Adhyaya 138

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्पाण्डुपुत्र शक्रतीर्थमनुत्तमम् । यत्र सिद्धो महाभागो देवराजः शतक्रतुः

ശ്രീ മാർക്കണ്ഡേയൻ അരുളിച്ചെയ്തു—അനന്തരം, ഹേ പാണ്ഡുപുത്രാ, അനുത്തമമായ ശക്രതീർത്ഥത്തിലേക്കു പോകണം; അവിടെ മഹാഭാഗനായ ദേവരാജൻ ശതക്രതു (ഇന്ദ്രൻ) സിദ്ധി പ്രാപിച്ചു.

Verse 2

गौतमेन पुरा शप्तं ज्ञात्वा देवाः सुरेश्वरम् । ब्रह्माद्या देवताः सर्व ऋषयश्च तपोधनाः

ഗൗതമൻ പൂർവ്വം ശപിച്ച സുരേശ്വരനെക്കുറിച്ച് അറിഞ്ഞപ്പോൾ, ബ്രഹ്മാദി സർവ്വ ദേവതകളും തപോധനരായ ഋഷിമാരും ഒന്നിച്ചു കൂടി.

Verse 3

गौतमं प्रार्थयामासुर्वाक्यैः सानुनयैः शुभैः । गतराज्यं गतश्रीकं शक्रं प्रति मुनीश्वर

അവർ ശുഭവും വിനയപൂർവ്വവുമായ വാക്കുകളാൽ ഗൗതമനെ പ്രാർത്ഥിച്ചു—“ഹേ മുനീശ്വരാ, രാജ്യം നഷ്ടപ്പെട്ടും ശ്രീഹീനനായും ആയ ശക്രനോടു പ്രസാദിക്കണമേ.”

Verse 4

इन्द्रेन रहितं राज्यं न कश्चित्कामयेद्द्विज । देवो वा मानवो वापि एतत्ते विदितं प्रभो

“ഹേ ദ്വിജാ, ഇന്ദ്രനില്ലാത്ത രാജ്യം ആരും ആഗ്രഹിക്കുകയില്ല—ദേവനായാലും മനുഷ്യനായാലും; ഇത് നിനക്കു നന്നായി അറിയാം, പ്രഭോ।”

Verse 5

तस्य त्वं भगयुक्तस्य दयां कुरु द्विजोत्तम । गतश्चादर्शनं शक्रो दूषितः स्वेन पाप्मना

അതുകൊണ്ട് ഹേ ദ്വിജോത്തമാ, അപകീർത്തിയുടെ ചിഹ്നം ഉണ്ടായാലും ആ ഭാഗ്യയുക്തനോടു കരുണ കാണിക്കൂ; സ്വന്തം പാപംകൊണ്ട് മലിനനായ ശക്രൻ അദൃശ്യമായി മറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

Verse 6

देवानां वचनं श्रुत्वा गौतमो वेदवित्तमः । तथेति कृत्वा शक्रस्य वरं दातुं प्रचक्रमे

ദേവന്മാരുടെ വചനം കേട്ട്, വേദവിദ്യയിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ഗൗതമൻ ‘തഥാസ്തു’ എന്നു സമ്മതിച്ച് ശക്രനു വരം നൽകാൻ ആരംഭിച്ചു.

Verse 7

एतद्भगसहस्रं तु पुरा जातं शतक्रतो । तल्लोचनसहस्रं तु मत्प्रसादाद्भविष्यति

ഹേ ശതക്രതോ, മുമ്പ് ഉണ്ടായ ‘ലജ്ജയുടെ ആയിരം അടയാളങ്ങൾ’ എന്റെ പ്രസാദത്താൽ ‘ആയിരം കണ്ണുകൾ’ ആകും.

Verse 8

एवमुक्तः सहस्राक्षः प्रणम्य मुनिसत्तमम् । ब्राह्मणांस्तान्महाभागान्नर्मदां प्रत्यगात्ततः

ഇങ്ങനെ അഭിസംബോധന ചെയ്ത സഹസ്രാക്ഷൻ (ഇന്ദ്രൻ) മുനിശ്രേഷ്ഠനെ നമസ്കരിച്ചു; പിന്നെ ആ മഹാഭാഗ ബ്രാഹ്മണന്മാരോടൊപ്പം നർമദയിലേക്കു പുറപ്പെട്ടു.

Verse 9

स्नात्वा स विमले तोये संस्थाप्य त्रिपुरान्तकम् । जगाम त्रिदशावासं पूज्यमानोऽप्सरोगणैः

നിർമ്മല ജലത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്ത് ത്രിപുരാന്തകനെ സ്ഥാപിച്ചു; അപ്സരാഗണങ്ങൾ പൂജിക്കുന്നവനായി അവൻ ദേവലോകവാസത്തിലേക്കു പോയി.

Verse 10

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा पूजयेत्परमेश्वरम् । परदाराभिगमनान्मुच्यते पातकान्नरः

ആ തീർത്ഥത്തിൽ ആരെങ്കിലും സ്നാനം ചെയ്ത് വിധിപൂർവ്വം പരമേശ്വരനെ പൂജിച്ചാൽ, പരസ്ത്രീഗമനം പോലെയുള്ള മഹാപാതകം ഉൾപ്പെടെ എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും അവൻ വിമുക്തനാകും।

Verse 138

। अध्याय

“അധ്യായം”—ഇത് അധ്യായ-സൂചകമായ ഒരു സമാപ്തി/വിഭാഗ ചിഹ്നം മാത്രം.