दुर्गा in the Devi Bhagavatam

विष्णू म्हणाले—हे देवी महामाया! सृष्टी आणि संहार करणारी, आदि-अंत नसलेली, भोग आणि मोक्ष देणारी हे चंडी! हे शिवे! तुला नमस्कार असो.

सगुण आणि निर्गुण स्वरूपा भगवती सर्वेश्वरी अंबिका तुझे रक्षण करो! विश्वजननी आणि कामना पूर्ण करणारी कात्यायनी स्वतः तुला स्तनपान देवो! एका दुष्ट स्वैराचारी स्त्रीप्रमाणे तुला या निर्जन वनात त्यागून, हे सूर्यपुत्रा, मी तुझे हे सुंदर कमळासारखे…

पार्वती दोन्ही बाजूंनी रक्षण करो आणि शिवा आता सर्वत्र रक्षण करो. कठीण मार्गावर वाराही, संकटात दुर्गा आणि घोर कलहात परमेश्वरी कालिका तुझे रक्षण करो.

मी एकटाच हा उत्तम स्वयंवर पाहण्याच्या इच्छेने आलो आहे. जे होणार आहे ते होईलच; मी चंडिकेच्या आज्ञेने येथे आलो आहे.

विधीनुसार विवाह करा, चंडिका कल्याण करेल. जिच्या नामसंकीर्तनानेच दुःखांचा डोंगर नष्ट होतो.

अशा प्रकारे युद्ध सुरू झाल्यावर चंडिका अत्यंत क्रुद्ध झाली. मग दुर्गादेवीने युधाजितावर बाण सोडले।

सुबाहूनेही युद्धात त्या दोघांचा मृत्यू पाहून परम प्रसन्न होऊन दुर्गम संकटांचा नाश करणाऱ्या दुर्गेची स्तुती केली।

सुबाहू म्हणाला- जगाचे धारण करणाऱ्या देवीला नमस्कार, कल्याणकारी शिवेला सतत नमस्कार. कामना पूर्ण करणाऱ्या भगवती दुर्गेला वारंवार नमस्कार।

हे माते, तुम्ही माझ्या या नगरात सदैव वास्तव्य करावे। तुम्ही येथे 'दुर्गा देवी' या नावाने शक्ती म्हणून प्रतिष्ठित व्हावे।

हे कृपानिधी देवी दुर्गे, तोपर्यंत तुम्ही येथे राहावे। मला हा वर द्यावा; मी याशिवाय दुसरी काय प्रार्थना करू?

व्यास म्हणाले: अशी प्रार्थना केल्यावर, संकटांचा नाश करणाऱ्या देवी दुर्गेने समोर उभ्या असलेल्या आणि स्तुती करणाऱ्या त्या राजाला उत्तर दिले।

दुर्गा म्हणाली: हे राजा, जोपर्यंत पृथ्वी अस्तित्वात आहे, तोपर्यंत सर्व लोकांच्या रक्षणासाठी माझे वास्तव्य सदैव या मुक्तिपुरीत (वाराणसी) असेल.

व्यास म्हणाले: असे बोलून, सुदर्शनाने नमस्कार केलेली आणि विस्तारपूर्वक स्तुती केलेली, दु:ख निवारणारी देवी दुर्गा अंतर्धान पावली.

हे नृपश्रेष्ठा! आम्हा सर्वांना चंडिकेचा प्रभाव माहित नाही, कारण आम्ही नेहमी तमोगुणाने युक्त आणि त्यांच्या मायेने मोहित असतो.

ते दोघेही युद्धात दुर्गेकडून मारले गेले आहेत, यात माझा कोणताही अपराध नाही. जे अटळ आहे, त्याला कोणताही उपाय नाही।

सुबाहूनेही काशीमध्ये दुर्गेची शुभ प्रतिमा तयार करून आणि मंदिर बांधून भक्तीने तिची स्थापना केली.

त्यानंतर ती दुर्गादेवी पृथ्वीतलावर विख्यात झाली. हे महाराजा, देशादेशात तिची भक्ती वाढत गेली.

म्हणून हे राजा, विद्वानांनी चैत्र आणि अश्विन या शुभ महिन्यात भक्तिभावाने चंडिकेचे पूजन करावे.

पाच वर्षांची कन्या रोहिणी आणि सहा वर्षांची कन्या कालिका मानली जाते. सात वर्षांची कन्या चंडिका आणि आठ वर्षांची कन्या शांभवी असते.

नऊ वर्षांची कन्या दुर्गा आणि दहा वर्षांची सुभद्रा असते. यापेक्षा जास्त वयाच्या मुलीची पूजा करू नये, कारण ती सर्व कार्यात निषिद्ध मानली जाते.