Opening the text

ရောဟိတ-သူရိယသည် စကြာစိုးစံအဖြစ်: နေရောင်ခြည်စကြာဖြစ်စီးခြင်းသည် ဘုရင့်အာဏာ၊ ကာကွယ်မှုနှင့် ဒဏ်ပေးတရားစီရင်မှုတို့နှင့် ပေါင်းစပ်နေသည်။ စကြာတရားစီရင်မှု: နတ်ပြည်နှင့် မြေပြည်တို့ကို တည်ထောင်ခြင်း၊ ရတတော်ဓမ္မတရားကို ထိန်းသိမ်းခြင်း။ ဘုရင့်အတွေးအခေါ်: အောင်နိုင်မှု၊ နွားစည်းစိမ်၊ တရားဝင်မှုနှင့် လွှမ်းမိုးမှု။ နေရောင်ခြည်ကာကွယ်မှု: ညတွင်းဖြစ်ပေါ်သော ဘေးအန္တရာယ်များကို မောင်းထုတ်ခြင်း။ ဗြာဟ္မဏကာကွယ်မှုနှင့် သာသနာဓမ္မ: ပညာရှိများကို နှိပ်ကွပ်သူများအတွက် ဒဏ်ပေးမှု။ ဘုရားတစ်ဆူတည်းသော အစွမ်းသတ္တိသည် နတ်ဘုရားများစွာနှင့် တူညီသော ယူဆချက် (အဂ္ဂိ၊ သူရိယ၊ ယမ၊ ဣန္ဒြာ စသည်)။ အုပ်ချုပ်မှုနှင့် ပြည်သူ့လုံခြုံမှုအတွက်၊ မန္တရား/ခိုးသား/ညဘေးများမှ ကာကွယ်မှု၊ နေရောင်ခြည်စွမ်းအားဖြင့် ကျန်းမာရေးနှင့် ထင်ရှားမှုပြန်လည်ရရှိစေခြင်း၊ ဗြာဟ္မဏဆိုင်ရာ မြင့်မြတ်မှုနှင့် လူမှုစည်းကမ်းကို ကာကွယ်ခြင်း။
အောင် ၁၃.၁ သည် စကြာစခန်းဖန်ဆင်းခြင်းနှင့် ဘုရင့်အတွေးအခေါ်ကို ပေါင်းစပ်ထားသော မဟာရောဟိတဂါထာဖြစ်သည်။ နက္ခတ္တရောင်ခြည်စွမ်းအားကို ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးတို့ တည်ရှိရာဝင်ရိုးစံကျဗွေနှင့် အောင်ပွဲ၊ ချမ်းသာ၊ နွားနို့နှင့် တည်မြဲသောအကျိုးစီးပွားတို့၏ အရင်းအမြစ်အဖြစ် ချီးကျူးဂုဏ်ပြုထားသည်။ ရောဟိတ၏ မွေးဖွားမှုများနှင့် ကမ္ဘာ့အနှစ်သာရနှင့် တည်မြဲစေသူအဖြစ် ဆောင်ရွက်ချက်များကို ပြန်လည်ပြောဆိုခြင်းဖြင့် ဤဂါထာသည် ပရိယာယ်ဘုရင်၏ ဗဟိုပြုမှုကို မွန်မြတ်စေပြီး အချုပ်အခြာအာဏာကို လူသားတို့၏ စီမံခန့်ခွဲမှုမဟုတ်ဘဲ စကြာဝဠာဆိုင်ရာအမှန်တရားအဖြစ် ပြသထားသည်။
AV 13.2 သည် သူရိယ-သုက္တ ဖြစ်ပြီး နေဘုရား၏ အရာခပ်သိမ်းကို မြင်နိုင်သော ရောင်ခြည်ကို ကုသမှုနှင့် ကာကွယ်မှု စွမ်းအင်အဖြစ် ပြောင်းလဲထားသည်။ ညအခါတွင် ပုန်းကွယ်နေသော ရောဂါဖြစ်စေသည့်အရာများ၊ ခိုးသူများနှင့် ရန်သူ့မန္တရားများသည် အမှောင်ဆုတ်နစ်သွားသည့်အတိုင်း မောင်းထုတ်ခံရသည်။ ဤနှိမ့်ချီးမှုသည် သူရိယ/အာဒိတျ၏ "ကြီးကျယ်မှု"ကို ချီးကျူး၍ နေ့နှင့်ည၏ ပုံမှန် စကြာလည်ပတ်မှုမှတဆင့် သက်တောင့်သက်သာရှိမှု၊ လူမှုရေးအဆင့်အတန်းနှင့် ကောင်းမွန်သော စည်း秩序ကို တည်ငြိမ်စေရန် ရည်ရွယ်သည်။
အထာရဗေဒ ၁၃.၃ သည် ပညာတတ် ဗြာဟ္မဏကို ထိပါးညှဉ်းပန်းခြင်းကို အမျက်ဒေါသကြီးသော ဖန်ဆင်းရှင်-နေနတ်မင်းကြီး၏ အာဏာတော်ကို ဆန့်ကျင်သော စကြာဠကမ္ဘာဆိုင်ရာ အပြစ်မှုအဖြစ် သတ်မှတ်ပြီး ရောဟိတအား အပြစ်ဒဏ်ပေးဆောင်ရွက်စေသည့် ကာကွယ်မှုဆန်သော ရှောင်ကြဉ်မှု ဂါထာတစ်ပုဒ်ဖြစ်သည်။ ထပ်ခါထပ်ခါ ပြန်ဆိုသော ဂါထာများဖြင့် ကမ္ဘာ့အနှံ့အပြန့်၊ ကာလစက်ဝန်း၊ အနှံ့အပြန့် ခြေရာကျော်နင်းခြင်း စသည့် စကြာဠကမ္ဘာဆိုင်ရာ အချုပ်အခြာအာဏာတော်ကို ဗြာဟ္မဏကို နစ်နာစေသူကို ချည်နှောင်ပြီး ယုတ်လျော့စေသည့် တရားဥပဒေဆိုင်ရာ ကျင့်ဝတ်အတိုင်း အကောင်အထည်ဖော်ဆောင်ရွက်စေသည်။
AVŚ 13.4 သည် စကြာစိုးစည်းဝေးပုံကို ဖော်ပြသော ကျမ်းဂန်တစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ အဂ္ဂနိ၊ သူရိယ၊ ယမ၊ မဟိန္ဒြ (ဣန္ဒြ) နှင့် အာယမန်၊ ဝရုဏ၊ ရုဒြ၊ မဟာဒေဝ စသည့် နတ်ဘုရားများနှင့် ဆက်နွယ်သော ပုံစံများကို တစ်ပေါင်းတည်း နှိုးဆော်ထားသည်။ ၎င်း၏ ထပ်တလဲလဲ ရွတ်ဆိုသော ရောင်ခြည်နှင့် ကောင်းကင်ဆိုင်ရာ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်သည် နတ်ဘုရားကို ဝိုင်းရံထားသော၊ တည်ငြိမ်စေသော စွမ်းအားအဖြစ် သတ်မှတ်ပြီး၊ ကောင်းကင်ယံကို ဖြည့်ဆည်းကာ၊ နိုင်ငံတော်ကို ခိုင်မာစေသည်: ကောင်းကျိုးချမ်းသာ၊ စည်းကမ်း၊ ရန်သူများမှ ကာကွယ်ခြင်းတို့ကို ပေးစွမ်းသည်။ ဤကျမ်းဂန်၏ အားသည် "သူသည်..." ဟူသော အပြည့်အဝ ခိုင်မာစွာ သတ်မှတ်ချက်နှင့် ဝိုင်းရံမှု ပုံစံ (ရောင်ခြည်များကို ပတ်လည်ကြိုးကြသကဲ့သို့) တို့ ပေါင်းစပ်မှုကြောင့် ဖြစ်ပြီး၊ ဘုရင့်-စကြာဝဠာဆိုင်ရာ အကာအကွယ်တစ်ခုကို ဖန်တီးပေးသည်။
Read Atharva Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.