Adhyaya 46

Verse 1

स्कंद उवाच । गतेथ योगिनीवृंदे देवदेवो घटोद्भव । काशीप्रवृत्तिं जिज्ञासुः प्राहिणोदंशुमालिनम्

စကန္ဒက မိန့်တော်မူသည်– ယောဂိနီအုပ်စု ထွက်ခွာသွားပြီးနောက်၊ ဒေဝတို့၏ ဒေဝ—ဃဋောဒ္ဘဝ—သည် ကာသီ၌ ဖြစ်ပွားသည့် အကြောင်းအရာများကို သိလိုသဖြင့် အံရှုမာလင်ကို စေလွှတ်하였다။

Verse 2

देवदेव उवाच । सप्ताश्व त्वरितो याहि पुरीं वाराणसीं शुभाम् । यत्रास्ति स दिवोदासो धर्ममूर्तिर्महीपतिः

ဒေဝတို့၏ ဒေဝက မိန့်တော်မူသည်– ဟေ စပ္တာရှွ၊ အမြန်ဆုံး မင်္ဂလာရှိသော ဝါရာဏသီ မြို့သို့ သွားလော့။ ထိုနေရာ၌ ဓမ္မ၏ ရုပ်သဘောဖြစ်သော မဟီပတိ မင်း ဒိဝိုဒာသ နေထိုင်သည်။

Verse 3

तस्य धर्मविरोधेन यथातत्क्षेत्रमुद्वसेत् । तथा कुरुष्व भो क्षिप्रं मावमंस्थाश्च तं नृपम्

အို နေမင်းတော်! ဓမ္မကို ဆန့်ကျင်သဖြင့် ထိုမင်းသည် သန့်ရှင်းသော က္ṣေတရ (ကာသီ) ကို စွန့်ခွာစေရန် မြန်မြန် ဆောင်ရွက်ပါ; သို့သော် ထိုဘုရင်ကို မထီမဲ့မြင် မပြုပါနှင့်။

Verse 4

धर्ममार्ग प्रवृत्तस्य क्रियते यावमानना । सा भवेदात्मनो नूनं महदेनश्च जायते

ဓမ္မလမ်းကြောင်းပေါ်သို့ ထွက်ခွာနေသူကို မထီမဲ့မြင်၍ အရှက်ခွဲလျှင် ထိုအရှက်ခွဲမှုသည် အရှက်ခွဲသူအတွက် အမှားကြီးတစ်ရပ် ဖြစ်လာပြီး မဟာအပြစ် ပေါ်ပေါက်လာသည်။

Verse 5

तवबुद्धिविकासेन च्यवते चेत्स धर्मतः । तदा सा नगरी भानो त्वयोद्वास्याऽसहैः करैः

သင်၏ ဉာဏ်ပညာ ဖွံ့ဖြိုးခြင်းကြောင့် ထိုမင်းသည် ဓမ္မကို ဆန့်ကျင်မှုမှ လှည့်ကာ ဓမ္မ၌ တည်မြဲလာပါက၊ အို ဘာနု (နေမင်းတော်)၊ မခံနိုင်သော အခွန်အကောက်များဖြင့် ထိုမြို့ကို မနှင်ထုတ်ပါနှင့်။

Verse 6

कामक्रोधौ लोभमोहौ मत्सराहंकृती अपि । ते तत्र न भवेतां यत्तत्कालोपि न तं जयेत्

ကာမနှင့် ဒေါသ၊ လောဘနှင့် မောဟ၊ မစ္ဆရနှင့် အဟင်ကာရ—ဤတို့သည် ထိုနေရာ၌ မပေါ်ပေါက်စေပါနှင့်; ထို့ကြောင့် အချိန်ကာလတောင် သူ့ကို မအနိုင်ယူနိုင်စေ။

Verse 7

यावद्धर्मे स्थिराबुद्धिर्यावद्धर्मेस्थिरं मनः । तावद्विघ्नोदयः क्वास्ति विपद्यपि रवे नृषु

ဓမ္မ၌ ဉာဏ်တည်မြဲနေသမျှ၊ ဓမ္မ၌ စိတ်ခိုင်မာနေသမျှ၊ အို ရဝိ (နေမင်း)၊ လူတို့အတွက် အခက်အခဲထဲ၌ပင် အတားအဆီးများ ပေါ်ထွက်လာမည်ဟု ဘယ်မှာရှိနိုင်သနည်း။

Verse 8

सर्वेषामिह जंतूनां त्वं वेत्सि ब्रध्नचेष्टितम् । अतएव जगच्चक्षुर्व्रज त्वं कार्यसिद्धये

ဤနေရာရှိ သတ္တဝါအားလုံး၏ လှုပ်ရှားမှုနှင့် ရည်ရွယ်ချက်တို့ကို သင်သိ၏၊ ဘြဓ္န (နေမင်း) ၏ လုပ်ဆောင်ချက်ကိုလည်း သင်သိ၏။ ထို့ကြောင့် အို လောက၏ မျက်စိတော်၊ ကိစ္စအောင်မြင်ရန် ထွက်ခွာလော့။

Verse 9

रविरादाय देवाज्ञां मूर्तिमन्यां प्रकल्प्य च । नभोध्वगामहोरात्रं काशीमभिमुखोऽभवत्

ရဝိ (နေမင်း) သည် ဒေဝတို့၏ အမိန့်ကို လက်ခံယူပြီး အခြားရုပ်သဏ္ဍာန်တစ်ပါးကို ဆောင်ကာ နေ့ညမပြတ် မိုးကောင်းကင်လမ်းကြောင်းအတိုင်း ခရီးသွား၍ ကာသီသို့ မျက်နှာမူလာ၏။

Verse 10

मनसातीवलोलोऽभूत्काशीदर्शनलालसः । सहस्रचरणोप्यैच्छत्तदा खे नैकपादताम्

ကာသီကို မြင်တွေ့လိုသော ဆန္ဒကြောင့် စိတ်သည် အလွန်အမင်း လှုပ်ရှားမငြိမ်မသက် ဖြစ်လာ၏။ ခြေတစ်ထောင်ရှိသော်လည်း ထိုအခါ မိုးကောင်းကင်၌ ခြေတစ်ချောင်းသာရှိသကဲ့သို့ ဖြစ်လို၍ ပိုမိုလျင်မြန်စွာ သွားလိုခဲ့၏။

Verse 11

हंसत्वं तस्य सूर्यस्य तदा सफलतामगात् । सदा नभोध्वनीनस्य काशीं प्रति यियासतः

ထိုအခါ နေမင်း၏ ဟံသာ (ဟင်္သာ) ရုပ်သဏ္ဍာန်ဆောင်ခြင်းသည် အမှန်တကယ် အကျိုးသက်ရောက်လာ၏။ အကြောင်းမှာ မိုးကောင်းကင်လမ်းကြောင်းများကို အစဉ်တစိုက် သွားလာကာ ကာသီသို့ သွားလိုသော စိတ်အာရုံဖြင့် ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 12

अथ काशीं समासाद्य रविरंतर्बहिश्चरन् । मनागपि न तद्भूपे धर्मध्वस्तिमवेक्षत

ထို့နောက် ကာသီသို့ ရောက်ရှိပြီး ရဝိသည် အတွင်းအပြင် လှည့်လည်သွားလာခဲ့၏။ သို့သော် ထိုဘုရင်၌ ဓမ္မပျက်စီးခြင်းကို အနည်းငယ်မျှပင် မမြင်တွေ့ခဲ့။

Verse 13

विभावसुर्वसन्काश्यां नानारूपेण वत्सरम् । क्वचिन्नावसरं प्राप तत्र राज्ञि सुधर्मिणि

ဝိဘာဝသု (နေမင်း) သည် ကာသီမြို့၌ တစ်နှစ်ပြည့် နေထိုင်ကာ အမျိုးမျိုးသောရုပ်သဏ္ဌာန်ဖြင့် ဖုံးကွယ်လှည့်လည်သော်လည်း၊ ဓမ္မ၌ တည်ကြည်သော ထိုမင်းကြီးကို ဆန့်ကျင်ရန် အခွင့်အရေးတစ်စုံတစ်ရာမျှ မရခဲ့။

Verse 14

कदाचिदतिथिर्भूतो दुर्लभं प्रार्थयन्रविः । न तस्य राज्ञो विषये दुर्लभं किंचिदैक्षत

တစ်ခါတစ်ရံ ရဝိ (နေမင်း) သည် ဧည့်သည်အဖြစ်လာ၍ ရှားပါး၍ရခက်သောအရာကို တောင်းဆိုသော်လည်း၊ ထိုမင်းကြီး၏ နယ်မြေတွင် အမှန်တကယ် “မရနိုင်” ဟုဆိုရမည့်အရာ တစ်စုံတစ်ရာမျှ မတွေ့မြင်ခဲ့။

Verse 15

कदाचिद्याचको जातो बहुदोपि कदाप्यभूत् । कदाचिद्दीनतां प्राप्तः कदाचिद्गणकोप्यभूत्

တစ်ခါတစ်ရံ သူသည် တောင်းစားသူဖြစ်လာပြီး၊ တစ်ခါတစ်ရံ ငွေကြေးပေါများသော်လည်း မပေါများသကဲ့သို့ ပေါ်လွင်လာသည်။ တစ်ခါတစ်ရံ ဆင်းရဲဒုက္ခသို့ ကျရောက်ပြီး၊ တစ်ခါတစ်ရံတွင် စာရင်းတွက်သူ (ဂဏက) အဖြစ်တောင် ဖြစ်လာကာ—အခန်းကဏ္ဍများကို ထပ်ခါထပ်ခါ ပြောင်းလဲခဲ့သည်။

Verse 16

वेदबाह्यां क्रियां चापि कदाचित्प्रत्यपादयत् । कदाचित्स्थापयामास दृष्टप्रत्ययमैहिकम्

တစ်ခါတစ်ရံ သူသည် ဝေဒပြင်ပ အခမ်းအနားများကိုတောင် အားပေးမြှင့်တင်ခဲ့သည်။ တစ်ခါတစ်ရံတွင်လည်း မျက်မြင်ချက်ချင်း “သက်သေ” ပေါ်တွင်သာ အခြေခံသော လောကီအယူဝါဒများကို တည်ထောင်ခဲ့သည်။

Verse 17

कदाचिज्जटिलो जातः कदाचिच्च दिगंबरः । स कदाचिज्जांगुलिको विषविद्याविशारदः

တစ်ခါတစ်ရံ သူသည် ဇဋာဆံပင်ရှိသော တပသီဖြစ်လာပြီး၊ တစ်ခါတစ်ရံ ကောင်းကင်ဝတ် (ဒိဂမ္ဗရ) သာသနာရှင်ဖြစ်လာသည်။ တစ်ခါတစ်ရံတွင်လည်း အဆိပ်ဗေဒ၌ ကျွမ်းကျင်သော မြွေမောင်းသူ (ဇာင်္ဂုလိက) အဖြစ် ပေါ်လွင်လာသည်။

Verse 18

सर्वपाषंडधर्मज्ञः कदाचिद्ब्रह्मवाद्यभूत् । ऐंद्रजालिक आसीच्च कदाचिद्भ्रामयञ्जनान्

တခါတရံ သူသည် ပုဂ္ဂိုလ်ပျက်သွားသော ပာရှဏ္ဍအယူဝါဒ အမျိုးမျိုး၏ သဘောတရားကို သိကျွမ်းသူ ဖြစ်လာ၏။ တခါတရံ ဘြဟ္မဝါဒကို ဟောပြောသော မြင့်မြတ်သည့် သာသနာဝါဒပညာရှင်ကဲ့သို့ ပေါ်ထွက်၏။ ထို့ပြင် တခါတရံ အိန္ဒြဇာလ မာယာဆရာ ဖြစ်ကာ မာယာကစားကွက်များဖြင့် လူတို့ကို မောဟစေ၏။

Verse 19

नानाव्रतोपदेशैश्च कदाचित्स पतिव्रताः । क्षोभयामास बहुशः सदृष्टांत कथानकैः

တခါတရံ မျိုးစုံသော ဝရတ (သီလကတိ) များကို သင်ကြားပြသကာ၊ ဥပမာအကြောင်းအရာများဖြင့် အလှဆင်ထားသော ပုံပြင်ကထာများကို လှည့်ဖြားရာ အစာတံဆိပ်အဖြစ် အသုံးချ၍၊ ပတိဝရတာ (ခင်ပွန်းသစ္စာတည်) မိန်းမများကိုပါ မကြာခဏ စိတ်လှုပ်ရှားအနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေခဲ့၏။

Verse 20

कापालिक व्रतधरः कदाचिच्चाभवद्द्विजः । कदाचिदपि विज्ञानी धातुवादी कदाचन

တခါတရံ သူသည် ကာပါလိက ဝရတကို ကိုင်ဆောင်၏။ တခါတရံ ဒွိဇ ဘြာဟ္မဏ ဖြစ်လာ၏။ တခါတရံ ပညာရှိပုဂ္ဂိုလ်ကဲ့သို့ ထင်ရှားပြီး၊ တခါတရံ သတ္တုဗာဒီ—သတ္တုများ ပြောင်းလဲနိုင်ကြောင်း ပြောဆိုသူ—အဖြစ် ပေါ်ထွက်၏။

Verse 21

क्वचिद्विप्रः क्वचिद्राजपुत्रो वैश्योंत्यजः क्वचित । ब्रह्मचारी क्वचिदभूद्गृही वनचरः क्वचित्

တခါတရံ သူသည် ဝိပရ ဘြာဟ္မဏ၊ တခါတရံ မင်းသား ဖြစ်၏။ တခါတရံ ဝိုင်ရှျ၊ တခါတရံ အန္တျဇ (အောက်တန်း/ပယ်ခံ) ဖြစ်၏။ တခါတရံ ဘြဟ္မစာရီ၊ တခါတရံ ဂೃಹಸ್ಥ၊ တခါတရံ တောနေသူ ဖြစ်၏။

Verse 22

यतिः कदाचिदिति सरूपैरभ्रामयज्जनान् । सर्वविद्यासु कुशलः सर्वज्ञश्चाभवत्क्वचित्

ဤသို့ တခါတရံ ယတိ (လောကစွန့်) ဖြစ်ကာ ပုံသဏ္ဌာန်မျိုးစုံဖြင့် လူတို့ကို လှည့်ဖြား၏။ တခါတရံ အားလုံးသော ဝိဒ္ယာများတွင် ကျွမ်းကျင်သကဲ့သို့ ထင်ရှားပြီး၊ တခါတရံတော့ စర్వဇ్ఞ (အရာအားလုံးသိသူ) ကဲ့သို့ပင် ပေါ်ထွက်၏။

Verse 23

इति नानाविधै रूपैश्चरन्काश्यां ग्रहेश्वरः । न कदापि जने क्वापि च्छिद्रं प्राप कदाचन

ဤသို့ ဂြိုဟ်တို့၏အရှင်သည် ကာသီမြို့၌ အမျိုးမျိုးသောအသွင်အပြင်များဖြင့် လှည့်လည်သွားလာခဲ့သော်လည်း၊ မည်သည့်နေရာ၌မဆို မည်သူ့အပေါ်၌မဆို အပြစ်အနာအဆာတစ်စက်တစ်စက်မျှ မတွေ့နိုင်ခဲ့။

Verse 24

ततो निनिंद चात्मानं चिंतार्तः कश्यपात्मजः । धिक्परप्रेष्यतां यस्यां यशो लभ्येत न क्वचित्

ထို့နောက် စိုးရိမ်ပူပန်မှုကြောင့် နာကျင်နေသော ကശ്യပ၏သားသည် မိမိကိုယ်ကို အပြစ်တင်၍— “အို၊ အခြားသူ၏အလုပ်ကို ပြေးလွှားဆောင်ရွက်ရသော အခြေအနေသည် အရှက်တရားပင်; ထိုအခြေအနေ၌ မည်သည့်နေရာ၌မဆို ဂုဏ်သတင်း မရနိုင်ပါ!” ဟုဆို၏။

Verse 25

मार्तंड उवाच । मंदरं यदि याम्यद्य सद्यस्तत्क्रुद्ध्यतीश्वरः । अनिष्पादितकार्यार्थे मयि सामान्यभृत्यवत्

မာတဏ္ဍက ဆိုသည်— “ယနေ့ မန္ဒရတောင်သို့ သွားလျှင်၊ အလုပ်မပြီးမြောက်သေးသဖြင့် အရှင်ဣශ්ဝရသည် ချက်ချင်း ကျွန်ုပ်အပေါ် ဒေါသထွက်မည်၊ ထို့ပြင် ကျွန်ုပ်ကို သာမန်ကျွန်တစ်ယောက်ကဲ့သို့ ဆက်ဆံမည်။”

Verse 26

कोपमप्युररीकृत्य यदि यायां कथंचन । कथं तिष्ठे पुरस्तस्य तर्हि वै मूढभृत्यवत्

ဒေါသကိုပင် လက်ခံကာ မည်သို့မဆို သွားနိုင်ခဲ့တောင်၊ ထိုအခါ ကျွန်ုပ်သည် သူ့ရှေ့တော်၌ မည်သို့ ရပ်တည်နိုင်မည်နည်း—မိုက်မဲသောကျွန်တစ်ယောက်ကဲ့သို့?

Verse 27

अथोंकृत्यावहेलं वा यामि चेच्च कथंचन । क्रोधान्निरीक्षेत्त्र्यक्षो मां विषं पेयं तदा मया

သို့မဟုတ် အထင်သေးသံ ‘ဟုṃ’ တစ်ချက်သာ ထုတ်ကာ မည်သို့မဆို သွားလျှင်၊ သုံးမျက်စိရှင် အရှင်တော်က ဒေါသဖြင့် ကျွန်ုပ်ကို ကြည့်မိပါက—ထိုအခါ ကျွန်ုပ်အတွက် အဆိပ်သောက်ခြင်းက ပိုကောင်းလိမ့်မည်။

Verse 28

हरकोपानले नूनं यदि यातः पतंगताम् । पितामहोपि मां त्रातुं तदा शक्ष्यति नस्फुटम्

အကယ်၍ အမှန်တကယ် ဟရ (ရှီဝ) ၏ အမျက်မီးလောင်ရာထဲသို့ ပိုးဖလံကဲ့သို့ ကျသွားရင်၊ ပိတာမဟ ဘြဟ္မာတောင်မှ ငါ့ကို ကယ်တင်ရန် မလွယ်ကူလိမ့်မည်။

Verse 29

स्थास्याम्यत्रैव तन्नित्यं न त्यक्ष्यामि कदाचन । क्षेत्रसंन्यासविधिना वाराणस्यां कृताश्रमः

ငါသည် ဤနေရာ၌ပင် အစဉ်အမြဲ နေမည်၊ မည်သည့်အခါမျှ မစွန့်လွှတ်မည်။ ‘က்னေတ်ရ-သံညာသ’ အခမ်းအနားအတိုင်း ငါသည် ဝါရာဏသီ၌ သစ္စာကတိဖြင့် အာရှရမ်ကို ခံယူပြီးပြီ။

Verse 30

पुरः पुरारेः कायार्थमनिवेद्येह तिष्ठतः । यत्पापं भावि मे तस्य काशीपापस्यनिष्कृतिः

ဤနေရာ၌ နေစဉ် ပုရာရီ (ရှီဝ) ၏ မျက်မှောက်တော်၌ တာဝန်အကြောင်းကို မတင်ပြနိုင်လျှင်၊ ထိုကြောင့် ငါ့အပေါ် ပေါ်ပေါက်လာမည့် အပြစ်မည်သို့ပင်ရှိစေ ကာသီကိုယ်တိုင်က ထိုအပြစ်၏ ပြစ်ဒဏ်ဖြေရာ ဖြစ်လိမ့်မည်။

Verse 31

अन्यान्यपि च पापानि महांत्यल्पानि यानि च । क्षयंति तानि सर्वाणि काशीं प्रविशतां सताम्

ထို့ပြင် အခြားအပြစ်များ မည်သို့ပင်ရှိစေ—ကြီးသည်ဖြစ်စေ သေးသည်ဖြစ်စေ—ကာသီသို့ ဝင်ရောက်သော သဒ္ဓါရှိသူတို့အတွက် အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

Verse 32

बुद्धिपूर्वं मया चैतन्न पापं समुपार्जितम् । पुरारिणैव हि पुराऽशासि धर्मो हि रक्ष्यताम्

ဤအပြစ်ကို ငါသည် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် မကျူးလွန်ခဲ့။ အတိတ်ကာလ၌ ပုရာရီ (ရှီဝ) ကိုယ်တိုင်က ‘ဓမ္မကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ကြ’ ဟု သင်ကြားခဲ့သည်။

Verse 33

धर्मो हि रक्षितो येन देहे सत्वरगत्वरे । त्रैलोक्यरक्षितं तेन किं कामार्थैः सुरक्षितैः

ဤခဏခဏပျက်စီး၍ လျင်မြန်စွာလွန်သွားသော ကိုယ်ခန္ဓာ၌ပင် ဓမ္မကို ကာကွယ်သူသည် တိလောကကိုပါ ကာကွယ်သူဖြစ်၏။ ထိုသူအတွက် ကာမအပျော်အပါး သို့မဟုတ် အර්ထာဓနကို သေချာစွာကာကွယ်ထားရန် ဘာလိုသနည်း။

Verse 34

रक्षणीयो यदि भवेत्कामः कामारिणा कथम् । क्षणादनंगतां नीतो बहूनां सुखकार्यपि

ကာမသည် အမှန်တကယ် ကာကွယ်ထိန်းသိမ်းနိုင်သောအရာဖြစ်လျှင် ‘ကာမ၏ရန်သူ’ သည် မည်သို့ ခဏတစ်ခဏအတွင်း ကာမကို အနင်္ဂ—ကိုယ်မဲ့—အဖြစ် ပြောင်းလဲစေခဲ့သနည်း။ ကာမသည် လူအများအတွက် ပျော်ရွှင်မှုကို ဖြစ်စေသည်ဟု ဆိုကြသော်လည်း။

Verse 35

अर्थश्चेत्सर्वथारक्ष्य इति कैश्चिदुदाहृतम् । तत्कथं न हरिश्चंद्रोऽरक्षत्कुशिकनंदने

အချို့က အර්ထာ—ဓနဥစ္စာ—ကို အမြဲတမ်း ကာကွယ်နိုင်သည်ဟု ဆိုကြသည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် ကုသိက၏သား (ဝိශ්ဝာမိတ္တ) ကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် မင်း ဟရိශ්ချန္ဒြာ သည် မိမိဓနကို အဘယ်ကြောင့် မကာကွယ်နိုင်ခဲ့သနည်း။

Verse 36

धर्मस्तु रक्षितः सर्वैरपिदेहव्ययेन च । शिबिप्रभृतिभूपालैर्दधीचिप्रमुखैर्द्विजैः

သို့သော် ဓမ္မကိုတော့ အားလုံးက ကာကွယ်ခဲ့ကြသည်—ကိုယ်ခန္ဓာပျက်စီးခြင်းကိုပင် အလျော်ပေးကာ—ရှိဘိမှစသော မင်းများနှင့် ဒဓီချိမှစသော ဗြာဟ္မဏများက။

Verse 37

अयमेव हि वै धर्मः काशीसेवनसंभवः । रुषितादपि रुद्रान्मां रक्षिष्यति न संशयः

ဤသည်ပင် ကာသီကို ဆည်းကပ်ဝတ်ပြုခြင်းမှ ပေါ်ပေါက်လာသော အမှန်တရား ဓမ္မဖြစ်၏။ ရုဒြာက ဒေါသထွက်သော်လည်း ဤဓမ္မသည် ကျွန်ုပ်ကို ကာကွယ်မည်မှာ မသံသယရှိ။

Verse 38

अवाप्य काशीं दुष्प्रापां को जहाति सचेतनः । रत्नं करस्थमुत्सृज्य कः काचं संजिघृक्षति

ရခဲလှသော ကာသီကို ရရှိပြီးနောက် သတိရှိသူ မည်သူက စွန့်လွှတ်မည်နည်း။ လက်ထဲရှိ ရတနာကို ပစ်ချပြီး မှန်ကွဲသာကို မည်သူက ကောက်ယူလိုမည်နည်း။

Verse 39

वाराणसीं समुत्सृज्य यस्त्वन्यत्र यियासति । हत्वा निधानं पादेन सोर्थमिच्छति भिक्षया

ဝါရာဏသီကို စွန့်ပြီး အခြားနေရာသို့ သွားလိုသူသည် မြေတွင်းသိုဝှက်ထားသော ဥစ္စာကို ခြေဖြင့် ကန်ထုတ်ပြီးနောက် တောင်းစားကာ ဥစ္စာလိုချင်သူနှင့် တူ၏။

Verse 40

पुत्रमित्रकलत्राणि क्षेत्राणि च धनानि च । प्रतिजन्मेह लभ्यंते काश्येका नैव लभ्यते

သားသမီး၊ မိတ်ဆွေ၊ ဇနီးခင်ပွန်း၊ လယ်ယာမြေ နှင့် ဥစ္စာဓနတို့သည် မွေးဖွားတိုင်း ပြန်လည်ရနိုင်သော်လည်း ကာသီတစ်မြို့တည်းသာ ထိုသို့ မလွယ်ကူ။

Verse 41

येन लब्धा पुरी काशी त्रैलोक्योद्धरणक्षमा । त्रैलोक्यैश्वर्यदुष्प्रापं तेन लब्धं महासुखम्

တိလောကကို ကယ်တင်မြှောက်တင်နိုင်သော ကာသီမြို့ကို ရရှိသူသည် တိလောကအာဏာထက်ပင် ရခဲသော မဟာသုခကို ရရှိပြီးဖြစ်၏။

Verse 42

कुपितोपि हि मे रुद्रस्तेजोहानिं विधास्यति । काश्यां च लप्स्ये तत्तेजो यद्वै स्वात्मावबोधजम्

ရုဒ္ဒရသည် ကျွန်ုပ်အပေါ် ဒေါသထွက်၍ အပြင်ပန်းတောက်ပမှုကို လျော့နည်းစေသော်လည်း ကာသီ၌ ကျွန်ုပ်သည် ကိုယ်တိုင်၏ အာတ္မကို သိမြင်ခြင်းမှ ပေါ်ထွန်းသော အမှန်တကယ်သော တေဇကို ရရှိမည်။

Verse 43

इतराणीह तेजांसि भासंते तावदेव हि । खद्योताभानि यावन्नो जृंभते काशिजं महः

ဤနေရာ၌ အခြားအလင်းရောင်များသည် ထိုမျှသာ တောက်ပနိုင်သည်။ ကာသီမှ ပေါ်ထွန်းသော မဟာတေဇော မဖွင့်လှစ်သေးသရွေ့၊ ထိုအလင်းများသည် မီးပိုး၏ အလင်းကဲ့သို့သာ ထင်မြင်ရသည်။

Verse 44

इति काशीप्रभावज्ञो जगच्चक्षुस्तमोनुदः । कृत्वा द्वादशधात्मानं काशीपुर्यां व्यवस्थितः

ထို့ကြောင့် ကာသီ၏ အာနုဘော်ကို သိမြင်သူ၊ လောက၏ မျက်စိနှင့် အမှောင်ကို ဖယ်ရှားသူဖြစ်သော နေမင်းသည် မိမိကိုယ်ကို ပုံသဏ္ဌာန် တစ်ဆယ်နှစ်ပါးအဖြစ် ခွဲ၍ ကာသီမြို့၌ တည်နေရာယူလေ၏။

Verse 45

लोलार्क उत्तरार्कश्च सांबादित्यस्तथैव च । चतुर्थो द्रुपदादित्यो मयूखादित्य एव च

ထိုနာမများမှာ— လောလာရ္က၊ ဥတ္တရာရ္က၊ စာမ္ဗာဒိတျ; စတုတ္ထမှာ ဒြုပဒာဒိတျ ဖြစ်ပြီး မယူးခာဒိတျ လည်းရှိသည်။

Verse 46

खखोल्कश्चारुणादित्यो वृद्धकेशवसंज्ञकौ । दशमो विमलादित्यो गंगादित्यस्तथैव च

ခခိုးလ္က နှင့် အာရုဏာဒိတျ၊ ထို့ပြင် ဝೃဓ္ဓကေရှဝ ဟု ခေါ်သော အရှင်; ဒသမမှာ ဝိမလာဒိတျ ဖြစ်ပြီး ဂင်္ဂါဒိတျ လည်းတူတူပင် ဖြစ်သည်။

Verse 47

द्वादशश्च यमादित्यः काशिपुर्यां घटोद्भव । तमोऽधिकेभ्यो दुष्टेभ्यः क्षेत्रं रक्षंत्यमी सदा

တစ်ဆယ်နှစ်ပါးမြောက်မှာ ယမာဒိတျ ဖြစ်သည်။ ဟေ ဃဋောဒ္ဘဝ! ထိုအရှင်တို့သည် အမှောင်ထဲတွင် နစ်မြုပ်သော မကောင်းသူများထံမှ ကာသီပူရီ၏ သန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರ ကို အစဉ်ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ကြသည်။

Verse 48

तस्यार्कस्य मनोलोलं यदासीत्काशिदर्शने । अतो लोलार्क इत्याख्या काश्यां जाता विवस्वतः

ကာသီကို မြင်တွေ့သည့်အခါ ထိုနေမင်း၏ စိတ်သည် လှုပ်ရှား၍ မငြိမ်မသက် ဖြစ်လာသဖြင့်၊ ကာသီမြို့၌ ဝိဝස්ဝတ်ကို “လိုလာရ္က” ဟူသော သန့်ရှင်းနာမဖြင့် ခေါ်ကြသည်။

Verse 49

लोलार्कस्त्वसिसंभेदे दक्षिणस्यां दिशिस्थितः । योगक्षेमं सदा कुर्यात्काशीवासि जनस्य च

လိုလာရ္ကသည် အစိသံဘေဒ၌ တောင်ဘက်ဦးတည်ရာတွင် တည်ရှိပြီး၊ ကာသီနေထိုင်သူတို့အတွက် ယောဂ-ခေမ (ကောင်းကျိုးနှင့် လုံခြုံရေး) ကို အမြဲတမ်း စောင့်ရှောက်ပေးတော်မူသည်။

Verse 50

मार्गशीर्षस्य सप्तम्यां षष्ठ्यां वा रविवासरे । विधाय वार्षिकीं यात्रां नरः पापै प्रमुच्यते

မာရ္ဂရှီရ္ෂ လတွင် သတ္တမီ သို့မဟုတ် သষ္ဌီ တိထီကာလ၊ တနင်္ဂနွေနေ့နှင့် တိုက်ဆိုင်လျှင် နှစ်စဉ် ယာတြာကို ပြုလုပ်သူသည် အပြစ်မှ လွတ်မြောက်သည်။

Verse 51

कृतानि यानि पापानि नरैः संवत्सरावधि । नश्यंति क्षणतस्तानि षष्ठ्यर्के लोलदर्शनात्

လူတို့က တစ်နှစ်ပတ်လုံး ပြုမိသော အပြစ်များသည် သষ္ဌီ-အရ္က (တိထီခြောက်၏ နေမင်းနေ့) တွင် လိုလာရ္ကကို ဖူးမြင်ခြင်းဖြင့် ခဏချင်း ပျက်စီးသွားသည်။

Verse 52

नरः स्नात्वासिसंभेदे संतर्प्य पितृदेवताः । श्राद्धं विधाय विधिना पित्रानृण्यमवाप्नुयात्

အစိသံဘေဒ၌ ရေချိုးသန့်စင်ပြီး ပိတೃဒေဝတာများကို စိတ်ကျေနပ်အောင် ဆက်ကပ်ကာ၊ စည်းကမ်းတကျ ရှရဒ္ဓကို ပြုလုပ်သူသည် ပိတೃ-ऋဏ (ဘိုးဘွားအကြွေး) မှ လွတ်မြောက်ခြင်းကို ရရှိသည်။

Verse 53

लोलार्कसंगमे स्नात्वा दानं होमं सुरार्चनम् । यत्किंचित्क्रियते कर्म तदानंत्याय कल्पते

လောလာရ္က သန့်ရှင်းသော ဆုံရာ၌ ရေချိုးပြီးနောက် ပြုလုပ်သမျှ ကုသိုလ်ကမ္မ—ဒါန၊ ဟိုးမ (မီးပူဇော်) သို့မဟုတ် နတ်ဘုရားများအား ပူဇော်ခြင်း—အားလုံးသည် မကုန်ခန်းသော ပုဏ္ဏာတရား၏ အကြောင်းရင်း ဖြစ်လာသည်။

Verse 54

सूर्योपरागे लोलार्के स्नानदानादिकाः क्रियाः । कुरुक्षेत्राद्दशगुणा भवंतीह न संशयः

နေကြတ်ချိန်၌ လောလာရ္က တွင် ရေချိုးခြင်း၊ ဒါနပြုခြင်း စသည့် ကုသိုလ်ကမ္မများသည် ကုရုက္ခေတ္တရထက် ဆယ်ဆ ပိုမိုသော ပုဏ္ဏာအကျိုးကို ပေးသည်—သံသယမရှိ။

Verse 55

लोलार्के रथसप्तम्यां स्नात्वा गंगासिसंगमे । सप्तजन्मकृतैः पापैर्मुक्तो भवति तत्क्षणात्

ရထ-သပ္တမီနေ့တွင် ဂင်္ဂါ–အသိ ဆုံရာ၌ လောလာရ္က တွင် ရေချိုးလျှင် လူသည် ခုနစ်ဘဝတိုင် စုဆောင်းခဲ့သော အပြစ်များမှ ချက်ချင်း လွတ်မြောက်သည်။

Verse 56

प्रत्यर्कवारं लोलार्कं यः पश्यति शुचिव्रतः । न तस्य दुःखं लोकेस्मिन्कदाचित्संभविष्यति

သန့်ရှင်းမှုနှင့် ဝတ်တရားကို ထိန်းသိမ်းကာ တနင်္ဂနွေနေ့တိုင်း လောလာရ္က ကို ဖူးမြင်သူအတွက် ဤလောက၌ ဒုက္ခသည် မည်သည့်အခါမျှ မပေါ်ပေါက်။

Verse 57

न तस्य दुःखं नो पामा न दद्रुर्न विचर्चिका । लोलार्कमर्के यः पश्येत्तत्पादोदकसेवकः

တနင်္ဂနွေနေ့၌ လောလာရ္က ကို ဖူးမြင်ပြီး သူ၏ ခြေတော်မှ သန့်စင်သော ပာဒိုဒက (ခြေတော်ရေ) ကို သောက်သုံးသူအတွက် ဒုက္ခမရှိ၊ ယားနာမရှိ၊ ဒက်ဒရု (ကွင်းယား) မရှိ၊ အရေပြားဖုထွက်ရောဂါလည်း မရှိ။

Verse 58

वाराणस्यामुषित्वापि यो लोलार्कं न सेवते । सेवंते तं नरं नूनं क्लेशाः क्षुद्व्याधिसंभवाः

ဝါရာဏသီ၌ နေထိုင်နေသော်လည်း လောလာရ္က ဒေဝကို မကိုးကွယ်မပူဇော်သူသည် အစာငတ်ခြင်းနှင့် ရောဂါမှ ပေါက်ဖွားသော ဒုက္ခကလေးများက မလွဲမသွေ လိုက်လံဝန်းရံလိမ့်မည်။

Verse 59

सर्वेषां काशितीर्थानां लोलार्कः प्रथमं शिरः । ततोंऽगान्यन्यतीर्थानि तज्जलप्लावितानिहि

ကာသီရှိ တီရ္ထများအားလုံးအနက် လောလာရ္ကသည် အမြင့်မြတ်ဆုံး—‘ဦးခေါင်း’ကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ အခြားတီရ္ထများသည် အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းများကဲ့သို့ ဖြစ်ကြပြီး၊ ထို၏ ရေစီးလျှံဝင်မှုကြောင့်ပင် သန့်ရှင်းသက္ကာရရကြသည်။

Verse 60

तीर्थांतराणि सर्वाणि भूमीवलयगान्यपि । असिसंभेदतीर्थस्य कलां नार्हंति षोडशीम्

အခြားတီရ္ထအားလုံးသည်—ကမ္ဘာမြေဝိုင်းတစ်လျှောက် ပြန့်နှံ့နေသော်လည်း—အဆိ-သမ္ဘေဒ တီရ္ထ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ဆယ့်ခြောက်ပုံတစ်ပုံတောင် မမီနိုင်ကြ။

Verse 61

सर्वेषामेव तीर्थानां स्नानाद्यल्लभ्यते फलम् । तत्फलं सम्यगाप्येत नरैर्गंगासिसंगमे

တီရ္ထအားလုံး၌ ရေချိုးသန့်စင်ခြင်းနှင့် ဆက်စပ်သော ကုသိုလ်ကမ္မများမှ ရရှိသော အကျိုးफलကို လူတို့သည် ဂင်္ဂါ–အဆိ ဆုံရာ၌ ထိုအကျိုးကိုပင် ပြည့်စုံစွာ ရရှိကြသည်။

Verse 62

नार्थवादोयमुदितः स्तुतिवादो न वै मुने । सत्यं यथार्थवादोयं श्रद्धेयः सद्भिरादरात्

အို မုနိ၊ ဤစကားသည် အလွန်အကျွံ ချဲ့ကားပြောဆိုခြင်းမဟုတ်၊ ချီးမွမ်းသက်သက်လည်း မဟုတ်။ ဤသည်မှာ အမှန်တရား၊ တိတိကျကျသော အကြောင်းအရာဖြစ်၍ သဒ္ဓါရှိသော သုတေသနသူကောင်းများက လေးစားစွာ ယုံကြည်လက်ခံသင့်သည်။

Verse 63

यत्र विश्वेश्वरः साक्षाद्यत्र स्वर्गतरंगिणी । मिथ्या तत्रानुमन्यंते तार्किकाश्चानुसूयकाः

ဗိဿဝေသွာရဘုရား ကိုယ်တိုင် ကိန်းဝပ်တော်မူပြီး ကောင်းကင်မြစ် ဂင်္ဂါ စီးဆင်းရာအရပ်ကို မနာလိုဝန်တိုသော ယုတ္တိဗေဒပညာရှင်တို့က အမှားဟု ထင်မှတ်ကြသည်။

Verse 64

उदाहरंति ये मूढाः कुतर्कबलदर्पिताः । काश्यां सर्वेर्थवादोयं ते विट्कीटा युगेयुगे

ကာသီပြည်အကြောင်း ချီးမွမ်းခြင်းသည် ပုံကြီးချဲ့ခြင်းသာဖြစ်သည်ဟု ဆိုသော မှားယွင်းသော တွေးခေါ်မှုဖြင့် မာန်တက်နေသူ လူမိုက်တို့သည် ခေတ်အဆက်ဆက် မစင်ပိုးကောင်များ ဖြစ်ကြကုန်၏။

Verse 65

कस्यचित्काशितीर्थस्य महिम्नो महतस्तुलाम् । नाधिरोहेन्मुने नूनमपि त्रैलोक्यमंडपः

အို ရသေ့၊ လောကသုံးပါးစလုံးသည် ကာသီပြည်ရှိ မြင့်မြတ်သောနေရာ တစ်ခု၏ ကြီးမြတ်မှုကို ချိန်ခွင်လျှာတွင် မယှဉ်နိုင်သည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်သည်။

Verse 66

नास्तिका वेदबाह्याश्च शिश्नोदरपरायणाः । अंत्यजाताश्च ये तेषां पुरः काशी न वर्ण्यताम्

ဘုရားမဲ့ဝါဒီများ၊ ဗေဒကျမ်းစာကို လက်မခံသူများ၊ ကာမဂုဏ်နှင့် ဝမ်းဗိုက်ကိုသာ အာရုံစိုက်သူများ၊ စိတ်ထားယုတ်ညံ့သူများရှေ့တွင် ကာသီပြည်အကြောင်း မပြောပြသင့်ပေ။

Verse 67

लोलार्ककरनिष्टप्ता असिधार विखंडिताः । काश्यां दक्षिणदिग्भागे न विशेयुर्महामलाः

လိုလာရကနေမင်း၏ ရောင်ခြည်ဖြင့် လောင်ကျွမ်းပြီး ဓားသွားဖြင့် အပိုင်းပိုင်းဖြတ်ခံရသော အလွန်မသန့်ရှင်းသူတို့သည် ကာသီပြည်၏ တောင်ဘက်အရပ်သို့ မဝင်ရောက်သင့်ပေ။

Verse 68

महिमानमिमं श्रुत्वा लोलार्कस्य नरोत्तमः । न दुःखी जायते क्वापि संसारे दुःखसागरे

လောလာရ္က၏ ဤမဟိမကို ကြားသိပြီးနောက် လူမြတ်သည် ဒုက္ခပင်လယ်ကဲ့သို့သော သံသရာလောက၌ မည်သည့်နေရာတွင်မျှ ဒုက္ခဖြင့် မမွေးဖွားတော့။