Adhyaya 12

Verse 1

। सूत उवाच । एवं स वसुधापालो ब्राह्मणेभ्यः स्वशक्तितः । ददौ तु नगरं कृत्वा पुरंदरपुरोपमम्

സൂതൻ പറഞ്ഞു—ഇങ്ങനെ ആ വസുധാപാലൻ തന്റെ ശേഷിയനുസരിച്ച്, പുരന്ദരപുരത്തിന് (ഇന്ദ്രപുരി) സമാനമായ നഗരം പണിതു ബ്രാഹ്മണർക്കു ദാനമായി നൽകി।

Verse 2

मुक्ताप्रवालवैडूर्यरत्नहेमविचित्रितैः । भ्राजमानं गृहश्रेष्ठैर्द्यौर्नक्षत्रगणैरिव

മുത്ത്, പ്രവാളം, വൈഡൂര്യമണി, രത്നങ്ങൾ, സ്വർണം എന്നിവകൊണ്ട് വർണ്ണശോഭിതമായി, ശ്രേഷ്ഠഗൃഹങ്ങളാൽ അത് ദീപ്തമായി; നക്ഷത്രഗണങ്ങളാൽ ആകാശംപോലെ।

Verse 3

प्रासादैः स्फाटिकैश्चैव कैलासशिखरोपमैः । पताकाशोभितैर्दिव्यैः समंतात्परिवारितम्

അത് എല്ലാദിക്കുകളിലും സ്ഫടികസദൃശമായ പ്രാസാദങ്ങളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടിരുന്നു; അവ കൈലാസശിഖരങ്ങളെപ്പോലെ, ദിവ്യപതാകകളാൽ ശോഭിതമായിരുന്നു।

Verse 4

कांचनैः सुविचित्रैश्च प्रोन्नतैरमलैः शुभैः । तोरणानां सहस्रैश्च शोभितं सुमनोहरम्

ആ നഗരം ആയിരക്കണക്കിന് തോരണങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട് അത്യന്തം മനോഹരമായി തിളങ്ങി—സ്വർണമയമായ, വിചിത്രകലാപണിയുള്ള, ഉയർന്ന, നിർമ്മലവും മംഗളകരവുമായവ।

Verse 5

मणिसोपानशोभाभिर्दीर्घिकाभिः समंततः । आरामकूपयंत्राद्यैः सर्वोपकरणैर्युतम् । निवेद्य ब्राह्मणेंद्राणां कृतकृत्यो बभूव सः

ചുറ്റുമെങ്ങും മണിമയ പടികളാൽ ശോഭിക്കുന്ന ദീർഘികകളാൽ നഗരത്തെ അലങ്കരിച്ച്, ഉദ്യാനങ്ങൾ, കിണറുകൾ, ജലോത്താപന യന്ത്രങ്ങൾ മുതലായ എല്ലാ ഉപകരണങ്ങളാലും സമ്പന്നമാക്കി, അത് ബ്രാഹ്മണേന്ദ്രന്മാർക്ക് വിധിപൂർവ്വം സമർപ്പിച്ചു; അപ്പോൾ അവൻ കൃതകൃത്യനായി।

Verse 6

शंखतीर्थे स्थितो नित्यं समाहूय ततः सुतान् । पुत्रान्पौत्रांस्तथा भृत्यान्वाक्यमेतदुवाच ह

അവൻ നിത്യവും ശംഖതീർത്ഥത്തിൽ വസിച്ച്, പിന്നെ പുത്രന്മാരെയും പൗത്രന്മാരെയും ഭൃത്യന്മാരെയും വിളിച്ചുകൂട്ടി ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു।

Verse 7

एतत्पुरं मया कृत्वा ब्राह्मणेभ्यो निवेदितम् । भवद्भिर्मम वाक्येन रक्षणीयं प्रयत्नतः

ഈ പട്ടണം ഞാൻ പണിതു ബ്രാഹ്മണർക്കു സമർപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു; എന്റെ വചനപ്രകാരം നിങ്ങൾ എല്ലാവരും അതിനെ പരിശ്രമത്തോടെ സംരക്ഷിക്കണം।

Verse 9

यथा स्युर्ब्राह्मणाः सर्वे सुखिनो हृष्टमानसाः । युष्माभिः पालनं कार्यं तथा सर्वैः समाहितैः । यश्चैतान्भक्तिसंयुक्तः पालयिष्यति भूमिपः । अन्योऽपि परमं तेजः स संप्राप्स्यति भूतले

എല്ലാ ബ്രാഹ്മണരും സുഖത്തോടെയും ഹർഷിതമനസ്സോടെയും ഇരിക്കേണ്ടതിന്, നിങ്ങൾ എല്ലാവരും ഏകാഗ്രചിത്തരായി ഭരണവും സംരക്ഷണവും നടത്തണം। ഭക്തിസംയുക്തനായി ഇവരെ (ഇവരുടെ ദാനധർമ്മത്തെയും) കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്ന ഏതു രാജാവും—പിന്നീടുള്ള മറ്റൊരു ഭരണാധികാരിയായാലും—ഭൂമിയിൽ പരമ തേജസ് പ്രാപിക്കും।

Verse 10

अजेयः सर्वशत्रूणां प्रतापी स्फी तिसंयुतः । भविष्यति न सन्देहो ब्राह्मणानां स पालनात्

അവൻ എല്ലാ ശത്രുക്കളാലും ജയിക്കപ്പെടാത്തവൻ, പ്രതാപശാലി, ശ്രീസമൃദ്ധിയോടെ യുക്തൻ ആകും—ഇതിൽ സംശയമില്ല; ബ്രാഹ്മണരെ സംരക്ഷിക്കുന്നതിന്റെ ഫലമാണിത്।

Verse 11

पुत्रपौत्रसुभृत्याढ्यो दीर्घायू रोगवर्जितः । ब्राह्मणानां प्रसादेन मम वाक्याद्भविष्यति

ബ്രാഹ്മണരുടെ പ്രസാദത്താലും എന്റെ വാക്കിന്റെ ആജ്ഞാബലത്താലും അവൻ പുത്ര-പൗത്രന്മാരും സദ്ഭൃത്യന്മാരും കൊണ്ട് സമൃദ്ധനായി, ദീർഘായുസ്സും രോഗരഹിതത്വവും പ്രാപിക്കും।

Verse 12

यः पुनर्द्वेषसंयुक्तः संतापं चैव नेष्यति । एतान्ब्राह्मणशार्दूलान्नरकं स प्रयास्यति

എന്നാൽ ദ്വേഷത്തോടെ യുക്തനായവൻ തീർച്ചയായും താപം അനുഭവിക്കും; ഈ വ്യാഘ്രസമാന ബ്രാഹ്മണരെ പീഡിപ്പിക്കുന്നവൻ നരകത്തിലേക്ക് പോകും।

Verse 13

तथा दुःखानि संप्राप्य दृष्ट्वा नैकान्पराभवान् । वियोगानिष्टबन्धूनां व्याधिग्रस्तो विगर्हितः

അവൻ പലവിധ ദുഃഖങ്ങൾ പ്രാപിച്ച്, അനേകം പരാജയങ്ങൾ കണ്ടു, പ്രിയബന്ധുക്കളിൽ നിന്ന് വേർപെട്ട്, രോഗബാധിതനായി, നിന്ദിക്കപ്പെടും।

Verse 14

वंशोच्छेदं समासाद्य गमिष्यति यमालयम् । तस्मात्सर्वप्रयत्नेन रक्षणीयमिदं पुरम् । मम वाक्याद्विशेषेण हितमिच्छद्भिरात्मनः

വംശനാശം പ്രാപിച്ച് അവൻ യമാലയത്തിലേക്ക് പോകും. അതിനാൽ സ്വന്തം ഹിതം ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ—പ്രത്യേകിച്ച് എന്റെ വാക്കനുസരിച്ച്—ഈ പുരത്തെ സർവ്വശ്രമത്താൽ സംരക്ഷിക്കണം।

Verse 15

एवं स भूपतिः सर्वांस्ता नुक्त्वा तपसि स्थितः । तेऽपि सर्वे तथा चक्रुर्यथा तेन च शिक्षिताः

ഇങ്ങനെ ആ ഭൂപതി അവരോടു എല്ലാം പറഞ്ഞ ശേഷം തപസ്സിൽ നിലകൊണ്ടു; അവൻ ഉപദേശിച്ചതുപോലെ അവരും എല്ലാവരും അതുപോലെ തന്നെ ആചരിച്ചു.