Pāpa-bheda, Naraka-yātanā, Mahāpātaka-vicāra, Atonement Limits, Daśa-vidhā Bhakti, and Gaṅgā as Final Remedy

Verse 1

धर्मराज उवाच । पाप भेदान्प्रवक्ष्यामि यथा स्थूलाश्च यातनाः । श्रृणुष्व धैर्यमास्थाय रौद्रा ये नरका यतः ॥ १ ॥

ဓမ္မရာဇက မိန့်တော်မူသည်— «အပြစ်အမျိုးမျိုးနှင့် ထိုအပြစ်တို့ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်သော ပြင်းထန်သည့် ဒဏ်ခတ်ယာတနာများကို ငါ ပြောကြားမည်။ သတ္တိကို တည်စေ၍ နားထောင်လော့—ထိုဒုက္ခတို့ ပေါ်ပေါက်ရာ ကြောက်မက်ဖွယ် နရကများကို»။

Verse 2

पापिनो ये दुरात्मानो नरकाग्निषु सन्ततम् । पच्यन्ते येषु तान्वक्ष्ये भयंकरफलप्रदान् ॥ २ ॥

အပြစ်ရှိသူ ဒုရాత္မာတို့သည် နရကမီးများအတွင်း အစဉ်မပြတ် ချက်ပြုတ်ခံရကြသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ် အကျိုးရလဒ်များကို ပေးသော ထိုမီးများကို ငါ ဖော်ပြမည်။

Verse 3

तपनोवालुकाकुम्भौमहारौरवरौरवौ । कुम्भघीपाको निरुच्छ्वासः कालसूत्रः प्रमर्दनः ॥ ३ ॥

တပန၊ ဝါလုကာ နှင့် ကုမ္ဘ ငရဲများ၊ ရောရုဝ နှင့် မဟာရောရုဝ ငရဲများ၊ ကုမ္ဘဃီပါက၊ နိရုစ္ဆွာသ၊ ကာဠသုတ္တ နှင့် ပမဒ္ဒန တို့သည် ငရဲဘုံများ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 4

असिपत्रवनं घोरं लालाभक्षोहिमोत्कटः । मूषावस्था वसाकूपस्तथा वैतरणी नदी ॥ ४ ॥

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အသိပတ္တဝန (ဓားရွက်တော)၊ လာလာဘက္ခ ဟုခေါ်သော ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်း၊ အလွန်အေးသော ဟိမောက္ကဋ ငရဲ၊ ကြွက်ဘဝသို့ ရောက်ရှိခြင်း (မူသာဝတ္ထ)၊ အဆီတွင်း (ဝသာကူပ) နှင့် ဝေတ္တရဏီ မြစ်တို့လည်း ရှိကြသည်။

Verse 5

भक्ष्यन्ते मूत्रपानं च पुरीषह्लद एव च । तप्तशूलं तप्तशिला शाल्मलीद्रुम एव च ॥ ५ ॥

၎င်းတို့သည် မစင်များကို စားရပြီး ဆီးများကို သောက်ရသည်၊ မစင်တွင်းထဲသို့လည်း နှစ်မြှုပ်ခံရသည်။ ၎င်းတို့သည် ရဲရဲတောက်နေသော လှံများ၊ ကျောက်တုံးပူများနှင့် ဆူးများပြည့်နှက်နေသော လက်ပံပင် (သလ်မလိ) တို့ဖြင့် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်း ခံရသည်။

Verse 6

तथा शोणितकूपश्च घोरः शोणितभोजनः । स्वमांसभोजनं चैव वह्निज्वालानिवेशनम् ॥ ६ ॥

ထို့အတူ သောဏိတကူပ (သွေးတွင်း) ဟုခေါ်သော ကြောက်မက်ဖွယ် ငရဲ၊ သောဏိတဘောဇန (သွေးကို စားသောက်ခြင်း) ဟုခေါ်သော ငရဲ၊ သွမံသဘောဇန (မိမိအသားကို ပြန်စားခြင်း) နှင့် ဝဟနိဇွာလာနိဝေသန (မီးတောက်များကြား နေထိုင်ခြင်း) ငရဲတို့လည်း ရှိသည်။

Verse 7

शिलावृष्टिः शस्त्रवृष्टिर्वह्निवृष्टिस्तथैव च । क्षारोदकं चोष्णतोयं तप्तायः पिण्डभक्षणम् ॥ ७ ॥

ကျောက်မိုးရွာခြင်း၊ လက်နက်မိုးရွာခြင်း၊ မီးမိုးရွာခြင်းတို့ ရှိ၏။ ပြာရည်ပူနှင့် ရေနွေးပူတို့ ရှိပြီး ရဲရဲတောက်နေသော သံတုံးများကို စားရခြင်းလည်း ရှိသည်။

Verse 8

अथ शिरःशोषणं च मरुत्प्रपतनं तथा । तथा पाशाणवर्णं च कृमिभोजनमेव च ॥ ८ ॥

ထို့နောက် ဦးခေါင်းခြောက်သွေ့ခြင်း၊ လေကြောင့် လဲကျခြင်း၊ ကျောက်ခဲကဲ့သို့ အရောင်ပြောင်းခြင်းနှင့် ပိုးကောင်များ စားသောက်ခြင်းတို့ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

Verse 9

क्षारो दपानं भ्रमणं तथा क्रकचदारणम् । पुरीषलेपनं चैव पुरीषस्य च भोजनम् ॥ ९ ॥

လောင်ကျွမ်းစေသော အယ်လ်ကာလီ၊ မူးယစ်ဆေးဝါး သောက်သုံးခြင်း၊ ရည်ရွယ်ချက်မဲ့ လှည့်လည်သွားလာခြင်း၊ လွှဖြင့် ဖြတ်တောက်ခံရခြင်း၊ မစင်လိမ်းကျံခံရခြင်းနှင့် မစင်စားခြင်းတို့ ဖြစ်သည်။

Verse 10

रेतः पानं महाघोरं सर्वसन्धिषुदाडनम् । धूमपानं पाशबन्धं नानाशूलानुलेपनम् ॥ १० ॥

၎င်းတို့သည် သုတ်ရည်ကို သောက်သုံးရသည် - အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှု ဖြစ်သည်၊ ၎င်းတို့၏ အဆစ်အမြစ်တိုင်း မီးရှို့ခံရသည်၊ မီးခိုးကို သောက်သုံးရန် ဖိအားပေးခံရသည်၊ ကြိုးကွင်းများဖြင့် တုပ်နှောင်ခံရပြီး မျိုးစုံသော ချွန်ထက်သည့် ဆူးများဖြင့် ထိုးနှက်ခံရသည်။

Verse 11

अङ्गारशयनं चैव तथा मुसलमर्द्दनम् । बहूनि काष्ठयन्त्राणि कषणं छेदनं तथा ॥ ११ ॥

မီးလောင်နေသော မီးသွေးခုတင်များပေါ်တွင် အိပ်စက်ရခြင်း၊ ကျည်ပွေ့များဖြင့် ကြိတ်ချေခံရခြင်း၊ သစ်သားဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်သည့် ကိရိယာများစွာ ရှိသကဲ့သို့ ခြစ်ခြင်းနှင့် ဖြတ်တောက်ခြင်းများလည်း ရှိသည်။

Verse 12

पतनोत्पतनं चैव गदादण्डादिपीहनम् । गजदन्तप्रहरणं नानासर्पैश्च दंशनम् ॥ १२ ॥

ထပ်ခါတလဲလဲ ပြုတ်ကျခြင်းနှင့် အထက်သို့ ပြန်လည် ပစ်ပေါက်ခံရခြင်း၊ တုတ်များ၊ တောင်ဝှေးများနှင့် အလားတူ အရာများဖြင့် ကြိတ်ချေခံရခြင်း၊ ဆင်စွယ်များဖြင့် ထိုးနှက်ခံရခြင်းနှင့် မြွေအမျိုးမျိုးတို့၏ ကိုက်ခဲခြင်းများ ရှိသည်။

Verse 13

शीताम्बुसेचनं चैव नासायां च मुखे तथा । घोरक्षाराम्बुपानं च तथा लवणभक्षणम् ॥ १३ ॥

အေးမြသောရေဖြင့်လောင်းချခြင်း၊ နှာခေါင်းနှင့် ပါးစပ်ထဲသို့ ရေသွင်းခြင်းတို့ကိုလည်း ရှောင်ကြဉ်ရမည်။ ထို့ပြင် အယ်လ်ကလီပြင်းသောရေကို သောက်ခြင်းနှင့် ဆားကို စားခြင်းကိုလည်း ရှောင်ကြဉ်ရမည်။

Verse 14

स्त्रायुच्छेदं स्नायुबन्धमस्थिच्छेदं तथैव च । क्षाराम्बुपूर्णरन्ध्राणां प्रवेशं मांसभोजनम् ॥ १४ ॥

ကြောကို ဖြတ်တောက်ခြင်း၊ အဆစ်ချည်ကြိုးများကို ဖြုတ်ခွာခြင်း၊ အရိုးကို ချိုးဖောက်ခြင်းတို့နှင့်၊ အယ်လ်ကလီရေဖြင့် ပြည့်နေသော အပေါက်များထဲသို့ ဝင်ရောက်ခြင်း၊ အသားစားခြင်းတို့သည် ပူဇော်သန့်ရှင်းမှုကို မလျော်ကန်စေသော အပြစ်အနာအဆာဖြစ်၍ ရှောင်ကြဉ်ရမည်။

Verse 15

पित्तपानं महाघोरं तथैवःश्लेष्मभोजनम् । वृक्षाग्रात्पातनंचैव जलान्तर्मज्जनं तथा ॥ १५ ॥

အသည်းရည်(ပိတ်)ကို သောက်ခြင်းသည် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်း၏၊ ထို့အတူ ချွဲကို စားခြင်းလည်းရှိ၏။ သစ်ပင်ထိပ်မှ ပစ်ချခံရခြင်းနှင့် ရေအောက်သို့ မျောကျသွားအောင် အတင်းနှိမ့်ချခံရခြင်းတို့လည်း ထိတ်လန့်ဖွယ် ဒုက္ခများဟု ဆိုထားသည်။

Verse 16

पाषाणधारणं चैव शयनं कण्टकोपरि । पिपीलिकादंशनं च वृश्चिकैश्चापि पीडनम् ॥ १६ ॥

ကျောက်တုံးအလေးများကို သယ်ဆောင်ခြင်း၊ ဆူးပေါ်တွင် အိပ်လျက်နေခြင်း၊ ပုရွက်ဆိတ်ကိုက်ခံရခြင်းနှင့် ကင်းမြီးကောက်တို့၏ နှိပ်စက်ခြင်း—ဤတို့သည် ကိုယ်တိုင်ပြုလုပ်သော ခက်ခဲဒုက္ခများဖြစ်သည်။

Verse 17

व्याघ्रपीडा शिवापीडा तथा महिषमीडनम् । कर्द्दमे शयनं चैव दुर्गन्धपरिपूरणम् ॥ १७ ॥

ကျားတို့၏ နှိပ်စက်မှု၊ ခွေးတော(ဂျက်ကယ်)တို့၏ အန္တရာယ်နှိပ်စက်မှု၊ နွားမိုင်း(ကျွဲ)တို့၏ နင်းချေမှုလည်းရှိ၏။ ထို့ပြင် ရွံ့ထဲတွင် လဲလျောင်းရခြင်းနှင့် အနံ့ဆိုးဖြင့် အပြည့်အဝ ဖုံးလွှမ်းခံရခြင်းလည်းရှိသည်။

Verse 18

बहुशश्चार्धशयनं महातिक्तनिषेवणम् । अत्युष्णतैलपानं च महाकटुनिषेवणम् ॥ १८ ॥

မကြာခဏ တစ်ဝက်တစ်ပျက် အိပ်စက်ခြင်း၊ အလွန်ခါးသော အစားအစာများကို အလွန်အကျွံ စားသုံးခြင်း၊ အလွန်ပူသော ဆီကို သောက်ခြင်းနှင့် အလွန်စပ်သော အစားအစာများကို အလွန်အကျွံ သုံးစွဲခြင်း။

Verse 19

कषायोदकपानं च तत्पपाषाणतक्षणम् । अत्युष्णशीतस्नानं च तथा दशनशीर्णनम् ॥ १९ ॥

ဖန်ရည်ကို သောက်ခြင်း၊ ထိုကိစ္စအတွက် ကျောက်များကို တူးဆွခြင်း၊ အလွန်ပူသော သို့မဟုတ် အေးသော ရေတွင် ချိုးခြင်းနှင့် သွားများကို ပျက်စီးစေခြင်း။

Verse 20

तप्तायः शयनं चैव ह्ययोभारस्य बन्धनम् । एवमाद्यामहाभाग यातनाः कोटिकोटिशः ॥ २० ॥

နီရဲနေသော သံပူခုတင်ပေါ်တွင် အိပ်စက်ခြင်းနှင့် သံဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးအောက်တွင် ချည်နှောင်ခံရခြင်း - အို မြင့်မြတ်သော ဝိညာဉ်ရှိသူ၊ ဤကဲ့သို့သော မရေမတွက်နိုင်သော ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုများသည် ကုဋေပေါင်းများစွာ ဖြစ်ပေါ်နေပါသည်။

Verse 21

अपि वर्षसहस्त्रेण नाहं निगदितुं क्षमः । एतेषु यस्य यत्प्राप्तं पापिनः क्षितिरक्षक ॥ २१ ॥

နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်ကြာလျှင်ပင် ကျွန်ုပ်သည် ၎င်းကို အပြည့်အဝ ဖော်ပြနိုင်မည် မဟုတ်ပါ။ အို မြေကမ္ဘာကို စောင့်ရှောက်သူ၊ ဤအပြစ်သားများထဲတွင် တစ်ဦးစီသည် မိမိတို့ရရှိမည့် အကျိုးဆက်ကို ခံစားကြရသည်။

Verse 22

तत्सर्वं संप्रवक्ष्यामि तन्मे निगदतः श्रृणु । ब्रह्महा च सुरापी च स्तेयी च गुरुतल्पगः ॥ २२ ॥

ယခု ကျွန်ုပ်သည် ထိုအရာအားလုံးကို အပြည့်အစုံ ရှင်းပြပါမည် - ကျွန်ုပ်ပြောသည်ကို နားထောင်ပါ - ဗြာహ్మణကို သတ်သူ၊ မူးယစ်ဆေးဝါး သောက်စားသူ၊ သူခိုးနှင့် ဆရာသမား၏ အိပ်ရာကို ပြစ်မှားသူ။

Verse 23

महापातकिनस्त्वेते तत्संसर्गी च पञ्चमः । पंतिभेदीवृथापाकी नित्यं ब्रह्मणदूषकः ॥ २३ ॥

ဤသူတို့သည် မဟာပာတကင် (အပြစ်ကြီးသူ) များဖြစ်ကြပြီး၊ သူတို့နှင့်ပေါင်းသင်းနေသူကိုလည်း ပဉ္စမအဖြစ် ရေတွက်သည်။ ထို့ပြင် အတူစားသောက်တန်းစီကို ခွဲဖောက်သူ၊ အကြောင်းမဲ့/မထုံးတမ်းအရ အစားအစာချက်သူ၊ နှင့် ဗြာဟ္မဏကို အမြဲတမ်း အပြစ်တင်ကဲ့ရဲ့သူတို့လည်း ပါဝင်သည်။

Verse 24

आदेशी वेदविक्रेता पञ्चैते ब्रह्मधातकाः । ब्रह्मणं यः समाहूय दास्यामीति धनादिकम् । एश्चान्नास्तीति यो ब्रुयात्तमाहुर्ब्रह्यघातिनम् ॥ २४ ॥

အကျိုးအမြတ်အတွက် ဘာသာရေးလုပ်ငန်းရှင်အဖြစ် အာဏာသုံး၍ အမိန့်ပေးသူနှင့် ဝေဒကို ရောင်းချသူတို့သည် «ဗြဟ္မကို သတ်သူ» ဟုခေါ်သော ငါးမျိုးထဲတွင် ပါဝင်သည်။ ထို့အတူ ဗြာဟ္မဏကို ခေါ်ယူ၍ «ငွေကြေးစသည် ပေးမည်» ဟုဆိုပြီး နောက်မှ «ဘာမှမရှိ» ဟု ပြောသူကိုလည်း ဗြဟ္မဃာတိန် (brahma-ghāta) ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 25

स्नानार्थं पूजनार्थँ वा गच्छतो ब्राह्मणस्य यः । समायात्यंतरायत्वं तमाहुर्ब्रह्मधातिनम् ॥ २५ ॥

ရေချိုးသန့်စင်ရန် သို့မဟုတ် ပူဇော်ဝတ်ပြုရန် သွားနေသော ဗြာဟ္မဏကို လာရောက်တားဆီး၍ အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေသူကို «ဗြဟ္မကို သတ်သူ» (သန့်ရှင်းသော အစီအစဉ်ကို ချိုးဖောက်သူ) ဟု ကြေညာကြသည်။

Verse 26

पस्निन्दासु निरतश्चात्मोत्कर्षरतश्व यः । असत्यनिरतश्वचैव ब्रह्महा परिकीर्तितः ॥ २६ ॥

သူတစ်ပါးကို ကဲ့ရဲ့ပြောဆိုခြင်း၌ မျက်နှာမလွှဲစွဲလမ်းသူ၊ ကိုယ်ကိုယ်တင်မြှောက်ခြင်း၌ ပျော်မွေ့သူ၊ မုသား၌သာ မျက်နှာမလွှဲနေသူ—ထိုသူကို စိတ်ဓာတ်နှင့် သီလအရ brahmahā (ဗြာဟ္မဏသတ်သူ) ဟု ခေါ်ကြသည်။

Verse 27

अधर्मस्यानुमन्ता च ब्रह्महा परिकीर्तितः । अन्योद्वेगरतश्चैव अन्येषां दोषसूवकः ॥ २७ ॥

အဓမ္မကို ခွင့်ပြုသဘောတူသူကိုလည်း brahmahā ဟု ဆိုကြသည်။ ထို့အတူ သူတစ်ပါးကို စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေရန် ပျော်မွေ့သူနှင့် သူတစ်ပါး၏ အပြစ်အနာအဆာကို ထုတ်ဖော်ကြေညာသူ (တိုင်ကြားသူ) တို့လည်း ထိုကဲ့သို့သော အပြစ်သားများထဲတွင် ရေတွက်ကြသည်။

Verse 28

दम्भाचाररतश्वैव ब्रह्महेत्यभिधीयते । नित्यं प्रतिग्रहरतस्तथा प्राणिवधे रतः ॥ २८ ॥

ဟန်ဆောင်သောအကျင့်၌ မျှော်လင့်တည်မြဲသူကို အမှန်တကယ် «ဗြာဟ္မဏသတ်သူ» (brahmahā) ဟု ခေါ်ကြ၏။ ထို့အတူ အမြဲတမ်း လက်ဆောင်လက်ခံလိုစိတ်ပြင်းသူနှင့် သတ္တဝါတို့ကို သတ်ခြင်း၌ ပျော်ရွှင်သူတို့လည်း ထိုအလွန်ကြီးမားသော အပြစ်အမျိုးအစားတူဟု ဆိုကြ၏။

Verse 29

अधर्मस्यानुममन्ता च ब्रह्महा परिकीर्तितः । ब्रह्महत्या समं पापमेव बहुविधं नृप ॥ २९ ॥

အို မင်းကြီး၊ အဓမ္မကို ခွင့်ပြုသဘောတူသူကို «ဗြာဟ္မဏသတ်သူ» ဟု ကြေညာထား၏။ ထိုသူသည် ဗြာဟ္မဏသတ်ခြင်းနှင့် တူညီသော အပြစ်ကို အမျိုးမျိုးစွာ ခံယူရ၏။

Verse 30

सुरापानसमं पापं प्रवक्ष्यामि समासतः । गणान्नभोजनं चैव गणिकानां निषेवणम् ॥ ३० ॥

အရက်သောက်ခြင်းနှင့် တူညီသော အပြစ်တို့ကို အကျဉ်းချုပ်၍ ငါဆိုမည်။ မသန့်ရှင်းသောအုပ်စုတို့၏ အစာကို စားခြင်းနှင့် မိန်းမပျော်တို့နှင့် ပေါင်းသင်းခြင်းတို့ပင် ဖြစ်၏။

Verse 31

पतितान्नादनं चैव सुरापानसमं स्मृतम् । उपासमापरित्यागो देवलानां च भोजनम् ॥ ३१ ॥

ကျဆုံးသူ (သီလပျက်သူ) ပေးသော အစာကို စားခြင်းသည် အရက်သောက်ခြင်းနှင့် တူသည်ဟု မှတ်ယူကြ၏။ ထို့အတူ နေ့စဉ်ပူဇော်ဝတ်ပြုမှုကို စွန့်ပစ်ခြင်းနှင့် ဒေဝတာတို့အတွက် ဆက်ကပ်ထားသော အစာကို (ပရသာဒအဖြစ် မခံယူမီ) စားခြင်းလည်း ပြစ်တင်ခံရ၏။

Verse 32

सुरापयोषित्संयोगः सुरापानसमः स्मृतः । यः शूद्रेण समाहतो भोजनं कुरुते द्विजः ॥ ३२ ॥

အရက်နှင့် ဆက်နွယ်သော မိန်းမနှင့် ဆက်ဆံပေါင်းသင်းခြင်းသည် အရက်သောက်ခြင်းနှင့် တူသည်ဟု မှတ်ယူကြ၏။ ထို့အတူ ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) ယောက်ျားသည် ရှုဒြာက ထိခိုက်ညစ်ညမ်းစေသော အစာကို စားလျှင်လည်း အရက်သောက်သူနှင့် တူသည်ဟု သတ်မှတ်ကြ၏။

Verse 33

सुरापी स हि विज्ञेयः सर्वधर्मबहिष्कृतः । यः शूद्रेणाभ्यनुज्ञातः प्रेष्यकर्म करोति च ॥ ३३ ॥

ထိုသူသည် အရက်သောက်သူဟု အမှန်တကယ် သိမှတ်ရမည်၊ ဓမ္မအကျင့်အဝတ်အစားအားလုံးမှ ပယ်ဖျက်ခံရသူဖြစ်၏။ ရှုဒ္ဒရ၏ ခွင့်ပြုချက်ဖြင့် အောက်ကျသော အလုပ်ကို ကျွန်ကဲ့သို့ လုပ်သူပင် ဖြစ်သည်။

Verse 34

सुरापान समं पापं लभते स नराधमः । एवं बहुविधं पापं सुरापानसमं स्मृतम् ॥ ३४ ॥

ထိုလူယုတ်မာသည် အရက်သောက်ခြင်းနှင့် တူညီသော အပြစ်ကို ခံယူရ၏။ ထို့ကြောင့် အပြစ်အမျိုးမျိုးကိုလည်း အရက်သောက်ခြင်းနှင့် တန်းတူဟု သာသနာတော်၌ မှတ်သားထားသည်။

Verse 35

हेमस्तेयसमं पापं प्रवक्ष्यामि निशामय । कन्दमूलफलानां च कस्तूरी पटवाससाम् ॥ ३५ ॥

နားထောင်လော့—ရွှေခိုးခြင်းနှင့် တူညီသော အပြစ်ကို ငါဆိုပြမည်။ အမြစ်၊ ဥ၊ အသီးတို့ကို ခိုးယူခြင်း၊ ထို့ပြင် ကစတူရီ (musk)၊ ပတ္တဝါ (betel-leaves) နှင့် အဝတ်အစားတို့ကို ခိုးယူခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

Verse 36

सदा स्तेयं च रत्नानां स्वर्णस्तेयसमं स्मृतम् । ताम्रायस्त्र्रपुकांस्यानामाज्यस्य मधुनस्तथा ॥ ३६ ॥

ရတနာများကို ခိုးယူခြင်းသည် အမြဲတမ်း ရွှေခိုးခြင်းနှင့် တူညီဟု မှတ်ယူကြသည်။ ထို့အတူ ကြေးနီ၊ သံ၊ သံဖြူ၊ ကံစျာ (bell-metal)၊ ဂီ (ghee) နှင့် ပျားရည်တို့ကို ခိုးယူခြင်းလည်း ထိုတန်းတူအမျိုးအစားတွင် ပါဝင်သည်။

Verse 37

स्तेयं सुगन्धद्रव्याण्णां स्वर्णस्तेयसमं स्मृतम् । क्रमुकस्यापिहरणमम्भसां चन्दनस्य च ॥ ३७ ॥

အနံ့သာပစ္စည်းများကို ခိုးယူခြင်းသည် ရွှေခိုးခြင်းနှင့် တူညီဟု ဆိုထားသည်။ ထို့အတူ ကရမုက (areca-nut) ကို ယူဆောင်ခြင်း၊ ရေကို ခိုးယူခြင်းနှင့် စန္ဒန (sandalwood) ကို ယူဆောင်ခြင်းတို့လည်း အလွန်ပြင်းထန်သော ခိုးမှုများထဲတွင် ပါဝင်သည်။

Verse 38

पर्णरसापहरणं स्वर्णस्तेयसमं स्मृतम् । पितृयज्ञपरित्यागो धर्मकार्यविलोपनम् ॥ ३८ ॥

သစ်ရွက်ရည်ကို ခိုးယူခြင်းသည် ရွှေခိုးယူခြင်းနှင့် တူညီသည်ဟု ဆို၏။ ဘိုးဘွားများအား ပူဇော်ခြင်း (Pitr-yajna) ကို စွန့်လွှတ်ခြင်းသည် တာဝန်ဝတ္တရားကို ဖျက်ဆီးခြင်း မည်၏။

Verse 39

यतीर्नां निन्दतं चैव स्वर्णस्तेयसमं स्मृतम् । भक्ष्याणां चापहरणं धान्यानां हरणं तथा ॥ ३९ ॥

ရသေ့များ (Yatis) ကို ကဲ့ရဲ့ခြင်းသည် ရွှေခိုးယူခြင်းနှင့် တူညီသည်ဟု ဆို၏။ စားနပ်ရိက္ခာများကို ယူဆောင်ခြင်းနှင့် ကောက်ပဲသီးနှံများကို ခိုးယူခြင်းသည်လည်း ထိုနည်းလည်းကောင်း ဖြစ်၏။

Verse 40

रुद्राक्षहरणं चैव स्वर्णस्तेयसमं स्मृतम् । भागीनीगमनं चैव पुत्रस्त्रीगमनं तथा ॥ ४० ॥

ရုဒြက္ခ (Rudraksha) ပုတီးစေ့များကို ခိုးယူခြင်းသည် ရွှေခိုးယူခြင်းနှင့် တူညီသည်ဟု ဆို၏။ ညီအစ်မနှင့် သား၏ဇနီးတို့နှင့် ဆက်ဆံခြင်းသည်လည်း ထိုနည်းလည်းကောင်း ဖြစ်၏။

Verse 41

रजस्वलादिगमनं गुरुतल्पसमं स्मृतम् । हीनजात्याभिगमनं मद्यपस्त्रीनिषेवणम् ॥ ४१ ॥

ဥတုလာနေသော အမျိုးသမီးနှင့် ဆက်ဆံခြင်းသည် ဆရာ (Guru) ၏ အိပ်ရာကို ပြစ်မှားခြင်းနှင့် တူညီသည်ဟု ဆို၏။ ဇာတ်နိမ့်သော အမျိုးသမီး သို့မဟုတ် အရက်သောက်သော အမျိုးသမီးနှင့် ဆက်ဆံခြင်းသည်လည်း ထိုနည်းလည်းကောင်း ဖြစ်၏။

Verse 42

परस्त्रीगमनं चैव गुरुतल्पसमं स्मृतम् । भ्रातृस्त्रीगमनं चैव वयस्यस्त्रीनिषेवणम् ॥ ४२ ॥

သူတစ်ပါး၏ ဇနီးနှင့် ဆက်ဆံခြင်းသည် ဆရာ (Guru) ၏ အိပ်ရာကို ပြစ်မှားခြင်းနှင့် တူညီသည်ဟု ဆို၏။ ညီအစ်ကို၏ ဇနီးနှင့် မိတ်ဆွေ၏ ဇနီးတို့နှင့် ဆက်ဆံခြင်းသည်လည်း ထိုနည်းလည်းကောင်း ဖြစ်၏။

Verse 43

विश्वस्तागमनं चैव गुरुतल्पसमं स्मृतम् । अकाले कर्मकरणं पुत्रीगमनमेव च ॥ ४३ ॥

ယုံကြည်စိတ်ချရသော (ကာကွယ်ထားသော) အမျိုးသမီးနှင့် ဆက်ဆံခြင်းသည် ဆရာသမား၏ အိပ်ရာကို ပြစ်မှားခြင်းနှင့် တူသည်ဟု ဆိုကြသည်။ မသင့်လျော်သော အချိန်များတွင် လိင်မှုကိစ္စ ပြုလုပ်ခြင်းနှင့် မိမိသမီးအရင်းနှင့် ဆက်ဆံခြင်းတို့သည်လည်း ထိုနည်းလည်းကောင်းပင် ဖြစ်သည်။

Verse 44

धर्मलोपः शास्त्रनिन्दा गुरुतल्पसमं स्मृतम् । इत्येवमादयो राजन्महापातकसंज्ञिताः ॥ ४४ ॥

ဓမ္မတရားကို စွန့်လွှတ်ခြင်းနှင့် မြင့်မြတ်သော ကျမ်းဂန်များကို ပြစ်တင်ရှုတ်ချခြင်းတို့သည် ဆရာသမား၏ အိပ်ရာကို ပြစ်မှားခြင်းနှင့် တူသည်ဟု ဆိုကြသည်။ အို မင်းကြီး၊ ဤအရာများနှင့် အလားတူသော လုပ်ရပ်များကို "မဟာပါတက" (ကြီးလေးသော အပြစ်ကြီးများ) ဟု ခေါ်ဆိုကြသည်။

Verse 45

एतेष्वेकतमेनापि सङ्गकृत्तत्समो भवेत् । यथाकथंचित्पापानामेतेषां परमर्षिभिः ॥ ४५ ॥

ဤအပြစ်ရှိသူများအနက် တစ်ဦးဦးနှင့် ပေါင်းသင်းဆက်ဆံရုံမျှဖြင့် ထိုသူသည် ၎င်းတို့နှင့် တန်းတူဖြစ်သွားသည်။ သို့သော် ဤအပြစ်များကို ဖယ်ရှားရန် နည်းလမ်းကို မြင့်မြတ်သော ရသေ့ကြီးများက တစ်နည်းနည်းဖြင့် ဟောကြားထားတော်မူသည်။

Verse 46

शान्तैस्तु निष्कृतिर्दृष्टा प्रायश्चितादिकल्पनैः । प्रायश्चित्तविहीनानि पापानि श्रृणु भूपते ॥ ४६ ॥

အပြစ်ဖြေခြင်း (niṣkṛti) ကို ငြိမ်းချမ်းရေး ဓလေ့ထုံးတမ်းများ (śānti) နှင့် သတ်မှတ်ထားသော အပြစ်ဖြေနည်းများ (prāyaścitta) ဖြင့် သင်ကြားပေးသည်။ ယခု အို မင်းကြီး၊ အပြစ်ဖြေရန် နည်းလမ်းမရှိသော အပြစ်များအကြောင်းကို နားထောင်လော့။

Verse 47

समस्तपापतुल्यानि महानरकदानि च । ब्रह्महत्यादिपापानां कथंचिन्निष्कृतिर्भवेत् ॥ ४७ ॥

ဤ (အပြစ်များ) သည် အပြစ်အားလုံးနှင့် တူညီပြီး ကြီးစွာသော ငရဲကို ပေးစွမ်းနိုင်၏။ ဗြာహ్မဏတစ်ဦးကို သတ်ခြင်း (brahma-hatyā) ကဲ့သို့သော အပြစ်များအတွက်ပင်လျှင် အပြစ်ဖြေခြင်း နည်းလမ်းအချို့ ရှိကောင်းရှိနိုင်သည်။

Verse 48

ब्रह्मणं द्वेष्टि यस्तस्य निष्कृतिर्नास्ति कुत्रचित् । विश्वस्तघातिनं चैव कृतन्घानां नरेश्वर ॥ ४८ ॥

အို မင်းကြီး၊ ဗြဟ္မဏတို့ကို မုန်းတီးသူအတွက် မည်သည့်နေရာ၌မျှ အပြစ်ဖြေရာ မရှိ။ ယုံကြည်သူကို သစ္စာဖောက်သူနှင့် မိမိအကျိုးပြုသူကို သတ်သူတို့လည်း ထိုနည်းတူပင်။

Verse 49

शूद्रस्त्रीसङ्गिनां चैव निष्कृतिर्नास्ति कुत्रचित् । शूद्रान्नपुष्टदेहानां वेदनिन्दारतात्मनाम् ॥ ४९ ॥

ရှုဒ္ဒရမိန်းမတို့နှင့် ပေါင်းသင်းနေသူတို့အတွက် မည်သည့်နေရာ၌မျှ အပြစ်ဖြေရာ မရှိ။ ထို့အတူ ရှုဒ္ဒရအစာဖြင့် ကိုယ်ခန္ဓာကို ပျိုးထောင်ကာ ဝေဒကို အပြစ်တင်ကဲ့ရဲ့ခြင်း၌ စိတ်ပျော်နေသူတို့လည်း အတုမရှိသော အပြစ်ဖြေမှု မတွေ့ရ။

Verse 50

सत्कथानिन्दकानांच नेहामुत्रचनिष्कृतिः ॥ ५० ॥

သန့်ရှင်းမြတ်သော သဒ္ဓာကထာနှင့် သုစရိုက်ကထာကို အပြစ်တင်လျှော့ချသူတို့အတွက် အပြစ်ဖြေမှု မရှိ—ဤလောက၌လည်း မရှိ၊ နောက်လောက၌လည်း မရှိ။

Verse 51

बौद्धालयं विशेद्यस्तु महापद्यपि वैद्विजः । नतस्यनिष्कृतिर्दृष्टाप्रायश्चितशतैरपि ॥ ५१ ॥

ဒုတိယဇာတ (ဒွိဇ) ယောကျာ်းတစ်ဦးသည် မဟာဘေးအန္တရာယ်ကာလ၌ပင် ဗုဒ္ဓဘုရားကျောင်းသို့ ဝင်ရောက်သော်လည်း၊ သူ့အတွက် အပြစ်ဖြေရာ မသတ်မှတ်ထား—ပင်နန်းတရား ရာချီပြုသော်လည်း မရ။

Verse 52

बौद्धाः पाषंण्डिनः प्रोक्ता यतो वेदविनिन्दकाः । तस्माद्विजस्तान्नेक्षेत यतो धर्मबहिष्कृताः ॥ ५२ ॥

ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်တို့ကို ဝေဒကို ကဲ့ရဲ့သူများဖြစ်သောကြောင့် «ပါရှဏ္ဍင်» (မတရားဝါဒသမား) ဟု ခေါ်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် ဒွိဇသည် သူတို့ကို မကြည့်သင့်၊ အကြောင်းမူကား သူတို့သည် ဓမ္မမှ ဖယ်ရှားခံထားရသူများ ဖြစ်သည်။

Verse 53

ज्ञानतोऽज्ञानतो वापि द्विजो बोद्धालयं विशेत् । ज्ञात्वा चेन्निष्कृतिर्नास्ति शास्त्राणामिति निश्वयः ॥ ५३ ॥

သိသော်လည်း မသိသော်လည်း နှစ်ကြိမ်မွေးသူ (ဒွိဇ) သည် ဉာဏ်ပညာရှိသူတို့၏ နေရာသို့ ဝင်ရောက်လျှင်၊ အမှန်တရားကို သိမြင်သည့်အခါ သာသနာကျမ်းများက «ထိုအပြစ်အတွက် ပရాయရှ္စိတ္တ (အပြစ်ဖြေ) မရှိ» ဟု သေချာစွာ ဆိုထားသည်။

Verse 54

एतेषां पापबाहुल्यान्नरकं कोटिकल्पकम् । प्रायश्चित्तविहीनानि प्रोक्तान्यन्यानि च प्रभो ॥ ५४ ॥

အရှင်ဘုရား၊ ဤအမှုများသည် အပြစ်အလွန်များပြားသဖြင့် ကောဋိကလ္ပ အလျားတစ်လျှောက် နရကသို့ ဆွဲခေါ်သွားသည်။ ထို့အပြင် အခြားအမှုများလည်း ပရాయရှ္စိတ္တ (အပြစ်ဖြေ) မရှိဟု ဆိုထားကြောင်း ပြောထားသည်။

Verse 55

पापानि तेषां नरकान्गदतो मे निशामय ॥ ५५ ॥

ငါပြောပြမည့်အတိုင်း နားထောင်လော့—သူတို့၏ အပြစ်များနှင့် သူတို့ကျရောက်မည့် နရကများကို ငါဖော်ပြမည်။

Verse 56

महापातकिनस्तेषु प्रत्येकं युगवासिनः । तदन्ते पृथिवीमेत्य सप्तजन्मसु गर्दभाः ॥ ५६ ॥

သူတို့အနက် မဟာပာတကီ (အပြစ်ကြီးကျူးလွန်သူ) တစ်ဦးချင်းစီသည် ယုဂတစ်ခေတ်လုံး နရက၌ နေထိုင်ရသည်။ ထိုကာလအဆုံးတွင် မြေပြင်သို့ ပြန်လာကာ ခုနစ်ဘဝတိုင် လားအဖြစ် မွေးဖွားရသည်။

Verse 57

ततः श्वानो विद्धदेहा भवेयुर्दशजन्मसु । आशताब्दं विट्कृमयः सर्पा द्वादशजन्मसु ॥ ५७ ॥

ထို့နောက် ကိုယ်ခန္ဓာနာကျင်ပျက်စီးသော ခွေးအဖြစ် ဒသဘဝတိုင် ဖြစ်လာကြသည်။ ထို့ပြင် နှစ်တစ်ရာကြာ အညစ်အကြေးထဲရှိ ပိုးကောင်များ ဖြစ်ပြီး၊ ထို့နောက် ဒွါဒသဘဝတိုင် မြွေအဖြစ် မွေးဖွားကြသည်။

Verse 58

ततः सहस्त्रजन्मानि मृगाद्याः पशवो नृप । शताब्दं स्थावराश्चैव ततो गोधाशरीरिणः ॥ ५८ ॥

ထို့နောက် မင်းကြီးရေ၊ ထိုသူသည် သမင်တို့ကဲ့သို့သော တိရစ္ဆာန်အမျိုးအစားများတွင် မွေးဖွားခြင်း တစ်ထောင်ကြိမ် ခံရ၏။ ထို့နောက် မလှုပ်ရှားသော သတ္တဝါများ (အပင်တို့) အဖြစ် နှစ်တစ်ရာ တည်နေရ၏။ ထို့ပြီးလျှင် godhā (လိပ်ပြာ/အိမ်မြှောင်မျိုး) ကဲ့သို့သော ကိုယ်ခန္ဓာကို ရရှိ၏။

Verse 59

ततस्तु सत्पजन्मानि चण्डालाः पापकारिणः । ततः षोडश जन्मानि शूद्राद्या हीनजातयः ॥ ५९ ॥

ထို့နောက် ပ罪လုပ်သူသည် မွေးဖွားခြင်း ခုနစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ချဏ္ဍာလ (caṇḍāla) အဖြစ် ဖြစ်လာ၏။ ထို့ပြီးလျှင် ဆူဒ္ရ (śūdra) စသည့် နိမ့်ကျသော ဇာတိများတွင် မွေးဖွားခြင်း ဆယ့်ခြောက်ကြိမ် ခံရ၏။

Verse 60

ततस्तु जन्मद्वितये दरिद्राव्याधिपीडिताः । प्रतिग्रहपरा नित्यं ततो निरयगाः पुनः ॥ ६० ॥

ထို့နောက် နောက်ထပ် မွေးဖွားခြင်း နှစ်ကြိမ်တွင် ဆင်းရဲမွဲတေမှုနှင့် ရောဂါတို့ကြောင့် ပင်ပန်းနာကျင်ရ၏။ အမြဲတမ်း လက်ခံလှူဒါန်းမှုများပေါ် မူတည်၍ အသက်မွေးလိုသူဖြစ်ပြီး၊ ထို့နောက် ပြန်လည် နရက (ငရဲ) သို့ သွားရ၏။

Verse 61

असूयाविष्टमनसो रौरवे नरके स्मृतम् । तत्र कल्पद्वयं स्थित्वा चाण्डालाः शतजन्मसु ॥ ६१ ॥

မနာလိုစိတ်က စိတ်ကို လွှမ်းမိုးထားသူတို့သည် ရော်ရဝ (Raurava) ဟုခေါ်သော ငရဲသို့ ကျရောက်သည်ဟု ဆိုကြ၏။ ထိုနေရာတွင် ကလ္ပ နှစ်ခုကြာ တည်နေရပြီးနောက်၊ မွေးဖွားခြင်း တစ်ရာကြိမ်တိုင်တိုင် ချဏ္ဍာလ အဖြစ် ဖြစ်လာ၏။

Verse 62

मा ददस्वेति यो ब्रूयाद्गवान्गिब्राह्मणेषु च । शुनां योनिशतं गत्वा चाण्डालेषूपजायते ॥ ६२ ॥

«မပေးနဲ့» ဟု ပြောကာ ဂေါ (နွား) နှင့် အခြားပူဇော်သက္ကာများကို ဘြာဟ္မဏ (Brāhmaṇa) များထံ လှူဒါန်းခြင်းကို တားဆီးသူသည် ခွေး၏ သားအိမ် တစ်ရာကြိမ် ဖြတ်သန်းပြီးနောက် ချဏ္ဍာလ အဖြစ် မွေးဖွားရ၏။

Verse 63

ततो विष्ठाकृतमिश्चैव ततो व्याघ्रस्त्रिजन्मसु । तदंते नरकं याति युगानामेकविंशतिम् ॥ ६३ ॥

ထို့နောက် သူသည် အညစ်အကြေးကိုစားသော သတ္တဝါဖြစ်လာ၏။ ထို့နောက် သုံးဘဝတိုင်တိုင် ကျားအဖြစ် မွေးဖွား၏။ ထိုအဆုံးတွင် ယုဂ ၂၁ ကြာ နရကသို့ ကျရောက်၏။

Verse 64

परनिन्दापरा ये च ये च निष्ठुरभाषिणः । दानानां विघ्नकर्त्तारस्तेषां पापफलं श्रृणु ॥ ६४ ॥

သူတစ်ပါးကို အပြစ်တင်စော်ကားခြင်းကို နှစ်သက်သူများ၊ စကားကြမ်းတမ်းပြောသူများ၊ ဒါနပြုခြင်းကို အတားအဆီးလုပ်သူများ၏ ပாபဖလကို နားထောင်လော့။

Verse 65

मुशलोलूखलाभ्यां तु चूर्ण्यन्ते तस्करा भृशम् । तदन्ते तप्तपाषाणग्रहणं वत्सरत्रयम् ॥ ६५ ॥

သို့သော် ခိုးသူတို့ကို မုဆယ်နှင့် အိုးခလားဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ကြိတ်ချေ၍ အမှုန့်ဖြစ်စေကြ၏။ ထို့နောက် သုံးနှစ်တိုင်တိုင် ပူလောင်သော ကျောက်တုံးများကို ကိုင်စေကြ၏။

Verse 66

ततश्च कालसूत्रेण भिद्यन्ते सप्त वत्सरान् । शोचन्तः स्वानिकर्माणि परद्रव्यापहारकाः ॥ ६६ ॥

ထို့နောက် ‘ကာလသုတ္တ’ ဟူသော ညှဉ်းပန်းမှုဖြင့် သူတစ်ပါး၏ ပစ္စည်းကို ခိုးယူသူတို့ကို ခုနစ်နှစ်တိုင်တိုင် ဖြတ်တောက်ထိုးဖောက်ကြပြီး၊ ကိုယ့်အပြစ်လုပ်ရပ်ကို ငိုကြွေးလျက် ရှိကြ၏။

Verse 67

कर्मणा तत्र पच्यन्ते नरकान्गिषु सन्ततम् ॥ ६७ ॥

ထိုနေရာ၌ ကိုယ့်ကံအလုပ်ကြောင့်ပင် နရကလောကတို့၏ မီးတောက်များအတွင်း အစဉ်မပြတ် ပူလောင်လျက် ရှိကြ၏။

Verse 68

परस्वसूचकानां च नरकं श्रृणु दारुणम् । यावद्युगसहस्त्रं तु तप्तायः पिण्डभक्षणम् ॥ ६८ ॥

သူတစ်ပါး၏ ဥစ္စာပစ္စည်းကို တိုင်တောသောသူတို့အတွက် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ငရဲအကြောင်းကို နားထောင်လော့ - ယုဂပေါင်း တစ်ထောင်တိုင်တိုင် ၎င်းတို့သည် ရဲရဲတောက်နေသော သံပူခဲများကို စားသုံးကြရကုန်၏။

Verse 69

संपीड्यते च रसना संदंशैर्भृशदारुणैः । निरुच्छ्वासं महाघोरे कल्पार्द्धं निवसन्ति ते ॥ ६९ ॥

၎င်းတို့၏ လျှာများသည် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ညှပ်တို့ဖြင့် ချေမွခြင်းခံရပြီး၊ အသက်ရှူမဝဘဲ ထိုအလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နေရာတွင် ကပ်ကမ္ဘာတစ်ဝက်တိုင်တိုင် နေထိုင်ကြရ၏။

Verse 70

परस्त्रीलोलुपानां च नरकं कथयामि ते । तप्तताम्रस्त्रियस्तेन सुरुपाभरणैर्युताः ॥ ७० ॥

ယခု ငါသည် သူတစ်ပါး၏ မယားကို တပ်မက်သောသူတို့အတွက် သီးသန့်ထားရှိသော ငရဲအကြောင်းကို သင့်အား ပြောပြအံ့။ ထိုနေရာတွင် လှပသော တန်ဆာဆင်ယင်မှုများနှင့် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ပုံသဏ္ဍာန်ရှိသည့် ရဲရဲတောက်နေသော ကြေးနီဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော အမျိုးသမီးရုပ်များသည် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ရာ ကိရိယာများ ဖြစ်လာကြ၏။

Verse 71

यादृशीस्तादृशीस्ताश्च रमन्ते प्रसभं बहु । विद्ववन्तं भयेनासां गृह्णन्ति प्रसभं च तम् ॥ ७१ ॥

ထိုကဲ့သို့သော သဘောသဘာဝရှိသည့် အမျိုးသမီးရုပ်များသည် လွတ်လပ်စွာနှင့် အရှက်မဲ့စွာ ပေါင်းသင်းဆက်ဆံကြ၏။ ၎င်းတို့ကို ကြောက်ရွံ့သောကြောင့် ပညာရှိသောသူကိုပင် အတင်းအဓမ္မ ဖမ်းဆီးချုပ်နှောင်ကြကုန်၏။

Verse 72

कथयन्तश्च तत्कर्म नयन्ते नरकान्क्रमात् । अन्यं भजन्ते भूपाल पतिं त्यक्त्वा च याः स्त्रियः ॥ ७२ ॥

ထိုကဲ့သို့သော အပြုအမူကို ထောက်ခံပြောဆိုသူများသည် ငရဲသို့ တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် ရောက်ရှိသွားကြ၏။ အို မင်းကြီး၊ မိမိခင်ပွန်းကို စွန့်ပစ်၍ အခြားသူတစ်ဦးနှင့် ပေါင်းသင်းသော အမျိုးသမီးတို့သည်လည်း ထိုကဲ့သို့သော ကျဆုံးခြင်းမျိုးကို ကြုံတွေ့ရကုန်၏။

Verse 73

तत्पायःपुरुशास्तास्तु तत्पायःशयनेबलात् । पातयित्वा रमन्ते च बहुकालं बलान्विताः ॥ ७३ ॥

သို့သော် ထိုအတင်းအကျပ်တူညီသော အာဏာ၏အုပ်ချုပ်မှုအောက်၌ရှိသော ယောက်ျားတို့သည် ထိုအိပ်ရာပေါ်၌ပင် အင်အားကြောင့် အနိုင်ယူခံရကြ၏။ အခြားသူတို့ကို လဲကျစေပြီးနောက် မိမိတို့အင်အားတိုးပွားလျက် အချိန်ကြာမြင့်စွာ ပျော်မြူးကစားကြ၏။

Verse 74

ततस्तैर्योषितो मुक्ता हुताशनसमोज्ज्वलम् । यः स्तम्भं समाश्लिष्य तिष्ठन्त्यब्दसहस्त्रकम् ॥ ७४ ॥

ထို့နောက် ထိုသူတို့က မိန်းမတို့ကို လွှတ်ပေးကြ၏။ မိန်းမတို့သည် မီး၏တောက်ပမှုကဲ့သို့ လင်းလက်နေသော တိုင်တစ်တိုင်ကို ဖက်ကပ်လျက် နှစ်တစ်ထောင်တိုင်တိုင် ရပ်တည်နေကြ၏။

Verse 75

ततः क्षारोदकस्नानं क्षारोदकनिषेवणम् । तदन्ते नरकान् सर्वान् भुञ्जतेऽब्दशतं शतम् ॥ ७५ ॥

ထို့နောက် အယ်လ်ကာလီဆန်သော ရေ၌ ရေချိုးရခြင်းနှင့် ထိုအယ်လ်ကာလီရေကို အတင်းအကျပ် သောက်သုံးရခြင်း ဖြစ်လာ၏။ ထို့နောက် နరకအမျိုးမျိုးအားလုံးကို ခံစားရပြီး နှစ်တစ်ရာတစ်ရာ (နှစ်တစ်သောင်း) တိုင်တိုင် ဒုက္ခကို ခံယူရ၏။

Verse 76

यो हन्ति ब्राह्मणं गां च क्षत्रियं च नृपोत्तमम् । स चापि यातनाः सर्वा भुंक्ते कल्पेषु पञ्चसु ॥ ७६ ॥

ဗြာဟ္မဏတစ်ဦး၊ နွားတစ်ကောင်နှင့် မင်းကောင်းကင်အဆင့်ရှိသော က္ଷတ္တရိယမင်းမြတ်ကို သတ်သူသည်လည်း အပြစ်ဒဏ်အမျိုးမျိုးအားလုံးကို ခံစားရပြီး ကလ္ပ ငါးခုပတ်လုံး ထိုယာတနာတို့ကို ခံယူရ၏။

Verse 77

यः श्रृणोति महन्निन्दां सादरं तत्फलं श्रृणु । तेषां कर्णेषु दाप्यन्ते तप्तायः कीलसंचयाः ॥ ७७ ॥

အပြစ်ကြီးသော အပြောအဆိုပုတ်ခတ်ခြင်းကို လေးစားသကဲ့သို့ စိတ်ဝင်စားစွာ နားထောင်သူရှိလျှင်—၎င်း၏အကျိုးကို နားထောင်လော့။ ထိုသူတို့၏ နားထဲသို့ အနီရောင်ပူလောင်သော သံလက်သည်းများကို အစုလိုက် ထိုးသွင်းကြ၏။

Verse 78

ततश्च तेषु छिद्रेषु तैलमत्युष्णमुल्बणम् । पूर्यते च ततश्चापिं कुम्भीपाकं प्रपद्यते ॥ ७८ ॥

ထို့နောက် ထိုအပေါက်များအတွင်းသို့ အလွန်ပူပြင်း၍ ကြမ်းတမ်းသော ဆီကို လောင်းထည့်ကြသည်။ ထို့နောက် အပြစ်ရှိသူသည် «ကುಂಬ္ဟီပါက» ဟုခေါ်သော ညှဉ်းပန်းဒဏ်ကို ခံရသည်။

Verse 79

नास्तिकानां प्रवक्ष्यामि विमुखानां हरे हरौ । अब्दानां कोटिपर्यन्तं लवणं भुञ्जते हि ते ॥ ७९ ॥

ယခု ငါသည် နတ်မယုံသူများ—ဟရီကို မျက်နှာလွှဲသွားသူများ၏ အကျိုးဆက်ကို ပြောမည်။ သူတို့သည် နှစ်သန်းတစ်ဆယ်တိုင်အောင် ဆားကိုသာ စားသောက်၍ အသက်ရှင်ရသည်။

Verse 80

ततश्च कल्पपर्यन्तं रौरवे तप्तसैकते । भज्यंते पापकर्मणोऽन्येप्येवं नराधिप ॥ ८० ॥

ထို့နောက် ကလ္ပအဆုံးတိုင်အောင် မီးလောင်သဲပူရှိသော ရော်ရဝ နရက၌ အပြစ်လုပ်သူတို့သည် အို မင်းကြီး၊ ဤသို့ပင် ချိုးဖျက်၍ ညှဉ်းပန်းခံရကြသည်။

Verse 81

ब्राह्मणान्ये निरीक्षन्ते कोपदृष्ट्या नराधमाः । तप्तसूचीसहस्त्रेण चक्षुस्तेषां प्रसूर्यते ॥ ८१ ॥

ဗြာဟ္မဏတို့ကို ဒေါသမျက်စိဖြင့် စိုက်ကြည့်သော အောက်တန်းကျသူတို့၏ မျက်စိကို အနီရောင်ပူပြင်းသော အပ်တစ်ထောင်ဖြင့် ထိုးဖောက်သကဲ့သို့ ဖျက်ဆီးကြသည်။

Verse 82

ततः क्षाराम्बुधाराभिः सेच्यन्ते नृपसत्तम । ततश्च क्रकर्चेर्घोरैर्भिद्यन्ते पापकर्म्मणः ॥ ८२ ॥

ထို့နောက် အို မင်းမြတ်၊ သူတို့ကို ချဉ်ပြင်းသော အယ်လ်ကလီရေ စီးကြောင်းများဖြင့် စိုစွတ်အောင် လောင်းချကြသည်။ ထို့နောက် အပြစ်လုပ်သူတို့ကို ကြောက်မက်ဖွယ် ရွှေ့လျားရောင့်ကဲ့သို့သော ကိရိယာများဖြင့် ခွဲဖြတ်ကြသည်။

Verse 83

विश्वासघातिनां चैव मर्यादाभेदिनां तथा । परान्नलोल्लुपानां च नरकं श्रृणु दारुणम् ॥ ८३ ॥

ယုံကြည်မှုကိုဖောက်ဖျက်သူ၊ စည်းကမ်းနှင့်အကန့်အသတ်ကိုကျော်လွန်သူ၊ အခြားသူ၏အစာကိုလောဘကြီးစွာလိုချင်သူတို့အတွက်—သူတို့ရောက်ရမည့် ကြောက်မက်ဖွယ်နరకကို နားထောင်လော့။

Verse 84

स्वमांसभोजिनो नित्यं भक्षमाणाः श्वभिस्तु ते । नरकेषु समस्तेषु प्रत्येकं ह्यब्दवासिनः ॥ ८४ ॥

ကိုယ့်အသားကိုကိုယ်စားသူတို့သည် အမြဲတမ်း ခွေးတို့က ကိုက်စားခြင်းခံရကြ၏။ နరకအမျိုးမျိုးတိုင်းတွင် တစ်ခုချင်းစီ တစ်နှစ်စီ နေရမည်။

Verse 85

प्रतिग्रहरता ये च ये वै नक्षत्रपाठकाः । ये च देवलकान्नानां भोजिनस्ताञ्श्रृणुष्व मे ॥ ८५ ॥

လက်ခံလှူဒါန်းမှုကို စွဲလမ်းသူများ၊ ကြယ်ဗေဒကိုဖတ်ဆိုကာ အသက်မွေးသူများ၊ နှင့် ဘုရားကျောင်းအမှုထမ်း (ဒေဝလက) တို့၏ အစာကိုစားသူများအကြောင်းကို ငါ့ထံမှ နားထောင်လော့။

Verse 86

राजन्नाकल्पपर्यन्तं यातनास्वासु दुःखिताः । पच्यन्ते सततं पापाविष्टा भोगरताः सदा ॥ ८६ ॥

အို မင်းကြီး၊ ထိုဒဏ်ခတ်မှုများအတွင်း ညှဉ်းပန်းခံရ၍ ဒုက္ခဝေဒနာဖြင့် ပင်ပန်းကြကာ၊ ကာလပအဆုံးတိုင်အောင် အမြဲ “ချက်ပြုတ်ခံရသကဲ့သို့” ခံစားရသည်။ အပြစ်ကပ်လျက်၊ အာရုံခံစားမှုအပျော်အပါးကိုသာ အမြဲလိုက်စားကြ၏။

Verse 87

ततस्तैलेन पूर्यन्ते कालसूत्रप्रपीडिताः । ततः क्षारोदकस्नानं मूत्रविष्टानिषेवणम् ॥ ८७ ॥

ထို့နောက် Kālasūtra ဟုခေါ်သော နరకတွင် ဖိနှိပ်ညှဉ်းပန်းခံရကာ ဆီဖြင့် တစ်ကိုယ်လုံး စိုစွတ်အောင် လောင်းချကြသည်။ ထို့နောက် ချဉ်ဆားရည်ကဲ့သို့ ပြင်းထန်သောရေဖြင့် ရေချိုးခိုင်းပြီး ဆီးနှင့် မစင်ကို စားသောက်ခိုင်းကြသည်။

Verse 88

तदन्ते भुवमासाद्य भवन्ति म्लेच्छजातयः । अन्योद्वेगरता ये तु यान्ति वैतरणीं नदीम् ॥ ८८ ॥

ထိုဒုက္ခကာလ အဆုံးသတ်ပြီးနောက် မြေပြင်သို့ ပြန်ရောက်လာကာ မလေစ္ဆ (ပြင်ပလူမျိုး) အစုအဖွဲ့များတွင် မွေးဖွားကြသည်။ သို့ရာတွင် အခြားသူတို့ကို ကြောက်ရွံ့စေ၍ စိတ်ပင်ပန်းစေခြင်းကို နှစ်သက်သူတို့သည် ဝိုင်တရဏီ မြစ်သို့ သွားရောက်ကြသည်။

Verse 89

त्यक्तपञ्चमहायज्ञा लालाभक्षं व्रजन्ति हि । उपासनापरित्यागी रौरवं नरकं व्रजेत् ॥ ८९ ॥

နေ့စဉ်ပြုရသော ပဉ္စမဟာယဇ္ဉ (ယဇ္ဉကြီးငါးပါး) ကို စွန့်ပစ်သူတို့သည် တံတွေးကို စားသောက်ရသည့် အခြေအနေသို့ ကျရောက်ကြသည်။ ဥပာသနာ (ဝတ်ပြုကိုးကွယ်မှု) ကို စွန့်လွှတ်သူသည် ရောရဝ နရကသို့ သွားရောက်မည်။

Verse 90

विप्रग्रामकरादानं कुर्वतां श्रृणु भूपते । यातनास्वासु पच्यन्ते यावदाचन्द्रतारकम् ॥ ९० ॥

အို မင်းကြီး၊ နားထောင်ပါ။ ဗြာဟ္မဏများနှင့် ရွာများအပေါ် အခွန်ကောက်ခံသူတို့သည် လနှင့် ကြယ်များ တည်ရှိနေသမျှ အကြာကြီး ဒုက္ခယာတနာများအတွင်း ပူလောင်ကင်ဆာခံရကြသည်။

Verse 91

ग्रामेषु भूपालवरो यः कुर्यादधिकं करम् । स सहस्त्रकुलो भुङ्क्तेनरकं कल्पपञ्चसु ॥ ९१ ॥

ရွာများအပေါ် အခွန်ကို အလွန်အကျွံ ကောက်ခံသော မင်းတို့အထဲမှ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော မင်းသည် မိမိ၏ မျိုးရိုးတစ်ထောင်နှင့်အတူ ကလ္ပ ငါးပါးတိုင်အောင် နရကဒုက္ခကို ခံစားရမည်။

Verse 92

विप्रग्रामकरादानं योऽनुमन्तातु पापकृत् । स एव कृतवान् राजन्ब्रह्महत्यासहस्त्रकम् ॥ ९२ ॥

အို မင်းကြီး၊ ဗြာဟ္မဏအစုအဖွဲ့ထံမှ အခွန်ကောက်ယူခြင်းကို သဘောတူခွင့်ပြုရုံသာ ပြုသော အပြစ်သားသည် မိမိကိုယ်တိုင် ဗြဟ္မဟတ္တျာ (ဗြာဟ္မဏသတ်ခြင်း) တစ်ထောင်ကြိမ် ကျူးလွန်သကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

Verse 93

कालसूत्रे महाघोरे स वसेद्दिचतुर्युगम् । अयोनौ च वियोनौ च पशुयोनौ च यो नरः ॥ ९३ ॥

အမိဝမ်းမရှိသော မွေးဖွားခြင်း၊ ချို့ယွင်းပုံပျက်သော မွေးဖွားခြင်း၊ သတ္တဝါဝမ်း၌ မွေးဖွားခြင်းသို့ ကျရောက်သော လူသည် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် “ကာလသုတ်ရ” (Kālasūtra) နရက၌ စတုယုဂ နှစ်ကြိမ်ကြာ နေထိုင်ရ၏။

Verse 94

त्यजेद्रेतो महापापी सरेतोभोजनं लभेत् । वसाकूपं ततः प्राप्य स्थित्वा दिव्याब्दसत्पकम् ॥ ९४ ॥

သုက်ရည်ကို ပစ်လွှတ်၍ ဖြုန်းတီးသော မဟာပာပီသည် သုက်ရည်ရောနှောသော အစာကို စားရ၏။ ထို့နောက် “ဝသာကူပ” (Vasā-kūpa) ဟူသော အဆီတွင်းသို့ ရောက်ကာ တိဗ္ဗနှစ် ခုနစ်ဆယ်ကြာ နေထိုင်ရ၏။

Verse 95

रेतोभोजी भवेन्मर्त्यः सर्वलोकेषु निन्दितः । उपवासदिने राजन्दन्तधावनकृन्नरः ॥ ९५ ॥

သုက်ရည်ကို စားသောက်သော လူသည် လောကအားလုံး၌ ရှုတ်ချခံရ၏။ ထို့ပြင် အို မင်းကြီး၊ ဥပဝါသ (အစာရှောင်) နေ့တွင် သွားသန့်စင်ခြင်း ပြုသောသူလည်း ထိုနည်းတူ အပြစ်တင်ခံရ၏။

Verse 96

स घोरं नरकं यातिव्याघ्रपक्षं चतुर्युगम् । यः स्वकर्मपरित्यागी पाषण्डीत्युच्यते बुधैः ॥ ९६ ॥

မိမိ၏ သတ်မှတ်ထားသော ကర్తဝျ (ဓမ္မတာဝန်) ကို စွန့်ပစ်သူသည် စတုယုဂကြာ “ဗျာဃ္ရပက္ခ” (Vyāghrapakṣa) ဟူသော ကြောက်မက်ဖွယ် နရကသို့ သွားရ၏။ ထိုသူကို ပညာရှိတို့က pāṣaṇḍin (အယူလွဲသူ) ဟု ခေါ်ကြ၏။

Verse 97

तत्संगकृतमोघः स्यात्तावुभावतिपापिनौ । कल्पकोटिसहस्त्रेषु प्रान्पुतो नरकान्क्रमात् ॥ ९७ ॥

ထိုသို့သော အဖော်အပေါင်းနှင့် ထိတွေ့ပေါင်းသင်းခြင်းကြောင့် ဘဝ၏ အကျိုးဖလသည် အလဟသ ဖြစ်၏။ ထိုနှစ်ဦးလုံး အလွန်အမင်း အပြစ်ကြီးလာပြီး ကလ္ပ ကုဋိထောင်ပေါင်းများစွာတိုင်အောင် နရကများသို့ အဆင့်ဆင့် မောင်းနှင်ခံရကာ ဘဝတစ်ဘဝပြီးတစ်ဘဝ လှည့်လည်ရ၏။

Verse 98

देवद्रव्यापहर्त्तारो गुरुद्रव्यापहारकाः । ब्रह्महत्याव्रतसमं दुष्कृतं भुञ्जते नृप ॥ ९८ ॥

အို မင်းကြီး၊ နတ်ဘုရားတို့၏ ပစ္စည်းကို ခိုးယူသူနှင့် ဂုရု၏ ပစ္စည်းကို ခိုးယူသူတို့သည် ပရဟ္မဟတ္ယာ-ဝရတနှင့် တူညီသော အပြစ်ကြီး၏ ကမ္မဆိုးကို ခံစားရ၏။

Verse 99

अनाथधनहर्त्तारो ह्यनाथं ये द्विषन्ति च । कल्पकोटिसहस्त्राणि नरके ते वसन्ति च ॥ ९९ ॥

အကူအညီမဲ့သူတို့၏ ဥစ္စာကို ခိုးယူသူများနှင့် အကူအညီမဲ့သူတို့ကို မုန်းတီးသူများသည် ကပ္ပကုဋိထောင်ပေါင်းများစွာကြာ နရက၌ နေထိုင်ရ၏။

Verse 100

स्त्रीशूद्राणां समीपे तु ये वेदाध्ययने रताः । तेषां पापफलं वक्ष्ये श्रृणुष्व सुसमाहितः ॥ १०० ॥

သို့ရာတွင် မိန်းမများနှင့် ရှုဒ္ဒရတို့၏ အနီး၌ ဝေဒကို လေ့လာသို့မဟုတ် ရွတ်ဆိုရန် အလွန်စိတ်ဝင်စားသူတို့အတွက် အပြစ်၏ အကျိုးကို ငါပြောမည်၊ စိတ်တည်ငြိမ်စွာ နားထောင်လော့။

Verse 101

अधःशीर्षोर्ध्वपादाश्च कीलिताः स्तम्भकद्वये । ध्रूम्रपानरता नित्यं तिष्ठन्त्याब्रह्मवत्सरम् ॥ १०१ ॥

ခေါင်းကို အောက်သို့ချ၍ ခြေကို အပေါ်သို့မြှောက်ထားကာ တိုင်နှစ်တိုင်၌ လက်သည်းခတ်ကပ်ထားကြ၏။ မီးခိုးသောက်ခြင်း၌ အမြဲစွဲလမ်းလျက် ပရဟ္မ၏ တစ်နှစ်ကုန်ဆုံးသည်အထိ ထိုသို့ ရပ်တည်နေကြ၏။

Verse 102

जले देवालये वापि यस्त्यजेद्देहजं मलम् । भ्रूणहत्यासमं पापं संप्रान्पोत्यतिदारुणम् ॥ १०२ ॥

ရေထဲ၌ဖြစ်စေ၊ နတ်ဘုရားကျောင်းအတွင်း၌ဖြစ်စေ ကိုယ်ခန္ဓာမှ အညစ်အကြေးကို စွန့်ပစ်သူသည် သန္ဓေကို သတ်ခြင်းနှင့် တူညီသော အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် အပြစ်ကြီးကို ရရှိ၏။

Verse 103

दन्तास्थिकेशनखरान्ये त्यज्यन्त्यमरालये । जले वा भुक्तशेषं च तेषां पापफलं श्रृणु ॥ १०३ ॥

သွားများ၊ အရိုးများ၊ ဆံပင်များနှင့် လက်သည်းများကို ဘုရားကျောင်း၌ စွန့်ပစ်သူများ သို့မဟုတ် စားကြွင်းစားကျန်များကို ရေထဲသို့ ပစ်ချသူများ ခံစားရမည့် အပြစ်အကျိုးဆက်ကို နားထောင်လော့။

Verse 104

प्रासप्रोता हलैर्भिन्ना आर्त्तरावविराविणः । अत्युष्णतैलपाकेऽतितप्यन्ते भृशदारुणे ॥ १०४ ॥

လှံများဖြင့် ထိုးဖောက်ခံရခြင်း၊ ထွန်တုံးများဖြင့် ခွဲစိတ်ခံရခြင်း၊ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်ငိုကြွေးလျက် အလွန်ပူပြင်းသော ဆီအိုးထဲတွင် ပြုတ်ခံရကာ ငရဲမီး၌ ပြင်းထန်စွာ နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းခြင်းကို ခံကြရသည်။

Verse 105

कुर्वन्ति दुःखसंतप्तास्ततोऽन्येषु व्रजन्ति च । ब्रह्मसंहरते यस्तु गन्धकाष्टं तथैव च ॥ १०५ ॥

ဆင်းရဲဒုက္ခဖြင့် ပူလောင်လျက် ထိုအမှုများကို ဆက်လက်ပြုလုပ်ပြီး အခြားလမ်းကြောင်းများသို့ ရွေ့လျားကြသည်။ သို့သော် 'ဗြဟ္မ' (အတ္တစွဲ) ပျက်သုဉ်းခြင်းကို ဖြစ်စေသောသူသည် 'ကန့်-သစ်သား' (နှောင်ဖွဲ့ခြင်းလောင်စာ) ကိုလည်း ဖျက်ဆီးလေသည်။

Verse 106

स याति नरकं घोरं यावदाचन्द्रतारकम् । ब्रह्मस्वहरणं राजन्निहामुत्र च दुःखदम् ॥ १०६ ॥

အို မင်းကြီး၊ လနှင့် ကြယ်များ တည်ရှိနေသမျှ ကာလပတ်လုံး ထိုသူသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ငရဲသို့ ရောက်ရလိမ့်မည်။ ဗြာဟ္မဏတစ်ဦး၏ ပစ္စည်းဥစ္စာကို ခိုးယူခြင်းသည် ဤဘဝ၌လည်းကောင်း၊ နောင်ဘဝ၌လည်းကောင်း ဆင်းရဲဒုက္ခကို ဖြစ်စေသည်။

Verse 107

इहसंपद्विनाशायपरत्रनरकाय च । कूटसाक्ष्यंवदेद्यस्तु तस्य पापफलंश्रृणु ॥ १०७ ॥

မမှန်မကန် သက်သေထွက်ဆိုသူ မည်သူမဆိုသည် ဤလောက၌ စီးပွားဥစ္စာ ပျက်စီးခြင်းကို ဖြစ်စေပြီး နောင်တမလွန်ဘဝတွင် ငရဲသို့ ရောက်စေသည်။ ထိုကဲ့သို့သော မုသားသက်သေခံခြင်း၏ အပြစ်အကျိုးဆက်ကို ယခု နားထောင်လော့။

Verse 108

स याति यातनाः सर्वा यावदिन्द्राश्चतुर्दश । इहपुत्राश्च विनश्यन्ति परत्र च ॥ १०८ ॥

သူသည် အင်ဒြာတစ်ဆယ့်လေးပါး တည်တံ့သမျှကာလအထိ ဒဏ်ခတ်ညှဉ်းပန်းမှု အမျိုးမျိုးကို ခံစားရ၏။ ထို့ပြင် သူ၏သားတို့သည် ဤလောကနှင့် နောက်လောက၌ပါ ပျက်စီးကုန်၏။

Verse 109

रौरवं नरकं भुङक्ते ततोऽन्यानपि च क्रमात् । ये चातिकामिनो मर्त्या ये च मिथ्याप्रवादिनः ॥ १०९ ॥

ကာမတဏှာလွန်ကဲသော မရဏာတို့နှင့် မုသာပြောဆိုသူတို့သည် “ရောရဝ” ဟူသော နరకကို ခံစားရ၏။ ထို့နောက် အစဉ်လိုက် အခြားနరకများကိုလည်း ခံရတတ်၏။

Verse 110

तेषां सुखे जलौकास्तु पूर्य्यन्ते पन्नगोपमाः । एवं षष्टिसहस्त्राब्दे ततः क्षाराम्बुसेचनम् ॥ ११० ॥

သူတို့သည် အေးအေးဆေးဆေးရှိနေစဉ် မြွေကဲ့သို့သော သွေးစုပ်ပိုးများသည် သွေးဖြင့် ပြည့်ဝလာ၏။ ဤသို့ဖြင့် နှစ်ခြောက်သောင်းတိုင် ဆက်လက်ဖြစ်၏။ ထို့နောက် အယ်လ်ကလိုင်းရေ ဖြန်းချခြင်း ဖြစ်လာ၏။

Verse 111

ये वृथामांसनिरतास्ते यान्ति क्षारकर्दमम् । ततो गजैर्निपात्यन्ते मरुत्प्रपतनं यथा ॥ १११ ॥

အကြောင်းမဲ့ အသားစားခြင်း၌ လွန်လျားစွာ စွဲလမ်းသူတို့သည် လောင်ကျွမ်းစေသော အယ်လ်ကလိုင်းရွံ့ထဲသို့ ကျရောက်၏။ ထိုမှ ဆင်တို့က လေတိုက်ကျောက်ကမ်းပါးထဲသို့ ပစ်ချသကဲ့သို့ လှဲချခံရ၏။

Verse 112

तदन्ते भवमासाद्य हीनाङ्गाः प्रभवन्ति च । यस्त्वृतौ नाभिगच्छेत स्वस्त्रिंय मनुजेश्वर ॥ ११२ ॥

ထို့နောက် သန္ဓေတည်ရာ၌ အင်္ဂါချို့ယွင်းသော ကလေးများ မွေးဖွားလာနိုင်၏။ အို လူတို့၏အရှင်၊ မိမိဇနီးကို သင့်တော်သော ရာသီ (ṛtu) တွင် မနီးကပ်သူသည် ဤသို့သော အကျိုးဆက်ကို ခံရ၏။

Verse 113

स याति रौरवं घोरं ब्रह्महकत्यां च विन्दति । अन्याचाररतं दृष्ट्वा यः शक्तो न निवारयेत् ॥ ११३ ॥

မကောင်းသောအကျင့်ကို ကျင့်နေသူကို မြင်လျက် တားဆီးနိုင်သော်လည်း မတားဆီးသူသည် ကြောက်မက်ဖွယ် ရော်ရဝ နရကသို့ သွားရပြီး၊ ဗြာဟ္မဏကို သတ်ခြင်းနှင့်တူသော ဘြဟ္မဟတ္ယာ အပြစ်ကိုလည်း ရရှိသည်။

Verse 114

तत्पापं समवान्पोति नरकं तावुभावपि । पापिनां पापगणनां कृत्वान्येभ्यो दिशन्ति विन्दति ॥ ११४ ॥

သူသည် ထိုအပြစ်၏အကျိုးကို အပြည့်အဝ ခံယူရပြီး နရကသို့လည်း ဝင်ရသည်။ အပြစ်သားတို့၏ အပြစ်ကို ရေတွက်တွက်ချက်ကာ အခြားသူတို့ထံသို့ ဒဏ်ခတ်မှုကို ချမှတ်ပေးသူသည်လည်း မိမိအတွက် သင့်တော်သော အကျိုးကို ရရှိသည်။

Verse 115

अस्तित्वे तुल्यपापास्ते मिथ्यात्वे द्विगुणा नृप । अपापे पातकं यस्तु समरोप्य विनिन्दति ॥ ११५ ॥

အို မင်းကြီး၊ စွပ်စွဲသောအပြစ်သည် တကယ်ရှိလျှင် ထိုအပြစ်ကို ပြောဆိုခြင်း၏အပြစ်သည် ထိုအပြစ်နှင့်တူညီ၏။ သို့ရာတွင် မမှန်ကန်လျှင် အပြစ်သည် နှစ်ဆဖြစ်၏။ အပြစ်မရှိသူအပေါ် အပြစ်တင်ကာ ရှုတ်ချသူသည် ကြီးမားသော အပြစ်ကို ကျူးလွန်သည်။

Verse 116

स याति नरकं घोरं यावञ्चर्द्रार्क तारकम् । पापिनां निन्द्यमानानां पापार्द्धं क्षयमेति च ॥ ११६ ॥

သူသည် လ၊ နေ၊ ကြယ်တို့ တည်ရှိနေသမျှကာလပတ်လုံး ကြောက်မက်ဖွယ် နရက၌ နေရသည်။ ထို့ပြင် သမာဓိရှိသူတို့က အပြစ်သားတို့ကို ရှုတ်ချသည့်အခါ၊ အပြစ်သားတို့၏ အပြစ်တစ်ဝက်သည်လည်း ပျက်စီးလျော့နည်းသွားသည်။

Verse 117

यस्तु व्रतानि संगृह्य असमाप्य परित्यज्येत् । सोऽसिपत्रेऽनुभूयार्तिं हीनाङगोजायते भुवि ॥ ११७ ॥

သို့သော် သစ္စာဝတ် (vrata) များကို ခံယူပြီး မပြီးဆုံးမီ စွန့်ပစ်သူသည် အစိပတ္တရ နရက၌ နာကျင်သောဒုက္ခကို ခံစားရပြီး၊ နောက်တစ်ဖန် မြေပြင်ပေါ်တွင် ကိုယ်အင်္ဂါချို့ယွင်းသော ကိုယ်ခန္ဓာဖြင့် မွေးဖွားလာသည်။

Verse 118

अन्यैः संगृह्यमाणानांव्रतानां विघ्नकृन्नरः । अतीव दुःखदंरौद्रं स याति श्लेष्मभोजनम् ॥ ११८ ॥

အခြားသူတို့ ဆောင်ရွက်နေသော ဝရတ (vrata) များကို အတားအဆီးပြုသူသည် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် ရက်စက်သော ဒုက္ခအလွန်အကျွံရှိရာ လောကသို့ ကျရောက်ကာ ချွဲကို စားသောက်ရမည်။

Verse 119

न्याये च धर्मशिक्षायां पक्षपातं करोति यः । न तस्य निष्कृतिर्भूयः प्रायश्चित्तायुतैरपि ॥ ११९ ॥

တရားစီရင်မှုနှင့် ဓမ္မသင်ကြားမှုတို့တွင် ဘက်လိုက်မှု ပြုသူအတွက် နောက်ထပ် အပြစ်လျော့ခြင်း မရှိတော့ပေ၊ ပရాయရှ္စိတ္တ (ပင်နန့်) ကို သောင်းသောင်းချီ ပြုလုပ်သော်လည်း မကယ်နိုင်။

Verse 120

अभोज्यभोजी संप्राप्यं विङ्भोज्यं तु समायुतम् । ततश्चण्डालयोनौ तु गोमांसाशी सदा भवेत् ॥ १२० ॥

မစားသင့်သော အစာကို စားသောက်သူသည် အညစ်အကြေးကို စားရသည့် အခြေအနေသို့ ရောက်လာမည်။ ထို့နောက် ချဏ္ဍာလ (caṇḍāla) မျိုးရိုး၏ ဝမ်းတွင်း၌ မွေးဖွားကာ နွားသားကို အမြဲစားသူ ဖြစ်လာမည်။

Verse 121

अवमान्य द्विजान्वाग्भिर्ब्रह्महत्यां च विन्दति । सर्वाश्चयातना भुक्त्वा चाण्डालो दशजन्मसु ॥ १२१ ॥

ဒွိဇ (dvija) များကို ကြမ်းတမ်းသောစကားဖြင့် စော်ကားသူသည် ဘြဟ္မဏသတ်ခြင်းနှင့် တူသော အပြစ် (brahma-hatyā) ကို ရရှိသည်။ အပြစ်ဒဏ်အားလုံးကို ခံစားပြီးနောက် သူသည် ချဏ္ဍာလ (caṇḍāla) အဖြစ် ဆယ်ဘဝတိုင် မွေးဖွားရမည်။

Verse 122

विप्राय दीयमाने तु यस्तु विघ्नं समाचरेत् । ब्रह्महत्यासमं तेन कर्त्तव्यं व्रतमेव च ॥ १२२ ॥

ဗြာဟ္မဏ (brāhmaṇa) ထံသို့ ဒါနပေးနေစဉ် အတားအဆီးကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ပြုလုပ်သူအတွက် ထိုအပြစ်သည် brahma-hatyā (ဗြာဟ္မဏသတ်ခြင်း) နှင့် တူညီသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် အပြစ်လျော့ရန် ဝရတကို မဖြစ်မနေ ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 123

अपहृत्य पस्स्यार्थं यः परेभ्यः प्रयच्छति । अपहर्त्ता तु निरयी यस्यार्थस्तस्य तत्फलम् ॥ १२३ ॥

သူတစ်ပါး၏ဥစ္စာပစ္စည်းကို ခိုးယူပြီး အခြားသူများအား ပေးကမ်းသောသူသည် အမှန်စင်စစ် သူခိုးသာဖြစ်သည်။ ထိုသူခိုးသည် ငရဲသို့ကျရောက်ရမည်ဖြစ်ပြီး ထိုဥစ္စာ၏ အကျိုးကျေးဇူးသည် မူလပိုင်ရှင်သာလျှင် ရရှိထိုက်ပေသည်။

Verse 124

प्रतिश्रुत्याप्रदानेन लालाभक्षं व्रजेन्नरः । यतिनिन्दापरो राजन् शिलानमात्रे प्रयाति हि ॥ १२४ ॥

ကတိပေးပြီး မပေးကမ်းသောသူသည် တံတွေးကို စားသောက်ရသော ဘဝသို့ ရောက်ရ၏။ အို မင်းကြီး၊ ရသေ့ရဟန်းတို့အား ကဲ့ရဲ့ပြစ်တင်သောသူသည် ကျောက်တုံးဘဝသို့ ကျရောက်ရပေသည်။

Verse 125

आरामच्छेदिनो यान्ति युगानामेकविंशतिम् । श्वभोजनं ततः सर्वा भुञ्जते यातनाः क्रमात् ॥ १२५ ॥

ဥယျာဉ်ပန်းခြံများကို ဖျက်ဆီးသောသူတို့သည် ယုဂခေတ်ပေါင်း နှစ်ဆယ့်တစ်ခေတ်တိုင်တိုင် ငရဲသို့ ကျရောက်ရ၏။ ထို့နောက် ခွေးစာကို စားရပြီး အစဉ်အတိုင်း ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်း အားလုံးကို ခံစားရလေသည်။

Verse 126

देवतागृहभेत्तारस्तडागानां च भूपते । पुष्पारामभिदश्चैव यां गतिं यान्ति तच्छॄणु ॥ १२६ ॥

အို မင်းကြီး၊ နတ်ဘုရားကျောင်းကန်များကို ဖျက်ဆီးသူများ၊ ရေကန်များကို ဖျက်ဆီးသူများနှင့် ပန်းဥယျာဉ်များကို ဖျက်ဆီးသူတို့ ရောက်ရှိမည့် ဘဝကံကြမ္မာကို နားထောင်လော့။

Verse 127

यातनास्वासु सर्वासु पच्यन्ते वै पृथक् पृथक् । ततश्च विष्टाकृमयः कल्पानामेकविंशतिम् ॥ १२७ ॥

ထိုညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်သော ဘုံဘဝတို့၌ သူတို့သည် တစ်ဦးစီ သီးခြား ချက်ပြုတ်ခြင်း ခံရကုန်၏။ ထို့နောက် ကမ္ဘာပေါင်း နှစ်ဆယ့်တစ်ကမ္ဘာတိုင်တိုင် မစင်ဘုံမှ ပိုးလောက်လမ်းများ ဖြစ်ကြရကုန်၏။

Verse 128

ततश्चाण्डालयोनौ तु शतजन्मानि भूपते । ग्रामविध्वंसकानां तु दाहकानां च लुम्पताम् ॥ १२८ ॥

ထို့နောက် မင်းကြီးရေ၊ ရွာများကိုဖျက်ဆီးသူများ—မီးရှို့သူနှင့် လုယက်သူတို့သည်—စဏ္ဍာလ (အပယ်) မိခင်ဝမ်း၌ မွေးဖွားရခြင်း ရာဇာတိတိုင်အောင် ရာကြိမ်ဖြစ်၏။

Verse 129

महत्पापं तदादेष्टुं न क्षमोऽहं निजायुषा । उच्छिष्टभोजिनो ये च मित्रद्रोहपराश्च ये ॥ १२९ ॥

မင်းကြီးရေ၊ ထိုအပြစ်ကြီးကို ငါသည် ကိုယ်ပိုင်အသက်တမ်းအတွင်းပင် အပြည့်အဝ မဖော်ပြနိုင်ပါ—ကျန်ရစ်သော မသန့်ရှင်းအစာကို စားသူများနှင့် မိတ်ဆွေကို သစ္စာဖောက်ရန် အမြဲတမ်း လိုလားသူများ၏ အပြစ်တည်း။

Verse 130

एतेषां यातनास्तीव्रा भवन्त्याचन्द्रतारकम् । उच्छिन्नपितॄदेवेज्या वेंदमार्गबहिःस्थिताः ॥ १३० ॥

ထိုသူတို့အတွက် ယာတနာဒဏ်များသည် ပြင်းထန်၍ လနှင့်ကြယ်များရှိနေသမျှ ကာလတိုင်အောင် ဆက်လက်တည်၏။ ဘိုးဘွားနှင့် ဒေဝတို့အား ပူဇော်သင့်သည့် ကုသိုလ်ကို ဖြတ်တောက်ကာ ဝေဒမဂ္ဂအပြင်ဘက်၌ နေကြ၏။

Verse 131

पापानां यातानानां च धर्माणां चापि भूपते । एवं बहुविधा भूप यातनाः पापकारिणाम् ॥ १३१ ॥

မင်းကြီးရေ၊ ထို့ကြောင့် အပြစ်တို့၏ ယာတနာဒဏ်များနှင့် ဓမ္မ၏ သဘောတရားများကိုလည်း ဤသို့ ဖော်ပြပြီးပြီ။ ထိုနည်းတူ မင်းမြတ်ရေ၊ အပြစ်ပြုသူတို့အတွက် ဒဏ်ခတ်အကျိုးဆက်များသည် အမျိုးမျိုးရှိ၏။

Verse 132

तेषां तासां च संख्यानं कर्त्तुं नालमहं प्रभो । पापानां यातनानां च धर्माणां चापि भूपते ॥ १३२ ॥

အရှင်မင်းကြီး—မင်းမြတ်ရေ၊ ထိုအပြစ်အမျိုးမျိုး၊ ထိုအပြစ်တို့၏ ယာတနာဒဏ်များနှင့် ဓမ္မ၏ ပုံစံများကိုပါ အရေအတွက်အပြည့်အစုံ ရေတွက်ဖော်ပြရန် ငါမတတ်နိုင်ပါ။

Verse 133

संख्यां निगदितुं लोके कः क्षमो विष्णुना विना । एतेषां सर्वपापानां धर्मशास्त्रविधानतः ॥ १३३ ॥

ဓမ္မရှာစတြာတို့၏ စည်းကမ်းအတိုင်း ဖော်ပြထားသော အပြစ်အားလုံး၏ အရေအတွက်ကို ဤလောက၌ ပြည့်စုံစွာ ရေတွက်ပြောနိုင်သူ မည်သူရှိမည်နည်း—သခင် ဗိဿဏု မပါလျှင်။

Verse 134

प्रायश्चित्तेषु चीर्णेषु पापराशिः प्रणश्यति । प्रायश्चित्तानि कार्याणि समीपे कमलापतेः ॥ १३४ ॥

ပရాయశ్చित्त (အပြစ်ပြေရာ) ကို မှန်ကန်စွာ ကျင့်ဆောင်လျှင် စုဆောင်းထားသော အပြစ်အစုကြီး ပျက်ကွယ်သွားသည်။ ထို့ကြောင့် လက္shmi၏ သခင် ကမလာပတိ (ဗိဿဏု) ၏ အနီး၌ အပြစ်ပြေရာ အခမ်းအနားများကို ပြုလုပ်သင့်သည်။

Verse 135

न्यूनातिरिक्तकृत्यानां संपूर्तिकरणाय च । गङ्गा चतुलसी चैव सत्सङ्गो हरिकीर्त्तनम् ॥ १३५ ॥

လုပ်ဆောင်ရာတွင် လျော့နည်းခြင်း သို့မဟုတ် လွန်ကဲခြင်း ရှိသော်လည်း ဓမ္မကိစ္စများကို ပြည့်စုံစေရန် အထောက်အကူများမှာ—ဂင်္ဂါမြစ်၊ တုလစီ၊ သတ္တသင်္ဂ (သုတသင်္ဂ) နှင့် ဟရိ၏ နာမကီရ்த்தန (နာမဂုဏ်ချီးမွမ်းသီဆိုခြင်း) ဖြစ်သည်။

Verse 136

अनसूया ह्यहिंसा च सर्वेप्येते हि पापहाः । विष्ण्वर्पितानि कर्माणि सफलानि भवन्ति हि ॥ १३६ ॥

မနာလိုမဖြစ်ခြင်းနှင့် အဟിംသာ (မအကြမ်းမဖက်ခြင်း)—ဤအရာအားလုံးသည် အပြစ်ကို ဖျက်ဆီးသူများပင် ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ဗိဿဏုထံ အပ်နှံပူဇော်ထားသော ကర్మများသည် အမှန်တကယ် အကျိုးဖြစ်ထွန်းလာသည်။

Verse 137

अनर्प्पितानि कर्माणि भस्मविन्यस्तद्रव्यवत् । नित्यं नैमित्तिकं काम्यं यच्चान्यन्मोक्षमाधनम् ॥ १३७ ॥

သခင်ထံ မအပ်နှံမပူဇော်သော ကర్మများသည် မီးခိုးပြာပေါ်တွင် ထားသော တန်ဖိုးရှိပစ္စည်းကဲ့သို့ အကျိုးမဲ့သွားသည်။ နေ့စဉ်ကိစ္စ၊ အခါအားလျော်စွာ အခမ်းအနား၊ ဆန္ဒအလိုက် ရိတုဝတ္ထုများ သို့မဟုတ် မောက္ခသို့ ရောက်ရန် နည်းလမ်းဟု ယူဆသမျှ အရာအားလုံးသည်လည်း အပ်နှံပူဇော်သည့်အခါမှသာ အဓိပ္ပါယ်ရှိလာသည်။

Verse 138

विष्णौ समार्पितं सर्वं सात्त्विकं सफलं भवेत् । हरिभक्तिः परा नृणां सर्वं पापप्राणाशिनी ॥ १३८ ॥

ဗိဿနုထံသို့ အပ်နှံပူဇော်သမျှ အရာအားလုံးသည် သတ္တဝိက ဖြစ်လာ၍ အကျိုးစစ်ကို ပေးတတ်၏။ လူသားတို့အတွက် ဟရီဘက္တိသည် အမြင့်ဆုံးလမ်းဖြစ်ပြီး အပြစ်အားလုံး၏ အသက်ရှူကိုပင် ဖျက်ဆီးတတ်၏။

Verse 139

सा भक्तिदशधा ज्ञेया पापारण्यदवोपमा । तामसै राजसैश्चैव सात्त्विकैश्च नृपोत्तम ॥ १३९ ॥

ထိုဘက္တိကို ဒသမျိုးဟု သိမှတ်ရမည်၊ အပြစ်တောအုပ်ကို လောင်ကျွမ်းစေသော တောမီးနှင့် တူ၏။ အို မင်းမြတ်၊ ထိုဘက္တိသည် တာမသ၊ ရာဇသ နှင့် သတ္တဝိက အမျိုးအစားများလည်း ရှိ၏။

Verse 140

यच्चान्यस्य विनाशार्थं भजनं श्रीपतेर्नृप । सा तामस्यधमा भक्तिः खलभावधरा यतः ॥ १४० ॥

အို မင်းကြီး၊ အခြားသူကို ဖျက်ဆီးရန် ရည်ရွယ်၍ သရီပတိ (ဗိဿနု) ကို ဘဇနာပူဇော်ခြင်းသည် တာမသ ဘက္တိအနိမ့်ဆုံး ဖြစ်သည်၊ အကြောင်းမှာ မကောင်းသော စိတ်သဘောက ထောက်ပံ့ထားသောကြောင့် ဖြစ်၏။

Verse 141

योऽर्चयेत्कैतवधिया स्वैरिणी स्वपतिं यथा । नारायणं जगन्नाथं तामसी मध्यमा तु सा ॥ १४१ ॥

လောက၏အရှင် နာရာယဏကို လိမ်လည်သော ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ပူဇော်သူသည်၊ မသန့်ရှင်းသော မိန်းမက မိမိခင်ပွန်းထံ သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်၍၊ ထိုပူဇော်ခြင်းသည် တာမသီ အလယ်အလတ် ဖြစ်၏။

Verse 142

देवापूजापरान्दृष्ट्वा मात्सर्याद्योऽर्चयेद्धीरम् । सा भक्तिः पृथिवीपाल तामसी चोत्तमा स्मृता ॥ १४२ ॥

အခြားသူများသည် ဘုရားပူဇော်ရေး၌ အလွန်အမင်း အာရုံစိုက်နေသည်ကို မြင်ပြီး မနာလိုစိတ်ကြောင့် တည်ကြည်သူကို ပူဇော်သူ၏ ဘက္တိသည်၊ အို မြေကိုကာကွယ်သော မင်း၊ တာမသီ ဟု မှတ်ယူကြ၏။

Verse 143

धनधान्यादिकं यस्तु प्रार्थयन्नर्चयेद्वरिम् । श्रद्धया परया युक्तः सा राजस्यधमा स्मृता ॥ १४३ ॥

စည်းစိမ်၊ စပါးနှင့် အခြားအရာများကို တောင်းလျှောက်ရင်း ဟရီကို ယုံကြည်ခြင်းအမြင့်ဆုံးဖြင့်ပင် ပူဇော်သူ၏ ပူဇော်မှုသည် ရာဇသ (ရဂုဏ်) အမျိုးအစားအနိမ့်ဆုံးဟု မှတ်ယူကြသည်။

Verse 144

यः सर्वलोकविख्यातकीर्तिमुद्दिश्य माधवम् । अर्चयेत्परया भक्त्या सा मध्या राजसी मता ॥ १४४ ॥

လောကအားလုံးတွင် နာမည်ကျော်ကြားမှုကို ရည်ရွယ်၍ မာဓဝကို အလွန်မြတ်သော ဘက္တိဖြင့် ပူဇော်သူ၏ ဘက္တိသည် ရာဇသ အမျိုးအစားအလယ်အလတ်ဟု သတ်မှတ်ကြသည်။

Verse 145

सालोक्यादि पदं यस्तु समुद्दिश्यार्चयेद्धरिम् । सा राजस्युत्तमा भक्तिः कीर्तिता पृथिवीपते ॥ १४५ ॥

အို မြေကြီး၏ အရှင်တော်၊ စာလိုက്യ (sālokya) စသည့် အဆင့်အတန်းများကို မျှော်လင့်၍ ဟရီကို ပူဇော်သော ဘက္တိသည် မင်းအတွက် အမြင့်ဆုံး ရာဇသဘက္တိဟု ကြေညာထားသည်။

Verse 146

यस्तु स्वकृतपापानां क्षयार्थं प्रार्चयेद्वरिम् । श्रद्धया परयोपेतः सा सात्त्विक्यधमा स्मृता ॥ १४६ ॥

မိမိပြုခဲ့သော အပြစ်များ ပျက်စီးစေရန် ဟရီကို အမြင့်ဆုံးယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ပူဇော်သူ၏ ပူဇော်မှုသည် စာတ္တဝိက (သတ္တဂုဏ်) ဘက္တိအနိမ့်အဆင့်ဟု မှတ်ယူကြသည်။

Verse 147

हरेरिदं प्रियमिति शुश्रूषां कुरुते तु यः । श्रद्धया संयुतो भूयः सात्त्विकी मध्यमा तु सा ॥ १४७ ॥

“ဤအရာသည် ဟရီ (ဗိဿနု) အနှစ်သက်ဆုံး” ဟု ထင်မြင်ကာ ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် စေတနာပြည့်ဝစွာ ဝန်ဆောင်မှု (śuśrūṣā) ပြုသူ၏ ဘက္တိသည် စာတ္တဝိက အဓိကဖြစ်ပြီး အလယ်အလတ်အဆင့်ဟု သတ်မှတ်ကြသည်။

Verse 148

विधिबुद्ध्यार्चयेद्यस्तु दासवच्छ्रीपतिं नृप । भक्तीनां प्रवरा सा तु उत्तमा सात्त्विकी स्मृता ॥ १४८ ॥

အို မင်းကြီး၊ သာသနာကျမ်းတော်အတိုင်း စည်းကမ်းနည်းလမ်းကို သိမြင်၍၊ ကျွန်တော်သဘောဖြင့် သြရီပတိ (Śrīpati) ကို ပူဇော်သူ၏ ဘက္တိသည် အမြတ်ဆုံး၊ အမြင့်ဆုံး၊ စာတ္တဝိကဟု မှတ်ယူကြ၏။

Verse 149

महीमानं हरेर्यस्तु किंचित्कृत्वा प्रियो नरः । तन्मयत्वेन संतुष्टः सा भक्तिरुत्तमोत्तमा ॥ १४९ ॥

ဟရီ (Hari) အတွက် အမှုတော်ကို အနည်းငယ်ပင် ပြုလုပ်၍ ဟရီ၏ ချစ်ခင်သူ ဖြစ်လာပြီး၊ သူ့ထဲသို့ စိတ်နှလုံးစိမ့်ဝင်တည်ငြိမ်ကာ ကျေနပ်သူ၏ ဘက္တိသည် အမြင့်ဆုံးထဲမှ အမြင့်ဆုံး ဖြစ်၏။

Verse 150

अहमेव परो विष्णुर्मयिसर्वमिदं जगत् । इति यः सततं पश्येत्तं विद्यादुत्तमोत्तमम् ॥ १५० ॥

“ငါတစ်ယောက်တည်းပင် အမြင့်ဆုံး ဗိဿဏု ဖြစ်၏၊ ဤလောကအလုံးစုံသည် ငါ့အတွင်း၌ တည်၏” ဟု အမြဲမြင်သူကို အမြင့်ဆုံးထဲမှ အမြင့်ဆုံးဟု သိမှတ်ကြ။

Verse 151

एवं दशविधा भक्तिः संसारच्छेदकारिणी । तत्रापि सात्त्विकी भक्तिः सर्वकामफलप्रदा ॥ १५१ ॥

ဤသို့ ဘက္တိသည် အမျိုးအစား ဆယ်မျိုးရှိ၍ သံသရာချည်နှောင်မှုကို ဖြတ်တောက်ပေးသူ ဖြစ်သည်။ ထိုအထဲတွင် စာတ္တဝိက (သန့်ရှင်း) ဘက္တိသည် ကောင်းမွန်သော ဆန္ဒအလုံးစုံ၏ အကျိုးကို ပေးတတ်၏။

Verse 152

तस्माच्छृणुष्व भूपाल संसारविजिगीषुणा । स्वकर्मणो विरोधेन भक्तिः कार्या जनार्दने ॥ १५२ ॥

ထို့ကြောင့် နားထောင်ပါ မင်းကြီး၊ သံသရာကို အနိုင်ယူလိုသူသည် မိမိ၏ တရားသင့်သော ကာရယာ (တာဝန်) များကို မဆန့်ကျင်ဘဲ၊ ဇနာရ္ဒန (Janārdana) ထံ ဘက္တိကို ကျင့်ဆောင်ရမည်။

Verse 153

यः स्वधर्मं परित्यज्य भक्तिमात्रेण जीवति । न तस्य तुष्यते विष्णुराचारेणैव तुष्यते ॥ १५३ ॥

မိမိ၏ သတ်မှတ်ထားသော တာဝန်(သွဓမ္မ)ကို စွန့်လွှတ်၍ ဘက္တိ(bhakti) တစ်ခုတည်းဖြင့်သာ အသက်ရှင်သူကို ဗိဿဏုသည် မနှစ်သက်ပါ; အကျင့်အကြံ(အာစာရ ācāra) မှန်ကန်ခြင်းဖြင့်သာ နှစ်သက်တော်မူသည်။

Verse 154

सर्वागमानामाचारः प्रथमं परिकल्पते । आचारप्रभवो धर्मो धर्मस्य प्रभुरच्युतः ॥ १५४ ॥

အာဂမ(သမ္မာကျမ်း) အားလုံးအတွက် အာစာရ(ācāra) သည် အဓိကအခြေခံအဖြစ် ပထမဦးစွာ သတ်မှတ်ထားသည်။ အကျင့်အကြံမှ ဓမ္မ ပေါ်ထွန်းလာပြီး ဓမ္မ၏ အရှင်မှာ အချျုတ(Acyuta) ဖြစ်တော်မူသည်။

Verse 155

तस्मात्कार्या हरेर्भक्तिः स्वर्धमस्याविरोधिनी । सदाचारविहीनानां धर्मा अप्यसुखप्रदाः ॥ १५५ ॥

ထို့ကြောင့် ဟရိ(Hari) အပေါ် ဘက္တိကို မိမိ၏ သွဓမ္မနှင့် မဆန့်ကျင်အောင် ကျင့်သုံးရမည်။ စဒာစာရ(sadācāra) မရှိသူတို့အတွက် ဓမ္မတာဝန်များပင် မပျော်ရွှင်မှုကို ဖြစ်စေတတ်သည်။

Verse 156

स्वधर्महीना भक्तिश्वाप्यकृतैव प्रकीर्तिता । यत्तु पृष्टं त्वया भूयस्तत्सर्वं गदितं मया ॥ १५६ ॥

မိမိ၏ သွဓမ္မ မပါဝင်သော ဘက္တိ(bhakti) ပင်လျှင် အကျိုးမရှိဟု ဆိုထားသည်။ ထို့ပြင် သင်က ထပ်မံမေးမြန်းသမျှကိုလည်း အားလုံးကို ငါက ပြောကြားရှင်းလင်းပြီးပြီ။

Verse 157

तस्माद्धर्मपरो भूत्वा पूजयस्व जनार्दनम् । नारायणमणीयांसं सुखमेष्यसि शाश्वतम् ॥ १५७ ॥

ထို့ကြောင့် ဓမ္မကို အလေးထားသူဖြစ်ကာ ဇနာရ္ဒန(Janārdana) ကို ပူဇော်လော့။ အလွန်သိမ်မွေ့သော နာရာယဏ(Nārāyaṇa) ကို ပူဇော်ခြင်းဖြင့် ထာဝရသော သုခကို ရောက်လိမ့်မည်။

Verse 158

शिव एव हरिः साक्षाद्धरिरेव शिवः स्वयम् । द्वयोरन्तरदृग्याति नरकारन्कोटिशः खलः ॥ १५८ ॥

ရှီဝသည် ဟရီကိုယ်တိုင်ဖြစ်၏၊ ဟရီကိုယ်တိုင်လည်း ရှီဝဖြစ်၏။ နှစ်ပါးအကြား ကွာခြားမှုရှိသည်ဟု မြင်သော မကောင်းသူသည် ကပ္ပသန်းပေါင်းများစွာ နరకသို့ ကျရောက်၏။

Verse 159

तस्माद्विष्णुं शिवं वापि समं बुद्धा समर्चय । भेदकृद्दुःखमाप्नोति इह लोके परत्र च ॥ १५९ ॥

ထို့ကြောင့် ဗိဿဏုနှင့် ရှီဝကို တူညီကြောင်း သိမြင်၍ လေးစားစွာ ပူဇော်ကြလော့။ သို့သော် ခွဲခြားမှုကို ပြုသူသည် ဤလောကနှင့် နောက်လောက၌ပါ ဒုက္ခကို ရရှိ၏။

Verse 160

यदर्थमहमायातस्त्वत्समीपं जनाधिप । तत्ते वक्ष्यामि सुमते सावधानं निशामय ॥ १६० ॥

အို လူတို့၏အရှင်၊ သင်၏အနီးသို့ ငါလာရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းအမှန်ကို ငါပြောမည်။ အို ပညာရှိ၊ သတိထား၍ နားထောင်လော့။

Verse 161

आत्मघातकपाप्मानो दग्धाः कपिलकोपतः । वसन्ति नरके ते तु राजंस्तव पितामहाः ॥ १६१ ॥

အို မင်းကြီး၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဖျက်ဆီးသည့် အပြစ်သားများဖြစ်သော သင်၏ဘိုးဘွားတို့သည် ကပိလ၏ အမျက်ကြောင့် လောင်ကျွမ်းကာ ယခု နరక၌ နေထိုင်ကြ၏။

Verse 162

तानुद्धर महाभाग गङ्गानयनकर्मणा । गङ्गा सर्वाणि पापानि नाशयत्येव भूपते ॥ १६२ ॥

အို မဟာဘုန်းရှိသူ၊ ဂင်္ဂါသို့ ပို့ဆောင်သည့် ကర్మဖြင့် သူတို့ကို ကယ်တင်လော့။ အို ဘုရင်၊ ဂင်္ဂါသည် အပြစ်အားလုံးကို အမှန်တကယ် ဖျက်ဆီးတတ်၏။

Verse 163

केशास्थिनखदन्दाश्च भस्मापि नृपसत्तम । नयति विष्णुसदनं स्पृष्टा गाङ्गेन वारिणा ॥ १६३ ॥

အို မင်းမြတ်ကြီး၊ ဆံပင်၊ အရိုး၊ လက်သည်း၊ သွားနှင့် မီးခိုးပြာတိုင်တိုင်—ဂင်္ဂါရေကို ထိတွေ့လျှင်—ဗိဿနု၏ နိဝါသသို့ ဆောင်ယူခံရသည်။

Verse 164

यस्यास्थि भस्म वा राजन् गङ्गायां क्षिप्यते नरैः । स सर्वपापनिर्मुक्तः प्रयाति भवनं हरेः ॥ १६४ ॥

အို မင်းကြီး၊ လူတစ်ဦး၏ အရိုး သို့မဟုတ် မီးခိုးပြာကို လူတို့က ဂင်္ဂါမြစ်ထဲသို့ ပစ်ချလျှင်၊ ထိုသူသည် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်ကင်း၍ ဟရီ၏ နိဝါသသို့ ရောက်သွားသည်။

Verse 165

यानि कानि च पापानि प्रोक्तानि तव भूपते । तानि कर्माणि नश्यन्ति गङ्गाबिन्द्वभिषेचनात् ॥ १६५ ॥

အို ဘုရင်၊ သင့်အား ပြောထားသော အပြစ်များ မည်သို့ပင်ရှိစေကာမူ၊ ဂင်္ဂါရေ တစ်စက်ပင် ပက်သွန်းခြင်းဖြင့် ထိုကံအမှုများ ပျက်စီးသွားသည်။

Verse 166

सनक उवाच । इत्युक्त्वा मुनिशार्दूल महाराजं भगीरथम् । धर्मात्मानं धर्मराजः सद्यश्वान्तर्दधेतदा ॥ १६६ ॥

စနကက ပြောသည်—ဤသို့ဆိုပြီးနောက်၊ ဓမ္မရာဇ (ယမ) သည် မုနိတို့အတွင်း ကျားတော်ကဲ့သို့သော ဘဂီရထ မဟာရာဇကို မိန့်ကြားကာ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

Verse 167

स तु राजा महाप्राज्ञः सर्वशास्त्रार्थपारगाः । निक्षिप्य पृथिवीं सर्वां सचिवेषु ययौ वनम् ॥ १६७ ॥

ထိုဘုရင်သည် ဉာဏ်ကြီးမား၍ သာသနာစာတမ်းအဓိပ္ပါယ်အားလုံးကို ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်ကာ၊ မြေပြင်တစ်လောကလုံးကို အမတ်တို့ထံ အပ်နှံပြီး တောသို့ ထွက်ခွာသွားလေသည်။

Verse 168

तुहिनाद्रौ ततो गत्वा नरनारायणाश्रमात् । पश्चिमे तुहिनाक्रान्ते श्रृङ्गेषोडशयोजने ॥ १६८ ॥

ထို့နောက် နရ-နာရာယဏ အာရှရမ်မှ ထွက်ခွာ၍ နှင်းတောင် (တုဟိနာဒြ) သို့ ရောက်ကာ အနောက်ဘက်ရှိ နှင်းဖုံးသော တောင်ထိပ်ကို ယောဇနာ ဆယ့်ခြောက် အကွာတွင် ရောက်လေ၏။

Verse 169

तपस्तप्त्वानयामास गङ्गां त्रैलोक्यपावनीम् ॥ १६९ ॥

တပစ် (တပသ) ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကျင့်ဆောင်ပြီးနောက်၊ သုံးလောကကို သန့်စင်ပေးသော ဂင်္ဂါမြစ်ကို ထုတ်ဖော် ဆောင်ယူလာလေ၏။