Adhyaya 8

Verse 1

लोपामुद्रोवाच । जीवितेश कथामेतां पुण्यां पुण्यपुरीश्रिताम् । न तृप्तिमधिगच्छामि श्रुत्वा त्वच्छ्रीमुखेरिताम्

လောပာမုဒြာက ဆိုသည်။ အို ငါ့အသက်၏ အရှင်၊ သင်၏ မင်္ဂလာရှိသော နှုတ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော သန့်ရှင်းသော မြို့တော်နှင့် ဆက်နွယ်သည့် ပုဏ္ဏကထာကို ကြားနာပြီးသော်လည်း ငါ့စိတ်သည် မပြည့်ဝသေးပါ။

Verse 2

मायापुर्यां मुक्तिपुर्यां शिवशर्मा द्विजोत्तमः । मृतोपि मोक्षं नैवाप ब्रूहि तत्कारणं विभो

မாயာပူရီ—လွတ်မြောက်ခြင်း၏ မြို့တော်—တွင် ဒွိဇအထွတ်အမြတ် ဖြစ်သော ရှိဝရှာမာသည် သေပြီးနောက်တောင် မောက္ခကို မရခဲ့ပါ။ အို အင်အားကြီးသော အရှင်၊ အကြောင်းရင်းကို မိန့်ကြားပါ။

Verse 3

अगस्त्य उवाच । साक्षन्मोक्षो न चैतासु पुरीषु प्रियभाषिणि । पुरोद्दिश्यामुमेवार्थमितिहासो मयाश्रुतः

အဂஸ္တျက ဆိုသည်။ အို ချိုမြိန်စကားပြောသူ၊ ဤမြို့များတွင် လွတ်မြောက်ခြင်းသည် တိုက်ရိုက် သို့မဟုတ် အလိုအလျောက် မရရှိနိုင်ပါ။ ဤအကြောင်းအရာနှင့်ပတ်သက်၍ ငါသည် ရှေးဟောင်းအတ္ထုပ္ပတ္တိတစ်ပုဒ်ကို ကြားနာခဲ့သည်။

Verse 4

शृणु कांते विचित्रार्थां कथां पापप्रणाशिनीम् । पुण्यशीलसुशीलाभ्यां कथितां शिवशर्मणे

အို ချစ်သူ၊ နားထောင်ပါ။ အဓိပ္ပါယ်အံ့ဩဖွယ်ကောင်း၍ အပြစ်ကို ဖျက်ဆီးသော ဤကထာကို သီလကောင်းသော ပုဏ္ဏသီလနှင့် သုသီလာ တို့က ရှိဝရှာမာအား ပြောကြားခဲ့သည်။

Verse 5

शिवशर्मोवाच । अयि विष्णुगणौ पुण्यौ पुंडरीकदलेक्षणौ । किंचिद्विज्ञप्तुकामोहं प्रवृद्धकरसंपुटः

ရှိဝရှာမာက ဆိုသည်။ အို ဗိဿနု၏ သန့်ရှင်းသော ဂဏများ၊ ကြာပန်းရွက်ကဲ့သို့ မျက်လုံးရှိသူတို့၊ ငါသည် တောင်းဆိုချက်တစ်ရပ်ကို တင်ပြလိုသည်—လက်အုပ်ချီ၍ ရိုသေစွာ ရပ်နေ၏။

Verse 6

न नाम युवयोर्वेद्मि वेद्म्याकृत्या च किंचन । पुण्यशीलसुशीलाख्यौ युवां भवितुमर्हथः

သင်တို့နှစ်ဦး၏ အမည်ကို မသိသော်လည်း၊ သင်တို့၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်ကိုကြည့်၍ အနည်းငယ် နားလည်မိသည်။ သင်တို့နှစ်ဦးသည် ‘ပုဏ္ဏယသီလ’ နှင့် ‘သုသီလ’ ဟူ၍—ကုသိုလ်ပြည့်ဝ၍ အကျင့်သီလကောင်းသူများ—ဟု ခေါ်ထိုက်ကြသည်။

Verse 7

गणा वूचतुः । भगवद्भक्तियुक्तानां किमज्ञातं भवादृशाम् । एतदेव हि नौ नाम यदुक्तं श्रीमता त्वया

ဂဏာတို့က ဆိုကြသည်– “ဘဂဝန်အား ဘက္တိဖြင့် ပြည့်စုံသော သင်ကဲ့သို့သူအတွက် မသိနိုင်သောအရာ ဘာရှိမည်နည်း။ အရှင်မြတ်၊ သင်ပြောသကဲ့သို့ပင် ထိုနာမများသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ နာမအမှန်ပင် ဖြစ်သည်။”

Verse 8

यदन्यदपि ते चित्ते प्रष्टव्यं तदशंकितम् । संपृच्छस्व महाप्राज्ञ प्रीत्या तत्प्रब्रवावहे

“သင်၏ စိတ်ထဲတွင် မေးမြန်းလိုသေးသော အခြားအရာရှိပါက မရှက်မကြောက် မေးမြန်းပါ၊ မဟာပညာရှင်။ မေတ္တာဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့ ဝမ်းမြောက်စွာ ရှင်းလင်းပြောကြားပါမည်။”

Verse 9

इति श्रुत्वा स वचनं भगवद्गणभाषितम् । अतिप्रीतिकरं हृद्यं ततस्तौ प्रत्युवाच ह

ဘဂဝန်၏ ဂဏာတို့ ပြောသော စကား—အလွန်ပီတိဖြစ်စေ၍ နှလုံးသားကို သာယာစေသော—ကို ကြားပြီးနောက်၊ သူသည် ထိုနှစ်ဦးအား ပြန်လည်ဖြေကြား하였다။

Verse 10

दिव्य द्विज उवाच । क एष लोको ऽल्पश्रीकः स्वल्पपुण्यजनाकृतिः । क इमे विकृताकारा ब्रूतमेतन्ममाग्रतः

ဒိဗ္ဗ ဘြာဟ္မဏက ဆိုသည်– “ဤလောကသည် အလှအပနည်းပါး၍ ကုသိုလ်နည်းသူများဖြင့် ပြည့်နေသော လောကမည်သို့နည်း။ ထို့ပြင် ဤရုပ်သဏ္ဌာန်ပျက်ပြားသော သတ္တဝါတို့သည် မည်သူနည်း။ ကျွန်ုပ်ရှေ့တွင် ပြတ်သားစွာ ပြောကြားပါ။”

Verse 11

गणावूचतुः । अयं पिशाचलोकोत्र वसंति पिशिताशनाः । दत्त्वानुतापभाजो ये नोनो कृत्वा ददत्यपि

ဂဏာတို့က ဆိုသည်– “ဤသည်မှာ ပိသာစလောက ဖြစ်၏။ ဤနေရာ၌ အသားစားသူတို့ နေထိုင်ကြ၏။ လှူပြီးနောက် နောင်တရ၍—နောင်တကို ထပ်ခါထပ်ခါဖြင့် လှူသူတို့သည်—ဤအခြေအနေကို ခံစားရ၏။”

Verse 12

शिवं प्रसंगतोभ्यर्च्य सकृत्त्वशुचिचेतसः । अल्पपुण्याल्पलक्ष्मी काः पिशाचास्त इमे सखे

“မိတ်ဆွေ၊ ဤတို့သည် ပိသာစများ—ကုသိုလ်နည်း၊ လက္ခမီနည်းသူများ—အခွင့်အရေးကြောင့် တစ်ကြိမ်သာ ရှိဝကို ပူဇော်ခဲ့သော်လည်း စိတ်မသန့်စင်ခဲ့ကြသည်။”

Verse 13

ततो गच्छन्ददर्शाग्रे हृष्टपुष्टजनावृतम् । पिचंडिलैः स्थूलवक्त्रैर्मेघगंभीरनिःस्वनैः

ထို့နောက် ဆက်လက်သွားရာတွင် သူသည် အရှေ့ဘက်၌ ပျော်ရွှင်၍ အားကောင်းပြည့်ဝသူများဖြင့် ဝန်းရံနေသော ဒေသတစ်ခုကို မြင်၏—မျက်နှာကြီးထူထဲ၊ ကိုယ်ခန္ဓာခိုင်မာ၊ မိုးတိမ်ဂর্জနာကဲ့သို့ နက်ရှိုင်းသောအသံများဖြင့်။

Verse 14

लोकैरप्युषितं लोकं श्यामलांगैश्च लोमशैः । गणौ कथयतां केमी को लोकः पुण्यतः कुतः

“ဤလောက၌ သတ္တဝါများစွာ နေထိုင်ကြသည်—အင်္ဂါအမည်းရောင်၊ ကိုယ်ပေါ်အမွှေးထူသူများ။ ဟေ ဂဏာတို့၊ ရှင်းပြပါ: ဤတို့သည် မည်သူနည်း၊ ဤလောကသည် မည်သည့်လောကနည်း၊ မည်သို့သော ကုသိုလ်မှ ထွက်ပေါ်လာသနည်း?”

Verse 15

गणावूचतुः । गुह्यकानामयं लोकस्त्वेते वै गुह्यकाः स्मृताः । न्यायेनोपार्ज्य वित्तानि गूहयंति च ये भुवि

ဂဏာတို့က ဆိုသည်– “ဤသည်မှာ ဂုဟျကတို့၏ လောက ဖြစ်၏၊ ဤတို့သည်လည်း ဂုဟျကဟု မှတ်ယူကြသည်—တရားမျှတစွာ ဥစ္စာကို ရှာဖွေပြီး မြေပြင်ပေါ်၌ ထိုဥစ္စာကို လျှို့ဝှက်ထားကာ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်သူများ ဖြစ်ကြ၏။”

Verse 16

स्वमार्गगाधनाढ्याश्च शूद्रप्रायाः कुटुंबिनः । संविभज्य च भोक्तारः क्रोधासूयाविवर्जिताः

သူတို့သည် ကိုယ့်ကိုယ်ပိုင်အလုပ်လမ်းကြောင်း၌ စည်ပင်ချမ်းသာကြပြီး အများစုမှာ သုဒ္ဒရနှင့်တူသော အဆင့်အတန်းရှိသော အိမ်ထောင်ရှင်များဖြစ်သည်။ မျှဝေပြီးမှသာ စားသောက်ကာ ဒေါသနှင့် မနာလိုမှုကင်းစင်ကြသည်။

Verse 17

न तिथिं नैव वारं च संक्रात्यादि न पर्व च । नाधर्मं न च धर्मं च विदंत्येते सदा सुखाः

သူတို့သည် တိသီနှင့် နေ့ရက်ကို မတွက်ကြ၊ သင်္ကရန္တိ စသည့် ပွဲတော်များကိုလည်း မလိုက်နာကြ။ အဓမ္မနှင့် ဓမ္မကိုတောင် မခွဲခြားသော်လည်း အမြဲတမ်း သက်သာချမ်းမြေ့နေကြသည်။

Verse 18

एकमेव हि जानंति कुलपूज्यो हि यो द्विजः । तस्मै गाः संप्रयच्छंति मन्यंते तद्वचःस्फुटम्

သူတို့သိထားသည့် အချက်တစ်ချက်သာရှိသည်—မျိုးရိုးက ပူဇော်အလေးထားသော ဒွိဇသည်သာ ဂုဏ်ပြုထိုက်သူဖြစ်သည်။ ထိုသူအား နွားများကို လှူဒါန်းကာ သူ၏စကားကို ရှင်းလင်း၍ အာဏာရှိသကဲ့သို့ လက်ခံကြသည်။

Verse 19

समृद्धिभाजोह्यत्रापि तेन पुण्येन गुह्यकाः । भुंजते स्वर्गसौख्यानि देववच्चाकुतोभयाः

ထိုကုသိုလ်၏ အာနုಭಾವကြောင့် ဤနေရာ၌ပင် ဂုဟျကများသည် စည်ပင်ချမ်းသာကို မျှဝေခံစားသူများဖြစ်လာသည်။ သူတို့သည် ဒေဝတားကဲ့သို့ ကောင်းကင်ဘုံ၏ သုခကို ခံစား၍ မည်သည့်ဘက်မှ မကြောက်ရွံ့ကြ။

Verse 20

ततो विलोकयामास लोकं लोचनशर्मदम् । केऽमी जनास्त्वसौ लोकः किंनामा वदतां गणौ

ထို့နောက် သူသည် မျက်စိကို သာယာစေသော ထိုလောကကို ကြည့်ရှု၍ မေးလေသည်—“ဤသတ္တဝါတို့သည် မည်သူနည်း၊ ဤလောက၏ အမည်သည် အဘယ်နည်း။ ပြောကြလော့၊ အို အစေခံတို့”။

Verse 21

गणावूचतुः । गांधर्वस्त्वेषलोकोऽमी गंधर्वाश्च शुभव्रताः । देवानां गायनाद्येते चारणाः स्तुतिपाठकाः

အမှုထမ်းတို့က ပြန်ဆိုကြသည်– “ဤသည်မှာ ဂန္ဓဗ္ဗလောက ဖြစ်၏။ ဤတို့သည် မင်္ဂလာဝတ္တရားကို ထိန်းသိမ်းသော ဂန္ဓဗ္ဗများ ဖြစ်ကြ၏။ သူတို့သည် ဒေဝတို့အတွက် သီချင်းဆိုကာ ကောင်းကင်ဘားဒ်(ချာရဏ) အဖြစ် စတုတိပာဋ္ဌက—စတုတ္ထိသံသရာကို ရွတ်ဖတ်သူများ ဖြစ်ကြ၏။”

Verse 22

गीतज्ञा अतिगीतेन तोषयंति नराधिपान् । स्तुवंति च धनाढ्यांश्च धनलोभेन मोहिता

သူတို့သည် ဂီတပညာကျွမ်းကျင်၍ အလွန်အမင်း လှပသော သီဆိုမှုဖြင့် မင်းများကို ပျော်ရွှင်စေကြ၏။ ထို့ပြင် ငွေကြေးလိုဘကြောင့် မောဟဖြစ်ကာ ချမ်းသာသူတို့ကိုလည်း ချီးမွမ်းတတ်ကြ၏။

Verse 23

राज्ञां प्रसादलब्धानि सुवासांसि धनान्यपि । द्रव्याण्यपि सुगंधीनि कर्पूरादीन्यनेकशः

မင်းတို့၏ ကျေးဇူးတော်ကြောင့် သူတို့သည် အလှဝတ်အစားကောင်းများနှင့် ငွေကြေးကို ရရှိကြ၏။ ထို့အပြင် ကပူရ(ကမ္ဖာ) စသည့် အနံ့သာပစ္စည်းမျိုးစုံကိုလည်း များစွာ ရရှိကြ၏။

Verse 24

ब्राह्मणेभ्यः प्रयच्छंति गीतं गायंत्यहर्निशम् । श्रुतावेव मनस्तेषां नाट्यशास्त्रकृतश्रमाः

သူတို့သည် ဘြာဟ္မဏတို့အား သီချင်းကို ပူဇော်အပ်နှံကာ နေ့ညမပြတ် သီဆိုကြ၏။ သူတို့၏ စိတ်သည် ကြားရသည့် သံလွင်(ဂီတ)၌သာ တည်နေပြီး နာဋ္ယရှာස්တရ သင်ကြားသည့် အတတ်ပညာစည်းကမ်းများတွင် အပင်ပန်းခံ လေ့ကျင့်ကြ၏။

Verse 25

तेन पुण्येन गांधर्वो लोकस्त्वेषां विशिष्यते । ब्राह्मणास्तोषिता यद्वै गीतविद्यार्जितैर्धनैः

ထိုကုသိုလ်ကြောင့် သူတို့၏ ဂန္ဓဗ္ဗလောကသည် ထူးမြတ်သိသာလာ၏။ အကြောင်းမူကား သီချင်းပညာဖြင့် ရရှိသော ငွေကြေးဖြင့် ဘြာဟ္မဏတို့ကို အမှန်တကယ် စိတ်ချမ်းသာစေခဲ့ကြသောကြောင့် ဖြစ်၏။

Verse 26

गीतविद्याप्रभावेन देवर्षिर्नारदो महान् । मान्यो वैष्णवलोके वै श्रीशंभोश्चातिवल्लभः

သီချင်းပညာ၏ သာသနာတန်ခိုးကြောင့် မဟာဒေဝရိသိ နာရဒသည် ဝိုင်ရှ္ဏဝလောက၌ ဂုဏ်ပြုခံရသူဖြစ်ပြီး၊ သီရိရှမ္ဘူ (ရှီဝ) အတွက်လည်း အလွန်ချစ်ခင်မြတ်နိုးသူ ဖြစ်သည်။

Verse 27

तुंबुरुर्ना रदश्चोभौ देवानामतिदुर्लभौ । नादरूपी शिवः साक्षान्नादतत्त्वविदौ हि तौ

တုမ္ဘုရုနှင့် နာရဒ—နှစ်ဦးစလုံးသည် ဒေဝတော်များအကြားတွင်ပင် အလွန်ရှားပါးသည်။ အကြောင်းမူကား ရှီဝသည် နာဒ (သံဓမ္မ) ၏ ရုပ်သဘောတည်းဟူ၍၊ ထိုနှစ်ဦးသည် နာဒတတ္တဝကို အမှန်တကယ် သိမြင်သူများ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 28

यदि गीतं क्वचिद्गीतं श्रीमद्धरिहरांतिके । मोक्षस्तु तत्फलं प्राहुः सा न्निध्यमथवा तयोः

မည်သည့်နေရာတွင်မဆို သီရိမန် ဟရီနှင့် ဟရ (ရှီဝ) ၏ ရှေ့မှောက်၌ သီချင်းတစ်ပုဒ်ကို သီဆိုလျှင်၊ ထို၏ အကျိုးဖလမှာ မောက္ခဟု ဆိုကြသည်—မဟုတ်လျှင် ထိုနှစ်ပါးနှင့် အလွန်နီးကပ်သော စာနိဓိယ ဖြစ်သည်။

Verse 29

गीतज्ञो यदि गीतेन नाप्नोति परमं पदम् । रुद्रस्यानुचरो भूत्वा तेनैव सह मोदते

သီချင်းကို သိကျွမ်းသူသည် သီဆိုခြင်းဖြင့် အမြင့်ဆုံးအခြေအနေကို မရနိုင်လျှင်၊ ရုဒြ၏ အနုချရ (အမှုထမ်း) ဖြစ်လာကာ ထိုပင်ဖြင့်ပင် သူနှင့်အတူ ပျော်ရွှင်မြူးတူးသည်။

Verse 30

अस्मिंल्लोके सदा कालं स्मृतिरे षा प्रगीयते । तद्गीतमालया पूज्यौ देवौ हरिहरौ सदा

ဤလောက၌ အချိန်တိုင်း ဤအမှတ်ရမှုကို အမြဲသီဆိုကြသည်။ ထိုသီချင်းပန်းကုံးဖြင့် ဟရီနှင့် ဟရ—ဒေဝတော်နှစ်ပါးကို အစဉ်အမြဲ ပူဇော်ထိုက်ကြသည်။

Verse 31

इति शृण्वन्क्षणात्प्राप पुनरन्यन्मनोहरम् । शिवशर्माथ पप्रच्छ किं संज्ञं नगरं त्विदम्

ထိုသို့ကြားသိပြီးနောက် ခဏချင်းပင် နောက်ထပ် စိတ်မောပျော်ရွှင်စေသော မြင်ကွင်းတစ်ခုကို တွေ့မြင်ရ하였다။ ထို့နောက် ရှိဝရှර්မာက “ဤမြို့၏ အမည်သည် အဘယ်နည်း” ဟု မေး하였다။

Verse 32

गणावूचतुः । असौ वैद्याधरो लोको नाना विद्या विशारदाः । एते विद्यार्थिनामन्नमुपानद्वस्त्रकंबलम्

ဂဏာတို့က ပြောကြသည်— “ဤသည်မှာ ဗိဒ္ယာဓရတို့၏ လောကဖြစ်၍ အမျိုးမျိုးသော ပညာရပ်များတွင် ကျွမ်းကျင်သူများနေထိုင်ကြသည်။ သူတို့သည် ကျောင်းသားများအား အစာအဟာရ၊ ဖိနပ်၊ အဝတ်အစားနှင့် စောင်တို့ကို ပေးကမ်းကြသည်။”

Verse 33

औषधान्यपि यच्छं ति तत्पीडाशमनानि हि । नानाकलाः शिक्षयंति विद्यागर्वविवर्जिताः

သူတို့သည် ဝေဒနာများကို အမှန်တကယ် သက်သာစေသော ဆေးဝါးများကိုလည်း ပေးကမ်းကြသည်။ ပညာအဟင်္ကာရမှ ကင်းလွတ်၍ အနုပညာမျိုးစုံကို သင်ကြားပေးကြသည်။

Verse 34

शिष्यं पुत्रेण पश्यंति वस्त्र तांबूल भोजनैः । अलंकृताश्च सत्कन्या धर्मा दुद्वाहयंति च

သူတို့သည် တပည့်ကို သားကဲ့သို့ မြင်၍ အဝတ်အစား၊ တမ္ဗူလ (ကွမ်း) နှင့် အစာအဟာရဖြင့် ပြုစုစောင့်ရှောက်ကြသည်။ ထို့ပြင် သီလကောင်းသော မိန်းကလေးများကို အလှဆင်ကာ ဓမ္မအတိုင်း လက်ထပ်ပွဲကိုလည်း စီစဉ်ပေးကြသည်။

Verse 35

अभिलाषधिया नित्यं पूजयंतीष्टदेवताः । एतः पुण्यैर्वसंतीह विद्याधर वरा इमे

သူတို့သည် ဘက္တိစိတ်နှင့် ပြည့်ဝသော ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် နေ့စဉ် မိမိတို့၏ အိဋ္ဌဒေဝတာကို ပူဇော်ကြသည်။ ထိုပုဏ္ဏကောင်းမှုတို့၏ အကျိုးကြောင့် ဤအထူးမြတ်သော ဗိဒ္ယာဓရတို့သည် ဤနေရာ၌ နေထိုင်ကြသည်။

Verse 36

यावदित्थं कथां चक्रुस्तावत्संयमिनीपतिः । धर्मराजोभिसंप्राप्तो देवदुंदुभि निःस्वनैः

သူတို့သည် ဤသို့ စကားပြောဆိုနေစဉ်တွင် စံယမနီ၏ အရှင် ဓမ္မရာဇာသည် ကောင်းကင်ဒုန္ဒုဘီတီးသံများ ဂုဏ်သရေဖြင့် ဂုဏ်တော်တင်လျက် ထိုနေရာသို့ ရောက်လာ하였다။

Verse 37

सोम्यमूर्तिर्विमानस्थो धर्मज्ञैः परिवारितः । सेवाकर्मसु चतुरैर्भृत्यैस्त्रिचतुरैः सह

သဘောထားနူးညံ့သော ရုပ်သဏ္ဌာန်ဖြင့် ဝိမာနပေါ်တွင် ထိုင်နေ၍ ဓမ္မကို သိကျွမ်းသူများက ဝိုင်းရံထားကြပြီး၊ အမှုထမ်းလုပ်ငန်း၌ ကျွမ်းကျင်သော အမှုထမ်း သုံးလေးယောက်နှင့်အတူ လိုက်ပါလာ하였다။

Verse 38

धर्मराज उवाच । साधुसाधु महाबुद्धे शिवशर्मन्द्विजोत्तम । कुलोचितं ब्राह्मणानां भवता प्रतिपादितम्

ဓမ္မရာဇာက မိန့်တော်မူသည်— “သာဓု၊ သာဓု! မဟာဉာဏ်ရှိသော ရှိဝရှာမန်၊ ဒွိဇတို့အထက်မြတ်သူရေ၊ သင်သည် ဗြာဟ္မဏတို့အတွက် မျိုးရိုးသင့်လျော်သော အကျင့်ကို မှန်ကန်စွာ ထိန်းသိမ်းတည်ထောင်ခဲ့ပြီ။”

Verse 39

वेदाभ्यासः कृतः पूर्वं गुरवश्चापि तोषिताः । धर्मशास्त्रपुराणे षु दृष्टो धर्मस्त्वयाऽदृतः

“အရင်က သင်သည် ဝေဒကို လေ့လာကျင့်သုံးခဲ့ပြီး ဆရာဂုရုတို့ကိုလည်း စိတ်ကျေနပ်စေခဲ့သည်; ထို့ပြင် ဓမ္မရှာස්တရနှင့် ပုရာဏများတွင် ပြထားသော ဓမ္မကို သင်က ဂုဏ်ပြုလေးစားခဲ့သည်။”

Verse 40

क्षालितं मुक्तिपुर्यद्भिराशुगंतृशरीरकम् । कोविदोऽस्ति भवानेव जीविते जीवितेतरे

“အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားမည့် သင်၏ကိုယ်ခန္ဓာကို မုက္ခတိပူရီ၏ ရေများက ဆေးကြောသန့်စင်ပေးခဲ့ပြီ; အမှန်တကယ်တော့ အသက်နှင့် အသက်အလွန်၏ အရာကို ခွဲခြားသိမြင်နိုင်သူမှာ သင်တစ်ဦးတည်းပင် ဖြစ်သည်။”

Verse 41

कलेवरं पूतिगंधि सदैवाशुचिभाजनम् । सुतीर्थपुण्य पण्येन सम्यग्विनिमितं त्वया

ဤကိုယ်ခန္ဓာသည်—နံ့ဆိုး၍ အမြဲမသန့်ရှင်းမှု၏ အိုးအိမ်ဖြစ်သော်လည်း—မြတ်သော တီရ္ထများမှ ရသော ပုဏ္ဏိယကို တန်ဖိုးကြီးသော ငွေကြေးကဲ့သို့ အသုံးပြု၍ သင်က မှန်ကန်စွာ ပြန်လည်ပုံသွင်းထားသည်။

Verse 42

अतएवाहि पांडित्यमाद्रिंयते विचक्षणाः । अहःक्षेपं न क्षिपंति क्षणमेकं हि ते बुधाः

ထို့ကြောင့် ဉာဏ်မြင်ရှိသူတို့သည် စစ်မှန်သော ပညာကို ဂုဏ်ပြုတန်ဖိုးထားကြ၏။ ထိုဘုဒ္ဓိရှိသူတို့သည် နေ့ရက်ကို မဖြုန်းတီးကြ—တစ်ခဏတောင် မပျက်စီးအောင် ထိန်းသိမ်းကြသည်။

Verse 43

निमेषान्पंचपान्मर्त्ये प्राणंति प्राणिनो ध्रुवम् । तत्रापि न प्रवर्तेयुरघकर्मणि गर्हिते

မရဏလောက၌ သတ္တဝါတို့သည် အမှန်တကယ် မျက်တောင်ခတ်အနည်းငယ်မျှသာ အသက်ရှင်ကြ၏။ သို့ရာတွင်လည်း အပြစ်တင်ခံရသော ပာပကမ္မ၌ မပါဝင်သင့်။

Verse 44

स्थिरापायः सदा कायो न धनं निधनेऽवति । तन्मूढः प्रौढकार्ये किं न यतेत भवानिव

ကိုယ်ခန္ဓာသည် အမြဲပျက်စီးရာသို့ ဦးတည်နေပြီး၊ ငွေကြေးသည် သေမင်းအချိန်၌ မကာကွယ်နိုင်။ ထို့ကြောင့် မောဟဖြင့်မူးယစ်သူသည် စစ်မှန်သော မဟာရည်မှန်းချက်အတွက် အဘယ်ကြောင့် မကြိုးစားမည်နည်း—သင်ကဲ့သို့ပင်။

Verse 45

सत्वरं गत्वरं चायुर्लोकः शोकसमाकुलः । तस्माद्धर्मे मतिः कार्या भवतेव सुधार्मिकैः

အသက်တာသည် လျင်မြန်စွာ ပြေးလွှား၍ လက်လွတ်သွားနေပြီး၊ လောကသည် ဝမ်းနည်းခြင်းဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။ ထို့ကြောင့် သုဓမ္မိကတို့သည် ဓမ္မ၌ စိတ်ကို တည်စေသင့်—သင်ကဲ့သို့ပင်။

Verse 46

सत्कर्मणो विपाकोऽयं तव वंद्यौ ममाप्यहो । यदेतौ भगवद्भक्तौ सखित्वं भवतो गतौ

ဤသည်မှာ သင်၏ ကုသိုလ်ကောင်းကင်၏ အကျိုးဖြစ်ပေသည်—အံ့ဩဖွယ်တကယ်! အကြောင်းမူကား ဤဘုရားရှင်၏ ဘက္တနှစ်ဦးသည် သင်နှင့် ကျွန်ုပ်တို့အတွက်လည်း ရိုသေထိုက်သူများဖြစ်၍ သင်နှင့် မိတ်သဟာယဖြစ်ခြင်းကို ရရှိကြပြီ။

Verse 47

ममाज्ञा दीयतां तस्मात्साहाय्यं करवाणि किम् । यत्कर्तव्यं मादृशैस्ते तत्कृतं भवतैवहि

ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်အား အမိန့်ပေးပါ—ကျွန်ုပ်က ဘာကူညီရမည်နည်း? ကျွန်ုပ်ကဲ့သို့သော အရာရှိတို့က လုပ်ဆောင်သင့်သမျှကို သင်တစ်ဦးတည်းကပင် အပြီးသတ်ပြီးသားဖြစ်သည်။

Verse 48

अद्य धन्यतरोस्मीह यद्दृष्टौ भगवद्गणौ । सेवा सदैव मे ज्ञाप्या श्रीमच्चरणसन्निधौ

ယနေ့ ဤနေရာ၌ ကျွန်ုပ်သည် အလွန်ကောင်းချီးမင်္ဂလာရှိသူဖြစ်၏၊ ဘုရားရှင်၏ ဂဏ (gaṇa) များကို မြင်တွေ့ရသောကြောင့်။ သန့်ရှင်းမြတ်နိုးရာ သြဇာတော်ခြေတော်အနီး၌ ကျွန်ုပ်၏ ဝန်ဆောင်မှုကို အမြဲတမ်း ခန့်အပ်ပေးပါစေ။

Verse 49

ततः प्रस्थापितस्ताभ्यां प्राविशत्स्वपुरीं यमः । अप्राक्षीच्च ततो विप्रस्तौ गणौ प्रस्थिते यमे

ထို့နောက် ထိုနှစ်ဦးက ရိုသေစွာ လမ်းပို့၍ ယမသည် မိမိ၏ မြို့တော်သို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။ ယမ ထွက်ခွာပြီးနောက် ထိုဗြာဟ္မဏသည် ဂဏနှစ်ဦးကို မေးမြန်း하였다။

Verse 50

शिवशर्मोवाच । साक्षादयं धर्मराजो ननु सौम्यतराकृतिः । धर्म्याण्येव वचांस्यस्य मनः प्रीतिकराणि च

ရှီဝရှර්မာက ပြောသည်– “ဤသူသည် တကယ်တမ်း သာသနာဓမ္မရာဇ (Dharmarāja) ကိုယ်တိုင်ပင် ဖြစ်သည်၊ သို့သော် ရုပ်သဏ္ဌာန်မှာ အလွန်နူးညံ့သိမ်မွေ့လှ၏။ သူ၏ စကားများသည် အပြည့်အဝ ဓမ္မနှင့်ကိုက်ညီပြီး စိတ်ကို ပီတိဖြစ်စေသည်။”

Verse 51

पुरी संयमनी सेयमतीव शुभलक्षणा । आकर्ण्य यस्य नामापि पापिनोऽतीव बिभ्यति

ဤမြို့ စံယမနီသည် မင်္ဂလာလက္ခဏာများဖြင့် အလွန်သုခမင်္ဂလာရှိ၏။ ၎င်း၏နာမကိုသာ ကြားရုံဖြင့်ပင် အပြစ်သားတို့သည် အလွန်ကြောက်လန့်ကြ၏။

Verse 52

यमरूपं वर्ण यंति मर्त्यलोकेऽन्यथा जनाः । अन्यथाऽयं मया दृष्टो ब्रूतं तत्कारणं गणौ

မရဏလောက၌ လူတို့သည် ယမမင်း၏ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို အခြားသဘောဖြင့် ဖော်ပြကြ၏။ သို့သော် ငါသည် အခြားပုံစံဖြင့် မြင်ခဲ့သည်—အို ဂဏာတို့၊ ထိုအကြောင်းရင်းကို ပြောကြလော့။

Verse 53

केन पश्यंत्यमुं लोकं निवसंति तथात्र के । इदमेवास्य किं रूपं किं चान्यच्च निवेद्यताम्

ထိုလောကကို မည်သို့သောနည်းလမ်းဖြင့် မြင်နိုင်သနည်း၊ ထိုနေရာ၌ မည်သူတို့ နေထိုင်ကြသနည်း။ ဤပုံစံတစ်မျိုးတည်းသာလား၊ အခြားရုပ်သဏ္ဌာန်လည်း ရှိသလား—ရှင်းပြပါ။

Verse 54

गणावूचतुः । शृणु सौम्य सुसौम्योऽसौ दृश्यतेत्र भवादृशैः । धर्ममूर्तिः प्रकृत्यैव निःशंकैः पुण्यराशिभिः

ဂဏာနှစ်ဦးက ပြောကြသည်– “နားထောင်ပါ၊ သဘောနူးညံ့သူ။ ဤနေရာ၌ သင်ကဲ့သို့ ပုဏ္ဏသိုက်ကြွယ်ဝ၍ ကြောက်ရွံ့မှုကင်းသူတို့အတွက် သူသည် အလွန်နူးညံ့သိမ်မွေ့စွာ မြင်ရသည်။ အကြောင်းမူ သူသည် သဘာဝအားဖြင့်ပင် ဓမ္မ၏ရုပ်တော်ဖြစ်၏။”

Verse 55

अयमेव हि पिंगाक्षः क्रोधरक्तांतलोचनः । दंष्ट्राकरालवदनो विद्युल्ललनभीषणः

ဤသူတော်တည်းပင်—ပင်္ဂလမျက်စိရှိ၍ ဒေါသကြောင့် မျက်စိအနားများ နီရဲ; သွားစွယ်ထွက်၍ မျက်နှာကြောက်မက်ဖွယ်၊ မိုးကြိုးလျှပ်တောက်ကဲ့သို့ ထိတ်လန့်စရာဖြစ်၏။

Verse 56

ऊर्ध्वकेशोऽतिकृष्णांगः प्रलयांबुदनिःस्वनः । कालदंडोद्यतकरो भुकुटी कुटिलाननः

သူ၏ဆံပင်များသည် ထောင်နေ၏။ သူ၏ခြေလက်အင်္ဂါများသည် ညဉ့်ကဲ့သို့ မည်းနက်နေ၏။ သူ၏ဟိန်းဟောက်သံသည် ကမ္ဘာပျက်မိုးတိမ်များ၏ မိုးချုန်းသံနှင့် တူ၏။ လက်ထဲတွင် ကာလဒဏ်ကို ကိုင်ဆောင်လျက် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မျက်နှာထားမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

Verse 57

आनयैनं पातयैनं बधानामुंच दुर्दम । घातयैनं सुदुर्वृत्तं मूर्ध्नि तीव्रमयोघनैः

သူ့ကို ဒီကိုခေါ်လာခဲ့၊ လှဲချလိုက်၊ ကြိုးတုပ်ထား—မလွှတ်လိုက်နဲ့၊ အို ထိန်းချုပ်မရသူ။ ထိုယုတ်မာသောသူ၏ ခေါင်းကို လေးလံသော သံတုတ်ကြီးများဖြင့် ရိုက်နှက်လော့။

Verse 58

आताडयैनं दुर्वृत्तं धृत्वा पादौ शिलातले । उत्पाटयास्य नेत्रे त्वं निधाय चरणं गले

ထိုမကောင်းမှုပြုသူကို ရိုက်နှက်လော့။ သူ၏ခြေထောက်များကို ကျောက်ဖျာပေါ်တွင် ဖိထားလော့။ ထို့နောက် သူ၏လည်ပင်းကို ခြေဖြင့်နင်း၍ မျက်လုံးများကို ထုတ်ပစ်လော့။

Verse 59

एतस्य गल्लावुत्फुल्लौ क्षुरेणाशुवि पाटय । पाशेन कंठं बद्धास्य समुल्लंबय भूरुहे

သူ၏ ဖောင်းနေသော ပါးများကို သင်တုန်းဓားဖြင့် ချက်ချင်း ခွဲလိုက်ပါ။ သူ၏လည်ပင်းကို ကြိုးကွင်းစွပ်၍ သစ်ပင်ပေါ်တွင် ဆွဲထားလော့။

Verse 60

विदारयास्य मूर्धानं करपत्रेण दारुवत् । पार्ष्णिघातैर्घ्नतास्यास्यं समुच्चूर्णय दारुणैः

လက်ဆွဲလွှကို အသုံးပြု၍ သစ်တုံးကဲ့သို့ သူ၏ ဦးခေါင်းခွံကို ခွဲလိုက်ပါ။ သူ၏ပါးစပ်ကို ခြေဖနောင့်ဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ကန်ကျောက်၍ လုံးဝ ကြေမွသွားအောင် ချေမှုန်းလော့။

Verse 61

परदारप्रसृमरं करं छिंध्यस्य पापिनः । परदारगृहं यातुः पादौ चास्य विखंडय

သူတစ်ပါးမယားထံသို့ လှမ်းသော အပြစ်သား၏လက်ကို ဖြတ်လော့။ သူတစ်ပါးမယားအတွက် သူတစ်ပါးအိမ်သို့သွားသော ထိုသူ၏ခြေတို့ကိုလည်း ချိုးဖျက်လော့။

Verse 62

सूचीभी रोमकूपेषु तनुं व्यधिहि सर्वतः । दातुः परकलत्रांगे नखपंक्ती दुरात्मनः

သူတစ်ပါးမယားကို ပြစ်မှားသော ထိုယုတ်မာသူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာအနှံ့ မွေးညင်းပေါက်မကျန် အပ်တို့ဖြင့် ထိုးဖောက်လော့။

Verse 63

परदारमुखाघ्रातुर्मुखे निष्ठीवयास्य हि । वक्तुः परापवादस्य कीलं तीक्ष्णं मुखे क्षिप

သူတစ်ပါးမယား၏ နှုတ်ခမ်းရနံ့ကို တောင့်တသူ၏ မျက်နှာကို တံတွေးထွေးလော့။ သူတစ်ပါးအား ကဲ့ရဲ့စကားဆိုသူ၏ ပါးစပ်ထဲသို့ ထက်မြက်သော တံကျင်ကို ထိုးသွင်းလော့။

Verse 64

भर्जयैनं चणकवत्तप्तवालुक कर्परैः । भ्राष्ट्रे विकटवक्त्रत्वं परसंतापकारिणम्

ပူပြင်းသောသဲများဖြင့် ပြည့်နေသော အိုးကွဲများဖြင့် ကုလားပဲကဲ့သို့ လှော်လော့။ သူတစ်ပါးကို ညှဉ်းဆဲသော ထိုသူ၏မျက်နှာကို ဒယ်အိုးထဲ၌ ရုပ်ပျက်ဆင်းပျက်ဖြစ်အောင် ပြုလော့။

Verse 65

दोषारोपं सदाकर्तुरदोषे क्रूरलोचन । निमज्जयास्य वदनं पूयशोणितकर्दमे

အို ရက်စက်သောမျက်လုံးရှိသူ၊ အပြစ်မရှိဘဲ အပြစ်တင်တတ်သော ထိုသူ၏မျက်နှာကို ပြည်နှင့်သွေးတို့ဖြင့် ပြည့်နေသော ရွှံ့နွံထဲသို့ နှစ်လိုက်လော့။

Verse 66

अदत्तपरवस्तूनां गृह्णतः करपल्लवम् । आप्लुत्याप्लुत्य तैलेन तप्तांगारे पचोत्कट

မပေးအပ်ဘဲ အခြားသူ၏ပစ္စည်းကို ယူသူအတွက် ယူဆောင်သော လက်ဖဝါးကို ဖမ်းယူလော့; ဆီထဲသို့ ထပ်ခါထပ်ခါ မြှုပ်ပြီး မီးခဲပူပူပေါ်တွင် ပြင်းထန်စွာ ကင်လှော်လော့။

Verse 67

अपवादं गुरोर्वक्तुर्निंदाकर्तुः सुपर्वणाम् । तप्तलोहशलाकाश्च मुखे भीषण निक्षिप

ဂုရုကို အပုပ်အပျက်ပြောသူနှင့် သီလရှိသူတို့ကို အပြစ်တင်သူအတွက် ကြောက်မက်ဖွယ် အနီရောင်ပူလောင်သော သံချွန်တံများကို ပါးစပ်ထဲသို့ ထိုးထည့်လော့။

Verse 68

परमर्म स्पृशश्चास्य परच्छिद्रप्रकाशितुः । सुतप्तायोमयाञ्च्छंकून्सर्वसंधिषु रोपय

အခြားသူ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနာကျင်ရာကို ထိခိုက်စေသူနှင့် အခြားသူ၏ အပြစ်အနာအဆာကို ဖော်ထုတ်သူအတွက် အဆစ်အမြစ်အားလုံးတွင် ပူလောင်အောင်ဖုတ်ထားသော သံတံချွန်များကို စိုက်ထည့်လော့။

Verse 69

अन्ये न दीयमाने स्वे निषेद्धुःपापकारिणः । आच्छेत्तुः परवृत्तीनां जिह्वां छिंध्यस्य दुर्मुख

ကိုယ့်ပစ္စည်းမှ လှူဒါန်းနေသူကို တားမြစ်သော အပြစ်သားနှင့် အခြားသူ၏ တရားမျှတသော အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းကို ဖြတ်တောက်သူအတွက် သူ၏ လျှာကို ဖြတ်ပစ်လော့—အို မျက်နှာဆိုးသူ။

Verse 70

देवस्वभोक्तुः क्रोडास्य ब्राह्मणस्वस्यभोजिनः । विदार्योदरमस्याशु विट्कीटैः परिपूरय

ဒေဝတာ၏ ပစ္စည်းဥစ္စာကို စားသုံးသူနှင့် ဘြာဟ္မဏ၏ ဥစ္စာကို ခံစားသူကို ဝက်တောမျက်နှာဖြစ်စေလော့; သူ၏ ဝမ်းဗိုက်ကို ချက်ချင်း ခွဲဖောက်၍ အညစ်အကြေးမှ ပေါက်ဖွားသော ပိုးကောင်များဖြင့် ပြည့်စေလိုက်။

Verse 71

न देवार्थे न विप्रार्थे नातिथ्यर्थे पचेत्क्वचित् । तममुं स्वार्थपक्तारं कुंभीपाके पचांधक

နတ်ဘုရားများ၊ ဗြာహ్မဏများနှင့် ဧည့်သည်များအတွက် ချက်ပြုတ်ခြင်းမရှိဘဲ မိမိအတွက်သာ ချက်ပြုတ်သူကို ကမ္ဘီပါက ငရဲတွင် ချက်ပြုတ်လော့ အို အန္ဓက။

Verse 72

उग्रास्य शिशुहंतारममुं विश्रंभघातिनम् । कृतघ्नं नय वेगेन महारौरव रौरवम्

အို မျက်နှာကြမ်းတမ်းသူ၊ ဤကလေးသူငယ် သတ်ဖြတ်သူ၊ ယုံကြည်မှုကို ဖောက်ဖျက်သူနှင့် ကျေးဇူးကန်းသူကို ရောရဝ နှင့် မဟာရောရဝ ငရဲသို့ အမြန်ခေါ်ဆောင်သွားလော့။

Verse 73

ब्रह्मघ्नं चांधतामिस्रे सुरापं पूयशोणिते । कालसूत्रे हेमचौरमवीचौ गुरुतल्पगम्

ဗြာహ్မဏကို သတ်သူသည် အန္ဓတာမိသြ ငရဲသို့၊ အရက်သေစာ သောက်စားသူသည် ပူယသောဏိတ ငရဲသို့၊ ရွှေခိုးသူသည် ကာလသုတ္တ ငရဲသို့၊ ဆရာသမား၏ ဇနီးနှင့် ပြစ်မှားသူသည် အဝီစိ ငရဲသို့ သွားရ၏။

Verse 74

तत्संसर्गिणमावर्षमसिपत्रवने तथा । एतान्महापातकिनस्तप्ततैलकटाहके

၎င်းတို့နှင့် ပေါင်းသင်းသူများသည် အာဝရ်ှ နှင့် ဓားရွက်တော (အသိပတ္တဝန) သို့ သွားရ၏။ ဤအပြစ်ကြီးသူများကို ဆီပူအိုးကြီးများထဲသို့ ပစ်ချလော့။

Verse 75

आप्लुत्याप्लुत्य दुर्दंष्ट्रकाकोलैर्लोहतुंडकैः । संतोद्यमानान्पापिष्ठान्नित्यं कल्पं निवासय

၎င်းတို့အား ထပ်ခါတလဲလဲ နှစ်မြှုပ်ပြီးနောက် သံနှုတ်သီးနှင့် မာကျောသော အစွယ်ရှိသည့် ကျီးကန်းများဖြင့် ထိုအပြစ်ကြီးသူများကို အဆက်မပြတ် ထိုးဆိတ်စေပြီး တစ်ကမ္ဘာလုံး ထိုနေရာ၌ နေစေလော့။

Verse 76

स्त्रीघ्नं गोघ्नं च मित्रघ्नं कूटशाल्मलिपादपे । उल्लंबय चिरंकालमूर्ध्वपादमधोमुखम्

အမျိုးသမီး၊ နွားနှင့် မိတ်ဆွေကို သတ်ဖြတ်သူအား Kūṭaśālmalī သစ်ပင်ပေါ်တွင် ခြေထောက်အထက် ခေါင်းအောက်စိုက်၍ ကြာမြင့်စွာ ချိတ်ဆွဲထားလော့။

Verse 77

त्वचमस्य च संदंशैस्त्रोटय त्वं महाभुज । आश्लेषितुर्मित्रपत्न्या भुजावुत्पाटया शुच

အို လက်ရုံးကြီးမားသူ၊ ညှပ်ဖြင့် သူ၏အရေခွံကို ဆွဲဆုတ်လော့။ မိတ်ဆွေ၏ဇနီးကို ပွေ့ဖက်သော မသန့်ရှင်းသူ၏ လက်မောင်းများကို ဆွဲနှုတ်လော့။

Verse 78

ज्वालाकीले महाघोरे नरकेऽमुं नि पातय । यो वह्निना दाहयति परक्षेत्रं परालयम्

သူတစ်ပါး၏ လယ်ယာနှင့် နေအိမ်ကို မီးရှို့သောသူအား Jvālākīla ဟုခေါ်သော အကြောက်မက်ဖွယ်အကောင်းဆုံး ငရဲသို့ ပစ်ချလော့။

Verse 79

कालकूटे च गरदं कूटसाक्ष्याभिवादिनम् । मानकूटं तुलाकूटं कंठमोटे निपातय

အဆိပ်ခတ်သူနှင့် မမှန်မကန် သက်သေထွက်ဆိုသူကို Kālakūṭa ငရဲသို့ ပစ်ချလော့။ အတိုင်းအတာနှင့် အလေးချိန်တို့ဖြင့် လိမ်လည်သူများကို Mānakūṭa, Tulākūṭa နှင့် Kaṇṭhamoṭa ငရဲတို့သို့ ပစ်ချလော့။

Verse 80

लालापिबेच दुष्प्रेक्ष्य तीर्थासुष्ठीविनं नय । आमपाके च गर्भघ्नं शूलपाकेऽन्यतापिनम्

မြင့်မြတ်သော ဘုရားဖူးနေရာများတွင် တံတွေးထွေးသော ယုတ်မာသူကို Lālāpiba ငရဲသို့ ပို့ဆောင်လော့။ ကိုယ်ဝန်ဖျက်ချသူကို Āmapāka သို့လည်းကောင်း၊ သူတစ်ပါးကို ညှဉ်းဆဲသူကို Śūlapāka သို့လည်းကောင်း ပို့ဆောင်လော့။

Verse 81

रसविक्रयिणं विप्रमिक्षुयंत्रे प्रपीडय । प्रजापीडाकरं भूपमंधकूपे निपातय

တားမြစ်ထားသော ‘ရသ’ ကို ရောင်းသော ဗြာဟ္မဏကို ကြံဖိစက်၌ ဖိနှိပ်၍ ကြိတ်ချေစေ။ ပြည်သူကို ဖိနှိပ်သော မင်းကိုလည်း အန္ဓကူပ နရကသို့ ပစ်ချစေ။

Verse 82

गोतिलांश्च तुरंगांश्च विक्रेतारं द्विजाधमम् । मातुलान्याः सुरायाश्च विक्रेतारं हलायुध

အို ဟလာယုဓ! နွား၊ နှမ်းနှင့် မြင်းကို ရောင်းသော အနိမ့်တန်း ဗြာဟ္မဏကို ဒဏ်ခတ်စေ။ မူးယစ်စေသော စူရာ (အရက်) ကို ရောင်းသူကိုလည်း ဒဏ်ခတ်စေ။

Verse 83

मुसलोलूखले वैश्यं कंडयैनं पुनःपुनः । शूद्रं द्विजावमंतारं द्विजाग्रे मंचसेविनम्

မုဆလိုလူခလ နရက၌ ဝိုင်ရှျကို ထပ်ခါထပ်ခါ ခြစ်ကာ နှိပ်စက်စေ။ ဒွိဇတို့ကို အပြစ်တင်စော်ကား၍ ဗြာဟ္မဏတို့ရှေ့တွင် ခုံ/အိပ်ရာပေါ် ထိုင်သော ရှုဒြကိုလည်း ဒဏ်ခတ်စေ။

Verse 84

अधोमुखे च नरके दीर्घग्रीवप्रपीड्य

အဓောမုခ နရက၌ သူတို့ကို ကြိတ်ချေဖျက်ဆီးသည်—လည်ပင်းရှည်များကို အောက်သို့ ဖိနှိပ်ကာ ချေမွစေသည်။

Verse 85

शूद्रं ब्राह्मणजेतारं वैश्यं बाह्मणमानिनम् । क्षत्रियं याजकं चापि विप्रं वेदविवर्जितम्

ဗြာဟ္မဏတို့ကို အနိုင်ယူလိုသော ရှုဒြကို ဒဏ်ခတ်စေ။ ကိုယ်ကို ဗြာဟ္မဏဟု ထင်မြင်သော ဝိုင်ရှျကိုလည်း ဒဏ်ခတ်စေ။ ယာဇက (ပုရောဟိတ်) အဖြစ် ပြုမူသော က္ଷတ္တရိယကိုလည်း၊ ဝေဒမရှိသော ဗြာဟ္မဏကိုလည်း ဒဏ်ခတ်စေ။

Verse 86

लाक्षालवणमांसानां सतैलविषसर्पिषाम् । आयुधेक्षुविकाराणां विक्रेतारं द्विजाधमम्

ချိပ်၊ ဆား၊ အသား၊ ဆီ၊ အဆိပ်၊ ထောပတ်၊ လက်နက်နှင့် ကြံထွက်ပစ္စည်းများကို ရောင်းချ၍ အသက်မွေးသော ထိုယုတ်မာသော ပုဏ္ဏားကို ဖမ်းဆီးလော့။

Verse 87

पाशपाणेकशापाणे बद्ध्वैतांश्चरणेदृढम् । घातयंतौ कशाघातैर्नयतं तप्तकर्दमे

အို ကျော့ကွင်းနှင့် နှင်တံကို ကိုင်ဆောင်သောသူတို့၊ ၎င်းတို့၏ ခြေထောက်များကို တင်းကျပ်စွာ တုပ်နှောင်လော့၊ နှင်တံဖြင့် ရိုက်နှက်၍ ပူလောင်သော ရွှံ့နွံထဲသို့ ဆွဲခေါ်သွားလော့။

Verse 88

इमां स्त्रियं श्लेषयाशु पुंश्चलीं कुलकल्मषाम् । तेनोपपतिना सार्धं तप्तायसमयेन च

သစ္စာမရှိသော၊ မိသားစုအတွက် အမည်းစက်ဖြစ်သော ဤအမျိုးသမီးကို ၎င်း၏ අනောင်အငယ်နှင့်လည်းကောင်း၊ ပူလောင်သော သံရုပ်တုနှင့်လည်းကောင်း လျင်မြန်စွာ ပွေ့ဖက်စေလော့။

Verse 89

स्वयं गृहीत्वा नियमं यस्त्यजेदजितेंद्रियः । तं प्रापय दुराधर्षं बहुभ्रमरदंशके

မိမိကိုယ်တိုင် အဓိဋ္ဌာန်ပြုပြီးမှ အာရုံများကို မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ စွန့်လွှတ်သော ထိုယုတ်မာသူကို ပျားများစွာ တုပ်သောနေရာသို့ ခေါ်ဆောင်သွားလော့။

Verse 90

इत्यादिजल्पन्दुर्वृत्तैः श्रूयते दूरतो यमः । स्वकर्मशंकितैः पापै र्दृश्यतेति भयंकरः

လူဆိုးတို့၏ ထိုကဲ့သို့သော စကားများကြောင့် ယမမင်းကို အဝေးမှ ကြားနိုင်၏။ မိမိတို့၏ မကောင်းမှုများကို ကြောက်ရွံ့သော အပြစ်သားတို့သည် ယမမင်းကို မြင်ရသဖြင့် သူသည် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းပေသည်။

Verse 91

ये प्रजाः पालयंतीह पुत्रानेव निजौरसान् । दंडयंति च धर्मेण भूपास्तेऽस्य सभासदः

ဤလောက၌ ပြည်သူတို့ကို မိမိ၏ မွေးသားအမှန်ကဲ့သို့ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်၍ ဓမ္မအတိုင်း အပြစ်ဒဏ်ချမှတ်သော မင်းတို့သည် ယမမင်း၏ တရားရုံးတော် အမတ်များ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 92

वर्णाश्रमाश्च यद्राष्ट्रे ऽनुतिष्ठंति निजां क्रियाम् । कालेनापन्ननिधना भूपास्तेऽस्य सभासदः

မိမိနိုင်ငံတွင် ဝဏ္ဏနှင့် အာශ්ရမတို့က ကိုယ်ပိုင်တာဝန်ကို စည်းကမ်းတကျ ဆောင်ရွက်နေကြသည့် မင်းတို့သည် အချိန်ရောက်၍ သေဆုံးသည့်အခါ ယမမင်း၏ စည်းဝေးတော် အမတ်များ ဖြစ်လာကြသည်။

Verse 93

नैव दीनो न दुर्वृत्तो नापद्ग्रस्तो न शोकभाक् । येषां राष्ट्रे प्रदृश्यंते भूपास्तेऽस्य सभासदः

မိမိနိုင်ငံတွင် ဆင်းရဲသူမရှိ၊ အကျင့်ဆိုးသူမရှိ၊ ဘေးဒဏ်ကြောင့် ဖိနှိပ်ခံရသူမရှိ၊ ဝမ်းနည်းပူဆွေးသူမရှိဟု မြင်ရသော မင်းတို့သည် ယမမင်း၏ တရားရုံးတော် အမတ်များ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 94

ब्राह्मणाः क्षत्रिया वैश्याः स्वधर्म निरताः सदा । अन्येपि ये संयमिनः संयमिन्यां वसंति ते

ဗြာဟ္မဏ၊ က္ෂတ္တရိယ၊ ဝိုင်ရှျ—မိမိ၏ စွဝဓမ္မ၌ အမြဲတမ်း တည်ကြည်သူတို့နှင့် ထို့ပြင် စည်းကမ်းသမာဓိရှိသော အခြားသူတို့လည်း—ယမမင်း၏ နေရာ “သံယမိနီ” တွင် နေထိုင်ကြသည်။

Verse 95

उशीनरः सुधन्वा च वृषपर्वा जयद्रथः । रजिः सहस्रजित्कुक्षिर्दृढधन्वा रिपुंजयः

ဦရှီနရ၊ သုဓန်ဝါ၊ ဝೃષပರ್ವာ၊ ဂျယဒြထ၊ ရဇိ၊ သဟသ္ရဇိတ်၊ ကုက္ခိ၊ ဒೃဍဓန်ဝါ နှင့် ရိပုဉ္ဇယ—ဤသူတို့သည် ထိုအစုအဝေးထဲမှ တချို့ဖြစ်ကြသည်။

Verse 96

युवनाश्वो दंतवक्त्रो नाभागो रिपुमंगलः । करंधमो धर्मसेनः परमर्दः परांतकः

ယုဝနာရှွ၊ ဒန္တဝက္တရ၊ နာဘာဂ၊ ရိပုမင်္ဂလ၊ ကရန္ဓမ၊ ဓမ္မသေန၊ ပရမရ္ဒ နှင့် ပရာန္တက—ဤနာမကြီး မင်းများကို သဒ္ဓမ္မသဘင်၌ အမည်တင်၍ ခေါ်ကြသည်။

Verse 97

एते चान्ये च बहवो राजानो नीतिवर्तिनः । धर्माधर्मविचारज्ञाः सुधर्मायां समासते

ဤမင်းများနှင့် အခြားမင်းများစွာတို့သည် နီတိတရားအတိုင်း နေထိုင်၍ ဓမ္မနှင့် အဓမ္မကို ခွဲခြားသိမြင်ကျွမ်းကျင်ကာ “သုဓမ္မာ” ဟုခေါ်သော ဒေဝသဘင်၌ အတူတကွ ထိုင်ကြသည်။

Verse 99

गोविंदमाधवमुकुंद हरेमुरारे शंभो शिवेश शशिशेखर शूलपाणे । दामोदराच्युत जनार्दन वासुदेव त्याज्या भटाय इति संततमामनंति

“ဂိုဝိန္ဒ၊ မာဓဝ၊ မုကုန္ဒ၊ ဟရီ၊ မုရာရီ; သမ္ဘု၊ ရှိဝေရှ၊ ရှရှိရှေခရ၊ ရှူလပါဏိ; ဒာမောဒရ၊ အချျုတ၊ ဇနာရ္ဒန၊ ဝါစုဒေဝ”—ဟူ၍ အစဉ်မပြတ် ကြွေးကြော်ကာ “ယမ၏ စစ်သည်တို့၊ သူ့ကို လွှတ်ထားကြလော့” ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 100

गंगाधरांधकरिपो हरनीलकंठ वैकुंठ कैटभरिपो कमठाब्जपाणे । भूतेशखंडपरशोमृडचंडिकेश त्याज्या भटाय इति संततमामनंति

“ဂင်္ဂါဓရ၊ အန္ဓကရိပု၊ ဟရ၊ နီလကဏ္ဍ; ဝိုင်ကుంఐဋ္ဌ၊ ကೈဋဘရိပု၊ ကမဋ္ဌ၊ အဗ္ဇပါဏိ; ဘူတေရှ၊ ခဏ္ဍပရရှု၊ မೃဍ၊ စဏ္ဍိကေရှ”—ဟူ၍ မရပ်မနား ကြွေးကြော်ကာ “စစ်သည်တို့၊ သူ့ကို လွှတ်ထားကြလော့” ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 110

इत्थं द्विजेंद्र निजभृत्यगणान्सदैव संशिक्षयेदवनिगान्स हि धर्मराजः । अन्येपि ये हरिहरांकधरा धरायां ते दूरतः पुनरहो परिवर्जनीयाः

ဤသို့ပင်၊ ဗြာဟ္မဏတို့အထဲမှ အမြတ်ဆုံးရေ၊ ဓမ္မရာဇ (ယမ) သည် မိမိ၏ အမှုထမ်းအဖွဲ့ကို အစဉ်မပြတ် သင်ကြားညွှန်ကြား၏။ ထို့ပြင် မြေပြင်၌ ဟရီနှင့် ဟရ၏ အပြင်လက္ခဏာများကိုသာ ဆောင်ထားသူတို့သည် အကျင့်မသန့်လျှင် အဝေးမှပင် ရှောင်ကြဉ်သင့်သည်။

Verse 112

इति शृण्वन्कथां रम्यां शिवशर्माप्रियेऽनघाम । प्रहृष्टवक्त्रः पुरतो ददर्शाप्सरसापुरीम्

ဤရမဏီယကထာကို ကြားသိရသော်၊ သီဝရှာမာ၏ အပြစ်ကင်းသည့် ချစ်သူမ—ပီတိဖြင့် မျက်နှာတောက်ပလျက်—ရှေ့တော်၌ အပ်ဆရာတို့၏ မြို့တော်ကို မြင်တွေ့하였다။