
Rishi: Rigvedic provenance (Indra-stuti); in AV 20 the r̥ṣi attribution follows RV tradition for the borrowed hymn (consult AV 20 anukramaṇī for exact name).
Devata: Indra
Chandas: Triṣṭubh (RV-style stotra meter; AV 20 largely preserves RV meters)
AV 20.73 हे ऋग्वेदातून घेतलेले त्रिष्टुभ् छंदातील इंद्र-स्तुतीसूक्त आहे. यात इंद्राची अतुलनीय महिमा, पराक्रम व दानशीलता उलगडून, सोमपानाच्या सर्व निःपीडनांचा आणि बळ देणाऱ्या प्रार्थनांचा सार्वत्रिक स्वीकारकर्ता म्हणून त्याचे चित्रण केले आहे. अजेय सामर्थ्यवान व शुभ निवासाकडे शीघ्र धावणारा असा इंद्र स्तुत्य ठरवून, हे सूक्त यजमानासाठी रक्षणात्मक बळकटी आणि समृद्धीचे आवाहन ठरते—वनातून वाहणाऱ्या वाऱ्यासारखे अडथळे उधळून लावत, संपत्ती व वरदानांची प्राप्ती घडवते.
Mantra 1
तुभ्येदि॒मा सव॑ना शूर॒ विश्वा॒ तुभ्यं॒ ब्रह्मा॑णि॒ वर्ध॑ना कृणोमि । त्वं नृभि॒र्हव्यो॑ वि॒श्वधा॑सि
हे शूर (वीरा)! ही सर्व सवने (सोम-निष्पेष) खरोखर तुझ्यासाठीच आहेत. तुझ्यासाठीच मी बलवर्धक ब्रह्म (स्तुती/मंत्र) रचतो. मनुष्यांमध्ये तू सर्व प्रकारे हवनीय—आह्वान करण्याजोगा आहेस.
Mantra 2
नू चि॒न्नु ते॒ मन्य॑मानस्य द॒स्मोद॑श्नुवन्ति महि॒मान॑मुग्र । न वीर्यऽमिन्द्र ते॒ न राधः॑
आताही, हे अद्भुत, उग्र (इंद्रा), जो स्वतःला महान मानतोस—तुझ्या महिमेला कोणीही गाठू शकत नाही. हे इंद्रा, तुझे वीर्य-पराक्रम कमी होत नाही; तुझे राधस् (दान-समृद्धी) कधीही चुकत नाही.
Mantra 3
प्र वो॑ म॒हे म॑हि॒वृधे॑ भरध्वं॒ प्रचे॑तसे॒ प्र सु॑म॒तिं कृ॑णुध्वम्। विशः॑ पू॒र्वीः प्र च॑रा चर्षणि॒प्राः
त्या महानासाठी—महत्त्व वाढविणाऱ्यासाठी—तुम्ही (स्तुती/अर्पण) पुढे आणा; त्या प्रचेतस् (प्रज्ञावान) याच्यासाठी सुमति (शुभ अनुग्रह) निर्माण करा. मानवजातीला धारण करणाऱ्या, प्राचीन अनेक विशः (जनसमुदाय/कुळे)—पुढे चला, विचरा.
Mantra 4
य॒दा वज्रं॒ हिर॑ण्य॒मिदथा॒ रथं॒ हरी॒ यम॑स्य॒ वह॑तो॒ वि सू॒रिभिः॑ । आ ति॑ष्ठति म॒घवा॒ सन॑श्रुत॒ इन्द्रो॒ वाज॑स्य दी॒र्घश्र॑वस॒स्पतिः॑
जेव्हा तो सुवर्णमय वज्र धारण करतो, आणि मग तो रथ—ज्याला त्याचे दोन हरि (घोडे) दाते/सूरी यांच्या मध्ये वाहून नेतात—तेव्हा मघवा (दानवीर) आपले स्थान अधिष्ठित करतो. इंद्र—प्राचीन कीर्तीचा, वाज (विजय-पुरस्कार) याचा स्वामी, दीर्घश्रवस् (दीर्घ यश) याचा अधिपती.
Mantra 5
सो चि॒न्नु वृ॒ष्टिर्यू॒थ्या॒३ स्वा सचां॒ इन्द्रः॒ श्मश्रू॑णि॒ हरि॑ता॒भि प्रु॑ष्णुते । अव॑ वेति सु॒क्षयं॑ सु॒ते मधूदिद् धू॑णोति॒ वातो॒ यथा॒ वन॑म्
तोच (इंद्र)—गटागटाने पडणाऱ्या पावसाप्रमाणे, आपल्या स्वगणासह—हरित (पिवळट-हिरव्या) अश्वांनी आपल्या दाढीला शिंपडून ओलावतो. तो खाली उतरून शुभ निवासाकडे वेगाने जातो; सुते (पिळलेल्या) सोमात तो मधुर रस झटकून प्रकट करतो, जसा वारा वनाला हलवितो।
Mantra 6
यो वा॒चा विवा॑चो मृ॒ध्रवा॑चः पु॒रू स॒हस्राशि॑वा ज॒घान॑ । तत्त॒दिद॑स्य॒ पौंस्यं॑ गृणीमसि पि॒तेव॒ यस्तवि॑षीं वावृ॒धे शवः॑
जो वाणीने वाद करणाऱ्यांना, शत्रुत्वपूर्ण वाणी असणाऱ्यांना—अनेकांना, सहस्र-शस्त्रधाऱ्यांनाही—दडपून पाडतो; त्याचे तेच पौरुष आम्ही गातो. तो पित्याप्रमाणे—ज्याने आपली तीव्र शक्ती (तविषी) आणि बल (शवस्) वाढविले आहे।
It is used as an Indra-praise hymn to secure protection and increase—invoking Indra’s unbeatable strength and his unfailing generosity for the patron’s welfare.
No. It works as a stuti (praise) by recitation alone; soma is referenced by context (pressings/pressed offering) but is not mandatory for standalone Atharvavedic use.
In Vedic idiom, soma exhilarates Indra and ‘releases’ abundance; the hymn uses this imagery to express prosperity flowing out while obstacles are shaken away like a forest in wind.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.