အာရాధနာ ပြုသင့်၏။

Verse 18

विदारनरसिंहोहं काशीविघ्नविदारणः । तन्नाम्नि तीर्थे संसेव्यस्तीर्थोपद्रवशांतये

ငါသည် ဝိဒါရဏ-နရသိင်္ဟ ဖြစ်၍ ကာရှီ၌ အတားအဆီးများကို ခွဲဖျက်ဖယ်ရှားသူဖြစ်၏။ ထိုနာမတူ တီရ္ထ၌ တီရ္ထနှင့်ဆိုင်သော အနှောင့်အယှက်နှင့် ဘေးဒုက္ခများ ငြိမ်းစေရန် ငါ့ကို ဆည်းကပ်ပူဇော်သင့်၏။

Verse 19

गोपीगोविंदतीर्थे तु गोपीगोविंदसंज्ञकम् । समर्च्य मां नरो भक्त्या मम मायां न संस्पृशेत्

ဂိုပီ-ဂိုဝိန္ဒ တီရ္ထ၌ ငါသည် ဂိုပီ-ဂိုဝိန္ဒ ဟူသောနာမဖြင့် သိကြ၏။ ထိုနေရာ၌ ဘက္တိဖြင့် ငါ့ကို ပူဇော်သူသည် ငါ့၏ မာယာ (လှည့်ဖြားသည့် အာဏာ) ၏ ထိတွေ့မှုအောက် မကျရောက်။

Verse 20

मुने लक्ष्मीनृसिंहोस्मि तीर्थे तन्नाम्नि पावने । दिशामि भक्तियुक्तेभ्यः सदानैः श्रेयसीं श्रियम्

အို မုနိ၊ ထိုနာမတူ သန့်စင်သော တီရ္ထ၌ ငါသည် လက္ခ္မီ-နရသိင်္ဟ ဖြစ်၏။ ဘက္တိဖြင့် ပြည့်စုံသူတို့အား ငါသည် အမြဲတမ်းသော ဒါနနှင့်အတူ မင်္ဂလာရှိသော သြရီ—ကောင်းကျိုးချမ်းသာနှင့် သုခကောင်းမွန်မှုကို ပေးအပ်၏။

Verse 21

शेषमाधवनामाहं शेषतीर्थेऽघहारिणि । विश्राणयाम्यशेषाश्च विशेषान्भक्तचिंतितान्

အပြစ်ကိုဖယ်ရှားပေးသော သေရှ-တီရ္ထ၌ ငါ၏နာမသည် သေရှ-မာဓဝ ဖြစ်၏။ ထိုနေရာ၌ ငါသည် ဘက္တတို့၏နှလုံး၌ ဆန္ဒရှိသမျှ အထူးကောင်းချီးများကို မကျန်မလပ် ပေးသနား၏။

Verse 22

शंखमाधवतीर्थे च स्नात्वा मां शंखमाधवम् । शंखोदकेन संस्नाप्य भवेच्छंखनिधेः पतिः

သင်္ခ-မာဓဝ တီရ္ထ၌ ရေချိုးသန့်စင်ပြီး၊ သင်္ခမှ ရေဖြင့် ငါ—သင်္ခ-မာဓဝ—ကို အဘိသေက ပြုလျှင်၊ သင်္ခ-နိဓိကဲ့သို့သော ဘဏ္ဍာရတနာ၏ အရှင်ဖြစ်လာ၏။

Verse 23

हयग्रीवे महातीर्थे मां हयग्रीवकेशवम् । प्रणम्य प्राप्नुयान्नूनं तद्विष्णोः परमंपदम्

ဟယဂရီဝ မဟာတီရ္ထ၌ ငါကို ဟယဂရီဝ-ကေရှဝ အဖြစ် ဦးညွှတ်ပူဇော်လျှင်၊ ထိုသူသည် အမှန်တကယ် ဗိဿဏု၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး နေရာတော် (ပရမပဒ) ကို ရောက်ရှိ၏။

Verse 24

भीष्मकेशवनामाहं वृद्धकालेशपश्चिमे । उपसर्गान्हरे भीष्मान्सेवितो भक्तियुक्तितः

ဝృద్ధ-ကာလေရှ အနီး အနောက်ဘက်ဒေသ၌ ငါ၏နာမသည် ဘီရှ္မ-ကေရှဝ ဖြစ်၏။ ဘက္တိနှင့် စည်းကမ်းတကျ ပူဇော်ဆည်းကပ်လျှင် ငါသည် ကြောက်မက်ဖွယ် အနာဂတိဒုက္ခ၊ အနှောင့်အယှက်နှင့် ဘေးအန္တရာယ်တို့ကို ဖယ်ရှားပေး၏။

Verse 25

निर्वाणकेशवश्चाहं भक्तनिर्वाणसूचकः । लोलार्कादुत्तरेभागे लोलत्वं चेतसो हरे

ငါသည် နိဗ္ဗာဏ-ကေသဝ ဖြစ်၍ ဘက္တများအတွက် နိဗ္ဗာဏကို ဖော်ပြသူ ဖြစ်၏။ လောလာရ္ကမှ မြောက်ဘက်ဒေသ၌ စိတ်၏ လှုပ်ရှားမတည်ငြိမ်မှုကို ငါဖယ်ရှား၏။

Verse 26

वंद्यस्त्रिलोकसुंदर्या याम्यां यो मां समर्चयेत् । काश्यां ख्यातं त्रिभुवनकेशवं न स गर्भभाक्

တောင်ဘက်အရပ်၌ ငါကို ဘက္တိဖြင့် ပူဇော်သူ—သုံးလောကလှတော်မူသော တြိလောကသုန္ဒရီပင် ဂုဏ်ပြုသော ငါကို—ကာသီရှိ ထရီဘုဝန-ကေသဝ နာမကျော်ကြားသော သာသနာတော်၌ ပူဇော်လျှင် ထိုသူသည် မိခင်ဝမ်းသို့ ပြန်ဝင်ရခြင်း မရှိတော့။

Verse 27

ज्ञानवाप्याः पुरोभागे विद्धि मां ज्ञानमाधवम् । तत्र मां भक्तितोभ्यर्च्य ज्ञानं प्राप्नोति शाश्वतम्

ဉာဏဝာပီ၏ ရှေ့ဘက်၌ ငါကို ဉာဏ-မာဓဝ ဟူ၍ သိလော့။ ထိုနေရာ၌ ငါကို ဘက္တိဖြင့် ပူဇော်လျှင် အမြဲတည်သော ဉာဏ်အလင်းကို ရရှိ၏။

Verse 28

श्वेतमाधवसंज्ञोहं विशालाक्ष्याः समीपतः । श्वेतद्वीपेश्वरं रूपं कुर्यां भक्त्या समर्चितः

ဗိသာလာက္ရှီ အနီး၌ ငါကို ရွှေတ-မာဓဝ ဟူ၍ ခေါ်ကြ၏။ ဘက္တိဖြင့် ပူဇော်ခံရသော် ငါသည် ရွှေတဒွီပ၏ အရှင်ပုံရိပ်ကို ထင်ရှားစေ၏။

Verse 29

उदग्दशाश्वमेधान्मां प्रयागाख्यं च माधवम् । प्रयागतीर्थे सुस्नातो दृष्ट्वा पापैः प्रमुच्यते

ဒသာအရှွမေဓမှ မြောက်ဘက်၌ ငါကို «ပရယာဂ» ဟု ခေါ်သော မာဓဝ ဟူ၍ သိလော့။ ပရယာဂတီရ္ထ၌ ကောင်းစွာ ရေချိုးပြီး ငါကို မြင်သူသည် အပြစ်တို့မှ လွတ်မြောက်၏။

Verse 30

प्रयागगमने पुंसां यत्फलं तपसि श्रुतम् । तत्फलं स्याद्दशगुणमत्र स्नात्वा ममाग्रतः

ပရာယာဂသို့ သွားခြင်းဖြင့် လူတို့ရရှိသည်ဟု တပဿာသရုတိ၌ ဆိုထားသော အကျိုးဖလသည်၊ ဤနေရာ၌ ငါ့ရှေ့တွင် ရေချိုးလျှင် ဒသဂుణ တိုးပွားလာ၏။

Verse 31

गंगायमुनयोः संगे यत्पुण्यं स्नानकारिणाम् । काश्यां मत्सन्निधावत्र तत्पुण्यं स्याद्दशोत्तरम्

ဂင်္ဂါနှင့် ယမုနာ မြစ်နှစ်စင်း ဆုံရာ၌ ရေချိုးသူတို့ ရရှိသော ကုသိုလ်သည်၊ ကာရှီမြို့၌ ငါ၏ ကိုယ်တိုင်နီးကပ်တော်မူရာတွင် ဤနေရာ၌ ဆယ်ဆတိုးပွားလေသည်။

Verse 32

दानानि राहुग्रस्तेर्के ददतां यत्फलं भवेत् । कुरुक्षेत्रे हि तत्काश्यामत्रैव स्याद्दशाधिकम्

ရాహုက နေကို ဖမ်းဆီးသော (နေကြတ်) အချိန်၌ ဒါနပြုသူတို့ ရရှိသော အကျိုးဖလသည်၊ ကုရုက္ခေတ္တ၌ပင် ထိုသို့ရှိသော်လည်း၊ ကာရှီ၌ ဤနေရာတွင် ဆယ်ဆ ပိုမိုကြီးမားလေသည်။

Verse 33

गंगोत्तरवहा यत्र यमुना पूर्ववाहिनी । तत्संभेदं नरः प्राप्य मुच्यते ब्रह्महत्यया

ဂင်္ဂါမြစ်သည် မြောက်ဘက်သို့ စီးဆင်း၍ ယမုနာမြစ်သည် အရှေ့ဘက်သို့ စီးဆင်းရာ ထိုဆုံမှတ်သို့ ရောက်သူသည် ဘြဟ္မဟတ္တျာ (ဗြာဟ္မဏသတ်) အပြစ်မှပင် လွတ်မြောက်လေသည်။

Verse 34

वपनं तत्र कर्तव्यं पिंडदानं च भावतः । देयानि तत्र दानानि महाफलमभीप्सुना

ထိုနေရာ၌ ဝပန (ရိုးရာဆံပင်ရိတ်) ကို ပြုလုပ်ရမည်၊ စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် ပိဏ္ဍဒါနကိုလည်း ဆက်ကပ်ရမည်။ မဟာအကျိုးဖလကို လိုလားသူသည် ထိုနေရာ၌ ဒါနပေးလှူရမည်။

Verse 35

गुणाः प्रजापतिक्षेत्रे ये सर्वे समुदीरिताः । अविमुक्ते महाक्षेत्रेऽसंख्याताश्च भवंति हि

ပရဇာပတိ၏ သန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರအတွက် ကြေညာထားသော ကောင်းကျိုးဂုဏ်ရည် အားလုံးသည်၊ အဝိမုတ္တ မဟာက்ஷೇತ್ರ (ကာရှီ) တွင် အမှန်တကယ် အရေအတွက်မတွက်နိုင်အောင် များပြားလာလေသည်။

Verse 36

प्रयागेशं महालिंगं तत्र तिष्ठति कामदम् । तत्सान्निध्याच्च तत्तीर्थं कामदं परिकीर्तितम्

ထိုနေရာ၌ ဆုတောင်းအလိုဆန္ဒများကို ပေးသနားတော်မူသော “ပရာယာဂေရှ” ဟူသော မဟာလင်္ဂတော် တည်ရှိ၏။ ထိုသန့်ရှင်းသော နီးကပ်မှုကြောင့် ထိုတီရ္ထလည်း “ကာမဒါ” (ဆန္ဒပြည့်စုံစေသူ) ဟု ချီးမြှောက်ခေါ်ဆိုကြ၏။

Verse 37

काश्यां माघः प्रयागे यैर्न स्नातो मकरार्कगः । अरुणोदयमासाद्य तेषां निःश्रेयसं कुतः

မాఃဂလတွင် နေမကရာ (Capricorn) သို့ ဝင်နေစဉ်၊ အရုဏောဒယအချိန်ရောက်ပြီးသော်လည်း ပရာယာဂ၌ သန့်ရှင်းသော မနက်ခင်းရေချိုးမပြုသူတို့အတွက် နိဿရေယသ (အဆုံးစွန် ကောင်းကျိုး) သည် မည်သို့ ရနိုင်မည်နည်း။

Verse 38

काश्युद्भवे प्रयागे ये तपसि स्नांति संयताः । दशाश्वमेधजनितं फलं तेषां भवेद्ध्रुवम्

ကာသီမှ ပေါ်ထွန်းလာသော ပရာယာဂရှိ တပသ-တီရ္ထ၌ စည်းကမ်းတကျ သမတိရှိသူတို့ ရေချိုးပါက၊ အရှွမေဓ ယဇ္ဉ ဆယ်ကြိမ်မှ ဖြစ်ပေါ်သော အကျိုးဖလကို မလွဲမသွေ ရရှိကြ၏။

Verse 39

प्रयागमाधवं भक्त्या प्रयागेशं च कामदम् । प्रयागे तपसि स्नात्वा येर्चयंत्यन्वहं सदा

ပရာယာဂရှိ တပသ-တီရ္ထ၌ ရေချိုးပြီးနောက်၊ ဘက္တိဖြင့် “ပရာယာဂ-မာဓဝ” နှင့် ဆန္ဒပေးသနားတော်မူသော “ပရာယာဂေရှ” တို့ကို နေ့စဉ် မပျက်မကွက် အမြဲ အာရ္စနာပြုသူတို့သည်၊

Verse 40

धनधान्यसुतर्द्धीस्ते लब्ध्वा भोगान्मनोरमान् । भुक्त्वेह परमानंदं परं मोक्षमवाप्नुयुः

သူတို့သည် ငွေကြေး၊ စပါးသီးနှံ၊ သားသမီးနှင့် စည်းစိမ်တိုးတက်မှုကို ရရှိကြ၏။ ဤလောက၌ စိတ်နှစ်သက်ဖွယ် ဘောဂများကို ခံစားပြီးနောက် ပရမာနန္ဒကို ရရှိကာ နောက်ဆုံးတွင် အမြင့်ဆုံး မောက္ခ (လွတ်မြောက်မှု) ကို ဆည်းပူးကြ၏။

Verse 41

माघे सर्वाणि तीर्थानि प्रयागमवियांति हि । प्राच्युदीची प्रतीचीतो दक्षिणाधस्तथोर्ध्वतः

မာဃလတွင် တီရ္ထအားလုံးသည် အမှန်တကယ် ပရယာဂသို့ လာရောက်ကြသည်—အရှေ့မှ၊ မြောက်မှ၊ အနောက်မှ၊ တောင်မှ၊ အောက်မှနှင့် အပေါ်မှလည်း ဖြစ်သည်။

Verse 42

काशीस्थितानि तीर्थानि मुने यांति न कुत्रचित् । यदि यांति तदा यांति तीर्थत्रयमनुत्तमम्

အို မုနိ၊ ကာသီ၌ တည်ရှိသော တီရ္ထတို့သည် မည်သည့်နေရာသို့မျှ မသွားကြ။ အကယ်၍ သွားရမည်ဆိုလျှင်လည်း မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော တီရ္ထသုံးပါးထံသို့သာ သွားကြသည်။

Verse 43

आयांत्यूर्जे पंचनदे प्रातःप्रातर्ममांतिकम् । महाघौघप्रशमने महाश्रेयोविधायिनि

ဦရ္ဇ (ကာရ္တိက) လတွင် ပဉ္စနဒ၌ သူတို့သည် မနက်တိုင်း မနက်တိုင်း ငါ့အနီးသို့ လာကြသည်—မဟာအပြစ်တို့၏ ပြင်းထန်သော ရေစီးကို သက်သာစေပြီး အမြင့်ဆုံး ကောင်းကျိုးကို ပေးသနားသော ထိုနေရာသို့။

Verse 44

प्राप्य माघमघारिं च प्रयागेश समीपतः । प्रातःप्रयागे संस्नांति सर्वतीर्थानि मामनु

မာဃ—အပြစ်၏ ရန်သူ—ရောက်လာသောအခါ ပရယာဂေရှအနီး၌ တီရ္ထအားလုံးသည် ငါ့နောက်လိုက်ကာ အရုဏ်တက်ချိန် ပရယာဂ၌ သန့်စင်ရေချိုးကြသည်။

Verse 45

समासाद्य च मध्याह्नमभियांति च नित्यशः । संस्नातुं सर्वतीर्थानि मुक्तिदां मणिकर्णिकाम्

ထို့နောက် မွန်းတည့်ချိန်ရောက်သော် တီရ္ထအားလုံးသည် နေ့စဉ် မောက္ခပေးသော မဏိကဏ္ဏိကာ၌ ရေချိုးရန် လာကြသည်။

Verse 46

काश्यां रहस्यं परममेतत्ते कथितं मुने । यथा तीर्थत्रयीश्रेष्ठा स्वस्वकाले विशेषतः

အို မုနိ၊ ကာရှီနှင့်ပတ်သက်သော အမြင့်မြတ်ဆုံး လျှို့ဝှက်ချက်ကို သင်အား ငါပြောပြီးပြီ။ သုံးပါးသော တီရ္ထများအနက် အထွတ်အမြတ်တီရ္ထသည် မိမိသတ်မှတ်ကာလ၌ အထူးထင်ရှား၍ အမြင့်မားလာပုံကို ဆိုလိုသည်။

Verse 47

अन्यद्रहस्यं वक्ष्यामि न वाच्यं यत्रकुत्रचित् । अभक्तेषु सदा गोप्यं न गोप्यं भक्तिमज्जने

ငါသည် နောက်ထပ် လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ရပ်ကို ပြောမည်—မည်သည့်နေရာမဆို အလွယ်တကူ မပြောသင့်။ အဘက္တ (မယုံကြည်သူ) များထံမှ အမြဲဖုံးကွယ်ရမည်၊ သို့သော် ဘက္တိ၌ နစ်မြုပ်သူထံမှ မဖုံးကွယ်ရ။

Verse 48

काश्यां सर्वाणि तीर्थानि एकैकादुत्तरोत्तरम् । महैनांसि प्रहंत्येव प्रसह्य निज तेजसा

ကာရှီ၌ တီရ္ထအားလုံးသည်—တစ်ခုချင်းစီ ယခင်တစ်ခုထက် ပိုမိုမြင့်မြတ်၍—မိမိတို့၏ တေဇသာဖြင့် အင်အားပြင်းစွာ မဟာအပြစ်များကိုပင် အမှန်တကယ် ချေမှုန်းပစ်ကြသည်။

Verse 49

एतदेव रहस्यं ते वाराणस्या उदीर्यते । उत्क्षिप्यैकांगुलिं तथ्यं श्रेष्ठैका मणिकर्णिका

ဤအရာပင် ဝါရာဏသီ၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကို သင်အား ကြေညာခြင်းဖြစ်သည်။ အမှန်တရားကို အတည်ပြုရန် လက်ချောင်းတစ်ချောင်းကို မြှောက်သကဲ့သို့—အထွတ်အမြတ်မှာ မဏိကဏ္ဏိကာ တစ်ခုတည်းသာ ဖြစ်သည်။

Verse 50

गर्जंति सर्वतीर्थानि स्वस्वधिष्ण्यगतान्यहो । केवलं बलमासाद्य सुमहन्माणिकर्णिकम्

တီရ္ထအားလုံးသည် မိမိတို့၏ နေရာဌာနများ၌ တည်ရှိလျက် ဟိန်းဟောက်ကြသည်—အံ့ဩဖွယ်ရာတည်း—အလွန်မဟာသော မဏိကဏ္ဏိကာ ထံမှသာ အင်အားကို ရယူကြ၍ ဖြစ်သည်။

Verse 51

पापानि पापिनां हत्वा महांत्यपि बहून्यपि । काशीतीर्थानि मध्याह्ने प्रायश्चित्तचिकीर्षया

အပြစ်ရှိသူတို့၏ အပြစ်များကို—ကြီးမားသော်လည်း များပြားသော်လည်း—ဖျက်သိမ်းပြီးနောက်၊ ပရာယශ්ချိတ္တ ပြုလိုသူတို့သည် နေ့လယ်အချိန်၌ ကာသီ၏ တီရ္ထများသို့ သွားရောက်ကြသည်။

Verse 52

पर्वस्वपर्वस्वपि वा नित्यं नियमवं त्यहो । निर्मलानि भवंत्येव विगाह्य मणिकर्णिकाम्

ပွဲတော်နေ့ဖြစ်စေ သာမန်နေ့ဖြစ်စေ၊ နေ့စဉ် စည်းကမ်းနိယမဖြင့် နေထိုင်သူသည် မဏိကဏ္ဏိကာ၌ ရေချိုးမြုပ်နှံရုံဖြင့်ပင် အမှန်တကယ် သန့်စင်လာသည်။

Verse 53

विश्वेशो विश्वया सार्धं सदोपमणिकर्णिकम् । मध्यंदिनं समासाद्य संस्नाति प्रतिवासरम्

ဗိශ්ဝေရှ (Viśveśa) သည် ဗိශ්ဝာ (Viśvā) နှင့်အတူ မဏိကဏ္ဏိကာအနီးသို့ အမြဲလာတော်မူ၏။ နေ့လယ်အချိန်ရောက်သော် နေ့စဉ်နေ့တိုင်း ထိုနေရာ၌ ရေချိုးတော်မူသည်။

Verse 54

वैकुंठादप्यहं नित्यं मध्याह्ने मणिकर्णिकाम् । विगाहे पद्मया सार्धं मुदा परमया मुने

အို မုနိ၊ ဗိုင်ကුණ္ဌ (Vaikuṇṭha) မှတောင် ငါသည် နေ့လယ်အချိန်တိုင်း နေ့စဉ် မဏိကဏ္ဏိကာသို့ လာတော်မူ၏။ ပဒ္မာ (Padmā) နှင့်အတူ အမြင့်ဆုံးသော ပီတိအာနန္ဒဖြင့် ဝမ်းမြောက်စွာ ရေမြုပ်တော်မူ၏။

Verse 55

सकृन्ममाख्यां गृणतां निर्हरन्यदघान्यहम् । हरिनामसमापन्नस्तद्बलान्माणिकर्णिकात्

ငါ့နာမကို တစ်ကြိမ်တည်းပင် ရွတ်ဆိုသူတို့အတွက် ငါသည် အခြားအပြစ်များကို ဖယ်ရှားပေး၏။ ဟရိနာမ (Hari-nāma) ၏ အင်အားဖြင့် ပြည့်စုံသော ဤကရုဏာသည် မဏိကဏ္ဏိကာ၏ ပလံမှ ပေါ်ထွန်းလာသည်။

Verse 56

सत्यलोकात्प्रतिदिनं हं सयानः पितामहः । माध्याह्निक विधानाय समायान्मणिकर्णिकाम्

နေ့စဉ် စတျယလောကမှ ဟင်္သာယာဉ်စီး ပိတာမဟ ဘြဟ္မာသည် မဏိကဏ္ဏိကာသို့ လာရောက်၍ သတ်မှတ်ထားသော မွန်းတည့်ကာလ ဝိဓာန်ကို ဆောင်ရွက်သည်။

Verse 57

इंद्राद्या लोकपालाश्च मरीच्याद्या महर्षयः । माध्याह्निकीं क्रियां कर्तुं समीयुर्मणिकर्णिकाम्

အိန္ဒြာနှင့် အခြား လောကပာလများ၊ မရီချီမှ စတင်သော မဟာရိရှီများသည် မွန်းတည့်ကာလ ကရိယာကို ဆောင်ရွက်ရန် မဏိကဏ္ဏိကာ၌ စုဝေးကြသည်။

Verse 58

शेषवासुकिमुख्याश्च नागा वै नागलोकतः । समायांतीह मध्याह्ने संस्नातुं मणिकर्णिकाम्

နာဂလောကမှ ရှေရှနှင့် ဝါစုကိတို့ကို ဦးဆောင်သော နာဂများလည်း မွန်းတည့်ချိန်တွင် ဤနေရာ မဏိကဏ္ဏိကာ၌ သန့်စင်ရေချိုးရန် လာကြသည်။

Verse 59

चराचरेषु सर्वेषु यावंतश्च सचेतनाः । तावंतः स्नांति मध्याह्ने मणिकर्णी जलेमले

လှုပ်ရှားသည့်အရာနှင့် မလှုပ်ရှားသည့်အရာ အားလုံးအနက် သတိဉာဏ်ရှိသမျှတို့သည် မွန်းတည့်ချိန်တွင် မဏိကဏ္ဏီ၏ အညစ်အကြေးကင်းသော ရေ၌ ရေချိုးကြသည်။

Verse 60

के माणिकर्णिकेयानां गुणानां सुगरीयसाम् । शक्ता वर्णयितुं विप्राऽसंख्येयानां मदादिभिः

အို ဗြာဟ္မဏတို့၊ မဏိကဏ္ဏိကာ၏ ဂုဏ်တော်များသည် အလွန်ဂಂಭီရ၍ အရေအတွက်မရှိသကဲ့သို့၊ ထင်ရှားသော မဟိမတော် စသည်တို့နှင့်တကွ မည်သူက ဖော်ပြနိုင်မည်နည်း။

Verse 61

चीर्णान्युग्राण्यरण्येषु तैस्तपांसि तपोधनैः । यैरियं हि समासादि मुक्तिभूर्मणिकर्णिका

တပဓန ရဟန်းမုနိတို့သည် တောအတွင်း၌ ပြင်းထန်သော တပဿာကို ကျင့်သုံးကြ၍၊ ထိုသူတို့ကြောင့်ပင် မဏိကဏ္ဏိကာ—မောက္ခမြေ—ကို ရောက်ရှိခဲ့သည်။

Verse 62

विश्राणितमहादानास्त एव नरपुंगवाः । चरमे वयसि प्राप्ता यैरेषा मणिकर्णिका

မဟာဒါနကို ပေးလှူခဲ့သော လူအထူးမြတ်တို့ပင်၊ အသက်အရွယ်၏ နောက်ဆုံးအဆင့်၌ မဏိကဏ္ဏိကာသို့ ရောက်ကြသည်။

Verse 63

चीर्णसर्वव्रतास्ते तु यथोक्तविधिना ध्रुवम् । यैः स्वतल्पीकृता माणिकर्णिकेयी स्थली मृदुः

အမှန်တကယ် သူတို့ပင် ဖြစ်ကြသည်—ဆိုထားသည့် နည်းလမ်းအတိုင်း ဝရတအားလုံးကို ထိန်းသိမ်းကျင့်သုံးသူများ; မဏိကဏ္ဏိကာ၏ နူးညံ့သော မြေပြင်ကို မိမိ၏ နိမ့်ချသော အိပ်ရာအဖြစ် ပြုလုပ်သူများ။

Verse 64

त एव धन्या मर्त्येस्मिन्सर्वक्रतुषु दीक्षिताः । त्यक्त्वा पुण्यार्जितां लक्ष्मीमैक्षियैर्मणिकर्णिका

ဤမရဏလောက၌ သူတို့ပင် ကံကောင်းမြတ်သူများ—ယဇ္ဉအားလုံး၌ ဒိက္ခာခံထားသူများ—ပုဏ္ဏဖြင့် ရရှိသော လက္ခမီကို စွန့်လွှတ်၍ မဏိကဏ္ဏိကာကို အမြင့်ဆုံး အားကိုးရာအဖြစ် ရှုမြင်သူများ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 65

कृता नानाविधा धर्मा इष्टापूर्तास्तु तैर्नृभिः । वार्धकं समनुप्राप्य प्रापि यैर्मणिकर्णिका

ဓမ္မအမျိုးမျိုးကို—အထူးသဖြင့် အိဋ္ဌနှင့် ပူရ္တ ကုသိုလ်ကမ္မများကို—ကျင့်သုံးခဲ့သော လူတို့သည် အိုမင်းလာသောအခါ မဏိကဏ္ဏိကာကို ရောက်ရှိကြသည်။

Verse 66

रत्नानि सदुकूलानि कांचनं गजवाजिनः । देयाः प्राज्ञेन यत्नेन सदोपमणिकर्णिकम्

နှိုင်းယှဉ်မရသော မဏိကဏ္ဏိကာ တီရ္ထ၌ ပညာရှိသည် ကြိုးစား၍ ဒါနပြုသင့်သည်—ရတနာများ၊ ကောင်းမွန်သော အဝတ်အစားများ၊ ရွှေ၊ ဆင်နှင့် မြင်းတို့ကို။

Verse 67

पुण्येनोपार्जितं द्रव्यमत्यल्पमपि यैर्नरैः । दत्तं तदक्षयं नित्यं मुनेधिमणिकणिंकम्

ကုသိုလ်ပုဏ္ဏဖြင့် ရရှိသော ငွေကြေးသည် အလွန်နည်းပါးသော်လည်း မဏိကဏ္ဏိကာ၌ ဒါနပြုလျှင်၊ အို မုနိ၊ ထိုကောင်းကျိုးသည် အမြဲတမ်း မကုန်ခန်း မပျက်စီး ဖြစ်၏။

Verse 68

कुर्याद्यथोक्तमप्येकं प्राणायामं नरोत्तमः । यस्तेन विहितो नूनं षडंगो योग उत्तमः

အို လူမြတ်! သတ်မှတ်ထားသည့်နည်းအတိုင်း ပရాణာယာမ တစ်ကြိမ်တည်း ပြုလုပ်သော်လည်း ထိုတစ်ခါတည်းဖြင့်ပင် အင်္ဂခြောက်ပါသော အထွတ်အထိပ် ယောဂကို မလွဲမသွေ ပြည့်စုံစေသည်။

Verse 69

जप्त्वैकामपि गायत्रीं संप्राप्य मणिकर्णिकाम् । लभेदयुतगायत्रीजपनस्य फलं स्फुटम्

မဏိကဏ္ဏိကာသို့ ရောက်ပြီးနောက် ဂါယတြီကို တစ်ကြိမ်တည်း ဂျပ်ဆိုလျှင်ပင်၊ ဂါယတြီ တစ်သောင်းကြိမ် ဂျပ်ဆိုသကဲ့သို့ အကျိုးကို ထင်ရှားစွာ ရရှိသည်။

Verse 70

एकामप्याहुतिं प्राज्ञो दत्त्वोपमणिकर्णिकम् । यावज्जीवाग्निहोत्रस्य लभेदविकलं फलम्

နှိုင်းယှဉ်မရသော မဏိကဏ္ဏိကာ၌ ပညာရှိသည် အာဟုတိ တစ်ကြိမ်တည်း ပူဇော်လျှင်ပင်၊ တစ်ဘဝလုံး အဂ္နိဟောတရကို ထိန်းသိမ်းပြုလုပ်သကဲ့သို့ မလျော့မနည်း အကျိုးကို ရရှိသည်။

Verse 71

इति श्रुत्वा हरेर्वाक्यमग्निबिंदुर्महातपाः । प्रणिपत्य महाभक्त्या पुनः पप्रच्छ माधवम्

ဟရီ၏ မိန့်တော်ကို ကြားသိပြီးနောက် တပဿာကြီး အဂ္နိဗိန္ဒုသည် နက်ရှိုင်းသော ဘက္တိဖြင့် ဦးချကန်တော့ကာ မာဓဝကို ထပ်မံမေးမြန်း하였다။

Verse 72

अग्निबिंदुरुवाच । विष्णो कियत्परीमाणा पुण्यैषा मणिकर्णिका । ब्रूहि मे पुंङरीकाक्ष नत्वत्तस्तत्त्ववित्परः

အဂ္နိဗိန္ဒုက ဆိုသည်– “အို ဗိဿဏု၊ အလွန်ပုဏ္ဏမြတ်သော မဏိကဏ္ဏိကာ၏ အကျယ်အဝန်းသည် မည်မျှနည်း။ ကြာပန်းမျက်စိတော်ရှင်၊ ကျွန်ုပ်အား မိန့်ကြားပါ; သင်ထက်ပို၍ တတ္တဝကို သိသူ မရှိပါ။”

Verse 73

श्रीविष्णुरुवाच । आगंगा केशवादा च हरिश्चंद्रस्य मंडपात् । आमध्याद्देवसरितः स्वर्द्वारान्मणिकर्णिका

သီရိဗိဿဏု မိန့်တော်မူသည်– “မဏိကဏ္ဏိကာသည် အာဂင်္ဂါနှင့် ကေရှဝမှ၊ ဟရိශ්ချန္ဒြ၏ မဏ္ဍပမှ၊ ဒေဝမြစ်၏ အလယ်ပိုင်းမှ၊ နှင့် စွဝဂ္ဂဒွာရမှ တိုင်တိုင်ကျယ်ပြန့်သည်။”

Verse 74

स्थूलमेतत्परीमाणं सूक्ष्मं च प्रवदामि ते । हरिश्चंद्रस्य तीर्थाग्रे हरिश्चंद्रविनायकः

ဤသည်မှာ အပြင်ပန်းအကျယ်အဝန်းဖြစ်၏; ယခု သင်အား အတွင်းသဘောရှိသော သေးငယ်သည့် တိုင်းတာချက်ကိုလည်း ငါပြောမည်။ ဟရိශ්ချန္ဒြ၏ တီရ္ထအရှေ့တွင် ဟရိශ්ချန္ဒြ ဝိနာယက တည်ရှိသည်။

Verse 75

सीमाविनायकश्चात्र मणिकर्णी ह्रदोत्तरे । सीमाविनायकं भक्त्या पूजयित्वा नरोत्तमः

ဤနေရာတွင်လည်း မဏိကဏ္ဏီ ရေကန်၏ မြောက်ဘက်၌ စီမာ-ဝိနာယက ရှိသည်။ စီမာ-ဝိနာယကကို ဘက္တိဖြင့် ပူဇော်ပြီးနောက်၊ အို လူမြတ်…

Verse 76

मोदकैः सोपचारैश्च प्राप्नुयान्मणिकर्णिकाम् । हरिश्चंद्रे महातीर्थे तर्पयेयुः पितामहान्

မိုဒကာနှင့် ထုံးတမ်းအတိုင်း ပူဇော်အပ္ပရာများကို ဆောင်၍ မဏိကဏ္ဏိကာသို့ သွားရမည်။ ဟရိရှ္စန္ဒြ မဟာတီရ္ထ၌ တර්ပဏ ပြုကာ ဘိုးဘွားပိတೃများကို တೃप्तစေရာ၏။

Verse 77

शतं समाःसु तृप्ताः स्युः प्रयच्छंति च वांच्छितम् । हरिश्चंद्रे महातीर्थे स्नात्वा श्रद्धान्वितो नरः

ဟရိရှ္စန္ဒြ မဟာတီရ္ထ၌ သဒ္ဓါဖြင့် ရေချိုးသောသူ၏ ပိတೃများသည် နှစ်တစ်ရာတိုင်တိုင် တೃप्तနေကြပြီး လိုအင်ဆန္ဒကိုလည်း ပေးအပ်ကြ၏။

Verse 78

हरिश्चंद्रेश्वरं नत्वा न सत्यात्परिहीयते । ततः पर्वततीर्थं च पर्वतेश्वर संनिधौ

ဟရိရှ္စန္ဒြေရှ္ဝရကို ဦးညွတ်နမസ്കာရပြုလျှင် သတ္တယ (အမှန်တရား) မှ မလွဲချော်တော့။ ထို့နောက် ပရဝတေရှ္ဝရ၏ အနီး၌ ပရဝတ-တီရ္ထ ရှိ၏။

Verse 79

अधिष्ठानं महामेरोर्महापातकनाशनम् । तत्र स्नात्वार्चयित्वेशं किंचिद्दत्त्वा स्वशक्तितः

ဤနေရာသည် မဟာမေရု၏ အဓိဋ္ဌာန်ဖြစ်၍ မဟာအပြစ်များကို ဖျက်ဆီးတတ်၏။ ထို၌ ရေချိုးကာ အီရှ (ဘုရား) ကို ပူဇော်၍ ကိုယ့်အားအလိုက် အနည်းငယ် ဒါနပြုကာ—

Verse 80

अध्यास्य मेरुशिखरं दिव्यान्भोगान्समश्नुते । कंबलाश्वतरं तीर्थं पर्वतेश्वर दक्षिणे

သူသည် မေရုတောင်ထိပ်၌ ထိုင်ရာရ၍ ဒိဗ္ဗဘောဂများကို ခံစားရ၏။ (နောက်တစ်ခု) ပရဝတေရှ္ဝရ၏ တောင်ဘက်၌ ကမ္ဗလာရှ္ဝတရ အမည်ရှိ တီရ္ထ ရှိ၏။

Verse 81

कंबलाश्वतरेशं च तत्तीर्थात्पश्चिमे शुभम् । तस्मिंस्तीर्थे कृतस्नानस्तल्लिंगं यः समर्चयेत्

ထိုတီရ္ထ၏ အနောက်ဘက်၌ မင်္ဂလာရှိသော ကမ္ဗလာအရှ္ဝတရေရှ သည် တည်ရှိ၏။ ထိုတီရ္ထ၌ ရေချိုးသန့်စင်ပြီး ထိုလိင်္ဂကို ထုံးတမ်းအတိုင်း ပူဇော်သူသည်—

Verse 82

अपि तस्य कुले जाता गीतज्ञाः स्युः श्रियान्विताः । चक्रपुष्करिणी तत्र योनिचक्र निवारिणी

သူ၏ မျိုးရိုး၌ မွေးဖွားသူတို့ပင် သီချင်းပညာကျွမ်းကျင်၍ သာယာချမ်းမြေ့သော စည်းစိမ်နှင့် ပြည့်စုံကြ၏။ ထိုနေရာ၌ပင် “ချကရပုရှ္ကရိဏီ” ရှိ၍ “ယိုးနိ-ချကရ” မွေးဖွားဝဋ္ဋကို တားဆီးဖယ်ရှားပေး၏။

Verse 83

संसारचक्रे गहने यत्र स्नातो विशेन्नना । चक्रपुष्करिणी तीर्थ ममाधिष्ठानमुत्तमम्

သံသရာဝဋ္ဋ၏ ထူထပ်၍ ခက်ခဲသော ချကရအတွင်း၌ ထိုနေရာတွင် ရေချိုးသူသည် မလွဲမသွေ (ကယ်တင်ရာလမ်းသို့) ဝင်ရောက်၏။ “ချကရပုရှ္ကရိဏီ” တီရ္ထသည် ငါ၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး အဓိဋ္ဌာန် ဖြစ်၏။

Verse 84

समाः परार्धसंख्यातास्तत्र तप्तं महातपः । तत्र प्रत्यक्षतां यातो मम विश्वेश्वरः परः

ထိုနေရာ၌ “ပရာအာဓ” ဟု ရေတွက်နိုင်သည့် နှစ်ပေါင်းများစွာတိုင်အောင် မဟာတပဿာကို ကျင့်ဆောင်ခဲ့ကြ၏။ ထိုနေရာ၌ပင် ငါ၏ အလွန်အမြင့်တော် ဝိශ්ဝေရှ္ဝရ သည် မျက်မြင်ထင်ရှားစွာ ပေါ်ထွန်းလာ၏။

Verse 85

तत्र लब्धं मयैश्वर्यमविनाशि महत्तरम् । चक्रपुष्करिणी चैव ख्याताभून्मणिकर्णिका

ထိုနေရာ၌ ငါသည် ပိုမိုကြီးမြတ်၍ မပျက်စီးသော အိုင်ශ්ဝရယကို ရရှိခဲ့၏။ ထို “ချကရပုရှ္ကရိဏီ” ပင် “မဏိကဏ္ဏိကာ” ဟူသော နာမဖြင့် ကျော်ကြားလာ၏။

Verse 86

द्रवरूपं परित्यज्य ललनारूपधारिणी । प्रत्यक्षरूपिणी तत्र मयैक्षि मणिकर्णिका

သူမသည် ရေကဲ့သို့သော အရည်ပုံသဏ္ဌာန်ကို စွန့်၍ ကုမာရီပုံသဏ္ဌာန်ကို ဆောင်ကာ၊ ထိုနေရာ၌ ပရတျက္ခ ပေါ်ထွန်းသော မဏိကဏ္ဏိကာကို ငါ မြင်တွေ့ခဲ့သည်။

Verse 87

तस्या रूपं प्रवक्ष्यामि भक्तानां शुभदं परम् । यद्रूपध्यानतः पुंभिराषण्मासं त्रिसंध्यतः

သူမ၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ငါ ဖော်ပြမည်—ဘက္တများအတွက် အလွန်မင်္ဂလာရှိသော ရုပ်တော်ဖြစ်သည်။ ထိုရုပ်တော်ကို သုံးဆန္ဓျာအချိန်တိုင်း ခြောက်လပတ်လုံး သတိတရားဖြင့် ဓ్యာနပြုလျှင် ကောင်းကျိုးကို ရရှိသည်။

Verse 88

प्रत्यक्षरूपिणी देवी दृश्यते मणिकर्णिका । चतुर्भुजा विशालाक्षी स्फुरद्भालविलोचना

ဒေဝီ မဏိကဏ္ဏိကာသည် ပရတျက္ခ ရုပ်တော်ဖြင့် မြင်ရသည်—လက်လေးဖက်ရှိ၍ မျက်လုံးကျယ်ဝန်းကာ နဖူးပေါ်တွင် တောက်ပသော မျက်စိတော်တစ်လုံးရှိသည်။

Verse 89

पश्चिमाभिमुखी नित्यं प्रबद्धकरसंपुटा । इंदीवरवतीं मालां दधती दक्षिणे करे

သူမသည် အမြဲတမ်း အနောက်ဘက်သို့ မျက်နှာမူ၍ လက်နှစ်ဖက်ကို စုပေါင်းကာ စံပုဋ္ဌ မုဒြာဖြင့် ထိန်းထားသည်။ ညာလက်တွင် အပြာရောင် ကြာပန်းများဖြင့် ပြည့်စုံသော မာလာကို ဆောင်ထားသည်။

Verse 90

वरोद्यते करे सव्ये मातुलुंग फलं शुभम् । कुमारीरूपिणी नित्यं नित्यं द्वादशवार्षिकी

ဘယ်လက်တွင် ကောင်းချီးပေးသော ဝရမုဒြာကို ပြသကာ မင်္ဂလာရှိသော မာတုလုင်္ဂ (citron) သီးကို ကိုင်ဆောင်သည်။ သူမသည် အမြဲတမ်း ကုမာရီရုပ်—အစဉ်တစိုက် အသက်တစ်ဆယ့်နှစ်နှစ်အရွယ်ဖြစ်သည်။

Verse 91

शुद्धस्फटिककांतिश्च सुनील स्निग्धमूर्द्धजा । जितप्रवालमाणिक्य रमणीय रदच्छदा

သူမ၏တောက်ပမှုသည် သန့်ရှင်းသော ကြည်လင်ကျောက်ကဲ့သို့ ဖြစ်၍ ဆံပင်သည် အပြာနက်ရောင် မျက်နှာပြင်တောက်ပြောင်သည်; နှုတ်ခမ်းလှပမှုသည် ပုလဲကျောက်နှင့် ရူဘီထက်ပင် ပိုမိုတောက်ပသည်။

Verse 92

प्रत्यग्रकेतकीपुष्पलसद्धम्मिल्ल मस्तका । सर्वांग मुक्ताभरणा चंद्रकांत्यंशुकावृता

သူမ၏ခေါင်းပေါ်တွင် လတ်ဆတ်သော ကေတကီပန်းများဖြင့် မ冠တင်ထားသော တောက်ပသည့် ဆံမြီး/ဆံထုံးရှိသည်; ကိုယ်အင်္ဂါအားလုံးကို မုတိကာအလှဆင်များဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားပြီး လမင်းကဲ့သို့ တောက်ပသော အဝတ်အစားကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။

Verse 93

पुंडरीकमयीं मालां सश्रीकां बिभ्रती हृदि । ध्यातव्यानेन रूपेण मुमुक्षुभिरहर्निशम्

သူမသည် နှလုံးပေါ်တွင် အဖြူရောင် ပုဏ္ဍရိက (ကြာဖြူ) ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ဂုဏ်သရေရှိ ပန်းကုံးကို ဆောင်ထားသည်; မောက္ခကို လိုလားသူ সাধကများသည် နေ့ညမပြတ် ဤရုပ်သဏ္ဍာန်ဖြင့်ပင် သူမကို ဓ్యာန်ပြုသင့်သည်။

Verse 94

निर्वाणलक्ष्मीभवनं श्रीमतीमणिकर्णिका । मंत्रं तस्याश्च वक्ष्यामि भक्तकल्पद्रुमाभिधम् । यस्यावर्तनतः सिद्ध्येदपि सिद्ध्यष्टकं नृणाम्

ဂုဏ်တော်ပြည့်ဝသော မဏိကဏ္ဏိကာသည် နိဗ္ဗာန်-လက္ခမီ၏ စည်းစိမ်တော်တည်ရာ ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ‘ဘက္တ-ကလ္ပဒြုမ’ ဟု ခေါ်သော သူမ၏ မန္တရကိုလည်း ငါဆိုမည်; ထိုမန္တရကို ထပ်တလဲလဲ ဂျပ်ခြင်းဖြင့် လူတို့၌ အဋ္ဌစိဒ္ဓိများပင် ပေါ်ပေါက်လာသည်။

Verse 95

वाग्भवमायालक्ष्मीमदनप्रणवान्वदेत्पूर्वम् । भांत्यं बिंदूपेतं मणिपदमथ कर्णिके सहृत्प्रणवपुटः

ပထမဦးစွာ ဘီဇအက္ခရာများ—ဝါဂ္ဘဝ၊ မာယာ၊ လက္ခမီ၊ မဒန—ကို ပ္ရဏဝ (အိုံ) နှင့်အတူ ရွတ်ဆိုရမည်။ ထို့နောက် bindu ပါသော ‘bhāṃ’ ကိုဆို၍၊ ထို့နောက် ‘maṇi’; ထို့ပြီး ‘hṛt’ နှင့်ယှဉ်သော ပ္ရဏဝဖြင့် ပိတ်ကာထားသည့် ‘karṇike’ ကိုဆိုရမည်။

Verse 96

मंत्रःसुरद्रुमसमः समस्तसुखसंततिप्रदो जप्यः । तिथिभिः परिमितवर्णः परमपदं दिशति निशितधियाम्

ဤမန္တရသည် နတ်ဘုရားတို့၏ ဆုတောင်းပြည့်စုံစေသော ကလ္ပပင်ကဲ့သို့ ဖြစ်၍ ပျော်ရွှင်မှုအပေါင်း၏ မပြတ်မတောက် ဆက်တိုက်ကို ပေးသနားသဖြင့် အမြဲ ဂျပသင့်သည်။ သရအက္ခရာများကို တိသီအလိုက် တိုင်းတာထားပြီး ဉာဏ်ထက်မြက်သူတို့အား ပရမပဒကို ပေးတော်မူသည်။

Verse 97

तारस्तारतृतीयो बिंद्वंतोमणिपदं ततः कर्णिके । प्रणवात्मिपदं केन म इति मनुसंख्यवर्णमनुः

ဤမန္တရသည် ‘တာရ’ နှင့် တတိယ ‘တာရ’ ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားပြီး အဆုံးတွင် ဘိန္ဒု ပါသည်။ ထို့နောက် ‘မဏိ’ ပဒ်ကို ကြာပန်း၏ အလယ်ကဏ္ဏိကာ၌ တင်ထားသည်။ အနှစ်သာရမှာ ပရဏဝ ဖြစ်၍ ‘ကေန’ နှင့် ‘မ’ သရအက္ခရာကို ပေါင်းစည်းလျှင် သတ်မှတ်ထားသည့် အက္ခရာရေတွက်အတိုင်း မန္တရတစ်ပုဒ် ဖြစ်လာသည်။

Verse 98

अयं मंत्रोऽनिशं जप्यः पुंभिर्मुक्तिमभीप्सुभिः । होमो दशांशकः कार्यः श्रद्धाबद्धादरैर्नृभिः

မုတ်ခ္ရှာကို လိုလားသူ ပုရుషတို့သည် ဤမန္တရကို အမြဲမပြတ် ဂျပသင့်သည်။ ဂျပအရေအတွက်၏ တစ်ဆယ်ပုံတစ်ပုံအတိုင်း ဟိုးမကို ယုံကြည်သဒ္ဓါနှင့် ဂုဏ်ပြုလေးစားမှုဖြင့် ပြုလုပ်သင့်သည်။

Verse 99

परिप्लुतैः पुंडरीकैर्गव्येन हविषास्फुटैः । सशर्करेण मेधावी सक्षौद्रेण सदाशुचिः

အပြည့်အဝ ပွင့်လန်းသော အဖြူရောင် ကြာပန်းများနှင့်အတူ၊ နွားနို့မှ ထုတ်သော ဂျီကို သန့်ရှင်းသော ဟဝိစ်အဖြစ်ယူ၍—သကြားနှင့် ပျားရည် ရောစပ်ကာ—ပညာရှိ စာဓကသည် အမြဲသန့်ရှင်းစွာ နေထိုင်ပြီး အာဟုတိ ပူဇော်သင့်သည်။

Verse 100

त्रिलक्षमंत्र जप्येन मृतो देशांतरेष्वपि । अवश्यं मुक्तिमाप्नोति मंत्रस्यास्य प्रभावतः

ဤမန္တရကို သုံးသိန်းကြိမ် ဂျပပြီးစီးထားလျှင်၊ အခြားဒေသ၌ သေဆုံးသော်လည်း ဤမန္တရ၏ အာနုဘော်ကြောင့် မုတ်ခ္ရှာကို မလွဲမသွေ ရရှိသည်။

Verse 110

पूजयित्वा पशुपतिमुपोषणपरायणाः । पशुपाशैर्न बध्यंते दर्शे विहितपारणाः

ပသုပတိ (Paśupati) ကို ပူဇော်ကာ ဥပဝါသ (အစာရှောင်ဝတ်) တွင် တည်ကြည်သူတို့သည် သတ္တဝါတို့ကို ချည်နှောင်သော ပသုပာရှ (pāśa) များဖြင့် မချည်နှောင်ခံရ။ ဒർശ (လကွယ်နေ့) တွင် သတ်မှတ်ထားသည့် ပာရဏာ (အစာပြန်စားပွဲ) ကို ဗိဓိအတိုင်း ပြုလုပ်လျှင် ပသုပတိ၏ ချည်နှောင်မှုမှ လွတ်မြောက်သည်။

Verse 120

तत्राभ्याशे स्कंदतीर्थं तत्राप्लुत्य नरोत्तमः । दृष्ट्वा षडाननं चैव जह्यात्षाट्कौशिकीं तनुम्

အနီးအနားတွင် စကန္ဒ-တီရ္ထ (Skanda-tīrtha) သန့်ရှင်းရာရှိသည်။ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးပြီးနောက် လူမြတ်တစ်ဦးသည် မျက်နှာခြောက်ပါးရှိသော စကန္ဒ (Ṣaḍānana) ကို ဖူးမြင်လျှင် ကုသိကာ (Kuśikā) ၏ ခြောက်ထပ်အဝတ်အလွှာကဲ့သို့သော ကန့်သတ်မှုမှ ပုံဖော်လာသည့် ကိုယ်ခန္ဓာကို စွန့်လွှတ်သည်။

Verse 130

योगक्षेमं सदा कुर्याद्भवानी काशिवासिनाम् । तस्माद्भवानी संसेव्या सततं काशिवासिभिः

ဘဝါနီ (Bhavānī) သည် ကာသီနေထိုင်သူတို့၏ ယောဂ-ခ္ෂေမ (ကောင်းကျိုးချမ်းသာနှင့် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မှု) ကို အမြဲတမ်း ပြုစောင့်တော်မူသည်။ ထို့ကြောင့် ကာသီဝါစီတို့သည် ဘဝါနီကို အစဉ်မပြတ် ဆည်းကပ်ပူဇော်၍ စေဝာပြုသင့်သည်။

Verse 140

ज्ञानतीर्थं च तत्रैव ज्ञानदं सवर्दा नृणाम् । कृताभिषेकस्तत्तीर्थे दृष्ट्वा ज्ञानेश्वरं शिवम्

ထိုနေရာ၌ပင် ဉာဏ-တီရ္ထ (Jñāna-tīrtha) ရှိ၍ လူတို့အား ဉာဏ်ပညာကို အမြဲတမ်း ပေးသနားသည်။ ထိုတီရ္ထ၌ အဘိသေက/ရေချိုးသန့်စင်ပြီး ဉာဏေရှွရ (Jñāneśvara) အဖြစ်ရှိသော ရှိဝကို ဖူးမြင်လျှင် ဉာဏ်ပညာ၏ အလှူတော်ကို ရရှိသည်။

Verse 150

पितामहेश्वरं लिंगं ब्रह्मनालोपरिस्थितम् । पूजयित्वा नरो भक्त्या ब्रह्मलोकमवाप्नुयात्

ဗြဟ္မာ-နာလ (Brahma-nāla) အပေါ်၌ တည်ရှိသော ပိတာမဟေရှွရ (Pitāmaheśvara) လင်္ဂကို ဘက္တိဖြင့် ပူဇော်လျှင် လူသည် ဗြဟ္မလောက (Brahmaloka) သို့ ရောက်ရှိနိုင်သည်။

Verse 160

तत्र भागीरथे तीर्थे श्राद्धं कृत्वा विधानतः । ब्राह्मणान्भोजयित्वा तु ब्रह्मलोके नयेत्पितॄन्

ထိုနေရာ ဘာဂီရထ တီရ္ထ၌ စည်းကမ်းတကျ ရှရဒ္ဓ (śrāddha) ကို ပြုလုပ်ပြီးနောက် ဘြာဟ္မဏများအား အဟာရပူဇာဖြင့် ကျွေးမွေးလျှင် မိမိ၏ ပိတೃများကို ဘြဟ္မလောကသို့ ပို့ဆောင်နိုင်သည်။

Verse 170

मार्कंडेयेश्वरात्प्राच्यां वसिष्ठेश्वर पूजनात् । निष्पापो जायते मर्त्यो महत्पुण्यमवाप्नुयात्

မာရကဏ္ဍေယေရှ္ဝရ၏ အရှေ့ဘက်၌ ဝသိဋ္ဌေရှ္ဝရကို ပူဇာကန်တော့လျှင် မရဏသတ္တဝါသည် ပာပကင်းစင်လာပြီး မဟာပုဏ္ဏ (ကုသိုလ်ကြီး) ကို ရရှိသည်။

Verse 180

दक्षिणेऽगस्त्यतीर्थाच्च तीर्थमस्त्यतिपावनम् । गंगाकेशवसंज्ञं च सर्वपातकनाशनम्

အဂஸ္တျ တီရ္ထ၏ တောင်ဘက်၌ အလွန်သန့်စင်စေသော တီရ္ထတစ်ခု ထပ်ရှိပြီး “ဂင်္ဂါကေရှဝ” ဟု ခေါ်ကြသည်။ ၎င်းသည် ပာပအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပေးသည်။

Verse 190

प्रचंडनरसिंहोहं चंडभैरवपूर्वतः । प्रचंडमप्यघं कृत्वा निष्पाप्मा स्यात्तदर्चनात्

“ငါသည် ပ္ရချဏ္ဍ နရသိံဟ” ဖြစ်၍ ချဏ္ဍ ဘဲရဝ၏ အရှေ့ဘက်၌ တည်ရှိသည်။ မည်မျှကြောက်မက်ဖွယ် ပာပကို ပြုခဲ့စေကာမူ၊ ထိုအရှင်ကို အာရ္ချနာပူဇာ ပြုလျှင် ပာပကင်းစင်လာမည်။

Verse 200

त्रिविक्रमोस्म्यहं काश्यामुदीच्यां च त्रिलोचनात् । ददामि पूजितो लक्ष्मीं हरामि वृजिनान्यपि

“ငါသည် ကာသီမြို့၌ တြိဝိက్రమ” ဖြစ်၍ တြိလိုချန၏ မြောက်ဘက်၌ တည်ရှိသည်။ ပူဇာကန်တော့လျှင် ငါသည် လက္ခ္မီ (စည်းစိမ်ချမ်းသာ) ကို ပေးအပ်ပြီး ဒုက္ခအပျက်အဆီးနှင့် ပာပတို့ကိုလည်း ဖယ်ရှားပေးသည်။

Verse 210

नारायणस्वरूपेण गणाश्चक्रगदोद्यताः । कुर्वंति रक्षां क्षेत्रस्य परितो नियुतानि षट्

နာရာယဏ၏ရုပ်သဏ္ဌာန်ဖြင့်၊ စက်ရနှင့် ဂဒါကို ကိုင်ဆောင်ထားသော ဂဏများသည် နိယုတ ခြောက်သိန်းအရေအတွက်ဖြင့် သန့်ရှင်းသော နယ်မြေကို အရပ်လေးမျက်နှာမှ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ကြသည်။

Verse 220

वामनः शंखचक्राब्जगदाभिरुपलक्षितः । लक्ष्मीवंतं जनं कुर्याद्गृहेपि परिधारितः

သင်္ခ၊ စက်ရ၊ ပဒ్మ (ကြာပန်း) နှင့် ဂဒါတို့ဖြင့် ထင်ရှားသော ဝာမနသည်—အိမ်တွင်ပင် ရိုသေစွာ ထားရှိပါက—လူကို လက္ခမီသမృద్ధိဖြစ်စေသည်။

Verse 230

वासुदेवश्च शंखारि गदाजलजभृत्सदा । शंखांबुज गदाचक्री ध्येयो नारायणो नृभिः

ဝါစုဒေဝသည် အမြဲတမ်း သင်္ခ၊ စက်ရ၊ ဂဒါနှင့် ပဒ್ಮ (ကြာပန်း) ကို ကိုင်ဆောင်၏။ သင်္ခ-ပဒ্ম-ဂဒါ-စက်ရဖြင့် ပြည့်စုံသော နာရာယဏကို လူတို့သည် သမาธိဖြင့် ညွှန်ကြားစွာ စိတ်ထဲတွင် ရှုမှတ်သင့်သည်။

Verse 240

प्रणम्य दूरादपिच संप्रहृष्टतनूरुहः । अभ्युत्थातुं मनश्चक्रे शंखचक्रगदाधरः

အဝေးမှပင် ဦးညွှတ်ပူဇော်ပြီး ပီတိကြောင့် ကိုယ်တော်ရောမန်ထလာသဖြင့်၊ သင်္ခ-စက်ရ-ဂဒါကိုင်ဆောင်သူသည် စိတ်ထဲတွင် ကြိုဆိုရန် ထရပ်မည်ဟု ဆုံးဖြတ်하였다။

Verse 250

पठितव्यः प्रयत्नेन बिंदुमाधवसंभवः । श्रोतव्यः परया भक्त्या भुक्तिमुक्तिसमृद्धये

ဘိန္ဒုမာဓဝနှင့် ဆက်နွယ်သော ဤကထာကို အားထုတ်၍ ဖတ်ရှုသင့်ပြီး၊ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဘက္တိဖြင့် နားထောင်သင့်သည်—ဘုက္တိနှင့် မုက္တိ နှစ်ပါးလုံး သမృద్ధိရစေရန်။

Verse 251

संप्राप्ते वासरे विष्णो रात्रौ जागरणान्वितः । श्रुत्वाख्यानमिदं पुण्यं वैकुंठे वसतिं लभेत्

ဗိဿဏု၏ သန့်ရှင်းသောနေ့ ရောက်လာသောအခါ၊ ညလုံးပတ်လုံး ဇာဂရဏပြု၍ ဤကုသိုလ်ပြည့်ဝသော အခန်းကဏ္ဍကို နားထောင်သူသည် ဝိုင်ကుంఠ၌ နေထိုင်ခွင့်ကို ရရှိမည်။