देवी in the Brahmanda Purana

मीच महातेजस्वी अग्नी आहे; हा सोम माझी अंबिका आहे. मीच अग्नी व सोम; प्रकृतीने स्वयंसिद्ध पुरुष आहे.

रुक्मिणीनाथ, वेदान्त जाणणाऱ्या प्रभूस नमस्कार। हे महादेवी! हा मंत्र दिवसरात्र जपत राहा।

त्रैलोक्याच्या ऐश्वर्याने मदोन्मत्त होऊन तू तिचा अपमान केलास— जी माळा महादेवी धारण करतात आणि जिला ब्रह्मादि देवही पूजतात।

पूर्वी जगत् उज्जीवित करण्यास प्रवृत्त भगवती मायेनें सर्व देव तसेच असुर आणि मनुष्य यांची सृष्टी केली।

जो शुद्ध होऊन ‘अंबिका-हृदय’ मंत्राचा जप करतो तो मनुष्य पवित्र होतो. त्रिवर्णांत क्षत्रियासाठी द्विजाच्या जपापेक्षा क्रमाने अर्धा किंवा त्याचाही अर्धा जप सांगितला आहे.

केलेल्या सर्व पापांचे—जाणून वा अजाणतेपणी—हे प्रायश्चित्त सांगितले आहे: पराशक्तीच्या चरणांचे स्मरण।

जो अधम पराशक्तीची पूजा न करता मद्य पितो, तो रौरव नरकात बिंदूंच्या संख्येइतकी वर्षे वास करतो।

पराशक्तीची अर्चना, यम-नियमांचे पालन, चांद्रायण व दिवससंख्येनुसार केलेला कृच्छ्र—यांनी बुद्धिपूर्वक झालेल्या द्विगुण दोषातूनही ब्राह्मण शुद्ध होतो।

हे भोळ्यांनो! शत्रू उदयास येण्यापूर्वीच आराधना करा; आराधित भगवती देवी तुमचे कल्याणच करील.

त्याच्या मध्यातून एक परम उत्तम चक्राकार रूप प्रकट झाले; आणि त्या चक्राच्या मध्यभागी उदयत्या सूर्याप्रमाणे तेजस्वी महादेवी प्रकट झाल्या।

त्या महादेवीला पाहून, इंद्रासह सर्व देव आनंदितचित्त होऊन, अखिलात्मिका देवीला पुन्हा पुन्हा प्रणाम करू लागले।

देवीने पाहताच ते सर्वजण तत्क्षणी तापमुक्त झाले. त्यांची अंगे पूर्ण झाली, देह वज्रासारखा दृढ व महान बलवान झाला. मग त्यांनी सर्वार्थदायिनी महादेवी अंबिकेची स्तुती केली.

जय श्रीकंठदयिते, जय श्रीललिता अंबिके। जय श्रीविजये देवी, विजय-श्री-समृद्धिदे।

हे अंबिके! चंद्र, सूर्य व अग्नी तुझे दृष्टी आहेत; दिशा तुझे बाहू आहेत. वारे तुझा श्वास आहे आणि सर्व श्रुती तुझी वाणी आहे.

जी स्वलीलेने नाम-रूपांचा विभाग करते, आणि त्यांनाच अधिष्ठान करून स्थित राहूनही त्यांत आसक्त होत नाही—तीच अर्थ व कामना देणारी आहे. त्या महादेवी, सर्वशक्तीला पुनःपुन्हा नमस्कार.

अशा रीतीने महादेवीची स्तुती करून, इंद्रासह सर्व देवांनी पुन्हा पुन्हा नमस्कार केला आणि सरळ भावाने तिच्या शरणास गेले.

नारदादि देवर्षी महेश्वरीकडे एकत्र आले; आणि अप्सरांचे सर्व गणही त्या महादेवीकडे आले।

त्याने अमरपुरीसारखे दिव्य नगर उभारले; मग सर्व मंत्रांची अधिदेवता भगवती दुर्गा प्रकट झाली।

विद्येची अधिदेवता श्यामा अंबिकेकडे आली; ब्राह्मी आदी मातृका आपल्या-आपल्या भूतगणांनी वेढलेल्या येऊन पोहोचल्या।

महागणेश्वर स्कंद, बटुक आणि वीरभद्रही आले; तेव्हा त्यांनी नतमस्तक होऊन महादेवीची स्तुती केली।