Adhyaya 4

Mantra 1

एदम॑गन्म देव॒यज॑नं पृथि॒व्या यत्र॑ दे॒वासो॒ अजु॑षन्त॒ विश्वे॑ । ऋ॒क्सा॒माभ्या॑ᳪ सं॒तर॑न्तो॒ यजु॑र्भी रा॒यस्पोषे॑ण॒ समि॒षा म॑देम । इ॒मा आप॒: शमु॑ मे सन्तु दे॒वी रोष॑धे॒ त्राय॑स्व॒ स्वधि॑ते मैन॑ᳪ हिᳪसीः

ഞങ്ങൾ ഭൂമിയിലെ ദേവയജനസ്ഥാനത്തിലേക്ക് എത്തിയിരിക്കുന്നു; അവിടെ സർവ്വ ദേവന്മാരും സന്തോഷിച്ചു. ഋക്‌-സാമങ്ങളോടും യജുസ്‌-മന്ത്രങ്ങളോടും കൂടി കടന്നുപോയി, ധനവൃദ്ധിയും പോഷണവും സഹിതം ഞങ്ങൾ ആനന്ദിക്കട്ടെ. ഈ ദിവ്യ ആപഃ (ജലങ്ങൾ) എനിക്ക് ശാന്തിയാകട്ടെ; ഹേ ഔഷധി, രക്ഷിക്ക; ഹേ സ്വധിതി (കുറുവാൾ/കുഹാടി), അവനെ ഹിംസിക്കരുത്.

Mantra 2

आपो॑ अ॒स्मान्मा॒तर॑: शुन्धयन्तु घृ॒तेन॑ नो घृत॒प्व॒: पुनन्तु । विश्व॒j हि रि॒प्रं प्र॒वह॑न्ति दे॒वीरुदिदा॑भ्य॒: शुचि॒रा पू॒त ए॑मि । दी॒क्षा॒त॒पसो॑स्त॒नूर॑सि॒ तां त्वा॑ शि॒वाᳪ श॒ग्मां परि॑ दधे भ॒द्रं वर्णं॒ पुष्य॑न्

ആപഃ—മാതാക്കൾ—ഞങ്ങളെ ശുദ്ധീകരിക്കട്ടെ; ഘൃതപ്രഭയായ ആപഃ ഞങ്ങളെ ഘൃതംകൊണ്ട് പവിത്രമാക്കട്ടെ. കാരണം ആ ദേവിമാർ എല്ലാ മലിനതയും ഒഴുക്കിക്കൊണ്ടുപോകുന്നു; അവരിൽ നിന്ന് ഉദ്ഭവിച്ച് ഞാൻ ശുചിയും പൂതനും ആയി മുന്നേറുന്നു. നീ ദീക്ഷയുടെയും തപസ്സിന്റെയും ശരീരമാണ്; നിന്നെ ശിവവും ശഗ്മവും (മംഗളവും കരുണാമയവും) ആയി കരുതി ഞാൻ ധരിക്കുന്നു—ഭദ്ര വർണം (ശുഭ തേജസ്) പോഷിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്.

Mantra 3

म॒हीनां॒ पयो॑ऽसि वर्चो॒दा अ॑सि॒ वर्चो॑ मे देहि । वृ॒त्रस्या॑सि क॒नीन॑कश्चक्षु॒र्दा अ॑सि॒ चक्षु॑र्मे देहि

നീ മഹത്തുകളുടെ പാൽ (പയ) ആകുന്നു; നീ തേജസ് നൽകുന്നവൻ ആകുന്നു; എനിക്ക് തേജസ് നൽകേണമേ. നീ വൃത്രന്റെ കനീനക (കണ്ണിന്റെ പ്യൂപ്പിൽ) ആകുന്നു; നീ ദൃഷ്ടി നൽകുന്നവൻ ആകുന്നു; എനിക്ക് ദൃഷ്ടി നൽകേണമേ.

Mantra 4

चि॒त्पति॑र्मा पुनातु वा॒क्पति॑र्मा पुनातु दे॒वो मा॑ सवि॒ता पु॑ना॒त्वच्छि॑द्रेण प॒वित्रे॑ण॒ सूर्य॑स्य र॒श्मिभि॑: । तस्य॑ ते पवित्रपते प॒वित्र॑पूतस्य॒ यत्का॑मः पु॒ने तच्छ॑केयम्

ചിത്പതി എന്നെ ശുദ്ധീകരിക്കട്ടെ; വാക്പതി എന്നെ ശുദ്ധീകരിക്കട്ടെ; ദേവൻ സവിതാ ദോഷരഹിതമായ പവിത്രംകൊണ്ടും സൂര്യന്റെ രശ്മികളാലും എന്നെ ശുദ്ധീകരിക്കട്ടെ. ഹേ പവിത്രപതേ! ആ പവിത്രംകൊണ്ട് ശുദ്ധനായ ഞാൻ, എനിക്ക് ഉള്ള ഏതു കാമന (ധർമ്മസമ്മതമായ ആഗ്രഹം) ആയാലും അതു സാധിപ്പാൻ കഴിയുമാറാകട്ടെ.

Mantra 5

आ वो॑ देवास ईमहे वा॒मं प्र॑य॒त्य॒ध्व॒रे । आ वो॑ देवास आ॒शिषो॑ य॒ज्ञिया॑सो हवामहे

ഹേ ദേവന്മാരേ! യാഗത്തിന്റെ മുന്നേറുന്ന പഥത്തിൽ ഞങ്ങൾ മംഗളകരമായ വരത്തിനായി നിങ്ങളെ ശരണം പ്രാപിക്കുന്നു. ഹേ ദേവന്മാരേ, യജ്ഞാർഹരായ (യജ്ഞിയ) നിങ്ങളെ ഞങ്ങൾ ആശീർവാദങ്ങൾക്കായി ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു.

Mantra 6

स्वाहा॑ य॒ज्ञं मन॑स॒: स्वाहो॒रोर॒न्तरि॑क्षा॒त्स्वाहा॒ द्यावा॑पृथि॒वीभ्या॒j स्वाहा॒ वाता॒दार॑भे॒ स्वाहा॑

സ്വാഹാ! മനസ്സിൽ നിന്നുള്ള യജ്ഞം (അർപ്പണം) — സ്വാഹാ! വിശാലാവകാശത്തിൽ നിന്നു, അന്തരിക്ഷത്തിൽ നിന്നു — സ്വാഹാ! ദ്യാവാ-പൃഥിവിയിൽ നിന്നു — സ്വാഹാ! വാതത്തിൽ നിന്നു ഞാൻ പിടിച്ചെടുക്കുന്നു — സ്വാഹാ!

Mantra 7

आकू॑त्यै प्र॒युजे॒ऽग्नये॒ स्वाहा॑ मे॒धायै॒ मन॑से॒ऽग्नये॒ स्वाहा॑ दी॒क्षायै॒ तप॑से॒ऽग्नये॒ स्वाहा॑ सर॑स्वत्यै पू॒ष्णेऽग्नये॒ स्वाहा॑ ।आपो॑ देवीर्बृहतीर्विश्वशम्भुवो॒ द्यावा॑पृथिवी॒ उरो॑ अन्तरिक्ष । बृह॒स्पत॑ये ह॒विषा॑ विधेम॒ स्वाहा॑

ആകൂതി (സങ്കൽപം)യും പ്രയുജ് (വിധിയുടെ യോജനം)യും വേണ്ടി അഗ്നിക്കു സ്വാഹാ; മേധാ (ബുദ്ധി)യും മനസ്സും വേണ്ടി അഗ്നിക്കു സ്വാഹാ; ദീക്ഷയും തപസ് (തേജസ്)യും വേണ്ടി അഗ്നിക്കു സ്വാഹാ; സരസ്വതിയും പൂഷനും വേണ്ടി അഗ്നിക്കു സ്വാഹാ। ഹേ ദേവീജലങ്ങളേ (ആപഃ)—മഹത്തായവ, സർവ്വശംഭുവായവ; ഹേ ദ്യാവാ-പൃഥിവീ, ഹേ വിശാല അന്തരിക്ഷ—ഹവിഷാൽ ഞങ്ങൾ ബൃഹസ്പതിക്കു വിധിപൂർവ്വം അർപ്പിക്കുന്നു—സ്വാഹാ!

Mantra 8

विश्वो॑ दे॒वस्य॑ ने॒तुर्मर्तो॑ वुरीत स॒ख्यम् । विश्वो॑ रा॒य इ॑षुध्यति द्यु॒म्नं वृ॑णीत पु॒ष्यसे॒ स्वाहा॑

ദേവനായ നേതാവിനോടുള്ള സഖ്യം തിരഞ്ഞെടുക്കുവാൻ ഓരോ മർത്ത്യനും ആഗ്രഹിക്കുന്നു; ഓരോ മനുഷ്യനും ധനത്തിനായി പരിശ്രമിക്കുന്നു, തന്റെ പുഷ്ടിക്കായി ദ്യുമ്നം (തേജസ്സുള്ള കീർത്തി) തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു—സ്വാഹാ!

Mantra 9

ऋ॑क्सा॒मयोः॒ शिल्पे॑ स्थ॒स्ते वा॒मार॑भे॒ ते मा॑ पात॒मास्य य॒ज्ञस्यो॒दृच॑: । शर्मा॑सि॒ शर्म॑ मे यच्छ॒ नम॑स्ते अस्तु॒ मा मा॑ हिᳪसीः

ഋക്‌-സാമൻമാരുടെ ശില്പത്തിൽ നിങ്ങൾ നിലകൊള്ളുന്നു; നിങ്ങളിരുവരെയും ഞാൻ പിടിക്കുന്നു—ഈ യജ്ഞത്തിലെ ഹാനികരമായ ദുരന്ത/ആഘാതത്തിൽ നിന്ന് എന്നെ രക്ഷിക്കൂ. നീ ആശ്രയമാണ്; എനിക്ക് ആശ്രയം നൽകുക. നിനക്കു നമസ്കാരം—എന്നെ ഹിംസിക്കരുതേ, എന്നെ ഹിംസിക്കരുതേ.

Mantra 10

ऊर्ग॑स्याङ्गिर॒स्यूर्ण॑म्म्रदा॒ ऊर्जं॒ मयि॑ धेहि । सोम॑स्य नी॒विर॑सि॒ विष्णो॒: शर्मा॑सि॒ शर्म॒ यज॑मानस्येन्द्र॑स्य॒ योनि॑रसि सु॑स॒स्याः कृ॒षीस्कृ॑धि । उच्छ्र॑यस्व वनस्पत ऊ॒र्ध्वो मा॑ पा॒ह्यᳪह॑स॒ आस्य य॒ज्ञस्यो॒द्रच॑:

അംഗിരസിന്റെ ഊർജ്ജത്തിന്റെ മൃദുവായ ഉണ്ണേ, എന്റെ ഉള്ളിൽ ഊർജ്ജം സ്ഥാപിക്കൂ. നീ സോമന്റെ നീവിർ (കട്ടിബന്ധം) ആകുന്നു; നീ വിഷ്ണുവിന്റെ ശർമ (ആശ്രയം) ആകുന്നു—യജമാനന് ആശ്രയം നൽകുക. നീ ഇന്ദ്രന്റെ യോനി; നമ്മുടെ കൃഷിയെ സുസസ്യ (നല്ല വിളവുള്ള) ആക്കുക. ഹേ വനസ്പതേ, ഉയർന്നു നിൽക്ക; ഊർദ്ധ്വനായി നിന്നുകൊണ്ട് ഈ യജ്ഞത്തിലെ ദുരിതകരമായ അപഘാത/ആഘാതവും അംഹസ് (പാപം/ക്ലേശം)വും നിന്ന് എന്നെ രക്ഷിക്കൂ.

Mantra 11

व्र॒तं कृ॑णुता॒ग्निर्ब्रह्मा॒ग्निर्य॒ज्ञो वन॒स्पति॑र्य॒ज्ञिय॑: । दैवीं॒ धियं॑ मनामहे सुमृडी॒काम॒भिष्ट॑ये वर्चो॒धां य॒ज्ञवा॑हसᳪ सुती॒र्था नो॑ अस॒द्वशे॑ । ये दे॒वा मनो॑जाता मनो॒युजो॒ दक्ष॑क्रतव॒स्ते नो॑ऽवन्तु॒ ते न॑: पान्तु॒ तेभ्य॒: स्वाहा॑

വ്രതം സ്ഥാപിക്കുവിൻ: അഗ്നി ബ്രഹ്മമാണ്; അഗ്നി യജ്ഞമാണ്; വനസ്പതി (വനത്തിന്റെ അധിപതി) യജ്ഞയോഗ്യനാണ്. അഭിഷ്ടസിദ്ധിക്കായി ഞങ്ങൾ ദൈവീ ധീ (ദിവ്യബുദ്ധി/പ്രേരണ)യെ ധ്യാനിക്കുന്നു—സുമൃഡീകാ, തേജസ്സിന്റെ ആസനം, യജ്ഞവാഹിനി; സുതീർഥയായ അവൾ നമ്മുടെ വശത്തിൽ ഇവിടെ ഉപവിഷ്ടയാകട്ടെ. മനോജാതരും മനോയുജരുമായ ദക്ഷക്രതുവായ ദേവന്മാർ നമ്മെ സഹായിക്കട്ടെ, നമ്മെ കാക്കട്ടെ; അവർക്കു സ്വാഹാ.

Mantra 12

श्वा॒त्राः पी॒ता भ॑वत यू॒यमा॑पो अ॒स्माक॑म॒न्तरु॒दरे॑ सु॒शेवा॑:। ता अ॒स्मभ्य॑मय॒क्ष्मा अ॑नमी॒वा अना॑गस॒: स्वद॑न्तु दे॒वीर॒मृता॑ ऋता॒वृध॑:

കുടിച്ചശേഷം നിങ്ങൾ ആരോഗ്യകരരാകുവിൻ; ഹേ ആപഃ (ജലങ്ങളേ), ഞങ്ങളുടെ ഉദരത്തിനുള്ളിൽ സുസേവയുള്ളവരായി, ഉപകാരികളായി ഇരിക്കുവിൻ. ആ ദേവിമാരായ—അമൃതസ്വരൂപിണികൾ, ഋതത്തെ വർദ്ധിപ്പിക്കുന്ന—ജലങ്ങൾ ഞങ്ങൾക്ക് മധുരമായിരിക്കട്ടെ; ക്ഷയരോഗമില്ലാതെ, രോഗമില്ലാതെ, പാപമില്ലാതെ രുചിക്കട്ടെ.

Mantra 13

इ॒यं ते॑ य॒ज्ञिया॑ त॒नूर॒पो मु॑ञ्चामि॒ न प्र॒जाम् । अ॒जहो॒मुचः॒ स्वाहा॑कृताः पृथि॒वीमा वि॑शत पृथि॒व्या सम्भ॑व ।

ഇതു നിന്റെ യജ്ഞീയ തനു; അപഃ (ജലങ്ങൾ) മുതൽ ഞാൻ അതിനെ മോചിപ്പിക്കുന്നു—എന്നാൽ നിന്റെ പ്രജയെ അല്ല. ‘അഹോ!’യിൽ നിന്ന് മോചിതരായും സ്വാഹാകൃതരായും ഉള്ളവരേ, പൃഥിവിയിൽ പ്രവേശിക്കുവിൻ; പൃഥിവിയിൽ നിന്ന് നീ സംഭവിക്കു।

Mantra 14

अग्ने॒ त्वᳪ सु जा॑गृहि व॒यᳪ सु म॑न्दिषीमहि । रक्षा॑ णो॒ अप्र॑युच्छन् प्र॒बुधे॑ न॒: पुन॑स्कृधि ।

ഹേ അഗ്നേ, നീ സുസജാഗനാകുക; ഞങ്ങൾ സുമനസ്സോടെ ആനന്ദിക്കട്ടെ. അപ്രയുച്ഛൻ ആയി ഞങ്ങളെ കാത്തുകൊൾക; ഞങ്ങളുടെ പ്രബോധത്തിനായി ഞങ്ങളെ വീണ്ടും പുതുതായി സ്ഥാപിക്കു।

Mantra 15

पुन॒र्मन॒: पुन॒रायु॑र्म॒ आऽग॒न् पुन॑: प्रा॒णः पुन॑रा॒त्मा म॒ आऽग॒न् पुन॒श्चक्षु॒: पुन॒: श्रोत्रं॑ म॒ आऽग॑न् । वै॒श्वा॒न॒रो अद॑ब्धस्तनू॒पा अ॒ग्निर्न॑: पातु दुरि॒ताद॑व॒द्यात् ।

വീണ്ടും എന്റെ മനസ് എങ്കലേക്ക് വരട്ടെ; വീണ്ടും എന്റെ ആയുസ്സ് എങ്കലേക്ക് വരട്ടെ; വീണ്ടും പ്രാണൻ, വീണ്ടും ആത്മാവ് എങ്കലേക്ക് വരട്ടെ; വീണ്ടും ദൃഷ്ടി, വീണ്ടും ശ്രവണശക്തി എങ്കലേക്ക് വരട്ടെ. വഞ്ചിക്കപ്പെടാത്ത, തനൂപാ—ശരീരത്തിന്റെ രക്ഷകൻ—വൈശ്വാനര അഗ്നി ഞങ്ങളെ ദുരിതത്തിൽ നിന്നും നിന്ദ്യമായ ദോഷത്തിൽ നിന്നും കാത്തുകൊള്ളട്ടെ.

Mantra 16

त्वम॑ग्ने व्रत॒पा अ॑सि दे॒व आ मर्त्ये॒ष्वा । त्वं य॒ज्ञेष्वीड्य॑: । रास्वेय॑त्सो॒मा भूयो॑ भर दे॒वो न॑: सवि॒ता वसो॑र्दा॒ता वस्व॑दात् ।

ഹേ അഗ്നേ, നീ വ്രതപാ—വ്രതത്തിന്റെ രക്ഷകൻ; മർത്ത്യരിൽ ദേവനായി നീ വസിക്കുന്നു. യജ്ഞങ്ങളിൽ നീ സ്തുത്യൻ. സോമത്തിന്റെ പങ്ക് (ഞങ്ങൾക്ക്) ദയചെയ്യുക; ഇനിയും കൂടുതൽ കൊണ്ടുവരിക. ദേവനായ സവിതാ—വസുക്കളുടെ ദാതാവ്—ഞങ്ങൾക്ക് സമൃദ്ധിയോടെ ധനം നൽകട്ടെ.

Mantra 17

ए॒षा ते॑ शुक्र त॒नूरे॒तद्वर्च॒स्तया॒ सम्भ॑व॒ भ्राजं॑ गच्छ । जूर॑सि धृ॒ता मन॑सा॒ जुष्टा॒ विष्ण॑वे ।

ഹേ ശുക്ര, ഇതാണ് നിന്റെ ദീപ്തമായ തനു; ഇതാണ് നിന്റെ വർചസ്. അതിനാൽ നീ സംഭവിക്ക; ദീപ്തിയിലേക്കു പോകുക. നീ ജൂര—വീര്യം/ബലം; മനസ്സാൽ ധൃതമായത്, വിഷ്ണുവിന് പ്രിയമായത്.

Mantra 18

तस्या॑स्ते स॒त्यस॑वसः प्रस॒वे त॒न्वो॒ य॒न्त्रम॑शीय॒ स्वाहा॑ । शु॒क्रम॑सि च॒न्द्रम॑स्य॒मृत॑मसि वैश्वदे॒वम॑सि

ഹേ സത്യപ്രേരണാശക്തിയുള്ളവളേ, നിന്റെ സത്യസവസ്സായ പ്രസവത്തിൽ ഞാൻ എന്റെ തന്നെ ശരീരത്തിന്റെ നിയന്ത്രകബന്ധം പ്രാപിക്കട്ടെ—സ്വാഹാ! നീ ശുക്രം; നീ ചന്ദ്രം; നീ അമൃതം; നീ വൈശ്വദേവം.

Mantra 19

चिद॑सि म॒नासि॒ धीर॑सि॒ दक्षि॑णासि क्ष॒त्रिया॑सि य॒ज्ञिया॒स्यदि॑तिरस्युभयतःशी॒र्ष्णी । सा न॒: सुप्रा॑ची॒ सुप्र॑तीच्येधि मि॒त्रस्त्वा॑ प॒दि ब॑ध्नीतां पू॒षाऽध्व॑नस्पा॒त्विन्द्रा॒याध्य॑क्षाय

നീ ചിത്; നീ മനസ്; നീ ധീരബുദ്ധി; നീ ദക്ഷിണാ; നീ ക്ഷത്രം; നീ യജ്ഞയോഗ്യം; നീ അദിതി—ഇരുവശത്തും ദ്വിശീർഷിണി. ഞങ്ങൾക്ക് മുന്നോട്ടും പിന്നോട്ടും പോകുന്ന ഗതിയിൽ ശുഭമായി, സുപ്രാചീ-സുപ്രതീചീ ആയി ഇരിക്ക. മിത്രൻ നിന്നെ പാദത്തിൽ ബന്ധിക്കട്ടെ; പൂഷൻ മാർഗ്ഗത്തെ കാക്കട്ടെ; ഇന്ദ്രൻ അധ്യക്ഷനായി.

Mantra 20

अनु॑ त्वा मा॒ता म॑न्यता॒मनु॑ पि॒ताऽनु॒ भ्राता॒ सग॒र्भ्योऽनु॒ सखा॒ सयू॑थ्यः । सा दे॑वि दे॒वमच्छे॒हीन्द्रा॑य॒ सोम॑ᳪ रु॒द्रस्त्वा व॑र्त्तयतु स्व॒स्ति सोम॑सखा॒ पुन॒रेहि॑

അനു ത്വാ മാതാ മന്യതാം, അനു പിതാ; അനു ഭ്രാതാ സഗർഭ്യഃ, അനു സഖാ സയൂഥ്യഃ. ഹേ ദേവി, ദേവന്റെ അടുക്കൽ വരിക—ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി സോമന്റെ അടുക്കൽ വരിക. രുദ്രൻ നിന്നെ നയിക്കട്ടെ; സ്വസ്തിയിൽ, ഹേ സോമസഖാ, വീണ്ടും മടങ്ങിവരിക.

Mantra 21

वस्व्य॒स्यदि॑तिरस्यादि॒त्यासि॑ रु॒द्रासि॑ च॒न्द्रासि॑ । बृह॒स्पति॑ष्ट्वा सु॒म्ने र॑म्णातु रु॒द्रो वसु॑भि॒रा च॑के

നീ വസുസ്വരൂപിണി; നീ അദിതി; നീ ആദിത്യ; നീ രുദ്ര; നീ ചന്ദ്രസമാനമായി പ്രകാശിക്കുന്നവൾ. ബൃഹസ്പതി നിന്നെ സുമ്നത്തിൽ (കൃപയിൽ) സ്ഥാപിക്കട്ടെ; രുദ്രൻ വസുക്കളോടുകൂടെ ഇവിടെ എത്തിയിരിക്കുന്നു.

Mantra 22

अदि॑त्यास्त्वा मू॒र्धन्नाजि॑घर्मि देव॒यज॑ने पृथि॒व्या इडा॑यास्प॒दमा॑सि घृ॒तव॒त् स्वाहा॑ । अ॒स्मे र॑मस्वा॒स्मे ते॒ बन्धु॒स्त्वे रा यो॒ मे रायो॒ मा व॒यᳪ रा॒यस्पोषे॑ण॒ वियौ॑ष्म॒ तोतो॒ राय॑:

അദിതിയുടെ ശക്തിയാൽ ഞാൻ നിന്നെ മസ്തകത്തിൽ അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നു, ഭൂമിയിലെ ദേവയജനസ്ഥാനത്ത്; നീ ഇഡാ (ഇളാ)യുടെ ആസനം, ഘൃതവത്—സ്വാഹാ! ഞങ്ങളോടുകൂടെ വസിക്ക; ഞങ്ങളോടുകൂടെ നിന്റെ ബന്ധുത്വം നിലനില്ക്കട്ടെ; നിനക്കുള്ളിൽ എനിക്കു റായ (സമ്പത്ത്) ഉണ്ടാകട്ടെ. റായയും റായയുടെ പോഷണവും നിന്ന് ഞങ്ങൾ ഒരിക്കലും വേർപെടാതിരിക്കട്ടെ—എപ്പോഴും റായ!

Mantra 23

सम॑ख्ये दे॒व्या धि॒या सं दक्षि॑णयो॒रुच॑क्षसा । मा म॒ आयु॒: प्रमो॑षी॒र्मो अ॒हं तव॑ । वी॒रं वि॑देय॒ तव॑ देवि सं॒दृशि॑

ദൈവീ ധിയാൽ ഞാൻ ഒരുമിച്ച്, ദീപ്തമായ ദൃഷ്ടിയോടെ, വലതുവശത്തിലെ രണ്ടു ഭാഗങ്ങളെ നോക്കുന്നു. എന്റെ ആയുസ്സ് കവർന്നുകളയരുതേ; എന്നെ നിന്നിൽ നിന്ന് വേർപെടുത്തരുതേ. ഹേ ദേവീ, ദൃഷ്ടിസംഗമത്തിൽ നിന്നിൽ നിന്ന് ഞാൻ ഒരു വീരപുത്രനെ പ്രാപിക്കട്ടെ.

Mantra 24

ए॒ष ते॑ गाय॒त्रो भा॒ग इति॑ मे॒ सोमा॑य ब्रूतादे॒ष ते त्रैष्टु॑भो भा॒ग इति॑ मे॒ सोमा॑य ब्रूतादे॒ष ते॒ जाग॑तो भा॒ग इति॑ मे॒ सोमा॑य ब्रूताच्छन्दोना॒माना॒j साम्रा॑ज्यं ग॒च्छेति॑ मे॒ सोमा॑य ब्रूतादास्मा॒को॒ऽसि शु॒क्रस्ते॒ ग्रह्यो॑ वि॒चित॑स्त्वा॒ वि चि॑न्वन्तु

‘ഇത് നിന്റെ ഗായത്രി ഭാഗം’—എന്ന് സോമനോട് പറയട്ടെ; ‘ഇത് നിന്റെ ത്രിഷ്ടുഭ് ഭാഗം’—എന്ന് സോമനോട് പറയട്ടെ; ‘ഇത് നിന്റെ ജഗതി ഭാഗം’—എന്ന് സോമനോട് പറയട്ടെ; ‘ഛന്ദസ്സുകളുടെ സാമ്രാജ്യത്തിലേക്ക് നീ പോകുക’—എന്ന് സോമനോട് പറയട്ടെ. നീ ഞങ്ങളുടേതാണ്; നീ ദീപ്തനാണ്; നീ ഗ്രഹിക്കപ്പെടേണ്ടവൻ; തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടവൻ—നിന്നെ അവർ പ്രത്യേകമായി തിരഞ്ഞെടുക്കട്ടെ.

Mantra 25

अ॒भि त्यं दे॒वᳪ स॑वि॒तार॑मो॒ण्यो॒: क॒विक्र॑तु॒मर्चा॑मि स॒त्यस॑वᳪ रत्न॒धाम॒भि प्रि॒यं म॒तिं क॒विम् । ऊ॒र्ध्वा यस्या॒मति॒र्भा अदि॑द्युत॒त्सवी॑मनि॒ हिर॑ण्यपाणिरमिमीत सु॒क्रतु॑: कृ॒पा स्व॑: । प्र॒जाभ्य॑स्त्वा प्र॒जास्त्वा॑ ऽनु॒प्राण॑न्तु प्र॒जास्त्वम॑नु॒प्राणि॑हि

ഞാൻ ആ ദേവനായ സവിതാവിനെ സ്തുതിക്കുന്നു—ആലോചനയിൽ ഋഷി, സത്യപ്രേരണയുള്ളവൻ, രത്നധാമൻ; ദർശിയുടെ പ്രിയമായ മതി ഞാൻ സ്തുതിക്കുന്നു. അവന്റെ ഉദ്ദേശം ഉന്നതം; അവന്റെ പ്രകാശം തന്റെ പഥത്തിൽ തെളിഞ്ഞിരിക്കുന്നു; സ്വർണഹസ്തൻ, സുസങ്കൽപ്പൻ, കരുണാശക്തിയാൽ ആകാശത്തെ അളക്കുന്നു. പ്രജകൾക്കായി നീ; പ്രജകൾ നിന്നെ അനുപ്രാണിപ്പിക്കട്ടെ; നീ പ്രജകളെ അനുപ്രാണിപ്പിക്ക.

Mantra 26

शु॒क्रं त्वा॑ शु॒क्रेण॑ क्रीणामि च॒न्द्रं च॒न्द्रेणा॒मृत॑म॒मृते॑न । स॒ग्मे ते॒ गोर॒स्मे ते॑ च॒न्द्राणि॑ तप॑सस्त॒नूर॑सि प्र॒जाप॑ते॒र्वर्ण॑: पर॒मेण॑ क्रीयसे सहस्रपो॒षं पु॑षेयम्

ദീപ്തനായ നിന്നെ ദീപ്തിയാൽ ഞാൻ ക്രീണിക്കുന്നു; ചന്ദ്രസമാനനെ ചന്ദ്രതേജസ്സാൽ; അമൃതനെ അമൃതത്താൽ. നിന്റെ ഗതിയിൽ ഗോവുണ്ട്; ഞങ്ങളിലുണ്ട് നിന്റെ ദീപ്തികൾ. നീ തപസ്സിന്റെ തനുവാണ്; നീ പ്രജാപതിയുടെ വർണ്ണം (രൂപം) ആകുന്നു. പരമമായ മൂല്യത്താൽ നീ ക്രീണിക്കപ്പെടുന്നു; ഞാൻ സഹസ്രഗുണ വർദ്ധനയെ പോഷിപ്പിക്കട്ടെ.

Mantra 27

मि॒त्रो न॒ एहि॒ सुमि॑त्रध॒ इन्द्र॑स्यो॒रुमा वि॑श॒ दक्षि॑णमु॒शन्नु॒शन्त॑ᳪ स्यो॒नः स्यो॒नम् । स्वान॒ भ्राजा॑ङ्घारे॒ बम्भा॑रे॒ हस्त॒ सुह॑स्त॒ कृशा॑नवे॒ते व॑: सोम॒क्रय॑णा॒स्तान्र॑क्षध्वं॒ मा वो॑ दभन्

മിത്രനെപ്പോലെ, സുമിത്രഭാവത്തോടെ ഇവിടെ വരിക; ഇന്ദ്രന്റെ വിശാലമായ മേഖലയിലേക്കു വലതുവശത്തേക്ക് പ്രവേശിക്ക; ഇഷ്ടമായതിനെ ആഗ്രഹിച്ച്, ക്ഷേമത്തിൽ നിന്ന് ക്ഷേമത്തിലേക്ക്. ഹേ ഗർജ്ജിക്കുന്നവനേ, ദീപ്തിമാനേ—അടുപ്പിനരികെ, ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നിയരികെ! ഹേ ഹസ്തമേ, സുഹസ്തമേ—കൃശാനുവിന്നായി! ഇവരാണ് നിങ്ങളുടെ സോമ-ക്രയണർ (സോമം വാങ്ങുന്നവർ); നിങ്ങൾ ഇവരെ സംരക്ഷിക്കുവിൻ; ആരും നിങ്ങളെ വഞ്ചിക്കരുത്.

Mantra 28

परि॑ माग्ने॒ दुश्च॑रिताद्बाध॒स्वा मा॒ सुच॑रिते भज । उदायु॑षा स्वा॒युषोद॑स्थाम॒मृताँ॒२ अनु॑

ഹേ അഗ്നി, എന്നെ സർവ്വദിക്കിലും പരിരക്ഷിച്ച് പൊതിയുക; ദുഷ്ചരിതം (കുചരണം) നിന്നെ എന്നെ അകറ്റുക; സുചരിതത്തിൽ (സദാചാരത്തിൽ) എന്നെ പങ്കാളിയാക്കി/സ്ഥാപിക്കുക. ഉയർത്തപ്പെട്ട ആയുസ്സോടെ, എന്റെ സ്വന്തം പൂർണ്ണ ആയുസ്സോടെ, അമൃതന്മാരെ (അമരന്മാരെ) അനുഗമിച്ച് ഞങ്ങൾ ഉയർന്നു നിൽക്കട്ടെ/ഉത്ഥാനമാകട്ടെ.

Mantra 29

प्रति॒ पन्था॑मपद्महि स्वस्ति॒गाम॑ने॒हस॑म् । येन॒ विश्वाः॒ परि॒ द्विषो॑ वृ॒णक्ति॑ वि॒न्दते॒ वसु॑

ഞങ്ങൾ ക്ഷേമത്തിലേക്കു നയിക്കുന്ന പഥത്തിൽ പാദം വെക്കുന്നു—സ്വസ്തിഗാമന, ഹാനിയില്ലാത്ത/നിർദോഷ പഥത്തിൽ. അതിലൂടെ ഒരാൾ എല്ലാ ദിക്കിലും ദ്വേഷികളെ മാറ്റിനിർത്തി, വസു (സമ്പത്ത്) നേടുന്നു.

Mantra 30

अदि॑त्या॒स्त्वग॑स्यदि॑त्यै॒ सद॒ आसी॑द । अस्त॑भ्ना॒द्द्यां वृ॑ष॒भो अ॒न्तरि॑क्ष॒ममि॑मीत वरि॒माणं॑ पृथि॒व्याः । आऽसी॑द॒द्विश्वा॒ भुव॑नानि स॒म्राड्विश्वेत्तानि॒ वरु॑णस्य व्र॒तानि॑

നീ അദിതിയുടെ ത്വക് (ചർമ്മം) ആകുന്നു; അദിതിക്കായി ‘സത്’ (അസ്തിത്വം) ഉണ്ടായിരുന്നു. വൃഷഭൻ ദ്യാവിനെ താങ്ങിനിർത്തി; അവൻ അന്തരിക്ഷത്തെ വ്യാപിപ്പിച്ചു; അവൻ പൃഥിവിയുടെ വിശാല വ്യാപ്തി അളന്നു. അവൻ സർവ്വഭുവനങ്ങളിലുമുള്ള സമ്രാട്—സർവ്വാധിപതി—ആയി; അതെ, ഇവയൊക്കെയും വരുണന്റെ വ്രതങ്ങൾ (ധർമ്മനിയമങ്ങൾ) ആകുന്നു.

Mantra 31

वने॑षु॒ व्यन्तरि॑क्षं ततान॒ वाज॒मर्व॑त्सु॒ पय॑ उ॒स्रिया॑सु । हृ॒त्सु क्रतुं॒ वरु॑णो वि॒क्ष्व॒ग्निं दि॒वि सूर्य॑मदधा॒त् सोम॒मद्रौ॑

വനങ്ങളിൽ അവൻ അന്തരിക്ഷത്തെ വലിച്ചുനീട്ടി; അർവത്‌കളിൽ വാജം (വിജയ-പുരസ്കാരം) സ്ഥാപിച്ചു, ഉസ്രിയ (ചുവപ്പുനിറം കലർന്ന പശുക്കൾ)യിൽ പയഃ (പാൽ) വെച്ചു. ഹൃദയങ്ങളിൽ വരുണൻ ക്രതു (സങ്കൽപ-ശക്തി) സ്ഥാപിച്ചു; വിക്ഷു (കുലങ്ങൾ/ജനസമൂഹങ്ങൾ)യിൽ അഗ്നിയെ സ്ഥാപിച്ചു; ദിവിയിൽ സൂര്യനെ സ്ഥാപിച്ചു, അദ്രൗ (കല്ലിന്മേൽ) സോമത്തെ വെച്ചു.

Mantra 32

सूर्य॑स्य॒ चक्षु॒रारो॑हा॒ग्नेर॒क्ष्णः क॒नीन॑कम् । यत्रै॑त्रशेभि॒रीय॑से॒ भ्राज॑मानो विप॒श्चिता॑

സൂര്യന്റെ ചക്ഷുസ്സിലേക്കു (നേത്രത്തിലേക്കു) നീ आरोഹണം ചെയ്യുക; അഗ്നിയുടെ അക്ഷ്ണഃ കനീനകം (കണ്ണിന്റെ പുപിൽ)ലേക്കും. എത്രശേഭന്മാരോടൊപ്പം നീ സഞ്ചരിക്കുന്ന അവിടത്ത്—പ്രകാശമാനനായി, ഹേ വിപശ്ചിത് (ജ്ഞാനി).

Mantra 33

उ॒स्रा॒वेतं॑ धूर्षाहौ यु॒ज्येथा॑मन॒श्रू अवी॑रहणौ ब्रह्म॒चोद॑नौ । स्व॒स्ति यज॑मानस्य गृ॒हान् ग॑च्छतम्

ധുരം വഹിക്കുകയും നുകം സഹിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഓ രണ്ടുപേരേ, യുക്തരാകുവിൻ—അശ്രുവിഹീനർ, ആരെയും ഹാനിക്കാത്തവർ, ബ്രഹ്മവാണിയാൽ പ്രേരിതർ. യജമാനന്റെ ഗൃഹങ്ങളിലേക്കു സ്വസ്തിയോടെ പോകുവിൻ.

Mantra 34

भ॒द्रो मे॑ऽसि॒ प्रच्य॑वस्व भुवस्पते॒ विश्वा॑न्य॒भि धामा॑नि । मा त्वा॑ परिप॒रिणो॑ विद॒न् मा त्वा॑ परिप॒न्थिनो॑ विद॒न् मा त्वा॒ वृका॑ अघा॒यवो॑ विदन् । श्ये॒नो भू॒त्वा परा॑ पत॒ यज॑मानस्य गृ॒हान् ग॑च्छ॒ तन्नौ॑ सस्कृ॒तम्

ഹേ ഭുവസ്പതേ (ലോകാധിപതേ), നീ എനിക്ക് ഭദ്രൻ (ശുഭൻ) ആകുന്നു; മുന്നോട്ട് നീങ്ങുക, എല്ലാ വാസസ്ഥാനങ്ങളിലേക്കും പോകുക. നിന്നെ ചുറ്റിപ്പറ്റി തടയുന്നവർ നിന്നെ കണ്ടെത്താതിരിക്കട്ടെ; വഴിയിൽ പതിയിരിക്കുന്നവർ നിന്നെ കണ്ടെത്താതിരിക്കട്ടെ; ദുഷ്ടമനസ്സുള്ള വൃകങ്ങൾ (ചെന്നായകൾ) നിന്നെ കണ്ടെത്താതിരിക്കട്ടെ. ശ്യേനൻ (പരുന്ത്) ആയി മാറി അകലെ പറന്നു പോകുക; യജമാനന്റെ ഗൃഹങ്ങളിലേക്കു ചെല്ലുക—ഇത് ഞങ്ങൾക്ക് സുസംസ്കൃതം (സുവ്യവസ്ഥിതം) ആകട്ടെ.

Mantra 35

नमो॑ मि॒त्रस्य॒ वरु॑णस्य॒ चक्ष॑से म॒हो दे॒वाय॒ तदृ॒तᳪ स॑पर्यत । दू॑रे॒दृशे॑ दे॒वजा॑ताय के॒तवे॑ दि॒वस्पु॒त्राय॒ सूर्या॑य शᳪसत

മിത്ര-വരുണന്മാരുടെ ചക്ഷുസ്സിന് (നേത്രത്തിന്) നമസ്കാരം; മഹാദേവനായ ഋതത്തെ സേവിക്കുവിൻ. ദൂരദർശിയായ, ദേവജനിതമായ ധ്വജരൂപ കേതുവിനെ—ദിവസ്പുത്രനായ സൂര്യനെ—സ്തുതിക്കുവിൻ.

Mantra 36

वरु॑णस्यो॒त्तम्भ॑नमसि वरु॑णस्य स्कम्भ॒सर्ज॑नी स्थो वरु॑णस्य ऋत॒सद॑न्यसि॒ वरु॑णस्य ऋत॒सद॑नमसि वरु॑णस्य ऋत॒सद॑न॒मा सी॑द

നീ വരുണന്റെ ഉത്തംഭനം (ആധാരം നല്കുന്നതു) ആകുന്നു; നിങ്ങൾ വരുണന്റെ സ്കംഭ-സർജനീ (സ്തംഭ/ആധാരം നിർമ്മിക്കുന്നവർ) ആകുന്നു. നീ വരുണന്റെ ഋത-സദന്യ; നീ വരുണന്റെ ഋത-സദനം. വരുണന്റെ ഋത-സദനത്തിൽ ഇരിക്ക.

Mantra 37

या ते॒ धामा॑नि ह॒विषा॒ यज॑न्ति॒ ता ते॒ विश्वा॑ परि॒भूर॑स्तु य॒ज्ञम् । ग॒य॒स्फ़ान॑: प्र॒तर॑णः सु॒वीरोऽवी॑रहा॒ प्र च॑रा सोम॒ दुर्या॑न्

ഹേ സോമ! ഹവിഷാൽ അവർ നിന്റെ ഏത് ഏത് ധാമങ്ങളെ യജിക്കുന്നുവോ, ആ എല്ലാം നിനക്കായി യജ്ഞത്തെ സർവ്വതോഭാഗേന പരിവേഷ്ടിക്കട്ടെ. ഹേ ഗയസ്ഫാൻ (ജീവരസത്തോടെ വീർപ്പുള്ളവനേ), പ്രതരണ (മുന്നോട്ട് നയിക്കുന്നവനേ), സുവീര (വീരസമ്പന്ന), അവീരഹാ (വീരനെ ഹനിക്കാത്തവനേ) സോമ! മുന്നോട്ട് ചെന്നു ഗൃഹങ്ങളിൽ വിഹരിക്ക.